<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مجله اینترنتی بین تاک</title><link>https://virgool.ir/feed/@bintak</link><description>پورتال خبری و سبک زندگی/ https://bintak.ir</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:21:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1634459/avatar/jcDO1M.jpeg</url><title>مجله اینترنتی بین تاک</title><link>https://virgool.ir/@bintak</link></image><item><title>تأثیر مثبت باغبانی بر سلامت روان</title><link>https://virgool.ir/@bintak/تأثیر-مثبت-باغبانی-بر-سلامت-روان-bu57beafuael</link><description>در مطالعه‌ای که در مجله “PLOS ONE” منتشر شده است، دانشمندان دانشگاه فلوریدا دریافتند که با توجه به اهمیت سلامت روان، باغبانی باعث کاهش استرس، اضطراب و افسردگی در زنان سالمی که دو بار در هفته در کلاس‌های باغبانی شرکت می‌کردند، شده است. هیچ یک از شرکت کنندگان این مطالعه پیش از این چنین تجربه‌ای نداشته‌اند.چارلز گای (Charles Guy)، محقق اصلی این مطالعه می‌گوید: مطالعات گذشته نشان داده است که باغبانی می‌تواند به ارتقا سلامت روان افرادی که دچار بیماری هستند، کمک کند. مطالعه ما نشان می‌دهد که افراد سالم نیز می‌توانند از طریق باغبانی ارتقا سلامت روان را تجربه کنند.این مطالعه توسط یک تیم بین‌رشته‌ای از محققان با همکاری بخش باغبانی محیطی کالج پزشکی دانشگاه فلوریدا، مرکز هنرهای پزشکی دانشگاه فلوریدا و مراکز گیاه‌شناسی این دانشگاه که میزبان تمام جلسات درمانی مطالعه بود، صورت گرفت.ایده استفاده از این راه برای ارتقا سلامت روان با عنوان باغبانی درمانی از قرن نوزدهم وجود داشته است.اما چرا در کنار گیاهان بودن به ما احساس خوبی می‌دهد؟ نویسندگان این مطالعه توضیح می‌دهند که پاسخ این سوال ممکن است در نقش مهم گیاهان در تکامل انسان و ظهور تمدن نهفته باشد. شاید ما به عنوان یک گونه، ذاتاً جذب گیاهان می‌شویم؛ چون برای غذا، سرپناه و سایر موارد مربوط به بقا به آنها وابسته هستیم.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Mon, 05 Sep 2022 15:03:14 +0430</pubDate></item><item><title>موبایل حریم شخصی افراد نیست</title><link>https://virgool.ir/@bintak/موبایل-حریم-شخصی-افراد-نیست-lmvdnvl9tlh2</link><description>امروزه فضای مجازی و رسانه‌ها در جامعه بروز و ظهور گسترده‌ای پیدا کرده‌اند و در این بین خانواده‌ها نیز تأثیرات فراوانی از آن گرفته‌اند. یکی از این تأثیرات، گرایش زیاد کودکان و نوجوانان به این فضا است که والدین را دچار چالش کرده است. بسیاری از والدین بر این عقیده‌اند که باید دسترسی به این فضا را برای فرزندان باید محدود کرد. اما باید دانست که این راهکار درستی نیست و راهکار درست این است که به فرزندان در این زمینه باید مسیر و جهت داد؛ چون بچه‌ها ناگزیر به این فضا وصل شدند و در این زمینه از ما جلوتر هستند. تبلت و موبایل دیگر دست فرزندان رفته و نمی‌توانیم آن را کاملاً از آنها بگیریم؛ بلکه باید به این قضیه مسیر و جهت داد.