https://virgool.ir/feed/@bonyadnehzatکانال بله @baraye_kari_hastamfa2026-11-12 09:20:11https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@bonyadnehzathttps://virgool.ir/@bonyadnehzat/حقیقت-زن-بر-مبنای-شخصیت-حضرت-زهرا-سلام-الله-علیها-kocccs81vltgبسم الله الرحمن الرحیمبرداشت مستمر غلطی در طول تاریخ درباره زن وجود دارد، که منحصر در جهان عرب و زمانه نزول قرآن نیست، که خداوند در آیات پایانی سوره تحریم می‌خواهد، این نگاه را عوض کند. در خصوص شخصیت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) نیز نقل‌ها و روایت‌هایی است که بر نسبت و مشابهت ایشان با سایر بانوان آسمانی به خصوص حضرت مریم(سلام‌الله‌علیها) و حضرت آسیه(سلام‌الله‌علیها) متمرکزند و هم‌چنین در قرآن کریم، وقتی می‌خواهد نمونه‌ای برای انسان‌های با ایمان ذکر کند، آن را از میان مردان ذکر نمی‌کند؛ از میان زنان ذکر می‌کند: (و ضرب الله مثلاً للذین امنوا امراة فرعون) خدای متعال در این‌جا، دو زن را به عنوان دو نمونه از انسان‌های برجسته و مؤمن -نه از زنان برجسته- ذکر می‌کند. یعنی در صحنه‌ی انسانیت و تکامل معنوی، خدای متعال وقتی می‌خواهد نمونه‌ی ممتازی بیان کند، سخن از پیامبران و مردان بزرگ و شخصیت‌های علمی و دینی نمی‌زند؛ بلکه سخن از دو زن به میان می‌آورد که یکی از آن دو زن، زن فرعون است. (أذ قالت رب ابن لی عندک بیتاً فی الجنة)؛ زنی در مقام مبارزه با قدرت طاغوتی شوهرش، زنی با استقلال کامل که زیر بار شوهر متجاوز و قدرتمند و فرعون صفت و فرعون نام خود نمی‌رود. عظمت این زن، این‌جاست که شوهر نمی‌تواند راه گمراهی را بر او تحمیل کند؛ اگرچه آن شوهر، شخصی در حدّ فرعون با آن قدرت و با آن شخصیت باشد. میلیون‌ها مرد، زیر دست فرعون و محکوم اراده‌ی اویند؛ اما همسر خود این مرد، در خانه محکوم اراده‌ی او نیست؛ آزاد است، به خدا ایمان می‌آورد، راه فرعون را ترک می‌گوید و راه خدا و راه حق را انتخاب می‌کند. لذا به عنوان یک موجود و یک انسان برجسته، نه فقط از میان زنان، بلکه از میان همه‌ی بنی نوع بشر انتخاب می‌شود.زنِ دیگر، مریم مادر عیسی و دخترِ عمران است. (مریم ابنة عمران). مریم، زنی جوان است که در مقابل تهمت و نگاه سوء ظن آلوده‌ی همه‌ی مردم شهر و منطقه‌ی خود، مثل کوه می‌ایستد و کلمةالله و روح را که خدای متعال با قدرت کامله‌ی خود در دامان پاک او گذاشته است، بر روی دست می‌گیرد و مثل نورافکنی فرزند خود را بر دنیای تاریک آن زمان می‌افکند. این دو زن، دنیا را نور باران می‌کنند. این، نشان دهنده‌ی آن است که در میدان عظیم و محشر وسیعی که همه‌ی انسانها، از اوّلین و آخرین جمع شده‌اند؛ وقتی خدای متعال می‌خواهد دو انسان را از مجموع همه‌ی انسان‌ها انتخاب کند و به عنوان مثل و نمونه، آن‌ها را معرفی کند، دو زن را انتخاب می‌کند؛ نه دو مرد را و نه یک مرد و یک زن را. در این کار، رازهایی است.(وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لي‏ عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّني‏ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّني‏ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ (11( وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتي‏ أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتينَ (12( سوره مبارکه تحریم)و خداوند براى كسانى كه ايمان آورده‏اند زن فرعون را مثل زده آن‌گاه كه گفت:پروردگارا، براى من در نزد خود (در قرب جلال و رحمت خود( در بهشت خانه‏اى بساز، و مرا از فرعون و عمل وى رهايى بخش، و از گروه ظالمان (دربار و ملتش( نجات ده. (11( و نيز مريم دختر عمران را، زنى كه دامان خود پاك نگاه داشت، پس در او از روح خويش (روحى كه به اراده ما وجود مى‏يابد( دميديم (تا عيسى در رحمش خلق شد(، و كلمات پروردگارش را (آنچه با انبياء به عنوان وحى سخن گفته( و كتاب‏هاى (آسمانى و لوح محفوظ( او را تصديق نموده و از اطاعت‏كنندگان خدا بود. (12(چه درون و چه بیرون از جهان اسلام همیشه دست‌هایی برای مخدوش کردن روایت زن در دنیا وجود داشته است که با روایت غلط برخی زنان را دچار کج‌اندیشی و کج‌روی کرده است. در این ماجرا صهیونیست‌ها سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان همیشگی پشت صحنه بوده‌اند. آیه 205 سوره مبارکه بقره به بیان شیوه دشمنی مخالفان اسلام می ‌پردازد و می فرماید: "وَ إِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ " و هنگامی که [چنین دشمن سرسختی] قدرت و حکومتی یابد، می‌کوشد که در زمین فساد و تباهی به بار آورد، و زراعت و نسل را نابود کند؛ و خدا فساد و تباهی را دوست ندارد." شیوه کار آنها اهلاک حرث و نسل است که چه با تسلط و چه بدون تسلط در زمین آن را پیگیری می‌کنند. با ایجاد اختلال در ارزش‌های فرهنگی مانع از تعالی اخلاقی جوامع بشری می‌شوند که گام‌هایی به سوی از بین بردن قوام نوع انسانی است. در واقع با ایجاد فساد تشریعی در زمین و تغییر حکم خدا موجب اضمحلال دین و فنای انسانیت می‌شوند. بنابراین یکی از اهداف جدی دشمنان استضعاف خانواده است، که در این زمینه از زنان (حرث( به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کنند. آیه 49 سوره مبارکه بقره نیز نمونه سیاست فرعونی دشمنان است. "وَ إِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ"و [یادکنید] آن‌گاه که شما را از [سیطره حکومت ظالمانه] فرعونیان نجات دادیم؛ آنان که همواره شما را به سخت‌ترین صورت شکنجه می‌کردند، پسران شما را سر می‌بریدند و زنان شما را [برای بیگاری و کنیزی] زنده می‌گذاشتند. و در این سختی‌ها ومشکلاتْ آزمایشی بزرگ از سوی پروردگارتان بود."در عصر حاضر فرعونیان زمان با نفوذ در لایه فکر و اندیشه، مردان و زنان را ابزاری برای رسیدن به مقاصد خود می‌کنند. ارباب قدرت و ثروت با انحراف و فساد اندیشه مردان در جوامع و به ابتذال کشیدن اندیشه زنان در پوششِ احقاق حقوق زنان در لایه‌های علمی و فرهنگی و... روح و جسم آنها را به اسارت خود در می‌آورند.ما در تلاقی فرهنگ اسلامی و فرهنگ غربی که تلاش دارد، چهره دیگری را از زن نشان دهد، باید در روایت دقیق زن تلاش کنیم؛ لذا به بازخوانی شخصیت زنان آسمانی به ویژه حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) برای نشان دادن به مردان و زنان نیاز داریم. شخصیت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) به دلیل عظمت شخصیت ایشان بسیار ناشناخته است و البته بسیار کم هم به آن پرداخته شده است. حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) و بازخوانی چهره ایشان نشان‌دهنده فخر مکتب اسلام است. مقام آن بزرگوار به گونه‌‌ای است که علمای بزرگ مسلمین و صاحبان فکر و نظر هم‌عصر ایشان بحث می‌کردند که آیا زهرای اطهر (سلام‌الله‌علیها) بالاتر است یا علی بن ابیطالب (علیه السلام)؟ این کم مقامی است که بزرگان اسلام بنشینند، یکی بگوید زهرا (سلام‌الله‌علیها) بالاتر است و یکی بگوید علی (علیه السلام) بالاتر است؟ این خیلی مقام است.ببینید قدرت اسلام چقدر است و چه رشدی اتفاق افتاده است که یک زن با عمر کوتاه، آن کارهای بزرگ را انجام داده است؟تاریخ زندگی پر بار حضرت زهرا (سلام الله علیها( نشان دهنده این واقعیت است که کار بزرگ کردن، رشد و در نقطه درست ایستادن می‌خواهد نه لزوما عمر طولانی و تجربه زیاد. اگر فرد در نقطه درست بایستد می‌تواند یک کار درست انجام دهد و تاثیر عمیق بگذارد و اثر ماندگار دنیایی و اخروی داشته باشد. پس حتی نوجوان و جوان هم می‌توانند اثر عمیق بگذارند.در روایت زندگی ایشان یاد روی عمر کوتاه ایشان تاکید کنیم. ایشان زنی در سن جوانی بودند که هنوز از هیجانات جوانی و زیبایی‌طلبی‌ها عبور نکرده بودند تا بعد وارد تاثیرگذاری شده باشد. در بهار عمر خود و در دوره شور و نشاط زندگی بوده‌اند و از داشته‌های خود گذشته‌اند و زهد اختیار کرده اند.شخصیت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) یک شخصیت یکتا و یگانه است. یعنی شما هیچ شخصیت دیگری را نمی‌توانید، پیدا کنید که مجسم کننده‌ی هویت حقیقی و همه جانبه‌ی زن مسلمان باشد آن‌چنان که زهرا (سلام‌الله‌علیها) بوده. زنان برجسته دیگری ما می‌توانیم پیدا کنیم، اما اولا نه از جهت اوج و عظمت برجستگی به پای زهرا (سلام‌الله‌علیها) می‌رسند نه از جهت همه‌ جانبه بودن زندگی آنها و حضور تمام ابعاد زندگی یک زن در زندگی آنها. ظرافت قضیه در مورد زن همین است، که در خصلت‌ها و ویژگی‌های او، یک‌سری اضداد وجود دارد که همه‌ی آن‌ها باید رشد خودشان را در جهت تکامل بکنند و این جز در انسان مسلمان و زن مسلمان امکان‌پذیر نیست، اهمیت قضیه این است.در سه صحنه، باید فاطمه زهرا (سلام الله‌علیها) را ببینیم و نقش این بانوی بزرگ و استثنایی خلقت را در این سه صحنه بسنجیم.یکی در صحنه‌ی زندگی، به عنوان یک مسلمان، مثل بقیه‌ی مسلمان‌ها. فاطمه زهرا(سلام الله علیها( به عنوان یک مسلمان چه می‌کرده؟ عبادت فاطمه، اخلاق فاطمه، معاشرت فاطمه، که شما ببینید در روایات ما چه قدر به این خصوصیات، علم این مخدره (سلام‌الله‌علیها)، عبادتش و معرفتش پرداخته شده است.دوم به عنوان یک زن، در صحنه‌ی جامعه می‌رسیم به جهاد فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، به مبارزات فاطمه، به تبلیغ فاطمه، به خطبه شگفت‌آور فاطمه (سلام‌الله‌علیها)، به استقبالش از خطرات و از مسائلی که در یک جامعه انقلابی وجود دارد. فاطمه زهرا در متن جامعه، آن هم در خطرناک‌ترین بخش‌های جامعه حضور دارد. آن قهرمانی که وسط می‌ایستد و سلمان و ابوذر و مقداد و عمار و حذیفه و حتی خود علی‌ابن‌ابی‌طالب (علیه السلام( دور او جمع می‌شوند، او فاطمه‌ی زهراست. علم مبارزه اوست. طراح حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) است. ایشان می‌خواستند یک اقلیت پولادین و قدرتمند را در اطراف خودشان جمع کنند و اعتقاد داشتند با این اقلیت می‌شود کار را پیش برد.فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) بعد از رحلت پیغمبر برای خلافت علی‌ابن‌ابی‌طالب( علیه السلام( به یک مبارزه مستمر شبانه‌روزی خستگی‌ناپذیر دست زده، این را که کسی نمی‌تواند منکر بشود. خود فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) محور مبارزه بود. ما خیلی از ابعاد شخصیت ایشان را در منابر شنیده‌ایم. بعد جهاد و مبارزه حضرت زهرا را نه روایت کرده‌ایم و نه شنیده‌ایم. تا وقتی این بعد زندگی حضرت را درک نکنیم، معنی بقیه ابعاد زندگی ایشان مثل همسرداری و بچه داری را نمی فهمیم. حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) بعد از فوت حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه) تا روز شهادتشان تمام 75 یا 95 روز در حال مبارزه بوده‌اند. ارتباطات، عیادت‌ها، درِ خانه انصار رفتن، خطبه و ... همه‌اش مبارزه ولایی است و نه به دلیل نسب همسری با امیرالمؤمنین (علیه السلام(، بلکه دفاع از ولایت بوده است. حتی گریه‌اش حساب شده است و گریه‌ی استیصال نیست. مانند گریه‌ی حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) گریه‌ی جریان‌ساز است. خطبه و گریه‌ی حضرت را باید با هم ببینیم. چهل شب مرتب در خانه چهره‌های سرشناس رفتن تلاش برای کار تشکیلاتی است. آن‌هم زنی که به آن صورت سقط جنین کرده، آن زنی که ضربت خورده، آن زنی که آسیب دیده. اینها همه مبارزه‌ی ممتد است. مبارزه‌ای از چند نوع با چند جلوه و از همه ابزارها استفاده کرده‌اند. مبارزه مثبت ، مبارزه با جسم –که اگر شمشیر هم دستش بود، شاید می‌‌زد- مبارزه با زبان، مبارزه با تلاش‌های پنهانی نیمه‌شبانه، مبارزه در قالب سخن گفتن با زنان. گفتگوی فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) با زنان انصار، عجیب است. فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) به زنان مدینه فرمود: که اگر (علی علیه السلام( را بر سر کار می‌گذاشتید و می‌گذاشتند، چه اتفاقی می‌افتاد، برای دنیای اسلام. در حقیقت، ایشان در مقام روشنگری فواید پذیرش ولایت در جامعه بسیار تلاش کردند. جهاد تبیین ایشان مثال زدنی است. متن گفتگوی ایشان با زنان مدینه پر از مطالب اجتماعی است که باید توسط فضلاء مورد مداقه قرار بگیرد. ( جهت مشاهده متن کامل اینجاکلیک نمایید.)روی‌گرداندن ایشان از عیادت‌کنندگانی که مسبب آن حادثه تلخ بودند و وصیت به تشییع و تدفین مخفیانه در دل تاریک شب، با حضور چند نفر معدود و ابهام آمیز و رمزی بودن محل مزار، نمونه‌ای از مبارزه‌ی منفی ایشان بود و با هر توانی که در ایشان بود، از ولی زمان خویش دفاع کردند.مبارزات حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) نشان می‌دهد که جهاد به معنای مبارزه و نه به معنای قتال جنسیت‌پذیر نیست. همان‌طور که در آیات متعدد قرآن نیز بحث جهاد به صورت مطلق بیان شده است. به عنوان نمونه خداوند در آیه 218 سوره مبارکه بقره می‌فرماید: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ " یقیناً کسانی که ایمان آورده، و آنان که هجرت کرده و در راه خدا به جهاد برخاستند، به رحمت خدا امید دارند؛ و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است."در این آیه جهد به معنای به کار گرفتن نهایت توان و سعی در آخرین حد ممکن است و مجاهده گویای تداوم تلاش همه جانبه‌ است و جهاد با قید فی سبیل الله برای همه ایمان‌آورندگان اعم از زن و مرد بیان شده است. لذا حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و حضرت علی(علیه السلام) همه وسیله هستند، در راه تحقق هدف نهایی اسلام که اعتلای کلمه توحید است.صحنه‌ی سوم به عنوان یک زن در زندگی خصوصی، در زندگی خانوادگی؛ یعنی به عنوان یک مادر، به عنوان یک زن صبور بر مشکلات. به عنوان زنی که شوهرش در طول این هشت سال، نه سال همسری بیش از سی‌بار جنگ رفته، در عملیات شرکت کرده، این بانوی مخدره اینها را تحمل کرده. یک‌بار اتفاق نیفتاده که این زن از همسرش یک خواهشی بکند، فلان چیز را برای من تهیه کن. خب، این برای زن جایز است، مباح است، اما اتفاق نیفتاده، هرگز. یعنی چه؟ یعنی بر تمام خواهش‌های خودش مسلط و سوار است. زمام خواهش‌ها در دست اوست، زمام او در دست خواهش‌ها نیست. با وجود داشتن همسری ثروت آفرین (نخلستان‌های وسیعی که با دست خودشان ایجاد کرده بودند و حفر چاه‌های فراوان( ولی همه‌ی اموالشان را فدای آرمان‌های بزرگشان کردند.