https://virgool.ir/feed/@ba.omittنه نویسنده ام نه واعظfa2026-11-11 21:21:02https://files.virgool.ir/upload/users/383657/avatar/x0xFpl.pnghttps://virgool.ir/@ba.omitthttps://virgool.ir/@ba.omitt/شفابخشی-از-جنس-انسان-owfmvofvcujmبارها شنیده بودم که گاهی، بعضی از روابط شفابخش‌اند. میتوان رشد را در هر لحظه‌شان حس کرد. خودمانیم تعبیر عجیب و غریبی بود. یعنی چه؟ شفا؟ رابطه؟ مثلا چه نوع رابطه ای؟ رابطه‌ی انسان با انسان؟!امروز اما منی که این متن را مینویسد با منی که قبلا با این تعبیر مواجه میشد فرق دارد. امروز با پوست و گوشت و استخوانم لمس کرده ام رابطه ی شفابخش انسان با انسان را. نه از نوع رابطه ی من با مادرم، یا رابطه ی فلانی با دوستش، یا رابطه ی استاد و شاگردی، یا حتی رابطه ی من با دوست پسر یا دوست دخترم. بلکه رابطه ای از جنس مراجع تراپیست.بله رابطه ی مراجع و تراپیست! رابطه ی درمانی. یک رابطه ی شفابخش و سودرسان واقعی. رابطه ای که در آن خود خود خودتی، حتی خودتر از آن خودی که در خلوت به خودت نشان میدهی. رابطه ای که لبخند و قهر و تذکر جدی اش همه و همه شیرین است. شیرینی‌ای از جنس آگاهی از جنس صمیمیت بیشتر با خود از جنس شفا.رابطه ای که دردهایش هم شیرین است. دردهایش از نوع دردهایی ست که وقتی دستت شکسته و دکتر در حال پانسمال است حس میکنی و بدان آگاهی که پشت این دردها شفاست. دقیقا همین نوع درد..."اوصیکم به تراپی، که در تراپی شفاست، باشد که شنوا باشید."هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSat, 09 Jul 2022 00:07:02 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/به-راستی-زمستان-رفت-و-بهار-آمد-g3nmuxlzac1fهر چقدر هم که شکوفه های بهار را ببینم و باد بهاری را روی گونه هایم احساس کنم باز هم نمیتوانم عمیقا باور کنم که زمستان گذشته و بهار آمده. زمستان تنهایی، زمستان مرگ، زمستان سرفه های پی در پی، زمستان ماسک و زمستان عاری از آغوش و بوسه.انگار همین دیروز بود که کنج اتاق نشسته بودم و دو زانوی خود را بغل کرده بودم و به این فکر میکردم که فلان دوستم را فلان مدت مدیدی است ندیده ام و فلان و فلان. فکر میکردم ماه هاست زیر باران های رشت قدم نزده ام، ماه های صدای خطی ها را نشنیده ام که فریاد میزنند "انزلی دو نفر". انگار همین دیروز بود که از ترس ابتلا پنیک کرده بودم و با دستانی فشرده بر صورت، با صدای بلند های های گریه میکردم، گریه میکردم به بخت سیاهم، به جوانی تباه شده در سایه ی اضطراب مرگم. های های گریه میکردم به اندازه ی تمام لحظه های تنهایی، تمام ان لحظه هایی که با مرور خاطرات گذشته سر میشد، خاطراتی که دیگر بعد از گذشت ماه ها و سال ها اینقدر کمرنگ شده بود که این اواخر دیگر حتی به یاد خاطرات گذشته افتادن هم کاری بود بس مشکل.به راستی ما از دالان مرگ گذشته ایم. ما عروج کرده و دوباره ظهور کرده ایم. به حق میتوان گفت ما مردگان از مرگ بازگشته ایم. مردگانی که بخشی از سیاهی مرگ را بر قلب خود احساس میکنند مردگانی که سرمای هم‌آغوشی با مرگ را بر جوارح خود به یاد می آورند...امروز که زمزمه های بهار و بازگشایی و رهایی به گوش میرسد، حقیقتا و قلبا نمیدانم خوشحالم یا ناراحت. ناراحتی ام از همه ی ان سختی ها و گریه ها و اضطراب هاست، همه ی ان زخم هایی که هنوز روی تن و روانم مانده و خوشحالی ام از بهار است، از آزادی، از آغوش هایی که بغل وا کرده اند برایم، از زیستن یک زندگی معمولی.