نکتۀ دیگر این است که پدر و مادر خودشان در این زمینه ناآگاهی‌هایی دارند که باید اصلاح شود؛ مثلاً پدر اولین کاری که می‌کند این است که می‌گوید موبایل حریم شخصی افراد است. در حالی که اصلاً موبایل حریم شخصی نیست، بلکه سیم‌کارت حریم شخصی است. هرچیزی که قابل هک‌کردن و رصد‌کردن باشد، دیگر حریم شخصی به حساب نمی‌آید. لذا فرزندان می‌توانند با گوشی او به اینترنت بروند و عکس‌های گالری را نگاه کنند اما حق ندارند که با شماره‌های داخل گوشی با کسی تماس بگیرند. این حریم شخصی است.ما معضل سواد رسانه‌ای داریممتأسفانه ما می‌آییم و کلمه‌ای به نام حریم شخصی درست می‌کنیم و بعضی وقت‌ها با این کار فساد بیشتری حاصل می‌شود. ما در اینجا معضل سواد رسانه‌ای داریم. اگر ما یک سری مباحث را در خانواده به‌عنوان سواد رسانه‌ای مطرح کنیم، می‌توان با یاددادن آن به خانواده، در امر تربیت مؤثر بود.مادر نقش الگویی دارد. چراکه بچه از رفتارهای مادر الگو می‌گیرد. لذا نقش پدر نقش نفوذی و قلبی است و نقش مادر یک نقش الگویی است.این را باید دانست که هرگونه برخورد قهری و اجباری واکنش منفی دارد. متأسفانه بحثی که کمتر مطرح می‌شود این است که ارزش‌های اجتماعی امر جامعه‌شناختی هستند و بحث روان‌شناختی نیستند. ارزش‌‌های اجتماعی زیرمجموعۀ فرهنگ بوده و کاملاً جامعه‌شناختی هستند. این ارزش‌ها نباید از دیدگاه خود شخص و سلیقۀ او بررسی شود، بلکه باید در نگاه جامعه و فرهنگ دیده شود. لذا این‌ها باید از حیطۀ شخص بیرون بیایند و نباید جنبۀ فردگرایانه داشته باشند.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Sat, 13 Aug 2022 19:03:24 +0430</pubDate></item><item><title>چهار مؤلفه در تربیت دینی فرزندان</title><link>https://virgool.ir/@bintak/چهار-مؤلفه-در-تربیت-دینی-فرزندان-kctzvq5yp69w</link><description>کارشناسان تربیتی معتقدند مرحلۀ اول مواجهۀ یک فرد با ارزش‌های جامعه در همان بستر خانواده شکل می‌گیرد و اولین نهاد مؤثر در درونی‌کردن هنجارهای اجتماعی، خانواده است. در این فضا خانواده‌ها در تربیت دینی فرزندان چهار مؤلفه دارند: تصویر، تشویق، تقلید و تحقیق. معمولاً از تولد تا هفت‌سالگی سن تصویرسازی ذهنی و شرطی‌کردن مثبت ذهن نسبت به اموری است که خصوصاً ممکن است بار دینی داشته باشد؛ یعنی ممکن است که تصویر مثبت از آدم‌هایی داشته باشد که داعیه‌دار مباحث دینی هستند؛ مثلاً در ذهن خود از خانم‌های محجّبۀ فامیل تصویرسازی می‌کند که چقدر آدم‌های مهربان و بااخلاق و شادی هستند.متأسفانه ما می‌بینیم که بسیاری اوقات آن تصویر اولیه از انسان‌هایی که خیلی از مسائل را رعایت می‌کنند، در خیلی از خانواده‌ها دیده نمی‌شود. این مشکل اولی است که پدید می‌آید. لذا از تولد تا هفت‌سالگی اوج تصویرسازی در ذهن است.