<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های خبرنگار۱۴۰۱</title><link>https://virgool.ir/feed/@bidardel</link><description>آرشیو اخبار گروه رسانه و خبر ، اخبار مرتبط با طرح ملی سلامت ، اشتغالزایی و کارآفرینی - اخبار صنایع - اخبار حقوق بشر - اخبار سازمان استاندارد - اخبار ورزشی - اخبار هنرهای رزمی - اخبار شخصی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 09:47:09</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>خبرنگار۱۴۰۱</title><link>https://virgool.ir/@bidardel</link></image><item><title>رد باران فیلمنامه ای درام برگرفته از یک داستان واقعی</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/رد-باران-فیلمنامه-ای-درام-برگرفته-از-یک-داستان-واقعی-xxqnsqenpqfj</link><description>نشریه الکترونیکی یک کتاب_سرویس فرهنگ و هنر _ نگارش فیلمنامه کوتاه «رد باران» با اقتباس از یک داستان واقعی با فضایی شاعرانه و سوررئال، پس از طی مراحل پژوهشی و ایده‌پردازی به پایان رسید و آمادۀ ورود به بازار فیلمنامه شد.به گزارش یک کتاب؛ فیلمنامه «رد باران» که فضایی درام و رازآلود دارد، روایتگر داستانی عمیق از دلتنگی، خاطره و مرزهای میان حضور و غیاب است. قصه در یک شب بارانی و آرام در خانه‌ای قدیمی جریان دارد؛ جایی که پس از گذشت پنج سال از درگذشت پدر خانواده، اتفاقی غیرمنتظره و ساده در نیمه‌شب، سکوت خانه را می‌شکند و دریچه‌ای تازه به سوی احساسات سرکوب شدۀ مادر و دختر می‌گشاید. این اثر با تکیه بر عناصر بصری لطیف و فضاسازی مینیمال، به واکاوی رابطۀ پنهان میان دنیای زندگان و سایۀ روشن رفتگان می‌پردازد و تلاش می‌کند روایتی متفاوت از سوگ و پذیرش را به تصویر بکشد.طبق اعلام عوامل، «رد باران» پس از اتمام نگارش، طی ماههای آینده  راهی بازار فیلمنامه خواهد شد./س.غ</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 01:23:11 +0330</pubDate></item><item><title>تضادها، محرک صلح؛ تبیین دکترین «رقص تضادها» در نشست کارگروه صلح و سازش</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/تضادها-محرک-صلح-تبیین-دکترین-رقص-تضادها-در-نشست-کارگروه-صلح-و-سازش-m5ocxddlaryf</link><description>تضادها، محرک صلح؛ تبیین دکترین «رقص تضادها» در نشست کارگروه صلح و سازشویرگول (خبرنگار ۱۴۰۱) و به نقل از واحد خبر کارگروه صلح و سازش _ تهران|| در نشست تخصصی کارگروه صلح و سازش که با حضور صاحب‌نظران حوزه مدیریت بحران و تحلیلهای استراتژیک برگزار شد، دکتر حجت بقایی، مشاور پژوهشی و کارشناس حوزه تحقیق و توسعه، در گفتگو با واحد خبر این کارگروه، از مفهوم نوآورانه «دکترین رقص تضادها» برای حل و فصل منازعات و دستیابی به ثبات پایدار پرده برداشت.دکتر بقایی در این نشست با نگاهی تلفیقی از مفاهیم استراتژیک و روانشناختی، استدلال کرد که ریشه بسیاری از ناکامیها در فرآیندهای صلح و سازش، تلاش برای حذف کامل تضادهاست. وی تأکید کرد که در پویاییهای اجتماعی، تضاد یک پدیده منفی یا نشانه‌ای از شکست نیست، بلکه ابزاری است که اگر به‌درستی مدیریت شود، می‌تواند مسیر حرکت به سوی توافق را هموار کند.وی با تبیین مفهوم «رقص تضادها»، خاطرنشان کرد: «در فرآیند صلح، طرفهای مقابل نباید در تلاش برای حذف تضادهای ذاتی خود باشند، بلکه باید یاد بگیرند چگونه در میان این تضادها حرکت کنند. صلح واقعی، سکون و نبود اختلاف نیست، بلکه توانایی مدیریت پویا و هماهنگ نیروهای متضاد در قالب یک الگوی هماهنگ است؛ درست مانند رقص که در آن تضاد میان حرکت و ایستایی، زیبایی و نظم را خلق می‌کند.»دکتر بقایی در ادامه با اشاره به ضرورت استفاده از رویکردهای تحقیق و توسعه در کارگروه صلح و سازش، افزود که برای رسیدن به سازشهای ماندگار، نیاز است که از مدلهای سنتی و قدیمی فاصله گرفته و به سمت مدلهای منعطف و مبتنی بر تحلیل تضادهای ساختاری حرکت کرد. وی خاطرنشان کرد که در دکترین مذکور، «تضاد» به مثابه یک انرژی محرک عمل می‌کند که اگر در چارچوب درست هدایت شود، می‌تواند از بن‌بستهای دیپلماتیک و اجتماعی عبور کند.در پایان این گفتگو، وی بر این نکته تأکید کرد که در مسیر صلح، هدف نباید تنها رسیدن به یک توافق سطحی و خاموش‌کننده باشد، بلکه هدف باید خلق فضایی باشد که در آن تضادهای موجود، به جای تخریب، به ابزاری برای بازنگری و بهبود ساختارهای اجتماعی و حقوقی تبدیل شوند._ واحد خبر کارگروه صلح و سازش</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Tue, 03 Nov 2026 00:15:06 +0330</pubDate></item><item><title>فراتر از صلح کاذب؛ دکتر حجت بقایی در تبیین دکترین «رقص با تضادها»</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/فراتر-از-صلح-کاذب-دکتر-حجت-بقایی-در-تبیین-دکترین-رقص-با-تضادها-nm8b0mqexntj</link><description>فراتر از صلح کاذب؛ دکتر حجت بقایی در تبیین دکترین «رقص با تضادها»ویرگول (خبرنگار ۱۴۰۱)_ دبیرخانه کنفرانس بین المللی صلح در ادیان  ادبیات توسعه  در ادامه سلسله گفتگوهای بررسی بنیادین مفاهیم زیست‌شناختی و روانشناختی، دکتر حجت بقایی در گفتگوی اختصاصی با ادبیات توسعه، پرده از لایه‌های پیچیده و تازه از مفهوم «رقص در میان تضادها» برداشتند. او در این روایت تحلیلی، مفهوم تضاد را نه به عنوان یک مانع یا هیولای ویرانگر، بلکه به عنوان «هدیه‌ای پنهان برای تراشیدن الماس درونیت» بازتعریف کرد.دکتر بقایی با نگاهی دقیق به فرآیند رشد انسانی، بر این نکته تأکید داشتند که آموزش واقعی، تنها انباشت دانش نیست، بلکه «بیداری زخم» در ژرفای جان است. وی در این گفتگو، تضاد میان نور و سایه را هستۀ مرکزی اصلی حرکت بشر دانست و خاطرنشان کردند که رقصیدن واقعی، در میانۀ طوفانهای متناقض زندگی رخ می‌دهد، نه در آرامش کاذب.در بخشی از این روایت، ایشان به اهمیت حفظ «قطب‌نمای درون» در مواجهه با آشوبهای بیرونی اشاره کرده و بر لزوم تفکیک وظایف و احترام به حریم تخصص فنی به عنوان ابزاری برای حفظ انسجام شخصیت در برابر تضادها تاکید کردند. این گفتگو، رویکردی نوین به مفهوم تاب‌آوری ارائه می‌دهد که در آن، زخمها نه به عنوان نقص، بلکه به عنوان قابهایی برای نمایش تجربه و قدرت انسانی تلقی می‌شوند.</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 31 Oct 2026 10:21:30 +0330</pubDate></item><item><title>در سوگ کلام سبز</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/در-سوگ-کلام-سبز-xrjwa8ikz1as</link><description>«در سوگ کلام سبز»با اندوهی عمیق، درگذشت جان‌سوز استاد سیروس مجیدیان، شاعر پیشکسوت و یکی از ارکان تراز اول ادبیات صومعه‌سرا را تسلیت عرض می‌کنیم. ایشان که با کلام خود، پیوندی استوار میان سنت و نوآوری برقرار کردند، نه تنها از افتخارات ادبیات کشور، بلکه از اساتید ماندگار فرهنگ و ادب بودند. فقدان ایشان، دریچه‌ای از زیبایی را در دنیای کلام بست و جای خالی ایشان در میان نویسندگان و شاعران، همیشگی خواهد بود.