این سه بُعد را با هم جمع کردن، نقطه‌ی درخشان زندگی فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) است. آن حضرت، این سه جهت را از هم جدا نکرد. بعضی خیال می‌کنند انسانی که مشغول عبادت می‌باشد، یک عابد و متضرّع و اهل دعا و ذکر است و نمی‌تواند یک انسان سیاسی باشد. یا بعضی خیال می‌کنند کسی که اهل سیاست است - چه زن و چه مرد - و در میدان جهاد فی‌سبیل‌اللَّه حضور فعال دارد، اگر زن است، نمی‌تواند یک زن خانه با وظایف مادری و همسری و کدبانویی باشد و اگر مرد است، نمی‌تواند یک مرد خانه و دکان و زندگی باشد. خیال می‌کنند اینها باهم منافات دارد؛ در حالی که از نظر اسلام، این سه چیز با یکدیگر منافات و ضدیت که ندارد؛ در شخصیت انسان کامل، کمک‌کننده‌ی هم است. ۱۳۶۸/۰۹/۲۲انقلاب شیعه از حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) شروع شده است و قیام امام حسین (سلام‌الله‌علیه) نیز ریشه در قیام فاطمی دارد. تحرکات حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) رنگ اجتماعی و مبارزه سیاسی دارد و صرفا مناسک نیست.ایشان به دلیل ارتباط وثیق با خداوند ذرّه‌ای شک در مسیرش نداشت، لذا در مبارزه‌اش همه دارایی‌اش را به میدان آورد تا از ولی زمانش پیروی نماید و حاکمیت الهی پیاده شود. بعد از شهادت ایشان علی (علیه السلام) غمگین شد. غمگینی ایشان به دلیل از دست دادن یک رفیق راه، هم‌رزم، هم‌کار و شریک زندگی است. غم و اندوه به قلب ایشان فشار می آورد، اما نه فقط به دلیل از دست دادن همسر و مادر فرزندان بلکه امت ام أَبَش (مادر پدرش) را از دست داده است.در راه خدا فریاد می‌زد و در مسجد به گونه‌ای صحبت کرد که به قول مخالفان گویی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) صحبت می‌کرده است. ایشان زن در صحنه جامعه بوده‌اند. حتی در جایگاه معلم صحابه به سوالات علمی آنها پاسخ می‌دادند. زن مسلمان این‌گونه است. ساده و بی‌اطلاع و افسرده و عامی نیست.حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) باید این‌گونه روایت شود: الگو برای زنان و دختران انقلاب اسلامی، عنصری پیش‌برنده، برای تمام زنان دنیا، عنصر راه‌برنده‌ی انقلاب‌های اسلامی جهان. معرفی چهره حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، جاهلیت قدیم (تحجر) و جاهلیت جدید(تجدد) را در حوزه‌ی زن و خانواده کنار می‌زند و الگوی زن تراز اسلامی و انقلابی را به همگان نشان می‌دهد.در زیارت‌نامه امام رضا (علیه السلام) همه را نام می‌بریم تا به نام حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) می‌رسیم : دختر رسول و همسر ولی و مادر امامان . طهر و طاهر و مطهر انواع طهارتی که می‌توانی تصور کنی همه را حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) داشته‌اند.برای نزدیک شدن به حریم ایشان طهارت باطن لازم است و البته خاصیت این نزدیک شدن افزایش طهارت نیز هست. نزدیک شدن به این خاندان باید با عمل مومنانه و ولایت‌مدارانه باشد و نه با محبت خالی.زن مسلمان باید در راه فرزانگی و علم تلاش کند؛ در راه خودسازی معنوی و اخلاقی تلاش کند؛ در میدان جهاد و مبارزه- از هر نوع جهاد و مبارزه‌ای- پیش‌قدم باشد؛ نسبت به زخارف دنیا و تجملات کم‌ارزش، بی‌اعتنا باشد؛ عفت و عصمت و طهارتش در حدی باشد که چشم و نظر هرزه‌ی بیگانه را به خودی‌خود دفع کند؛ در محیط خانه، دل‌آرام شوهر و فرزندانش باشد؛ مایه‌ی آرامش زندگی و آسایش محیط خانواده باشد؛ در دامن پرمهر و پر‌عطوفت و با سخنان پرنکته و مهرآمیزش، فرزندان سالمی را از لحاظ روانی تربیت کند؛ انسان‌های بی‌عقده، انسان‌های خوش‌روحیه، انسان‌های سالم از لحاظ روحی و اعصاب، در دامان او پرورش پیدا کند؛ مردان و زنان و شخصیت‌های جامعه را به وجود بیاورد.در علم‌آموزی، جهاد، خودسازی و خانواده‌داری و... باید حرکت آفرین باشد.بررسی آیات سوره کوثر در مقایسه با آیات سوره مریم نشان می‌دهد، شرایط اجتماعی میلاد بانو فاطمه زهرا (سلام الله علیها) با شرایط اجتماعی میلاد حضرت یحیی (علیه السلام) و حضرت عیسی (علیه السلام) شباهت‌ها و تفاوت‌هایی دارد. شرایط اجتماعی سرشار از فریب و حق پوشی در جامعه زکریای نبی (علیه السلام) ایشان را واداشته است که در مناجات با پروردگار درخواست جانشین کند ( آیات ۵ و ۶ سوره مریم).درخواست زکریای نبی ماهیت سیاسی _ اجتماعی داشت. به طور مشابه طعنه‌های مخالفان پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) نیز جنبه سیاسی _ اجتماعی داشت. زیرا پسرمرده‌گی را نقصی بزرگ برای پیامبر تلقی می‌کردند.در چنین شرایطی سوره کوثر ناظر بر میلاد دختری با برکت بسیار و خیر فراوان نازل شد. این در حالی است که هم پیامبر دختران دیگری داشت و هم دخترداری فضیلت نبود، بلکه یک امر نکوهیده و سرزنش‌بار تلقی می‌شد، ولی عبارت‌های سوره بیانی سرشار از منت گذاشتن دارد.زکریای نبی (علیه السلام) مردم را فراخواند تا به شکرانه تولد فرخنده یحیی (علیه السلام) صبح و شام مشغول حمد و ثنای الهی شوند، ولی درباره میلاد بانو فاطمه زهرا(سلام الله علیها) خود خداوند فرمان نماز، قربانی و تکبیر را صادر می‌فرمايد که نشانه اهمیت وصف‌ناپذیر حقیقتی بزرگ است.همچنین در فضای مبارزه دیرینه با پیامبران، در عصر خاتمیت، علاوه بر استهزاء، کنایه و جنگ روانی از سوی اربابان قدرت و ثروت، مبارزه جدیدی شکل گرفت. بی نتیجه بودن و عدم استمرار نهضتِ این آخرین پیامبر واقعا یک مسئله مهم سیاسی _ اجتماعی بود. شرایط اجتماعی نزول سوره بسیار خطرخیز بود زیرا از یک طرف یاران پیامبر اندک ولی مصمم در یاری و از طرف دیگر مخالفان پیامبر فراوان و متعصب بودند. در شرایطی که درگیری شدید میان ذی نفعان و صاحبان قدرت و ثروت با تعاليم پیامبری که همه سنت‌های ظالمانه حاکمیتی و شیوه‌های بهره‌کشی اقتصادی را به چالش کشیده، کوثر نازل شده و چه بسا حیات و بقای او تضمین کننده حیات و بقای دین باشد.بنابراین تطبیق سوره کوثر با تولد بانو فاطمه زهرا(سلام الله علیها) نمی‌تواند یک موضوع ساده باشد. واقعا نوعی پیوستگی بسیار جذاب میان هویت اجتماعی و نقش تاریخی این بانوی بزرگوار با مرتبه هستی شناختی ایشان وجود دارد، در حالیکه سنت‌های فکری رایج، حیات بانوان را معمولا به درون حریم خصوصی خانواده محدود می‌کنند و قيام و مبارزه را به مردان اختصاص می‌دهند. علاوه بر این جریان‌های معنویت‌گرا و هواداران تفکر عرفانی، معنویت را از امور دنیوی و عدالت‌خواهی و مبارزه اجتماعی دور می‌سازند.ولی میان مقام والای بانو فاطمه زهرا(سلام الله علیها) نزد پروردگار عالم با آثار اجتماعی حاصل از ظهور کوتاه مدت ایشان در دنیای مادی ما ارتباط وثیقی وجود دارد و نگاه تازه‌ای برای کنشگری زنان پدید می‌آورد.کوثر بودن بانو فاطمه زهرا(سلام الله علیها) از چند نظر قابل بررسی است:۱. از نظر نقش آموزنده‌ای که ایشان برای پیروان خود داشته و آن‌ها را در شرایطی ابهام آمیز هدایت کرده است که با رواج دروغ و تهمت و سایر شیوه‌های تبلیغاتی فهم تعاليم دین دشوار بوده است.۲. از نظر پرورش فرزندانی که در عالی‌ترین مقام هستی قرار گرفته‌اند۳. از نظر تعداد فرزندانی که به ایشان منتسب هستند۴. از نظر تعاليم بسیاری که در قالب دعا، نیایش و ... امکان جلب نعمت‌های الهی و هدایت‌هایش را فراهم نموده‌اند.در پایان باید به این نکته نیز توجه کرد که در پیامبر خاتم چون دغدغه ادامه راه وجود دارد باید به ایشان کوثر عطاء شود تا وسیله ادامه راه فراهم باشد.پس ترسیم چهره بی‌نظیر بانوی برتر عالم حضرت زهرا(سلام الله علیها ) در غالب فقط یک نوحه خوان ظلم نابخشودنی در حق ایشان است. ایشان کوثر جاری در بستر تاریخ هستند تا همیشه زمان چراغ پرفروغ برای نشان دادن راه به پیروان حق و حقیقت باشند. پیروان حقیقی ایشان با تاسی به ایشان در مجاهدت لحظه به لحظه تا ظهور منجی عالم حضرت حجت عج به سر می‌برند.بانوان انقلابی که در پیروزی انقلاب اسلامی نقش داشتند و جنگ تحمیلی را اداره کردند پیروان راستین ایشان هستند. اکنون نیز تاثیر این تفکر را در زنان مقاوم جبهه مقاومت در سراسر دنیا به خصوص غزه در این روزها مشاهده می کنیم.به امید گوشه نگاهی....والسلام علی من اتبع الهدیمنابع:1. بیانات مقام معظم رهبری2. کتاب "هنر زنانه زیستن" نوشته خانم دکتر جمیله علم‌الهدیاینجا برای کاری هستماینجا برای کاری هستمTue, 05 Dec 2023 12:07:13 +0330https://virgool.ir/@bonyadnehzat/نشست-مثل-زینب-س-روشنگر-باش-زیارت-سازنده-ht2s3ivesl2iجزوه زیارت سازندهارایه خانم گیتی پسند در نشست همچو زینب روشنگر باشویژه اربعین 1402انشاالله در این ارایه به بررسی مختصات هجرت به سوی اباعبدالله و نسبت بین زیارت و قیام لله می‌پردازیم.· برداشت های اسلام دعوای سیاسی یا دعوای معرفتی و اندیشه ایحضرت امام روایتی دارند این است که ما بین برداشت‌هایی از اسلام اختلاف داریم و این برداشت‌های متفاوت از اسلام منشأ تکثر و تفاوت در اهداف اسلام شده است. فقط هم یک روایت نیست و فقط هم دعوای سیاسی نیست و کاملاً دعوای معرفتی و اندیشه‌ای است. یعنی این که ما بگوییم مثلاً در جبهة مسلمین چند جبهة سیاسی وجود دارد در اردوگاه مسلمان،‌ خیر. این بیش از این که دعوای سیاسی باشد، منشأش یک دعوای معرفتی است که ناشی از برداشت از اسلام است که ما به برکت انقلاب اسلامی و نفس حق حضرت امام الحمدلله به این تبیین دسترسی پیدا کردیم و تا قبل از آن جز در صدر اسلام ما چنین چیزی را نداشتیم.· وجه فردی و اجتماعی اسلام در مقابل تحجر و تجددحضرت امام می‌فرمایند اسلام مناسکی میان‌تهی -که حضرت امام از آن اینگونه تعبیر می‌کنند-، برداشتی از اسلام است که کاملاً فردگرایانه است. یعنی ایشان می‌فرمایند مناسک باید دو هدف داشته باشد و دو وجه را باید تأمین بکند. یکی وجه فردی است و یکی هم وجه اجتماعی است. در وجه فردی هر عبادتی هر منسکی و هیئت و روضه رفتن و نماز خواندن باید موجب رشد معنویت و تقرب فرد به سمت خداوند باشد و اگر این اتفاق نیفتد شما می‌گویید که هدف عبادت محقق نشده است، اما یک بعد دیگر را که حضرت امام خیلی پررنگ می‌کنند و اصلاً مبنای نگاه تحولی حضرت امام به اسلام است که منشأ یک جنبش بزرگی می‌شود و امام خودشان آن را رهبری می‌کنند و یک تحول عمیق اندیشه‌ای در جبهة اسلام و مسلمین ایجاد می‌کند این است که حتماً باید امتداد اجتماعی داشته باشد و اگر امتداد اجتماعی نداشته باشد شما نمی‌توانید بگویید هدف آن عبادت محقق شده است و حضرت امام حمله می‌کنند در دو مورد که هم به تحجرو هم تجدد، اگر چه ما در صورت ظاهر فکر می‌کنیم که اینها دو جبهة مقابل همدیگر هستند، حضرت امام می‌گویند اینها دو سر یک طیف هستند. یعنی اینها در فردگرایی کاملاً با هم اشتراک دارند و مقابل اجتماعیات اسلام هستند و در اینجا به وحدت می‌رسند. یعنی تحجر و تجدد روی هم می‌افتند. امام از این تعبیر می‌کنند به اسلام مناسکی میان‌تهی. و فقط هم منظورشان اسلام وهابیتی عربستان نیست. چون خیلی‌ها تلقی‌شان این است که تحجر مثلاً عربستان. خیر. منظور حضرت امام یک مکتب فکری است و اتفاقاً حضرت امام موقعی که دارند تذکر می‌دهند به اسلام مناسکی میان‌تهی، علمایی که بغل دست خود امام نشسته‌اند و زمان انقلاب است، منظورش بعضی از آنها هم هست و به آنها هم دارند هشدار و انذار می‌دهند که مراقب باشید. یعنی تا آخر عمر شریفشان مکرر انذار می‌دهند که مراقب باشید، این روایتی که تحجر و متحجرین می‌کنند اسلام را از دست شما درمی‌آورد،‌ انقلاب را از دست شما در می‌آورد.· اسلام مناسکی میان تهیاین اسلام مناسکی میان تهی چیست که حضرت امام دوباره یک جایی دربارة حج می‌گویند. می‌گویند حج بی‌برائت مناسک میان‌تهی است. این چه ویژگی است که حج را و اربعین را و نماز و عبادت را و تصویر از انتظار را و تصویر از غدیر را و هیئت را می‌تواند متحول کند و می‌تواند از مفهوم خودش خالی بکند. ما می‌خواهیم اگر بتوانیم این را در پاسخ شما بگوییم. باید این را تبیین کنیم که در واقع صورت آن عمل است، ظاهر آن هست. عدة زیادی زیارت اربعین می‌رویم و در تدارک آن هستیم و اگر هم نمی‌رویم آه و اشک وعلاقه را داریم و می‌سوزیم. اما واقعاً با این اربعین‌ رفتن‌ها همة آن ظرفیتی را که می‌شود محقق کرد آیا محقق می‌شود. آیا خطری این زیارت اربعین را تهدید می‌کند که ما باید از آن مراقبت کنیم. آیا چیزی بیشتر از این صورت ظاهر در دل اربعین وجود دارد؟امام از همان ابتدا این درگیری را دارد و از قبل از انقلاب این درگیری را با علما دارد که پیامی که در دفتر آقای وزیری می‌نویسند که ان‌تقوموا لله مثنی و فرادا، اگر خداوند فقط یک موعظه داشته باشد این است که در راه خدا بلند شوید، بایستید. ما در زیارت اباعبدالله هم گفتیم که بخشی از زیارت اباعبدالله می‌گوید خدایا به من توفیق بده که من به درگاه اباعبدالله که آمدم ثابت‌قدم باشم در هجرت به سوی اباعبدالله. یعنی زیارت صورت ظاهری‌اش زیارت است،‌ ولی صورت باطنی آن یک هجرت است.· هجرت به سوی امام حسینچه وقت می‌گویند هجرت؟ هجرت زمانی است که شما از یک موطن خارج بشوید و به یک موطن جدید وارد بشوید. این را گفته‌اند که از موطن قعود به موطن قیام رفتن است. یعنی اگر شما نشستگان در پای روضه هستید و نشستگان در هیئت هستید، باید به اهداف حسین قیام کنید و از این حالت بی‌مسئولیتی و بی‌حساسیتی و بی نقشی به مسئولیت‌پذیری و حساس بودن و نقش‌آفرینی تبدیل بشوید. این خیلی متفاوت است، یعنی اگر شما نگاه کنید دو جور زیارت اربعین وجود دارد، یکی زیارت اربعینی هست که کاملاً‌ با طاغوت درگیر می‌شود، کاملاً درگیر می‌شود با جبهة باطل، زیارت اربعینی هست که فرصت ایجاد می‌کند برای ولیّ جامعه، زیارت اربعینی هست که حیات طیبه را در جامعه جاری می‌کند، تا زیارت اربعینی هست که خالی از این محتوا و خیلی حداقلی اینها را در خودش دارد.ما باید تلاش کنیم که چیزی که ما الان باید از آن مراقبت کنیم و تلاش کنیم که نشان بدهیم که حقیقت زیارت اباعبدالله است ما از حالت قعود باید به حالت قیام دربیاییم. این هم بحث مفصلی است که اگر سؤالی در این زمینه باشد من در خدمت شما هستم.· ظرفیت های سفر اربعین در کمک به جبهه حقپیش از پرداختن به ظرفیت سفر اربعین و نقش ما به عنوان فردی که مخاطب این سفر قرار داریم، باید به این پرداخت که الان چه چیزی الان اربعین را دارد تهدید می‌کند و الان خطرهایی که دارد زیارت اربعین را تهدید می‌کند و شامل خیلی از مناسک دیگر هم می‌شود، حج را هم ممکن است گرفتار همین اشکال بکند کدام است و بعد بگوییم برای حراست از این زیارت اربعین باید چه کاری بکنیم؟ و چه ظرفیت‌هایی دارد و چه نقش‌آفرینی‌هایی باید بکنیم؟الان شاید دوستان ما هم دیده باشند که با یک جستجوی ساده در ایام اربعین چقدر بازار اکسسوری اربعین و حجاب اربعین و پوشش لاکچری اربعین، یک دفعه رونمایی می‌شود. یعنی همزمان با اینکه شما دارید زیارت اربعین را برگزار می‌کنید و همه در تکاپوی این هستند، بلافاصله سرمایه‌داری می‌آید و یک بازار خودش را، الگو خودش را، صورت می‌زند به مادة خام اربعین و ما خیلی هم به این توجه نداریم که چه اتفاقی دارد می‌افتد.حضرت امام می‌فرمایند سرایت تحجر، از کلمة سرایت استفاده می‌کنند. منظورشان این است که تحجر یا تجدد یا تغییر مبانی اندیشه یک دفعه‌ای نیست و تدریجی و آرام است. یعنی شما یک دفعه ده سال می‌گذرد و چشم باز می‌کنید و می‌بینید زیارت اربعین تغییر ماهوی کرده است و مسری هم هست. یعنی شما می‌بینید ابتدا در یک جمع‌های کوچکی و بعد هم می‌بینید این می‌شود عرف زیارت اربعین و صورت زیارت اربعین و همه باید این طوری باشند. این خیلی مراقبت می‌خواهد و این یکی از خطرها است.