https://virgool.ir/feed/@baghcheh.clubباغچه به شما کمک می‌کند مساله‌های اجتماعی را از طریق راه‌اندازی کسب‌وکارهای اجتماعی حل کنید.fa2026-11-12 07:52:55https://files.virgool.ir/upload/users/82090/avatar/jRlRwp.pnghttps://virgool.ir/@baghcheh.clubhttps://virgool.ir/@baghcheh.club/5-نکته-برای-مراقبت-از-کودکان-دارای-اتیسم-در-دوران-کرونا-wyysl2ezgjk2روز جهانی آگاهی از اتیسمشیوع ویروس کرونا ممکن است چالش‌های زیادی برای خانواده‌های کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) ایجاد کند. بسیاری از این کودکان به یک برنامه واحد اعتماد می‌کنند، حتی با تغییرات جزئی در کارهای روزمره نیز مشکل دارند و در طول مدت قرنطینه ممکن است دیگر به روش‌های درمانی،خدمات و فعالیت‌های مورد نظر خود دسترسی نداشته باشند.در نتیجه، متخصصان در مرکز کودکان اتیسم تگزاس نکات و پیشنهادات زیر را برای حمایت از خانواده‌های کودکان مبتلا به ASD در طول COVID-19 ایجاد کرده‌اند:برنامه جدید برای فرزند خود تهیه کنید.1) برنامه جدید برای فرزند خود تهیه کنید.بچه‌ها دوست دارند بدانند انتظار چه چیزی را داشته باشند و چه چیزی از آن‌ها انتظار می‌رود. ایجاد یک برنامه به کودک شما اجازه می‌دهد به محیط خود ‌کنترل داشته باشد. اگر برنامه کودک شما تغییر کرده‌است، با ایجاد داستان جدید و صحبت کردن در مورد برنامه با هم همکاری کنید.برنامه را جایی مشخص کنید تا کودک به‌راحتی به آن مراجعه کند. برخی از کودکان با یک برنامه نوشته شده راحت‌اند؛ برخی ممکن است به تصاویر سیاه و سفید یا واقعی علاقمند باشند. می‌توانید از تصاویر خانوادگی خود، تصاویر گوگل، یا از do2learn.com استفاده کنید. برنامه لازم نیست پیچیده یا حتی براساس زمان باشد. باید به اندازه کافی آسان باشد که کودک شما درک کند و باید به ایجاد پیش‌بینی کمک کند.از داستان‌های اجتماعی استفاده کنید.2) از داستان‌های اجتماعی استفاده کنید.همراه با برنامه، ممکن است داستان‌های اجتماعی که شامل کلمات و عکس‌هاست و فعالیت‌های جدید در جامعه را توصیف می‌کند، مفید باشد. ‌می‌توانید برخی از داستان‌های اجتماعی آماده را استفاده کنید، مثل داستان‌هایی که به توضیح COVID19 کمک می‌کند.یا می‌توانید داستان‌های اجتماعی خود را با استفاده از نقاشی، عکس یا تصاویری که بچه‌ها از مجلات جدا می‌کنند، بسازید.داستان‌های اجتماعی به افراد دارای اوتیسم کمک می‌کند درک اجتماعی بیشتری را داشته باشند و در امان بمانند.از یادآورهای بصری یا شنوایی استفاده کنید.3) از یادآورهای بصری یا شنوایی استفاده کنید.یادآور‌ها به فرزند شما کمک می کند تا بداند یک فعالیت چه مدت باید ادامه داشته باشد، چه مدت فرد مراقب کودک باید کار کند و چه زمانی فعالیت به پایان می‌رسد. می‌توانید از یک تایمر بصری، تایمر موجود در مایکروویو ،تایمر در تلفن خود استفاده کنید.مثلاً ، "۵ دقیقه زمان لازم است که دستان خود را بشویید ، پس ۵ دقیقه دیگر می توانید بازی کنید."عکس به عنوان نمونه و مثال است و برنامه غذایی افراد دارای اتیسم نیست.4) غذاها/میان‌وعده‌های توصیه‌شده را استفاده کنید.برخی از کودکان مبتلا به ASD ممکن است رژیم های غذایی خاصی داشته باشند یا مواد غذایی محدودی را استفاده کنند. سعی کنید طی روزهای قرنطینه این غذاها را تأمین کنید. اگرچه تشویق کودک به غذاهای جدید بسیار مهم است اما اطمینان از اینکه غذاهای توصیه‌شده و یا میان وعده‌ها به شما کمک می کنند فشار کمتری تحمل کنید.سفر مجازی5) به مسیرهای «مجازی» بروید.