<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Danial Bagheri</title><link>https://virgool.ir/feed/@bagheri.danial</link><description>زیاد داستان خاصی ندارم. دوست دارم دنیا بهتر باشه و همه خوشحال باشن. شایسته سالاری برام مهمه، خانواده دوستم و به هنرعلاقه دارم. فوق لیسانس رشته معماری دیجیتال هستم و برنامه نویسی و طراحی گرافیک انجام م</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 07:38:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/14405/avatar/avatar.png</url><title>Danial Bagheri</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial</link></image><item><title>درآمد دلاری و راه حل هایی برای گذشتن از شرایط سخت اقتصادی</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/ایده-ای-های-برای-درآمد-دلاری-و-کمک-به-هموطنان-در-شرایط-سخت-اقتصادی-bwi1vdbegifl</link><description>سلام، مدتیه که می خوام یه مطلب و در واقع یک راه حل بنویسم که هم به وجدان درگیر خودم کمک کنه و هم به دیگران انگیزه و کمک کنه که بتونیم به هم کمک کنیم. این روز ها بر کسی دیگه پوشیده نیست که مردم ایران در شرایط بسیار سخت اقتصادی هستند و بیشتر از همیشه لازمه که همه به هم کمک کنیم ولی واقعا چگونه؟ من راه حل هایی که به نظرم رسید رو در زیر نوشتم و خوشحال میشم پیشنهاد ها و نظرات شما رو هم بدونم. کمک های نقد مالی و خرید دارو برای بیماران قطعا بهترین نوع کمک این هست ولی مشکلاتی در حال حاضر هست که می تونه این نوع کمک رو از طرف ایرانیان خارج از کشور سخت کنه.نبود اعتماد به مقصد دریافت کمک: معمولا سخت میشه اعتماد کرد و معمولا وقتی هم که اعتماد می کنیم که کسی که میشناسیم به ما اطمینان بدهد که کمک به درستی برای نیازمند خرج میشود، آیا راهی هست که بشه که در این زمینه شفافیت ایجاد کرد؟سختی انتقال پول: در اروپا و آمریکا معمولا انتقال پول با آسانی یک کلیک هست ولی در مورد انتقال پول به ایران این یکی از مشکلات اصلی جلوگیری از کمک های نقدی با مبالغ کم هست.راه حل: قاعدتا charity های ایرانی خارج کشور می تونن توی این زمینه خیلی کارها انجام بدن، البته باز اعتماد به این خیریه ها خودش مسئله هست، گاها خیلی از این خیریه ها تحت پوشش های کمک های حقوق بشری فعالیت های سیاسی انجام میدن. ولی به نظرم خیریه چه در مورد گرفتن و انقال دارو به ایران و چه همکاری با خیریه های داخل ایران می تونن فعالیت کنن حتی تا حدی می تونن کمک های غیر ایرانی رو هم بگیرن اگه تبلیغات گسترده انجام بدن و از همه مهم تر می تونن پول ها رو به صورت قانون از خیرین بگیرن و به صورت قانونی ( و قاعدا با سختی های اداری با توجه به تحریم) به صورت نقد یا حداقل دارو و وسایل مورد نیاز به ایران انتقال بدن.کمک برای مشاغل با درآمد های دلاریاین ایده هم خیلی جدید نیست، ولی قاعدتا با سقوط ریال در سالهای اخیر و ارزش بالای دلار، درآمدهای غیر ریالی ایده آل ترین راه برای مردم ایران هست تا بتونن از مشکلات فعلی رد بشن. در این زمینه کشورهای پاکستان، هند و ترکیه خیلی بیشتر از ایرانی ها تجربه دارن و سال هاست که انواع مختلف درآمد را از کشور های اروپایی و آمیریکا دارن. مواردی که من به شخصه زیاد دیدن گزینه های زیر هست:فروش گاه آنلاین لباس ( که معمولا ترکیه و چین خیلی توی این زمینه فعالیت دارن)ارائه خدمات آی تی ( طراحی وب، موبایل اپ) که معمولا هندی ها و پاکستانی خیلی فعال هستن. قیمت ها شدیدا پایین هست ولی متاسفانه کیفیت ندارند و به نظرم ایرانی ها کیفیت خیلی بهتری رو می تونن توی این زمینه ارائه بدن.ساخت محصولات رسانه ای - البته مدتیه که دیدم در یوتیوب فعالیت های ایرانی ها در این سالها بیشتر شده، بیشتر محتوا برای خود ایرانی ها میسازند که خود این هم خیلی خوبه و باعث درآمد های دلاری میشه - ولی در ساخت محتوای انگلیسی هم به نظرم میشه کار کرد. حتی محتوای عربی و یا ترکی.