https://virgool.ir/feed/@baashgaahgallery«باشگاه»، فضایی پژوهشی-نمایشگاهی مستقر در تهران است با برنامه‌ای بلندمدت براساس رویکردهای کیوریتوری معاصر.fa2026-11-12 03:25:32https://files.virgool.ir/upload/users/2687479/avatar/FxmPDN.jpghttps://virgool.ir/@baashgaahgalleryhttps://virgool.ir/@baashgaahgallery/سینتیا-میسون-yl64aqlmorknآثار سینتیا میسون ما را به یاد نقاشی‌های انتزاعی پس از جنگ می‌اندازد؛ تا آن‌جا که گاه رد رابرت راشنبرگ را می‌توان در آثارش پیدا کرد. آثار او در عین‌حال واجد کیفیتی حجم‌گونه و به‌شکلی عیان از ساختارهای معمارانه بهره می‌برند، و می توان به صورت جدی آنها را به رشته‌ی تحصیل هنرمند (معماری) مرتبط کرد. شاید بر اساس همین ویژگی‌ها بتوان آثار این هنرمند را به دوره‌های مختلف تقسیم کرد؛ دوره‌هایی که هر یک بیان‌گر یکی از ویژگی‌های متعدد و متنوع او در تولید آثارش است.به‌نظر می‌رسد که سازه‌های میسون با نیروی جاذبه، نمایان‌گر سنگینی شیء هستند. مِیسون با انتخاب شیوه‌ی نمایش آثارش، بر مفهوم بصری جاذبه تأکید کرده و آن را به‌شکل سازه‌هایی، فشار جاذبه و سنگینی را به‌نمایش می‌گذارند؛ سازه‌هایی که انگار در حال فرو ریختن هستند و به‌ مدد ساختاری محافظ سرپا ایستاده‌اند.این جدال بر سر پایداری و سقوط را می‌توان در بیش‌تر آثارش مشاهده کرد. حتی در میان آثار انتزاعی‌اش که بیشتر از رفتارهای نقاشانه به‌شیوه‌ی هنرمندان مکتب نیویورک تبعیت می‌کنند. با این‌حال مِیسون با الهام از معماری، ما را با جهان بصری مواجه می‌کند که یادآور جدالی دشوار برای سرپا ماندن است.برای دیدن ویدیو اینجا را کلید کنید.Limp Grid with Structure 2021 Porcelain, rubber, canvas, velvet, mica, graphite, fabric dye 81 X 87 X 26 inches Limp Grid with Arm 2021 pastel, ink, gesso, salt, fabric dye, velvet, canvas 90 x 98 x 43 inches برای خواندن مقالات دیگر اینجا را کلید کنید.گالری باشگاهگالری باشگاهTue, 18 Jul 2023 11:34:11 +0330https://virgool.ir/@baashgaahgallery/سارا-راهبر-yihmkojhvgbyهنر مدرن که از ساحت های اجتماعی زندگی مدرن جهان تازه صنعتی شده برخواسته بود و در شرایط بیزاری از تکرار و کپی و تحت تاثیر نگاه و آموزه های روشنفکری خود را پرورانده و قوام می‌بخشید، طبیعی بود که روزی خود در قامت روشنفکر ظاهر گردد و خود میدان دار جنبش های اجتماعی و کنش‌گری در مرز تضادها و تفکرات و ایده‌های نو جا بگیرد.هنر سده اخیر از این منظر و زاویه نگاه، ابتدا پیرو شرایط اجتماعی جدید از پوست سنت خود را بیرون کشید و دیری نپایید که در نقش مولف خود اثر گذار و بازیگر میدان شد و سعی کرد به جای کنش پذیری، کنش گری را تجربه کند. به قول مقصود فراستخواه، کنش‌گری در مقام مرزی، حرکت میان دو گانه هاست. دو گانه‌های که در زمان تنش چند گانگی هم پیدا می کنند و هنرمند در این نقش کار دشواری دارد که چیزی از روشنفکری کم ندارد. سارا راهبر یکی از مهمترین و نزدیک