یک آفرین‌گفتن به فرزند معجزه می‌کندمرحلۀ بعد تشویق است که منظور ایجاد شوق و حس خوب درونی است. معمولاً از سنین هفت تا چهارده‌سالگی که اوایل سن بلوغ است را شامل می‌شود. آنچه در اینجا به‌معنای تشویق در نظر گرفته می‌شود، بحث مقبولیت و محبوبیت است؛ یعنی شخصی که آن بچه، او را دوست دارد، اعمال و کارهایش را موردتشویق و تعریف قرار دهد. لذا ایجاد شوق و یک حس مطلوب با یک آفرین‌گفتن به فرد معجزه می‌کند. مقبولیت و محبوبیت معمولاً حرف اول را می‌زند.مرحلۀ بعد بحث تقلید است که معمولاً دورۀ نوجوانی تا جوانی و سنین چهارده تا بیست‌و‌یک‌سالگی را شامل می‌شود. در این دوره تأثیرپذیری شدید از محیط شکل می‌گیرد و فرد هم‌شکل با اطرافیان خود می‌شود؛ مثلاً بچه‌هایی که دارای اطرافیان بدحجاب هستند، قطعاً نگاه کم‌رنگی به مقولۀ حجاب دارند؛ چون اطرافیان بالاترین تأثیر را در این دوره در انسان می‌گذارند؛ خصوصاً گروه همسالان.مرحلۀ آخر هم که بهترین مرحله است، مرحلۀ تحقیق است که سن جوانی و سنین بیست ‌و دو تا چهل‌سالگی را شامل می‌شود. چرا حجاب، چرا نماز، چرا خدا، چرا حیا و هزاران موضوع دیگر در این دوره موردتوجه و پرسش قرار می‌گیرند. یک پدر و مادر زرنگ و مدبّر از همان دوران تصویر و تشویق و تقلید، این مسألۀ تحقیق را به بچه تزریق می‌کنند؛ یعنی باید بیایند و تصویر درستی از انسان‌های محجّبه و باحیا و دین‌دار را برای بچه ارائه کنند، تشویق خوبی در موقعیت‌های مناسب انجام دهند، تقلید و محیط‌سازی خوبی برای او در مقام زمینه‌سازی انجام دهند و در آخر هم قدرت تحقیق‌کردن را به او یاد دهند.تربیت مقدّم بر مهارت استدر مرحلۀ تحقیق دو بحث وجود دارد که از هم تفکیک می‌شوند و عبارت‌اند از: تربیت و مهارت. تربیت عبارت است از زمینه‌سازی پرورش استعدادهای درونی؛ یعنی پررنگ‌کردن هرچیزی که فطری و ذاتی باشد و خداوند داده باشد، عمل تربیت است. مهارت هم عبارت است از آموزه‌هایی که انسان بتواند بر اساس نیاز کسب کند. متأسفانه خانواده‌ها بیشتر درگیر مهارت هستند تا تربیت. اما تربیت همیشه مقدّم بر مهارت است.به‌عنوان مثال خدا یک امر درونی و فطری است و انسانِ خداجو نیز حقیقت‌جو است. قطعاً پررنگ‌کردن مفهوم خدا و برجسته‌کردن این باور، عمل تربیت دینی فرزندان است. اما نماز یک مهارت است و اگر خانواده مرحلۀ اول را به‌خوبی در فرزند نهادینه کند، فرزند مهارت نماز را هم به‌خوبی فراگرفته و انجام خواهد داد. لذا عملی که پایۀ تربیتی نداشته باشد، ثبات ندارد و ماندگار نیست.حجاب یک مهارت استمثال دیگر درمورد حیا است. تک‌تک انسان‌ها نسبت به حیا یک حس مطلوب دارند. حجاب اما مهارت است و خانواده‌ها آن‌قدر که درگیر حجاب هستند، به حیا توجهی ندارند. شما حیا را در فرد تقویت کنید، حجاب هم خودش به‌سوی او خواهد آمد. تربیت بر مهارت مقدّم است و آن‌قدری که حیا مهم است، خود حجاب مهم نبوده است. لذا اگر حیا جدی گرفته شود، حجاب هم خودش خواهد آمد.مشکل اساسی ما این است که بسیاری از خانواده‌ها حیا را که امری درونی است، پررنگ نمی‌کنند؛ مثلاً پدری که به‌راحتی جلوی فرزند خود لباس عوض می‌کند یا دختری که مقابل پدرش هر پوششی دارد. در اینجا بحث، بحث حجاب نیست چون ما در مقابل پدر بحث محرم و نامحرم نداریم. در اینجا صحبت از حیا است که منظور حریم‌هایی است که هر انسان می‌تواند آن‌ها را داشته باشد و کاملاً فطری است.