آه، امان از این هیجانات متناقض!هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSun, 03 Apr 2022 12:52:26 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/به-راستی-گاهی-نباید-از-جوانی-مان-بیاموزیم-mnd6pkouvvap جدیدا گاهی بین این که به همین دم دستی راضی باشم یا نه بیشتر بجنگم برای اون بالاتره می‌مونم. یادمه برهه ای که باید برای انتخاب رشته دانشگاه تصمیم میگرفتم، حرفم بود روانشناسی، نه یک کلمه کمتر نه یک کلمه بیشتر. همه میگفتن بابا تو رتبه‌ات به دبیری میخوره بیا برو دبیری هم حقوق میگیری هم سربازی نداریم و غیره. راضی نبودم به کمِ دبیری. بحث حقوقش نیست ها. بحث جایگاه اجتماعی و اتمسفر دانشگاه و شغل آینده و بُعد علمی قضیه ست. میگفتم حاضرم ده سال دیگه درس بخونم ولی تو یه جایگاه اجتماعی بالاتر و جایی که دوسش دارم و دیرتر ولی پولدارتر، بشم.راستش خودمونیم دیگه، من الان ازدوستام که رفتن دبیری، از حیث مالی عقب ترم! ولی خب چون با این آگاهی ذهنی که قراره چند سال این عقب افتادن از حیث مالی باشه و بعد با کار نیکو کردن، به پر کردن ظرف نیازهای هیجانی، روانی و مالی‌م بیشتر و بهتر بپردازم، اصلا اذیت نمیشم. یعنی از اینکه تو حیطه ای که هستم که دوستش دارم و درس میخونم و نلاش میکنم خیلی راحتم، تا اینکه معلم پرورشی میشدم با حداقل حقوق تو یه شهرستان کوچیک. نمیگم بده ها، فقط مناسب من نیست.روزی که برای اولین بار تصمیم گرفتم راه دورتر و سخت‌تر و از حیث اجتماعی بالاتر رو انتخاب کنم و در ازاش پی زحمت بیشتر کشیدن رو به تنم مالیدم، هجده سالم بود. الان که نگاه میکنم یه پسر کوچولو بودم که ریشاش که چه عرض کنم، حتی صورتش هم فرم بچگیش رو از دست نداده بود. ( بغل بهت امید هجده ساله) امروز هم دقیقا تو چنین موقعیتی‌ام. موقعیتی که امید هجده ساله بود رو، امروز به عنوان امید بیست ساله تجربه میکنم. ولی چقدر درکم از قضایا عوض شده. چقدر بزرگتر شده و پخته‌تر شایدم محتاط‌تر.نمیدونم این تاثیر روانی نامحسوسیه که کرونا رو شخصیتم گذاشته، یا تو فرایند بزرگ‌ شدن این تغییرات در من ایجاد شده ولی، امروز نمیتونم با اون قدرت و عزم راسخ هجده سالگی تصمیم سریع و درست بگیرم که "پی سختی کشیدن رو به تنم میمالم و برای رسیدن به اون هدف دور و بهتر و شایسته‌تره، تلاش میکنم"امروز نمیخوام انتخاب رشته کنم، امروز میخوام تصمیم بگیرم برای اینکه قراره چه کنکوری بدم و چجوری هدف‌گذاری کنم و تلاش کنم برای رسیدن بهش. تصمیم بگیرم که میخوام کنکور وزارت بهداشت بدم یا علوم. شاید اگه امید هجده ساله بود میگفت، خب معلومه، سختی بیشتر جایگاه بهتر پس بهداشت. ولی امروز امید بیست و یک ساله کمی میترسه، یه‌کم محتاطه، نمیدونم شایدم واقعا فقط ترسوئه. امید بیست و یک ساله میگه، اگه بخوام وزارت علوم کنکور بدم کارم راحت تره و منابع دم دستم، هم کمتر و هم ساده تره، راحت هم تهران قبول میشم ولی اگه بخوام بهداشت ازمون بدم، منابعم بیشتر و سخت تره و کنکور سختی رو هم در پیش دارم. اونوقت رو میکنه به خودم و میگه "مطمئنی حاضری اینقدر سختی بکشی و اصلا مطمئنی حتی اگه تموم انرژی‌ت رو بذاری هم بهش میرسی؟!"واقعا گاهی باید از شهامت نوجوونی‌مون بیاموزیم.هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSat, 19 Feb 2022 15:05:25 +0330https://virgool.ir/@ba.omitt/رامش-یا-نگینه-یا-نامجو-با-کدام-از-تو-یاد-کنم-fuwx0zvrwbfrاگه بودی امروز شاید اوضاع فرق داشت.