· روایت های مختلف اسلام ناباین که من می‌گویم روایت اسلام ناب یک دیگری دارد و یا حتی دو تا دیگری دارد، این دو تا دیگری دائماً درگیر هستند. از زمان خود امام حسین(ع) درگیر بودند، نه اینکه الان و بعد از انقلاب اسلامی اتفاق افتاده باشد. این تحجر و تجدد، همان باطل دائمی هستند که با اسلام ناب درگیری دائم دارند. حضرت آقا هم می‌گویند که شما نگاه کنید، جز حضرت حسین و امیرالمؤمنین که درگیر نظام بودند، همة ائمه درگیر بودند و درگیری فکری داشتند و دائماً جبهة باطل تلاش می‌کرد روایت دیگری از اسلام را صادر کند و در اذهان مردم بنشاند. و ائمه در تلاش و مبارزة دائم بودند که روایت دیگری از اسلام را پس بزنند و روایت اسلام ناب را رونمایی بکنند. بالا بیاورند و در اذهان مردم تثبیت بکنند. پس این درگیری ما نیست و یک درگیری دائم بوده و هست، فقط مخصوص اربعین نیست، هر هیئت رفتن، شما الان فرض کنید صد تا هیئت در یک منطقه باشد، صدها هیئت و صدها روضه باشد، اما از این روضه‌ها و از این هیئت‌ها و از این جمع شدن مؤمنین درکنار همدیگر، به اندازة کوچکی هم پر شدن شکاف بین فقر و رفاه و ضعیف و غنی پر نشود، هیچ مسئله‌ای از مسائل عدالت اجتماعی حل نشود. هیچ قدمی برای عدالتخواهی برداشته نشود وهیچ پرچم و عَلمی بلند نشود برای مبارزه با طاغوت. اصلاً سرمایه‌داری با این مشکلی ندارد. یعنی هزاران هزار لشکر زنان چادر به سر باشند که اینها خطری برای سرمایه‌داری ایجاد نکنند، سرمایه‌داری حتی از انواع حجاب هم برای آنها رونمایی می‌کند و انواع لباس و پوشش را خود سرمایه‌داری برای آنها رونمایی می‌کند و حتی ملزومات سفر اربعین شما را هم شروع به تبلیغ می‌کند. چرا؟‌ چون از این حضور شما دردی احساس نمی‌کند و حضور تو چنگی به صورت استکبار نمی‌زند و آسیبی برای آنها ندارد. شما می‌روی و برمی‌گردی ولی اهداف استکبار تکان می‌خورد و هیچ اتفاقی نمی‌افتد. تا وقتی تو با استکبار درگیر نشوی، آنها هم با تو کار ندارند.تحجر هم همین طور است. اینقدری که من در این ایام داشتم توجه می‌کردم، اینقدری که در روضه‌های ما به بُعد سوگواری و اشک و آه و اینها توجه می‌شود، آیا به بُعد قسط و عدلی که هدف اباعبدالله بود توجه می‌شود؟ حضرت امام یک نکتة خیلی خوبی دارند، می‌گویند نسبت بین اسلام ناب و اسلام کوچک شده و تحریف شده، می‌گویند تحجّر اسلام را کوچک می‌کند. چطوری؟ می‌گویند شما در قرآن نگاه کنید نسبت احکام عبادی فردی به اجتماعیات شاید بیش از صد به یک باشد. اما رساله‌های عملی علما را نگاه کنید، مملو از احکام فردی است. و این تفاوت اسلام ناب و اسلام کوچک شده است. یعنی ما اسلام را نتوانستیم در ابعاد اجتماعی و کلی‌اش ارائه کنیم و آن را منحصر کرده‌ایم به ابعاد عبادی فردی.این اتفاق دارد در هیئت‌های ما هم می‌افتد و در روضه‌های ما هم می‌افتد، این اتفاق دارد در زیارت‌های ما هم می‌افتد، در حج ما و در کربلای ما هم می‌افتد، نمی‌توانیم از لایة فردی بالاتر برویم و یک اتفاق اجتماعی و یک پیام اجتماعی را رقم بزنیم، در حالی که باید به این نقطه برسیم.· اربعین تجمع بزرگ شیعیاناین تدارکات اربعین دقیقاً برای همین است. شما می‌گویید حج یک فرصت است برای این که همة مسلمان‌ها کنار هم جمع بشوند، اربعین یک فرصتی است که تمام جماعت شیعه از اقصی نقاط دنیا جمع می‌شوند. انگار یک تدبیری از زمان اباعبدالله است. چون همیشه حضرت آقا می‌گویند که شیعه یک جمعیت کمی بود، خیلی هم در تقیه بود و اگر روحیه نگه داشتن همدیگر و جمع شدن و حول ولیّ فرمان‌پذیری نداشت از بین رفته بود. چون شیعه قدرتی نداشت.انگار این توصیة به این که نشانة مؤمنین است که زیارت اربعین می‌کند، شاید یکی از نشانه‌هایش این باشد که این یک اجتماع است و هر شیعه‌ای که می‌تواند به این اجتماع بپیوندد، چون قدرت‌نمایی جهان اسلام و جهان شیعه است. برای همدل شدن است و برای این اتفاقی است که می‌گوییم اسلام فردی نمی‌گذارد آن اتفاق بیفتد.· اربعین یک عبادت اجتماعیاین خطر هم خیلی خطر جدی‌ای است که ما اربعین را کاملاً فردگرایانه نگاه کنیم. اینقدر که غلبة سوگواری و عزا، البته این معنای طرد سوگواری نیست، حتماً باید سوگواری باشد، عزاداری باشد و در اعلی‌نقطة خودش هم باشد و ضعیف هم نباشد، اما آن بُعدی که نباید از آن غفلت بکنیم، چیزی که امام از آن به عنوان اسلام دستکاری شده و تحریف شده یاد می‌کنند، این است که از ابعاد اجتماعی‌اش نباید غفلت بشود. یعنی اگر این همه جمعیت می‌روند به زیارت امام حسین وبرمی‌گردند، باید این نور و معنویت به جامعه سرایت پیدا کند. فقط منحصر به من نیست که زائر امام حسین بوده‌ام، باید بتوانیم این نور و معنویت را بیاوریم و در دل همة عاشقان اباعبدالله بتوانیم جاری بکنیم و بتوانیم از دل این زیارت یک آتشی به جان استکبار بیندازیم و طاغوت از آن آسیب ببیند. چطور این کار را می‌توانیم بکنیم؟پس یک خطری که دارد این حرکت را تهدید می‌کند خطر تحجّر است مثل همة عرصه‌های دیگر که تحجر و تجدد می‌خواهند بیایند و صورت بزنند به مناسک ما و به جمع‌های ما و مفاهیم ما. آن طرف دیگر هم تجدد است.· اهمیت ابعاد معرفتی امام حسین در منابرمن فکر می‌کنم ما الان در مورد زیارت امام حسین و چیزی که الان دارد اتفاق می‌افتد، منابر ما و علمای ما که منبر می‌روند، خیلی ظرفیت معرفتی را محقق نمی‌کنند و خیلی روی ابعاد معرفتی نمی‌روند. این که مثلاً ما بگوییم و احتمالاً دوستان هم این تجربه را داشته‌اند، اکثراً وقتی می‌رویم هیئت فضیلت اشک بر امام حسین، فضیلت عزاداری بر امام حسین،‌ بخشش گناهان، از این بالاتر نمی‌روند. یا اینقدر سهم نوحه و اینها زیاد می‌شود که مباحث معرفتی کم می‌شود و ما نمی‌توانیم مبنای اندیشة خودمان را به جوانمان، به همسرمان، به زائرمان منتقل کنیم. ما این درگیری را در حج هم داریم. کسانی که در حج حضور داشته‌اند این را کاملاً درک می‌کنند که ابعاد معرفتی حج در کنار مناسک حج گم شده است. یعنی چیزی که روایت نمی‌شود معارف حج است و بیشتر مناسک گفته می‌شود. احکام گفته می‌شود. از بعد معرفتی غفلت می‌شود. این هم خطری است که به نظرم دارد اربعین را تهدید می‌کند و ما حتماً باید در برابر آن ایستادگی بکنیم، هرچقدر که آرایه‌ها زیاد بشود، شعائر زیاد بشود ولی مفاهیمش تولید نشود، مفاهیم معارف قیام امام حسین خواسته نشود و مطالبه نشود و پرچمی برای تحقق آنها بلند نشود، ما نمی‌توانیم از زیارت اربعین آنقدر بهره داشته باشیم.· اربعین اتصال ساز و گفتمان سازیک چیز دیگری که هست، اربعین باید اتصال‌ساز باشد. باید گفتمان‌ساز باشد. من امسال وقتی حج بودم، یک خانم مصری اهل سنت که از مدل ادارة حج توسط دولت سعودی ناراضی بود می‌گفت خیلی اذیت می‌کنند و خیلی دردسر ایجاد می‌کنند و به من گفت نظر شما چی است؟ من نظر او را تأیید کردم و البته سخت هم هست که این همه زائر در تردد هستند، خیلی سخت است که جور دیگری بخواهد عربستان برگزار کند. من از ایشان پرسیدم که آیا شما تا به حال سفر اربعین رفته‌اید؟ گفت نه. گفتم شنیده‌اید؟ گفت نه. اینجا واقعاً‌ ناراحت کننده بود که وقتی پرسیدم سفر اربعین را شنیده‌اید، گفت نه. من توضیح دادم که یک سفری است که زیارت امام حسین را تعداد بسیار زیادی و حتی بیش از این تعداد حجاج که در حداکثر حالت، پنج الی شش میلیون نفر شرکت می‌کنند، در اربعین بیست میلیون زائر یک دفعه در مدت یک هفته می‌آیند و از جیبشان خرج نمی‌کنند، مثل حج نیست که شما حتی ویلچری که می‌گیری که در سعی صفا و مروه می‌گیرند،‌ همانجا ابتدا پول را باید پرداخت کنند بعد ویلچر را در اختیار فرد قرار می‌دهند. اربعین هیچ خرجی هم نمی‌کنی ضمن این که کرامت هم داری. یک تفاوت ویژة حج با اربعین این است که زائر در اربعین کرامت دارد. ستایش می‌شود. هم خادم کرامت دارد و هم زائر کرامت دارد. انگار همه حول یک محوری جمع شده‌اند که به همه هویت داده است. ولی در حج این را ندارید. ایشان خیلی تعجب کرد و گفتم برو در اینترنت جستجو کن. آنجا به غفلت خودمان نگاه کردم. آیا واقعاً در روز ظهور این اتفاق باید بیفتد که وقتی صاحب‌الزمان تشریف می‌آورند و به دیوار کعبه تکیه می‌زنند و می‌گویند من فرزند اباعبدالله هستم، اباعبدالله در جهان شناخته شده است. وقتی خودشان را معرفی می‌کنند به واسطة امام حسین، امام حسین یک چیز ناشناخته‌ای نیست. چه اتفاقی باید بیفتد که این پیام شناخته شده بشود. یعنی اباعبدالله شناخته شده باشد که بعد حضرت خودشان را به واسطة ایشان معرفی کنند. مهمترین بستر برای این معرفی زیارت اربعین است و ما از این فرصت بهتر نداریم، چطور به گوش جهان و حتی مسلمان مصری نرسیده؟ نشان می‌دهد که ما در روایت کردن ضعیف بودیم. در تصویرسازی ضعیف بودیم. هرچقدر که ما کم کاری کنیم در این حوزه، الگوهای مقابل ما و رقیب ما خیلی توانمند هستند در روایت‌سازی، در تصویرساختن در اذهان مردم ودر تسلط به مفاهیم و به خدمت خودشان درآوردن آنها، ولی ما این اتفاق برایمان نمی‌افتد و توانمندی‌اش را نداریم و یا ارادة آن را نداریم. ارادة این که ما چنین بهره‌روی بکنیم از زیارت اربعین و با این نگاه زیارت اربعین برویم که این راهپیمایی قدرت شیعه است، راهپیمایی وحدت شیعه است و وحدت جهان اسلام است و بعد آن را صادر کنیم. این هم یکی از خطراتی است که زیارت اربعین را تهدید می‌کند. حالا اگر بخواهیم برسیم به این نقطه که ما باید چکار کنیم؟· نقش ویژه بانوان در اربعینیک بخشی از آن که این هم برمی‌گردد به روایتی که حضرت امام از زن دارد. ما می‌گوییم حضرت امام، چون حضرت امام را نمایندة آن روایت اسلام ناب که منطبق بر روایت اهل‌بیت است می‌دانیم. چیزی که ما از قرآن می‌فهمیم. وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْض، زنان و مردان مؤمن برخی ولیّ دیگری هستند. این که بین زن و مرد هیچ تفاوتی نیست، در مسئولیت اجتماعی بین زن و مرد هیچ تفاوتی نیست. در سیر الی‌الله بین زن و مرد هیچ تفاوتی نیست. تفاوت‌ها ناشی از تفاوت‌های طبیعی است که آن اندک است و ناشی از اقتضائات طبیعت است و منحصر به همان‌هاست. ولی این که مثلاً مرد تکلیف اجتماعی دارد و زن تکلیف اجتماعی ندارد، زن در قبال اهداف اسلام و قرآن تکلیفی ندارد، زن منحصر به تربیت است، اینها دقیقاً همان چیزی است که حضرت امام می‌گوید اسلام را دارد تحریف می‌کند و زن مسلمان را دارد تحریف می‌کند. امام موسی صدر قبل از انقلاب اسلامی در لبنان این را به زنان می‌گوید. می‌گوید: شما دو تا دیگری دارید به عنوان زن مسلمان، یکی تحجر است که می‌خواهد تو را در خانه و در کنج عزلت بنشاند و یکی تجدد است که می‌خواهد تو را بی‌قاعده به جامعه و بدون هدف الی‌الله به سطح جامعه بیاورد و حضور تو در جامعه لله نباشد و بعد می‌گوید شما باید هر دو اینها را به چالش بکشی. در عین حال که مقاومت می‌کنی و در اینها هضم نمی‌شوید، خودتان اینها را به چالش بکشید. یعنی شما می‌توانید الگویی را بالا بیاورید و سردست بگیرید و به زنان جهان نشان بدهید که زن می‌تواند اینگونه باشد.· پیام حضرت آقا در کنگره هفت هزار زن شهید مسلماندر پیام حضرت آقا به کنگرة هفت هزار زن شهید مسلمان، می‌فرمایند: شما می‌توانید در عین حال که عفیف هستید، محجبه هستید، خانه‌دار و خانواده‌دار هستید، در متن هستید. در حاشیه نیستید، تاریخساز هستید و در تاریخ بی‌اثر نیستید. و این محقق شده. چون دقیقاً این همان مدلی است که به توانایی و ظرفیت زن هرچقدر که هست احترام می‌گذارد و می‌گوید همان ظرفیت را بیاور پای کار اسلام و قرآن. و قاعده نمی‌گذارد و الگوی خاصی هم ارائه نمی‌کند که بگوید مثلاً فقط شما خانمی که تحصیلات آکادمیک ودانشگاهی داری و پنج تا فرزند هم داری و بُعد خانوادگی‌ات هم تأمین است، توانایی بیان هم داری، پس فقط تو در عرصة اجتماع تکلیف نداری، خیر. جایی که خیرالنساء، زنی که در روستای صدخرو شروع می‌کند در پشت جبهه‌ها برای انقلاب نان پختن، آن زن انقلاب اسلامی است و آن زنی است که پای اهداف قرآن و اسلام آمده و آن زنی هم که خانم دباغ است و در وسط میدان مبارزه است و مبارزة نظامی می‌کند و پیام‌رسان حضرت امام به گورباچف است و کاملاً در متن تحولات سیاسی است، آن هم زن است. چون احترام می‌گذارد به این تنوع و تکثر استعدادها و توانایی‌ها. می‌گوید هر کس هرچقدر دارد بیاید پای کار قیام و هیچ کس خارج از این دایره نیست و هیچ کس نمی‌تواند بگوید من از این تکلیف برکنار هستم.این یک دیدگاه تحولی و ظرفیت‌ساز است. یعنی ما ظرفیت بیشتر از این نداریم. وقتی شما می‌گویید نگاه به اسلام متحول است، نگاه به زن یک نگاه دیگری است، این خودش یعنی همة تحولاتی که ما توقع داریم، با همین نگاه می‌تواند اتفاق بیفتد و سر همین است که حضرت آقا می‌گوید، شما باید این بن‌بست‌هایی که در جهان جلوی پای زن هست که یا او را می‌کنند کالا و شئی و ابزار تبلیغ و از آن استفاده می‌کنند و جنسیت او را پررنگ می‌کنند، یا او را در کنج عزلت می‌نشانند و به او مسئولیت اجتماعی نمی‌دهند، او را از تفکر خالی می‌کنند چون مسئولیتی احساس نمی‌کند، پس نیازی هم به تفکر ندارد و نیازی هم به دشمن‌شناسی ندارد. چون نمی‌خواهد مبارزه کند و زن مبارز نیست. وقتی زن مبارز نباشد، کلی از این عرصه‌های پیشرفت و رشد به روی او بسته می‌شود.· دستاورد زنان ایران برای جهانمی‌گویند شما اتفاقاً یک دستاوردی دارید که می‌توانید آن را بیاورید و به همة زنان جهان نشان بدهید و این بن‌بست زنان دیگر را هم نشان بدهد. بن‌بست زنان دیگر را بشکند. می‌گویند جز صدر اسلام و جز زنان انقلاب اسلامی، کس دیگری هم این کار را نکرده است. یعنی شما در تاریخ انقلاب اسلامی و در تاریخ قبل از انقلاب اسلامی هم نمی‌توانید پیدا کنید چنین الگویی که توانسته باشد تمام این ساحت‌ها را با همدیگر جمع کرده باشد و از یک الگوی تحولی رونمایی کرده باشد.این کلی قضیه است، اما در مورد این نقش ویژه‌ای که خانم‌ها می‌توانند ایفا کنند، به نظر من، این که الان فارغ از مسئلة اربعین، الان مسئلة زن کجای دعوای تمدنی است؟ اگر فارغ از مسئلة اربعین نگاه کنیم، الان این گفتمان جنسیت و بعد هم علَم کردن زن و استفادة زن و شعارهایی مثل زن،‌ زندگی، آزادی. یا شعارهایی که زنان رهبران تحول در دنیا هستند، این نشان می‌دهد که یک گفتمان جهانی روی مسئلة زن تمرکز کرده حالا روی این مسئلة زن که اینها تمرکز کرده‌‌اند، بالاخره دارد یک الگوهایی را بالا می‌آورد و در مورد هویت زن دارد تصمیم‌گیری می‌کند و دارد صورتی از هویت زن را در جامعه قالب می‌کند و الگو می‌کند و می‌گوید این است هویت زن و دیگر نیست. این خودش نیاز دارد به به‌چالش کشیدن.· نقش زنان عراقی در اربعینآیا ما می‌توانیم از ظرفیت اربعین استفاده کنیم و این را به چالش بکشیم؟ بله. خود زنان عراق دارند این را به چالش می‌کشند. زنانی که خدمت فداکارانه و ایثارگری تمام دارند، باور کنید اگر زنان عراق نباشند این اربعین به پا نمی‌شود. کسانی که رفته‌اند می‌دانند که خانم‌ها در این موکب‌ها فعالانه دارند تولید می‌کنند، دارند بار این پذیرایی و مهمان‌نوازی و اکرام را بردوش می‌کشند و مردان در حقیقت پیرو زنان هستند. زنان بسیار قدرتمندی که دارند تحول ایجاد می‌کنند. این خودش یکی از عرصه‌هایی است که شما نشان بدهید زنی که می‌تواند در سیر بین خودش و خدا، رابطة خودش با امام حسین به مقام و معنویتی برسد.من یک سال در نجف موقع خداحافظی رفتم و به آن خانم گفتم که خیلی شما زحمت کشیدید و ما یک شب مهمان شما بودیم و از شما خواهش می‌کنم ایران تشریف بیاورید و ما در خدمت شما باشیم و منزل ما هم بیایید. حتی گفتم شما زیارت امام رضا تشریف بیاورید و ما به شما خدمت کنیم. یک چیزی با ناراحتی گفت و رفت. یک خانم آبادانی هم آنجا بود که زبان او را متوجه می‌شد. سؤال کردم که چی شد؟ گفت این خانم می‌گوید ما اصلاً برای اجر این کار را نمی‌کنیم، ما برای تشکر این کار را نمی‌کنیم. یعنی آن خانم عراقی فکر کرد من دارم به او یک معوض می‌دهم و می‌گویم عوض خدمتی که شما اینجا به ما ارائه دادید، بیایید ایران به زیارت امام رضا تا ما هم جبران خدمت شما را بکنیم. گفت ما فقط للحسین این کار را می‌کنیم و هیچ چیزی نمی‌خواهیم که شما حتی به آن وسیله من را تشویق کنید و بگویید حالا که این کار را کردی من این بستر را برای تو فراهم می‌کنم.· روایت اربعین به عنوان حماسه بزرگ شیعیاناینها واقعاً باید روایت بشود،‌ اینها نیاز دارد که ما اینها را به جامعه نشان بدهیم. شما در منا سه روز پیاده‌روی می‌کنید، تمام مسلمانان جهان اسلام هستند، ولی نه خبری از پذیرایی مردمی است و نه اتحاد و همدلی بین آدم‌هایی که این حرکت‌ها را انجام می‌دهند. فقط به شکل فیزیکی آدم‌ها کنار هم هستند. بعد شما یک دفعه ما که تجربة اربعین را داریم آنجا شاکی می‌شدند. شما یک دفعه می‌دیدید اربعین کجا و حج کجا؟ اگر اینها اربعین را دیده بودند چطوری حج را برگزار می‌کردند. شما در تمام مسیر اربعین داری اکرام می‌شوی، ستایش می‌شوی، محبت رد و بدل می‌کنی، محبتی که محور آن هم آدم‌ها نیستند و حسین است. للحسین است. هم تو و هم او، هر دو حول حسین به هم محبت می‌کنید.· شناخت جنگ تمدنی مقدمه اقداماگر ما بخواهیم بگوییم چطوری زن‌ها می‌توانند، اولاً باید خودشان این دعوا و جنگ تمدنی را تشخیص بدهند که الان دعوای جهانی سر زن است و می‌خواهند یک هویت را به زن قالب کنند و ما باید بتوانیم این لبة درگیری را نشان بدهیم. وقتی حضرت آقا می‌گویند جهاد تبیین، تبیین یعنی براساس بینه مسائل را روشن کنید و این درگیری‌ها را روشن کنید و برای مردم ابهام نباشد که اینها یک دعوای سیاسی است یا دعوای گشت ارشاد تلقی نکنند.· زن عنصر مبارزه یا خادم سرمایه داریحالا چرا زن؟‌ چون زن عنصر مبارزه است و اگر زن بیاید در میدان، خانواده‌اش را هم می‌آورد. مرد را هم می‌آورد. ولی به محض این که تو این زن را از مبارزه خارج می‌کنی نه تنها او را خارج می‌کنی، بلکه به او می‌گویی برو دنبال امیالت. تو چکار داری به مبارزه و چکار داری به استکبار و چکار داری به کنشگری اجتماعی، تو برو دنبال امیال خودت. امیالت را هم سرمایه‌داری برای تو تعریف می‌کند. مصرف، نو به نو شدن، خرید و... اینها تو را از آرمانت پوچ می‌کند. زن که از این صحنة مبارزه خارج می‌شود، کم‌کم می‌شود یک عنصر خنثی و حرکتش هم تدریجی است. یعنی اول مبارز است، بعد می‌شود یک عنصر خنثی و بعد کم‌کم خودش می‌شود ابزار تبلیغ و می‌شود ابزار مصرف، خودش می‌شود تبلیغات تلویزیونی خرید بیشتر و مصرف بیشتر. خودش می‌شود تابلوی هنری که مردم به تماشای آن بنشینند. یعنی همان چیزی که خادم سرمایه‌داری می‌شود.حالا این زن که تبدیل شده از یک عنصر مبارز به یک زن خادم‌ سرمایه‌داری،‌ حالا تمام اهداف سرمایه‌داری توسط این می‌تواند محقق بشود. اینجاست که سرمایه‌داری با این زن مشکلی ندارد. یعنی سربازان رایگان نظام سرمایه‌داری شده‌اند. این دیگر هویت ندارد و آرمانی ندارد که در جستجوی آن بخواهد مبارزه کند. این دنبال میل خودش راه افتاده، دنبال بازار سرمایه راه افتاده، دنبال آن چیزی که برایش تصویرسازی می‌کنند راه می‌افتد.حالا آیا زنان می‌توانند یک نقشی در خنثی کردن آن داشته باشند؟ یعنی هم نقشة دشمن را بخوانند و بفهمند و هم برای بقیة نیروها عده‌ای پرچمدار و علمدار بشوند و این را تبیین کنند برای بقیه. این الان فقط خطر ما نیست، یعنی من هم در حج این را دیدم که خیلی آنجا فضای مجازی رواج پیدا کرده و جوان‌هایشان و زنان و مردانشان و حتی آن مبلغین و شورته‌های مسجدالحرام هم داخل اینستاگرام بودند. دائماً موبایل به دست در فضای مجازی. قشنگ این تهی شدن از درون و فاصله گرفتن از همان مناسک را در آنها ملاحظه می‌کردید.در کربلا هم همین است. الان در یکی از این گزارشات خواندم که سالی هزار نفر از زنان عراق را می‌فرستند در کشورهای اروپایی آموزش ببینند و برگردند مروج بحث‌های زنان در جامعه بشوند. این سرمایه‌گذاری ویژة جهان غرب روی زنان است. این که ما این نقشه را بفهمیم و بعد گرای این نقشه را به سایر زنان بدهیم و آنها را برای برملا کردن این و به قول امام موسی صدر، هم ایستادگی کنی در برابر این نقشه و هم این نقشه را به چالش بکشی با الگویی که خودت داری، یک چیز دیگری بیاوری که زنان آنها را به چالش بکشی که من یک چنین الگویی دارم و الگوی خودت را معرفی می‌کنی و اجازه نمی‌دهی زنان دنیا فریب این الگو را بخورند.· زیارت اربعین زمینه ساز ظهوربه نظر من اگر از این منظر نگاه کنیم زیارت اربعین ظرفیت فوق‌العاده‌ای دارد و خانم‌ها هم تکلیف زیادی دارند. یعنی ما نمی‌توانیم بگوییم که ما تدارک یک سفر فردی یا خانوادگی زیارتی را می‌بینیم و در اهداف خودمان منحصر می‌شویم. باید افق‌های بزرگ در مورد زیارت اربعین داشته باشیم. که این را به عنوان یک زمینه‌ساز ظهور و مقدمة ظهور و برای چیزی که ما یک بحثی داریم در رابطة بین امت و امام. این که همانجور که امام برای امت هدف‌گذاری می‌کند و رهبری می‌کند امت را، امت هم نسبت به امام وظیفه و تکلیفی دارد و این رابطه کاملاً دوطرفه و متقابل است. امت هم برای امام ظرفیت‌سازی می‌کند. اگر امتی پای کار یک امام نیایند، آن امام نمی‌تواند و اهداف امام دچار بسط و قبض می‌شود با حرکت مردم.در تاریخ هم داریم که امیرالمؤمنین به خاطر این که همراهی مردم نبود، بعد از فوت پیغمبر می‌نشینند و بعد از عثمان می‌گویند حالا که حضور حاضران هست من به میدان می‌آیم. یا مثلاً حکمیت را امام حسن جایی می‌پذیرد که مردم شعار بقیه، بقیه‌ می‌دهند. می‌گویند ما فنای خودمان را نمی‌خواهیم و می‌روند به سپاه و اردوگاه معاویه می‌پیوندند. این که مردم چقدر همراهی کنند برای امام ظرفیت ایجاد می‌کند. آیا ما به این فکر کرده‌ایم که زیارت اربعین من چه ظرفیتی برای ولی‌الله ایجاد می‌کند؟ زیارت اربعین من آیا می‌تواند ظرفیتی برای جبهة حق ایجاد بکند یا نه بلکه ظرفیتی برای جبهه استکبار و سرمایه‌داری دارد ایجاد می‌کند؟اینها سؤالات جدی است، به نظرم باید در مورد اینها خیلی با هم گفتگو کنیم و خیلی باید در مورد اینها فکر کنیم. در جمع‌های خودمان، در هیئت‌های زنانه هم باید در مورد اینها صحبت کنیم که چگونه زیارتی می‌تواند ظرفیت امت را بیاورد به پای امام. اصلاً همان که می‌گوید أَلْتَمِسُ كَمَالَ الْمَنْزِلَةِ عِنْدَاللَّهِ وَ ثَبَاتَ الْقَدَمِ فِي الْهِجْرَةِ إِلَيْك، می‌گوید خدایا من التماس می‌کنم به من یک ثبات قدمی در هجرت به مسیر حسین بده، یعنی این مسیر استقامت می‌خواهد و مسیر یک روزه و یک شبه و یک لحظه‌ای نیست، اتفاقی نیست. تو باید نقشه دشمن را بدانی، از آن طرف نقشة ولیّ را هم بدانی و طرح ولیّ را بدانی و همة ظرفیت‌های خودت را بیاوری پای کار ولیّ.الان ولیّ چه ولی معصوم و چه غیرمعصوم ولی‌فقیه، چه چیزی را اولویت اول جامعه می‌داند و هدف‌گذاری او چی است؟ تشخیصی که می‌دهد چی است و دشمن در واقع چه نقشه‌ای کشیده و ما چکار می‌توانیم بکنیم.· تکلیف ما نسبت به ولیاین طوری نیست که اگر من بنشینم، مسیر دارد می‌رود، اگر من هیچ کاری هم نکنم بالاخره آن محقق می‌شود، پس من می‌توانم هیچ کاری نکنم. به نظرم می‌رسد این هم خوب است که بگوییم. یک چیزی را در تاریخ داریم که می‌گویند یک فردی را که برادرزاده عثمان یا پسرخالة عثمان بوده، آنقدر که او پیغمبر و اهداف او را هضم کرده بوده، پیغمبر می‌گویند ایشان را هر جا دیدید او را بکشید، حتی اگر چسبیده به پردة کعبه باشد. این فرمان را در مورد آن شخص می‌دهند. این فرد وقتی می‌بیند عرصه دارد بر او تنگ می‌شود و اسلام دارد گسترش پیدا می‌کند برخلاف چیزی که آنها فکر می‌کردند شکست بخورد، می‌آید به عثمان می‌گوید وساطت من را پیش پیغمبر بکن. این هم از زرنگی‌اش بوده و می‌بیند نمی‌تواند اینجوری با پیغمبر مبارزه کند و پیغمبر او را تکفیر کرده و حکم داده که هرکجا او را دیدید بکشید. وارد مجلسی می‌شود که پیغمبر و اصحاب نشسته بودند، آنجا عثمان می‌گوید این شخص (که فکر می‌کنم عبدالله بن رفح است) توبه کرده و می‌خواهد شما او را ببخشید و حکم مرگ ایشان را بردارید. پیغمبر ساکت می‌شود. دومین بار عثمان این جمله را می‌گوید و دوباره توضیح می‌دهد. پیغمبر باز هم سکوت می‌کنند. برای بار سوم که عثمان توضیح می‌دهد پیغمبر می‌گوید او را بخشیدم. آنها می‌روند و اصحاب سؤال می‌کنند چرا او را بخشیدید و چرا سه بار این جمله را عثمان تکرار کرد؟ پیغمبر می‌گوید شما چرا بلند نشدید که او را بکشید؟ من که حکم را داده بودم و گفته بودم هر جا او را دیدید بکشید، چرا صبر کردید و منتظر ماندید؟ اصحاب گفتند به اشاره به ما می‌گفتید. پیغمبر آنجا می‌گوید در شأن پیغمبر نیست که به اشاره چیزی را بگوید. یعنی وقتی من یک چیزی را گفتم، شما نباید منتظر باشید، لحظه به لحظه ولی بگوید که الان تکلیف شما چی است، یک بار خط کلی مشخص شده و شما اگر پای کار ولیّ باشید لازم نیست لحظه به لحظه گفته شود.این که شما می‌گویید حالا من نشستم، این اهداف را به تأخیر می‌اندازد و ولیّ را دچار قبض و بسط می‌کند. وقتی مردم پای کار نمی‌آیند، بیست و پنج سال حکومت امیرالمؤمنین به تعویق می‌افتد و امیرالمؤمنین خانه‌نشین می‌شود. این طوری نیست که بگویید من نشستم، این ساکتین و کسانی که نشسته‌‌اند، فکر می‌کنند که بی‌طرف هستند و نه این طرف هستند و نه آن طرف، هر سکوتی یعنی تقویت جبهة باطل. یعنی شما بی‌حرکت نیستید. شاید فرض شما این باشد که من نه این طرف هستم و نه آن‌طرف، ولی امکان ندارد. شما یا در جبهه حق هستید یا در جبهة باطل. اگر به تقویت جبهة حق کمک نکنی، این سکوت شما حتماً به جبهة باطل کمک کرده است.· جبهه امام، جبهه یزیدیان و جبهه ساکتینآقای قنبریان می‌گویند ما اشتباه کردیم که گفتیم دو جبهه بود، یک جبهه یزیدیان و یک جبهه امام حسین، یک جبهة سوم هم بود که ساکتین ماجرا بودند و همان موقع در بیابان‌های اطراف کربلا داشتند برای امام حسین دعا می‌کردند ولی وارد نشدند و احساس کردند چه بیایند و چه نیایند، سرانجام غائله معلوم است. ولی تأثیر خودشان را نمی‌دانستند که اگر بروند شاید غائله عوض بشود و اتفاق دیگری بیفتد. بی‌خبری از نقش و ظرفیت خودمان چنین بلایی را سر ما می‌آورد.بی‌خبری از نقش و ظرفیت خودمان، بی‌خبری از نقش و ظرفیت دشمن، اطاعت نکردن به موقع از ولی و در طرح و نقشة ولیّ نبودن. یعنی شما جایی قرار بگیری که نسبتی با طرح و نقشة ولیّ برقرار نکنی، اینها همه خطراتی است که هم خودت را و هم جبهة حق را دارد تهدید می‌کند.· ظرفیت زیارت اربعین جهت یاری جبهه حقمن فکر می‌کنم هم اجتماع مسلمین و اجتماع شیعیان است و خود این جمع شدن در کنار هم یک قدرت‌نمایی است. و هم این که گفتیم که پیام امام حسین است. خود امام حسین اینقدر حرف دارد که شما بگویید امام حسین و مردم تشویق بشوند بدانند که امام حسین کی است. این خودش یک کار است. اما اینکه آیا اربعین می‌تواند گفتمان‌ساز باشد؟ اربعین می‌تواند خودش گفتمانی را علیه جبهة باطل بیاورد و از آن رونمایی کند؟ می‌تواند موضع‌گیری داشته باشد و در مسا ئل ورود بکند.الان مثلاً قرآن آتش زده شد و بارها دیده‌ایم که به قرآن اهانت شد. تک تک در کشورها اتفاقاتی افتاد، اما این که آیا ما می‌توانیم از ظرفیت اربعین در این مسئلة عینی استفاده بکنیم؟ آیا می‌توانیم یک موضعگیری داشته باشیم و یک نمایشی برای جهان داشته باشیم در قبال این اهانتی که شده؟ اینها به نظرم باید حتماً باشد. یعنی اگر زیارتی باشد که تعیّن اجتماعی نداشته باشد، تعیّن سیاسی نداشته باشد، واقعیت عینی نتواند چیزی را محقق کند، باید به آن شک کنیم. یعنی اگر زیارتی رفتید که اتفاق واقعی از آن درنیامد و تعیّن سیاسی و اجتماعی نداشت، باید بگوییم یک جای کار مشکل دارد. این اصلاً خطری ندارد و از مفهوم خودش خالی شده و به قول حضرت امام مناسک میان‌تهی است. شما می‌روید زیارت ولی هجرت به سمت اباعبدالله نکرده‌ای. پای اباعبدالله نایستاده‌ای، نشسته‌ای. شما جزو اهل قعود هستید نه اهل قیام. به نظرم سیاست هم باید سازنده باشد، یعنی هم فرد را بسازد و هم جامعه را بسازد. نه فقط زائرانی که می‌روند،‌ بلکه بتواند نور خودش را به همة جامعه سرایت بدهد. در حج هم همین طور است. من قبل از حج وقتی برای خرید وسائل حج که می‌رفتم می‌دیدم که فروشنده‌هایی که حتی خیلی حجاب خوبی هم نداشتند، خیلی اهل مدل ما نبودند،‌ به محض این که می‌فهمیدند خرید حج است، چون اینها فطری است، یعنی رابطة بین من و خدا و زیارت خانة خدا، اینها فارغ از مسائل دیگری است و آدم‌ها به صورت فطری این را درک می‌کنند. همه‌شان متحول می‌شدند و التماس دعا می‌گفتند.· تسری نور معنویت مناسک حج و اربعین به کل جامعهمن فکر می‌کنم چرا ما کم‌کاری کردیم و چرا در ایام ذیقعده و ذیحجه که زائران در تدارک حج هستند و به سفر می‌روند و برمی‌گردند، چرا نتوانستیم نور معنویتی را که آنجا هست به کل جامعه تسرّی بدهیم؟ چرا این در کاروان‌ها و در عدة قلیلی که حول زائر هستند شکل می‌گیرد و چرا به همه جامعه سرایت نمی‌کند و چرا توان این را نداشتیم که روایت کنیم حج را. معارف حج را روایت کنیم. حج که فقط دور خانة خدا چرخیدن نیست، حج یعنی هر کسی که آهنگ خدا بکند. قصد خدا بکند و به فطرت خودش به خدا نزدیک بشود. زیارت هم همین است. زیارت اباعبدالله هم همین است. یعنی اگر اباعبدالله می‌گوید زندگی یعنی عقیده و جهاد و پای این می‌ایستد و همه چیز خودش را هم بابت این می‌دهد، و حضرت زینب هم همین کار را می‌کند و تبیین می‌کند، ما باید بتوانیم این را به جامعه سرایت بدهیم و باید بتوانیم اینکه باید قیام کنیم را به جامعه تسری بدهیم.