از درگاه خداوند متعال، برای آن روح پاک و برای بازماندگان و تمامی دوستداران ادبیات، صبر و اجر مسئلت داریم.با احترام:باقر یکتا / حجت بقایی</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 31 Oct 2026 08:41:18 +0330</pubDate></item><item><title>«رقص تضادها» در مشاور املاک حقیقت آدمی/ توضییحاتی درباره داستان «چکاپ سلامت»</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/رقص-تضادها-در-مشاور-املاک-حقیقت-آدمی-توضییحاتی-درباره-داستان-چکاپ-سلامت-exa0l892sec7</link><description>«رقص تضادها» در مشاور املاک حقیقت آدمی/ توضییحاتی درباره داستان «چکاپ سلامت»اخبار مدیریت_ فرهنگ توسعه|| دکتر حجت بقایی، پژوهشگر و طراح «دکترین رقص تضادها»، در ادامه مجموعه گفتگوهای خود درباره این دکترین، این بار نه با یک پرونده نظری، بلکه با یک روایت واقعی به گفتگو نشست؛ با داستان «چکاپ سلامت» نوشته مهدی شکرپور، که با یادداشتی از یک دوست مشترک به دستش رسیده بود. داستانی که بنا بر مقدمه این گفتگو، «تضاد میان حقیقت واقعی آدمها و لبخندها و نگاههای حق به جانب» را بهتر از هر تحلیل نظری بازگو میکند.این گفتگو، برخلاف گردهماییهای موجود، یک گزارش صریح است.داستان با یک قرار همیشگی آغاز می‌شود؛ قرار چندساله میان تعدادی از هم‌دوره‌ایهای دانشکده فنی دانشگاه تهران. هر چند ماه یک دورهمی، یک ناهار، چند ساعت گپ، کمی شوخی، و مرور خاطراتی که برخی از آنها «آنقدر تعریف شده‌اند که خودشان هم دیگر نمیدانند اصل ماجرا چه بوده».به گفته دکتر بقایی، همین جمله کوتاه، نخستین تضاد دکترین را نشان می‌دهد: خاطره‌ای که تا حد راستی مکرر شده، از حقیقت فاصله گرفته است. «حقیقتی که به نقل مکرر سپرده شود، آرام‌آرام خودش را جای واقعیت می‌گذارد. رقص تضادها از همین‌جا آغاز می‌شود؛ از جایی که ما دیگر روی حافظه خودمان حقوق راست گفتن را صادر کرده‌ایم.»در یکی از این دورهمی ها، صادق درودگر ماجرای «چکاپ کامل بدن» خود را تعریف می‌کند: دستگاهی که تازه از آلمان وارد شده، هم بیماریهای فعلی را نشان می‌دهد و هم بیماریهای آینده را پیش بینی می‌کند؛ هزینه هم هفت میلیون تومان.بقایی در این نقطه از روایت، روی یک عبارت دقیقاً می‌ایستد: «پیش بینی بیماری آینده». او می‌گوید اینجا اولین شکاف میان علم و نمایش ایجاد می‌شود. «ماشین اگر همان معلوم را هم بگوید، ادعای بزرگی کرده است؛ اما وقتی پیش بینی را به کالا تبدیل می‌کند، از دستگاه پزشکی فاصله گرفته و به یک آگهی پرهزینه تبدیل شده است.» با این وصف، خود او هم به هزینه اشاره می‌کند: «عدد معقولی به نظر می‌رسید».ماجرا خیلی سریع به یک نکته مهم دیگر می‌رسد. پزشکی به نام رضایی، دستگاهی را که در بیمارستان است به مطب دیگری می‌برد تا آزمایش انجام دهد؛ هزینه اش هم شش میلیون تومان.بقایی این دقیقه را «نخستین تضادی که خنجر از زیر آستین بیرون می‌آورد» می‌نامد: نماد علم در دست کسی قرار گرفته که آن را جابه‌جا می‌کند؛ دستگاهی که به گفته او فقط دو نمونه اش وارد ایران شده، یکی در بیمارستان و دیگری در مرکز پاسداران.راستی‌آزمایی ناشی از تردید، میزبان را تغییر می‌دهد: مرکز چکاپ در پاسداران، با خانم شعبانی که «با حوصله» توضیح می‌دهد. دو نوع خدمت: چکاپ اولیه یک ساعته با «نزدیک ۲۶ هزار داده» به مبلغ هشت میلیون و صد هزار تومان، و چکاپ کامل چهار ساعته با «نزدیک صد هزار نقطه» به مبلغ سی وچهار میلیون تومان.بقایی اینجا لحن متعارف روایت را برای یک محاسبه درونی تغییر می‌دهد و می‌گوید: اینجا ورق برمی‌گردد. «اولین بار با پول جلو افتاد، بار دوم با پول عقب افتاد، و این یعنی معیار را خود ما ساخته‌ایم، نه علم را.» او مجموع انتظار محتاطانه‌اش را این‌طور می‌شمارد: از یک میلیون جلو، به یک میلیون و صد هزار عقب، در حالی که هنوز هیچ آزمایشی انجام نشده است.سه میلیون بیعانه واریز می‌شود. پیامک تأیید و دستورالعمل می‌رسد: هشت لیوان آب در روز قبل، پرهیز از قهوه و کافئین و سیگار، استحمام قبل از مراجعه، ناشتا بودن چهار ساعته، پرهیز از ورزش دو ساعته، خواب کافی.راوی همه‌چیز را رعایت می‌کند؛ حتی برنامه سفر صبحگاهی خود به درکه را طوری تنظیم می‌کند که ساعت هشت پایین کوه باشد.بقایی در این بخش، دقت دستورالعمل را «شمافیکنی» می‌نامد که جای شناخت را نمی‌گیرد: «دستورالعمل، عادت اطاعت را در ما می‌سازد. همین که رژیم آبی و ناشتایی و شب خواب را می‌پذیریم، به خودمان ثابت می‌کنیم جایی هستیم که سزاست جدی گرفته شود. بعد ظاهر مکان می‌آید تا این جدیت را قفل کند: ساختمانی پنج طبقه، داروخانه ای در همان طبقه، مرکز خدمات زیبایی در طبقه دوم، نگهبانی که اسم را از فهرست تیک می‌زند، و پسری بیست‌وهفت ساله با کت و شلوار و کراوات.»«چکاپ» اول‌جلسه، از کلمه نپرسیدن شروع می‌شود.گزارش، شرط خود را برای آوردن داستان در چارچوب «رقص تضادها» اعلام می‌کند: «ورای همه این نشانه‌ها، یک جوان با لباس ارغوانی و یک صفحه آلومینیومی، همه فرضها را یک‌جا فرو ریخت.»به گفته بقایی، پرسش کلیدی، پرسش کیست که «تشک را بالا می‌زند». او خود را مهندس معدن می‌داند که با دستگاه و فناوری کار عملی کرده است: «وقتی چیزی مشکوک شد، سؤال پرسیدم؛ وقتی پاسخ قانع نشد، بررسی کردم؛ وقتی سیم مشکوک شد، تشک را بالا زدم.» و جمله دوستش رامین سمازیس را نقل می‌کند: «از هر صد هزار نفر یک نفر می‌رود و تشک را می‌زند بالا».پس از آن، سیم از زیر تشک روی زمین می‌افتد. برگشت، سر پایین، و پاسخ: «چند دقیقه پیش پام خورد و اتصال سیم قطع شد.»بقایی این جمله را آخرین تصویر نمایش می‌خواند: «اینجا از پزشک پرسیدند، از پول پرسیدند، و پاسخها همه چیز را به یک تکان تصادفی پا نسبت داد. اما تکان پا، یک صفحه آلومینیومی که در کار نبود، خلق نمی‌کند.» همان صفحه‌ای که در کار نبود. همانجا بود که به گفته راوی، «تقریباً تمام تردیدهایم به خشم تبدیل شد».«چطور می‌تونین؟» پرسید. پاسخ اما پیش از آن آماده بود: «اگر راضی نیستین، میتونین پولتون رو پس بگیرین.»پول برمی‌گردد؛ آقای کلهر در امور مالی، فرم بازگشت وجه، امضا، عکس گرفتن با گوشی، شماره پیگیری. وجه پیش از رسیدن به خانه واریز می‌شود.بقایی تأکید می‌کند: «برای من هم، ماجرای ذهنی تازه شروع شده.» و اندکی بعد خیابان پیش روی چشمانش را می‌سازد؛ مادر و پسری شانزده ساله که با خانم یونیفورم ارغوانی به سمت همان اتاق آزمایش می‌روند، تعدادی که بر تعدادشان افزوده شده است. «آیا آنها هم یک ساعت روی آن تخت دراز می‌کشند؟ آیا کسی آنجا هم می‌پرسد که دستگاه دقیقاً چطور کار می‌کند؟ و اگر نپرسد، چه می‌شود؟»به گزارش خبرنگار ما؛ در پایان، با لحنی که از تحلیل به رفاقت عبور می‌کند، «رقص تضادها» را در این ماجرا می‌خواند؛تضاد در این قصه فراوان است: علمِ نمایان با خلأ درونی، پول زیاد با یقین کم، دستورالعمل دقیق با دستگاه بی اتصال، تاریخچه بیمار با یک صفحه آلومینیومی که نیست.همان چیزی که صاحب داستان نوشته و بقایی آن را تأیید می‌کند؛ نه فقط لبخند کارکنان، بلکه تمام نگاههایی که به نفع خودمان در ذهن جامعه ساخته‌ایم.