<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بهزاد اکبری</title><link>https://virgool.ir/feed/@behzadakbari</link><description>خواندن و نوشتن را دوس دارم، مطالب مربوط به خواندن،نوشتن،دنیای دیجیتال،وب،اینترنت،کامپیوتر،موبایل،بازاریابی،بازاریابی دیجیتال،هنر،موسیقی،فیلم را میپسندم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:42:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/71139/avatar/EMABKV.png</url><title>بهزاد اکبری</title><link>https://virgool.ir/@behzadakbari</link></image><item><title>یک روز در کودکی ام!</title><link>https://virgool.ir/@behzadakbari/یک-روز-در-کودکی-ام-umbtpecdk7gu</link><description>من و مامانصبح که بیدار شدیم مامان بهم گفت پاشو آماده شو می خوایم بریم یه جای خوب. من هم بدون اینکه بخوام سوالی درباره جایی که میخواستیم بریم بپرسم قبول کردم و خوشحال شدمسریع لباسامو پوشیدم و حاضر شدم. ماشین بیرون در منتظر بود تا ما بریم و سوار شیمدیگه بارون نمی اومد ولی هوا همچنان ابری بود. فکر کنم فصل بهار بودهوای شهرمونو خیلی دوست داشتم همیشه یه حس تازگی در من ایجاد می کردمنو مامان سوار ماشین شدیم و ماشین حرکت کردیکی از چیزایی که وقتی سوار ماشین می شدیم دوست داشتم این بود که از شیشه به بیرون نگاه کنمنگه کردن به منظره بیرون برام لذت بخش بوددرختا هیچ وقت تکراری نبودن و همیشه به نوع چیدمانشون نگاه میکردمرودخونه ای که کنار جاده بود هم همیشه ظاهر تازه ای داشت. یه روز آب کمی داشت و یه روز آب زیادیه روز آدما توش ماهی گیری می کردن یه روز نهیه روز توش شنا می کردن و یه روز نهآدما رو در حال انجام کارای مختلف می دیدم و از اینکه من اونارو میبینم و اونا منو نه، حس خوبی داشتمدوست نداشتم غریبه ها منو ببینن و از من سر در بیارنخیلی بچه خجالتی بودم و شاید هم می ترسیدم با چیزای جدید رو به رو شم یهو مامان گفت که رسیدیم و باید پیاده شیمدری که جلومون بودو شناختم و خوشحال شدم چون همیشه در به اون بزرگی رو من باز می کردماون در قبرستون بود خواهرم اونجا دفن شده بودو مامانم همیشه بهش سر میزدمن اونجا رو خیلی دوست داشتم فضا بزرگ بود معمولا کسی نبوداولین کاری که کردم این بود که دبه رو پر آب کنم و بیارم برای شستن سنگوقتی سنگو پاک میکردم فکر می کردم که خواهرم تمیز میشه و خوشحالدوست داشتم خوشحالش کنمتنها چیزی که ناراحتم می کرد گریه های مامان بود که نمی دونستم برای چی بودولی ناراحت می شدم منم</description><category>بهزاد اکبری</category><author>بهزاد اکبری</author><pubDate>Sat, 17 Oct 2020 04:46:52 +0330</pubDate></item><item><title>شروع وبلاگ نویسی!!!</title><link>https://virgool.ir/@behzadakbari/شروع-وبلاگ-نویسی-zuqki6cl2s67</link><description>وبلاگ نویسیواااای خیلی خیلی خوشحالم که می تونم دوباره بنویسم!راستش رو بخواین از وقتی که ویروس کرونا تو ایران گسترش پیدا کرد، شرکتی که توش کار می کردم تقریبا ورشکست شد و من هم بی کار شدم!(البته خیلی دوست داشتم از اونجا بیام بیرون و هرچه سریع تر برای خودم کار کنم)اما خلاصه اینجوری شد که من بیکار شدم و از نوشتن بلاگ و مقاله و هزار تا داستان دیگه به دوووور.