ترین نمونه به هنرمند کنش‌گر مرزی است که با زبانی جهانی، سعی دارد در میانه نشانه‌ها و تضادها و اندیشه ها راه تازه‌ی دست و پا کند. رهبر در مصاحبه ای گفته است: «با هنر می‌توانم از سیاستمدارها قدرتمندتر باشم؛ چون همه چیز را می‌توانم بگویم.» این تمام آن چیزی است که هنر معاصر از زمانی که برخواسته سعی کرده به آن جامعه عمل بپوشاند. شاید هیچ هنرمند ایرانی به پای ظرافت او نرسد، چون ماهرانه احساس تماشاگر را بر می انگیزد و ابهام و کتمان را به ابزاری هنری مبدل می کند. کما اینکه هنر را به ابزاری برای بیان حرف های خود و زیستن بر لبه مرزها و برملا کننده شرایط گاه مضحک انسان معاصر، قرار داده است. او با ترکیب بافت های سنتی و مدرن و بهره گیری از فضاهای شرقی و غربی آثاری متفاوت می آفریند و سعی کرده است ضمن حرکت در میان خطوط متضاد به شکلی در پی بر طرف کردن تضادها‌و یافتن زبان منحصر به فرد خود باشد. رهبر با استفاده از اشیا جمع آوری شده از محیط اطرافش، در مجسمه ها و اینستالیشن ها، در مدیوم‌های مختلف، به بررسی وضعیت انسان و احساسات او پرداخته است. در آثار او عناصر مشخص و شناخته شده شکلی و کاربردی قویا به کمک و یاری هم آمده‌اند. هیچ‌یک از نمادها در آثار او تابه دیگری نیست و این تضاد هر یک را برجسته تر می کند. برخی قطعات و تکه ها در آثار او میتواند زینتی و مفید باشد که معرف یک اندیشه غیر معمول نسبت به بقیه است و برخی دیگر پیامی کاربردی را خالی از اندیشه و استعاره مستقیم منتقل می کنند. هنر معاصر چند گام پیش از هنر مدرن پیش از خود، اکنون پیشگام جنبش ها و حتی علم جدید، اولا، ترسیم کننده دقیق وضعیت انسان امروزی، و دوما ترسیم بخش آینده است. آینده‌ی که هیچ کس به اندازه هنر به درک آن نزدیک نیست.برای دیدن آثار بیشتر اینجا را کلید کنید.Fragmented Wooden rifles, wood, steel and mixed media 53 X 117 X 17cm 2014From the Animals series paper collage from vintage books and ink 35.5 × 28 cm 2020 گالری باشگاهگالری باشگاهTue, 18 Jul 2023 11:19:44 +0330https://virgool.ir/@baashgaahgallery/سوال-از-امر-بدیهی-v6igiuxhwireعلیرضا چلیپا | بهار 1402شهره مهران / رنگ روغن روی بوم / 255×150 سانتی متر / 2013آلدوس هاکسلی در پیش درآمد “دنیای قشنگ نو” میگوید : غلتیدن در میان سرگین ، بهترین راه پاک شدن نیست . و سپس اضافه می کند هنر هم اخلاقیات خاص خود را دارد و بسیاری از قواعد این اخلاقیات همانند قواعد اخلاقیات معمولی ست و یا دست کم باآن مناسبت دارد . مثلا ارتباط پشیمانی با هنر بد مانند ارتباط پشیمانی با رفتار بد نادلپسند است . بهتر آن است در جستجوی بدی برآییم ، به آن مقر بیاییم ، و در صورت امکان در آینده از آن احتراز کنیم . ( دنیای قشنگ نو ، ترجمه سعید حمیدیان) .