«رقص تضادها» نه آیین نکوهش حقه، بلکه آیین شناخت نحوه شکل‌گیری اعتماد است. بقایی می‌گوید: «ما بر اساس ساختمان، یونیفورم، نشان و عدد اعتماد می‌کنیم؛ حالا اگر همین نشانها در جایی دیگر هم برای فریفتن سر هم شده باشند، با یکدنده ساده‌لوح مواجه نیستیم، با اقتصاد اعتماد فروپاشیده مواجهیم.»راوی داستان پرسیده بود «کی این مملکت درست می‌شود؟» بقایی از پاسخ مستقیم پرهیز می‌کند، اما سه امیدواری می‌سازد: مطالبه، سؤال و نپذیرفتن ظاهر.«امیدوارم آدم داستان، که تشک را بالا میکشد و از هر صد هزار نفر، این یک نفر، به شغل و سکوت چندین‌ساله پایان می‌دهد. آنگاه رقص تضادها از یک مانیفست ذهنی، به یک واقعه اجتماعی سپرده می‌شود. شاید هنوز ندانیم این مملکت چه زمانی درست می‌شود، اما حداقل دانستیم وقتی درست می‌شود که کسی، حتی یک نفر، تشک را بالا بزند، و «حق به جانبی» را دیگر باور نکند.»لازم به ذکر است: این گزارش، از مجموعه گفتگوهای دکتر حجت بقایی با موضوع دکترین «رقص تضادها» است که بر اساس متن «چکاپ سلامت» نوشته مهدی شکرپور (۲۵ مهر ۱۴۰۵) تنظیم شده است.</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Fri, 30 Oct 2026 18:03:14 +0330</pubDate></item><item><title>شعر: قوی سفید انزلی، هیچوقت متوقف نمی شود</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/شعر-قوی-سفید-انزلی-هیچوقت-متوقف-نمی-شود-ikpebkuhhpjs</link><description>قوی سفید انزلی، هیچوقت متوقف نمی شود«حجت بقایی»سفید، آبی، سیاه...مثل ملوان در مستطیل سبز.فوتبال ایران بی‌ملوانمثل رنگین‌کمان بدون رنگ اصلیست؛ملوانقوی سفید انزلیستکه از افق خیس موجها می آید و تن به طوفان می‌سپارد.انزلیشهرِ بارانهای بی‌قرارشهر کوچه‌های آغشته به مهجایی که دریارگ حیات شهر استو بلوار ساحلیخاطرۀ قدمهای خستۀ مردانیستکه تسلیم را نمی‌شناسند.تمرینهای سخت ساحلیجنگ پاها با شنهای داغجنگ اراده با موجهای سرکشجایی که عرق پیشانیبا شوری آب دریا گره می‌خورد.و اینکمازیار زارع...با نگاهی از جنس باران و ترکشبا صلابت دریای کاسپینکنار خط طولی زمینفریاد می‌کشد:«بجنگ! برای پیراهنی که نام دریایی را با خود دارد...»اینجازمین مسابقه میدان نبرد است؛نهمیدان اثبات اصالت.توپمثل گوی بلورینیستکه حقیقت پاهای خسته را روایت می‌کند.هر پاسنبض یک شهر استهر گلپرچمیست که در باد شمال به احتزاز درمی‌آید.و در پس تمام این دویدنهادر عمق نگاه هر هوادارنامی بزرگ می‌درخشداسطوره‌ای که زمان حریف یادش نشد:«سیروس قایقران»...روح امواجکاپیتان ابدی قوهای سفید.او که از دل همین ماسه‌ها برخاستبا قلبی به وسعت کاسپینو پاهایی که توپ را به رقص آگاهی وا می داشت.سیروستنها یک نام نیستقطب‌نمای هر ملوانی استوقتی کشتی تیم در توطئۀ امواج سهمگین گیر می‌افتد.صدای او هنوز از آن سوی خاطره‌ها می‌آید:«بدو! دریا هیچ‌وقت متوقف نمی‌شود...»پس برخیز!ای بازوان زنگارگرفته در خواب!ای طوفان‌زدگان امیدوار!فوتبالبهانه‌ایست برای زنده ماندنبرای ایستادن روی پاهای خودحتی وقتی تمام دنیا،بر ضد تو سوت می‌زند.سفید بپوشآبیِ بی‌کران را نفس بکشاز سیاهی ناامیدی عبور کن.تو ملوان این روزگاریکشتیت را به سوی خورشید هدایت کنحتی اگر بادمخالف باشد...حتی اگر دریاطوفانیتر از همیشه غرش کند.ـ ایران، گیلان، ملوان</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Wed, 28 Oct 2026 11:55:27 +0330</pubDate></item><item><title>ترکمن نیوز: پارادوکس «اعتماد کورکورانه»؛ وقتی ساختارها، جوهره‌ تخصص را می‌کشند</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/پارادوکس-اعتماد-کورکورانه-وقتی-ساختارها-جوهره-تخصص-را-می-کشند-zbtth0jbcadg</link><description>پارادوکس «اعتماد کورکورانه»؛ وقتی ساختارها، جوهره‌ تخصص را می‌کشندگزارش اختصاصی ترکمن نیوز | تحلیلی بر وضعیت ساختارهای سازمانی و بحران اعتماد در مدیریتهای مدرنویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱) در حالی که شعارهای تبلیغاتی سازمانها بر محور «اعتماد» و «تعامل» می‌چرخد، واقعیت تلخ و عریان پشت پردۀ بسیاری از نهادها، تصویری کاملاً متضاد را ترسیم می‌کند. در گفتگویی بی‌پرده و بدون ملاحظات معمول پروتکلهای خبری، دکتر حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه، با نگاهی گزنده و ریشه‌کن، یکی از خطرناکترین لایه‌های آسیب‌شناختی در بدنه مدیریت و فرهنگ سازمانی امروز را هدف قرار داد.به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی ترکمن؛ حجت بقایی در کلامی تند و انتقادی، یکی از بزرگترین ناهنجاریهای آموزشی و مدیریتی را نقد کرد. او با تاکید بر اینکه «اعتماد به سازمان، اعتماد به مدیران و اعتماد به سیستمهای اداری»، نه تنها یک استراتژی، بلکه یک خطای فاحش است، افزود:«این احمقانه‌ترین آموزشی است که من هرگز به دانشپذیرانم نخواهم داد.»از دیدگاه ایشان، وقتی اعتماد به جای اینکه بر پایه «مسئولیت‌پذیری» و «شفافیت» بنا شود، به ابزاری برای تسلیم بی‌چون و چرا در برابر ساختارهای ناکارآمد تبدیل می‌شود، در واقع نوعی خودتخریبی فکری در جریان است. او معتقد است ترویج اعتماد کورکورانه، به جای ساختن نیروی متخصص، در حال تولید افرادی است که یا در تله سیستم گرفتار می‌شوند و یا بخشی از چرخه زیست بی‌اعتمادی می‌شوند.او با نگاهی فیلسوفانه به وضعیت موجود، شکاف عمیقی را میان رفتارهای انسانی در محیطهای کاری ترسیم می‌کند. بقایی اشاره می‌کند که ما همگی در فضای بی‌اعتمادی زندگی و کار می‌کنیم، اما واکنشها دوگانه و در عین حال تلخ است:برخی با مشاهده‌ این فساد ساختاری، راه «همرنگ شدن» را برمی‌گزینند؛ کسانی که برای بقا در سیستم، اصالت فکری خود را قربانی می‌کنند و به همان «دزدان مهربانی» تبدیل می‌شوند که در حین حفظ ظاهر، بخشی از چرخه بی‌اعتمادی هستند. اما گروه دیگر، کسانی هستند که به جای سازش، «درد می‌کشند». درد کشیدن، در نگاه او، نشانه زنده بودن اخلاق و حفظ اصالت است، هرچند که هزینه آن در دنیای امروز بسیار سنگین است.اما آیا این بن‌بست، پایان راه است؟ بقایی، علی‌رغم تندی نقد، مسیر خروج را از مسیر بازگشت به «خودآگاهی» می‌داند.او معتقد است تنها راه رهایی از این چرخه، نه در اصلاح لایه‌های سطحی اداری، بلکه در بازسازی «اعتماد به تخصص» و «اعتماد به حقیقت» است. او با نگاهی روشن به آینده، تأکید می‌کند که اگرچه درد کشیدن سخت است، اما این درد، محرک اصلی تغییر و عامل بیداری فکری است.امید اصلی در گروی کسانی است که حاضر نیستند با سیستم بی‌اعتماد همرنگ شوند؛ کسانی که از دلِ این درد، دانش و قدرت تحلیل می‌سازند. مسیر تحقیق و توسعه و حرکت به سوی مدیریت مبتنی بر داده و واقعیت، تنها راه عبور از مه اعتمادهای کاذب به سوی عصر شفافیت است.