https://virgool.ir/feed/@boriabaffa2026-11-11 13:04:48https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@boriabafhttps://virgool.ir/@boriabaf/عشق-بکارید-wtrgifzurmzxمن معتقدم سنگدلی خصلت زشتی استبرعکس کسانی که به این درد دچارندمن عاشق اینم که فقط عشق بورزمحتی به کسانی که مرا دوست ندارندحساسم و حساسیتم دست خودم نیستباید همه را راضی و خرسند ببینممن عاشق اینم که لب خلق خدا راهر ثانیه در حالت لبخند ببینمشاعر شده‌ام تا همه را دوست بدارمجز عشق به همنوع در اندیشه‌ی من نیستای کاش یکی حرف مرا درک کند کهبی‌عشق در این عالم فانی نتوان زیستیک عمر بدی دیدم و نادیده گرفتمبخشیدن هر گونه خطا عادت من بودبیچاره کسانی که به نفرت گذراندندعمری که به اندازه‌ی یک پلک زدن بودای خلق سراسیمه در این فرصت کوتاهبی‌هیچ دلیلی همه را دوست بداریداصرار بورزید به تغییر شرایطدر مزرعه‌ی سینه‌ی خود عشق بکاریدشاعر: نامشخص (در فضای مجازی با نام محمدرضا نظری منتشر شده)نظرسنجی: به نظر شما شاعر این شعر کیست؟۱. محمدرضا نظریقلم زارقلم زارTue, 03 Nov 2026 11:53:50 +0330https://virgool.ir/@boriabaf/آمو-حسین-jwifzqp0hgijآمو حسینصبحی که هنوزاز خوابِ درختان چیزی مانده بودبه باغ رفت.انگورهامثل فانوس‌های کوچکِ روزاز شاخه‌ها آویزان بودندو آفتابدر پوستشانخانه‌ای روشن ساخته بود.وقتی خوشه‌ها را چیدصدای آرامیاز میان برگ‌ها گذشتانگار باغنفسش رابا او تقسیم می‌کرد.آبِ انگوردر ظرف ریختو شیرینیمثل پرنده‌ای کوچکروی لبه‌ی خمره نشست.اما باداز دور آمدبا داستانی از خاکو خاکروی آب افتادمثل دستیکه ناگهانروی شانه‌ی روشنِ روزمی‌نشیند.آمو حسینبیشتر ریختبیشتر زدو جهانگاهی همین‌قدر سادهاز دست می‌رودبی‌آن‌که کسیحتی فرصتِ آه کشیدن داشته باشد.قلم‌زارظرف را برداشتدر گوشه‌ای گذاشتکه سایهآرام‌تر قدم می‌زدو درِ ظرف را نیمه‌باز گذاشتتا هواراه خودش را پیدا کندو صبرمثل رودخانه‌ای پنهاناز دلِ زمانبگذرد.روزها گذشتو شیرهبه سرکه بدل شدآهستهمثل رؤیاییکه از شیرینی آغاز می‌شودو در ترشیِ روشنِ حقیقتبه پایان می‌رسد.چینِ آخرِ انگور مانده بودو آمو حسینبرای روزی بهترآن‌ها را نگه داشته بود.وقتی رفت تا بچیندزمینداستان دیگری داشتخاکِ خیسزیر پایش لغزیدو اودر بانه‌ی انگورها افتادمیان خوشه‌هامیان برگ‌هامیان روزهاییکه از شیرینی گذشته بودندو حالابه رنگِ دیگری رسیده بودند.سالم بیرون آمداما پایشبا اوآهسته‌تر حرف می‌زد.یک هفته با عصا راه رفتو هر بارکه از کنار خمره می‌گذشتقلم‌زارلبخندش رادر دل نگه می‌داشتمثل کسی که می‌داندجهانبا صبربه شکل دیگریزیبا می‌شود.وقتی سرکه رسیدقلم‌زارظرفی پر کردو بر سفره آوردبا دو دستمثل هدیه‌ایکه از دلِ رؤیا آمده باشد.آمو حسینچشیدترش بوداما ترشی‌ایکه از شیرینی گذشته بودو حالاطعمِ خودش را داشتطعمِ عبورطعمِ پذیرفتنطعمِ راه‌هاییکه از میان باغبه سمتِ روشنایی می‌روند.گفت:«شیره که نشد.»قلم‌زار گفت:«نه،ولی سرکه شدو جهانهمیشه راهی برای شدن دارد.»قلم زارقلم زارTue, 13 Oct 2026 21:25:51 +0330https://virgool.ir/@boriabaf/رفتار-من-عادی-است-xm9tgwvixtkeرفتار من عادی استاما نمی دانم چرااین روزهااز دوستان و آشنایانهرکس مرا می بینداز دور می گوید :این روزها انگارحال و هوای دیگری داری!امامن مثل هر روزمبا آن نشانیهای سادهو با همان امضا ، همان نام و با همان رفتار معمولیمثل همیشه ساکت و آراماین روزها تنهاحس می کنم گاهی کمی گنگمگاهی کمی گیجمحس می کنماز روزهای پیش قدری بیشتراین روزها را دوست دارمگاهی- از تو چه پنهان -با سنگها آواز می خوانمو قدر بعضی لحظه ها را خوبی می دانماین روزها گاهیاز روز و ماه و سال ، از تقویماز روزنامه بی خبر هستمحس می کنم گاهی کمی کمترگاهی شدیدا بیشتر هستم حتی اگر می شد بگویماین روزها گاهی خدا را همیک جور دیگر می پرستماز جمله دیشب همدیگر تر از شبهای بی رحمانه دیگر بود :من کاملا تعطیل بودماول نشستم خوبجورابهایم را اتو کردمتنها - خدود هفت فرسخ - در اتاقم راه رفتمبا کفشهایم گفتگو کردمو بعد از آن همرفتم تمام نامه ها را زیر و رو کردمو سطر سطر نامه ها رادنبال آن افسانه ی موهومدنبال آن مجهول گشتمچیزی ندیدمتنها یکی از نامه هایمبوی غریب و مبهمی می دادانگاراز لابه لای کاغذ تا خورده ی نامهبوی تمام یاسهای آسمانیاحساس می شددیشب دوبارهبی تاب در بین درختان تاب خوردماز نردبان ابرها تا آسمان رفتمدر آسمان گشتمو جیبهایم رااز پاره های ابر پر کردمجای شما خالی !یک لقمه از حجم سفید ابرهای تُردیک پاره از مهتاب خوردمدیشب پس از سی سال فهمیدمکه رنگ چشمانم کمی میشی استو بر خلاف سالها پیشرنگ بنفش و اروغوانی رااز رنگ آبی دوست تر دارمدیشب برای اولین باردیدم که نام کوچکم دیگرچندان بزرگ و هیبت آور نیستاین روزها دیگرتعداد موهای سفیدم را نمی دانمگاهی برای یادبود لحظه ای کوچکیک روز کامل جشن می گیرمگاهیصد بار دیر یک وز می میرمحتییک شاخه از محبوبه های شبیک غنچه مریم هم برای مردنم کافی استگاهی نگاهم در تمام روزبا عابران ناشناس شهراحساس گنگ آشنایی می کندگاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم راآهنگ یک موسیقی غمگینهوایی می کنداماغیر از همین حس ها که گفتمو غیر از این رفتار معمولیو غیر از این حال و هوای ساده و عادیحال و هوای دیگریدر دل ندارمرفتار من عادی استقیصر امین پورشاعر قیصر امین پورقلم زارقلم زارThu, 17 Sep 2026 19:26:31 +0330