<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دماغ پرور</title><link>https://virgool.ir/feed/@bouya</link><description>خجسته ,سطحی و میان مایه.هیچ انتظار خاصی از من نداشته باشید.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 12:48:49</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/52225/avatar/EQ5AXa.png</url><title>دماغ پرور</title><link>https://virgool.ir/@bouya</link></image><item><title>خود تشریحی</title><link>https://virgool.ir/@bouya/خود-تشریحی-vchv8esnoc3o</link><description>خب, من نرمال نیستم.آن نمودار معروف که شبیه زنگوله هست ها, همان ; من در وسطش قرار نمی گیرم.من شاید در پشتش باشم.جایی پشت کاغذ.وقتی در 24 سالگی می فهمید نرمال نیستید, خب درد دارد.یکم خلید, یکم دیوانه.مادرم در 15 سالگی به  من گفت تو نرمال نیستی.من فکر کردم بزرگ شوم درست می شود.مثلا یکروز میاید می گوید&#34;بویا تو چقدر نرمالی&#34;.بعد همه چیز قشنگ می شود.ولی خب هیچ چیز قشنگ نشده.همه چیز قهوه ای است.شاید حتی قهوه ای تر از قبل و من روز به روز بجای اینکه نرمال تر شوم, بیشتر من  می شوم.وقتی نرمال نیستید احساس می کنید هیچ کس شما را درک نمی کند, با بقیه ارتباط برقرار کردن هم سخت می شود.الان منتظر نیستم کسی بیاید بگوید تو نرمال نیستی و خداوندگارا دنیا چقدر به آدم های غیر نرمال نیاز دارد.فقط می گویم نرمال نبودن احساس مزخرفی است ,همین.مثل خوردن بادام در حالیکه ده تا بادام شیرین  خورده ای ولی یازدهمی تلخ بوده و تلخی اش گند می زند به حس خوب ناشی از 10 تای قبلی.</description><category>دماغ پرور</category><author>دماغ پرور</author><pubDate>Thu, 04 Jul 2019 06:08:40 +0430</pubDate></item></channel></rss>