بگذارید این درد، سوخت موتور حرکت ما به سوی تعالی باشد. از دل این شکافها، ساختارهای جدیدی متولد خواهند شد که در آنها، اعتماد نه یک شعار فریبنده، بلکه نتیجه مستقیم عملکرد و شفافیت خواهد بود. آینده متعلق به کسانی است که با آگاهی از تاریکی، راه نور را می‌سازند./// /// ///</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 24 Oct 2026 09:41:00 +0330</pubDate></item><item><title>پروژهٔ شکست‌خورده فرار از صحنۀ دنیا</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/پروژهٔ-شکست-خورده-فرار-از-صحنۀ-دنیا-tcrtnhmoguna</link><description>پروژهٔ شکست‌خورده فرار از صحنۀ دنیا«حجت بقایی»من میان یک صحنه ایستاده‌امجایی که دیالوگها از پیش نوشته شده‌اندو بازیگرانهر بار که من یک حقیقت تازه را از زیر خاک بیرون می‌کشمیک نالهٔ کودکانه سر می‌دهندتا توجه را از «اصل مطلب»به «بازی ناله» معطوف کنند.چقدر استادانه!چقدر حرفه‌ای!چقدر بی‌رحمانه نقش معصومیت را بازی می‌کننددر حالی که دستانشانلبه‌های تیز واقعیت را می‌برند.می‌خواهم بروماز این تکرار کثیفاز این تکرار مکررات.اما می‌بینم...آسمانهمان آسمان مهدکودک استیک‌رنگبی‌روحو بی‌طرف.انگار تمام جهانهم‌دست شده‌اندتا راه فرار از این نمایش را برای من ببندند.///قطعه ای از مجموعۀ «زندگی در بین تضادها» اثر: حجت بقایی #صحنۀ_دنیا #ادبیات_فارسی #شعر_سپید #شعر_نو #حجت_بقایی #تضادها #پژوهشگر_ایرانی #شاعر #نویسنده #فیلمنامه_نویس</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 24 Oct 2026 07:54:14 +0330</pubDate></item><item><title>تنهاییِ جاده‌ها و ریلها؛ گام بلند خراسان رضوی و تاجیکستان برای بازسازی کریدورهای ترانزیتی</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/تنهاییِ-جاده-ها-و-ریلها-گام-بلند-خراسان-رضوی-و-تاجیکستان-برای-بازسازی-کریدورهای-ترانزیتی-aplqfrgeggur</link><description>تنهاییِ جاده‌ها و ریلها؛ گام بلند خراسان رضوی و تاجیکستان برای بازسازی کریدورهای ترانزیتیویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱)_ اخبار ترانزیت، حمل‌ونقل _ گزارش ویژه| در راستای تقویت پیوندهای لجستیکی میان ایران و کشورهای آسیای مرکزی، روز چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵، نشست مهمی میان مقامات ارشد اجرایی خراسان رضوی و وزرای دولت تاجیکستان برگزار شد. این دیدار که با حضور غلامحسین مظفری، استاندار خراسان رضوی و عظیم ابراهیم، وزیر نقلیات تاجیکستان صورت گرفت، نویدبخش تحولی در مسیرهای ترانزیتی منطقه است.✓ محورهای اصلی گفتگو؛ از ریل تا بنادر: در این نشست استراتژیک، طرفین بر ضرورت عبور از مدلهای سنتی و ورود به عصر «لجستیک هوشمند و متصل» تاکید کردند. محورهای کلیدی مورد بحث در این دیدار عبارتند از:_ توسعه زیرساختهای چندوجهی: بررسی ظرفیتهای بخش ریلی و جاده‌ای برای اتصال مستقیم‌تر مسیرهای تجاری._ فعالسازی کریدورهای بین‌المللی: تمرکز بر بازگشایی و بهینه‌سازی مسیرهایی که خراسان رضوی را به قلب آسیای مرکزی متصل می‌کند._ لجستیک بندری: بحث در مورد ایجاد مراکز مشترک لجستیکی در بنادر ایران جهت تسهیل صادرات و واردات تاجیکستان._ تسهیلات مرزی: تلاش برای کاهش موانع اداری و فیزیکی در مرزها جهت تسریع حرکت کالا و کاهش هزینه‌های ترانزیت.تحلیل خبرنگار صنعت حمل و نقل: چرا این دیدار برای اقتصاد منطقه حیاتی است؟روابط ترانزیتی میان ایران و تاجیکستان، صرفاً یک تبادل کالا نیست؛ بلکه یک «اتصال استراتژیک» برای امنیت غذایی، انرژی و کالاهای صنعتی در منطقه محسوب می‌شود. فواید اصلی این تقویت روابط را می‌توان در سه سطح خلاصه کرد:اول_ تبدیل خراسان رضوی به «هاب لجستیکی» منطقه:با فعالسازی کریدورهای ریلی و جاده‌ای، استان خراسان رضوی از یک منطقه مرزی به یک «گره اتصال» (Hub) تبدیل می‌شود. این امر باعث افزایش درآمد حاصل از ترانزیت و ایجاد فرصتهای شغلی در بخشهای خدمات رفاهی، انبارداری و توزیع کالا خواهد شد.دوم_ کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل برای تاجیکستان:تاجیکستان به عنوان یک کشور محصور در خشکی، همواره به دنبال مسیرهای جایگزین و ارزان برای دسترسی به آبهای آزاد است. استفاده از بنادر ایران و شبکه ریلی متصل به خراسان، هزینه‌های لجستیکی تاجیکستان را به شدت کاهش داده و توان رقابتی کالاهای این کشور را در بازارهای جهانی بالا می‌برد.سوم_ تقویت زنجیره تأمین و امنیت انرژی:توسعه کریدورهای ترانزیتی، زنجیره تأمین میان ایران و کشورهای آسیای میانه را پایدارتر می‌کند. این پیوند باعث می‌شود در زمان بحرانهای جهانی، مسیرهای جایگزین برای انتقال کالاهای استراتژیک (مانند مواد غذایی و سوخت) همواره باز باشد.✓ نتیجه‌گیری: دیدار امروز، نشان‌دهنده چرخش نگاه سیاستگذاران دو کشور به سمت «اقتصاد مسیر» است. اگر توافقات حاصل شده در این نشست به سطح عملیاتی و اجرایی برسد، شاهد ظهور یک مسیر ترانزیتی سریع، کم‌هزینه و امن خواهیم بود که می‌تواند اقتصاد خراسان رضوی را به سطح جدیدی از توسعه برساند./حجت بقایی</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Fri, 23 Oct 2026 08:35:47 +0330</pubDate></item><item><title>از «کیمیای بخشش» تا «آفیش اجباری»؛ روایت شاعر از رشد و کینه</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/از-کیمیای-بخشش-تا-آفیش-اجباری-روایت-شاعر-از-رشد-و-کینه-ejilthbrhukk</link><description>از «کیمیای بخشش» تا «آفیش اجباری»؛ روایت شاعر از رشد و کینه حجت بقایی، خالق نظریۀ «کیمیای بخشش»، در شعری با عنوان «آفیش اجباری؛ نور، صدا، کابل، کینه» به سراغ مفهومی متفاوت با بخشش رفته است: کینه. گفتگو درباره دلایل سرودن این شعر، به نوشتن شعری دیگر در تکمیل آن انجامید.به گزارش ادبیات توسعه_ انسان از لحظه‌ای که پا به جهان می‌گذارد، در مسیر رشد قرار می‌گیرد؛ مسیری که تا پایان زندگی ادامه دارد. اما رشد همیشه به معنای پیشرفت و بالندگی نیست؛ گاهی می‌تواند سویه‌ای منفی پیدا کند و در احساسها و رفتارهای انسان ریشه بدواند.خواندن شعر تازه‌ای از حجت بقایی، با عنوان «آفیش اجباری؛ نور، صدا، کابل، کینه»، توجه نگارنده را جلب کرد؛ شعری از خالق نظریۀ «کیمیای بخشش» که این‌بار به‌جای بخشش، به موضوع کینه می‌پردازد. همین تقابل، انگیزه‌ای برای گفتگو با شاعر شد.در این گفتگو، بقایی دربارۀ دلایل انتخاب این موضوع و فضای شکل‌گیری شعر توضیح داد. سپس، در ادامۀ بحث و برای تکمیل شعر نخست، شعری دیگر نوشت؛ اثری که پس از آن منتشر شد.این تجربه، نمونه‌ای از رفت‌وآمد میان دو مفهوم متضاد در جهان ادبیات است: بخشش و کینه. مفاهیمی که هر دو می‌توانند بخشی از مسیر رشد انسان باشند؛ مسیری که گاه رو به آشتی و رهایی دارد و گاه به سوی تیرگی و ماندگاری رنج می‌رود._ ادبیات توسعه</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Wed, 21 Oct 2026 00:42:47 +0330</pubDate></item><item><title>ویترینِ زندگی؛ در حاشیۀ عشق ابدی</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/به-مناسب-درگذشت-مهندس-محسن-خلیلی-بنیانگذار-شرکت-بوتان-و-انجمن-مهندسی-صنایع-xdlswnmgq7h8</link><description>ویترینِ زندگی در حاشیۀ عشق ابدی«دکتر حجت بقایی؛ پژوهشگر _ فیلمنامه نویس»به نامِ عشقچراغی روشن است  در قابِ سردِ صفحه؛ به نام&#34;عشق ابدی&#34; و پشتِ شیشه دلها را به صف می‌کنند  برای تماشای هم.