فروش مواد خوراکی - که باز ترکیه در این زمینه خیلی فعال هست.لوازم خانگی، خصوصا دکور خانه من فکر می کنم خیلی جای موفقیت داره مخصوصا با طرح های ایرانی ولی با سلیقه های غربی.مشکلات:پلتفرم: نبود بستری برای ایرانیان خارج و داخل که به هم مشورت اقتصادی بدهند. کشورهای مثل چین و ترکیه به دلیل آسانتر بودن سفر با اروپا آشنایی بیشتری دارند و قاعدتا بهتر می توانند برای بازار آن ها محصولی تولید کنند. ولی به نطرم این gap با ساخت شاید یک platform از بین بره.پست آسان: انتقال جنس با سرعت کافی و هزینه کم از مشکلات اصلی هست، ولی حتما راه هایی هست که بشه این مشکل را حل کرد. یکی از معروف ترین راه ها استفاده از fulfilment centre هست، این انبار ها که به طور مثال می توانند در کشور های ثالث باشند مثل ترکیه یا عراق می توانند وظیفه نگهداری محصول و پست جنس را در ازای مبلغی انجام بدهند و فقط فروشنده باید فکر فرستادن جنس به این انبار ها و اتصال فروش گاه آنلاینش  با این انبار ها باشد. ( در صورت استقبال با توجه به تجربه ام می توانم در این مورد بیشتر بنویسم.)انقال پول و دریافت پول: ظاهرا ایرانی ها راه حل هایی در این مورد پیدا کرده اند که من با آن ها آشنا نیستم و ممنون میشم اگر اینجا کسی می تواند راهنمایی کند.حتما خیلی ها راه حل های بهتری هم دارند که می توانیم به هم کمک کنیم، اگر کسی ایده بهتری دارد لطفا همیجا بنویسید که شاید به کمک کسی بیاید. </description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Wed, 28 Oct 2020 14:58:47 +0330</pubDate></item><item><title>آیا کلمات زیادی به انگلیسی می دانید ولی هنوز نمی توانید به راحتی صحبت کنید؟</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/آیا-کلمات-زیادی-به-انگلیسی-می-دانید-ولی-هنوز-نمی-توانید-به-راحتی-صحبت-کنید-g4m9jcjygtet</link><description>عکس تزیینی است. عکاس عکس: دوست خوبم حامد معصمومیآیا شما هم جزو اون دسته از آدم ها هستین که روش زبان یادگرفتنتون این بود که کلمه حفظ کنین و حالا وقتی می خواین صحبت کنین احساس می کنین که به ندرت می تونین پیامتون رو به مخاطب برسونین؟ اگر بله باید بگم که من هم مثل شما بودم و هنوز هم گاها این مشکل رو دارم ولی خیلی خیلی کم تر. دلیل حل این مشکلم هم روشی بود که بعد از ۴ سال زندگی در انگلیس پیدا کردم که اینجا می خوام بهتون یادش بدم.راه حل من این بود! ساخت فرمول. خوب به چه صورت؟ اول یک جمله که در یک شرایطی می خواستم به کسی بگم رو حفظ کردم. مثلا مغز من که فارسی فکر می کرد می خواست به دوستم بگه که «آخ اگه من می دونستم تو مریض هستی حتما میومدم به دیدنت.» خوب حالا شاید امروز بعد از این همه سال بدونم که این جمله شاید از لحاظ زبانی قابل گفتن باشه ولی از لحاظ فرهنگی خیلی معنی نمی ده! یا حداقل کسی این جوری این حرف رو نمیزنه. بگذریم، اینجا من می خوام بهتون بگم که چه جوری باید این جمله رو ساخت و کاری به اینکه از لحاظ فرهنگی درست هست یا غلط نداریم. پس ادامه میدیم.خوب من در اون لحظه توی گفتن اینکه اگه می دونستم میومدم دیدنت بیشترین مشکل رو داشتم. طبیعتا به خاطر دلایل دستور زبانی. خوب گشتم و جمله درست رو پیدا کردم که این بود:if I had known you are sick, I would have came to see you ifIhadknownyouaresick,Iwouldhavecametoseeyou به مثال بالا توجه کنید. من این جمله رو حفظ کردم. به شما هم پیشنهاد می کنم حفظ کنید. نیاز زیادی هم نیست که من برای شما این جمله رو بشکافم فقط در این حد که بعد از حفظ کردن دقیق این جمله یک چیز جدید در ذهن من شکل گرفت و اون اینکه «اگه می دونستم» به معنای می دونستم در گذشته میشود had known و اگه خوب سطح زبانتون متوسط هست بلدین راحت اشکال دیگش رو هم درست کنید. توجه به اینکه این با فعله گذشته هم فرق داره باز خیلی مهمه. if I knew هم احتمالا اینجا درسته ولی فقط به گذشته مربوط میشه و نه به مدت زمانی که دوستم مریض بوده. وقتی میگیم if I had knwn یعنی در واقع «اگه این مدتی که مریض بودی من می دونستم » دلیلش هم که ترجمش طولانی هست اینه که ما در فارسی فعلی به این شکل نداریم.