برخی از مکان‌های تفریحی و آژانس‌های هواپیمایی امکان گشت‌وگذار آنلاین در زمان قرنطینه را فراهم کردند؛ در این صورت فرصتی برای فرزند شما فراهم می‌شود تا در مورد مکان‌های مورد علاقه خود (به عنوان مثال دایناسورها و حیوانات) از راه دور اطلاعاتی داشته باشد و یاد بگیرد. همچنین می تواند یک روش مفید برای آماده سازی فرزند شما در سفرهای حضوری در آینده باشد.وب‌سایت کجارو و ایران‌تور3۶۰ این امکان را فراهم کرده‌اند. مرکز توسعه فراگیرسازی باغچهمرکز توسعه فراگیرسازی باغچهSat, 04 Apr 2020 15:33:23 +0430https://virgool.ir/@baghcheh.club/۵-باور-اشتباه-در-مورد-طراحی-فراگیر-kiz69bbmtu5lباور اولباور یکمطراحی فراگیر مخصوص کسانی است که با صندلی چرخدار رفت و آمد می‌کنند.طراحی فراگیر به طور انحصاری به هیچ بخش خاصی از جامعه نمی‌پردازد. این نگرش در طراحی، مخصوص افراد دارای معلولیت نیست، فقط طراحی بهتری است برای همه. بعضی از مردم حتی هنوز متوجه این نیستند که هر روز در حال استفاده از مزایای این نوع از طراحی هستند.‌پله‌ها و نرده‌هایی که این روزها امن‌تر و راحت‌تر شده‌اند، درهای اتوماتیک، شیرهای آب هوشمند و لمسی و رمپ‌هایی که باعث شده کالسکه‌ها و سبدهای خرید چرخ‌دار راحت روی آن‌ها جابه‌جا شوند هم از دل این نگرش بیرون آمده‌اند. وقتی فضا طوری باشد که نیازهای متفاوت بچه‌ها را جوابگو باشد، وقتی افراد سالمند بتوانند خودشان به تنهایی از سرویس‌بهداشتی استفاده و عزت نفس‌شان را حفظ کنند، وقتی مردم بتوانند برای هر مدتی که بخواهند ماندن در خانه و جامعه را به اختیار انتخاب کنند، در این صورت همه برنده‌اند.‌ طراحی فراگیر آزادی‌بخش است.‌وقتی یک محیط برای همه کارایی داشته باشد، مثل یک پارک با سطحی صاف و مسیرهای پیاده‌روی مناسب‌سازی شده و زمین بازی مجهز، ناگهان درمی‌یابیم که حضور مادربزرگ‌ها هم در این پارک بیشتر شده است. بچه‌هایی را در هر گروه سنی با هر توانایی می‌بینیم که از خانه‌های‌شان بیرون می‌آیند و به مرور به جایی می‌رسیم که همه می‌توانند.باور دومباور دوممعلولیت برای دیگران اتفاق می‌افتد پس طراحی فراگیر ربطی به نیازهای من ندارد. ‌اگر جوان هستید و چهارستون بدن‌تان سالم است، هیچ وقت متوجه رفتارهایی نمی‌شوید که خانه‌تان با بدن‌تان می‌کند. با این حال، بعد از این‌که چند سال بگذرد، بالا رفتن دوباره و دوباره از پله‌ها زانوهای شما را فرسوده می‌کند. تاب خوردن، چرخیدن و بالا و پایین پریدن وقتی خوب است که از لحاظ بدنی در شرایط خوبی باشید، اما به محض این‌که سن‌تان بالا برود، همه این‌ها تبدیل به عوامل ساییدگی بیش از حد بدنی می‌شود که خودش درگیر عوارض بالا رفتن سن است. چرا در کنار تمام فعالیت‌هایی که روزانه انجام می‌دهیم، از بدن‌مان هم به بهترین نحو محافظت نکنیم؟ طراحی فراگیر محافظت از بدن‌مان را برای‌مان انجام می‌دهد. ‌‌‌‌افراد دارای معلولیت بزرگترین اقلیت در دنیا هستند و تنها گروه اقلیتی هم هستند که هر لحظه ممکن است شما هم به آن‌ها بپیوندید. هر کدام از ما ممکن است در یک تصادف یا به دنبال یک سکته قدرت حرکت یا شنوایی‌مان را از دست بدهیم. ‌در واقع سوال درست این است که این معلولیت‌ها چه زمانی ممکن است برای ما اتفاق بیفتند؟ ?طراحی فراگیر تلاش می‌کند نیازهای کاربران را چه در زمان حال و چه در آینده، به خوبی پیش‌بینی کند و پوشش دهد.باور سومباور سومدسترسی‌پذیری در طراحی فراگیر فقط مربوط به آیین‌نامه‌های ساختمانی می‌شود.طراحی جهان‌گیر و فراگیر درباره این است که مردم چگونه کل یک ساختمان، از ورودی آن گرفته تا راه خروج اضطراری‌اش را تجربه می‌کنند. این دسترسی –یعنی شناخت طیف کامل افراد دارای معلولیت- همان دسترسی فراگیر است و این اصلا شبیه اجرای حداقل ضوابط آیین‌نامه‌های ساختمانی نیست.