https://virgool.ir/feed/@bahman773322شاگرد یه شاعر مبتدی هم نیستم ، کاملا مشخه که از باب شکسته نفسی نیست ، خود پیداست از زانوی من. بیشتر دل‌سروده هایی در غم از دست دادن همسرم هست که برای دلم سرودم ،توضیح بیشتر تو پست اول هست .fa2026-11-10 21:34:17https://files.virgool.ir/upload/users/4901256/avatar/PGaaHb.jpghttps://virgool.ir/@bahman773322https://virgool.ir/@bahman773322/غم-سروده-۲-رنگ-دلخوشی-kjraeznoo6xyبیشتر از ۷ سال از داغ همسرم می‌گذرد ، شاعر نیستم ، اصلا، حتی قالب‌های شعر را نمیشناسم ، صرفا علاقه به شنیدن شعر بخصوص با بیان خالق اثر مرا با شعر آشنا کرد ، سروده هایی در سوگ همسرم بر دلم میگذشت ، شدند دل‌سروده که بعدا غم سروده‌شان گفتم. پیشاپیش از ساحت شعرای گرانقدر پوزش میطلبم.خدایا دلخوشی رنگش چه رنگیستفراموشم شده ، جایش چه خالیستبه یادم آید اما مبهم و تارزمانی بود و اینک مدتی نیستنمی‌دانم دل خوش جنسش از چیستنمی‌دانم که رنگ آن چه رنگیستز من پرسند رنگ دلخوشی رانمی‌دانم ز یادم رفته چندیستچنان دور از من و دور از دلم شدگهی پرسم که اصلا دلخوشی چیستیکی می‌گفت رنگش رنگ سبز استیکی میگفت رنگش ارغوانیستیکی گفتا که آن رنگی نداردیکی میگفت رنگش آسمانیستشنیدم عاقلی با خویش می‌گفتکه رنگ دلخوشی رنگ خدائیستبه هر رنگی که دل آرام گیردبه آن دل نور حق البته جاریستخدایا بر دلم نوری بتابانکزان احیا شود دل، ناخوشی نیستخدایا چاره‌ای کن دردمندماگر ردم نمایی چاره‌ام چیست نباشم مستحق این تمناولی نومیدی از لطفت روا نیستسعید . خ . ا .سعید . خ . ا .Fri, 23 Oct 2026 23:25:11 +0330https://virgool.ir/@bahman773322/غم-سروده-۱-pjihj10wvf9rگاهی یک مصیبت چنان اثر عمیقی بر پیکر انسان میگذارد که مصائب دیگری را هم باعث می‌شود . نوشتن نمیدانم ، شعر جای خود؛ بیش از ۷ سال پیش شریک زندگی‌ام برای همیشه از دست من و فرزندانم رفت ، غم پشت غم دامن زندگی‌ام را گرفت ، غم سروده هایی در بیان آنچه بر من گذشت مکتوب کرده‌ام با تاکید بر اینکه حتی قالب‌های شعری را بسیار اندک میدانم چه رسد به اینکه جسارت کنم و خود را شاگردی از حتی شاعری مبتدی بنامم ، تا همین چند روز پیش هم دوبیتی را همان رباعی میدانستم ، الان فقط میدانم تفاوت دارند ،اما برای بیان حس درونم بی محابا به دل شعر زدم و حتی سعی کردم چیزی شبیه به "تضمین" را هم تجربه کنم ، یک دوبیتی از باباطاهر را در چند بیت از دل‌سروده خودم بسط دادم که نمیدانم آیا مجاز به چنین کاری هستیم یا نه ، صمیمانه از ساحت شعرای گرانقدر و جسارتی که به خرج دادم عذرخواهی میکنم ، این رو بگذارید به حساب علاقه به شعر و بخصوص علاقه به شنیدن دکلمه شعر علی الخصوص توسط خالق اثر. گناهم علاقه به خواندن شعر هست ، قصد جسارت نداشته و ندارم.غریب افتاده در چاهندارم مقصدی جایی ندارمکسی را منتظر بر در ندارمندارم هیچ‌کس را چشم بر راهبسان یک غریب افتاده در چاهشمارم روز و شب را در پی همهمی ترسم ز فرداهای مبهمز فردایی که یارایی نباشدبه جسم و جان توانایی نباشدز فردایی که تن درمانده‌تر شدز پا افتاده، روحم خسته‌تر شدمرا هم درد هجر یار باشدسوای آن غمی بسیار باشدغم دوران خورم یا هجر دلدارندانم چون کنم با درد پیکاراگر دردم یکی بودی چه بودیاگر در طاقتم بودی چه بودیاگر غم را تمامی بُد چه بودیاگر غم اندکی بودی چه بودیبه بالینم حبیبی یا طبیبینمی‌بینم، نه صبری نی شکیبینبردم از قرار و وجد سودیازین هردو یکی بودی چه بودیخداوندا رحیما طاقتم دهز لطف بیکرانت حاجتم دهخداوندا مرا صبری عطا کنوزان جسم شفا دردم دوا کنسعید . خ . ا .