اگر نکنیم این ضعف ماست، ضعف جبهة حق است و اهداف هم دیر محقق می‌شود و یا شاید محقق هم نشود. یا خیلی از اهداف محقق نشود. به نظرم اگر از این زاویه و دریچه نگاه کنیم، باید تغییر بدهیم. زیارت منفعل، زیارتی که فقط یک صورتی از زیارت است به زیارت سازنده و به زیارتی که موجب و منشأ تحول است. هم در فرد و هم در خانواده و هم در جامعه. منتها می‌توانیم مطمئن باشیم که یک زیارتی بوده که یک مقدار نزدیک بوده به آن چیزی که در خود زیارتنامه می‌آید که من هجرت کردم به سوی اهداف تو و من ثبات‌قدم می‌خواهم در مسیر تو.· عدم تقلیل زیارت اربعین به یک مناسک احساسییک چیز دیگری هم هست، وقتی در زیارت اربعین شما می‌گویید من قیام کردم باید قد و قواره‌ات به قیام کننده‌ها و مجاهدها بخورد. یعنی اگر من قد و قواره‌ام و سبک زندگی‌ام تغییری با این زیارت نمی‌کند با این زیارت رفتن، می‌روم و می‌‌آیم مثل خیلی از مذهبی‌ها که سالی چند بار مشهد می‌روند،‌ اربعین هم می‌روند کربلا، حج هم می‌روند. به نظرم گاهی باید به خودمان تلنگر بزنیم که اینها بنا نیست برای ما حالت یک مخدری را پیدا کند که فقط حالمان را خوب کند، و دلتنگی‌های ما را پر کند.زیارت تبدیل می‌شود به یک فضای احساسی که برویم آنجا و یک کم حالمان خوب بشود و برگردیم و بعد برگردیم به مسیر اصلی زندگی‌مان. و هیچ تغییر و تحول واقعی رخ ندهد. یعنی کسی که مجاهد است فرق می‌کند. به محض اینکه صورت مجاهد به شما بخورد معنای زندگی‌ات متحول می‌شود. خواب و خوراک شما و سبک زندگی شما متحول می‌شود و اهدافی که پیگیری می‌کنی متحول می‌شود. یعنی شما نمی‌توانی بگویی من همانی هستم که قبل از این که این تفکر را داشته باشم، بودم. من سرمایه‌ام را یک جایی داشتم خرج می‌کردم و الان هم سرمایه‌ام را دارم همانجا خرج می‌کنم. آیا تحولی در این اتفاق افتاد، با این زیارت‌هایی که رفتی تحولی دراین اهدافت و سبک و خورد و خوراک خودت ایجاد شد. مجاهد یعنی جهاد. حضرت آقا می‌گویند جهاد جایی رخ می‌دهد که حتماً یک دشمنی وجود دارد. یعنی اگر بگویی من دارم این کار را می‌کنم که روبروی آن دشمنی نیست، این اسمش جهاد نیست. جهاد آنجایی است که دشمن هست و تو داری دشمن را می‌زنی و داری او را تضعیف می‌کنی. الان چی است؟‌ سبک زندگی زنان است. مثلاً روایت کنشگری زنان است، حضور اجتماعی زنان است، والدگری و مادری زنان است.· نقشه دشمن در کنشگری زنانالان در این عرصه‌ها دشمن نقشة کاملی دارد، طرح خودش را هم می‌آورد و صورت‌بندی هم می‌کند و الگوهایش را تکثیر می‌کند و هر سال سر دست می‌گیرد و صد زن برتر را بی‌بی‌سی رونمایی می‌کند. الگوها و سلبریتی‌هایی را داخل کشورها رونمایی می‌کند و بالا می‌آورد. زن‌، زندگی، آزادی را بالا می‌آورد و شعارهایی را سر دست می‌گیرد. حالا نسبت تو با اینها چی است؟‌ اگر نسبتی با اینها پیدا کردی می‌توانی بگویی من اهل جهادم. یعنی تو باید در برابرت یک دشمن باشد و در خلاء که نمی‌توانی جهاد کنی. اینها هست و ما باید ببینیم چقدر در طرح و نقشه‌ای که من دارم کار می‌کنم، همان طرح و نقشه‌ای است که ولیّ من دارد و دارد جبهة دشمن را تضعیف می‌کند.· سوگواری و اشک در کنار توجه به عرصه های دیگراین که ما می‌گوییم به این معنا نیست که ما سوگواری نداشته باشیم و اشک نداشته باشیم و روضه نداشته باشیم، بلکه گفتم داشته باشیم و در حد اعلاء هم داشته باشیم، ولی از جنبة دیگر غفلت نکنیم. این که فقط منحصر کنیم هیئت‌ها و مجالس را به اشک و سوگواری و روایت روضه‌ها و مصائب ولی از نتیجة عملی از آن برنیاید و ادامة آن را برای مخاطب خودمان بیان نکنیم، این اشکال دارد، اشک و آه باید به یاری امام حسین منجر بشود و نه به این که نشسته باشیم و کاری هم نکنیم و بی‌تفاوت باشیم، حضرت امام می‌گویند اسلام تشریفاتی و اسلام بی‌خاصیت، اسلامی که از آن چیزی در نمی‌آید و اتفاقی در جبهة حق نمی‌افتد. من روضه می‌روم، نماز می‌خوانم، مسجد می‌روم، حجاب خودم را رعایت می‌کنم، ولی کاری به حجاب بچة همسایه ندارم. کاری به طرح دشمن برای بی‌حیایی و بی‌عفتی جامعه ندارم، طرحی برای نقشه‌ای که قصد دارد خانواده را در جامعه بزند و در جوامع مسلمان خانواده را تضعیف می‌کند، کاری به اینها ندارم. خیلی زرنگ اگر هستم کلاه خودم را حفظ کنم. متأسفانه ما ریشه‌های این فردگرایی را داریم. خیلی از این ضرب‌المثل‌های ما ما را دعوت کرده به این فردگرایی. ما باید علیه این حرکت کنیم. حرفی که من می‌زنم که روایتی که ما می‌گوییم، تمرکزی که ما می‌دهیم در هیئت، باید روی بُعد اجتماعی باشد. نه اینکه آن بعد فردی و مناسکی و عبادی را تضعیف کنیم، بلکه باید از جنبة دیگر هم غفلت نکنیم و آن هم باید وجود داشته باشد. اگر این نباشد، می‌گویند این اسلام مناسکی و میان‌تهی است.· علت قیام امام حسین با خانواده و طفل شیرخوارهما می‌گوییم در نگاهی که اسلام ناب دارد، گفتیم الگوی سوم زن هست، یک الگوی سوم خانواده هم هست. نگاه اسلام به شدت خانواده‌محور است. یعنی بیشتر از این که روی زن یا مرد بایستد، روی خانواده ایستاده و خودش این الگو را دائماً شروع کرده تکثیر کردن و نشان دادن به ما. این را هم در قیام امام حسین می‌بینید و هم در حدیث کساء می‌بینید و هم در مباهله. کاملاً خانواده معنا دارد و محوریت دارد و جالب است که حضرت آقا هم می‌گویند جایی که عبدالله (همسر حضرت زینب) گیج شد، می‌گویند حضرت زینب گیج نشد و خانواده و فرزندانش را هم همراه خودش کرد و شهید هم شدند. می‌گویند ما باید حواسمان به خانواده‌مان باشد و قو انفسکم و اهلیکم نارا، خودت و خانواده، چون خانواده هستة مقاومت است. اولین تشکیلات اسلامی خانواده است و شما اصلاً نمی‌توانی از خانواده عبور کنی. برخلاف این روایتی که به نظرم باز اینجا هم دست تحجّر در کار است که ما لتسکنوا الیها را بگوییم که یک سکونت انفعالی از خانواده روایت کنیم. قرار است مرد و زن در کنار هم به سکون و آرامش برسند. آرامش برای چی؟ برای اینکه از آن اضطراب‌های سطحی و ظاهری که از بی‌خانوادگی ناشی می‌شود عبور کنند و در کنار هم به آرامشی برسند که بتوانند اهداف بزرگتر را محقق کنند. این یک روایت از خانواده است و روایت مقابلش می‌شود روایت انفعالی.· نگاه اسلام به خانواده به عنوان هسته مقاومتدقیقاً نگاه اسلام ناب به خانواده نگاه فعالانه است،‌ خانواده هستة مقاومت است، خانواده آنجایی است که اولین تشکیلات وجود دارد و اصلاً اولین جایی که شما می‌گویید من خودم را نگه می‌دارم، همسرم را هم نگه می‌دارم، فرزندم را هم نگه می‌دارم، بعد یک جمعی می‌شویم و یک اجتماعی می‌شویم که در دل جامعه می‌رویم. این خیلی فرق دارد با روایت منفعلی که خانواده لتسکنوا الیها است. من صرفاً در کنار همسرم هست که من آرامش بگیرم و او هم آرامش بگیرد،‌ نه. این آرامش برای اهداف بزرگتر است.حالا این الگو را شما در جای جای خود سیره و مسیر اهل‌بیت هم می‌بینید. اگر مثلاً حضرت رباب نباشد،‌ حضرت زینب نباشد، رقیه نباشد، علی‌اصغر نباشد، تصویر دیگری از عاشورا می‌شود. این که شما با خانواده‌ات می‌آیی به جهاد و از همة خانواده‌ات می‌توانی بگذری و همه را با هم ایثار کنی، این یک مقام بالاتری است که من از خودم عبور می‌کنم و از خودم می‌گذرم و خودم را ایثار می‌کنم.این هم به نظر من می‌تواند یک بحث مفصلی در آینده می‌تواند داشته باشد و در جلساتی ما بگوییم که تمایز خانواده انقلابی و خانواده فعال با خانوادة منفعل و روایتی که متحجرین از خانواده دارند چی است و بعد بگوییم ظرفیت‌هایی که یک خانواده می‌تواند به پای اسلام و انقلاب بیاورند چی است.· رویکرد صحیح زنان متعهد و مومن نسبت به مسائل روز جامعه مانند کشف حجاباولاً یک نکتة کلی دربارة تکلیف بگوییم. تکلیف برای هر فردی، تکلیف وابسته به موقعیتش، توانایی‌اش و استعدادی که دارد و موقعیت دشمن البته، این که من بگوییم تکلیف من الان چی است؟ تکلیف دوستمان چی است؟ ما می‌توانیم یک چیزهایی را کلی بگوییم، ولی این که هر کسی تکلیفش چی است، اینقدر وابسته به موقعیت و توانایی فرد می‌شود که مثلاً یک خانمی در دانشگاه است و هیئت علمی است،‌ یک توانایی‌هایی دارد، یک استعدادی دارد و یک ظرفیت‌هایی در اختیارش هست برای اینکه به جنگ این نقشة دشمن برود. یک خانمی در خانواده است و تحصیلات آکادمیک هم ندارد، ولی محور یک محله است. یا مثلاً در خانواده خودش. اینقدر این تکلیف وابسته به موقعیت است که ما فقط می‌توانیم یک نقشة کلی بدهیم و نمی‌توانیم تکلیف هر فرد را به شکل فردی مشخص کنیم. چون کاملاً باید هر کس به خودش نگاه کند و استعدادها و توانایی‌هایش را ببیند چی است و می‌تواند چه چیزی بیاورد و چه کمکی می‌تواند بکند.قیام یعنی هر ظرفیتی که دارید بیاورید پای ولیّ. هر جا که می‌توانید کمک کنید، این را بیاورید به پای ولیّ. اما این که اساس مسئله‌ای که الان اتفاق افتاده، این زن، زندگی، آزادی و نسبت ما با این جنبشی که راه افتاده چی است؟‌ ما به عنوان یک زن مسلمان چکار می‌توانیم بکنیم؟ به نظرم اولین چیز این است که طرح و نقشة دشمن را متوجه بشویم. یعنی چیزی که الان گفتمان جهانی است و دعوا سر بحث جنسیت است. یک مستند هست به نام What Is a Woman? در دنیا و نه فقط در کشورهای مسلمان و نه فقط در کشور ما، مسئلة جنسیت چیزی است که طاغوت سوار این مسئله شده. اولاً این را متوجه بشویم و مؤلفه‌های آن را بدانیم. و بعد از این که آن را متوجه شدیم گرای آن را به نیروهای خودی بدهیم. اینجوری نباشد که ما در یک غفلتی باشیم و یک دفعه چشم باز کنیم، بفهمیم که ده سال آینده مسئلة اصلی کشور ما همجنس‌بازی است. چون مسئله را نفهمیده‌ایم و متوجه نشدیم که اینها دارند خانواده را می‌زنند و مسئلة فلسفة عبور از جنسیت است و تمرکز روی جنسیت است. پس این که خود نقشة دشمن را بفهمیم و بشناسیم وآگاه باشیم و اهل فکر باشیم و نقشة دشمن را تشخیص بدهیم و این را به سایر کسانی که باید از آن مطلع بشوند هم بدهیم. این یعنی جهاد تبیین. الان چرا یک دفعه اینقدر کتاب‌های در حوزة تربیت و والدگری زیاد شده که شما به عنوان پدر و مادر ولی نیستی،‌ این مقامی که در ادبیات دینی داریم و در تعلیم و تربیت داریم این است که پدر و مادر ولیّ بچه هستند. ولیّ خیلی مفهوم سنگینی است. یک دفعه شما می‌بینید یک ادبیاتی با کتاب رمان، با انواع کتاب‌های ترجمه‌ای، با کلاس‌ها، با مربیگری، با تصویرگری دارد دائم کارگاه‌هایی برگزار می‌شود که دائم به پدر و مادر می‌گویند تو ولیّ نیستی وفقط تسهیل‌گر هستی. تسهیل‌گر یعنی خیلی پدر و مادر را ضعیف کنی و بیاوری در یک مقام بنشانی. انتخاب در نهایت با خود بچه است و خودش باید مسیر خودش را انتخاب کند و تو فقط یک بستری را فراهم می‌کنی. یعنی اینقدر این را ضعیف بکنی. اینها دارد پایه‌های همان را می‌زند. یعنی دارد با ادبیات شیک و به مرور پای تضعیف خانواده را می‌کشد وسط. پای پدر و مادر را در تربیت لنگ می‌کند و شما یک دفعه می‌بینید در ادبیات اساتید مسلمان و انقلابی ما هم رواج پیدا کرده است. چرا؟ چون ریشه را نمی‌شناسند. چون دشمن‌شناسی نکرده و نمی‌داند طرح و نقشه چیست.یا مثلاً مسئلة توانمندسازی زن مسلمان. بحث توانمندسازی زنان. یک دفعه می‌بینید نه فقط در ایران، در کل دنیا این را سر دست گرفته‌اند. و می‌گویند زنان مسلمان باید به لحاظ اقتصادی توانمند باشند. زنان باید قدرت بر رفع نیازهای اقتصادی خودشان داشته باشند و یا می‌گویند زنان رهبران تحول در دنیا. شما اگر ریشه‌های این شعارها را نشناسید، اصلاً نمی‌توانید اقدامی بکنید. اول این است که همراه می‌شوی، وقتی هم که همراه شدی، دیگر نمی‌توانی اقدامی علیه آن بکنی. پس این که من طرح و نقشه را متوجه بشوم، و این را برای دیگران هم تبیین کنم.شما در بحث مهسا امینی دیدید که محجبه‌هایی که می‌گویند من خودم محجبه‌ام، ولی با حجاب اجباری مخالفم. یا مسئلة اصلی جمهوری اسلامی الان حجاب نیست. این دلیلش این است که شما متوجه نشدی که الان حجاب چطوری توسط دشمن مین‌گذاری شده و سرمایه‌گذاری دشمن چطوری است. این که خود این نقشه را متوجه نمی‌شوی یک آسیب است و این که حالا من چه اقدامی باید بکنم، آنجا بسته به ظرفیت افراد است و بسته به موقعیتی است که دارند، من الان چه نقشی دارم، آیا من ظرفیت‌هایی دارم که برای تبیین از آنها استفاده بکنم و آنها را از خطرات و نتایج این جنبش آگاه کنم و هشدار بدهم و جامعه را انذار کنم؟‌ همان حرف‌های که خانم اصغرنژاد زدند که اینها سنت خداست و از اول تاریخ هم بوده. به محض این که شیطان به قومی نزدیک می‌شود از بحث‌های جنسی استفاده می‌کند برای تضعیف آنها وبرای زدن آنها. از حضرت آدم این شروع شده و این نقشه و سنت خداوند است. طرح و نقشة دائمی شیطان بوده،‌ این را در دعواهای سیاسی نبین، در دعواهای سیاسی حل و فصل نکن و این را مسئلة جمهوری اسلامی ندان و بیرون از مرزهای جمهوری اسلامی در عربستان هم مسلمان‌ها با آن درگیرند. یک خانمی از کشور عمان پیش من نشسته بود و داشت گله و شکایت می‌کرد در حج که خانم‌ها در کشور ما دارند به سمت عمل‌های زیبایی و جراحی‌های زیبایی و اینها می‌روند. مسئلة او هم هست، یا یک خانمی از ترکیه مصرف‌گرایی را مطرح می‌کرد و می‌گفت خانم‌هایی که از کشور شما می‌آیند بی‌حجابی و بی‌حیایی دارند. یک قشر خاصی به عنوان توریست ممکن است وارد ترکیه بشوند، این مسئلة خاص ما نیست و آن زن ترکیه‌ای هم دارد احساس خطر می‌کند. از این مصرف‌گرایی و از این بی‌حجابی و بی‌حیایی.اینکه این را در نقشه و طرح کلی‌تر ببینیم، خودش یعنی بخشی از حل مسئله. ولی وقتی شما مسئله را متوجه نشوی، نمی‌توانی اقدامی برای آن انجام بدهی. حالا کسی که می‌تواند وارد مدارس بشود و روی نسل نوجوان سرمایه‌گذاری کند، می‌تواند روی پدر و مادرها برنامه‌ریزی کند، می‌تواند بازار سرمایه‌داری را به مردم معرفی کند، اهدافش را به مردم نشان بدهد، بازار مُد و پوشش را نقد کند و اهدافش را مختل کند. هر کس به اندازة ظرفیتی که دارد و به اندازة استعدادی که دارد می‌تواند بیاید پای کار.· مسئولیت اجتماعی ما در ایام اربعیناینجا به نظرم چیزی که به ذهنم ‌می‌آید اولش این است که خودمان هم نگاهمان را به زیارت تغییر بدهیم و این نگاه را به بقیه کسانی که می‌توانیم هم سرایت بدهیم. نگاه به زیارت را از یک نگاه فردی ومنفعل، به یک نگاه فعالانه و سازنده تبدیل بشودو بگوییم ما از زیارت توقع خیلی زیادی داریم. در مناجات المریدین است که می‌گوید خدایا من را برسان به آن اهدافی که بقیه فکر می‌کنند دست نیافتنی است. و من آن اهداف دست‌نیافتنی را بخواهم و طلب کنم. ما باید اینجوری باشیم و باید آرمانگرا باشیم. نباید راضی باشیم به وضعیت موجود، نباید ساکت باشیم، نباید منفعل باشیم. باید تحول ایجاد کنیم. اگر می‌بینید الان بازار مد و پوشش اکسسری کنار اربعین راه افتاده که دارد مختل می‌کند، عبای بدون شلوار، عبا با جوراب، لایف‌استار اربعین، عطر اربعین، چیزهای عجیبی که شما می‌بینید که چادر قرار بوده پوششی باشد، حالا دارد به چیزی تبدیل می‌شود برای خودنمایی. یعنی پوششی برای خودنمایی و برای زیباتر نشان دادن. اگر می‌بینیم دارد این مفاهیم به تصرف درمی‌آید، اینجا ایستادگی کنیم، مقاومت کنیم، رسوا کنیم. مثلاً به محض این که این مجموعه‌ها می‌آیند بالا، بلافاصله عکس‌العمل اگر ببینند از طرف زن‌ها، که شما چرا دارید با زیارت اربعین چنین کارهایی را می‌کنید، و سعی کنیم هم خودمان به دام اینها نیفتیم و هم اجازه ندهیم آنها روایت خودشان را جا بیندازند. این خودش یک کار است.