https://virgool.ir/feed/@bitabaharشاید معمار شم که کلمه هارو بسازمfa2026-11-11 09:22:36https://files.virgool.ir/upload/users/1005315/avatar/1zIoRZ.jpeghttps://virgool.ir/@bitabaharhttps://virgool.ir/@bitabahar/غم-میون-دوتا-چشمون-قشنگت-خونه-کرده-jnxscw8j6teh‏اقا کورش میشه بیای برام بخونی غم میون دوتا چشمون قشنگم لونه کرده؟ یا مثلا بخون برام که شب تو موهای سیاهم خونه کرده!یادمه میگفت چشمای قشنگی دارم. ینی دوتا چشمون سیاهم مثل شب های اونه یا سیاهی های دو چشمم مثل غم هاش؟.اخه میدونی چیه؟ اقا فریدون راست میگفت. من نیازم اونو هرروز دیدن بود. مخصوصا الان که تابستونه! تن اون ظهر تابستونو به یادم میاره.ولی کاش تابستون نبود. اون موقعی بود که شرشر بارون میبارید. اون وقت اقا فریدون برامون میخوند که حالا رفته و اون تنها ترین عاشقه رو زمین! اخه تنها خاطراتش اون بودو فقط همین..ولی چه فایده دیگه الان. وقتی خالی از عاطفه و خشمی! خالی از خویشی و غربت! حتی گیج و مبهوت بین بودن و نبودن.اقا ابراهیم یبار‌ گفتش که عشق، اخرین همسفر اون، مثل تو اونو رها کرد! حالا دستاش مونده و تنهای اون..از دریغ از توای دریغ از اونی که اقا ابراهیم بخاطرش گم شد تو ظلمت محض!از‌دریغ از اونی که منو از تو جدا کرد! اخه نور تو بودی. کی منو از تو جدا کرد؟؟.تو میدونستی منو گنجشکا میمیریم‌ تو اگه خونه نباشی؟ اخه همیشه اسم‌ تو بوده اول و اخر حرفام! بس که اسم‌تو رو خوندم حس میکنم‌ دیگه بوی تو داره نفس هام!.ولی کاش‌تابستون نبود. ابر بود باد بود بارون بود.شب بود بیابون بود زمستون بود، حتی بوران و سرمای فراوان. اون وقت میتونستی بباری ابرکم، بر من بباری و تازه تر شی !‌بباری و قطره قطره، نم نمک ازاده تر شی!.اخه میدونی چیه!؟ من صدام خوب نیس ولی دیگه وقتی اقا ابراهیم میگه‌صدا صدا صدای من ،‌به وسعت یکی شدن!!! بیا‌ بیا شکن شکر!‌ اون وقت میتونی نیای تو؟؟.بیا سوغاتیم نیوردی عب نداره. عزیز ترین سوغاتی همون غبار پیراهن توعه بیا که عمر دوباره ی منه دیدن و بوییدن تو!.میدونی‌چرا باید برگردی عروسک جون؟ چون زمستونه‌ تو قلبم که هیچ گرمی نداره دیگه!! نه اینکه باغبون نیستا! در گلخونه بسته کلا! ولی عروسک جون، بمیره اون که میخواست مارو گرون ببینه! سرای سینه هامون رو ز غم ویرون ببینه!.دیگه اخر کارم اینه که بزنم فریاد! هرچه بادا باد!! ولی تو امیدم‌را مگیر از من خدایا!.bita bahardoostbita bahardoostThu, 08 Jul 2021 03:22:40 +0430https://virgool.ir/@bitabahar/چشم-زرد-f3dvqiqf1runدفعه ی اخری که دیده بودمش قدش به زور به کابینت بالایی میرسید. هنوز سنمون دو رقمی نشده بود. تو عالم بچگی از خدا میخواستم تا وقتی بزرگ شدیم باهم عروسی کنیم. مامان میگه وقتی دو نفر همو دوس دارن عروسی میکنن باهم ولی نمیدونم چرا وقتی گفتم من دوسش دارم نذاشت باهاش عروسی کنم. شاید اگه تو همون بچگی میفهمیدم اون متفاوته ، بقیه عمرم دنبال پیدا کردن یکی شبیه اون نبودم.روزی که ازینجا رفتن رو یادمه. روزی که بعد چند سال دیدمش هم یادمه.