https://virgool.ir/feed/@baharghnyfa2026-11-12 02:13:33https://files.virgool.ir/upload/users/399541/avatar/F0wpSk.jpeghttps://virgool.ir/@baharghnyhttps://virgool.ir/@baharghny/صرفا-برای-تیکه-های-باقی-مونده-از-غرورم-f7htccfbh15pشروع کردم به نوشتن ساعت ها نوشتم و نوشتم و نوشتم تا اینکه دیگه چیزی واسه نوشتن نبود اماده بودم نوشتمو برای همه ی دنیا ارسال کنم و با میلیون ها همدردی مواجه بشم ولی بعد از چند ثانیه ذهنم به کار افتاد یادم اومد اینجا مجازیه جایی که من تصویری جز خود واقعیم به جا گذاشتم اینجا دغدغه و ناراحتی من رنگ مو و ناخونام بود ادمایی هم که دنبالم میکردن همین دغدغه ها رو داشتن پس پست کردن حال واقعیم مسخره بود فقط خوشبختی ظاهریمو خراب میکرد و از میلیون ها ادمی که ارزو داشتن به جای من باشن کم میکرد پس منصرف شدم همه ی نوشته های ساعت ها تنهایی و ناراحتیمو با یه کلید پاک کردم ولی هر چی دنبال اون کلید توی ذهن و روحم گشتم اونو پیدا نکردم یادم اون من خیلی وقته اون کلید رو زیر خروار ها تظاهر و دروغ گم کردم بیخیال کم کردن ناراحتیم شدم سعی به لبخند زدن کردم اونقدر لبخند زدم که کل صورتم درد میکرد ولی اون لبخند چیزی از ناراحتیم کم نکرد واقعیت اینکه ادمایی که دوست و فامیل صدا میزدی از سقوط و مرگ تدریجیت خوشحالن و جشن میگیرنو حتی اب هم از بین نمیبره بعضی واقعیتا هیچوقت عادی نمیشه هیچوقت خاکستر نمیشه هر بار منتظری خاکستر گرماشو از دست بده مثل ققنوس از خاکستر وجودت و دردایی که کشیدی وناراحتی که تحمل کردی دوباره به دنیا میاد و سر باز میکنه و شروع میکنه به سوزوندت هر چی ادمای بیشتری رو خط میزنی افارد واجد شرایط برای خط خوردن از زندگیت بیشتر میشه تا جایی که کسی واسه خط خوردن نمیمونه و اون لحظه اسمتو میزان یه ادم تنها یه شکست تو یه زمینه از هزاران زمنیه ای که میتونستم توشون موفق باشم با زندگیم کاری میکنه که هزاران موفقیت هم نمیتونه جبرانش کنه قرار بود این متن نتیجه ی اخلاقی هم داشته باشه اما هر چی میگردم هیچ نتیجه ای نمیتونم از بی معرفتی و کوته فکری ادما بگیرم به جز اینکه به نظرم بزرگترین اشتباه خدا تو افرینش ما انسان ها اجتماعی افریدنمون بوده spring shspring shSun, 12 Dec 2021 20:29:09 +0330https://virgool.ir/@baharghny/صرفا-جهت-یاد-آوری-zyehmhayvtbpفکر که می کنی ،نه حق با اوناس نه حق با تو، گوشه گوشه ی ذهنت دلت هم برای خودت میسوزه هم برای اونا ولی...مقاومت میکنی ،میدونن اشتباه کردن ،میدونن اشتباه کردی ،ولی مقاومت میکنن و همین مقاومت وضعو بدتر میکنه ،تلفاتو بيشتر میکنه ،حتی به تفاهم رسیدن در آينده رو هم سخت تر میکنه تو تنهایی با خودت میگی، خب درسته ،تو گذشته اشتباهاتی داشتم ، حق دارن میزان اعتمادشون کم شده باشه ولی...وقتی باهاشون رو به رو میشی میبینی ، وضعیت خیلی وقته از تصوراتت مایل ها فاصله گرفته و داغوت تر شده ،کاهش میزان اعتماد، خیلی وقته به بی اعتمادی رسیده ،همون لحظه‌، شایدم سال ها بعد، میشکنی ،ضربه ی اول همون ضربس ولی مقاومت تو تعیین میکنه کدوم ضربه ی زندگی اخریش باشه خورد میشی و شیشه خورده هات تموم وجودتو پر میکنه میگذره و اونا اروم میشن ،اشتباهاتمونو ،اشتباهاتشونو قبول میکنن و سعی میکنن بر گردن به زندگی ولی تو الان یه آدم پر از خورده شیشه ای وقتی میان که همه چیزو درست کنن و تو رو با یه آغوش گرم ببخشن و عذاب وجدان عمل بدون فکرشونو کم کنن خورده شیشه هات بیشتر فرو میرن ،هم تو زخمی تر میشی هم اونا خراش بر میدارن ،دوباره از هم دور میشین و خورده شیشه ها بیشتر و کوچیکتر میشن ،اونقدری که نه دیگه از تو جدا میشن نه بعد از جدا شدن میتونن دوباره به هم وصل بشن تو تنها میشی ،خیلی تنها تر از قبل ولی اینبار ،با خودت نمیگی حق با اونا بود ،گاهی با خودت حرف میزنی ،گاهی با خودت درد میکشی ،گاهی با خودت تحمل میکنی ،گاهی مثل بمب منفجر میشی تو این مدت خیلیا سعی میکنن بهت نزدیک بشن ،خواسته یا ناخواسته به خاطر خورده شیشه ها زخمی میشن ،یه سریا بعد از برداشتن چندتا بریدگی ازت فرار میکنن و کیلومتر ها ازت دور میشن خیلی بدشانس باشی ،خورده شیشه هات از دور هم دیده میشن .