این جملات در میانه دهه سوم قرن بیستم نگاشته شده اند و به زودی نوشته صد ساله می شوند . این گذشت زمان مهم است مثل جمله آغازین این نوشته که اشاره میکند بازگشتن و برخورد با نمایه های اشتباه یک جامعه همچنان به معنای باز تولید و درگیری اندیشه با آن نیست و نیز نمایاندان یک مسئله به معنی پاسخگویی به آن نمیتواند باشد ،بلکه فعالیتی است که به واسطه آن از امر اشتباه ضمن دانستن نادرست بودن آن گذر می کند . اگر این نظریه هانا آرنت را بپذیریم که فعالیت (( کنش)) در کنار ((کار و زحمت )) یکی از سه فعالیت مهم بشری ست به این معنی که کنش در اصل باهم بودن محض بشری ست ، کنش تنها میان جوامع انسانی محقق می شود ، به زبان دیگر کنش فعالیتی است که بدون واسطه اشیا یا مواد تنها بین انسان ها شکل می گیرد ، مشخص میشود لزوم وقوع کنش ( آنچه که مفهمومشناختی از ساختار های اندیشه و درک به دست می دهد ) در جوامع است و در انزوا تعریفی از کنشگری حاصل نمی شود . اما این لزوم همانجور که خود آرنت اشاره می کند نیازمند پذیرش ، توضیح و بازیابی جدا از توافق یا اختلاف است که آرنت از واژه تکثر برای آن استفاده می کند . اما آیا تکثر به آن مفهوم که آرنت توضیح می دهد کنشگری را در جوامع محقق می کند ؟تکثر امریست که از فراگیری حکایت می کند ، آنچه که به کثرت در یک اجتماع قابل رویت است . کثرت آیا نتیجه پذیرش است یا صرف هم راستایی با اجتماع اتفاق می افتد ؟ بحث در مورد این پرسش موضوع این نوشته نیست اما چه پذیرش و چه هم راستایی در کثرت اجتماعی هیچکدام تعبیر دقیق و درستی برای کنشگری نمی تواند باشد . کنشگری فعلیتی ست بی واسطه و مستقیم فارغ از هر دیدگاهی که با خود همراه دارد . یعنی آن مرزی که انسان به واسطه گونه ی انسان بودنش ادراکی را دریافت و ابراز کند به شکلی که محیط پیرامونی اش آن را لمس کرده و با آن برخوردی بی واسطه نمایند . یعنی فرد می تواند نمایه ای داشته باشد که شامل تکثر نشود اما در لزوم پیرامونی اش اثر گزار و شاید مهم باشد .آزاده اخلاقی، دانشکده فنی دانشگاه تهران – آذر شریعت رضوی، احمد قندچی، مصطفی بزرگ نیا سه دانشجو بودند که 7 دسامبر 1953 توسط پلیس به قتل رسیدند..پس می توان گفت کنش مطلوبی از آگاهی و قبول مسئولیت است ، زیرا تا نسبت به ماهیت و کارکرد اجتماع دیدگاهی روشن وجود نداشته باشد و همزمان این دیدگاه (تئوری ) به فعلیت نیانجامد ،کنشگری شکل نمی گیرد و بی معنی ست . بنابراین کنش گری در نتیجه آگاهی است و آگاهی اساس روشن بینی ست . آنچه که تجربه تاریخی دست می دهد در مسیر آگاهی ست که روشن بینی از موقعیت به وجود می آید ، یعنی دانستن به معنای پژوهش در باب کارکرد های رفتار و نگرشهای گوناگون اجتماعی و حتی غیر اجتماعی که منتج به علم جامعه شناسی می شود . بنابراین هویت بشری دارای دو جنبه میشود . یکی هویتی فردی که انسان برای خود تعریف میکند و هرچند این تعریف ریشه در خواستگاه و عوامل پیرامونی دارد اما شامل پنهانی ترین امیال شخصی ست که گاهی فرد حتی تمامی یا بخشی از آن را از اجتماع پنهان نگه می دارد ، و دیگری هویتی ست که در اجتماع تعریف میشود ، یعنی تعریف ها و مشخصه هایی که جامعه از فرد بیان می کند و مقبولیت دو طرفه دارد .