https://virgool.ir/feed/@binam_hastamآنکه نامی ندارد.fa2026-11-11 07:16:21https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@binam_hastamhttps://virgool.ir/@binam_hastam/دختر-در-آیینه-x4qqf1iznwpiبرای مدت های طولانی روی دریای غم و اضطراب شناور بودم. خودم را گم کرده بودم، آن قدر از خودم دور بودم که فکر میکردم هیچ وقت برای خودم پیدا هم بوده‌ام؟غم جراح ماهری است، تو را می‌شکافد و می‌برد تا عمیق ترین درد های درونت؛ چراغ قوه‌اش مانند کاوشگری ماهر تاریکی های درونت را می‌کاود.و من؟ نمی‌توانستم این مهمان ناخوانده را از خود دور کنم. غم من را در آغوش گرفته بود و من در خودم گم شده بودم.دختر در آیینه غریبه به نظر می‌رسید و نگاهش زیادی خالی بود و گوشواره ای به گوش نداشت!به تکه ابری سفید و کوچک در آسمان می‌ماندم یا شاید هم برگ کوچکی در دستان باد یا سنگی که در بلند ترین نقطه کوه ساکن است. اما چیستی و کیستی ابر و آسمان و برگ و باد و سنگ و کوه را فراموش کرده بودم.من می‌دانستم که خودم را گم کرده‌ام، اما نمی‌دانستم کجا دنبال خودم بگردم و خودم را در چه چیزی پیدا کنم؟آیینه نمی‌توانست راهنمای خوبی برای من باشد، نگاه دختر در آیینه زیادی خالی و زیادی ساکت بود.ما آدم ها چیزهای زیادی گم میکنیم، لنگه‌ی جوراب، دستبندی که دوست داشتیم، کارت عابربانکمان و ... و....اما اینکه آدم خودش را گم کند مثل هیچکدام از چیزهای دیگری نیست که گم می‌کنیم، جوراب نیست که یک جفت نویش را بگیریم یا دستبند که بیخیالش شویم یا عابر بانک که درخواست صدور مجددش را بدهیم، گم کردن خود مثل گم کردن هیچ چیز دیگری نیست. آن ها که خودشان را حداقل یکبار گم کرده اند می‌دانند من چه می‌گویم.بچه تر که بودم، یکبار وسط بازار متوجه شدم زنی که چند دقیقه ای می‌شود کنارش راه میروم، مادرم نیست،خیابان شلوغ و پر سروصدا، آدم ها با عجله این طرف و آن طرف می‌رفتند و من چشم می‌چرخاندم که مادرم را پیدا کنم؛ ترسیده بودم و هیچ ایده ای نداشتم که بدون مادرم وسط آن شلوغی چه کاری می‌توانم بکنم، شاید بتوان حس ترس و سرگشتگی آن لحظه را با سرگردانی بیست و چند سالگی ام وسط شلوغی زندگی مقایسه کرد.من خودم را گم کرده بودم، اما هر روز سرکار می‌رفتم، در باشگاه با دختر غریبه‌ی در آیینه ورزش می‌کردم، بیرون می‌رفتم، دوستانم را می‌دیدم و برای دختر غریبه‌ی در آیینه رژلب قرمز می‌زدم، کتاب می‌خواندم، قدم می‌زدم، صدای خنده‌های دختر غریبه را می‌شنیدم و آرزو می‌کردم دوباره بتوانم او را ببینم، خود واقعی اش را. بی نامبی نامMon, 05 Oct 2026 22:41:39 +0330https://virgool.ir/@binam_hastam/هر-شب-نوشتن-من-اینجا-چیکار-می-کنم-fbbhnegylvxrسلام. من بی نامم. یعنی نام یا اسمی ندارم، تا زمانی که اسم جالبی به ذهنم برسه با "بی نام" می‌نویسم.من تصمیم گرفتم هرشب چند کلمه‌ای کوتاه بنویسم.بعد از ذخیره کردن و مرتب کردن چند فایل ورد، یاد ویرگول افتادم و البته که نمی‌خوام با اکانت اصلیم بنویسم.پس اینجا از روزم، احساساتم و چیز هایی که دوست دارم و ندارم می‌نویسم.شما هم اگه میخونین برام کامنت بذارین، خوشحال میشم؛یا می‌نویسین و دوست دارین که خونده بشین، من هستم.بیاین که تو شب های تاریک همدیگه سوسوی نور کوچیکی باشیم؛ راستش وسط عصر هوش مصنوعی و زرق و برق اینستاگرام و چارت همیشه صعودی دلار و دویدن ها و نرسیدن ها،دلم یه گوشه ی خلوت خواست، یه گوشه‌ی خلوت با کلمه‌ها و آدم هایی که کلمه ها رو می‌فهمنن و با کلمه ها دوستن، اینجا باهم از فکرای تو سرمون، از عشق و آرزومون و از شکست و ناکامی مون حرف میزنیم و از پشت صفحه های نمایش به هم دیگه لبخند میزنیم و تو دنیای سریع و پر شتاب امروز، با همدیگه مکث می‌کنیم.اینجا خبری از متن های آماده و هوش مصنوعی نیست، اینجا دورهمی کوچیکیه برای آدم هایی که هنوزم دلشون برای کتاب کاغذی میره و عاشق بوی کتابن، راستش نمی‌خوام وقتم رو روی گشتن برای عکس و تیتر مناسب بذارم، البته که شما لایق بهترین ها هستین، ولی اجازه بدین که کنجمون رو همینجوری ساده و بی زرق و برق بذاریم.خوشحال میشم شما هم چالش هر شب نوشتن من رو انجام بدین، لینک نوشته هاتون رو برام بذارین که بخونمتون.شب پاییزیتون قشنگبی نامبی نامSat, 03 Oct 2026 21:10:52 +0330