https://virgool.ir/feed/@baran.mehrشاعر و نویسنده؛ اینجا پناه واژه‌هایی‌ست که هیچ‌وقت گفته نشدند🌙fa2026-11-10 20:18:18https://files.virgool.ir/upload/users/4915521/avatar/PesDPC.pnghttps://virgool.ir/@baran.mehrhttps://virgool.ir/@baran.mehr/i̇çi̇mdəki̇-fəryad-d8ytyfbpnnozÜmidim yox, ürəyim hər kəsdən küskün,Gülürəm hər kəsə, xəbərsizdirlər dərdimdən…Hamı üçün Allahdan möcüzələr diləyirəm,Amma özümə gəlincə, hər şey sanki qıfıllanır…Hamının dərdinə məlhəm oluram,Öz yarama toxunmağa gücüm yox…Nədən gəldim bu dünyaya?Hamı yaşayır, mən baxıram…Gülüşlər var üzlərdə,Mən gizlənirəm öz ahımdan…Hamı kef içində içib-gülərkən,Mən siqareti siqaretə, tüstünü dumana,Dərdi tənhalığa calayıram…Mən çoxdan özümü bitmiş sanırdım,Ölüm bir dəfə olar,Sevən adam hər gün ölər…Nə vaxt bitəcək bu yalan dünya?Yorğunam hər kəsdən…İyirmi neçə ildir bu dünyada yaşayıram,Amma bir dəfə də olsun ürəkdən gülməmişəm,Dəfələrlə ürəkdən ağlamışam…Gecələr hamı yatanda, mənim günüm başlayır,Neçə ildir rahat yuxuya həsrətəm…Bir gün susacaq içimdəki bu fəryad,Bəlkə onda ürəyim rahatlıq tapar…باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریFri, 30 Oct 2026 02:27:49 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/چشم-هایی-که-جا-ماندند-s9t4srh4uefnنگاهِ اولش انگار پایانِ جهانم بوددو چشمِ روشنش آغازِ عشقِ بی‌امانم بودجهان را زیر پا کردم، نظیرش را نمی‌دیدممیانِ این همه چهره، شبیهِ او نمی‌دیدمدریغا، عمرِ آن رؤیا چه کوتاه و چه غمگینپس از او مانده‌ام تنها، میانِ خاطراتِ شیریندلم مشتاقِ آن چشم است، همان چشمانِ رؤیاییهنوزم زنده‌ام با یادِ آن چشمانِ تماشاییتمامِ عمر خندیدم به این عاشق، به آن عاشقنمی‌دانستم آخر می‌شوم خود نیز یک عاشقچنان عشقی به جانم زد، که خنده از لبم افتادپس از او تازه فهمیدم، چه بر سر دلم افتادباران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریSat, 10 Oct 2026 19:17:55 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/در-طلب-عشق-mz3jboi8m56gدر آب و آتشِ عشقِ تو حیرانم،از خلق گریزانم،به کدامین سو می‌روم، نمی‌دانم.قلبم در سینه بی‌قرار است،از حالِ خویش پریشانم،چه بر سرِ این دل آمده، نمی‌دانم.سال‌هاست از رنجِ عشقت می‌سوزم،و این آتش هنوزدر جانم شعله‌ور است؛تا کی باید بسوزم، نمی‌دانم.از پای افتاده‌ام،چون آتشفشانی خاموشکه در سینه‌اش هنوزهزار فریادِ نگفته دارد؛در طلبِ جرعه‌ای از عشق،اما تو را سال‌هاست گم کرده‌ام...کجایی؟ نمی‌دانم.شب‌ها همه می‌خوابند،و عاشقان بیدارند؛من اماچشم به راهِ تو می‌مانم،تا کی بایدبی‌تو بیدار بمانم، نمی‌دانم.اگر تو نیستی،من چگونه با تو هستم؟ای کاشتمامِ هستی‌امدر بودنِ تو معنا می‌شد،ای عزیزِ جانم.کلماتدر برابرِ این همه احساسعاجزند؛کاش می‌شدبه جای تمامِ این واژه‌ها،یک لحظهدر آغوشت می‌گرفتمای مهربانِمباران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریFri, 02 Oct 2026 13:47:45 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/səndən-qalan-sevda-fvr5kmvipxzkSənin o bal gözünə baxdığım zamanDünya dayanardı, susardı hər an.