در ساختار هنر و پس از آغاز قرن نوزدهم ، کنش به معنی دریاف و بازدهی یک تاثیر و هویت به معنی روشی از زیست برای هنرمند امری جدای ناپذیر به نظر رسید . به این معنی که هنرمند با انجام عمل هنری دیگر در پی پاسخی به ساخت ، تعالی و تکامل نوعی از سفارش کالای هنری نبود . هنرمند دریافت که نوآوری در گرو ایجاد پرسش است و همچنان برای یافتن پاسخ نیازمند پرسش های ( نوآوری ) بیشتر و چالش و بازبینی در هویت موجود است . یعنی برای رشد فرهنگی دیگر نیاز به غلتیدن در میان سرگین تکرار و محافظه کاری نیست . بلکه سوال کردن در مورد امر بدیهی خود شروع تکامل هویتی ست . زیرا که در بستر زمان بدیهیات ناپایدارترین امور موجود هستند .حالا این سوال به وجود می آید که آیا پرسشگری هنرمندانه ( یعنی آن چه که هویت موجود را دریافته و به چالش میکشد ) خود گونه ای از کنش نیست؟ وقتی جامعه با این پرسش ها مواجه می شود ناگاه خود را در برابر تاثیری ژرف از نادانسته ها می بیند و ذهن خود را در حال بیدار شدن برای یافتن پاسخ می یابد و این در پی پاسخ برآمدن آیا کنشگری نام ندارد ؟ نگارنده می پندارد که ایجاد پرسش برای اراده به دست یابی به آگاهی میتواند از فعلیت آگاهی بخشی ، مهمتر باشد . زیرا با گسترش جوامع بشری پاسخگویی به یک سوال واحد می تواند جواب های متعددی داشته باشد .و گونه های محتلف هنری می توانند لایه های متعددی از جامعه را تحت تاثیر قرار دهد . بر این اساس تئوری ساختار مهمتری از هنر را شکل میدهد و اگر بپذیریم که این مرتبه ای عقلانی ست ، پس حس ( emotions) در جایگاهی ثانویه نسبت به امر هنری قرار می گیرد . یعنی هنر معاصر برای ایجاد موقعیت ، تعامل ، نگرش و در نهایت پرسش آفرینی دست به خلق تئوری می زند . می توان نتیجه گرفت سیر تاریخی هنرهمواره روندی عقل گرایانه وجستجو گر را در پیش داشته است که دقیقا نقطه زایش کنشگری و در مقابل باور پنداری و بنیاد گرایی ست . می توان اینگونه گفت لزوم دیدگاه هنر در امر کنشگری در جوامع معاصر ضرورتی نیازمند آموزش و خوانش مداوم است . جوری که هنر باور های سلبی را زیر سوال می برد و اساس اندیشه بنیاد گرایی را سست می کند ، کمتر نمودار اندیشه ای را می توان یافت که قادر به تاثیر بخشی همپای آن باشد . حال می شود اینگونه گفت که کنش گری امری ضروری در تئوری هنر معاصر است ، آنجایی که مرزهای ذهنی یک جامعه در مقابل باور های بدیهی خویش دچار پرسش می شود نقطه کارکرد هنر به مثابه تعامل و ایجاد کنش است . جامعه در نهایت مسیر خویش را به سوی آینده می گشاید و دوری جستن از باور پذیری چرخ های حرکت در این مسیر است . چرخ هایی که ساختار هنر بازتاب فیزیکی اندیشه آن است .برای خواندن مطالب بیشتر اینجا را کلید کنید.گالری باشگاهگالری باشگاهSun, 09 Jul 2023 11:01:38 +0330https://virgool.ir/@baashgaahgallery/هویت-مکان-یافته-nw90pnzdaa6mسهراب احمدی | اسفند 1400هویت نه تنها مفهومی در ارتباط با فرد و شخص بلکه از سویی دیگر برسازندۀ اجتماع و جمع نیز هست، بنابراین عبارت‌هایی نظیر هویت شخصی،فردی،جمعی و …در گفتار روزمره و تخصصی مورد استفاده قرار گرفته و مؤید همین معناست که هویت هم با شخص و هم با جمع در ارتباط تنگاتنگ است.