نکته دومی که یاد گرفتم معنی would have بود که میشد «می کردم» در زبان محاوره ای فارسی و به معنای دقیق میشد «خواهم میکرد». حالا ببینین تعداد جملاتی که از اون روز به بعد با این یک جمله ساختم.If I had known you are not coming, I wouldn&#39;t have waitedIf I had bought a car, I wouldn&#39;t have asked you for a liftIf I hadn&#39;t been busy, I would have been there with youIf I could have one wish, I would have wished for a new carIf I had know you are back in the office, I would have emailed youand so on..در هر حال من معلم زبان نیستم و نگران هستم که اشتباهاتی در مورد دستور زبان چه فارسی و چه انگلیسی توی این مطلب داشته باشم پس اگه دیدین به من بگین. امیدوارم شما هم از این مطلب ایده بگیرین و جملات جالبی که به ذهنتون میرسه که حفظ کردنش به دیگران کمک می کنه رو اینجا به اشتراک بگذارین.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Fri, 11 Jan 2019 03:26:41 +0330</pubDate></item><item><title>آنچه که درباره بچه دار شدن به شما نمی گویند!</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/آنچه-که-درباره-بچه-دار-شدن-به-شما-نمی-گویند-kfkwlcumpnyw</link><description>اگه شما یه زوج جوان هستین و هنوز بچه دار نشدین، حتما تا حالا براتون پیش اومده که از بین دوست ها و یا فامیل ها کسانی بیان بهتون بگن که :اصلا فکر بچه نکنی ها… تا می تونین از باهم بودن لذت ببرین. یا مثلا بگن، بچه داری یعنی بی خوابی، هزینه. زندگیتون یک شبه از این رو به اون رو میشه و …حتی گاها ممکنه بگن، بدبخت میشین و از اینجور چیزهاواقعیت اینه که چیزی که بهتون می گن خیلی دور از واقعیت نیست. من در موقع نوشتن این مطلب یک پسر تقریبا ۳ ساله دارم و باید اعتراف کنم که پچه داری خواب رو برای حداقل یک سال اول از چشمانتون میگیره. مخصوصا اگه سر کار میرین خودتون رو برای چشم های پف کرده حاضر کنید! شاید تا ۲ ساله اول حتی نتونین یک برنامه برای زندگیتون بریزین و یا به راحتی تلویزیون تماشا کنید! سینما رفتن رو که باید از یاد برد. مسافرت های سخت، بیرون رفتن با دوست ها و یا حتی کتاب خواندن رو.اما اون چیزی رو که هیچ کس بهتون نمی گه اینه:دیگه شما لحظه ای نیست که لبخند نزنید. دنیاتون بی نهایت شیرین میشه.بله شاید جون خندیدن نداشته باشین و یا مشکلات نزارن که به این نیمه پر لیوان نگاه کنین ولی واقعیت اینه که از لجظه ای که وارد خونه میشین سرگرم هستین، دیگه حوصلتون سر نمی ره. بهترین لحظات رو با خانوادتون خواهید داشت و هر روز که برمیگردین سر کار دلتون برای هم دیگه تنگ میشه. مثل قدیمی ها که می گفتن زن و شوهر باید زود بچه دار شن. فکر کنم دلیلش این بوده که بچه اینقدر همه رو مشغول می کنه و خوشحال که می فهمی چه قدر خانواده مهمه.شایدم من اشتباه می کنم. حداقل بذارین به حساب نظر من. شاید اصلا این حرف ها برای مادر ها کم جالب باشه، ولی اگه شما هم پدر هستین و با این حرف ها هیچ ارتباطی برقرار نمی کنید شروع کنین با بچه هاتون وقت گذروندن. سعی کنین تنها هم ازش مراقبت کنین، تمام سختی هارو بکشین تا طعم نزدیک شدن به دنیای شیرین کودک تون رو بچشین.