https://virgool.ir/feed/@bonyadi✍️ نویسنده و ویراستار، پژوهشگر رشتۀ حقوقfa2026-11-12 05:45:30https://files.virgool.ir/upload/users/1784227/avatar/tFqOuV.jpghttps://virgool.ir/@bonyadihttps://virgool.ir/@bonyadi/آنها-نباید-بمیرند-fuurxuxgy59bنه! نه! آنها نباید بمیرند... آنها باید بمانند... آنها باید زنده بمانند...زندگی کنند و زجر بکشند، دستِ‌کم به‌اندازۀ ما... به اندازۀ آنچه که بر ما گذشت...آنچه که بر ما می‌گذرد...علی بنیادیعلی بنیادیSat, 05 Sep 2026 20:25:32 +0330https://virgool.ir/@bonyadi/معمای-مرموز-aghyxhoyd8qjاو می‌گفت من کمتر کسی را می‌شناسم که در کنار تمام خوبی‌های زندگی‌اش، لکه‌هایی خاکستری از خودشبرجای نگذاشته باشد.شاید نیازی نباشد که زندگی کسی را اینقدر وارسی کنیم چونکه حتی در این باغچه‌های پرگل و گیاه هم پشه‌هایی گزنده و کرم‌های خاکی زندگی می‌کنند.تا حالا شنیدی که به جای اینکه بگویند او تا حالا بدی نکرده، می‌گویند: «ما از او بدی ندیده‌ایم؟»می‌گفت ما نمی‌خواهیم فرشته باشیم. ما اصلاً دنبال فرشته بودن یا فرشته شدن نیستیم...شاید اصلاً سفیدی نابی وجود نداشته باشد؛ یا سیاه است یا خاکستری!ما در حقیقت در خم همان کوچۀ اولیم و هفت شهر عشق شاید در شرایط کنونی، تنها یک خیال‌پردازی باشد!!!گاهی مسائلی که باید حل کنیم و چیزهایی که باید با آنها کنار بیاییم شاید اساساً بسیار ابتدایی‌تر و پیش‌ پا‌ افتاده‌تر از آن باشد که خیلی وقت‌ها تصور می‌کنیم. شاید خروارها نظریه‌پردازی نیاز به کمی نگاه کردن به پایین دارد که ببیند در کجا و با چه چیزهایی دست‌ و پنجه نرم می‌کنیم...و هنوز هم این پرسش همیشگی مانند یک معمای مرموز، باقی می‌ماند که چرا و دقیقاً چرا آن سفید‌جامگانی که مسیر روشنایی را نشان می‌دهند اینگونه ما را در سیاهی شب‌افزون فرو برده‌اند؟آیا او راست می‌گفت؟آیا کسی پاسخ این پرسش را می‌داند؟علی بنیادیعلی بنیادیSun, 23 Aug 2026 15:00:58 +0330https://virgool.ir/@bonyadi/مرغ-مگس-خوار-mrmmlfld5s9xاو کم‌کم داشت از این جماعت فاصله می‌گرفت. راستش را بخواهی همیشه نسبت به آنها بدبین بود؛ بدبینی که فقط به‌خاطر «خواهی نشوی رسوا، هم‌رنگ جماعت شو» مخفی مانده بود و حتی خودش هم دیگر به آن توجهی نمی‌کرد.باد سردی می‌وزید. هوا تقریباً تاریک شده بود. طبق عادت همیشگی، راه برگشت را از مسیری می‌آمد که از کنار جوی آب و درختان سرو می‌گذشت؛ درختان سروی که برخی بلند و تنومند شده بودند و برخی...ناگهان چیزی به ذهنش خطور کرد. یک خاطرۀ فراموش‌شده بود؛ نه! شاید هم یک الهام غیبی؛ یک بشارت یا شاید هم هشدار...انگار فهمیده بود که قرار است یک اتفاقی بی‌افتد... احساس خوبی نداشت و همین باعث شد به‌یک‌باره سروکلۀ تمام آن خاطرات تلخ جلوی چشمانش پیدا شود.خاطراتی که مانند غذای مرغ مگس‌خوار یا شاید هم یک همسایۀ موذی، همیشه جلوی راهش می‌نشستند و مانند رمال‌ها یا جادوگرهای خنزرپنزری، بساطی هم برای او پهن می‌کردند...در مورد قصۀ جادوگر نمی‌گویم؛ هرچقدر هم که اصرار کنی نمی‌گویم! یعنی اگر هم بخواهم بگویم، نمی‌توانم که بگویم... فقط همین را بگویم که...علی بنیادیعلی بنیادیMon, 10 Aug 2026 21:13:32 +0330https://virgool.ir/@bonyadi/دنیای-زیبای-نویسنده-ها-چرا-نویسنده-شدم-dujbctdaglvwیک مدت بود که به خواندنِ نوشته‌های آدم‌های هم‌سن‌وسال خودم سرگرم شدم. من این کار رو یکی از برنامه‌های همیشگی خودم قرار داده بودم، از چکیده‌ خوانی روزانۀ مقاله‌های فارسی‌زبان گرفته تا کتاب و رمان و مقاله و جزوه، از نوشته‌های وبلاگ‌ها گرفته تا متن‌های کپشن‌ها و یادداشت‌های پیج‌ها و کانال‌ها.