می‌گویند:  «اینجا کلاسِ زندگیست»  اما کسی نمی‌پرسد  درسِ نخست را  چه کسی نوشته است؟درسی که از رابطهتصویری آسان می‌سازد؛  از شناختچند نگاهِ گذرا؛  از تعهدواژه‌ای مانده  در حاشیۀ قاب.آهستهمرزها جابه‌جا می‌شوند؛  نه با فریاد که با لبخند با تدوینِ یک نگاه با تکرارِ یک صحنه  تا آنچه دیروز  بیرون از عرف می‌نمود امروز  عادی به نظر برسد.و خانواده در دوردستِ تصویرمثل خانه‌ای قدیمی  زیر نورِ نئون  کمرنگ می‌شود.اما زندگی  فقط ویترین نیست؛  عشق  مسابقۀ ماندن در قاب نیست؛  و آدمها  عددِ بازدید و رأی نیستند.اگر بناست چیزی بیاموزیمبگذار از خود بپرسیم:  چه کسی از این نمایش سود می‌برد؟  و کدام دل  پس از خاموش‌شدنِ صفحه  با تنهاییِ خویش می‌ماند؟آنسوی قاب زندگی هنوز جاریست؛  با انتخاب  با مسئولیت  با حرمتِ آدمی  و با خانه‌ای  که هرچند ساده هنوز  چراغش را  به نامِ عشق  روشن نگه داشته است.///</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 19:33:35 +0330</pubDate></item><item><title>طارم سرزمین صلح و آرامش</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/طارم-سرزمین-صلح-و-آرامش-d0spigoda46w</link><description>طارم سرزمین صلح و آرامش «حجت بقایی»ای خطهٔ طارم، تو را خاکِ طلا در بر است، (پُر از زر و زیور است) دشتِ پر از زیتونِ تو، جنتِ روی زمین است، (روشن ز فرّ و دین است) آبِ شفابخشت دوا، گرم و گوارا و لطیف، (چون چشمه ای شریف) کوهِ بلند و پاکِ تو، با آن هوای چهارفصل، (با رقصِ بادهای فصل)  رنگین‌کمانِ اقلیمها، در دامنت پیدا شده، (دلها از آن شیدا شده)محصولِ بستان و زمین، پربرکت و زیبا شده، (آبادیش برپا شده)  از گیل و از زنجان و از قزوین و هم اردبیل، (با صلح و عزمِ خیل) مرزِ برادری تویی، ای خطهٔ وحدت و عشق، (سرچشمهٔ مهر و عشق)این خطهٔ استراتژیک، گنجِ نهان در بستر است، (از هر طرف بهتر است)«حجتا» گوید این سخن، در مدحِ طارم از دل و جان، (پاینده تا بیکران) -  -  -  - _&#34;Tarom: The Land of Peace and Serenity&#34;«Dr. Hojjat Baghaei»O land of Tarom, enwrapped in dust of gold,With treasures untold.Your olive-laden plains, a paradise so bright,A heavenly, celestial sight.Your healing waters, warm, gentle, and pure,A sacred spring, forever to endure.Your lofty, pristine peaks, with seasons in play,Dancing with breezes in a rhythmic sway.The rainbows of all realms within your mantle lie,Captivating every soul, reaching for the sky.The bounties of your fields, abundant and grand,Have brought prosperity to this blessed land.From Guilan and Zanjan, Qazvin and Ardabil,Your brotherhood unites them with a common will.A realm of oneness, where unity is found,In the heart of love, where harmony is bound.A strategic jewel, a treasure deep and vast,A hidden gem in nature&#39;s mold so cast.From the depths of my soul, &#34;Hojjat Bagha&#34; sings your praise,May your glory endure through all of time&#39;s days.— Tarom---#ایران#طارم#شعر#قزوین#زنجان#ادربیل#گیلان#iran#qazvin#zanjan#ardabil#guilan#tarom#poet</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sun, 18 Oct 2026 10:04:17 +0330</pubDate></item><item><title>روایتی از خلق کار، تجربیات زیسته و پژوهشهای منطقه‌ای؛ نگاهی به رویکردهای تازه دکتر حجت بقایی</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/روایتی-از-خلق-کار-تجربیات-زیسته-و-پژوهشهای-منطقه-ای-نگاهی-به-رویکردهای-تازه-دکتر-حجت-بقایی-bgyhy9wovny9</link><description>روایتی از خلق کار، تجربیات زیسته و پژوهشهای منطقه‌ای؛ نگاهی به رویکردهای تازه دکتر حجت بقاییویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱) ادبیات توسعه _ گروه گزارش|| در روزگاری که بسیاری از نخبگان و پژوهشگران در چرخۀ انتظارات سنتی برای جذب حمایتهای مالی یا پروژه‌های دولتی متوقف مانده‌اند، برخی چهره‌ها مسیر متفاوتی را برمی‌گزینند؛ مسیری که بر پایه «خلق کار»، اتکا به تجربه زیسته و بازخوانی ظرفیتهای بومی ایران بنا شده است. دکتر حجت بقایی، پژوهشگر، خبرنگار و فعال حوزۀ تحقیق و توسعه، در تازه‌ترین دیدگاههای خود از رویکردهای نوینش در حوزه‌های صنعتی، آموزشی و مطالعات منطقه‌ای پرده برداشته است؛ رویکردی که بیش از هر چیز بر اصالت تجربه و خوداتکایی استوار است.✓ تغییر زاویۀ نگاه به «پالونیا» و امتناع از تبلیغ مستقیم:یکی از محورهای فعالیتهای اخیر دکتر بقایی، موضوع کشت و مدیریت «پالونیا» است. او در این باره با اشاره به کنار کشیدن حامیان مالی اولیه، از تغییر شکل ورود خود به این حوزه خبر می‌دهد و می‌گوید:«پالونیا را به دلیل کنار کشیدن حامیان مالی، فقط در حوزۀ «مدیریت به سبک پالونیا» دنبال می‌کنم.»با وجود این چالش، زیرساختهای آموزشی این طرح آماده شده و به گفتۀ وی، تاکنون سه مؤسسۀ آموزشی مجوز اجرای کارگاههای مرتبط را صادر کرده‌اند. سرفصلها و عناوین این دوره در قالب یک برنامۀ شانزده‌ساعته تدوین نهایی شده است. با این حال، او پیشنهادهای مطرح‌شده برای مشارکت در چاپ کتاب با این موضوع را فعلاً مسکوت گذاشته است؛ چرا که معتقد است انتشار کتاب در این مقطع، شائبه تبلیغ مستقیم را ایجاد می‌کند و ترجیح می‌دهد تمرکز خود را روی ابعاد عمیق‌تر و اصیلتر پژوهشی معطوف سازد.✓ از جنگلهای حرا تا چهار نقطۀ کلیدی؛ تمرکز بر پژوهشهای بومی:رشت، این روزها میزبان پژوهشگری است که کوله‌باری از سالها سفر، کاوش و زیست در اقصی نقاط ایران را به همراه دارد. دکتر بقایی با اشاره به تمرکز مطالعاتیش روی چهار منطقۀ خاص یعنی &#34;آنالوجه، نطنز، ترکمن‌صحرا و طارم&#34;، بر این باور است که هر یک از این مناطق به اندازۀ نگارش چندین جلد کتاب، ناگفته و ظرفیت پژوهشی دارند.او جوانی خود را در همین مناطق زیسته و این دلبستگی ریشه در تجربه‌های میدانیش دارد: «مدتی است که تمرکزم را بر روی مناطقی مانند &#34;آنالوجه، نطنز، ترکمن‌صحرا و طارم&#34; معطوف کرده‌ام و فعلاً می‌خواهم روی همین مناطق مطالعه کنم. برای هر کدام از این چهار منطقه به اندازۀ چند جلد کتاب حرف برای گفتن دارم، چرا که جوانیم را در این مناطق زندگی کرده‌ام.»مرور کارنامۀ میدانی او، وسعت این پژوهشها را بیشتر عیان می‌کند؛ از گشت‌و‌گذار در جنگلهای حرا در جنوب کشور از خرمشهر تا چابهار به بهانۀ پژوهش و گزارش‌نویسی، تا کاوش در غرب ایران از ارومیه تا آبادان، و مشاهدات بدیع در شرق کشور. فعالیت در بوشهر و کازرون و همراهی با یک تیم گردشگری در مسیری از کاشان تا خراسان، تنها بخش کوچکی از این سفرنامۀ پژوهشی است که مدتی است به استقرار در رشت منتهی شده است.