سعید . خ . ا .Fri, 16 Oct 2026 13:43:38 +0330https://virgool.ir/@bahman773322/رقص-برگ-ها-qg8atxdfntq6پاییز زیبای برگ‌ریز بار دیگر از راه رسید و شکوه و زیبایی خاص خودش رو به رخ طبیعت کشید ، فصل رقص برگ‌ها در آسمان. خدا را بابت این نعمت شکرگزاریم.باز سر زد در افق رنگین‌کمانفصل رقص برگ‌ها در آسمانخش‌ّ و خشّ برگ‌ها در زیر پاهمچو موسیقی شود هر سو به پاشور و غوغایی به عالم سر زندگویی هر برگی نوای هو زندای خردور از خزان زردی مبینهر طرف بومی ز نقاشی ببینهان که نقاش خزان چون می‌کندبوم هستی را چه موزون می‌کندهم دل‌انگیز است و هم حزن‌آفرینبر جلال خالقش صد آفریناز که آید این چنین صورتگریاین چنین آسان کند جادوگریجادوی کبری که غوغا می‌کندیک جهان را جمله زیبا می‌کنداز که آید این چنین حسن و بهاجز ز دست خالق بی‌انتهاسعید . خ . ا .سعید . خ . ا .Wed, 23 Sep 2026 01:11:04 +0330https://virgool.ir/@bahman773322/روز-حسرت-llrhswgfisemای کاش چنین نگفته بودم، ای کاش چنان نکرده بودمای کاش حریم روشن دل از کینه سیه نکرده بودمهم قدرت اختیار ما را هم دفتر و رهنما عطا کردای کاش عنان اختیارم دست دگران نداده بودمداه است خدا دو چشم بینا تا راه ز چاه برگزینیمای کاش بجز راه هدایت هرگز به جهان نرفته بودمای کاش گنه نکِشته بودم تا وقت درو که این زمان استاز کرده خود دریغ و حسرت هر لحظه و آن نخورده بودمگفتند که در جهان دیگر غیبت چه سزای سخت داردای کاش زبان به جای غیبت، بهر دگری گشوده بودمباید که ز سرخوشی و مستی می‌کاستم و به جای آن کاشبا خلق خدا دمی هم آواز آهنگ‌ طرب سروده بودمبس نعمت بی حساب داد و بس غفلت و ناسپاسی از منای کاش به جای ناسپاسی بس شکر و سپاس گفته بودمآن مال که از سوی خداوند اعطا شده بود بر امانتای کاش کمی ز آنچه را بود خرج فقرا نموده بودمحرص و طمع به مال دنیا زنجیر گران به گردنم شدای کاش که پند خیرخواهان با گوش نهان شنیده بودمهر آنچه نصیب شد به دنیا بی فایده بود و آنک ای کاشدر راه رضای حضرت دوست انفاق کمی نموده بودمگفتند سزای خیر خوبیست هم عاقبت گناه کیفرای کاش که دست و پای خود را بر قبح و گناه بسته بودمای کاش زبان و چشم خود را از آنچه که منع کرده بودندمی‌بستم و چشم و هم زبان را بر امر نکو گشوده بودماز همدمی رفیق نااهل ای وای ببین که در چه حالمای کاش به جای آن رفیقان فرد دگری گزیده بودمای کاش توجهم به احکام آن بود که تا نگویم اینکای وای ز دست خالی خود، ای کاش عمل نموده بودمهر روز اطاعت از خدا را بر روز دگر حواله کردممحروم شدم ز بندگی باز، ای کاش چنین نکرده بودماینک که امید جود و بخشش از درگه لایزال دارمای کاش که دست جود و بخشش خود بر دگران گشوده بودماین است زبان حال انسان در ثانیه های روز حسرتای کاش چنین نگفته بودم، ای کاش چنان نکرده بودمسعید . خ . ا .سعید . خ . ا .Tue, 18 Aug 2026 13:52:58 +0330https://virgool.ir/@bahman773322/دل-سروده-های-من-oyievxcbx53gبسم‌الله الرحمن الرحیمسلام ، شروع کلام.   