شاید دیروز کلاسم رو به بهونه ای کنسل میکردم تا برای دیدنت آماده شم.شاید خرید جلد اول کاپلان و سادوک رو میذاشتم برای ماه بعد و این ماه برات اون صفحه‌ی رامش رو میخریدم که شعرش از شهیار قنبریه و میگه " من نمازم تو رو هر روز دیدنه، از لبت دوست دارم شنیدنه/ تو قشنگی مثل شکل هایی که ابرا میسازن..."یادمه این ترانه رو خیلی دوست داشتی. نمیدونم شاید هم با اهنگ " در اغوش تو میمیرم" از نگینه امانقلوا خواننده ی تاجیک که هر دوتامون عاشقش بودیم، برات دابسمش درست میکردم.ولی خب به هرحال امروز باید تنهایی اون ترانه ی نامجو رو گوش بدم که میگه" یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم /غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم/زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم /طرّه را تاب مده تا ندهی بر بادم"به قول بابام، زندگیه دیگه!هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدMon, 14 Feb 2022 14:13:23 +0330https://virgool.ir/@ba.omitt/گاهی-نجنگیم-npxbgwqmu5vqبه نظرم مهم‌ترین چیزی که یک فرد دیر یا زود باید در زندگیش یاد بگیره اصل "پذیرفتن چیز هایی که تغییرپذیر نیست" ـه. اینکه یاد بگیریم یه چیزایی عوض نمیشه و باید باهاش کنار بیایم( حداقل موقت) به نظر من چیزیه که واقعا کمک میکنه با آرامش زندگی کنیم و تلاش وقیحانه نکنیم برای تغییر دادن اون موقعیت یا سرخورده نشیم از ناتوان بودن در ایجاد تغییر.هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSun, 13 Feb 2022 14:52:12 +0330https://virgool.ir/@ba.omitt/نامه-ی-دوم-qvbaxn3lkv1fسلام سلام دخترکم زویاماه هاست که اوضاع بهتر است. بعد از یک سال و اندی، دانشمندان واکسنی ساخته اند که از شدت گرفتن علائم کرونا جلوگیری میکند. متعاقبا پروتکل ها سهل گیرانه تر است و ترس من برای بقا کمتر.دلیل نفس‌هایم، زویا، امروز در چند ماه مانده به تولد بیست و یک سالگی‌ام، بیش از همیشه ترسی وجودم را فرا گرفته. ترس گذر روز های جوانی و گذران وقت در خانه زیر سایه ی ویروسی به نام کرونا. امروز که به دو سال اخیر نگاهی گذرا می‌اندازم چیزی جز ترس و اضطراب و تنهایی نبوده و این گذران در سکون و سکوت بیش از پیش ذهن کمال‌گرا و فعال پدرت را دچار عذاب وجدان میکند.قربان چشم‌هایت، تا فراموشم نشده باید متذکر شوم که در سر دارم به مناسبت بیست و یکمین سال تولدم و به نیت بیست و یک سال سکوت گ.و.گ.و.ش، عدد 21 را به صورت تتو به قسمتی از بدنم بچسبانم که همیشه در یادم باشد که حتی اگر روزگار 21 سال به کام ما نگردد، بالاخره روزی خواهد رسید که میل ما حکم‌فرمایی کند.زویا، ای زیباترینم، روزی که دست های گرمت را بر لبانم گذاشتم، آرامشی خواهم یافت که تمام سختی های این راه پر پیچ و خم و تاریک را از یادم خواهد برد. به امید آن روز. (22 بهمن سال صفر)هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدFri, 11 Feb 2022 16:15:35 +0330https://virgool.ir/@ba.omitt/تو-که-باشی-irmjxhzrurmxتو که باشی... تو که باشی دیگر چه فرقی دارد المپیک کدام سال در ایران برگزار شود؟ دیگر چه فرقی دارد رئیسی رای آورد یا منتصب شد؟ تو که باشی چه توفيقی به حال من دارد که مولانا رو ترکیه زد به نام خودش یا افغانستان؟تو که باشی تنها مسئله ی بااهمیت کره‌ی خاکی خلاصه شده در یک واژه، تو.