<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های babakhoseinpoor</title><link>https://virgool.ir/feed/@babakhoseinpooronlin</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:32:39</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4243287/avatar/pCfHJv.jpg</url><title>babakhoseinpoor</title><link>https://virgool.ir/@babakhoseinpooronlin</link></image><item><title>عاشقانه های بابک حسین پور</title><link>https://virgool.ir/@babakhoseinpooronlin/عاشقانه-های-بابک-حسین-پور-ateaovnlurcz</link><description>رابطه قرار نیست آسون باشه عزیزمیه وقتایی هست که حوصله ت رو سر میبرمبهت شک میکنم بی اعتماد میشم یا ازم زده میشییا وقتایی هم هست که دلم نمی‌خواد باهات حرف بزنمولی یسری دعواها رخ میدهولی در آخر همش به این ختم میشه که قلبم نمیخواد بی‌خیالت بشه نمیدونم اگه چشمهای مهربونم و لبخند قشنگ تو نمی‌دیدم نمیدونم دنیام الان چی شکلی بودفقط میتونم بگم زندگی بدون تو اصلا دوست‌داشتنی و قشنگ نیست</description><category>babakhoseinpoor</category><author>babakhoseinpoor</author><pubDate>Wed, 25 Feb 2026 01:22:24 +0330</pubDate></item><item><title>زادگاهم شکیبان مروی</title><link>https://virgool.ir/@babakhoseinpooronlin/زادگاهم-شکیبان-مروی-lopg6mx0kmut</link><description>کلبه غریبونهاین جانب بابک حسین پور مروی که زادگاه اصلی ام در قریه شکیبان مروی ولسوالی زنده جان ولایت هرات می باشد  و می خواهم از طریق این وبلاگ مشکلات اجتماعی ، اقتصادی و کلتوری عنعوی خود مان را به نشر برسانم. مناجات خواجه عبدالله انصاری&#34;رح&#34;بخشی از مناجات خواجه عبدالله انصاری &#34;رح&#34; الهی نور تو چراغ معرفت بیفروخت دل من افزونی است گواهی تو ترجمانی من بکردند ندأ من افزونی است قروب تو چـــراغ وجد بیفروخت همت من افزونی است بود تو کار من راست کـــرد بود تو من افزونی است ـالهی از بود خود چه دیدم مگر بلا و عناد از بود تــــو همـــه عطا است و وفای به بر پیدا و بکرم هویدا ـ نا کرده گیر کرد رهی و آن کـــن که از تو سزا ـالهی نـــام تو مــا را جواز و مهــــــر تو ما را جهــاز ـالهی شنــاخت تو ما را امان و لطف تو مـــا را عیـــان ـالهی ضیعفان را پناهی قاصدان را بـــر سراهی مومنـــــان را گواهی چه بود که افزوئی و نکاهی؟الهــــی چه عزیز است او که تو او را خواهی در بگریزد او را در راه آرئی طوبی آنکس را را کـــه تو او رایی ـ آیا که تا از ما خــــود کرائی؟کریمــا گرفتار آن دردم که تو درمان آنی ـ بنده آن ثنا ام که تو سزای آنی من در تو چه دانم؟ تو دانی ـ تو آنی که گفتی من آنم آنــی ـالهی نمی توانم که این کار بیتو بسر بریم نه زهره آن داریم که از تو بسر بریم ـ هر گه که پنداریم کهه رسیدیم از حیرت شمارواسر بریم ـخـــــداوندا کجا باز یابیم آنروزکه تو ما را بودی و ما نبــودیم تا باز به ان روز رسیم میان آتش و دودیم اگـــر بدو گیتی آنروز یابیم پر سودیم ور بود خود را در یابیم به نبــود خود خشنودیم ـالهی از آنچه نخواستی چه آیــــد؟ و آنرا که نخواندی کی آیــد؟ تا کشته را از آب چیست؟ و نا بایسته را جواب چیست؟ تلخ را چه سود اگر آب خوش در جوار است؟ و خار را چه از آن کش بوی گل در کنار است ـالهی شاد بدانم که بد درگاه تو میزارم بر آن امیـــد که روزی در میـــدان فضل بتو نازم تومن فاپذیری و من فا تو پردازم ـ یک نظر در من نگری و دو گیتی بآب انـــدازم ـالهی نسیمی دمید از باغ دوستی دل را فـــدا کردیم ـ بویی یافتیم از خزینه دوستی بپادشاهی بر سر عالم ندا کردیم ـ برقی تافت از مشرق حقیقت اب و گل کم انگاشتیم و دو گییتی بگذاشتیم ـ یک نظر بسوختیم و بگداختیم بیفزای نظریو این سوخته را مـــرهم ساز و غرق شده را دریاب که می زده راهم بمی دارد و مرهم بود ـالهی تودوستان را به خصمان می نمایی درویشان را به غم و اندوهان میدهی بیمار کنی و خود بیمارستان کنی درمانده کنی و خود درمان کنی از خاک آدم کنی و با وی احسان کنی سعادتش بر سر دیوان کنی و به فردوس او را مهمان کنی مجلسش روضه رضوان کنی نا خوردن گندم با وی پیمان کنی و خوردن آن در علم غیب پنهان کنی آنگه او را بزندان کنی و سال ها گریان کنی جباری تو کار جباران کنی خداوندی کار خداوند ان کنی تو عتاب و جنگ همه با دوستان کنی ـالهی بنده با حکم ازل چون براید؟ و آنچــه ندارد چه باید جهــد بنده چیست کار خواست تو دارد بنده به جهد خویش کی تــواند ؟الهی ای ســزای کرم وای نوازنده عالم نه با جز تو شادیست و نه با یاد تو غــــم ـ خصمی و شفیعی و گواهی و حکم هرگز بینما نفسی با مهــر تو بهم آزاد شده از بند وجود و عدم باز رسته از رحمت لوح و قلم درمجلس انس قدح شادی بردست نهاده دمادم ـالهی کار آن دارد که با تو کاری دارد یار آن دارد که چون تو یاری دارد ـ او که در دو جهان تر دارد هرگز کی ترا گذارد و عجب آنست که او که ترا دارد از همه زار تر میگذارد ـ او که نیافت بسبب نا یافت می زارد اوکه یافت باری چـــرا میگذارد دربرآن را که چون تو یاری باشد گر ناله کند سیاهکاری باشد ـالهی در سر گریستنی دارم دراز ـ ندانم که از حسرت گریم یا از ناز ـ گریستن حسرت بهره یتیم و گریستن شمع بهره ناز ـ از ناز گریستن چون بود این قصه یی است دراز ـالهی یک چند بیاد تو نازیدیم آخر خود را رستخیز گزیدیم چومن کیست که این کار را سزیدیم اینم بس که صحبت تو ارزدیم ـالهی نه جز از یاد تو دلست نه جز از یافت تو جان پس بیدل و بیجان زندگی چون توان؟الهی شاد بدانیم کهقیمت خود نهادی و رسول خود فرستادی ـ</description><category>babakhoseinpoor</category><author>babakhoseinpoor</author><pubDate>Wed, 25 Feb 2026 01:15:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>