<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بهار خدادوست</title><link>https://virgool.ir/feed/@bah.ar</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:07:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/28375/avatar/HwtVwP.png</url><title>بهار خدادوست</title><link>https://virgool.ir/@bah.ar</link></image><item><title>سلام بر ابراهیم</title><link>https://virgool.ir/@bah.ar/سلام-بر-ابراهیم-cn6gttdoswc5</link><description>کم نشنیده ایم نام و نشان کسانی را که برنفس خود غلبه کردند.میخواستند به خدا نزدیک شوند و از عمر عزیزشان در این مسیر هزینه کردند. برخی از این ها را در میان کسانی یافتیم که خود را از اهل دنیا جدا کردند و راز و نیاز صبح و شامشان،زبانزد عام و خاص شد.برخی دیگر سیرو سلوک خود را در بخشش و انفاق دانستند  و این راه را برای رضایت قلب و جانشان پیش گرفتند. عده ای راه خدا را در میان کتاب ها و علمشان یافتند و مشتاقانه با ذهن روشنشان این مسیر را برای خود و نسل های بعد هموار کردند.  اما گاهی در دل جامعه کسانی پیدا میشوند که سعی می کنند با زندگی در میان مردم عادی،تمام راه های قبلی را در رفتار خود عملی کنند.   این ها همان کسانی هستند که دست خیلی از افراد را میگیرند و میبرند آنجا که خداوند میفرماید: &#34;بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ&#34;   &#34;ابراهیم هادی&#34; مصداق بارز یکی از این افراد بود به حدی که حتی بعد از شهادتش اهدافش با همان کیفیت زمان حیاتش در حال عملی شدن است.   کسی که نهایت سعیش این بود که تجلی گر صفات الهی باشد.   کسی که در شکل و شمایل  انسانی با زندگی معمولی، درون خویش پهلوانی آفریدو خوب دریافته بود که اگر با یک دست،دست کسی را بگیرد دست دیگرش در دست خداست.   کسی که تنها حرفش به ما این بود که مشکل کارهای ما این است که برای رضای همه کار می کنیم جز خدا...</description><category>بهار خدادوست</category><author>بهار خدادوست</author><pubDate>Sun, 12 Jan 2020 21:14:18 +0330</pubDate></item></channel></rss>