دوست دارم الان همه چیو بگما چون حرف زیاااده اما فکر کنم با یک مطلب کوتاه شروع کنم بهتر باشه.از دلتنگیم برای نوشتن بخوام بگم مثل فیلمای هندی یا آهنگای شکست عشقیو این داستانا میشه ولی دوست دارم بیشتر روی خوشحالیم از نوشتن رو نشون بدم برای همین فقط میتونم بگم واقعا خوشحالم و لبخند روی لبام هم اینو اثبات می کنهاگر بخوام بگم که چرا نوشتنو انقدر دوست دارم که خودش یه مطلب جدا می خواد!اگر بخوام از کسب و کار جدیدم بگم که خودش یک سلسله مطلب میخواد!اگر بخوام از رویاهام بگم باز هم کلی مطلب جداگونه میخواد!اگر بخوام از الانم بگم هم کلی زمان میخواد و از اونجایی که الان ساعت 1.30 شبه و صبح باید با انرژی برم سر کار این هم به بعد موکول میشه!با این همه بهانه خلاصه اگر امشبم نمی نوشتم احساس خوشحالی الانو تجربه نمی کردم.امیدوارم بتونم از این به بعد تمام چیز هایی که تو ذهنم وجود داره رو به یک مطلب جداگونه تبدیل کنم و بنویسم و لذت ببرم.نوشتن واقعا بهم انرژی میدهحالا فکر کن بخوای با قلمو کاغذ بنویسی چه حالی میدهخدایا شکرت بابت اینکه بلاخره تونستم در فضای آنلاین مطلبی منتشر کنم، شاید باری همراه نداشت اما رویاهای من یک قدم به من نزدیک تر شدند.ممنون از اینکه وقت گذاشتید و مطلب این بنده حقیر را مطالعه فرمودید، لطفا با کلیک بر روی قلبی که وجود دارد به بنده انرژی دهید و با گذاشتن نظر خود به من انگیزه ادامه دادن دهیدحتما در شادی هایتان جبران خواهم کرددوست دار شما برناردنمیدونم چرا لحن آخر نوشتم اینجوری شد ولی شد:)در ضمن تو اون لحن دوست داشتم اسمم برنارد باشه :)شما هم لخند بزن خیلی خوبه شاد بودن</description><category>بهزاد اکبری</category><author>بهزاد اکبری</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2020 02:43:08 +0330</pubDate></item><item><title>داستان من و کامپیوتر (قسمت دوم)</title><link>https://virgool.ir/@behzadakbari/me-and-computer-part2-hlpe7gnueabu</link><description>ویندوز xpقبل از اینکه من کامپیوتر بخرم ، از علاقه زیاد در کلاس آموزش کامپیوتری که مدرسه برگزار می‌کرد شرکت کرده بودملینک قسمت اول داستان من و کامپیوترکلاسمان را یکی از معلم های زبان انگلیسی اداره میکردکلاسی برای دوره آموزش کامپیوتر در نظر گرفته نشده بود و بچه ها در نمازخانه دور هم جمع می شدندیک کامپیوتر بود که معلم با آن آموزش می داد و بچهای کلاس به مانیتور کوچک آن نگاه می‌کردندشرکت در کلاس فایده ای نداشت چون زمان کلاس آخر وقت بود و من هم کامپیوتری نداشتم که بخواهم چیز هایی که یاد می‌گیرم را امتحان کنمکامپیوتر برای من مانند سفینه ای بود برای ورود به دنیای دیگرزمانی که کامپیوتر را خریدم ، من صاحب سفینه شده بودمبرای مدتی من به امید کار کردن با کامپیوتر از مدرسه می‌آمدم خانه.زمانی که با مشکل خاموش کردن کامپیوتر مواجه شدم یادم آمد که کلاس کامپیوتری که شرکت می کنم اواخر دوره اش است و قرار بود اینترنت را آموزش بدهند!