https://virgool.ir/feed/@behdades884از رنجی خسته‌ام که از آن من نیستfa2026-11-12 22:37:12https://files.virgool.ir/upload/users/201442/avatar/SF3qiA.pnghttps://virgool.ir/@behdades884https://virgool.ir/@behdades884/یک-درخت-کافی-نبود-iurraj7j5zkfدرخت پیر با تنی زخمی از یادگاری، کنار جاده ثابت شده بود. سنش آنقدر زیاد بود که تمام خاطراتش با هم مخلوط شده بود، حتی نمیدانست آن عاشق و معشوق‌هایی که تنش را با اسمشان زخمی کردند هنوز زنده‌اند یا خیر!هرروز هزاران ماشین را می‌دید که از کنارش رد میشدند، برای این که خودش را سرگرم کند، برای چند راننده داستان می‌ساخت، امروز یکی از آنها عاشق بود، دیگری خیانت‌کار و...اما از بین این همه ماشین یک کامیون توجه‌اش را جلب کرد، بار این ماشین‌غول‌پیکر چوب یکی از هم‌نوعانش بود، ماشین نزدیک و نزدیک‌تر میشد. به درختان اطرافش نگاه کرد، همگی ناراحت بودند، ترس در وجود همه آنها رخنه کرده بود، انگار خودشان بار آن کامیون هستند. صدای موتور ماشین خیلی بلند و آزار دهنده بود، جاده خیلی صاف نبود پس میشد تکان خوردن چوب‌ها را در پشت کامیون دید، صدا برخورد آنها به هم مثل خنجری بود که داشت به تنه درخت نفوذ میکرد.وقتی کامیون در نیم متری‌اش قرار داشت تصمیم گرفت انتقام درخت قطع شده را بگیرد، شاید حتی این پیامی باشد برای انسان‌ها که درختان را قطع نکنند، داشت تلاش می‌کرد ریشه‌اش را از خاک جدا کند که ناگهان راننده کنترل ماشین را از دست داد و خودبه‌خود به او برخورد کرد، راننده سالم ماند ولی ماشین کاملا از بین رفت. پیردرخت خوشحال بود که با کاری که کرده دیگر کسی به هم نوعانش آسیبی نمیزند، دریغ از اینکه یک درخت کافی نبود.بهبدبهبدSat, 13 Jun 2020 11:37:06 +0430https://virgool.ir/@behdades884/تولد-یک-رویا-srmrbfjbnh7mدیشب خوابش نمیبرد به خاطر همین امروز به سختی از رخت‌خوابش بیرون آمد، به آشپزخانه رفت و دید که مادرش برایش صبحانه آماده کرده‌است، شیر گرم با نان تست. از بیرون صدا بوقی رسید، طنینش را شناخت، سرویسش آمده بود.بعد از گفتوگو با هم‌سرویسی‌هایش در وَن، بالاخره به مدرسه رسیدند، وارد کلاسش شد و دید که از سی نفر تنها ۸ نفر حاضر بودند، ذوق کرد که امروز کلاس تعطیل می‌شود، دریغ از اینکه همگی تو راه بودند. وقتی معلم ریاضی، آقای کاظمی، وارد کلاس شد، ۲۴ نفر آمده بودند، درس امروزشان معادلات دو مجهولی بود، اما آقای‌کاظمی گفت:«امروز بهتون درسی نمیدم.» از تعجب داشت شاخ درمیاورد، شنیده بود مبحث امروز خیلی مهم است، پس چرا آقای کاظمی گفت امروز درس نمیدهد؟معلم گفت:«هرکس میخواد درس بخونه میتونه از کلاس بره بیرون.» دو نفر با کتاب علوم از کلاس خارج شدند. ادامه داد:«شوخی کردم امروز بهتون درس میدم ولی نه ریاضی، از اونم مهم‌تر، درس زندگی میدم.» زندگی؟ مگر زندگی هم نیاز به تدریس داشت؟آقای کاظمی حرفهایش را اینگونه ادامه داد:«آقا یک کلام ختم کلام، برای خودتون زندگی کنین... کاریو که دوست دارین انجام بدین چون در هر کاری غیر از اون شکست میخورین، نقاشی دوست داری؟ برو هنر بخون، دوست داری مهندس شی؟ برو ریاضی وووو. فقط ازش لذت ببر.»وقتی به خانه برگشت به حرفهای آقای کاظمی فکر کرد، مادرش میخواست او دکتر شود خودش هم فکر می‌کرد همین را میخواهد اما امروز، در این لحظه فهمید که میخواهد طراح لباس باشد، سال‌ها بعد او یکی از مشهورترین طراحان لباس کشورش شد.بهبدبهبدMon, 01 Jun 2020 20:48:35 +0430https://virgool.ir/@behdades884/کبوتر-روی-بالکن-mv4cj3oe8tdpعاشق پرواز بود، حس قشنگ رهایی از مشکلات، مهم‌تر از همه اینکه مجنون بود و عاشق پرواز کردن با لیلی. هر گاه در کنار او بود، غصه‌ها را فراموش میکرد، انگار هیچ‌چیز اهمیت نداشت، جز او. اوایل فکر میکرد تنها پرواز است که ذهنش را از مشکلات دور میکند، ولی با دیدار معشوق فهمید در کنار او بودن از همه چیز شیرین‌تر است.یک روز نزدیکای ظهر، در آسمان پرواز میکردند، بادی که به نوکهایشان میخورد احساس رهایی را به آنها منتقل میکرد، وقتی از وسط ابرها عبور میکردند، انگار حس شادابی در آنها تقویت میشد. ناگهان سنگی به سمت آنها آمد ولی به هیچ کدام برخورد نکرد، سرعت خود را بیشتر کردند، یک سنگ دیگر به پرواز در آمد و به لیلی‌اش خورد، سعی کرد جلو آن را بگیرد ولی دیگر دیر شده بود. معشوقش هر لحظه به زمین نزدیک‌تر میشد، صدای برخوردش با زمین را هیچگاه فراموش نمیکند، به زمین نگاه کرد، کودکانی را دید تیرکمان بدست و در حال شادی.از آن روز به بعد، بیشتر بر روی زمین راه میرود تا پرواز در آسمان، هر بار هم که به عرش میپرید، بعد از مدتی روی بالکن خانه‌ها می‌نشست و گریه میکرد.بهبدبهبدThu, 28 May 2020 11:47:16 +0430