<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های baby girl</title><link>https://virgool.ir/feed/@baby_girl7</link><description>گاهی نیاز است تا نوشت:)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:54:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/310915/avatar/o45nzn.png</url><title>baby girl</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7</link></image><item><title>هی دنیا یه لحظه وایسا...</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7/هی-دنیا-یه-لحظه-وایسا-zdlgnegmdgki</link><description>تحصیل تو ممکلت غریب؟یا کنکور کبیر؟؟اگه بخوام یکی از بارزترین ویژگی های خودمو بگم خب...توی یه کلمه بی برنامه!البته شاید اونقدر درست نباشه این واژه رو به کار ببرم اما راستش این موقع شب توی واژه نامه ی ذهنم لغت مناسب تری رو پیدا نکردم! ولی میتونم بیشتر توضیحش بدم.خب اگه یه برگه بدن دستم و بگن کل روتین زندگیت داخل این برگه نوشته شده توی فقط باید سعی کنی این برنامه رو اجرا کنی من توی اون شرایط عصبی میشم و سگ سیاه افسردگی میاد سراغم:) بیشتر دوست دارم توی لحظه انتخاب کنم الان چی کار کنم، چی بخونم و چی بخورم و کجا برم و غیره...توی نگاه اول زیاد جالب نیست این موقعیت! اما همین ویژگی باعث شده افرادی که توی شخصیتشون کمی بداهه پردازی دارن توی شرایط غیر عادی بتونن راحت کنترل کنن مثلا همین خود من، چون عادت دارم به چیزایی یهویی حالا اگه یه وقت برنامه زندگی از دستم در بره و چیزی پیش بیاد که توی برنامه من نبود خب خودمو وفق میدم.(البته بعضی موقعیت ها اینقدر یهویی و بَدن که کمتر ادمی پیدا میشه بتونه کنترلشون کنه)حالا من تا همین چند وقت پیش هی غر میزدم اقاااا من خسته شدم از روزمرگی های کنکور از این همه برنامه ی درسی از قبل نوشته شده و این حرفا دیگه....اما زیاد همین طوری نموند!توی یه مدت زمان کوتاه اینقدررررر همه چی عوض شد و بهم ریخت که هنوز خودم گیجم و نتونستم درست حلاجی کنم چی شد!و حتی قراره چی بشه.درست یک ماه پیش بحث تحصیل من توی خارج از کشور مطرح میشه حالا خانواده پیگیری میکنن میفهمن اگه نهایتا  تا 3 یا 4 روز اینده اقدام کنن من هفته ی بعد دیگه اینجا نیستم.(خیلی راحت انگار دارم میرم شمال)راستش این خواسته قلبی خودمم بود(وی زیاد دلبستگی به وطن ندارد) اما نه اینقدر یهوییییی تازه حتی مطرح کردنشم با خودم نبود. حالا من شدیدن استرس داشتم که من توی یه هفته نمی تونم همه چیزو اینجا ول کنم و برم.قرار بود عصر پول به شرکت مهاجرتی واریز شه که با یه تلفن همه چیز کنسل شد.مامانم با درخواست بابام و البته خودم زنگ میزنه به مشاوره ی تحصلیم تا بپرسه چیکار کنیم چیکار نکنیم؟!(توی دقیقه 90) مشاور عزیزمم  اتفاقا اون روز توی اون لحظه خارج از کشور بودن و احتمالا با یه سری مشکلات عظیم درگیر بودن چون خشمشون یقه ی مامان منو گرفت. و با عصبانیت اعلام کردن از نظرشون اینکار بزرگترین اشتباهه.(خیلی خیلی خیلی دعواطور)خب مام اون قرارداد رو کنسل کردیم.(و من اینجا هم یه نفس راحت کشیدم هم یکم ناراحت شدم)اخر هفته شد و مام وقت داشتم با مشاوری که تازه برگشته بود.اون روز خداروشکرررر اعصابشون خیلی اروم تر بودD:اما اخر جلسه توی لحظه ی خدافظی گفتن حالا اونقدر بد نیست بخوای بری0_o به شرط ها و شروط ها!!!