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Sat, 13 Aug 2022 19:00:22 +0430</pubDate></item><item><title>راهکارهایی مهم برای تقویت اعتماد به نفس</title><link>https://virgool.ir/@bintak/راهکارهایی-مهم-برای-تقویت-اعتماد-به-نفس-tio69rpm93yc</link><description>اعتماد به نفس یک جور طرز فکر مثبت راجع به خودتان و توانایی‌هایتان است و درست همان موقعی که همه چیز به‌ هم می‌ریزد، می‌تواند به فریادتان برسد و به شما کمک کند تا در برابر مشکلات‌تان قوی باشید. بزرگ‌ترین و موفق‌ترین آدم‌هایی که می‌شناسیم هم گاهی اوقات دچار کمبود اعتماد به نفس می‌شوند. برای تقویت اعتماد به نفس، مثل هر توانایی و مهارت دیگری باید تمرین داشته باشید تا بتوانید آن را مدیریت کنید، اما وقتی بتوانید خودتان افسار را به دست بگیرید، پیشرفت می‌کنید و زندگی‌تان از این رو به آن رو می‌شود. در این متن قرار است ۶ راه برای بالا بردن اعتماد به نفس به شما پیشنهاد بدهیم. لطفا ما را تا پایان همراهی کنید.۱. از زبان بدن‌تان به درستی استفاده کنیدزبان بدن هر کس نشان می‌دهد که آن فرد چقدر به خودش اطمینان دارد. از چهره‌ی بعضی آدم‌ها می‌شود فهمید که حتی خودشان هم خودشان را قبول ندارند! طوری خودتان را نشان بدهید که همه بدانند می‌توانید هر موقعیتی را مدیریت کنید و بر اوضاع کاملا مسلط هستید. اگر اعتماد به نفس را در ظاهرتان نشان بدهید و از زبان بدن‌تان به درستی استفاده کنید، نه تنها حس می‌کنید که از پس هر چیزی برمی‌آیید، بلکه دیدگاه دیگران هم نسبت به شما تغییر می‌کند و به توانایی‌هایتان اعتماد می‌کنند. سرتان را بالا بگیرید، صاف بنشینید، به آرامی شانه‌هایتان را عقب ببرید تا در راستای ستون فقرات‌تان قرار بگیرند، شل و ول دست ندهید و وقتی صحبت می‌کنید مستقیما به فرد مقابل‌تان نگاه کنید.۲. لباس مناسبی انتخاب کنیدوقتی ظاهرتان خوب باشد احساس بهتری نسبت به خودتان خواهید داشت. لباس‌ها و لوازم مناسب انتخاب کنید، زندگی و کارتان را جوری نظم و ترتیب بدهید که در خور شخصیت شما باشد و احساس بهتری نسبت به خودتان پیدا کنید، همه‌ی اینها باعث تقویت اعتماد به نفس شما می‌شود. لباس‌تان باید طوری باشد که موفقیت را نشان بدهد. لوازم شخصی شما نشان‌دهندۀ شخصیت‌تان هستند پس در انتخاب‌شان دقت کنید. یک لباس مناسب و زیبا که توجه دیگران را جلب کند، می‌تواند به شروع یک مکالمه کمک کند.۳. جسورانه و جذاب صحبت کنیدسخنرانان خوب، با اعتماد به نفس، با ثبات و با یک ریتم مناسب صحبت می‌کنند. آنها یاد گرفته‌اند در صحبت کردن تأثیرگذارتر باشند، به جای اینکه حین سخنرانی تپق بزنند و گیر کنند، شمرده حرف می‌زنند و بین صحبت‌هایشان مکث می‌کنند. یک لحن جسورانه، جذاب و در عین حال مؤدبانه برای صحبت کردن انتخاب کنید تا اعتماد به نفس‌تان را نمایش بدهید. این‌ طوری عزت نفس‌تان بیشتر می‌شود و به خودتان ایمان می‌آورید. برای اینکه جدی به نظر برسید، خیلی هیجان‌زده و عصبی نباشید و زیادی نخندید. اگر مردم حس رهبری را در شما ببینند به صحبت‌هایتان بیشتر توجه می‌کنند.