تو که باشی رشته ی تحصیلی جدیدی می‌آید به اسم "تحلیلگر مسائل تو" دیگر چه فرقی دارد جنگ اقتصادی آمریکا و چین؟وقتی تو باشی سازمان‌ ملل ورود می‌کند به جنگ عربستان و یمن، که ای نمک به حرام ها به چه مشغولید؟ به بازی بر سر خاک و نفت؟وقتی تو اینجایی، کره‌ی خاکی خلاصه می‌شود در خانه، گزارشگر گزارش می‌کند جنگ بین آب جوش و چای خشک ها را در آشپزخانه، BBC مصاحبه می‌کند با آقای فنجان که ( طعم لبش چگونه بود آقای فنجان؟)هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدFri, 01 Oct 2021 14:38:20 +0330https://virgool.ir/@ba.omitt/صبر-را-آواز-کنیم-مهربانی-را-برقصیم-oaqbcpxjswwpواکسن ایرانی کرونا (برکت)قبول دارم!قبول دارم که شکسته ایم، قبول داریم که آسیب دیده ایم. قبول دارم که سینه هایمان پر از جای زخم است. زخم اقتصاد و کرونا و تنهایی و افسردگی...به عقب که نگاه کنیم، دو سال سخت را پشت سر گذاشته ایم. دو سال تنها ارتباطمان شد گوشی و چت.دو سال تنها رفیقمان شدیم خودمان.دو سال درگیر دو یا سه بوسه ی عید نبودیم.دو سال است که کسی آغوش باز نکرد و مارا به آغوش نکشید.قبول دارم. همه اسیب دیده ایم. همه خسته ایم . همه مضطربیم.اما لطفا کمی صبور باشیم، کمی مهربان باشیم.به هم نپریم که چرا تو زودتر از من واکسن زدی؟ به هم نپریم که چرا فلان صنف زودتر واکسن زد؟ یا چرا واکسن فلان برند به ما نمیرسد یا فقط به عده ی خاصی میرسد؟ چرا دانشجوها واکسن بزنند ولی سرباز ها نه ؟ چرا دانشجویان تهران واکسن بزنند و باقی شهر ها نه ؟امروز روز دعوا نیست، روز مشاجره نیست، روز بهم پریدن نیست. امروز ما همه اسیب دیده و مضطربیم. چه فرقی میکند نوبت تو فردا و نوبت من هقته ی دیگر؟ چقدر اهمیت دارد؟ به خدا که درد ما یکی ست، به خدا که جانمان بهم وصل است.کمی صبور باشیم، امروز یا فردا، این ماه یا ماه بعد، همه واکسینه میشویم.کینه هارا دور کنید، آغوش هارا گرم کنید برای در آغوش کشیدن و در آغوش کشیده شدن، آزادی نزدیک است.هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 08 Sep 2021 20:06:12 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/از-مصیبت-بگویم-bwurlbi3xo01از مصیب بگویم؟مصیبت جز این نیست که تو نشسته ای چای مینوشی و کتابت را میخوانی، دستش را می‌کشد پشت گوشت، سر برمی‌گردانی، با دلبری از گونه ات بوسه ای میقاپد، می‌گریزد و تو میمانی، کتابت، گونه ی بوسیده شده و قلبی که دیگر سرجایش نیست.تا ساعت ها بعد، سگ ها پارس می‌کنند، اسب ها شیهه می‌کشند، ماهی ها اما ساکت‌اند...ماهی ها فقط نظاره می‌کنند.و تو آرزو میکنی ای کاش سگ بودی، ای کاش اسب بودی، نه ماهی. ماهی ها گویا غیرت ندارند، آخر ماهیِ حسابی تکان بخور، پا بکوب، شیهه بکش، فریاد بزن، ظرف بشکن... ای کاش تو هم برخیزی کتاب را محکم ببندی بدوی دنبال شبح بوسه‌زن، دستش را بگیری، محکم! زل بزنی به چشم‌هایش که روحش قبضه شود. چشم ها. آری چشم ها دریچه های روح اند. و روح، آری روحش باید پاسخگو باشد. مملکت حساب و کتاب دارد، دارالمحکمه دارد، قاضی و پاسبان دارد، هر کی هرکی نیست که بوسه بگیری و الفرار... اصلا ای کاش نه ماهی باشی، نه سگ، ای کاش وزیر باشی. وزیر باشی که قانون بنویسی حد بزنند بوسه‌دزد هارا.برای وزیر شدن باید سواد داشت، باید درس‌خوان بود، مثل دایی بهروز که اینقدر خواند و خواند و خواند که درخواستش تایید شد که برود فرنگ، طبابت بخواند. آری باید کتاب خواند... کتاب خواند؟ اگر برای نماینده شدن باید درس خواند، یعنی همه ی نماینده هایی که کتاب زیاد می‌خوانند، ناگهان به خود آمده و دیده اند ای دل غافل بوسه‌دزد بوسه را قاپیده و رفته؟ای امان. برای قاضی شدن هم باید کتاب زیاد خواند، همینطور برای طبیب شدن. یعنی دایی بهروز هم؟! قاضی القضات هم؟ نه! نه؟ ممکن نیست. هیچکس در امان نیست...چرا چرا یک گروه در امان اند، خود بوسه‌دزد ها. ای بر پدرتان لعنت روسپی هایی به اسم بوسه‌دزد. هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدTue, 31 Aug 2021 05:30:49 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/نیمه-شب-است-ای-دوست-mtp540tqwa1j شش دقیقه مانده به ساعت سه بامداد، میل به نوشتن در من قُل میزند. چرا؟ نمیدانملابد فکر میکنی از شکم سیری ست؟ نخیر دورت بگردم، نخیر...نه از شکم سیری ست نه از سیر خوابی.نه میدانم چه میخواهم بگویم، نه میدانم چرا. فقط کودکی از ته ضمیرم نجوا میکند و ملتمسانه صدا میکند. دستم را میگیرد، لپ تاپ را باز میکند، صندلی را عقب میکشد، با دست اشاره میکنید که بنشینم.با انگشتان کوچکش دستم را میگیرد، میکشد روی کیبورد. مثل وقتی که میخواهیم چیزی را به کودکی بیاموزیم.کمکم میکند تاتی تاتی تاتی لمس کنم، کشف کنم، تجربه کنم...الف اینجاست. پ اینجا. این فاصله است. این نقطه.دخترکم؟ کجایی؟ زویااا دلیل نفس هایمزویانه کجا رفتی؟!بی تو نمیتوانم. زویا بمان. زویا جان دستم را بگیر جای حروف را نشانم بده . زویا بی تو...زویا برگرد...هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSun, 22 Aug 2021 04:08:10 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/ما-همه-از-یک-رَحِمیم-j5on8rneia7q‏باور کنید که اگر من هم، در گیرودار یک انقلاب شکست خورده، خانه و کاشانه ام را رها میکردم، پناهنده ی پناهگاهِ آن دیگری میشدم، ناله ای که از دهانم در می‌آمد، همین صدایی داشت که امروز از دهان مردم افغانستان بیرون می‌آید...ما همه از یک رَحِمیم.شاید مادر یکی پشتون یا مادر یکی تاجیک باشد!شاید نطفه ی دیگری در فلسطین و نطفه ی یکی در تهران بسته شده باشد!شاید چشمان من میشی، چشمان تو آبی یا چشمان دیگری مشکی باشد، اما ما همه از یک رحمیم، رحم واژه ها...کمی مهربان‌تر باشیم.زخم هایمان را به رخ هم نکشیم، تلخی های زمانه را یادآوری نکنیم، سر چاه کینه های قدیمی را برای مدتی پلمپ کنیم، که اگر یک روز زبانم لال دست روزگار، با شاخه ی وطن ما هم برخورد کرد و مجبور به ترک خانه شدیم، آن دیگری پناهگاهش را با ما قسمت کند، نانش را با ما قسمت کند، دست نوازش بکشد بر سرمان.به خدا که زمین گرد است.‎#افغانستان ‎هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 18 Aug 2021 14:46:28 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/نامه-ی-اول-w6c3rhobcct2سلام زیباترینم، زویا سلام تنها دلیل بقایمسلام دردانه ی باباامروز که تو این نامه را میخوانی، یعنی پدر در کار تنازع بقا موفق بوده. یعنی پدرت زنده مانده. یعنی توانسته از این همه مواجهه ی نزدیک با مرگ جان سالم بدر ببرد. یعنی همخوابگی پدرت با مرگ، ناکام به پایان رسیده...زویا، بهای تولد تو، سپری شدن روز های جوانی پدرت در پستوی خانه بود. زویا، بهانه ی هستی تو، نیستیِ روزهای جوانی پدرت بود. زویای قشنگم، امروز که میخندی و میرقصی و آواز میخوانی، به یاد آر روز های جوانی پدرت را، که در سال های نوزده و بیست سالگی، چگونه خانه نشینی کرد، چگونه از درون پوسید و نابود شد تا زنده بماند و هستیِ تو را رقم بزند.