خودتو حال منو مامانمو درک کنید اون لحظه دیگه. البته این حرف دیگه بی فایده بود چون مهلت قرارداد با اون شرکت مهاجرتی تموم شده بود و اگه میخواستم برم باید میموند برای تابستون.خلاصه ما تصمیم گرفتیم حالا که نشده حتما قسمت نبوده دیگه ،بشینیم همینجا مثل ادم برای کنکور بخونیم!! یکی دو هفتم همینطوری گشت که باز اتفاق جدید!!خواهرم استوری مشاور مدرسشونو میبینه که درباره اعزام برای تحصیل به خارج از کشوره و میاد به مامانم میگه و خانواده باز میفتن تو خودشون اینبار با یه شرکت دیگه صحبت کنن و البته درمورد یه کشور دیگه.و بازم اخرین مهلت هاست تا اخرین گروهشون رو اعزام کنن.(همیشه دیر میرسیم ما)این بار هزینه ی بیشتره اما شرایط ورود به دانشگاه راحت تر.همین باعث دودلی میشد!خب من یکم بالا پایین که کردم دیدم 5 ماه تا کنکور مونده من یه بار دیگه توی ایران تلاشمو میکنم که بشه و اینجا اون رشته لنتی ی مبارک(ینی پزشکی) قبول شم که خرج اضافی اونم به این حجم روی دوش مامان بابام نندازم. همین که عزممو جمع کردم و سرم با درسام گرم بود سر و کله ی یکی از دوستای دبستانم پیدا میشه که با همون شرکت داره اقدام کرده و الان داره دوره های زبانش رو میگذرونه که تا چند ماه دیگه  گودبای پارتیشو بگیره و رفع زحمت کنه.مامانمم بنده خدا با مامانش ارتباط میگیره و بعد از صحبتهایی که رد و بدل شد به این نتیجه میرسه منو زودتر بفرسته تا هم با دوستم همراه بشم که تنهام نباشیم هر دوتامون تو مملکت غریب و  دیگه اینقدر استرس کنکور رو هم نکشه(دقت کنید که استرس مامانم چندین و چند برابر استرس منه)یه هفته ای هم اینطوری درگیر بودیم که بریم عاقا نریم، چیکار کنیم!(این بار دیگه با مشاورم درمیون نذاشتیم).خب من موفق به قانع کردن مامانم شدم  وقرار شد همین جا بخونم.راستش سخت بود اما هرجوری شده فکرشو از سر خودمم انداختم بیرون!و حالا بعد از چند روز باز متوجه شدم مامان در حال مذاکره با همون شرکته و دارن کم کم کارا رو ردیف میکنن و حتی درباره شهر ها و دانشگاه های اون کشور تحقیق کرده.عاه راستش الان اینقدر گیجم و همه چیز هی داره زود زود اتفاق میوفته که دلم میخواد داد بزنم و بگم اهای دنیاااا یه دو دقیقه وایسا ببینم چی به چی شده. من الان باید چیکار کنم؟؟ینی بیخیال این تلاش چند سالم برا کنکور ایران شم(امسال کنکور سوممه :() و راحت و بدون دردسر بزارم و برم یا فکر خانوادم باشم که تو این وضعیت اینقدر هزینه کردن و همچنان باید بکنن:( تازه دوری و تنهایی چی میشه؟؟عاههه همه چیز درهم برهمه و حس میکنم خودم نمیتونم هیچ کاری کنم.فقط خدا بخیر کنه اخر همه ی این چیزا رو!</description><category>baby girl</category><author>baby girl</author><pubDate>Thu, 11 Feb 2021 03:49:56 +0330</pubDate></item><item><title>قهوه ی تلخ باعث میشه شیرینی شکلات بعدش رو بهتر درک کنی.</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7/قهوه-ی-تلخ-باعث-میشه-شیرینی-شکلات-بعدش-رو-بهتر-درک-کنی-juhaxzmjwmqu</link><description>احساسات...و من نوشتن را انتخاب میکنم برای بیانش4ماه پیش بود که ویرگول رو اتفاقی دیدم.البته میدونی به نظر من توی این جهان  هیچ چیز اتفاقی نیست.من از فلسفه چیزی سر در نمیارم اما یه جا همچین چیزی رو خوندم که هر اتفاقی میوفته شاید اون لحظه ضروری نباشه اما لازمه...