✓ فلسفۀ «خلق کار» در وسعتی به نام ایران:حالا در این نقطۀ تازه از مسیر حرفه‌ای، او رویکرد خود را انتشار تجربه‌های زیسته در قالب نوعی کم‌کاریِ هدفمند به‌عنوان ابزار تبلیغ معرفی می‌کند؛ شیوه‌ای برای سنجش اینکه در بازار واقعی، چه کسی به تخصص، تجربه و دانش نیاز دارد.دکتر بقایی نگاهی ریشه‌ای به مسئلۀ اشتغال نخبگان دارد و بر این باور است که در وسعتی به نام ایران (و حتی شاید جهان)، لزوماً نمی توان منتظر نشست تا یک نفر کار آماده‌ای را به دست فرد دیگری بسپارد: «در وسعتی به نام ایران و شاید هم جهان، من آموخته‌ام کسی از شما کار نمی‌خواهد؛ کار را باید خودت خلق کنی. و اگر خلاق نباشی و توقع جبران داشته باشی، افسرده شده و به سرنوشت هزاران نخبه ای دچار خواهی شد که دهها کتاب از آنها به جا مانده، ولی تا زنده بودند هیچکس آنها را نه می‌شناخت و نه می‌دید.»این روایت، تصویری از تلاش یک پژوهشگر توسعه است که به جای نشستن در پشت درهای بسته و چشم داشت به حمایتهای بیرونی، میدان عمل را در دل مناطق بومی و تجربیات زیسته‌اش یافته و پرچم خوداتکایی و خلق ارزش را برافراشته است._ ادبیات توسعه</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Fri, 16 Oct 2026 18:30:15 +0330</pubDate></item><item><title>گردشگری زیتون؛ سفری از درخت کهنسال تا سفره و ارزش‌آفرینی برای اقتصاد محلی</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/گردشگری-زیتون-سفری-از-درخت-کهنسال-تا-سفره-و-ارزش-آفرینی-برای-اقتصاد-محلی-unvuheiqkl2k</link><description>گردشگری زیتون؛ سفری از درخت کهنسال تا سفره و ارزش‌آفرینی برای اقتصاد محلیبه قلم: دکتر حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعهاخبار کشاورزی_ توسعه گردشگری کشاورزی به عنوان یکی از پویاترین حوزه‌های گردشگری مدرن، فرصتی بی‌نظیر برای پیوند دادن جذابیتهای طبیعت‌گردی با رونق اقتصادی مناطق زیتون‌خیز فراهم کرده است. در این میان، طراحی و اجرای برنامه‌های جامع «گردشگری زیتون» می‌تواند منطقه را به مقصدی شاخص برای گردشگران داخلی و خارجی تبدیل کند. این رویکرد تنها به معنای بازدید از جاذبه‌ها نیست، بلکه ایجاد یک «تجربه زیسته و اصیل» است که گردشگر را از گام نخست در چرخه تولید تا مصرف نهایی مشارکت می‌دهد.یکی از جذاب‌ترین بخشهای این حوزه، راه‌اندازی «تورهای زیتون‌چینی و بازدید از باغهای کهنسال» است. این تورها به گردشگران فرصت می‌دهد تا به صورت مستقیم در فرآیند برداشت زیتون مشارکت کنند، شکوه درختان کهنسال و ریشه‌دار منطقه را از نزدیک لمس کنند و با روایتهای تاریخی و بومی زیتون آشنا شوند؛ فرآیندی که ارتباط عاطفی عمیقی میان مخاطب و محصول ایجاد می‌کند. در کنار آن، برگزاری «کارگاههای آموزشی فرآوری سنتی و مدرن» با هدف آموزش نحوه تلخ‌زدایی سنتی، شیوه علمی و کاربردی تشخیص روغن زیتون اصل از تقلبی، و نیز آشنایی عموم با خواص دارویی بی‌نظیر زیتون و برگ آن، سطح آگاهی و فرهنگ مصرف جامعه را ارتقا می‌دهد.برای پایدارسازی و هدایت بهینه این جریان، تدوین و معرفی «مسیر گردشگری زیتون» به عنوان یک اقدام استراتژیک مطرح می‌شود. طراحی این نقشه محلی، گردشگران را به صورت هدفمند به سمت کارگاههای تولیدی، کارخانجات فرآوری، اقامتگاههای بومگردی و سایر جاذبه‌های مرتبط هدایت می‌کند. این شبکه یکپارچه، ضمن توزیع عادلانه درآمد در سطح منطقه، ماندگاری مسافران را افزایش داده و بستر مناسبی را برای معرفی برندهای محلی، توسعه کسب‌وکارهای خرد و در نهایت شکوفایی اقتصادی پایدار فراهم می‌سازد./ح.ب</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2026 22:14:46 +0330</pubDate></item><item><title>نگاهی نو به اقتصاد، فرهنگ و کیفیت در آستانه برگزاری جشنواره زیتون</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/نگاهی-نو-به-اقتصاد-فرهنگ-و-کیفیت-در-آستانه-برگزاری-جشنواره-زیتون-nb20fjthmx6y</link><description>نگاهی نو به اقتصاد، فرهنگ و کیفیت در آستانه برگزاری جشنواره زیتون/ از مسابقه آشپزی در قاب رسانه تا اعطای نشان اعتبار به فرآورده‌های زیتونویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱) و به نقل از صدای طارم _ فرهنگ توسعه|| جشنواره‌های موضوعی در دنیای امروز دیگر صرفاً رویدادهای محلی و مقطعی نیستند، بلکه موتور محرک توسعه منطقه‌ای، برندینگ و رونق کسب‌وکارها به شمار می‌روند. در همین راستا، ایده‌پردازی برای برگزاری جشنواره زیتون با رویکردهایی چون مسابقات آشپزی و ارزیابی کیفیت محصولات، ابعادی تازه یافته است. برای بررسی دقیق‌تر این ابعاد، به سراغ دکتر حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه رفته‌ایم تا زوایای پیدا و پنهان این طرح را واکاوی کنیم.صدای طارم: جناب دکتر بقایی، ایده برگزاری جشنواره غذا و مسابقه آشپزی با محوریت زیتون و فرآورده‌های آن چگونه می‌تواند به اقتصاد محلی و گردشگری منطقه کمک کند؟دکتر حجت بقایی: با سلام و احترام؛ ببینید، زنجیره ارزش زیتون در کشور ما پتانسیلهای بی‌نظیری دارد که متأسفانه گاهی به صورت خام‌فروشی یا با ارزش‌افزوده پایین عرضه می‌شود. برگزاری «جشنواره غذا و آشپزی با زیتون» پلی است میان بخش کشاورزی، صنعت گردشگری و فرهنگ عمومی. وقتی ما مسابقه آشپزی با استفاده از زیتون، روغن زیتون و فرآورده‌های آن در غذاهای محلی و بین‌المللی برگزار می‌کنیم، در واقع داریم «فرهنگ مصرف» را ترویج می‌کنیم.این رویداد می‌تواند فراتر از یک فضای فیزیکی عمل کند؛ یعنی قابلیت تبدیل شدن به «مسابقه‌های جذاب تلویزیونی» یا ساخت «مستندهای روایی» را دارد تا جذابیتهای بومی منطقه را به خانه‌های مردم ببرد. در کنار آن، تدوین و انتشار «کتابچه آشپزی زیتون» به نام منطقه، یک سند ماندگار فرهنگی و اقتصادی ایجاد می‌کند که ارزش‌افزوده پایدار به همراه دارد.صدای طارم: در کنار بخشهای فرهنگی و گردشگری، بخش رقابتی و ارزیابی کیفیت محصولات چه جایگاهی در این جشنواره دارد؟دکتر بقایی: بخش کیفیت، قلب تپنده و اعتباربخش هر جشنواره حرفه‌ای است. اگر ما تولیدکننده را تشویق کنیم، باید ابزار رقابت سالم را هم در اختیارش بگذاریم. به همین دلیل، در این جشنواره طراحی مسابقه کیفیت و اعطای «نشان کیفیت جشنواره» به سه محصول اصلی یعنی &#34;روغنهای زیتون، زیتونهای کنسروی (سیاه و سبز) و زیتون پرورده&#34; پیش‌بینی شده است.صدای طارم: ارزیابی و اعطای گواهی کیفیت به این سه گروه محصولات (روغن، زیتون کنسروی و زیتون پرورده) با چه سازوکاری انجام می‌شود تا اعتبار لازم را داشته باشد؟دکتر بقایی: برای اینکه این نشانها ارزش تجاری واقعی پیدا کنند و مصرف‌کننده با اطمینان کامل خرید کند، فرآیند داوری باید کاملاً علمی، بی‌طرفانه و ساختاریافته باشد:اول_ درباره روغن زیتون: علاوه بر آزمونهای آزمایشگاهی (فیزیکوشیمیایی برای سنجش اسیدیته، پراکسید و اصالت)، تست حسی یا «ارزیابی ارگانولپتیک» توسط پنلهای تخصصی و داوران مجرب انجام می‌شود تا عطر، طعم، تندی و تلخی استاندارد ارزیابی گردد.