من به دنبال خاموش کردن کامپیوتر بودمبعد از تقریبا دو هفته کلاس برگزار شد و آموزش استفاده از اینترنت و موتور جستجوی گوگل به ما داده شددر انتهای کلاس یکی از بچه ها درخواست که اجازه هست من کامپیوتر را خاموش کنم؟و من در آن لحظه خوشحال ترین بودمنمی دانم چرا خودم آن سوال لعنتی را نپرسیدم!به هر حال اولین کاری که بعد از رسیدن به خانه کردم، روشن و خاموش کردن کامپیوتر بودکامپیوتر برای من در آن زمان همه چیز بودکم کم بیشتر با فایل ها آشنا شدم و کارم ریختن انواع بازی ها و دیدن انواع فیلم ها با سی دی(CD)  بودانتظار بیشتری نداشتمچند سالی از داشتن کامپیوترم می گذشت....من خسته شده بودم که بهترین بازی های کامپیوتری آن دوره روی کامپیوتر من نصب نمی شدچون رم کامپیوتر من 32مگابایت بود و بازی های روز به حد اقل 128 مگابایت رم نیاز داشتندمشخصات کلی کامپیوتر من در آن زمان:رم 32 مگابایت و هارد 20 گیگابایت در مورد سیپیو و دیگر چیزها اطلاعتی خاطرم نیستوضعیت خانواده طوری نبود که بخواهم کامپیوترم را عوض کنم و یک سیستم جدید و حرفه ای بخرمخواستم درآمد زایی کنم با کامپیوتر (رایت سیدی) اما کامپیوتر من رایتر نداشت و نمی توانستمنا امید نشدم یکسری کلیپ های ورزشی و یک سری کلیپ های غیر ورزشی و جذاب پیدا کردم که روی یک سیدی بودسیدی خام میخریدم و از دوستانی که رایتر داشتند خواهش می کردم که برایم رایت کنند و بعد آن سیدی ها را میفروختمآپریشن بیزینس دست من بود اما بیشتر کار ها را دوستانم می کردند(:)در اواخر آنقدر معروف شده بودم که دوستان برام بازاریابی می کردند و مشتری های جدید می آوردندمن در آن زمان به عنوان یک شغل و یک منبع در آمد به این موضوع نگاه نمی کردمصرفا تفریح بود و بسکامپیوتر جدید فامیلیکی از فامیل های نزدیک که خیلی باهم ارتباط داشتیم و همسن خودم هم بود یک کامپیوتر خیلی خوب خریدمن از خودش خوشحال تر بودم ، نمی دانم چراآخرین بازی های روز روی کامپیوترش نصب می شدمن هم خوشحال بودم و هم ناراحت!یکی از همسایگانشان آمد تا اینترنت را برایش راه بی اندازدمن با دقت نگاه میکردم تا بتوانم همان روش ها را روی کامپیوتر خودم راه بی اندازمزمانی که اینترنتش وصل شد ما با دنیای جدیدی روبرو بودیموقتی رفتم خانه شدیدا پیگیر آن بودم که بتوانم اینترنت را وصل کنمسیم تلفن را وصل کردمآن اعداد را وارد می کردماما نشدظاهر داخلی کامپیوتر فامیلمان خیلی شیک تر بود(windows xp) اما برای من قدیمی بود برای همین فکر می کردم کامپیوتر من قابلیت اتصال به اینترنت را نداردکم کم بیخیال اینترنت شدم و هر زمان که پیش حامد می رفتم با اینترنت کار می کردیمخیلی زود حامد با اینترنت راه افتاد مثلا می توانست از سرویس ایمیل یاهو استفاده کندبا بقیه چت می کرد و من باز هم نگاه می کردمآن زمان ها نصب کردن بازی ها و برنامه ها کار نسبتا سختی بودبرای همین چون اینترنت نداشتم ، استاد نصب کردن نرم افزار شده بودمیک روز یک سیدی ویندوز xp خریدم (آن موقع نمی دانستم چیست) و شروع کردم به نصب کردننصبش خیلی طول کشید اما وقتی کامپیوترم بالا آمد ظاهرش عوض شده بودمن از خوشحالی دور افتخار می زدم در خانه ، به مادرم توضیح دادم اما خیلی نفهمید و فقط خوشحال بود از اینکه من توانسته بودم