خب شاید لازم بود من بیام اینجا و 2 تا پست بزارم و در نهایت برای 4 ماه غیب بشم تا امروز برسه ، در نهایت باز امروز بیام ،اما هر کدوم از این اتفاقا کی ضروری میشن رو نمیدونم.احساسات خیلی پیچیدس ینی حداقل من تعریفی که کامل باشه رو براش پیدا نکردم اما خب نیازه تا بیان شه و اینجا که هرکسی یه راهی رو برای زبون احساساتش درنظر میگیره، یکی با ساختن موسیقی، یکی با طرح هایی که رو کاغذ میاره و یکی از کلماتش استفاده میکنه و من...نوشتن رو انتخاب کردم.توی این 4 ماه نوشتم خیلیم نوشتم اما تلخ.گاهی روی کاغذ گاهی توی وبلاگ.اصن هر جایی به جز اینجا نمیدونم چرا شاید چون حس منطقه ی امن رو بهش نداشتم یا شایدم چون میخواستم پاک بمونه اخه تلخی کلماتم زیاد بود:)امروز یه سری چیزا عوض شد.نه که اتفاق فوق العاده ای برام بیفته یا درد و غمو فراموش کرده باشم نه. فقط قبولشون کردم. برای همین حس بهتری داشتم .و اینجا پاک مونده بود^_^ حالا دلم میخواد اینجا بنویسم اینجا حرف بزنم و احساساتم رو بیان کنم.قرار نیست همیشه خوب باشن من غممو قبول کردم ؛تنها فرقی که کرده اینه حالا غم رو دوست دارم و ازش فرار نمیکنم.بیاین هممون با احساساتمون دوست باشین و با هر روشی که باهاش راحتیم بیانشون کنیم اینطوری زندگی رنگ بهتری به خودش میگیره.</description><category>baby girl</category><author>baby girl</author><pubDate>Tue, 09 Feb 2021 19:40:34 +0330</pubDate></item><item><title>به دنبال یه تعریف از دوستی!</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7/به-دنبال-یه-تعریف-از-دوستی-vw1izsog8xtq</link><description>دوست؟امروز عصر داشتم میرفتم پیش مشاورم که یهو یادم اومد نتایج نهایی کنکور رو چک نکردم.البته فعلا فقط با سوابق تحصیلیش اعلام شده!و خب توی 3 تا رشته ی ریاضی و زبان و هنر ثبت نام کرده بودم.هر 3 تاش اولین انتخابام قبول شدممعماری  تهران واحد شرقطراحی صنعتی تهران واحد غربزبان فرانسه علوم تحقیقات تهرانخب حس خوبی بود:) هر چند میدونم قراره بمونم و برای سومین سال تلاش کنم برای پزشکی اما بازم حس قبولی قشنگ بود^_^البته دوستام...عاههه هیچ کدوم اونقدر باهام خوشالی نکردن بیشتر نگران و ناراحت خودشون بود درسته بهشون حق میدم اما دلم میخواست یه کوچولو فقط فقط یه کوچولو تحویلم بگیرن:)امروز مشاورم بهم گفت من روانشناس که نیستم پس باید بعضی وقتا از مشکلات بقیه کنار بکشم اخه انرژی مثبتشون منم! درسته اینجا از غمام میگم اما دقیقا اینجا تنها جایی که میگمشون.همشه سعی کردم به بقیه روحیه بدم حال بدشونو خوب کنم و مثبت نگر باشم.همین باعث شده هر وقت ناراحتن بیان پیش من.خب این خوبه، چیز بدی نیست اما با هر بار که میان و از غصه هاشون میگه انگار غصه هاشون کم میشه اما به بار من اضافه میشه و از انرژی مثبت من کم میشه میره برا اونا:)اگه این جور چیزا متقابل بود بازم عیب نداشت اما همیشه یه طرف...و خب این سال کنکور سمه.میخوام امسال خودخواه باشم و نزارم حال خوبمو بد کنن.چون اگه حال من بدشه هیچ کسی بهش توجه نمیکنه و فقط خودممو خودم:)دیدین؟حال بدشون برا منه و حال خوب من برای اونا نیست؟پارادوکس قشنگیه اما دردناک:)من توی عالم بچگی خودم دوستی رو این طوری تعریف نکرده...