<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</title><link>https://virgool.ir/feed/@bahar90.motamedi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 12:18:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4138103/avatar/C527zQ.png</url><title>ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</title><link>https://virgool.ir/@bahar90.motamedi</link></image><item><title>ناجیانِ‌خسته</title><link>https://virgool.ir/@bahar90.motamedi/ناجیانِ-خسته-ndmfu8ejiqvp</link><description>ما همون بچه‌هایی هستیم که هر شب با سر تو بالش بغض می‌کنننه چون شکست عشقی خوردن…نه چون نمره‌ کم گرفتن…بلکه چون حس می‌کنن قراره یه عمر، تو کشوری نفس بکشن که حتی اجازه نداره خودش باشه…»«ما جوونایی هستیم که شاید خنده‌هامون الکیه،ولی دردایی که می‌کشیم واقعیه…هنوز نوجوونیم، ولی انگار هزار ساله از زندگی خسته‌ایم...ماهایی که از تنهایی و بی‌توجهی له شدیمولی بازم می‌خوایم دنیا رو نجات بدیم، حتی اگه خودمون نجات پیدا نکنیم..ما بچه‌های سکوتیم!بچه‌هایی که یاد گرفتن دردشونو تو خودشون بخورن.با لبخندای نصفه‌نیمه‌ای که فقط برای آروم کردن بقیه‌ست، نه خودمون.ما نوجوونایی هستیم که هیچ‌وقت واقعاً نوجوونی نکردیم.وسط درد و گرونی و ترس و محدودیت، بزرگ شدیم...ولی هنوز بچه‌ایم.یه مشت بچه‌ی خسته، که می‌خوان دنیا رو نجات بدن.کاش یه بار یکی می‌پرسید: تو که خودت این‌همه زخمی، چرا هنوز می‌خوای زخم‌های بقیه رو ببندی؟ما ناجیان خسته‌ایم.ما اوناییم که نصف شب می‌زنیم زیر گریه ولی صبح می‌خوایم امیدو پخش کنیم بین مردم.ما اوناییم که تو دل شلوغ‌ترین جمع، تنهاترینیم…ولی واسه همه جا داریم.دلمون می‌خواد بخندیم، رقص کنیم، آواز بخونیم…ولی از وقتی چشم باز کردیم، یاد گرفتیم که باید مواظب باشیم.لباسمونو چک کنیم.حرفمونو قورت بدیم.رویاهامونو قایم کنیم.ما بچه‌های کشوری هستیم که هنوز فرق ایران و عراقو نمی‌دونن، ولی ازمون انتظار دارن قهرمان باشیم.و خب… شاید باشیم.شاید با همین خستگی، با همین اشک تو چشم، ناجی بشیم.فقط کاش… یه‌بارم کسی ناجی ما می‌شد..</description><category>ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</category><author>ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</author><pubDate>Sat, 19 Jul 2025 20:53:32 +0330</pubDate></item><item><title>یه شروع کوچیک برای یه صدای بزرگ</title><link>https://virgool.ir/@bahar90.motamedi/یه-شروع-کوچیک-برای-یه-صدای-بزرگ-md2or0f932eh</link><description>🌧 «گاهی وقتا دلم می‌خواد فقط توی سکوت بشینم، زل بزنم به یه نقطه و از ته دل بگم &#34;خسته‌ام&#34;بدون اینکه کسی مسخره‌م کنه یا بگه زیادی حساس شدی.من فقط یه دختر معمولی‌ام، با فکرای نامعمول…کسی که بین آرزوها و محدودیت‌ها گیر کرده؛ کسی که گاهی از حجم دردهایی که توی دلشه، خفه میشه اما بازم لبخند میزنه، چون راه دیگه‌ای نداره.من اینجام که بنویسم، چون نوشتن تنها چیزیه که حالمو بهتر می‌کنه.اینجا از چیزایی می‌نویسم که شاید حرف دل خیلی از ما باشه… از خستگی، از امید، از جامعه، از آدمای سمی، از دلتنگی…از خودمون.اگه حس می‌کنی تنهایی، بدون که منم اینجام… درست مثل تو!:)</description><category>ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</category><author>ࢪَنگِ‌بہاࢪ؛</author><pubDate>Sat, 19 Jul 2025 17:40:26 +0330</pubDate></item></channel></rss>