دوم این که ظرفیت‌ها را روایت کنیم. خانم‌ها چون جزئی‌نگر هم هستند خیلی می‌توانند این کار را بکنند و در عواطف اجتماعی خصوصیتشان خیلی قوی است، این ظرفیت‌ها را بیاوریم و اربعین را روایت کنیم. چطور است که زن مصری مسلمان هنوز اربعین به گوش او نرسیده است؟ حداقل برای زن‌های فامیل خودت، برای گروه دوستی خودت شروع کن روایت کردن، زیبایی‌هایی که می‌بینی، ایستادگی‌های پای پرچم‌ امام حسین را می‌بینی روایت کن، از آن طرف شما می‌بینید و من خودم در این ایام مواجه شدم که تلاش زیادی کردیم برای این که چند نفری که تا به حال زیارت اربعین نرفته‌اند را نه به معنای این که هزینة آن را نداشته‌‌اند، بلکه اصلاً به آن فکر نکرده‌اند و احساس نکرده‌‌اند چیز فوق‌العاده‌ای است. یکی از اینها را حتماً همراه خودمان بکنیم. به عنوان یک نفر جدیدی که به این سپاه اضافه بشود و بیاید این ظرفیت را ببیند. چون خود این اربعین این ظرفیت را دارد که اگر شما یک نفر را ببرید، خودش یک دنیایی روبروی طرف باز می‌شود و لازم نیست شما هیچ کاری بکنید. یک دنیایی برای او ایجاد می‌شود که دیگر خودش نمی‌تواند از این سفر بگذرد. هم روایت کردن و هم ایستادگی در این طرح و نقشه و هم مخاطبینی که می‌توانند از این زاویه می‌توانند وارد گفتگو با خود عراقی‌ها هم بشوند. چون این خطری است که جامعة عراق را هم خیلی تهدید می‌کند. آنها الان در یک جایی هستند که ما بیست سال پیش آنجا بودیم. یعنی به خاطر محرومیت‌هایی که داشتند و وضعیتی که داشتند، الان تمایلشان به پیشرفت زیاد است، ولی این دقت را هم ندارند که پیشرفت باید مبتنی بر یک اندیشه‌ای باشد، وگرنه شما در دام مدرنیته می‌‌افتی و در دام غرب می‌افتی برای پیشرفت. می‌خواهی زنان کشورت باسواد باشند، ولی جهت آن را نمی‌دانی. مدل ان را نمی‌دانی. ما از این منظر می‌توانیم وارد گفتگو بشویم. ما سال گذشته در یک خانه‌ای بودیم در یک روستا که خیلی هم محروم بودند. از وضعیت زندگی و مدل خانه و وسائل و امکانات مشخص بود،‌ ولی دخترخانم‌هایشان دائماً توی اینستاگرام و مدل آرایش بودند. ما توانایی این را داریم که از منظر تمدنی، از منظر جهان اسلام، وارد گفتگو با آنها بشویم که این یک خطری است که نه فقط ما، بلکه شما را هم دارد تهدید می‌کند. و دارد حمله می‌کند به مرزهای اعتقادی ما. خود این وحدت و همدلی، خود این زنان چه نقشی می‌توانند در وحدت و همدلی داشته باشند و چطور می‌توانند این اختلافات را در جبهة اسلام کم کنند. اینها کارهایی است که خیلی از خانم‌ها برمی‌آید. مدلی که ورود می‌کنیم در خانه‌های عراقی‌ها و خروج می‌کنیم از خانه‌های آنها چطوری است و چقدر به این فکر کرده‌ایم که مثلاً با مدل ورود ما و خروج ما چه تصویری از ما در ذهن خانم‌های عراقی به وجود می‌آید. چه نگاهی نسبت به انقلاب اسلامی به وجود می‌آید و چه نگاهی نسبت به زن مسلمان ایرانی به وجود می‌آید. ما از کنار اینها بی‌دقت رد می‌شویم. در حالی که آنها این مسائل را مورد توجه دارند، شما ده سال که می‌روید یک تصویری از زنان ایرانی در ذهن عراقی‌ها صورت‌بندی می‌شود. ما باید به اینها توجه کنیم و دقت کنیم. مثلاً دیده‌ام بعضی جاها که می‌رویم، خانم‌های ایرانی خودشان فعالانه و کنشگرانه می‌روند کمک زن‌های عراقی و شروع می‌کنند در خدماتی که ارائه می‌دهند و در نظافت شروع می‌کنند فعالانه کمک می‌کنند. این با تصویری من که فقط نشسته‌ام و دارم خدمات می‌گیرم و توقع دارم و سفرم را طولانی می‌کنم، اینها را کاملاً برهم می‌زند. چگونگی رفتن و آمدن ما، مدل گفتگوهایی که آنجا شکل می‌گیرد،‌ روایتی که برای کسانی که آمده‌اند و یا نیامده‌اند و این که جهان اسلام چطوری است؟ اینها همة کارهایی است که ما می‌توانیم انجام بدهیم و خیلی بیشتر از این است. اگر فکر کنیم احتمالاً خیلی بیشتر از این می‌توانیم در بیاوریم تکالیفی را که متوجه ماست و ما می‌توانیم از پس آنها بربیاییم.اینجا برای کاری هستماینجا برای کاری هستمSun, 27 Aug 2023 15:10:38 +0330https://virgool.ir/@bonyadnehzat/نشست-مثل-زینب-س-روشنگر-باش-سنت-الهی-lfybjtnmndmsنشست مثل زینب روشنگر باش‌جزوه سنت الهیارایه خانم عصاره نژاد در نشست همچو زینب روشنگر باشویژه اربعین 1402انشاالله در این ارایه در محضر قرآن از راهنمایی‌های قرآن بهره ببریم و راه پیش پای ما برای یاری جبهه حق روشن‌تر بشود.· علت حضور در راهپیمایی اربعینچرا در راهپیمایی اربعین شرکت می‌کنیم و چرا هرسال ما در عزاداری‌ها شرکت می‌کنیم و چرا سعی می‌کنیم مناسک را بزرگ بداریم؟اگر فقط هدف این باشد که ما تعظیم شعائر بکنیم که صواب دارد و به خاطر این که بهرة اخروی ببریم،‌ قطعاً ما به کنه فلسفة این عزاداری‌ها پی نبرده‌ایم. فلسفة عزاداری اربعین را متوجه نشده‌ایم. انشاءالله که ما از این افراد نباشیم و این مناسک را اگر بجا می‌آوریم، به درون‌مایة آنها هم آشنا باشیم.· تاریخچه تقابل حق و باطلبرای اینکه یک مروری کنیم درون‌مایة این مناسک را،‌ چه راهپیمایی اربعین و چه بزرگداشت مراسم عاشورا و محرم و صفر که حضرت امام فرموده‌اند: این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته، بخواهیم یک بررسی کنیم و ببینیم امام چرا این را اینطور بیان می‌کنند و فلسفه‌اش را از قرآن ببینیم و پای آیات قرآن بنشینیم و ببینیم قرآن به ما در این مورد چه می‌گوید. از هر کس که بپرسیم و خودمان هم می‌دانیم که صحنة عاشورا یک صحنة تقابل حق و باطل بود و در ظاهر هم به شکست جبهة حق منجر شد. همة مردها کشته شدند و زن‌ها به اسارت رفتند. ولی وقتی که پای آیات قرآن می‌نشینیم، می‌بینیم که این صحنة تقابل حق و باطل یک ریشة تاریخی دارد و اصلاً فلسفة وجودی بشر و آمدنش به کرة زمین از همین نقطة مقابلة حق و باطل شروع می‌شود.به آیات قرآن که مراجعه می‌کنیم در همان ابتدا که خداوند انسان را خلق می‌کند، در سورة بقره داریم که خداوند می‌فرماید من می‌خواهم خلیفه خودم را در زمین قرار بدهم، آنجا وقتی که خداوند به ملائکه می‌گوید به انسان سجده کنید، در آیة 34 سورة بقره می‌فرماید وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِين، آنجا ابلیس که یکی از جنّیان بود، از سجده خودداری می‌کند و این کار را انجام نمی‌دهد. صفتی که خدا آنجا برای ابلیس به کار می‌برد، استکبار است. می‌فرماید استکبر و می‌فرماید او تکبر ورزید و از کافران بود.دلیل استکبار را خود ابلیس بیان می‌کند و می‌گوید که چرا این سجده را انجام نداد. شروع می‌کند به مقایسه کردن و در آیة 12 سورة اعراف داریم که می‌گوید قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِين. من از آتش خلق شده‌‌ام و آدم از خاک خلق شده، بنابر این من این کار را انجام نمی‌دهم.· برتری جویی و استکبار نقطه شروع تقابل جبهه حق و باطلپس یک برتری‌جویی و استکباری از همان ابتدا نسبت به انسان در شیطان وجود داشت و این نقطة شروع تقابل جبهة حق و باطل شد. که ما در قرآن می‌بینیم که مثال‌های دیگری هم از مستکبرین وقتی که قرآن مثال می‌زند، همین استکبار و خودبرتربینی اینها را و این که اینها را تحت استضعاف خودشان قرار بدهند را باز بیان می‌کند. یک نمونة دیگر که در قرآن بیان می‌شود فرعون است. فرعون از او هم به عنوان مستکبر یاد می‌کند آیة 4 سورة قصص می‌فرماید: إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُم یعنی فرعون هم همین کار را می‌کند و برای این که بتواند برتری خودش را حفظ کند، مردم را در جایگاه استضعاف قرار می‌دهد و حتی قال ان ربکم العلاء هم می‌گوید.این استکبارورزی و این برتری‌طلبی فرعون باعث می‌شود که مردمش أَهْلَهَا شِيَعًا اینها را گروه گروه ودسته دسته می‌کند و از هم جدا می‌کند و روابط بین آنها را از بین می‌برد تا بتواند بین آنها برتری داشته باشد و حکومت کند و اینها را در جایگاه استضعاف قرار بدهد.· استضعاف در ادبیات قرآناین استضعاف در ادبیات قرآن معنایش چیست و یعنی چه که اینها را مستضعف قرار داد؟ یعنی اینها را به ضعف و ناتوانی کشیدن، یعنی اجازه نمی‌دهی آن انسانی که این همه ویژگی‌ها و توانایی‌ها دارد، استعدادها دارد، این نمی‌تواند استعدادهایش را بروز بدهد و اینها را شکوفا کند و تمام استعدادها و تمام ویژگی‌ها و تمام توان این انسان را این مستکبر در اختیار خودش می‌خواهد.· حیازدایی راهکار استضعافیکی از راه‌هایی که در مورد فرعون قرآن بیان می‌کند، چطور این کار را کرد؟ در ادامة آیه 4 سورة قصص می‌فرماید چطور اینها را به استضعاف کشید؟ می‌فرماید: يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِين. با ذبح مردانشان و استحیاء نساء دو تا ترجمه برای آن داریم، یکی این که آنها را زنده نگه داشت، یعنی مردها را می‌کُشت و زن‌ها را زنده نگه می‌داشت، این باعث می‌شد که کلاً نسل اینها به سمت از بین رفتن برود، یکی دیگر این که اینها را ذبح انجه می‌کرد و زن‌ها را حیازدایی می‌کرد و این باعث می‌شد که بستر جامعه، وقتی زن‌ها حیا نداشته باشند، بستر جامعه یک بستر جنسی می‌شود و این جامعه برای مستضعف شدن و این که تمام استعدادهایش را تو بتوانی به اختیار خودت در بیاوری جامعة خیلی خوبی می‌شود. یعنی مستکبر زمین خوبی را فراهم کرده است.این سیاست فرعونی چرا قرآن مثال می‌زند؟ می‌خواهد بگوید که کلاً سیاست مستکبرین در طول تاریخ روی همین پایه بنا شده است. وگرنه فرعون کارهای دیگری هم با قومش می‌کرده، ولی چرا خداوند چند جای قرآن حتی در سورة بقره در آیة 46 هم این را داریم که همین را در مورد اینکه فرعون با قومش چکار می‌کرد، یک سیاست استکبار فرعون را باز هم با همین نکته بیان می‌کند که يُذَبِّحُون أَبْنَائکمْ وَيَسْتَحْيِون نِسَائکم. این را هم ما در سورة بقره داریم. این که خداوند چرا دست روی این موضوع می‌گذارد و از تمام سیاست‌های فرعون این را مثال می‌زند. این را به عنوان مدخل بحث داشته باشیم و این که خداوند این را مثال می‌زند که بگوید کلاً فرعونیان در طول زمان تمام مستکبرین، روی این نقطه می‌نشینند. این را توجه داشته باشیم که خداوند داستان‌هایی را که در قرآن بیان می‌کند برای این نیست که فقط یک داستان گفته باشد، قرآن کتاب قصه نیست که بخواهد قصه تعریف کند، در هر عبارتی که به کار می‌برد و هر موردی را که داستانی از انبیاء بیان می‌کند، برای اینکه برای ما امت آخرالزمان، در آن عبرتی نهفته است. توی آن راهگشایی هست و ما باید از آن استفاده کنیم.دست گذاشت روی حیازدایی از زنان و دوباره در آیة 205 سوره بقره هم این را داریم که این دفعه در مورد منافقین خدا این را بیان می‌کند وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ وقتی اینها ولایت در زمین پیدا کنند سعی می‌کنند لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ سعی می‌کنند فساد کنند و حرث و نسل را از بین ببرند. حرث و نسل را از بین ببرند یعنی هم از نظر اقتصادی کشاورزی و اینها را از بین می‌برند و هم نسل را نابود می‌کنند. شما اگر بخواهی نسل را نابود کنی باید بازوی اجتماع برای به وجود آوردن نسل که زنان هستند، آنها را وقتی فاسد کنید، نسل شما هم فاسد می‌شود. هم به وجود نمی‌آید وجمعیت کم می‌شود و هم اگر چیزی به وجود بیاید، چون دامن اوست که نسل را پرورش می‌دهد، باز هم شما می‌بینید که این دامن فاسد چیزی جز فاسد به جامعه تحویل نخواهد داد.· دغدغه اصلاح راه ورود منافقیناین که منافقین چطوری وارد این قضیه می‌شود، اگر آیة قبل آن را هم نگاه کنید می‌گوید اینها با دغدغة اصلاح می‌آیند. از ابتدای سوره بقره اگر نگاه کنید، می‌گوید ما دغدغة اصلاح داریم که خدا می‌گوید شما مفسد هستید. بعد خدا فسادشان را اینجا توضیح می‌دهد. ابتدا به اینها گفت که شما مفسد هستید، در آیة 13 سورة بقره می‌گوید شما مفسد هستید و وقتی وارد بحث می‌شود بیان می‌کند که فساد اینها اهلاک حرث و نسل است. یعنی اینها اینطوری وارد می‌شوند که جامعه را به سمت فساد بکشانند و اینها به خاطر همین استکبارورزی و تکبرورزی‌شان است که انسان‌ها را یک وسیله‌ای در دست خودشان می‌خواهند برای این که بتوانند به مقاصد خودشان برسند. حالا این که مقاصد مستکبرین چی است و اینها، علوّ و برتری‌طلبی است که جلوتر که آمدیم در خدمت خانم گیتی‌پسند هستیم که مصادیق آن را بیان خواهند کرد.· استفاده مستکبرین از گرایشات فطری انسان هایک نکتة دیگر که در مورد مستکبرین می‌گویند این است که اینها چیزی را از خودشان درنمی‌آورند و دست می‌گذارند روی گرایشات فطری انسان. انسان به صورت ذاتی، زیبایی‌دوست است، جمال‌طلب است، میل به بقا دارد، دست روی اینها می‌گذارد و همین‌ها را دستمایة نابود کردن همین استعدادهای بشری می‌کند. چون هرکدام از اینها می‌شود به سمت صلاح شما را پیش ببرد و شما را رشد بدهد و همچنین می‌تواند شما را به سمت سقوط بکشاند. و برای آن وعده‌های فریبنده می‌دهد. شیطان با حضرت آدم هم همین طوری شروع کرد.شما آیة 20 سوره اعراف را وقتی ببینید می‌فرماید: فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِين. شیطان آمد اینها را وسوسه کرد، وسوسه کرد که چکار کند؟ که زشتی‌هایشان را آشکار کند و توجه اینها را به سمت بدنشان برگرداند. این میل به زیبایی، میل به این دارد که احتیاجات بدنش را برطرف کند، ولی این میل را شیطان برگرداند به سمت بدنش که فقط به خاطر بدن باشد و نه بدن که به خاطر سیر الی‌الله باشد. اینجا چه اتفاقی افتاد؟ بدی‌ها و زشتی‌ها و عورت‌هایشان آشکار شد و توجه‌شان به سمت بخش خاکی بدنشان کشیده شد. این کار را که کرد و این بلا که سرش آدم آمد، یک برهنگی برای آنها رخ داد که حتی رفتند به این سمت که بدن‌هایشان را با برگ‌های درختان بهشتی بپوشانند که اگر بقیة آیات را بخوانید، آنجا بیان شده که شیطان اولین دشمنی که با انسان شروع کرد همین‌جوری شروع کرد که به سمت برهنگی انسان را بکشاند و توجه انسان را به بدنش معطوف کند عوض این که توجه‌اش به عبودیتش باشد، خداوند در قرآن دارد به ما همین هشدار را می‌دهد که مواظب باشید چنین بلایی سر شما نیاید. آیة 27 سورة اعراف می‌فرماید: يَا بَنِي آدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لَايُؤْمِنُون. دارد با ما صحبت می‌کند و می‌فرماید دوباره شیطان شما را فریب ندهد همان طور که پدران شما را فریب داد و از بهشت بیرون کرد و يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا یعنی می‌گوید لباس اینها را از تنشان کند. شیطان همین طوری شروع کرد و الان هم فرعونیان و شیطانیان و مستکبرین از همین روش دارند برای به سخره درآوردن استعدادهای بشریت استفاده می‌کنند. بشری که تمام دغدغه‌اش بدنش و ظاهرش شد و گرایشات فطری‌اش شد بدون این که اینها را وسیله‌ای برای رشد بداند، این مستضعف خوبی است وسیلة خوبی برای مستکبرین می‌شود.