یک کاری انجام بدهم</description><category>بهزاد اکبری</category><author>بهزاد اکبری</author><pubDate>Tue, 03 Dec 2019 16:19:37 +0330</pubDate></item><item><title>داستان من و کامپیوتر (قسمت اول)</title><link>https://virgool.ir/@behzadakbari/me-and-computer-idk1opdk3s8d</link><description>من و کامپیوتر10 سالم بود که با کامپیوتر آشنا شدماون موقع ها هرکسی توان خرید کامپیوتر رو نداشتاگر هم توان خرید را داشت احساس نیاز برای داشتن یک کامپیوتر را نمی کرددر کودکی عاشق کامپیوتر شدمولی نمی دونم چرا از همان ابتدا شیفته ی این وسیله شده بودمارتباطم با کامپیوتر تنها یک بار آن هم در خانه یکی از فامیل های دور بود که آن قدر رو در وایسی داشتم که نمیتوانستم سوالی بپرسم یا کاری کنماما شیفته اش بودم و نمی دانم چرا!انگار این وسیله برای من ساخته شده بود اما من نداشتمشهرجا یک کامپیوتر می دیدیم با حسرت نگاه می کردم و تو دلم می گفتم خدایا من چرا یدونه از اینا ندارمچند سالی از اولین برخورد من با کامپیوتر میگذشت و من مانند فوتبالیستی که خواب توپ و فوتبال می بیند، خواب کامپیوتر را می دیدممغازه ای پر از کامپیوترگیم نتگیم نت ی در محلمان باز شد و من و دوستم تصمیم گرفتیم که برای اولین بار تجربه استفاده از کامپیوتر را امتحان کنیمفقط بازی بودیعنی هیچ چیز دیگری جز بازیوجود نداشتلذت بخش بود اما تمام آنچیزی نبود که من دلم میخواستخرید کامپیوترویندوز 9814 سالم بود که خبر رسید یکی از آشنا ها دارد کامپیوترش را می فروشدآن موقع بود که به پای مادر، پدرم افتادم که این را باید برای من بخرید و اگر نخرید من میمیرمدر آن زمان کامپیوتر چیز جدید و پیشرفته ای بود و خانواده حاضر بودند سرمایه گذاری کنند تا پسرشان پیشرفت کندپول کامپیوتر جور شد120 هزار توماناز مشخصات هم سر در نمی آوردیمفقط خریدیمیک مانیتور، کیس، موس، کیبورد و اسپیکر به خانه مان اضافه شد و روی میز تحریرم قرار گرفتتجربه کار با کامپیوترویندوز 98آن آشنایی که ازش کامپیوتر را خریدیم آمد کاپیوتر را نصب کرد و یاد داد که اگر دو کلیک کنی میتوانی چیز های جدید باز کنی فقط همیندکمه بزرگ روی کیس نشان دهنده کلید روشن خاموش کردن آن بودروشن که کردم یک ویندوز 98 روی آن نصب بود (آن موقع نمیدانستم چیست)کلی فایل و کلی تنظیمات که من هیچ چیز از آنها نمی دانستمهیچ یک از نزدیکان نیز کامپیوتری نداشت که بخواهد به من چیزی یاد دهدروز اول آن قدر با آن ور رفتم و فقط میتوانستم باز کنمفایل ها تنظیمات پوشه هایی وجود داشت بسیار تو در تو و من تمامی شان را امتحان میکردملذت میبردم از باز کردن پوشه هایی که مسیر زیادی داشتبرای خاموش کردن کامپیوتر دکمه بزرگ را فشردم اما هیچ اتفاقی نیوفتادآن مرتیکه یاد نداده بود که چطور خاموشش کنمو روز های اول بعد از تمام شدن ور رفتن هایم برای خاموش کردن کامپیوتر سیم برق را می کشیدمبرای دیدن پست های جدید تر به وب سایت شخصی ام سر بزنیدبهزاد اکبری</description><category>بهزاد اکبری</category><author>بهزاد اکبری</author><pubDate>Fri, 13 Sep 2019 18:57:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>