باتوجه به دانسته‌های خودم، وقتی این نوشته‌ها رو تجزیه‌و‌تحلیل می‌کردم، گاهی به چیزهای جالب و آموزنده‌ای برخوردمی‌کردم. تازه متوجه می‌شدم دنیای نویسندگی، دنیای واژه‌ها چه دنیای عجیب، مبهم و پررمزورازی است؛ دنیای بینش و آگاهی، دنیای تشبیه‌ها و استعاره‌ها و دنیای بی‌انتهای جمله‌ها و معناها... انگار نویسنده‌ها، فارغ از خوب‌و‌بد دنیا، زشتی‌ها و زیبایی‌ها و فراز و نشیب‌ها، در دنیایی دیگر، دنیایی آزاد و پر از زیبایی، زندگی می‌کنند؛ دنیایی که با سلیقۀ خودشان ساخته‌اند و ناگفته‌ها را آنجا گفته‌اند... البته این را بگویم من یازده سال است که می‌نویسم، از یادداشت‌های درسی گرفته تا دل‌نوشته‌، از خاطرات تلخ و شیرین گرفته تا یادداشت‌های روزانه؛ ولی تا همین چند وقت پیش، یا شاید چند سال پیش، اینقدر نویسندگی و دنیای واژه‌ها برایم حس غریب و آشنا پیدا نکرده بود. به‌گمانم، هرکسی دلیل خودش را برای نویسنده شدن دارد. شاید نوشتن وسیله‌ای است برای به‌تصویر کشیدن زیبایی‌های دنیا؛ زیبایی‌هایی که گویی تنها یک نویسندۀ هشیار می‌تواند ببیند و آن‌ها را توصیف کند. شاید نوشتن برای بعضی‌ها ابزار آگاهی و پژوهش است؛ وادی سیر‌ی‌ناپذیری که با آشنا شدن با آن بینشی متفاوت نسبت به هستی به‌دست می‌آید.  شاید نوشتن مرهمی است برای دردها و رنج‌های دنیایی که بیشتر آن‌ها را نمی‌توان برای کسی بازگو کرد. شاید نوشتن امانت‌ سپردن نگاهی است که مردمان آن زمان درک صحیحی از آن نگاه ندارند... شاید دنیایی موازی است برای فرار موقت از حقیقت‌های ترسناک دنیای واقعی و شاید واقعیتی است که از هر واقعیتی انکارناشدنی‌تر است... گاهی با نوشته‌هایی برخورد می‌کردم که از نظر محتوایی و از نظر آوایی و سبک نگارشی بسیار زیبا بودند. پیدا بود این‌ها کلمه‌هایی عادی نبودند؛ بلکه احساسات و مکنونات درونی نویسنده‌ای خوش‌ذوق و پخته بودند که به توفیق چشمۀ واژگان جوشش کرده بودند و روی کاغذهای کهنه و تازه جاری می‌شدند. دوست دارم چیزهایی بنویسم و یافته‌های خودم رو با بقیه درمیان بگذارم. شاید چیز جدیدی یاد گرفتم، شاید نکته‌ای چیزی به کسی یاد دادم و شاید همین نقطه‌عطف یا جرقه‌ای برای اتفاقات بهتر و مفیدتر باشه... حالا سؤال من از شما دوستان خوب اینه که نگاه شما به دنیای نوشته‌ها و نویسندگی چجوریه؟علی بنیادیعلی بنیادیThu, 24 Jul 2025 10:49:28 +0330https://virgool.ir/@bonyadi/قورباغۀ-آب-پز-okuu3ddwsv6rتا‌حالا حکایت قورباغۀ آب‌پز‌شده رو شنیدی؟! من در کودکی قورباغه‌ها و وزغ‌های زیادی دیده‌‌م، مخصوصاً غروب آفتاب و سرِشب که کنار جوی آب مشغول گشت‌وگذار می‌شدند. شاید هم از پناهگاه خودشون خارج می‌شدند که بتونند نفسی تازه کنند...همیشه فکر می‌کردم قورباغه‌ها خیلی زرنگ و باهوش هستند. آن‌ها به‌راحتی دم به تله نمی‌دهند. شاید من اینجور تصور می‌کنم ولی قورباغه را به راحتی نمی‌شود شکار کرد لااقل یک آدم عادی، بدون مهارت یا تجهیزات...برای همین، ما همیشه به‌جای قورباغه‌ها، بچه‌قورباغه‌های حوضچه‌ها یا برکه‌های کوچک رو می‌گرفتیم و داخل بطری آب می‌کردیم. بچه‌‌قورباغه‌های سیاهی که بعضی از اونها درشت‌تر بودند و شبیه ماهی اسکولوتل شده بودند، بدون اینکه زیبایی و بامزگی آنها را داشته باشند.اما شنیده بودم بعضی آدم‌ها قورباغه‌ها را آب‌پز می‌کنند و می‌خورند! خیلی باور نکردم. جدای از عجیب‌وغریب بودن این کار، لااقل در محلۀ ما، همیشه برام سؤال بود چجوری یک نفر می‌تونست بدون اینکه این موجود دو‌زیست دست‌و‌پا بزنه یا فرار کنه، اون رو مثل تخم مرغ یا تخم بوقلمون، آب‌پز کنه و بخوره؛ لابد درب قابلمه رو می‌گذاشته که نتونه فرار کنه...علی بنیادیعلی بنیادیTue, 22 Jul 2025 11:17:55 +0330