دوم_ درباره زیتون کنسروی: فاکتورهایی نظیر بافت (سفتی و تردی مناسب)، میزان نمک، عدم وجود تلخی نامتعادل، اندازه یکدست، رنگ و سلامت بهداشتی محصول بررسی می‌شود.سوم_ درباره زیتون پرورده: این محصول که طعم و اصالت آن برای ما ایرانیها بسیار مهم است، از نظر ترکیب مواد اولیه (گردو، رب انار مرغوب، سیر، سبزیجات محلی، سبزیجات معطر) و رعایت اصول بهداشتی بسته‌بندی ارزیابی می‌گردد.صدای طارم: به عنوان آخرین سئوال، اعطای این نشانهای کیفیت چه مزیت مستقیمی برای تولیدکنندگان و بازار منطقه خواهد داشت؟دکتر بقایی: بزرگترین مزیت این است که تولیدکنندگان برتر مجوز می‌گیرند تا برچسب «نشان کیفیت جشنواره» را روی بسته‌بندی محصولات خود درج کنند. این نشان تبدیل به یک مزیت رقابتی قدرتمند در فروشگاههای زنجیره‌ای، بازارهای داخلی و حتی بازارهای صادراتی می‌شود. از سوی دیگر، معرفی این واحدها به صادرکنندگان و شبکه‌های توزیع، عملاً رونق اقتصادی را به کارگاههای کوچک و متوسط محلی تزریق می‌کند و زنجیره ارزش زیتون را از مزرعه تا سفره تکمیل می‌سازد.ـ صدای طارم https://eitaa.com/16497521/172675#طارم#زیتون#مشاور_تحقیق_و توسعه #حجت_بقایی</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2026 15:41:02 +0330</pubDate></item><item><title>تبیین پتانسیلهای پنهان نطنز؛ از پژوهشهای میدانی تا مطالبه‌گری برای توسعه پایدار</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/تبیین-پتانسیلهای-پنهان-نطنز-از-پژوهشهای-میدانی-تا-مطالبه-گری-برای-توسعه-پایدار-otxs6r9sjzqx</link><description>تبیین پتانسیلهای پنهان نطنز؛ از پژوهشهای میدانی تا مطالبه‌گری برای توسعه پایدارستاد مردمی مشاورین تحقیق و توسعه صنعت ایرانی  ادبیات توسعه نطنز_ اصفهان|| در گفتگویی اختصاصی با دکتر حجت بقایی، مشاور حوزه تحقیق و توسعه، ابعاد تازه‌ای از فرصتهای اقتصادی و گردشگری شهرستان نطنز مورد واکاوی قرار گرفت. دکتر بقایی در این گفتگو، نطنز را منطقه‌ای فراتر از یک کانون صنعتی ساده، و پتانسیلی عظیم در حوزه‌های کشاورزی و گردشگری توصیف کرد که نیازمند بازنگری در الگوهای توسعه است.دکتر بقایی در بخشی از گفتگو، با اشاره به پیشینه طولانی خود در انجام مطالعات میدانی در منطقه، خاطرنشان کرد که این دیدگاهها حاصل سالها حضور مستمر در دل طبیعت و ساختارهای اجتماعی منطقه است. وی اظهار داشت:«سالها است که در مناطق مختلف از جمله ابیانه، آران و بیدگل و نواحی پیرامونی شهرستانهای کاشان و نطنز، مشغول تحقیق، پژوهش و تدوین گزارشهای تخصصی بوده‌ام. این سالها، تجربۀ زیسته و علمی من را با جغرافیای این منطقه گره زده است.»وی با تأکید بر تغییر رویکرد خود از «گزارش‌نویسی صرف» به «انتشار دیدگاهها»، افزود: «امروز ترجیح می‌دهم با توجه به شرایطی که در آن هستیم، برداشتها و یافته‌های خود را مستقیماً با مردم و مسئولان در میان بگذارم. هدف من این است که این تحلیلها، بستری ایجاد کند تا شاید با مطالعۀ آنها، فردی تصمیم بگیرد برای بهبود وضعیت منطقه و ایجاد تحول، قدمی عملی بردارد.»دکتر بقایی در تحلیل ویژگیهای خاص نطنز، بر سه رکن اصلی تأکید کرد:نخست_ ظرفیتهای گردشگری و میراث فرهنگی:او با اشاره به موقعیت استراتژیک نطنز و نزدیکی آن به نقاطی همچون ابیانه، تأکید کرد که گردشگری در این منطقه نباید صرفاً به صورت «گذری» یا «توریستی» تعریف شود، بلکه نیاز به ایجاد زنجیره ارزش گردشگری دارد که از اقتصاد محلی حمایت کند.دوم_ پتانسیلهای کشاورزی و مدیریت منابع:وی با توجه به تجربه پژوهشی خود در مناطق اطراف کاشان و نطنز، به ضرورت بازنگری در مدیریت منابع کشاورزی و بهره‌گیری از تکنولوژیهای نوین تحقیق و توسعه در بخش کشاورزی اشاره کرد تا پایداری اقتصادی منطقه تضمین شود.سوم_ هم‌افزایی صنعت و محیط زیست:دکتر بقایی خاطرنشان کرد که نطنز به عنوان قطب صنعتی، نیازمند پیوند میان «تولید» و «پایداری» است؛ به گونه‌ای که ظرفیتهای اقتصادی صنعت، با حفظ هویت فرهنگی و محیط زیستی منطقه همسو شود.و پایان سخن؛ فراخوان برای کنشگری:در پایان این گفتگو، دکتر بقایی با نگاهی آینده‌نگرانه، بر این نکته تأکید کرد که گزارشهای او، پایان مسیر نیست، بلکه آغاز مسیری برای کنشگری است. او معتقد است که شناسایی پتانسیلها، تنها نیمی از راه است و نیم دیگر، حضور فعال سرمایه‌گذاران، پژوهشگران و مردم برای تبدیل این پتانسیلها به ثروت ملی و رفاه منطقه‌ای است..    .\/.   .\/.    .\/.</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2026 10:53:40 +0330</pubDate></item><item><title>به مناسبت روز حافظ غزلی از حجت بقایی:گذرگاه درون</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/به-مناسبت-روز-حافظ-غزلی-از-حجت-بقاییگذرگاه-درون-uusup8kbhwce</link><description>گذرگاهِ درون«حجت بقایی»در این زمانه که لبریزِ حسرت است و فغاننمانده جز غمِ خود، مرهمی برای جانچو رودِ تشنه‌ام و کوه، سدِّ راهم شدگرفته فرصتِ پرواز را زِ من، طوفانکسی که چاه کنَد بهرِ پایِ اهلِ وفابه دستِ خویش کند گورِ خویش را در آننه با زر و نه با زور و نه با فریب و نفاقشَوَد &#34;اصیل&#34; کسی است، کز تبارِ دیوانخوشا دلی که به تاراجِ دستِ کس نرسیداگرچه چرخِ ستم پیشه، بود در دورانهمه زِ ظاهرِ من ساده‌لوح می‌گذرندتو از درونِ من آگاهی، تویی آن جانچو در دلم به تپش آمدم، ندا آمد:«که هست پشتِ درِ بسته؟ ای سرگردان!»بگفتم: «عاشقی هستم، شاهدم همین اشکم»که ریخت بر رخِ زردم، به حکمتی نالانحبیب هرچه کند، عینِ حکمت است و رضاخوشم به بازیِ معشوق و این همه هجران/. /. /.#روز_حافظ#کارگاه_شعر_و_ترانه#شعر_سنتی #ادبیات_فارسی #حجت_بقایی #گذرگاه_درون#شعر</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Mon, 12 Oct 2026 20:13:01 +0330</pubDate></item><item><title>مهندس محسن خلیلی؛ معمارِ شبکه‌هایِ هم‌افزایی در صنعت ایران</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/مهندس-محسن-خلیلی-معمارِ-شبکه-هایِ-هم-افزایی-در-صنعت-ایران-ft2nl0w1jcks</link><description>مهندس محسن خلیلی؛ معمارِ شبکه‌هایِ هم‌افزایی در صنعت ایرانبه قلم: دکتر حجت بقایی، فعال روابط عمومی _ دبیر ستاد مردمی مشاورین تحقیق و توسعه صنعت ایرانویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱)ـ خبرنگار شبکۀ روابط عمومی _ اگر بخواهیم نقشه راهِ صنعتیِ ایران را در نیم‌قرن گذشته ترسیم کنیم، نام «محسن خلیلی» نه فقط به عنوان یک صنعتگر، بلکه به عنوان یک «پیونددهنده» و «شبکه‌ساز» در تار و پود آن نقش بسته است. میراث ایشان تنها تأسیس یک برندِ محبوب (بوتان) نبود؛ بلکه خلق یک «فرهنگِ مدیریتی» بود که صنایعِ پراکنده ایران را به یک پیکرۀ واحد و هم‌افزا تبدیل کرد.✓ از شعله‌های گاز تا گرمایِ انجمنها: ایشان با درک این واقعیت که صنعت در انزوا شکوفا نمی‌شود، مسیر خود را از نوآوری در صنعت گاز آغاز کرد. او گاز مایع را به خانه‌های ایرانی آورد، اما مهمتر از آن، «فرهنگِ استانداردسازی» و «توزیع هوشمند» را به صنعت ایران معرفی کرد. او به خوبی می‌دانست که یک صنعتگر تنها مسئول تولید خود نیست؛ بلکه بخشی از اکوسیستمی است که باید با سایر بخشها در ارتباط باشد.