۴. مثبت فکر کنید، مثبت عمل کنیدانرژی مثبت باعث نتیجه‌ی مثبت هم می‌شود، پس سعی کنید نیمه‌ی پر لیوان را ببینید و به مسائل منفی فکر نکنید. همیشه لبخند بزنید، بخندید و با آدم‌های مثبت معاشرت کنید تا هم خودتان حس بهتری داشته باشید و هم کسانی که دور و برتان هستند. یک دفترچۀ یادداشت داشته باشید و هدف‌ها و موفقیت‌های روزانه‌تان را در آن بنویسید. شکرگزاری و رضایت بابت هر کار مثبتی که انجام می‌دهید، باعث تقویت اعتماد به نفس و آرامش درونی شما خواهد شد.۵. مرد عمل باشیدتقویت اعتماد به نفس فقط به ظاهر خوب نیست، باید خوب هم عمل کنید. در یک مهمانی یا رویداد اجتماعی، با آدم‌هایی که نمی‌شناسید سر صحبت را باز کنید یا کار یا پروژه‌ای را که در حالت عادی برای‌تان ترسناک است، قبول کنید. اعتماد به نفس داشتن را تمرین کنید و مطمئن باشید که خیلی زود عزت نفس جزئی از وجودتان می‌شود. تنبلی و دست روی دست گذاشتن فقط ترس و تردید برای‌تان به همراه می‌آورد، در حالی که اگر عمل کنید، اعتماد به نفس و جرئت‌تان بیشتر می‌شود. به عنوان یک تمرین، ترس‌ها و توانایی‌هایتان را بنویسید. خیلی‌ها به شما می‌گویند روی ضعف‌هایتان کار کنید اما بهتر است روی نقاط قوت‌تان سرمایه‌گذاری کنید و آنها را پرورش بدهید. اگر وقت و انرژی‌تان را وقف نقاط مثبت‌تان بکنید، اعتماد به نفس در وجودتان جرقه می‌زند و روز به روز بیشتر می‌شود.۶. آماده باشیدیادتان باشد برنامه‌ریزی جلوی عملکرد ضعیف را می‌گیرد. هر چقدر آماده‌تر باشید، احساس شایستگی و مهارت بیشتری خواهید داشت و اعتماد به نفس‌تان هم بیشتر می‌شود. آمادگی باعث می‌شود که اتفاق‌های بد و ناگهانی زندگی، نتوانند شما را شکست بدهند. همه چیز را در مورد کار، رشته‌ی تحصیلی، هدف‌ها و خلاصه هر چیزی که مسیر زندگی‌تان را به سمت موفقیت هدایت می‌کند یاد بگیرید. قبل از اینکه یک کار را شروع کنید به انتظارها و هدف‌هایتان در انتهای مسیر فکر کنید، اما خیلی بلندپرواز نباشید. هدف‌ها و کارهای بزرگ را به قسمت‌های کوچک و قابل مدیریت تقسیم کنید.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Mon, 27 Jun 2022 15:17:01 +0430</pubDate></item><item><title>مواجهه والدین با وابستگی فرزند به فضای مجازی</title><link>https://virgool.ir/@bintak/مواجهه-والدین-با-وابستگی-فرزند-به-فضای-مجازی-cdinn7mpfri0</link><description>یکی از مسائلی که بسیاری از والدین با آن مواجه بوده و به دنبال راهکاری برای حل این مسئله می‌گردند، وابستگی فرزندان به فضای مجازی است. برخی از والدین گمان می‌کنند با شیوۀ قهری می‌توان کودک را از این فضا دور کرد، اما این راهکاری اشتباه است. اگر فکر کنیم که می‌توان این فضا را محدود کرد باز هم این کار اشتباهی است. ما در اینجا نه‌فقط مسئلۀ ابزارهای بیرونی بلکه مسئلۀ ذهن فرزند را هم داریم. با ذهن او چه کنیم؟ آیا می‌توان ذهن او را به‌طور کامل بست؟ البته که نمی‌شود و تربیت به این شیوه و طریق اشتباه است.حال سؤال پیش می‌آید که باید با این فرزند چه کرد و چگونه او را تربیت کرد؟ مسئلۀ اصلی این است که باید به این فرزند قدر و منزلت انسانی و عظمت وجودی‌اش را یادآور شد تا با فهم آن، خود به این نتیجه برسد که در برخورد با فضای مجازی شأن و منزلت خود را پایین نیاورد و تبدیل به شخصی نشود که ابزار شهوت خود و دیگران را در این فضا فراهم کند.اگر بتوان این آگاهی‌ها را در فرزند پدید آورد، آنگاه یک مراقبت درونی ایجاد می‌شود. آن چیزی که می‌تواند انسان‌ها را حفظ کند، کنترل بیرونی نیست بلکه فهم مراقبت درونی از قیمت و ارزش خودشان است.در اینجا غیر از کنترل، تطهیر هم لازم است. ذهن و عمل و رفتار انسان باید دائماً تطهیر شود و از آلودگی‌هایی که دارد پاک شود. علاقه و نیت‌های انسان هم به همین شکل باید تطهیر شود و لازمۀ همۀ این‌ها آموزش‌دادن، به‌خصوص در سنین نوجوانی است.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Mon, 30 May 2022 11:04:08 +0430</pubDate></item><item><title>مراحل تربیتی کودکان</title><link>https://virgool.ir/@bintak/مراحل-تربیت-کودکان-rxyfwx76di1i</link><description>کارکرد تربیت سه مرحله دارد. مرحلۀ اول مأنوس‌سازی و فضاسازی است. مرحلۀ دوم آموزش و مرحلۀ سوم نقش‌پذیری است. اگر خانواده بخواهد به رسالت خوبی عمل کند باید این سه فضا را مدنظر قرار دهد. غفلت بسیاری از خانواده‌ها در این است که مراحل اول و دوم را رها می‌کنند و وقتی به مرحلۀ نقش‌پذیری می‌رسند، مایل هستند که فرزندشان رفتار خوبی از خود بروز داده و نقش‌های خوبی در زندگی ایفا کند ؛ یعنی فرد مأنوس نشده، یاد هم نگرفته و الآن می‌خواهد آن را انجام دهد.اما اگر مراحل مأنوس‌سازی و فضاسازی و مراحل یاددهی و آموزش به‌خوبی طی شده باشد، فرد با قصد و اقناع وارد انجام عمل می‌شود و آن وقت نقش‌پذیری نیز به‌خوبی اجرا می‌شود.در مرحلۀ آموزش، خانواده باید نقش مهم خود را در این زمینه ایفا کند. اما این که فکر کنیم همه پدر و مادرها توان کافی را دارند که به امر آموزش فرزند خود به خوبی بپردازند، اشتباه است. زیرا وسعت آگاهی و شرایط مختلف اجازۀ این کار را نمی‌دهد اما با این حال تکلیف پدر و مادر بر جای خود باقی است. مثلاً وقتی که کودک سؤالی دارد، ما حق نداریم از او بپرسیم که این چه سؤالی است و چه‌کسی به تو این سؤالات را یاد داده و بعد هم بحث را با روش قهرانی و توبیخ و تنبیه پیش ببریم.والدین باید بدانند که در این زمینه نقش جهت‌دهی دارند و نباید با زور و اجبار کودک را وادار به انجام رفتارهای خوب کنند، بلکه باید ذهن او را به این سمت جهت بدهند و در این زمینه برای او راهنما باشند و اگر هم نتوانند پاسخ تمام سؤالات کودک را بدهند، او را به‌سمت یک متخصص و کارشناس هدایت کنند.</description><category>مجله اینترنتی بین تاک</category><author>مجله اینترنتی بین تاک</author><pubDate>Sun, 29 May 2022 15:46:54 +0430</pubDate></item></channel></rss>