البته کسانه زیادی هم هستن که مثل من فکر نمی کنند و کاملا اعتقاد دارن که زندگیشون بعد از بچه دارشدن نابود شده. من فکر می کنم مثل هر کار سنگین دیگه ای، کاملا بستگی داره چگونه به بچه دار شدن فکر کنیم. مثلا اگه فکر می کنید که بچه چیزی بوده که شما نمی خواستید ویا کلا به عنوان یک مشکل بهش نگاه کنین، درست اون موقع وقتی هست که مشکل اصلی شروع میشه. این خیلی هم واقعا به بچه دار شدن ربطی نداره، کلا در همه چیز همینه، اونهایی که فکر میکنن کارشون بده و مجبور به کار هستن همه وقتهایی که سر کار هستن ناراحت و بد اخلاقن، یا اونهایی که توی روابطشون با دوست ها و یا فامیل مشکل دارن همیشه در عذابن. چون احتمال زیاد حرفی که می زنند و یا انتقادی که دارند تا حدی درست هست ولی واقعیت اینه که اگه شروع کنین با سختی هاش بسازین، شروع می کنین ازش لذت بردن.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Thu, 03 Jan 2019 17:35:19 +0330</pubDate></item><item><title>درس کارآفرینی: حرکت قدم به قدم</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/درس-کارآفرینی-حرکت-قدم-به-قدم-hdfy73jslyun</link><description>امروز نامه خداحافظی و پایان کار استارتاپ میبریم رو خوندم و به نظرم چند تا درس خیلی جالب و مهم میشه ازش گرفت و به هرکسی که دلش می خواد یه بیزینس رو شروع کنه پیشنهاد می کنم بخونتش. از بچه های میبریم هم تشکر می کنم که اینقدر منصفانه تجربه هاشون رو با همه در اشتراک گذاشتند واین کار خیلی ارزشمندی هست که معمولا کم اتفاق میفته.خیلی خلاصه ظاهرا میبریم یه استارتاپ هست که تشویق میکنه مردم رو به جای تک سرنشینی در خودرو شخصی با دیگران همسفر بشن و اینطوری در ترافیک و آلودگی هوا هم تا‌ثیر بزارن. نمونه این ایده در اروپا هم هست و معمولا بین شرکت های بزرگ خیلی محبوب هستش به این صورت که شرکت کارمند هاش رو تشویق می کنه که با همکار هاشون که نزدیک هم زندگی می کنند مسیر رو سفر کنند و اینطوری یک ماشین کمتر لازم هست از خانه بیرون بیاد و معمولا برای انجام راحت تر هماهنگی های اینکار نرم افزار هایی مثل میبریم کار را ساده می کنند.استارتاپ میبریم دلیل شکستش رو چیزهای متفاوتی می دونه ولی اصلی ترینش اینهاست:۱ – تغییر فرهنگی مشتری ها که نیاز به زمان و سرمابه داره و سرمایه گذار ها معمولا انتظار درآمد بازدهی کوتاه مدت دارند.۲ – انرژی بی دلیل گذاشتن در شروع کار بدون اینکه درست مخاطب رو بشناسن.۳ – شناخت نادرست بازار.۴- بی توجهی به کار تیمی.۵- کمبود سرمایه.من برام جالب ترین بخشش همون مورد دوم و سوم بود. به نظرم فارغ از اینکه شما یه بیزینس استارتاپی هستین یا نرم افزاری، در نهایت شما یک سرویس ارائه می کنید و لازم هست که قدم به قدم جلو برین. مشتری ها را بشناسین و از پیشنهادهاشون بهترین استفاده رو بکنین و سعی کنین براساس نیاز های مشتری تغییرات رو انجام بدین. خیلی وقت ها ما میخوایم یه چیزی بسازیم که جدید هست و سخته نظر مشتری رو دونستن و بهترین کار این هست که ایده رو به طوری ساده و بدون تمام کارآیی های نهایی به بازار معرفی کرد، محصولی ساده و تک بعدی که بر اساس نیاز مشتری و ایده های شما شکل نهاییش رو به دست میاره.یادمه جمله معروف استیو جابز وقتی که آی پد رو معرفی کرد اینبود که ما چیزی ساختیم که شما همیشه به اون نیاز داشتین ولی از اون خبر نداشتین.این یک جمله بازاریابی بود و در واقع اپل از فروش آیفون و پیشنهاد هایی که از مردم و مشتری هاش می گرفت فهمید که ساخت آیپد هم می تونه فروش خوبی رو براش بیاره و اینطور نبود که شب بخوابن صبح بیدار بشن و بگن بریم آی پد درست کنیم.خیلی از ما وقتی توی کوچه و خیابون بیزینس هایی رو میبینیم که نه نوآور هستن و نه جالبی خاصی دارن ولی موفق هستن به خودمون میگیم که اگه اونها می تونن پس ما هم می تونیم. :) ولی چیزی رو که فراموش می کنیم این هست که اون ها با تمام ایراد هاشون بر اساس نیاز مشتری و موقعیتی که داشتن شکل اولیه خودشون رو به دست آوردن و این قدم اول قبل از تمام اون نو آوری هاست.