✓ بنیانگذاری «انجمن مدیران صنایع»؛ نقطه عطفِ همبستگی: تأسیس «انجمن مدیران صنایع» توسط ایشان، یکی از هوشمندانه‌ترین اقدامات در تاریخ اقتصاد ایران بود. پیش از آن، مدیران صنعتی عمدتاً به صورت جزیره‌ای عمل می‌کردند. مهندس خلیلی با بینشی استراتژیک، بستری ایجاد کرد تا:اولاً_ صدای واحد صنعتگران شنیده شود: او با این انجمن، پل ارتباطیِ مستحکمی بین بدنه صنعت و سیاستگذاران ایجاد کرد.دوماً_ تجربیات، متبلور شوند: او معتقد بود که دانش مدیریتی باید بین صاحبان صنایع دست‌به‌دست شود. این همان نقطه‌ای است که امروز ما در ستاد مردمی مشاورین تحقیق و توسعه، آن را به عنوان «انتقال تجربه» دنبال می‌کنیم.سوما_ توسعه به عنوان یک ارزش جمعی تعریف شود: ایشان ثابت کرد که موفقیت یک صنعتگر، در گرو موفقیتِ زنجیرۀ تأمین و فضای کلی صنعت کشور است.نقش مهندس خلیلی، نقشِ «بافتِ همبند» در پیکرۀ صنعت ایران بود؛ کسی که با نگاهی فراتر از سودآوریِ شخصی، به فکر اعتلای کیفیتِ زیستِ صنعتیِ ایران بود. ما در ستاد مردمی مشاورین تحقیق و توسعه، این «منشِ صنفی» و «باور به کار جمعی» را بزرگترین یادگار ایشان می‌دانیم.امروز، راهِ پرفروغِ او در انجمنها و تشکلهایی که بنیان نهاد، ادامه دارد و ما بر خود واجب می‌دانیم که با تأسی از این نگاهِ یکپارچه‌نگر، مسیرِ توسعۀ دانش‌بنیان را با قدرتِ بیشتری بپیماییم. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد../. /. /.</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Mon, 12 Oct 2026 10:49:24 +0330</pubDate></item><item><title>گسست از روتین؛ چرا هنر در مسیر «تجاری‌سازی» خلاقیت خود را می‌بازد؟</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/گسست-از-روتین-چرا-هنر-در-مسیر-تجاری-سازی-خلاقیت-خود-را-می-بازد-g6bfe3hblfan</link><description>گسست از روتین؛ چرا هنر در مسیر «تجاری‌سازی» خلاقیت خود را می‌بازد؟[تحلیل وضعیت تولیدات هنری در سایه تعارضِ «معیشت» و «آزادیِ بیان»]ویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱) و به نقل از تیوال_حجت بقایی_ ادبیات توسعه|| در اکوسیستم فعلی رسانه‌ای، بسیاری از فعالان حوزه تصویر و متن، با پدیده‌ای مواجهند که می‌توان آن را «تله روتین» نامید؛ وضعیتی که در آن فرآیند تولید محتوا، نه بر پایه جوشش خلاقانه، بلکه بر اساس تقویم اجرایی و بروکراسیهای اداریِ برنامه‌های تلویزیونی و رسانه‌ای شکل می‌گیرد. مثلاً حضور من در تولیداتی نظیر «خانۀ مهر»، «دوازده روی هشت» یا «شب آوا»، اگرچه بخشی از جریان رسمی صنعت رسانه محسوب می‌شود، اما همواره یک خطر استراتژیک برای هنرمند به همراه دارد: کاهشِ عیارِ خلاقیت.اقتصادِ هنر، زمانی که از حوزۀ «تولید ارزشِ کیفی» به سمت «تولیدِ انبوهِ روتین» حرکت می‌کند، دچار فرسایش می‌شود. واقعیتِ جاری در بازار هنر ایران نشان می‌دهد که هرگاه هنر به عنوان «شغل» و منبع اصلی تأمین معیشت تعریف شود، ناگزیر است به قواعد بازار تن دهد؛ قاعده‌ای که اغلب با محدودیتهای دست‌وپاگیر، آزادیِ روحِ هنری را سلب کرده و کیفیتِ محصول نهایی را به استانداردهای حداقلی تقلیل می‌دهد. تجربه فعالان این حوزه گواه آن است که بازیگر یا نویسنده‌ای که در حصارِ «سیستماتیک‌شدن» قرار می‌گیرد، به تدریج تواناییهای نوآورانه خود را در چرخ‌دنده‌های بروکراسی از دست می‌دهد.اتفاقی که به نگارش متن اخیر با عنوان «تکامل» منجر شد، مصداقی از ضرورتِ «بازنگری در استراتژیِ تولید» است. در شرایطی که کار بر روی فیلمنامه‌های تجاری، حتی با وجود صرف انرژی و زمان، به دلیل عدم انطباق با آزادیِ مورد نیاز برای خلاقیت، منجر به بن‌بستهای روانی و فیزیکی (فشارهای ناشی از تقابلِ ایده و واقعیتِ صنعتی) می‌شود، تنها راهکار، «بازگشت به نقطه صفر» است. دور ریختنِ یک فیلمنامه که در مسیرِ غلطِ «تولیدِ سفارشی» قرار گرفته، نه یک شکست، که یک تصمیمِ مدیریتی هوشمندانه برای حفظِ داراییِ اصلیِ هنرمند؛ یعنی «فکرِ آزاد» است.پندِ پیشکسوتانی چون استاد جعفر بزرگی، برای من بازتاب‌دهندۀ حقیقتی تلخ اما راهبردی در اقتصاد فرهنگ ایران است: «هنر را به عنوان منبع درآمدِ اصلی انتخاب نکنید.» این گزاره، نه به معنای رها کردنِ هنر، بلکه به معنای تفکیکِ دقیقِ میان «معیشت» و «رسالتِ هنری» است. برای آنکه هنر بتواند در ایرانِ امروزِ ما به «تکامل» برسد، باید از بندِ نیازهای فوریِ اقتصادی رها شود تا بتواند نقشی فراتر از یک محصولِ مصرفیِ سریع‌الزوال ایفا کند.علاقه‌مندان به حوزه ادبیات دراماتیک و جریانهای مستقل فکری، می‌توانند متن «تکامل» را که برآمده از همین رویکردِ «رهایی از روتین» است، در لینک زیر بررسی کنند:https://www.tiwall.com/wall/post/513922#تکامل#تیوال#توسعه_فردی#توسعه_سازمانی#گزارش_خبری#مشاور_تحقیق_و_توسعه#حجت_بقایی</description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 10 Oct 2026 10:24:38 +0330</pubDate></item><item><title>متن ادبی: تکامل</title><link>https://virgool.ir/@bidardel/متن-ادبی-تکامل-myeovshblju9</link><description>تکامل«دکتر حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه»سلسله‌مراتبتنها پوسته‌ای است خشکو ریشه‌هادر لایه‌های زیرینِ تک‌تکِ آدمهاست.مادر پیِ بازسازیِ بناهای عظیم هستیمدر حالی کهسنگ‌بنای هر سازمانبخشهایگسستۀروحِ یک انسان است.توسعۀ اجتماعو مصلحتِ کلِ جهانبدونِ صلحِ درونِهر خردمند نیستتوسعه‌ای کهاز «من» آغاز نشودتنهازخمی است کهبا شکوهِ بیشتربر پیکرۀ اجتماعمی‌نشیند.شرکتی که در آنفرد کوچک وخرد شده استهمان ساختمانی است کهاز هیزمهای تر بنا شده؛می‌سوزدو دودشچشمهای حقیقت را می‌زند.مادر میانِ گروههایی ایستاده‌ایم کهگاه در نادانی غرقندو گاهدر قدرتِ کاذبی کهاز بی‌فکری می‌روید.ترسنه از نادانیبلکهاز ساختارهایِ صلب و بی‌روحی استکه چون سگِ درِ سراییتنها با راندنِ حقیقتسکون می‌خواهند.بیاییداز سگِ وفادار بیاموزیم:ثباتدرتسلیمِ به اصلِ جاری استنه درایستادگیِ بیهودهدر برابرِ جریانِ حیات.اگرچه دزد رابر پایِ داربستند و گفتند:که این شکوهاز آن فقیرِ بی‌رشد نیستو از آن دزدِ اعدام شدهبیاموزیم که کمالدر هماننقطۀ اوجِ فروپاشی است؛آنجا کهبرای انجام عملهر چند به نظر دیگران بداز خود می‌گذردو به مقصد می‌رسد.بماند آن بنایی کهاز روحِ آدمی استو نه بنایی کهاز سنگِ خاموش و بی‌روح استای کامکاری که گره‌ها رااز دلِ هستی می‌گشاییدر میانِ این ساختارهایِ سنگین و بی‌پناهجانی را کهدر پیِ توسعه استو روحی را کهدر پیِ حقیقتبه ترازِ خود برسان.ای خالقِ هستیو ای ریشه در جانهابگشای در که راهِ رشداز راهی که نماییدور نیست.. .\/. .\/. .\/. .#متن_ادبی #تکامل#حجت_بقایی#مشاور تحقیق_و_توسعه </description><category>خبرنگار۱۴۰۱</category><author>خبرنگار۱۴۰۱</author><pubDate>Sat, 10 Oct 2026 09:19:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>