· سوره نور تثبیت فرهنگ حیا و عفافتاریخ خیلی تکرار می‌شود. قرآن داستان‌ها را تکرار می‌کند برای این که بگوید تاریخ تکرار می‌شود. شما همیشه در همان نقطه هستید و همیشه از همان نقطه مورد تهدید قرار می‌گیرید و حتی شما در قرآن وقتی مراجعه می‌کنید، ببینید فساد اقتصادی وجود دارد، فساد سیاسی وجود دارد، در همة امت‌ها بوده، ولی وقتی مراجعه می‌کنید می‌بینید خداوند برای هیچ کدام یک سورة کامل سر و ته دار و گام‌بندی شده نازل نکرده، ولی برای تثبیت فرهنگ حیا و عفاف در جامعه سوره نازل کرده که سر و ته دارد و خودش اول سوره نور می‌گوید: سُورَةٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنْزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ. سورة نور را نازل می‌کند با راه‌حل‌های مشخص برای اینکه شما چطوری فرهنگ حیا و عفاف را در جامعه‌تان تثبیت کنید چون این نقطه‌ای است که آدم‌ها همه از آن لطمه می‌بینند، زن و مرد ندارد و باید بتوانید فضای جامعه را به نحوی نگه دارید که جای رشد باشد و مستکبرین نتوانند به شما تسلط پیدا کنند. این جایی بشود برای این که انسان بتواند به سمت مقام خلیفه‌اللهی خودش حرکت کند.· سنت ابتلاء الهیتمام این مطالب را گفتیم که بگوییم تاریخچة تقابل جبهة حق و باطل، به قدمت تاریخ بشریت است. حالا ما باید چکار کنیم؟ ما انشاءالله می‌خواهیم در جبهة حق باشیم و چه ابزاری داریم که بتوانیم با این مقابله کنیم. همین که من بگویم من ایمان دارم، من قبول دارم، من در جبهة حق دارم و ائمه را دوست دارم، آیا این کفایت می‌کند و تمام می‌شود؟ یعنی همین أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُون، یعنی خدا می‌گوید همین که گفتید ایمان آوردید، این طوری نیست که من شما را رها کنم و بعد امتحان‌های الهی شروع می‌شود. حالا ما چرا در سنت ابتلاء الهی می‌افتیم؟خدا در ادارة دنیا یک سری سنن تعریف کرده که از آنها تخطی نمی‌شود و ما باید با اینها آشنا باشیم و بدانیم در مجرای کدام یک از آنها قرار گرفته‌ایم تا اینها باعث امیدواری جبهه‌ حق می‌شود. وقتی شما این سنت‌ها را بدانید ناامید نمی‌شوید و از آن طرف هم همیشه دارد به شما هشدار می‌دهد که مواظب باشید که چه بلایی سر شما اگر بیاید به جبهة باطل سقوط می‌کنید. یعنی خداوند یک خط‌کشی‌ها را مشخص کرده که ما همیشه بتوانیم جایگاه‌مان را در این حرکت ببینیم و بفهمیم. سنت‌هایی که ثابت و همیشگی هستند. لاتبدیل لسنه‌ الله.· تقدیر الهی در پیروزی جبهه حقاگر بخواهیم این سنت‌ها را شروع کنیم به بررسی کردن، اولاً که مصاف بین حق و باطل، دعوای بین جبهه خدا و جبهة شیطان است و خداوند همیشه مقدر کرده که جبهة حق پیروز باشد. ولی ما نگاه می‌کنیم می‌بینیم لزوماً انگار همیشه ما پیروزی را نمی‌بینیم. حالا اینکه خدا پیروزی را چی تعریف می‌کند. خداوند در قرآن تأکید می‌کند که جبهة حق پیروز است. در آیه 81 سورة اسرا می‌فرماید: وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا، از همان اول باطل نابودشدنی بود. یعنی حق است که می‌ماند و بعد به مؤمنین می‌گوید وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن كُنتُم مُؤمِنين. اگر شما مؤمن باشید شما برترید. یعنی از این طرف دارد به جبهة حق امیدواری می‌دهد که شما پیروز می‌شوید و آیندة دنیا دست شماست و این که مستضعفین بر کرة زمین حکومت خواهند کرد و اینها. ما این آیات را داریم که وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِين را همه شنیده‌ایم. این را خدا در قرآن وعده داده و حالا ما با چه برنامه‌ای باید حرکت کنیم که بتوانیم جزو این جبهة حق پیروز باشیم.این که حالا که ما منتسب به جبهة حق هستیم کافی است؟ و اگر بنشینیم و نگاه کنیم، ما را به پیروزی جبهة حق علیه باطل می‌رساند؟ تدبیر و برنامه و تحقق وعدة الهی چطوری اتفاق می‌افتد؟ من یک جمله از حضرت آقا اینجا می‌خوانم. ایشان می‌فرمایند:من وشما می‌توانیم این نتیجه را عوض کنیم، چه جوری؟ کوتاهی کنیم؟ همراهی نکنیم؟ در حرکتی که انجام می‌دهیم صداقت به خرج ندهیم؟ از خودمان مایه نگذاریم؟ مجاهدت و تلاش فی‌سبیل‌الله نکنیم؟ ....این نشان می‌دهد که ما برای تحقق پیروزی یک وظایفی داریم. اول اینکه وظایف خودمان را بشناسیم. باید قیام کنیم برای تحقق پیروزی جبهة حق. آیة 95 سورة نساء می‌فرماید: لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا. اینجا خدا قاعدین و مجاهدین را در دوگانه‌ای با هم مقایسه می‌کند. قاعدین هم مؤمن‌اند، اینطوری نیست که اینها مؤمن نباشند و مسلمان نباشند، ولی می‌فرماید لَايَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ می‌فرماید کسانی که نشسته‌اند هیچ ضرری از ما به آنها نرسیده و یک اسلام یواشکی گوشة خانة مناسکی برای خودشان داشته باشند بدون این که کسی کاری به کار آنها داشته باشد و کسانی هستند که حاضر نیستند ضرر تحمل کنند. ممکن است در این راه یک ضررهایی به شما برسد. حالا مجاهدین چطوری‌اند؟ جهاد به اموال و انفس می‌کنند. یعنی اینطوری نیست که فقط شمشیر زدن در راه خدا جهاد حساب بشود. شما اگر از آبروی خودت، از سلامتی خودت، از اموال خودت در راه خدا خرج کنی، اینها همه جهاد در راه خداست. هر زمانی هر جهادی ویژگی خودش را دارد و همیشه جهاد با شمشیر نیست، اتفاقاً جهادهای فرهنگی و تقابل جبهة حق و باطل الان افتاده در جبهة فرهنگی و این خیلی سخت‌تر است درآن جنگیدن. شما در جهاد فیزیکی دشمن را مقابل خودتان می‌بینید و می‌دانید و می‌روید و می‌کشید و تمام می‌شود و مشخص می‌شود که کی است؟ ولی شما در جهاد فرهنگی وقتی قرار می‌گیرید، تشخیص دشمن سخت است، جنگیدن در آن جبهه سخت است، تشخیص وظیفه سخت می‌شود، خداوند می‌فرماید قاعدین درجه‌ای دارند و کلاً فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا. ما انشاءالله می‌خواهیم به این اجر عظیم برسیم و اگر می‌خواهیم به این اجر عظیم برسیم، زمانی که جبهة حق دارد می‌جنگد باید کمکش کنیم. بعضی از ماها این طوری هستیم که برویم بجنگیم و وقتی نتایج رسید می‌گوییم ما هم در این جبهه بودیم. خدا در آیه 10 سورة حدید می‌فرماید وَ ما لَكُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّه، چرا در راه خدا انفاق نمی‌کنید؟‌ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، خدا احتیاجی به انفاق شما ندارد و کار خودش را پیش می‌برد، لَا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ کسی که قبل از فتح انفاق کرد و َقَاتَلَ أُولَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا و بعد از فتح هم یک عده آمدند انفاق کردند و جنگیدند، ولی اینها با آنها فرق داردند. ما باید برای تحقق جبهة حق، حتی وقتی هیچ روزنة امیدی را احساس می‌کنیم وجود ندارد، باید باز هم تلاش کنیم. اینها با هم فرق دارند.پس این اقدام ما ضروری است و باید حتی در جایی که احساس می‌کنیم روزنه‌ای وجود ندارد باز هم اقدام خودمان را انجام بدهیم. حالا نمونة روشنش هم جلوی چشم ما هست که همان قیام امام حسین است. آن موقعی که امام حسین قیام کردند، هیچ نشانه‌ای از غلبه جبهة حق دیده نمی‌شد. کلاً دین را برگردانده بودند و کسانی بر صندلی حکمرانی نشسته بودند که تمام حرام‌های خدا را حلال کرده بودند. ظلم و جور در حد اعلاء بود و امام حسین گفت با شماهایی که این همه دین را دارید می‌چرخانید با مستکبرین از جنس شما من بیعت نمی‌کنم، خروج می‌کند به سمت کربلا وآن اتفاق می‌افتد و امام حسین در خطبه‌هایشان این حرف را می‌زنند و دلیل این خروجشان را اعلام می‌کنند. من یک تکه را از قول حضرت آقا می‌خوانم، ایشان می‌فرمایند:این تکه از خطبة امام حسین که در یکی از منازل بین‌ راه امام حسین(ع) ایستاد و خطبه خواند یا «أَیُّهَا النّاسُ؛ إِنَّ رَسُولَ اللّهِ(صلى الله علیه وآله) قالَ: «مَنْ رَأى سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلاًّ لِحُرُمِ اللهِ، ناکِثاً لِعَهْدِاللهِ، مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللهِ، یَعْمَلُ فِی عِبادِاللهِ بِالاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ فَلَمْ یُغَیِّرْ عَلَیْهِ بِفِعْل، وَ لاَ قَوْل، کانَ حَقّاً عَلَى اللهِ أَنْ یُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ یلی حرف بزرگی است، خیلی حرف عجیبی است؛ اوّلاً خطاب به ناس است، ما هم جزو ناسیم؛ این خطاب، خطاب به ما هم هست. خطاب به مؤمنین نیست، خطاب به آن عدة همراهان فقط نیست؛ خطاب به بشریت است، نه فقط در آن زمان، در همة زمان‌ها تا امروز. یعنی شما در تمام زمان‌ها تا امروز وقتی یک سلطان جائر با این مشخصات ببینید باید در مقابلش جهاد کنید. مَن رَأَى سُلطاناً جائِرا؛ فرمود که هر کس یک قدرتی را، یک قدرت ستمگری را مشاهده کند - سلطان فقط به معنای پادشاه نیست؛ سلطان یعنی قدرت؛ امروز سلطان، جبهة کفر و استکبار است، جبهة صهیونیسم و آمریکاست؛ این سلطان است؛ می‌بینید ستمِ امروزِ دنیا را که این ستم همه جا گسترده است؛ جنگ‌افروزی، فشار استعمار، مکیدن خون ملت‌ها، فشار آوردن به ملت‌ها، ایجاد جنگ‌های داخلی و بقیة فجایعی که امروز استکبار انجام می‌دهد- یَعمَلُ فی عِبادِ الله بِالجَورِ وَ العُدوان؛ نمی‌گوید «یعمل فی المؤمنین»؛ این چیزی که موجب می‌شود شما وظیفه پیدا کنید. این نیست که آن قدرت با مؤمنین بد عمل کند؛ نه، یَعمَلُ فی عِبادِ الله؛ در بین بندگان خدا، در بین آحاد بشر، هر جبهه‌ای، هر قدرتی، هر مرکز ستمگری که در بین مردم این کارها را انجام بدهد: یَعمَلُ فی عِبادِ الله بِالجَورِ وَ العُدوان، آن وقت نتیجه چیست؟ وظیفه چیست؟ و لَم یُغَیِّر عَلَیهِ بِقَولٍ وَلافِعل، کسی که یک چنین قدرتی را در مقابل خودش ببیند و در مقابل او موضع نداشته باشد، موضع نگیرد، مخالفت نکند - حالا این مخالفت گاهی با قول است، گاهی با فعل است؛ هر دو جور؛ گاهی اقتضا می‌کند شما در مقابل قدرت ستمگر وارد عمل بشوید، گاهی شرایط مناسب برای وارد عمل شدن نیست، اقلاً موضع بگیرید؛ ببینید! اینها تکلیف امروز ما را مشخّص می‌کند ـ کانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ اَن یُدخِلَهُ مُدخَلَه، خدای متعال حقّی بر عهدة خودش قرار داده که این کسی را که در مقابل ظلم و جور و عدوانِ به عبادالله موضع نمی‌گیرد و حرکت نمی‌کند، به همان جایی، به همان سرنوشتی دچار کند که آن ظالم را دچار خواهد کرد، یعنی جهنم؛ مسئله این است. امام حسین می‌گوید من برای این حرکت کردم. یعنی اگر کسی جبهه نگیرد با آن ظالم در یک جا قرار می‌گیرد. من این صحبت را از بیانات آقا خواندم که مشخص باشد راه به کدام سمت است.ما فکر می‌کنیم وقتی که می‌رویم به یاری جبهة حق، این سریع باید به پیروزی برسد و در یک لحظه، با یک چوب جادویی همه چیز تمام بشود. نه. حرکت جبهة حق جنسش از جنس حرکت است. تهییج است، شدن است، آدم‌ها باید با آن بشوند،‌ رشد کنند، جلو بیایند و به آن نقطه‌ای که باید برسند برسند، تا حق نهایی بتواند بروز کند و سلطه پیدا کند بر همة عالم که ما آن حق نهایی را و آن سلطه‌اش را ظهور حضرت حجت(عج) می‌دانیم.این حرکت یک فراز و نشیب‌هایی دارد که فراز و فرودهایش همان سنن الهی است که اشاره کردیم و قطعاً اجتناب‌ناپذیر هم است. سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا. آیة 22 سورة فتح. یا آیة 43 سورة فاطر هم می‌فرماید: اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا. یعنی اینها که استکبار می‌کنند و مکر می‌کنند، اینها وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ این به محاق رفتن آنها هم جزو سنت الهی است. خداوند وقتی می‌گوید مکر باطل به محاق می‌رود فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا، این سنت خداست که باطل نابود بشود و از بین برود.· علت سنت ابتلاء الهیمی‌خواهیم فراز و فرود راه تسلط این حرکتی که جریان حق می‌کند برای مقابله با باطل، این فراز و فرودها را بشناسیم و سنت‌ها را بنشاسیم. یعنی وقتی شما پا در جبهة حق می‌گذارید، اولین سنتی که با آن مواجه می‌شوید، سنت ابتلاء است. خدا همه را امتحان می‌کند و این که چرا همه را امتحان می‌کند، خودش بیان می‌کند. این به نظر من از بدیهی‌ترین چیزهایی است که کسی وقتی با آن مواجه می‌شود نباید تعجب کند. من می‌آیم یک ادعایی می‌کنم، مثلاً اگر بیایم و بگویم فلان کار را بلدم، شما من را امتحان می‌کنید، هرچیزی امتحانش متناسب با خودش است. من ادعای یاری جبهة حق را می‌کنم و خدا می‌خواهد من را امتحان کند و ببیند من در این ادعایی که می‌کنم ثابت‌قدم هستم، یک چیزی که وجود دارد، آدم‌ها فکر می‌کنند وقتی من الان ادعای حق می‌کنم، یک آسایش بدون سختی برای من تدارک دیده شده و من با هیچ سختی و مشکلی مواجه نمی‌شوم و من همین طور به سمت جلو حرکت می‌کنم و هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد. حتی سختی که پیش می‌آید شک می‌کند که نکند مسیر را اشتباه آمده‌ام که دارم سختی می‌کشم.· آسایش و آرامش در دنیایک روایتی داریم از امام صادق(ع) که به یارانشان می‌فرمایند: شما دنیا را برای چیزی می‌خواهید که دنیا برای آن خلق نشده است. شما انتظاری از دنیا دارید که دنیا برای آن خلق نشده. یارانشان تعجب می‌کنند و سؤال می‌کنند مگر ما چه انتظاری از دنیا داریم؟ حضرت می‌فرمایند شما دنیا را برای آسایش و آرامش می‌خواهید. ولی دنیا اصلاً برای آسایش و آرامش خلق نشده است. خلق نشده که شما احساس آسایش و آرامش کنید و آسایس و آرامش را خدا در بهشت قرار داده است. شما وقتی آیات بهشت و جهنم را می‌خوانید، آن آسایش و آرامشی که برای بهشتیان تعریف شده، اصلاً آدم را به وجد می‌آورد. ولی کلاً مدل دنیا اینجوری نیست و شما تا لحظه آخر و لحظة مرگ در آزمایش الهی قرار دارید. انسان در این سنت ابتلاء الهی تا لحظة مرگ قرار دارد و باید با آن جلو برود.مثلاً در همان ابتدایی که پیامبر وارد مکه می‌شود و تشکیل حکومت اسلامی می‌دهد،‌ تازه مهاجرین از زیر یوغ مستکبرین مکه بیرون آمده‌اند و انصار با یک مهمان‌های جدیدی مواجه شده‌اند و باید اینها را بین خودشان جا بدهند و اهالی شهر مکه یک اختلافاتی با قوم و قبیله‌های اطراف مکه دارند و حالا می‌خواهند این اختلافات را کنار بگذارند و درست زندگی کنند و همه انتظار روزهای بهتر را دارند. ما هجرت کردیم، جهاد کردیم، پس باید به یک روز بهتری برسیم و به یک آرامش و آسایش برسیم. خدا همانجا آب پاکی را روی دست مسلمان‌ها می‌ریزد و در آیه 3 سورة عنکبوت می‌فرماید: وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِين. من قبلی‌ها را هم امتحان کردم و شماها را هم امتحان می‌کنم تا صدق و کذب شما مشخص بشود و مشخص بشود چه کسی راست می‌گوید که مؤمن است و چه کسی دروغ می‌گوید.