<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Bahar.Msd</title><link>https://virgool.ir/feed/@bahar-msd</link><description>از خیلی قبل تر از اینکه کسی بگه: &#34;محتوا پادشاه است&#34;، نویسندگی و تولید محتوا عشق و کار من بوده. اینجا در فضای ویرگول می خونم و می نویسم و در کنار شما لذت می برم❤</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 17:00:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1053992/avatar/khCLYr.jpeg</url><title>Bahar.Msd</title><link>https://virgool.ir/@bahar-msd</link></image><item><title>&#34; استفراغ ِروانی؛ روی کاغذهات بالا بیار!</title><link>https://virgool.ir/@bahar-msd/استفراغ-ِروانی-روی-کاغذهات-بالا-بیار-rsssssy9gkk4</link><description>داشتن یک دفترچه خاطرات قفل دار، بخشی از کودکی و نوجوانی خیلی از ما  بود.  ما حرف های دلمونو به کلمه های جوهری تبدیل می­کردیم و می­نشوندیمشون لای اون کاغذها و بهشون قفل می­زدیم.روانشناس­ها به مراجعین­شون میگن: &#34;بنویس! حس­هات و دردهات رو بنویس!&#34; اون ها هم وقتی می نویسند انگار حالشون بهتره.نوشتن راهی به سوی رهاییه و &#34;استفراغ روانی&#34; یا &#34;نوشتن درمانی&#34;، نوشتن آزادانه ی افکار آزاردهنده است. این کار می تونه مرهم باشه، یا حتی شفا؛ شفای روح.نوشتن درمانی و قلم و کاغذِ درمانگرما می­تونیم از رنج­هامون، آنچه در دل داریم، آنچه بر ما گذشته و در اعماق دلمون مدفون مونده یا هر آنچه که زخم بر دل و جان­مون زده بنویسیم و امید داشته باشیم که به مرور، خاطرات سیاه دور شن و آرامشِ گم­گشته به ما برگردهثبت خاطرات بد و وقایع ترسناکی که بر ما گذشته، و حتی آنچه که در تاریکی­های ذهنمون می گذره، مسیریه به سوی سلامت روح و روان. مادامی که جنبه­ های آسیب ­پذیرِ وجودت به صورت نوشتار در بیایند، بندها یکی یکی پاره میشن و رهایی حاصل میشه. مهم نیست بعد از نوشتن، با اون نوشته چه می کنی. فقط مهم اینه که از زخم­هات بنویسی؛ناگفته هات رو بنویسنوشتن درمانی یعنی باید محرمانه ترین داستان زندگیت یا دردناک و شرم­ آورترینش رو بنویسی. قلم تویی و کاغذ درمانگر توست. اون اتفاقی که برای هیچکس تعریف نکردی یا از یادآوری و تکرارش حتی برای خودت آزرده میشی رو بنویس. حرفها و افکار تلخت رو روی کاغذ بپاش چون ما نباید اجازه بدیم این زخم­های کهنه ما رو از پا بیاندازند و مثل غده های بدخیم تو وجودمون جا خشک کنند. حقیقت اینه که اون چیزی که باعث پوکی استخوان در ما میشن  تحمل بارهای احساسی هستند! پس باید بیرون ریختشون، باید نوشت و باید ازشون رها شد.پ.نوشت1: پیشنهاد می کنم عبارت استفراغ روانی یا نوشتن درمانی رو سرچ کنید و جزئیات این تکنیک روانشناسی رو مطالعه کنید.پ.نوشت2: به ­نظرم ارتباط معنا داری بین تکنیکِ استفراغ روانی و این موضوع که گفته میشه بسیاری از نویسندگان زبده (مثل تولستوی، رولینگ، اِما تامپسون) دارای اختلالات افسردگی و روانی بوده و یا هستند، وجود داره. اینطور نیست؟</description><category>Bahar.Msd</category><author>Bahar.Msd</author><pubDate>Sat, 24 Jul 2021 15:51:31 +0430</pubDate></item><item><title>من نویسنده ام؟</title><link>https://virgool.ir/@bahar-msd/من-نویسنده-ام-iosjftljgr0g</link><description>من بهاره هستم. می­ نویسم اما هرگز خودم رو یک نویسنده به حساب نمیارم چون فکر می کنم نویسنده بودن در بستر ادبیات غنی و پر مغز فارسی، راه طولانی هست (البته که مستحضرید نویسندگی درست و حسابی و وزن دار رو عرض می کنم، وگرنه نویسندگان ِ &#34;ه&#34; کسره نابلد و بیگانه با ادبیات که در فضای مجازی زیاد داریم و دیده ایم). من در بهترین حالت می تونم بگم یک نویسنده ی محتوای متنی هستم که همچنان در حال آموزش، تمرین و تکراره.من که نیستم اما اصلا نویسنده واقعا کیه و ویژگیهاش چیه؟ شاید اگر بخوام در تعریف نویسنده، موجز نویسی رو رعایت کنم و از مدل های نوشتاری کلیشه ای دوری کنم کمی به چالش بربخورم اما سعیم رو میکنم.نویسندگی پیوند بین عشق به نوشتن و توانایی در نوشتن استهر کس که می نویسه نویسنده نیست. هرکس که نوشتن رو دوست داره هم نویسنده نیست. نویسنده کسی هست که نه هر از گاهی بلکه همیشه به نوشتن ادامه میده، دانشش رو داره و انتخاب کرده که بنویسه. در واقع او با دل و جان می نویسه و این کار رو دوست داره اما در کنارش، دستور نگارش و قواعد زبان رو بلده و اون ها در نوشته هاش درست به کار می بره. دایره لغات وسیعی داره و ساده و قابل فهم نوشتنِ مطالب پیچیده رو بلده. نویسنده جزئی نگره، آدم با تجربه ایه، خیلی زیاد میخونه و مشاهده میکنه و البته تخیل اش خوب کار میکنه (ویلیام فاکنر) و به همین دلایله که بیان میشه نویسندگی در واقع پیوند بین عشق و تواناییه.اما نویسنده ی محتوایک نویسنده ی خوب محتوا هم به تبعیت از ویژگی های گفته شده در بالاست. او با آگاهی می نویسه، از کلیشه پرهیز می کنه، الهام می گیره اما هرگز کپی نمی کنه. علاوه بر قریحه و خلاقیت، بر تکنیک ها مسلطه. دنیا و نیاز خواننده رو به خوبی می شناسه و احتمالآ از نظر فردی انسان خوبیه (همان خوبِ نسبی که اکثریت بر سرش توافق داریم).من به عنوان عاشق و فراگیرنده ی نویسندگی هر روز سعی می کنم/دوست دارم، اون شخصی بشم که ویلیام وردزورث میگه: &#34;بخوان، تعقل کن، بنویس و تکرار کن و کاغذهایت را با نفس قلبت پر کن تا واقعآ نویسنده بشی&#34;. اما شما چطور نویسنده شُدید یا قراره بشید؟</description><category>Bahar.Msd</category><author>Bahar.Msd</author><pubDate>Mon, 19 Jul 2021 19:19:05 +0430</pubDate></item></channel></rss>