در صنعت ساختمان‌سازی، این ضوابط ثبات لازم را فراهم می‌کند اما دسترسی واقعی را ایجاد نمی‌کند. یک ساختمان ممکن است یک دستشویی کاملا بهداشتی و مطابق با ضوابط داشته باشد اما ممکن است محل آن درست بالای پله‌ها باشد. چرا که ضوابط و آیین‌نامه‌ها می‌گوید:«شما باید یک دستشویی در دسترس داشته باشید» اما این به آن معنا نیست که راه‌های دسترسی به آن دستشویی هم الزاما باید قابل دسترسی باشد. همچنین این آیین‌نامه‌ها و ضوابط، بیشتر روی مسائل حرکتی تمرکز دارد و وقت و تلاش کمی را برای بررسی و شناسایی موانع برای مردمی که چالش‌های دیگری دارند به کار برده است.باور چهارم باور چهارم طراحی فراگیر زیادی گران است. ?‌این روزها مردم برای صرفه‌جویی در پول، ساختمان‌ها و فضاها طوری می‌سازند که فقط نیازهای اولیه خودشان را برآورده کنند و فکر می‌کنند بالاخره یک نفر پیدا خواهد شد که ساختمان را مناسب‌سازی کند. محصول این طرز فکر، فضاهای نامناسب، با موانع فیزیکی بسیار است.‌به طور مثال، هرچقدر افراد مسن مستقل‌تر باشند و امکانات مناسب در اختیار آن‌ها باشد، نیاز کمتری وجود دارد تا تحت پوشش دولت یا انجمن‌های حمایتی قرار بگیرند. فرض کنیم یک خانواده تصمیم بگیرد سرویس بهداشتی و حمام و دستشویی خانه‌ را برای یک فرد سالمند با ۱۰ میلیون مناسب‌سازی کنند، در عوض آن خانواده می‌تواند ماهانه چند میلیون تومان را که باید برای استخدام پرستار خانگی هزینه می‌کرد، صرفه‌جویی کند. ‌ برای طراحی و ساخت خانه‌ها، عموماً از مواد و سازه‌های ارزانی استفاده شده که نیاز اساسی بسیاری از افراد را ندیده می‌گیرد، مثلاً از کف‌پوش‌های نامناسب و بخصوص سرامیکی استفاده می‌کنند که باعث زمین خوردن کودکان و سالمندان می‌شود یا پنجره تک‌جداره نصب می‌کنند که سروصدا را کاهش نمی‌دهد و نه‌تنها سالمندان، بلکه افراد دیگر را هم آزار می‌دهد. طراحی فراگیر در ابتدای امر ممکن است هزینه بیشتری داشته باشد، اما در واقع این یک سرمایه‌گذاری است که در چند سال ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد.باور پنجمباور پنجم طراحی فراگیر، زشت و بدون خلاقیت است. اینکه شما بتوانید به‌راحتی و بدون مشکل از نقطه الف به نقطه ب بروید، نتیجه‌ طراحی فراگیر است.اگر این دسترسی‌پذیری در طراحی کلی فضا وجود نداشته باشد در این صورت باید فضای جداگانه‌ای در طراحی برای افراد دارای معلولیت در نظر گرفت و آن‌ها را از خدمات و مناطق قابل دسترس بقیه افراد جدا کرد.☜ مثلاً نرده‌های کنار راهرو و پله‌ها برای افرادی که مشکل بینایی دارند برای راهنمایی و امنیت آن‌ها لازم است اما برای دیگران شاید حتی اضافه باشد. حال اگر این راهرو کمی بزرگ‌تر ساخته شود می‌تواند به افرادی که از واکر، صندلی چرخ‌دار یا حیوانات راهنما استفاده می‌کنند هم مناسب باشد.طراحی فراگیر و همگانی فرصت‌های جدیدی برای آرشیتکت‌ها و معمارها و طراح‌ها در ساخت فضاها با دسترسی‌پذیری‌های عالی ایجاد کرده‌است. مثلاً در ابتدا وجود آسانسور برای یک خانه دو یا سه طبقه کار مسخره‌ای به نظر می‌آمد اما اکنون به یک ویژگی مهم و لوکس برای این خانه‌ها تبدیل شده. فرض کنید یک فرد دارای معلولیت یا حتی مادر و پدربزرگتان مهمان خانه شما باشند. آن‌گاه متوجه می‌شوید کمک بزرگی به خودتان و این افراد کرده‌اید.حتی خودتان هم همیشه از آن استفاده می‌کنید و دیگر پله‌ها را در خانه‌تان اضافه می‌دانید.طراحی همگانی و فراگیر خلاقیت و نوآوری معمارها و طراحان را به چالش می‌کشد تا بتوانند فضاهایی دسترسی‌پذیر و خیره‌کننده را ارائه کنند. فقط افراد بی‌مبالات هستند که با حداقل فراگیرسازی طراحی می‌کنند.مرکز توسعه فراگیرسازی باغچهمرکز توسعه فراگیرسازی باغچهMon, 09 Dec 2019 23:14:02 +0330