هویتِ هر شخص به لحاظ روانکاوانه متعلق به اوست و در رابطۀ مستقیم با امیال، خواسته‌ها و آسیب‌هایش قرار دارد.چنین هویتی منجمد و ایستا نیست و شاید به همین دلیل است که روانکاویِ مدرن مسالۀ پیچیدۀ هویت و تعریف ثابتی از آن را بارها مورد پرسش و تردید قرار داده است. قسمت عمده‌ای از فعالیت‌های روانکاوانی چون ژک لکان و ژولیا کریستوا مصروف صحبت از هویتِ در روند،سوژۀ در روند و ساختارهایی‌ست که مدام در تغییرند .هر شخص هر چند متشکل از ساختاری روانکاوانه،متغیر و درعین حال مختص به خود است اما از سویی دیگر در روابط اجتماعی خود به سوژه‌ها، کنش‌گران و اشخاص دیگر نیز می‌پیوندد و این پیوستگی بدین معناست که هر فرد هویت شخصی خود را نیز به اجتماع کشانده و قسمتی از آن می‌شود. عرصۀ حضور شخص در اجتماع با بُعدی ابژکتیو یعنی مکان نیز پیوند می‌خورد، مکان در این معنا که سوژه با تن و نیروهای حسی-حرکتی خود قسمتی از فضا و مکان را از آن خود کرده و پُر می‌کند قسمتی از هویت سوژه علاوه بر مکان شخصی که همان فضایی است که با ساکن شدنش در جهان از آن خود می‌کند ،مکانی با مختصات جغرافیایی و مشترک با سایرین است که جغرافیایی تقسیم شده با دیگری نامیده می‌شود. بنابراین سه بُعد شخصی ،اجتماعی و جغرافیایی برسازندۀ شخص و دیگری است.سکونت و واقع شدن در مکان با مختصات جغرافیایی ما را به سوی دیگری، شناخت و ادراک او کشانده و با پرسش اساسی دیگری چه کسی است نیز روبرو می‌کند.ما در مکان هم به هویت خود و هم به هویت دیگری از ورای اینجا و اکنون می‌رسیم،در حقیقت در ارتباط با دیگری ست که تمام ارجاعات «من» به این/جا و اکنون می‌رسد و مرا همسایه با دیگری می‌کند.پرسش مهم دیگری و حضور او در مکان و فضایی که «من» هستم دل‌مشغولی بسیاری از فلاسفه و منتفکرین قرن بیستم به خصوص لویناس، مرلوپنتی و لکان بوده است. دیگری چه جمعی و چه فردی قسمتی از ماست ، حتی ما در آینه با دیگری خود نیز مواجه هستیم و گاه به تکثیر خود می‌رسیم .دیگری در مکان جغرافیایی و موضع خود است که ما را می‌نگرد با ما زندگی می‌کند و هم سکونت در مکان است ،ما نیز به او می‌نگریم و با او ساکنیم. بنابراین گریزی از هم موضع بودن جغرافیایی با دیگری وجود ندارد.دیگری به شخص معنا می‌دهد و خودش نیز واجد معناست.دیگری شاید در این تکثر و دیگری خواهی باشد که لویناس می نویسد :« وجود متکثر است در خودش و در دیگری و این مبنای ساختار اوست.» بنابراین هویت مکانی در ارتباط با دیگری تعریف شده و در ارتباط با اخلاق دیگری خواهی قرار می‌گیرد.هویت مکانی یعنی پذیرش تکثرات و وجوهات دیگری در همین مکانی که «من» قرار دارد.برای خواندن مطالب بیشتر اینجا را کلید کنید. http://baashgaah.gallery/ گالری باشگاهگالری باشگاهSun, 09 Jul 2023 10:44:23 +0330