Çox baxışlar gördüm bu uzun zamandaSənin gözlərin qaldı könlümdə nişan.Bal kimi şirin idi o baxışların,Damağımda qaldı dadı o çağların.Sən getdin, zamanla o şirin sevdanınŞirinliyi zəhər oldu yaralarımın.Sən getdin, yadın-xatirən qaldıO gözəl sevdam ürəyimdə qaldı.Hər ürək atəşim səni xatırlatdıZaman keçsə belə, o sevda yaşadı.Mən hər yerdə səndən qalan izi aradım,Səndən qalan bir nişan axtardım, tapmadım.Çox yollar keçdim, çox yerlərə baxdımAmma səni heç bir yerdə tapmadım.Sən getdin, bilmədin nə qaldı məndəSənin sevdan yaşadı səssizcə məndə.İllər keçdi, aylar keçdi sənsizSən bir röya kimi qaldın könlümdə.İnsan elə bilər sevə hər kəsiAmma bir dəfə aşiq olar ürəyi.Zaman aparsa da illəri, hər şeyiBir ürək bir dəfə sevər — həqiqi.باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریThu, 01 Oct 2026 01:29:39 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/rənglərdə-qalan-ömür-hnprukom8svgYaşlanıb saçlarımın rəngi bəyaz,Üzüm qırış-qırış, əllərim zəhmətdən.Ömrümün son baharı — çiçəklər açır,Qış gəldi, yaşamaq da bitir deyəsən.Yenə bayram olacaq,Bilmirəm, ömrüm nə qədər qalacaq.Bəlkə bir bahar da görər bu gözlər,Bəlkə bu qış son qışım olacaq.Divarda rənglər susur,Fırçam əlimdə, ömrüm gözlərimdə.Hər çəkdiyim bir xatirədir,Hər rəngdən bir ömür keçir ürəyimdən.Bir vaxt əllərim güllər çəkərdi,İndi əllərim özümə yad kimi.Barmaqlarım titrəsə də,Ürəyim hələ rəng axtarır.Qırmızı — keçmiş sevgilərim,Qara — içimdə qalan dərdlərim.Ağ — saçlarıma qonmuş illər,Yaşıl — hələ solmayan ümidlərim.İndi son bir tablo çəkirəm,Nə adını bilirəm, nə sonunu.Bəlkə bir evdir, bəlkə bir bağ,Bəlkə də ömrümün son səhəri...Sabah günəş yenə doğacaq,Uşaqlar güləcək, bayram gələcək.Mən olmasam da bu dünyada,Rənglərim divarda yaşayacaq.Bəlkə ömür qısa imiş,Bəlkə də biz gec anlamışıq...İnsan gedər, izi qalar,Rəng solar — xatirə qalar.Fırçamı yerə qoyuram yavaşca,Son dəfə baxıram çəkdiyim bahara.Qış gəlsə də, qorxmuram artıq —Çünki bir ömür sığdırmışam rənglərə.باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریSat, 26 Sep 2026 20:59:59 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/برزخِ-خویش-lepdx0rbjhl7من در این برزخِ زندگی گرفتارِ خویشم،به دردی مبتلا شدم که درمان ندارد.کاش من هم مثل آدمکِ قصه‌ها می‌شدم،آن چیز که من در این دیار دیدم، ماندن ندارد.گردابی شدم در این بیابانِ بی‌آب‌وعلف،که پیِ هرچه گشتم، آخر قصه‌ی من شد سردابِ من.فهمیدم که شادی و خوشی مالِ قصه‌ها بود،به‌والله که دگر من طاقتِ زیستن ندارم.خطِ فاصل بین من و اقبالِ من،مسیری بی‌انتهاست که سرانجام ندارد.من در باتلاقِ خوش‌خیالِ خود غرق بودم،که با من حرف از مستی و مستانگی زدن، فایده ندارد.روزگار، خنجرِ زهرآلود را در قلبِ من، جانِ من، نیشتر زد،ای که این دوران، چرخشِ ناسازگاری فقط با من یکی انگار دارد.خسته و سرگشته و حیران گشته‌ام در مطلبِ این قصه‌ی زندگی،نمی‌دانم نقطه‌ی پایانِ این دنیا چرا با من یکی انگار لج دارد.زیستن و زنده بودن، هر دو غریب‌اند،مثلِ من که در بینِ انسان‌ها غریبم.درمانده‌ام از پیدا کردنِ اصلِ خویش،که اصلِ من در فنایِ من بود، که آن هم بر من همانندِ میوه‌ی ممنوعه بود.روزگارم همچو کامم تلخ است،که این تلخی جزوِ من بود، که جامِ عسل دگر بر من روا ندارد.باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریMon, 14 Sep 2026 16:00:12 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/رنگ-رهایی-kqzrmdslyr1vگاهی انسان در گوشه‌ای از زندگی به بن‌بستی می‌رسد؛جایی که نه می‌شود حرف دل را با کسی شریک شد، نه می‌توان آنچه در سینه می‌گذرد در قالب کلمات جای داد.من در همان برهه به هنر پناه آوردم؛و این‌گونه شد که نقاش شدم.می‌خواهم از هنر بگویم؛ از بومی که هر رنگش روایت یک داستان است.قرمز، حکایت عشق است؛سیاه، قصه‌ی حزن و اندوه.و هر خط، هر نقش،هر طرح حکایت یک زندگی‌ست؛گاهی ناب و شیرین، گاهی تاریک و دردناک.مگر نه اینکه انسان از نخستین لحظه‌ی تولد با درد زاده می‌شود؟با درد رشد می‌کند، با درد می‌آمیزد، و شاید در میان همین دردهاست که به تعالی می‌رسد.درد، برای هر انسان معنای خودش را دارد.گاهی زندان‌بانی‌ست که آرزویی را در دل به بند می‌کشد؛و گاهی همان درد بالِ پروازی‌ست برای پروانه‌ای که هنوز در پیله‌ی خویش زندانی‌ست.شاید زندگی همین باشد؛معنایی که از دل درد متولد می‌شود.و هنر شاید تعبیر دیگری از همین درد باشد.می‌توان از درد حکایت ساخت؛می‌توان آن را رنگ زد، بر بوم نشاند، به شعر سپرد؛و یا آن‌قدر در آن غرق شد که درد نام دیگری پیدا کند.وقتیغرق در هنر می‌شوی، گویی روحت از این جهان فاصله می‌گیرد و پا به عالمی دیگر می‌گذارد؛جایی که رنگ‌ها حرف می‌زنند، سکوت معنا پیدا می‌کند و روح برای لحظه‌ای از درد رها می‌شود.من نیز شفای درد خویش را در هنر پیدا کردم؛در همان پیله‌ای که روزی مرا در خود محبوس کرده بود.آموختم که شاید همه‌ی پیله‌ها برای زندانی کردن ما نیستند؛بعضی پیله‌ها برای متولد کردن یک پروانه‌اند.و من از میان رنگ‌ها از میان دردها از میان سکوت‌هاپروانه شدم...پروانه‌ای که هنربه او معنای دوباره‌ای برای زندگی بخشید.باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریSat, 12 Sep 2026 16:20:53 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/برای-تو-که-سهم-من-نبودی-o11dmldpetqfبه مانند رویا بودی برایم؛ هیچ‌کس همانند تو نبود. هرگاه به تو فکر می‌کنم، گویی یک خواب شیرین دیده‌ام؛ اما ناگهان که چشمانم را باز می‌کنم، همه‌ی آن تصاویر محو می‌شوند. چه رویای شیرینی...به‌راستی تو که بودی؟ آمدی و شدی دل و جان و روح من؛ جزئی از من.من جسمم در زمان حال است و روحم در واپسین کوچه‌های عشقمان مانده؛ آنجا که اولین بار چشمان تو را دیدم، قلبم لرزید و قلب به جای عقل حکم داد. از اول می‌دانستم تو سهم من نیستی؛ اما این دل دیوانه‌ام حکم شیدایی سر داد و مرا سالیان دراز درگیر عشقی کرد که دیگر نیست.می‌دانم که باید از تو بگذرم. نمی‌دانم کجایی؛ خوشحالی یا ناراحت؟ کسی در زندگیت هست یا نه؟من در وادی عشق مانده‌ام؛ سرگشته، پریشان و خسته...من نتوانستم از تو بگذرم؛ خوشا به حالت اگر ز من گذشتی.بدترین عذاب دنیا همین است...من دلم برای آن کهربای چشمانت، برای کل وجودت، تنگ شده...کاش قبل از مرگم می‌توانستم بار دیگر تو را ببینم یا در آغوشت بکشم. فهمیدم که تو سهم من در این دنیا نبودی...شاید در جهان‌های دیگر، شاید تو را ملاقات کردم.این دنیا برایم هیچ جذابیتی ندارد؛ کسی که قلبش سنگ شده، فرقی با جسد زیر خاک ندارد.خداحافظ، عزیزِ دل من.بدان که دلتنگی، مهمان ویژه‌ی شب‌هایم شده.کاش زندگی‌مان طور دیگری بود...کاش‌هایی که فقط پشت گلو ماندند، بغض شدند و اشک‌گونه از چشمانم جاری شدند...