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Mon, 15 Oct 2018 17:30:58 +0330</pubDate></item><item><title>مهاجرت به انگلستان، واقعیت ها</title><link>https://virgool.ir/applymag/مهاجرت-به-انگلستان-واقعیت-ها-lj9y9hupmrad</link><description>پیش زمینه:همیشه در طی این ۱۱ سال که من انگلستان زندگی می کنم افراد مختلفی از ایران با من تماس گرفتن و از من درباره زندگی در انگلیس سوال کردن و من هم همیشه سعی کردم بدون اینکه خیلی نظر شخصی خودم رو دخیل بدم واقعیت هارو خیلی صاف و ساده در اختیارشون بذارم. البته معمولا هم با دوتا پاسخ برخورد کردم، اول اینکه تو نمی دونی ایران چه جوره و خیلی وضع خرابه و … و دوم اینکه بدون اینکه چیزی بگن خیلی مستقیم یا غیر مستقیم میگن که ظاهرا شما دوست نداری کس دیگه ای بیاد اونجا و از این جور حرفها!در هر حال هدف این هست که مهاجر قبل از سفرش  درست مشکلات رو بشناسه و بتونه درست تصمیم بگیره.  به علاوه هیج جایی ۱۰۰ درصد بد یا ۱۰۰ در صد خوب نیست و حتما پیشنهاد می کنم قبل از مهاجرت همه ابعاد رو در نظر بگیرین. در ضمن من فقط زاویه دید خودم رو دارم می دم و بقیه هم می تونن توی کامنتها نظر های خودشون رو بدن تا به بقیه کمک گنه.قبل از اینکه برم سر اصل مطلب این رو هم بگم من خیلی هارو دیدم که اومدن انگلستان (احتمالا خیلی کشور های دیگم همین طور هست) و دانسته یا نادانسته زندگیشون رو اینجا نابود کردن و از اونجایی که فرهنگ ما پیچیدگی های خودش را داره، نه راه پس دارند و نه راه پیش. اگر برگردند جلوی فامیل و دوستان سر افکنده می شوند و اگر بمانند باید کارهای پر مشقتی را قبول کنند که هرگز فکر نمی کردند حاضر به انجام آن کار ها باشند. پس امیدوارم واقعیت های زیر بتونه به همه کمک کنه واقع بینانه تر این تصمیم مهم رو بگیرند:واقعیت های فردیمعمولا سن نقش خیلی مهمی در مهاجرت بازی می کنه. البته همه تقریبا این رو می دونن که برای یادگیری زبان سن کم خیلی مهم هست. ولی چیزی که کمتر گفته میشه یادگیری فرهنگ هست. فرهنگ هر کشور با کشور دیگه متفاوت هست و این دلیل بر خوب تر بودن یا بدتر بودنش نیست، ویا حتی لزوما به این معنا نیست که به عنوان یک شهروند باید اون فرهنگ رو بپذیری و ماهیت خودت رو از دست بدی، ولی به نظر من لازم هست که با فرهنگ آشنا باشی.مثلا اگه یکی بیاد ایران و ندونه که ما ایرانی ها با زن ها دست نمیدیم و اون سعی کنه دست بده بهمون بر می خوره حالا اگه اون از یک کشور فقیر تر از ما مهاجرت کرده باشه هم که احتمالا برخورد تندی باهاش می کنیم و آشنایی با این فرهنگ ها به نظر من نیاز به سن کم داره که فقط با دقت بالایی که سن جوانی داره قابل یادگیری هست. حتی گاها بعضی مهاجر ها از این موضوع قافل هستند و به خاطر دقت کم در ظرافت بینی حتی این مساله رو مهم هم نمی دونن!این مثال دست شاید برای بعضی ها مهم نباشه، ولی خوب فقط یک مثال هست حتما منظور رو میفهمین دیگه :)وقتی از خیلی ها پرسیده میشه خوب چرا شما می خوای از ایران بری، معمولا یکی از اولین جواب هاشون این هست که از بی قانونی و بی نظمی ایران خسته شدم. (حالا این رو به صورت های مختلف میگن.) و چیزی هم که خیلی معمولا همه از اینجا دوست دارن همون نظم و قانون هست. ولی مشکل اینجاست که ما با اون بی قانونی بزرگ شدیم و برای اینکه بخوایم به این نظم و سیستم مدیریتی ( چه خوب هاش و یا چه بد هاش ) عادت کنیم و بتونیم در حد یک شهروند معمولی زندگی کنیم لازم هست که بتونیم به این نوع روش زندگی عادت کنیم. ولی معمولا این نظم مارو آزار می ده، از اینکه برای هر حرکتمون باید به یک نفر جواب پس بدیم، اینکه برای هر زره از درآمدمون باید به حساب دارمون و دولت جواب پس بدیم، اینکه برای یک جریمه کوچیک ممکنه چند ماه نتونیم دیگه رانندگی کنیم و یا اگه یه قبض برقمون رو سر موقع ندیم ممکنه جریمه های خیلی بالا بدیم و این ها شاید به نظر شما کوچیک بیاد ولی معمولا از غم ها و غصه های اصلی ایرانی هاست.