تمام اجزای صورتش تغیر کرده بودن به جز رنگ چشماش. همون جوری به قول خودش چشماش زرد بود.برای شام دعوت بودن خونمون. از صبحش انگار تو دل من کلی پروانه بال بال میزد. دوس داشتم این حسو ولی نمیدونستم چجوری باید برخورد کنم بعد این همه سال. باید جیغ بزنم و بپرم بغلش؟ باید مودبانه و اروم دست بدم و سلام کنم؟ باید فقط لبخند بزنم یا جدی باشم؟هزار جور برخورد و اتفاقو تو سرم ساختم. سعی میکردم پیشبینی کنم قراره چی بشه. و اون شب جزو هیچ کدوم از هزار را اتفاقی که تصور میکردم نبود. هزار و یکمی بود. همونی که نمیخواستم تصور کنم.صدای در اومد . یخ زدن انگشتامو به وضوح حس میکردم. خودمو مشغول کارای شام نشون دادم که یکی غیر من بره درو باز کنه. صداشونو شنیدم. پدرش، مادرش، خودش.از اشپزخونه رفتم بیرون و با دوتا چشم زرد رو به رو شدم.دوتا چشم زرد که‌ مال یه بچه بود. یه بچه که هم اسم من بود. ولی اصلا شبیه من نبود.bita bahardoostbita bahardoostThu, 01 Jul 2021 00:45:02 +0430https://virgool.ir/@bitabahar/دوش-دیدم-که-ملائک-در-میخانه-زدند-uxf2usze5zrfکه #حافظ میگه:#آسمان بار امانت نتوانست کشیدقرعه کار به نام من دیوانه زندند. .و اینجوری بود که یه شبی از شبای قبل ازل که نه شبی بودو نه روز و نه زمانی، ینی دقیقا وسط بی زمانی، ملائک مشتی خاک برداشتند و از قضای روزگار چشم بالاسری رو دور دیدن و جای سرشتن خاک و آب، و درست کردن گل ادم از اب منزه و پاک، رفتن در میخونه و جای اب، خاک آدمی رو با مِی "سرشتند و به پیمانه زدند"." ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت" وقتی سرشتن و به پیمانه زدن گل ادمی رو تموم کردن، باید این مخلوق شُل و وِلِ گِلی رو دست یکی میسپردند و همین حین " با من راه نشین باده مستانه زدند". و چشم باز کردیم و دیدیم که همه از زیر بار امانتِ آدمی شونه خالی کردن. نه زمین نه دریا و نه" آسمان بار امانت نتوانست کشید". انگار همه میترسیدن از اعجاب ترکیب روح منّان و سرشت مسکرات. چشم باز کردیم و دیدیم " قرعه کار به نام من دیوانه زدند"در عالم بی عالمی که بارِ به دوش کشیدن اسرار ابد و ازل را به آدمی سپردند در گوشش زمزمه وار گفتند :اسرار ازل را نه تو دانی و نه منوین حرف معما نه تو خوانی و نه من"هست از پس پرده گفتگوی من و تو"چون پرده در افتد نه تو مانی و نه منبا مهر خامُشی، آدمی را به عالم خاکی فرستادند و گفتند تو را "از عالم خاک ساختیم و به خاک برت خواهیم گرداند" ولی نمیدانستند که " خاک" نبود که آدم را "آدم" کرد. خاک نبود که بار امانت پذیرفت و از خاک نبود جسارت و جرعت زندگی کردن. و نمیدانستند که " آدمی از عالم خاکی نمیاید بدست!" ..خلاصه که خاک ادمی این روزا با چیزی غیر از اب و حتی مسکرات سرشته شده. چون این روزگار، این اوضاع و این خلق و خوی، چیزی نیست که باید و شاید. و " عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی ..." #بهارbita bahardoostbita bahardoostTue, 29 Jun 2021 22:21:38 +0430