ولی من هنوز هم دوستت دارم؛ دلم برایت تنگ شده. :)باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریTue, 01 Sep 2026 20:05:45 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/از-عشق-تنها-یک-نام-ماند-q7snuvo2ubjvترسی عمیق در دلم نهفته است؛ ترسی که این روزها فکر مرا به خود مشغول کرده.من عمری را به دنبال عشقی نایاب بودم و در راه رسیدن به آن، تاوان و بهای زیادی پرداختم.زمانی در زندگی‌ام رسید که آن را تجربه کردم؛ چیزی عمیق و ناب که تمام وجودت را فرا می‌گیرد؛ همچون بازی با شعله‌ای که به‌راستی زیباست، اما تو را هم می‌سوزاند.من در دوراهی عشق و زندگی گیر کرده بودم؛ یک سو سودای عشق سوزان و زندگی‌ای که مستحق آن نبودم، و سوی دیگر عقل و منطقی که حکم به پایان این بازی می‌داد.من در این طوفانِ سوز و گداز عشق، منطق را برگزیدم و به آن عشق آتشین پایان دادم.۲۹ اسفند ۱۴۰۲دو سال از آن ماجرا گذشت؛ اما من شبیه کسی بودم که در رؤیایی شیرین به خواب رفته باشد. من عملاً با دستان خود، عامل مرگ خویش شده بودم؛ اما آن ناممکن‌ها، آن نشدن‌ها... زندگی برایم شد.بدبیاری، ناگهان نامهربان شد با من.یک سال اول نفهمیدم بر من چه گذشت. در سال دوم به خود آمدم؛ اما از آن «من» فقط یک اسم باقی مانده بود. این منِ جدید را چندان نمی‌شناختم.من در این مهلکه‌ی زندگی آموختم که دو چیز را نمی‌شود در یک قاب یافت: عشق و در مقابل آن، زندگی و آرامش.بارها سعی کردم با انسان‌های جدید، با روابط جدید، به افق‌های پیش رو نگاه کنم؛ اما افسوس که نه عشقی در قلبم مانده بود و نه توانستم کسی را به قلبم راه بدهم.ترس من از آن روزی است که هنگام ترک این دیار وادی، جان‌سوخته و ناکام از این دنیا بروم. :)باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریFri, 14 Aug 2026 14:45:01 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/چیزهایی-که-انتخاب-نکردم-rwmqnmqppnnzچرا به خاطر چیزهایی که خودمان انتخابشان نکرده‌ایم، مردم این‌قدر راحت بر اساس ظواهر قضاوت‌مان می‌کنند؟در جایی که متولد شدم، در خانواده‌ای که در آن رشد کردم، یا حتی محل زندگی‌ام... هیچ‌کدام انتخاب من نبوده‌اند.پس چرا باید به خاطر چیزهایی که انتخابشان نکرده‌ام، احساس کمبود، ناراحتی و هزار حس دیگر به من دست بدهد؟چرا آدمیزاد این‌قدر سطحی‌نگر شده؟چرا کسی به عمق ماجرا نگاه نمی‌کند؟امروز یکی حرفی زد که تمام این فکرها را دوباره در سرم انداخت؛ اینکه محل زندگی آدم‌ها و خانه‌شان مشخص می‌کند چه‌جور آدم‌هایی هستند.همین شد معیار انتخاب.معیار زندگی.معیار ازدواج.معیار قضاوت کردن.معیار همه‌چیز...این روزها چیزی که کمتر از همه پیدا می‌شود، انسانیت است.چرا شخصیت و انسانیت آدم‌ها برای هیچ‌کس مهم نیست؟چرا همه‌چیز تبدیل شده به منفعت؟چرا آدم‌ها قبل از اینکه خودِ آدم را ببینند، شرایط زندگی‌اش را می‌بینند؟چرا سزاوار زندگی‌ای که هستیم، زندگی نمی‌کنیم؟آن‌قدر «چرا»ی بی‌جواب در سرم جمع شده که امشب واقعاً سرم دارد می‌ترکد.واقعاً خیلی سعی می‌کنم زندگی کنم؛اما نمی‌دانم تا کی قرار است دوام بیاورم.این زندگی حق من نبود.می‌گویند خوشبختی و معجزه هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتند؛ باید خودت تلاش کنی تا به آن‌ها برسی.اما گاهی فکر می‌کنم این حرف هم دروغ است.من به معنای واقعی کلمه متلاشی شده‌ام.هر تکه‌ام یک طرف پرت شده و من هر روز، به زور، خودم را سر پا نگه می‌دارم.هر روز دارم به چیزی تظاهر می‌کنم که نیستم.من واقعاً حال دلم خوب نیست.