اینجوری فاصله های حفظ شده بیشتر میشن و تو با خورده شیشه هات تنها میشی حوصلت سر میره و خورده ها رو کنار هم می چینی، یه آدم جدید تو اون آیینه می بینی یه آدم که با خودت خیلی فرق داره ،رنجیده و زخمیه و خیلی درد داره.لبخند میزنی شاید درداشو کم کنه، اونم لبخند میزنه تا مثل تو سعی کنه میشه ، اولین آدمی که صادقانه فرق داره .عاشقانه به فکرته با اینکه زخمیه و درد داره .این جمله صرفا جهت یادآوری ه و میخوام بدونی همه یه آدم تو آیینه دارن که دروغ نمیگه و هم اندازه با تو صبر داره، صادقانه هر جا نیازش داری پیشته و عاشقانه دوستت داره، ولی هر کسی توانايي دیدن و دوست داشتنشو نداره ،یه وقتایی آدما اون آدمو نمیبینن، اگه تو صادقانه اون آدمارو دوست داری، یا جای اون آدمو تو زندگیشون پر کن یا بهشون واسه ی دیدن اون آدم کمک کن ، خیلیا نمیدونن ولی شدیدن به دیدن دوباره ی اون آدم نیاز دارن. یه سریا مثل والدین من خیلی وقته یادشون رفته خودشونو تو آیینه ببینن و فک میکنن همه ی آدما همونایی هستن که بیرون از این خونن و ادم بودن خودشون يادشون رفتهspring shspring shSun, 11 Jul 2021 04:00:00 +0430https://virgool.ir/@baharghny/صرفا-جهت-یادگاری-n8gikgaanx65کم کم دارم بزرگ میشم بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به تنهایی خرید رفتنه ، اما حالا میدونم به بی پولی و حساب کتاب اقلامیه که از فروشگاه برداشتی و استرس کم نیاوردنه.بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به کفش پاشنه بلند پوشیدنه ،حالا میدونم به دنبال نون و پول دویدنه.بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به آرایش کردنه،حالا میدونم به درد و رنج کشیدن و دم نزدنه .بچه تر که بودم فکر میکردم به رانندگی کردنه،حالا میدونم به نگران زمان بودن و دیر رسیدنه. فکر میکردم به سر کار رفتنه، فهمیدم به حرص خوردنه فکر میکردم چین وچروک کنار چشم و خط خنده ی بزرگترا به خاطر خنده های پیا پی و سرخوشی بزرگ شدن ولی حالا فهمیدم این خطوط اثر تحمل کردنه ؛نشونه های شکستنی،فهمیدم وقتی میگن ما هم این دوره رو گذروندیم معنایش این نیست که گذروندن معنایش اینکه زمان ازشون گذشته ..گذشتن زمان از اما میتونه متفاوت باشهسخت گذشت ولی گذشت بد گذشت ولی گذشت زود گذشت ولی گذشت به بیکاری و بطالت گذشت ولی گذشت همه ی اینا یه نوع گذشتنه...گذشت زمان از آدما نه آدما از زمانمعنی گذروندن این نیست که خودشون کنار گذاشتنش ، معنایش اینه که قطار زمان و عمر بدون هیچ تردیدی ازشون گذشت' قطاری که الان هم داره از ما میگذرههر کسی یه جوری ،یه جایی از این قطار جامونده به دلایل مختلف .در زمان های مختلف ...چرا حرص میخورن که تجربیاتش تکرار نشه؟چرا نمیخوان بزارم جوری که میخوایم زندگی کنیم ؟چرا نمیران به آرزوها و رویا های دست نیافتنی فک کنیم ! چرا نمیران تو رویا سیر کنیم؟اونا ناراحتم که از این قطار جاموندن به ساعات و لحظاتی که باعث شد از قطار زمان جا بمونن تک تک روز ها فک میکنن و افسوس وقتی که از دست دادند میخورن و چیزی که یه ذره این پشیمانی رو کم میکنه جلوگیری از پشیمون شدن ما در ایندستنها مشکل بزرگ برامون اینه که بلد نیستن به زبان ما حرف بزنم ،همین که اونا زبان ماریو بلد نیستن و ما هم زبون اونا رو ؛ همین دو طرفه خسته و نا امید و عصبانی میکنه ولی هیچ کدوم سعی به یاد گرفتن زبان طرف مقابل نمی کنه ما انعطاف بیشتری داریم بع قول اونا بیاین دنیا رو از دید اونا هم نگاه کنیم ' سخته هزاران بار هشداری رو به یه فرد خارجی با زبان متفاوت بدی و بعد از بار ها و بار ها تکرار ش گیج تر و گیج تر بع و با یه لبخند بدون توجه به هشداری بع کارش ادامه بده 'در اخر هم اون چیزایی به تو بگه که تو هم چیزی ازشون نمیفهمی ...ما خواهان درک متقابلی ....کاش روزی بیام که هر دو طرف واسه رسیدن به این چیز و یادگرفتن زبان طرف متقابل تلاش کنن به جای اینکه به حرف زدن به زبان خودشون ادامه بدن ولی خوبه گاهی هم ما از دریچه ی چشم های به اشک نشسته ی پدر مادر هامون به دنیا نگاه کنیم spring shspring shFri, 09 Jul 2021 02:17:02 +0430