واقعیت های اقتصادیتقریبا اکثر مهاجر ها در چند سال اول فقط در مشاغل هموطن هاشون می تونن کار کنن و بسته به مهارت ها، آشنایی با زبان انگلیسی و شانسشون می تونن بعد از چند سال کارهای دیگه بگیرند. برای همین خیلی از مهاجر ها معمولا توی رستوران ها و مشاغل آزاد همیشه میمونن. (البته گاها هم در آمد های خیلی خوبی در همون کارها پیدا می کنن ولی فشار های کاری زیادی رو باید تحمل کنن)معمولا درآمد هر انگلیس برای قشر متوسط طوری هست که دقیقا با مخارجت هماهنگ شده و استایل زندگی هاهم جوری هست که درآمدت مستقیم خرج مخارجت بشه و بدون داشتن سرمایه خاص سالها درجا بزنی. برای اینکه توی این موضوع شفاف تر صحبت کنم، خرج و درآمد رو با توجه به اطلاعات خودم در قسمت زیر توضیح دادم:*متوسط حقوق یک شهروند در انگلستان برابر هست با ۲۶۰۰۰ پوند در سال (منبع و یک منبع دیگه)حالا با فرض حقوق بالا من مخارج یک نفر را که در شهر منچستر انگلستان ( و نه لندن که حدودا در بعضی موارد ۲ برابر هست را برایتان اینجا می نویسم.)حقوق ماهیانه قبل از مالیات: ۲۱۶۶ پوندمالیات ماهیانه: ۲۳۵.۸۳ پوندبیمه ملی: ۱۷۵.۷۶ پونددرآمد ماهیانه پس از مالیات: ۱۷۵۵.۰۷ (منبع محاسباتی حقوق)اجاره آپارتمان نو ساز ۲ خوابه ۵۰ متری در شهر منچستر در سال ۲۰۱۸ حدود: ۷۵۰ پوندمالیات شهرداری (فقط دانشجویان معاف هستند.) : ۱۱۱ پوند (این بر اساس محله و شهر میتونه کمی کم تر ولی معمولا بیشتر باشه)هزینه برق (آپارتمان ها گاز ندارند): ۱۱۰ پوند حدودا در صورت داشتن قرارداد البته طبیعتا بسته به مقدار استفاده کمی بیشتر یا کمی کمتر.هزینه ماهیانه آب: ۳۰ پوندهزینه خورد خوراک و تغزیه و پوشاک: حدودا ماهی ۴۰۰ تا ۵۰۰ پوند برای دو نفرهزینه تلفن و اینترنت. (برای داشتن اینترنت باید تلفن گرفت): متوسط ۳۰ پوند ماهیو این هم یک سری از هزینه های اضافی که بسته به آدم ها داره:هزینه سیم کارت موبایل ماهیانه: ۱۵ پوندهزینه موبایل و سیم کارت ماهیانه حدود: ۴۰ پوند تا ۶۰ پوندهزینه حمل و نقل اتوبوس ماهی ۵۵ پوندبیمه ماشین هزینه سالیانه اش معمولا بین ۸۰۰ تا ۱۵۰۰ پوند بسته به تجربه، آدرس محل زندگی و مدل ماشین متغیر است. (البته اگر سنتون زیر ۲۵ سال هست یا اولین سالی هست که گواهینامه گرفتین این تا ۲ تا ۳ هزار پوند هم می تونه بالا بره)حالا یه جمع و تفریق ساده میبینیم که با ماهی ۱۰۰ تا ۲۰۰ پوند و اگه که شانس بیارین براتون بمونه فقط میتونین هزینه هایی که از قبل پیشبینی نکردین مثل هدیه تولد دوستتون، هزینه فلان رستوران و یا هزینه بلیط فلان برنامه یا فلان وسیله گرون رو که چند ماه براش پول جمع کردین رو بدین.*نکته اول : البته وزارت کشور انگلیس برای شهروند هایی که می خواهند همسر خودشون رو از یک کشور دیگه به انگلیس بیارن در سال ۲۰۱۷ درآمد ۱۸۰۰۰ پوند در سال رو به عنوان در آمد مورد قابل قبول در نظر گرفته بود و به نظر من اغلب مردم درآمدشون حدود همین قدر هست، مخصوصا کسانی که کارهای غیر حرفه ای انجام میدن.* نکته دوم: حقوق متوسط یعنی حقوق مردم در شهر لندن که جمعیتش بالای ۱۰ درصد جمعیت کل کشور هست و بیشتر هم شاغل هستند رو هم در نظر گرفته. در ضمن بعضی مشاغل مثل پزشک تخصصی و دندان پزشکی یا مشاور های خاص بیزنسی حقوق های ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار در سال میگیرن و این روی متوسط درآمد تاثیر داره.این مطلب رو من به مرور زمان تکمیل میکنم  و سعی می کنم جنبه های دیگه مهاجرت رو هم دربارش صحبت کنم. اگه شما هم در انگلیس و یا هر کشور دیگه ای زندگی می کنین خوشحال میشم نظرهاتون رو بدونم و به این مطللب اضافه کنم.