کاش این همه تاریکی، من را در خودش نمی‌کشید.کاش هر بار بیشتر و بیشتر درونش غرق نمی‌شدم.تاریکیِ بی‌پایان زندگی من...سیاهیِ مطلق.همه بلدند حرف‌های قشنگ بزنند.همه می‌توانند برای چند دقیقه شبیه تراپیست‌ها شوند و بگویند «مثبت فکر کن»، «قوی باش»، «خودت زندگی‌ات را بساز».اما پای عمل که می‌رسد، خیلی‌ها ترسو می‌شوند.کاش واقعاً یک معجزه اتفاق بیفتد.چون من واقعاً بریده‌ام...از همه‌چیز.باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریMon, 10 Aug 2026 01:12:12 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/حال-خوب-lphnkvxp4lub دردا که دردی‌ست در دل مانده و رویِ رفتن ندارد. در میان آشنایان، غریبم؛ چه کنم؟ پایِ رفتن ندارم. این همه درد و رنج، تا به کی؟ تا به کجا؟ پس کو آن وعدهٔ حق؟ دردا که دردی‌ست در دل، رویِ گفتن ندارد. درد و غمِ انباشته در دل، چه کنم؟ طبیب و مرهم ندارد. شکوه کردم به الله: یارب، چنین طالع، چنین درد، تا به کجا؟ گمگشتهٔ راهِ خویشم، در میان ظلمتِ دنیا. امید آن دارم که در واپسین لحظاتِ عمر، پیدا کنم آن حالِ خوب را. — سمانه طاهری باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریMon, 03 Aug 2026 16:19:21 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/تنها-ترین-nq4rgnwccnbxمن همیشه از تنهایی از مشکلات دورم و خانواده ام خواستم فرار کنم بیشتر از اینکه از دستشون خلاص بشمبیشتر فرو رفتم داخل چیزایی ک ازشون متواری بودمخیلی تلاش کردم خیلی دویدم در نتیجه همین خیلیا شد الان من تنها...آدمیزاد موجود خطرناکیه میتونه توی یک به چشم بهم زدن زندگیتو نابود کنه..اقلا کسایی ک آدمای خوبی دورشون هستن قدرشونو بدونن..بعضی وقتا خیلی زود دیر میشه...اون قدری عمر نمیکنیم...یهو دیدی عه اینم رفت زندگی ماها بند ثانیس...شاید لحظه ای دگ نباشیم...شاید برای منم فردایی نباشه..اما خیلی از شب از درد مردیم گفتیم کاش بمیرم کاش این شب صبح نشه اما صد حیف اختیار مرگ و زندگی دست ما نیست..هر چقدر بزرگ تر شدم دیدم این زندگی نبود ک تغییر کرد این من بودم که تغییر کردم.گاها میگم این همه رنج درد ارزششو داشت؟ درسته من رشد کردم اما بازم به اون چیزی ک من باب میلم بود نرسیدم..زندگی من پر شده از نرسیدن ها ، نشدن ها و روزهایی که میگذره..این دنیا فقط برای بچگیامون خوب بود کاش هیچ موقع بزرگ نمیشدیم:)از تموم قشنگیای دنیا قسمت تاریکش همیشه سهم من شد🖤خیلی میگن بعد شب سیه ، سپید است اما اون سپیدی کجاست؟ منم نمیدونم.....باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریSat, 01 Aug 2026 21:21:02 +0330https://virgool.ir/@baran.mehr/جهان-تاریک-من-zpsq5vrfedcyمن واقعا نمیدونم زندگی چه خوابی برای من دیدهگاها در ذهنم هزاران چرا هست و هزاران سوال بی جوابمن تا به امروز تلاش کردم زندگی ک میخواستم زندگی کنم بهش نزدیک بشماما بیشتر شبیه رویای خام و خیال واهی بنظر می رسهاین زندگی این همه غم و درد و مشکل و دلتنگی و حسرت سهم من از این دنیای بزرگ شدکاش ادم میدونست فصل بعدی زندگیش چه خبره اما متاسفانه زندگی من شبیه باز پخش هزارمین قسمت از یک سریال تکراریهمثل کسی شدم انگار لعنت شده از نرسیدن ها نشدن ها انگار برای همه هست به جز منکی نوبت ما میشه الله اعلمدو واژه آرامش و خوشبختی حال خوب....شبیه افسانه ای شدن تا زمان مرگ شاید در هیچ یک از جهانها سهم من نباشن:)باران مهر | سمانه طاهریباران مهر | سمانه طاهریTue, 28 Jul 2026 15:49:36 +0330