من نه شاعر هستم و نه حتی نزدیک به همچین عنوانی ، نه اینکه مثلا شکسته نفسی کنم ، واقعا اصلا جرات اینکه خودم رو در حد و اندازه شاعری مبتدی هم بدونم نیستم ، حتی اصطلاحات شعری و قالب های شعری ( شاید همین عبارتِ " قالب های شعری" هم اشتباه باشه) مثل قصیده و غزل و ... رو هم خیلی خیلی ابتدایی و اون هم اخیرا یاد گرفتم ؛ برای دل خودم جملاتی رو سعی کردم به نظم دربیارم ، هدفم هم از باز کردن این صفحه ، دسترسی به مطالبم که اون ها رو "دل‌سروده" میگم از طریق وب بود ، شاید بیشتر یه جور کنجکاوی ، البته یه داستانی هم روی این قضیه بی تاثیر نبود ؛حدود۴۴ سال قبل موقعی که دانشجوی رشته فنی بودم و از همون موقع جملاتی رو موزون میکردم شروع شد ، چون در ادبیات و عربی خیلی ضعیف بودم ، یه به اصطلاح شعر بسیار ضعیف و پر از غلط رو به استاد فارسی ارائه دادم فقط ازین باب که مثلا ایشون ببینند که یه دانشجوی فنی ذوق شعر داره به امید اینکه مثلا نمره ۱۱ منو ۱۲ بده 🤭 ، هفته بعد که با خوشحالی رفتم خدمت ایشون ، با کمال تعجب به من گفتند "البته فکر کنم این شعر رو قبلا شنیده بودم" 😳😳😳 ، اون زمان برق منو گرفت ، دیگه چیزی از حرفهای ایشون متوجه نمیشدم ، فقط اینو فهمیدم که حتما باید وقت بذارم و امتحان فارسی رو حداقل ۱۴ بگیرم که اگه  به خاطر اون شعر پر غلط ولی از نظر ایشون سرقتی۲ نمره ازم کم شد لااقل ۱۲ بشم 😅 . در همین رابطه گاهی مواردی از دل‌سروده هام رو برای دوستام میخونم و علیرغم وزین نبودن اونها ، کافیه یه نفر پیدا بشه و بگه اینها از خودت نیست ، خیلی برای آدم سخت هست که مورد اتهام قرار بگیره. علاقه زیادی به شنیدن دکلمه دارم بخصوص اگه توسط خالق اثر باشه ، با این پیش زمینه از باب نشون دادن علاقه ، جرات کردم و مواردی رو با نام " دل سروده " سرودم که اغلب اون ها در رابطه با داغ تنهایی و جدایی از همسرم هست که ۷ سال پیش در چنین روزی ، ۲۷ مرداد زندگی من و فرزندانم رو تحت تاثیر جدی قرار داد ، هر چند نمیدونم به لحاظ خاص بودن مطالب و شخصی بودن اون‌ها کدومشون رو اینجا نشر بدم ، اما شروع میکنم ، با تاکید ، ابدا در خیالم هم عنوانی مثل شعر و شاعری در خودم نمیبینم ، اما اگه گذر عزیزی به این صفحه افتاد خوشحال میشم ، اشکالات متعدد مطالب من رو تذکر بدهند 🙏یه توضیح آخر هم اینکه ، با توجه به اینکه اغلب این چند مورد علت خاصی در سرودن داشته که تقریبا شخصی هستند ، شاید در ابتدا با یه توضیح کوچکی همراه باشه .میعادگاه تقریبا روزانه من و همسرم طی این ۷ سال آرامستانی با نام " گلزار" هست و یه گوشه‌ای از اون مکان به نوعی قبله گاه من و دلم شده.آمد آن روز که شب کرد همه روز مرابرد آرامش و تسکین دل زار مرادل طوفان زده در حسرت فردا را سوختچون خزان کرد بهار و گل بستان مرامن خودم شاهد جان دادن جانم بودمرفت و با رفتن خود برد ز تن جان مرارفتی و بعد تو دیگر ز تب و تاب افتادنبض این زندگی و برد تب و تاب مرارفتنت شعله به جان و به گلستانم زدسوخت هر غنچه و هر گل ز گلستان مراغیر حسرت چه نصیب من دلسوخته شدچون که طوفان خزان برد گل ناز مرابعد تو کاش فقط داغ تو همراهم بودغم پی غم بگرفته همه بنیان مراتو گل شاخص گلزار وجودم بودیزین سبب میکشی‌ام گوشه گلزار مرابه خدا می‌سپرم ای گل گمگشته مندر فراغت شده آوارگی همساز مراکی رسد روز وصال من و تو مونس منچشم بر راه تو و دیده خونبار مرا سعید . خ . ا .سعید . خ . ا .Tue, 18 Aug 2026 12:14:39 +0330