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Fri, 12 Oct 2018 12:27:43 +0330</pubDate></item><item><title>راهرو های سبز، شهری برای آینده</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/راهرو-های-سبز-mmzx0dz7lwes</link><description>یکی از جالب ترین طرح های شهرسازی پایدار انگلستان برای من راهروهای سبز هستن. مسیر هایی بین پارک های بزرگ شهر که از بین ساختمان ها و خیابانها می گذرند و مخصوص عبور پیاده هستند. متوسط طول این مسیر ها بین ۴ تا ۵ مایل هست و بهترین مسیر برای بچه ها، دوچرخه سوار ها و مردم عادی برای ورزش روزانه، پیاده روی و یا حتی رفتن به سر کار می باشند.جالبی این مسیر ها اینه که کاملا در محیط های شهری هستند و فقط با یه شهر سازی با برنامه و کم هزینه قابل دستیابی می باشند. به طور مثال در یک منطقه مسکونه که ما زندگی می کنیم. پشت آپارتمانی که هستیم یک مسیر باریک پیاده وجود داره و این مسیر از تمامی جاهای مهم شهر رد میشه، البته بخش هاییش در خیابان هم هست و این اجتناب ناپذیر هستش،‌ولی عیبی نداره چون همیشه یک تابلو ساده این مسیر هارو نشون میده و به طور مثال بعد از گذشتن از چراغ عابر و شاید چند تا پله دوباره وارد ادامه مسیر سبز میشین و تا حد ممکن این مسیر شمارو به اطراف شهر و پارک های شهر می بره و مسیری سالم دور از هیاهوی شهری رو برای مردم ایجاد می کنه.وب سایت راهروهای شهری یکی از اون وب سایت هایی هست که اطلاعات جالبی رو درباره این مسیر ها می تونه به شما بده.عکس بالا مسیر نزدیک خانه ماست که از کنار رودخانه مرسی عبور می کنه.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Thu, 11 Oct 2018 12:50:45 +0330</pubDate></item><item><title>تجربه من از دیجیتال اوشن</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/دیجیتال-اوشن-z001qd6tlnsd</link><description>یکی از کارهای من توی شرکت و یا کارهای متفرقه ای که می کنم طراحی آرشیتکت سرویس هایی هست که بتونه بهترین جواب برای نیازهای اون مجموعه باشه و طبیعتا لازم هست که همیشه سرویس های جدید رو امتحان کنم و تحقیق کنم. مدت ها بود از سایت دیجیتال اوشن و راهنمایی های فوق العادشون استفاده می کردم. تقریبا این روز ها هرچیزی که مربوط به تنظیمات سرور باشه رو وقتی که گوگل می کنیم حداقل یکی از بهترین راهنمایی ها مال این سایت هست. از اون جایی که راهنمایی هاشون رو طوری نوشته بودند که شما بتونین در هر سروری چه سرور های مربوط به خودشون یا سرور های شرکت های دیگه استفاده کنین من تصمیم گرفتم برای یک پروژه کوچیک از سرویس هاشون استفاده کنم و کم تر از چند ساعت عاشق سرویس هاشون شدم.من قبلا بین سرویس های معروف کلود از AWS آمازون استفاده کردم و هیچ تجربه ای از سرویس های گوگل ندارم. فارق از AWS هم چندین سال تجربه استفاده از شرکت آلمانی 1&amp;1 رو دارم و همیشه به خاطر سرویس های خوبشون به مشتری و راهنمایی هاشون نصبت به AWS برای کارهای کوچیک ترجیح  دادمشون.از نظر من نکات قوت و جالب دیجیتال اوشن اینهاست:۱- استفاده از سرور هاشون بسیار ساده هست و همه چیز با زبان روان و راهنما های کامل نوشته شده.۲- به جای EC2 از اسم Droplet استفاده می کنند و نصب Load balancer و یا Alert خیلی ساده تر از اون چیزی هست که فکر می کنین.۳ – بر عکس AWS آمازون، قیمت هاشون خیلی روشن و واضح هستش.۴- کنترل پنل بسیار ساده ای دارندو خیلی راحت میشه سرور ها رو تگ کرد و یا به یک Floating IP ارتباطشون داد. این برای پروژه های کوچیک عالی هست چون می تونین روی اون چیزی تمرکز کین که مهم هست.