یک جای دیگر هم در سورة بقرة آیة 155 خدا با چند تأکید و جملة اسمیة ولام تأکید که اول جمله می‌آورد می‌فرماید: وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِين. یعنی آخرش می‌گوید صبر کنید و بشارت می‌دهد به کسانی که صبر می‌کنند. ولی حتماً با اینها شما را امتحان می‌کنم و قطعاً و یقیناً این اتفاق می‌افتد.پس اینها انتظار ما را زیاد می‌کند که من وقتی در جبهة حق قرار گرفته‌ام، الان خداوند تمام اینها را به ما بدهد که این آیه این تصورات ما را از بین برد. حتی ما در مورد قوم بنی‌اسرائیل می‌بینیم که به حضرت موسی اعتراض می‌کنند و می‌گویند قبل از این که تو بیایی فرعون ما را اذیت می‌کرد و حالا که تو آمدی، باز هم ما داریم اذیت می‌شویم. یعنی این تصوری است که همة اقوام داشتند و خدا از بنی‌اسرائیل مثال می‌زند که تصور ما را هم تصحیح کند. آیة 129 سورة اعراف می‌فرماید: قَالُوا أُوذِينَا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُون. می‌گویند ما قبلش هم اذیت می‌شدیم، بعدش هم اذیت می‌شدیم، حضرت موسی می‌فرماید: پروردگار شما می‌خواهد که دشمن شما را نابود کند ولی شما باید صبر کنید. پس این که امتحان و ابتلاء پیش می‌آید قطعی است و دلیل بر باطل بودن ما نیست. حتی دو آیة معروف سورة فجر را هم که بلدید، آیات 15 و 16 که می‌فرماید: فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَن تصور انسان این است که اگر خداوند من را امتحان کند به من نعمت بدهد و فراوانی بدهد، من را بزرگ داشته و اگر به من سختی بدهد، انگار من را خدا دارد تحقیر می‌کند و به من توهین می‌کند، در حالی که اینجوری نیست. این سنت الهی است و ما باید در این مسیر پیش برویم.· سنت تمییزحالا اصلاً خدا چرا امتحان می‌کند؟ نکته‌ای که خدا برای این امتحان دلیل می‌آورد، که ما اسم آن را می‌گذاریم سنت تمییز، سنت تمییز چیست؟‌ برای این است که قرار است مؤمن و کافر از هم جدا بشوند. مؤمن و منافق از هم جدا بشوند و باید این ریزش‌ها اتفاق بیفتد. نباید کسی بتواند خودش را جای مؤمنین جا بزند. آیة 37 سورة انفال می‌فرماید: لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُون. خدا می‌خواهد خبیث را از طیب جدا کند و خبیثان را روی هم بگذارد و جمع کند و همه را با همدیگر بفرستد جهنم. یعنی اولین چیزی که در ابتلاء اتفاق می‌افتد برای این است که کسی بیخودی نتواند ادعای ایمان و بندگی را بکند. الان ما جامعة مؤمنین هستیم، ولی باز هم می‌بینیم که مشکلات و ابتلائات پشت سر هم دارد می‌آید. مثلاً ما می‌گوییم ما انقلاب کردیم و ما حضرت آقا را قبول داریم و پای کار می‌ایستیم، ولی هی امتحانات سخت‌تر می‌شود،‌ هی در جزئیات می‌رود و همچنان شما به نقطه‌ای نمی‌رسید که بگویید خیال من راحت شد.· سنت تمحیصسنت بعدی که از نتیجة سنت ابتلا به حساب می‌آید، این است که وقتی تمییز رخ داد و مؤمنین جدا شدند، باید بین همین مؤمنین هم تمحیص انجام بشود و خالص‌ترهای آنها بیایند بالا و کسی که خیلی خالص نیستند بروند پایین، چون خداوند برای حکومت جهانی آدم‌های خالصِ خالص می‌خواهد و کسی که اصطلاحاً خُرده‌شیشه دارد نباید این وسط باشد. خدا خرده‌شیشه‌های ما مؤمن‌ها را هم می‌خواهد جدا کند. بنابر این در آیة 141 سورة آل‌عمران می‌فرماید: وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِين. اینجا دوباره می‌گوید من می‌‌خواهم اینها را هم پاکِ پاک کنم و هرچه خرده شیشه دارند از آنها بریزد بیرون. این امتحان باعث می‌شود که من خرده شیشه‌ام را می‌شناسم و اینطور نیست که خدا بخواهد فقط ما را از جبهه بیرون کند، همین امتحان باعث می‌شود که من عیب خودم را بفهمم که کجاست. بروم ضجه بزنم که خدایا کمکم کن تا عیبم را اصلاح کنم. نمی‌خواهد ما را بیرون بیندازد، می‌خواهد ما را پاک کند که وقتی می‌رسیم به امتحان بعدی، و امتحان‌های بعدی، من این عیب‌های قبلی را برطرف کرده باشم و با تمام آن زوایدی که با خودم همراه داشتم، من را به مراحل بعدی راه نمی‌دهند، من باید اینها را ریخته باشم و بتوانم در مرحلة بالاتر بروم. خدا را ما را به خاطر خودمان امتحان می‌کند. به خاطر این که هدفش از این که ما را در زمین قرار داد این بود که خلیفه بشویم. خلیفه دقیقاً باید شبیه کسی باشد که جای او می‌نشیند. شما کسی را که به عنوان خلیفه و جانشین معین می‌کنید،‌ کسی را انتخاب می‌کنید که ویژگی‌های شما را داشته باشد. قرار است کاری که شما می‌کنید را انجام بدهد. انسان هم قرار است در روی زمین کار خدایی بکند. وقتی قرار است کار خدایی بکند، باید شبیه باشد و وقتی قرار است شبیه باشد، باید چیزی که در قرار مکین خلق شده و خداوند گذاشته در اسفل‌السافلین اینها را گام به بیاید بالا و خدا با این ابتلائات و امتحانات دارد کمکش می‌کند که به ضعف‌های خودش آگاه بشود و آنها را اصلاح کند و برود برای مرحلة بعد. ولی وقتی می‌آییم جلو، می‌گوییم که ما پای حق ایستاده‌ایم، ولی چرا اینجوری می‌شود. من که در جبهة حق جنگیدم و پای آن هم ایستادم، ولی به من آسیب می‌رسد و من ضرر می‌کنم، من سختی می‌کشم و همة اینها، ولی روبروی من پیروز می‌شود. همان اتفاقی که در کربلا افتاد. آنها در ظاهر پیروز شدند وهمه را کشتند و اسیر کردند، خداوند می‌فرماید من یک سنتی دارم به نام سنت مداوره، من این حکومت و قدرت را در جریان حق و باطل دست به دست می‌کنم باز هم برای این که خرده ریزه‌های اینها مشخص بشود. آیة 140 سوره آل‌عمران می‌فرماید که: إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ اولاً اگر شما زخم خوردید، آنها هم خوردند و این طوری نیست که فقط شما ضرر کرده باشید، وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ ایامی که تو می‌بری و او می‌بازد، نبرد بین حق و باطل را من بین مردم جابجا می‌کنم، به خاطر اینکه فکر نکنی من همیشه باید پیروز باشم و یا اگر پیروز شدی به خودت غره نشوی و فکر نکنی خیلی خوب بودی. شما در جنگ تحمیلی خودمان دیدید که یک عملیات انجام دادند خیلی پیروزی‌های درخشانی را بدست آوردند ولی در عملیات بعدی شکست خوردند. کلی شهید می‌دهند، کلی زمین و نیروی انسانی از دست می‌دهند. این خدا این مداوره را می‌گذارد که در آیة 141 می‌‌فرماید وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِين می‌خواهد آنها را به محاق ببرد. به آنها هم دارد فرصت می‌دهد، برای چی به آنها فرصت می‌دهد، به خاطر این که آنها شامل سنت استدراج خدا می‌شوند. به آنها هم دارد فرصت می‌دهد که در ظاهر اینها دارند حکومت می‌کنند و قدرت دستشان است و حکومت دارند و همه چیز دارند و واقعاً هم دارند، ولی اینها دارند به سمت باطل و سقوط خودشان می‌روند و خدا هم کمک می‌کند از یک حدی که گذشتند بیشتر سقوط کنند شامل سنت استدراج شده‌اند و دارند به سمت سقوط خودشان می‌روند، ولی مسلمان‌ها از این طرف با این امتحانات پخته می‌شوند، آبدیده می‌شوند، مثل یک آهن که در کوره می‌گذاری و دوباره درمی‌آوری، خدا دارد شما را آبدیده می‌کند.· فرج و نصرت الهی برای مضطرشما وقتی می‌روید جلو، در جدال بین حق و باطل، یک جاهایی می‌بینی که احساس می‌کنی واقعاً عرصه خیلی تنگ است. خیلی شرایط سخت شد و چرا هیچ کمکی و علامتی و روزنه امیدی نمی‌بینی؟! حتی آن شخص مؤمن که خالص شده او هم به مرحلة اضطرار و شکایت کردن می‌رسد. مثالی که خدا از اینها می‌زند در سورة شعرا از آیة 61 تا 66 که ماجرای قوم موسی را مثال می‌زند و اضطرار قوم موسی را مثال می‌زند. قوم موسی با موسی همراهی کردند و از دست فرعون فرار کردند. بنی‌اسرائیل را موسی جمع کرد و گفت من هرچی با فرعون مذاکره کردم، مذاکره جواب نمی‌دهد، بیایید برویم. وقتی حرکت کردند متوجه شدند که از پشت سر فرعون دارد می‌آید و روبرویشان هم رود نیل که در حقیقت دریای نیل است. رود نیل رودی است که داخل آن کشتیرانی می‌شود. در شرایطی که روبروی آنها دریای نیل و پشت سرشان نیروهای فرعون هستند، آیا راه نجاتی وجود دارد؟ ما برای یاری پیامبر خدا خروج کردیم و پیامبر گفت بیا و ما هم آمدیم و حالا این وسط گیر افتادیم، هیچ روزنة امیدی را نمی‌بینید، هیچ راه فراری ندارید و اگر فرعون برسد همه را کشته است و اگر داخل آب هم بروید که آب شما را برده، آیه 61 می‌فرماید: فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُون. وقتی این شرایط را قوم موسی دیدند گفتند ما گیر افتادیم. حضرت موسی می‌گوید: قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِين، هرگز این اتفاق نمی‌افتد کسی که جبهة حق را یاری کند گیر بیفتد. این معیّت رب را با خودش می‌بیند و می‌گوید خدا با من است و من را هدایت می‌کند. حتی این در شرایطی است که هنوز هیچ کمکی را هم ندیده ومؤمنین الان مضطر هستند. فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيم. اینجا حضرت موسی به اینها می‌گوید خدا من را هدایت می‌کند و در روایت داریم که موسی به آنها می‌گوید بروید داخل آب. می‌گویند خفه می‌شویم، ولی چند نفر از قوم موسی واقعاً‌ می‌روند داخل آب. چون موسی گفته قبول می‌کنند و می‌گویند اگر موسی گفته پس می‌شود و می‌روند داخل آب. هنوز نیل شکافته نشده است. اعتماد به وعده‌های الهی و اعتماد به رهبر الهی اینجا خودش را نشان می‌دهد. اینها به رهبر الهی خودشان اعتماد کردند و وقتی گفت بروید رفتند داخل آب. حتی می‌بینند که به صورت عقل بشری داخل این آب شدن یعنی خفه شدن و آب او را بُردن و غرق شدن. سه چهار نفر که داخل آب شدند خدا به موسی وحی کرد و گفت با عصا بزن به رود، آب مثل دو کوه بلند از هم شکافته می‌شود و اینها از وسط آب رد می‌شوند. یعنی شما باید تا به مو می‌رسد ادامه بدهید و خدا آنجا نصرت خودش را می‌رساند. وقتی ببیند یک عده‌ای واقعاً با ایمانشان تا ته قضیه رفته‌اند. شاید اگر آن چند نفر نمی‌رفتند، قصه عوض می‌شد. آن چند نفر که اول رفتند بعداً‌ جانشینان حضرت موسی شدند. یعنی ولایت حضرت موسی به اینها رسید. قوم‌ بنی‌‌اسرائیل پیامبر زیاد داشته و جزو وصی‌ها و جانشینان حضرت موسی کسی بود که اولین نفر پای خودش را گذاشت داخل آب. اینقدر ایمان داشت، همان شیعة تنوری که امام صادق فرمودند و رفت داخل تنور. این هم شیعة تنوری حضرت موسی بود. خدا می‌خواهد ما به جایی برسیم که همه شیعة تنوری باشیم نسبت به حرف ولی جامعه.در آیة 214 سورة بقره هم خداوند به همین سنت اشاره می‌کند که می‌فرماید: أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُاللَّهِ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيب. شما فکر نکنید همین طوری می‌توانید بروید بهشت، کسانی که قبل از شما بودند هم همین طوری بودند که بأسا و ضرّا،‌ ضرر مالی و جسمی و همه چیز چشیدند و لرزیدند و آنقدر به سختی افتاد به حدی که يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى نَصْرُاللَّهِ حتی رسول و کسانی که به او ایمان آورده بودند گفتند این یاری خدا کو؟ اینجاست که خداوند می‌فرماید أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيب. نصر خدا به شما نزدیک است. البته نزدیک خدا با نزدیک ما فرق دارد. نزدیک خدا اینجوری است که وقتی به حضرت نوح دعا می‌کند می‌گوید دعای تو مستجاب شد. حضرت نوح دعا می‌کند و می‌گوید من را از دست این قوم نجات بده و این قوم را هدایت کن، می‌گوید دعای تو مستجاب شد، ولی استجابت اینجوری است که جبریل یک هستة خرما می‌آورد و می‌گوید این را بکار، درخت که بزرگ شد نصر خدا به تو رسیده است. آن هسته را کاشت، تبدیل به نخل شد و خرما داد، باز جبریل آمد هستة آن درخت را داد و گفت بکار و پنج نسل این درخت‌ها را کاشت و بزرگ شد و گفت حالا با تنة این درخت‌ها کشتی بساز. خدا گفت دعای تو مستجاب شد و نصر من رسیده، ولی پانصد سال طول می‌کشد. باید حواسمان باشد که نصر خدا مثل چوب جادو نیست که شما بزنید و یک دفعه همه چیز تغییر بکند و پیروزی اتفاق بیفتد، پیروزی احتیاج به مداومت و صبر و استقامت دارد و خدا افراد بااستقامت را در این راه می‌خواهد.در این راه سختی هست، اضطرار هست، ولی خدا از آن طرف هم وعده می‌دهد و می‌گوید من کسی را که مرا یاری کند، من او را یاری می‌کنم. اِن تَنصُرُوااللهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدامَکُم. آیة 7سورة محمد. می‌گوید اگر من را یاری کنید و راه من را ادامه بدهید، من هم به شما یاری می‌رسانم و کمکتان می‌کنم. این سنت الهی هم غیرقابل تغییر است و خدا حرفی را که می‌زند تغییر نمی‌دهد. وعدة نصرت داده و هر طریقی را که می‌روید، حتماً خدا نصرتش را برای شما می‌رساند.حضرت آقا در جایی می‌فرمایند: ما هم در عمل این را تجربه کرده‌ایم، بدانید این قطعة تاریخ انقلاب در تاریخ ممتدی که در طول نسل‌های آینده مورد بحث قرار خواهد گرفت، یکی از برجسته‌ترین مقاطع تاریخی است. این را آقا در سال 1393 می‌گویند که خدا ما را کمک کرده که تا اینجا رسیده‌ایم.· سنت امدادخدا مؤمنین را یاری می‌کند ولی شما می‌بینید که جبهة باطل هم کم نمی‌آورد. این همه امکانات، پول، مال، هر کاری هم که می‌کند ولی به نتیجه نمی‌رسد و در ظاهر شما می‌بینید به چیزهایی که می‌خواهد می‌رسد، جنگ راه می‌اندازد، همه کاری می‌کند. خدا یک سنت دارد به نام سنت امداد، وقتی می‌رسد به مؤمنین می‌شود نصرت. ولی این امدادش شامل همه می‌شود. در آیة 20 سورة اسرا خداوند می‌فرماید: كُلًّا نُمِدُّ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا. من همه را امداد می‌کنم، هر کس در هر راهی که می‌خواهد برود من کمکش می‌کنم مؤمنین را نصر می‌دهم و کافرین و جبهة باطل در استدراج می‌افتند که کم‌کم به سمت نابودی‌شان پیش می‌رود.من سعی کردم هندسه‌ای که بر سنت‌های الهی حاکم است را اینجا بیان کنم و هدف این بود که ما اگر می‌خواهیم جبهه حق را یاری کنیم، باید جزو اربعینی‌های واقعی باشیم و اهل مناسک‌های میان‌تهی نباشیم و واقعاً جبهة حق را اگر می‌خواهیم پیش ببریم، باید حواسمان باشد که ما با یک چنین سنت‌هایی مواجه هستیم. اگر گاهی جایی شکست می‌خوریم،‌ گاهی چیزهایی که می‌خواهیم اتفاق نمی‌افتد و اینها، برگردیم و خودمان را مطالعه کنیم و ببینیم اگر خودمان را با بد جامعه سنجیده‌ایم و واقعاً راه درست جامعه را داریم می‌رویم و سختی‌هایش از جنس این است که اگر ادامه بدهیم نصرت الهی می‌رسد،‌ اگر داریم اشتباه می‌کنیم خودمان را اصلاح کنیم و جزو کسانی نباشیم که در سنت تمهیز بیرون انداخته می‌شوند از جبهة حق و بدانیم که این سختی‌ها هرچه به سمت ظهور می‌رود، مؤمنان خالص‌تر و محض‌تری لازم داریم، امتحانات سخت‌تر می‌شود و در این راه که می‌رویم از خدا مدد بخواهیم و از حضرت زینب و حضرت اباعبدالله بخواهیم که ما را جزو مؤمنین واقعی قرار بدهند و وقتی با سنت‌های الهی مواجه می‌شویم با چشم باز مواجه بشویم و بتوانیم از بین اینها ما جزو آن کسانی باشیم که انشاءالله سپاه حضرت را یاری می‌کنیم.اینجا برای کاری هستماینجا برای کاری هستمSat, 26 Aug 2023 16:22:13 +0330