<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Gladius</title><link>https://virgool.ir/feed/@bagheri.saleh</link><description>دلنوشته‌هایم را اینجا می‌نویسم تا روزگاری یادم بماند که بر من چه گذشت ... حرفی برای گفتن ندارم ... فقط حافظه‌ام ضعیف است ...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:48:43</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/21321/avatar/3n1Cm6.png</url><title>Gladius</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.saleh</link></image><item><title>چه خلاء محشری ...</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.saleh/what-a-bigbang-jtvfbstdhiax</link><description>امروز ۲۸ آذر بود، دقیقاً یکسال و یک فصل از رفتنش گذشت ... «رفتنی» که با خودش هزاران سوال و پازل حل نشده تو ذهنم باقی گذاشت ... خیلی سخته که یکسال بگذره ولی ندونی دقیقاً چه اتفاقی افتاده ... پاره ای از وجودم مدتها بود که برای همیشه رفته بود... در این روزهای تنهایی، همیشه ذهنم بدنبال پاسخ سوالی حل نشده در لابلای خاطراتمان میگشت ... همیشه از خودم میپرسیدم که برای یک انسان چه «انگیزه‌ای» میتونه اینقدر قوی باشه که بتونه روی ۲۴ سال از زندگی خودش خط بطلان بکشه و دوباره از صفر شروع کنه!میلیونها دلار پول؟ میلیاردها ساعت محبت؟ عشق؟ واقعا اون «انگیزه» چی بوده؟من ماهها به این قضیه فکر کردم که اگر به من میلیاردها دلار پول بدن ولی بگن از خانواده خودت، از همسرت، از دوستانت، از این همه وقتی که برای درس و دانشگاه گذاشتی، از شخصیتت، از زندگیت، از آبروت، از اعتمادهایی که بهت شده، از اعتبارت، از همه چیزت دست بکش، من اینکار رو نمیکنم ... اما اون این کار رو کرد ولی نمیدونم در قبال چی ... واقعا نمیدونم چی براش اینقدر ارزشمند بود ...اگه روزی برگرده و ببینمش ... فقط ازش میخوام به همین سوالم پاسخ بده ... فقط همین ...</description><category>Gladius</category><author>Gladius</author><pubDate>Wed, 19 Dec 2018 22:41:16 +0330</pubDate></item><item><title>۲۸ ام آبان ...</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.saleh/first-q3slyq0kt0yv</link><description>امروز ۲۸ ام آبانماه ۱۳۹۷، ۲۹ سالگی‌ام تمام شد و به دهه سوم زندگی‌ام ورود کردم. یک روز معمولی مثل بقیه روزها ... البته شاید به این خاطر هست که خودم نخواستم اتفاق خاصی بیفتد. یک رسم معمول هست که روز تولد را جشن می‌گیرند. اما من هنوز نتوانستم دلیل این کار را بفهمم که چرا جشن می‌گیرند. شاید خوشی زده زیر دلشان و می‌خواهند لحظه‌ای یا روزی با دوستان و آشنایان بگویند و بخندند و شادی کنند. البته که این دنیای پر از غم، بهانه‌های شادی هم می‌خواهد و چه بهتر از روز تولد.مدت‌ها قبل با ویرگول آشنا شدم و تصمیم گرفتم نوشته‌هایم را اینجا منتقل کنم. اما فرصتی برایم پیش نمی‌آمد. امروز ۲۸ ام آبان را بهانه‌ای قرار دادم تا تولدم در دنیای ویرگول هم باشد. نوشته‌هایم زیاد است و شاید نشود اکثرشان را اینجا عمومی کنم، اما سعی می‌کنم ترتیب را حفظ کنم و یا رویه‌ای در نوشتن بکار گیرم که ترتیب داستان‌ها و دلنوشته‌ها حفظ شود. داستان نویس نیستم. صرفاً اتفاقات روزمره این تن خسته را که شاید دلیلی در پس ابهام وجودش در این دنیا باشد را به عنوان خاطرات می‌نویسم. قول نمی‌دهم که زندگی جالب و پرماجرایی باشد، صرفاً قلمی مجازی را می‌فرسایم تا شاید سالیان دور، برای خودم مجالی از تفکر، خنده، گریه و گفتن واژه‌های «یادش بخیر» را بوجود آورد.</description><category>Gladius</category><author>Gladius</author><pubDate>Mon, 19 Nov 2018 14:33:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>