البته می دونم که AWS (و حتما گوگل ) ده ها سرویس دارند که دیجیتال اوشن نداره، ولی واقعیت اینه که مگه چند در صد از پروژه ها یا استارتاپ ها از این سرویس ها استفاده می کنند. و اما نکات ضعفشون از نظر من:۱- نداشتن (magaed) میل سرور! البته می دونم راهنمایی های زیادی روی سایتشون دارن در مورد میل سرور و اینکه چه جوری خودتون می تونین نصبش کنین و یا چه کسایی هستند که این سرویس رو ارائه  می دهند. ولی با این حال از نظر من میل سرور برای کارهای کوچیک تقریبا برای هر دامینی واجبه و هیچ کسی دوست نداره برای مدیریتش مجبور باشه به یه سرویس دهنده دیگه سر بزنه.۲- نداشتن سرویس کاملا جدایی برای کانتینر ها. نه اینکه خیلی الان این مشکل هستش نه، در واقع من خودم همیشه ترجیح دادم خودم سرور خودم رو داشته باشم و مدیریتش کنم. ولی الان ECS آمازون خیلی پر ترفدار هست و اخیرا Fargate و Serverless هم از موضوعات trendy دنیای infrastructure هستند و جاشون به نظر من در دیجیتال اوشن خالی هستش. ( من خودمم بدم نمیاد سر فرصت یه کم باهاشون بازی کنم.)نکته: دیجیتال اوشن به زودی برای Kurbonates داره سرویس اضافه می کنه و خیلی از جاها علامت هاش رو اضافه کرده. من خودم تا حالا استفاده نکردم ولی فکر کنم شرکت های نصبتا بزرگ براشون این مهم هست.خلاصه اینکه اگه تا حالا وب سرویس خودتون رو انتخاب نکردین من دیجیتال اوشن رو به شما پیشنهاد می کنم.پ.ن. وب سرویس رو بعضی ها با وب هاست اشتباه می گیرند، البته از لحاظ تکنیکی تفاوت شاید زیاد نباشه ولی اگه تازه وارد هستین هیچ کدوم از این سرور ها برای شما مناسب نیست.راستی اگه خواستین دیجیتال اوشن رو امتحان کنین، از این لینک استفاده کنین و ۱۰ دلار برای خودتون و ۲۵ دولار برای من تخفیف بگیرین ?https://m.do.co/c/34019e191f09</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Thu, 11 Oct 2018 12:46:40 +0330</pubDate></item><item><title>تماشای ویدیو در کروم به صورت تصویر در تصویر</title><link>https://virgool.ir/@bagheri.danial/picture-in-picture-byexyxmx6gyf</link><description>همزمان با پخش نسخه جدید chrome ۶۹ تصمیم گرفتم بعد از یه مدت طولانی  استفاده از Firefox و Safari دوباره به این مرورگر برگردم . البته شاید  موقت خصوصا اینکه به خاطر انحصاری بودن گوگل سعی می کنم زیاد از محصولاتشون  استفاده نکنم. در هر حال همیشه یک مشکل بزرگ داشتم و اون تماشای فیلم یا  ویدیو همزمان با کار کردن  بوده و قابلیت تصویر در تصویر در نسخه های جدید  Safari مخصوص MacOS اضافه شده بود و من یک طرفدار پروپا قرصش هستم. ( البته  این خاصیت فقط مختص مک نیست و روی سیستم ویندوز و لینوکس هم کار میکنه.  فقط باید مطمئن باشین که آخرین نسخه کروم رو نصب دارین. )و حالا راهنمایی فعال کردن این option روی Chrome:داخل آدرس بار chrome این را وارد کنید:chrome://flags/#enable-picture-in-pictureسپس از حالت default به enabled تغییر بدهید. و سپس آدرس زیر را جای آدرس بالا وارد کنید:chrome://flags/#enable-surfaces-for-videosسپس دوباره از حالت default به  enabled تغییر بدهید. ودر نهایت chrome را relaunch کنید. (کامل ببندید و  دوباره باز کنید. احتمالا chrome خودش به شما این اخطار را می دهد.)حالا به راحتی یک ویدیو Youtube را باز کنید و بر روی ویدیو  راست کلیک کنید. بار اول یک منوی سیاه رنگ که مخصوص تنظیمات ویندوز هست باز  میشود و سپس دوباره راست کلیک کنید تا منوی سفید رنگی باز شود و از منوی  باز شده گزینه زیر را انتخاب کنید:Picture in Pictureبه همین سادگی. :) این خاصیت قعلا به صورت آزمایشی در Chrome اضافه شده و شاید در آینده دیگر نیازی به راه اندازی نداشته باشه.</description><category>Danial Bagheri</category><author>Danial Bagheri</author><pubDate>Tue, 25 Sep 2018 11:54:25 +0330</pubDate></item></channel></rss>