</description><category>baby girl</category><author>baby girl</author><pubDate>Fri, 16 Oct 2020 01:43:23 +0330</pubDate></item><item><title>اشنایی با بنگتن بویز</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7/اشنایی-با-بنگتن-بویز-kcowoerwwrjp</link><description>BTSیه روز کیوتی اومد بهم یه پستی رو تو اینستا بهم نشون داد! عکس کیم تهیونگو خب اره به نظرم خیلی جذاب اومد...چند رو بعدش اتفاقی اهنگ فیک لاو بی تی اس رو گوش دادم که خب از اینم خوشم اومد(صرفا ریتمش چون از معنی هیچی نفهمیدم).همین شد که تصمیم گرفتم بیشتر باهاشون اشنا شم.عکساشون رو توی اینستاگرام سرچ کردم ، یکی دو تا اهنگ دیگه ازشون گوش دادم و رفتم سراغ اینترنت که یه سری اطلاعات اولیه ازشون گیر اوردم و چند تا فیلم فان ارشون دیدم.تا چند روز بعدش کارم دیدن فیلماشون بود اخه واقعا باهاشون میخندیدم!!داستان من و بی تی اس از این جا شروع شد یه حمایت ساده از 7 تا پسر جذاب خواننده که حتی نمیفهمیدم چی میخونن.اما همینجا تموم نشد...دنیای این پسرا مثل گردباد منو کشید توی خودش با این تفاوت که دیگه ملاکم قیافه های جذابشون یا صداهای فوق العادشون نبود.بی تی اس شد یه سبک زندگی که خیلی چیزا بهم یاد داد و شد یه الگو برام(بزارین فقط یه اشاره ی کوچیک بکنم که من توی تاریک ترین بحران زندگیم بودیم اون موقع) اگه روزی قرار باشه این گروه رو به کسی معرفی کنم دوس دارم از شخصیتاشون بگم از چیزایی که بهم فهموندن و از همون سبک زندگی ،نه صرفا جذابیت و صدا و رقصشون.(هرچند اصن منکرش نیستم که توی اینام عالین)این 7 تا پسر درست مثل هفت تا نقشه ی راه میمونن که میتونی با کمک گرفتن ازشون راحت تر از مشکلات و سختیا عبور کنی و بیشتر از زندگیت لذت ببری.هرچند خودم هنوز که هنوزه دارم ازشون یاد میگیرم اما دوس دارم چیزایی که یاد گرفتم به اشتراک بزارم هم برای خودم گاهی یاد اوریشون کنم اما شاید کمکی شد برای یکی مثل من که توی نقطه ی تاریک زندگیش در حال غرق شدنه.بعدا میام و از این 7 تا فرشته میگم اما کم کم و به مرور...بی تی اس رو باید با گذر زمان توی زندگی حل کرد باید براش حوصله داشت.ادامه دارد...</description><category>baby girl</category><author>baby girl</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2020 15:08:45 +0330</pubDate></item><item><title>انتظار</title><link>https://virgool.ir/@baby_girl7/انتظار-bhomjosemk9v</link><description>انتظارمیدونی چیه؟؟کل روز رو منتظر بودم که لبتاب برسه دستم و بتونم انلاین شمبخاطر این انتظار حتی نتونستم درس بخونم:)اما هیچی؟!!عاهههه بعدشم مگه من نگفته بودم از قبل میخواین برین بیرون بهم بگین؟؟ساعت 12 شب میگی فردا صب میریم!!مرسی واقعا مرسیاوکی بیب اوکیییی...من بلاخره عادت میکنم به این چیزا...من برای خودم دوستی رو اینطوری تعریف نکرده بودم.البته شایدم چیزی این بین بوده دوستی نبوده اصن!!من اینجا مینویسم که دردم کمتر شه و یاد بگیرم به خودم خیانت نکنم با فکر کردن الکی به تو:)پ.ن:انلاین شدم ،خواستم حالتو خوب کنم که حال خودم بد شد و تو؟!فقط حال بدمو نگاه کردی:))</description><category>baby girl</category><author>baby girl</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2020 01:24:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>