دخترکم زویا، در روزگاری که جهان ما درگیر کرونا شد، ترس و اضطراب و هم آغوشی با مرگ دیگر مال داستان ها نبود. ما در آستانه ی سال 2020 میلادی، همه گیری را، قرنطینه را، جان دادن را، نفس به نفس با مرگ زندگی کردن را تجربه کردیم.دلبرکم، در روزگار کرونا دو انتخاب بیش نداشتیم، یا نفسمان بگیرد و ریه هایمان تحلیل رود و بمیریم، یا از گوشه نشینی و تنهایی و افسردگی، مغزمان مثل هل پوک ذره ذره بپوسد و این گونه با زندگی بدرود گوییم. دلیل نفس هایم، زویا، این را بدان که هستیِ امروز را از نیستیِ دیروز پدر داری، از سکوتش، از در خانه ماندنش، از تنهایی و گوشه گیری اش...به تاریخ 20 مرداد سال صفر( 1400)هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 11 Aug 2021 16:51:24 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/مشکلات-روابط-چگونه-مثل-مثل-درمانگر-فکر-کنیم-cg8stntbsiqr تصور کنید رابطه ی شما به مشکل خورده. شاید شما هر لحظه در حال جر و بحث کردن هستید، چون طرف مقابل همیشه شما را عصبی میکند یا در شبانه روز وقت زیادی را برای کار کردن اختصاص میدهد و برای شما به عنوان یک پارتنر وقت زیادی ندارد یا کیفیت و کمیت رابطه ی جنسی شما به مشکل خورده است یا شریک عشقی شما مشکل کنترل خشم یا مصرف مشروبات الکلی دارد. همان طور که میدانیم این لیست توانایی دارد هر لحظه بیشتر و بیشتر شود و شریک عاطفی شما هم ممکن است لیست مخصوص به خود را داشته باشد. این دقیقا همان موقعیتی است که خیلی از زوج ها را برای ورود به یک پروسه ی درمان ترغیب میکند . این یعنی تفکر دو تایی: مشکل منم یا تو ؟ حق با منه یا تو؟ کدوم از ما باید تغییر کنه؟ این روش فکر کردن همیشه قابل فهمه ولی همیشه کارساز نیست!گاهی مکالمات به راحتی و در چشم به هم زدنی به سمت مشاجره بر سر اینکه حق با کیه، مشکل کی مهم تره یا بدتر از همه این ها بر سر اینکه کی میتونه زودتر طرف مقابل رو مجبور به تسلیم بکنه، تغییر جهت میدن.اما در زیر به روش های بهتری برای برخورد با اینگونه مشکلات اشاره میکنیم.پنج روش برای نگریستن به مشکلات عاطفی در روابط مثل یک تراپیست:1) چیزی که شما را از حل مشکلات بازمیدارد، از میان بردارید!وقتی یک زوج اعتراف میکنن که همیشه در حال جر و بحث هستن، من متعجب میشم که اصلا چرا بحث میکنن؟!قطعا موقعیت هایی پیش میاد که طرفین با هم موافق نباشن، اما آیا نمیتونن متوجه زمان هایی بشن که در برابر هم حالت تدافعی میگیرن؟ یا زمان هایی که مکالمه تبدیل به یک جنگ قدرت شده؟ یا وقتی که مکالمه به سرمنزلی نمیرسد؟!در این مواقع زوجین باید با تعیین یک وقفه ی کوتاه در مکالمه به تنظیم هیجانی خود کمک کنند.در این صورت، آیا بعد از سرد شدن طرفین، بهتر نمیتوانند مشکل را حل کنند ؟اما اکثر زوجین به جای این روش، از بیتوجهی و بَزَک کردن مشکل استفاده میکنند و از ترس شروع یک مشاجره ی دیگر مشکل را زیر فرش قایم میکنند( نسبت به بی توجهی میکنند )...اما در نتیجه مشکلات حل نشده به مین هایی تبدیل میشوند که باید مدام از انها اجتناب کرد.در این صورت صمیمیت از بین میرود...موفقیت در رابطه به معنی نداشتن مشکل نیست !بلکه به این معناست که این مشکلات به وسیله ی گفتگو های سازنده حل شود.2) اولویت حل، با مشکلات پایه ای.معمولا انچه شما به عنوان یک مشکل ناگذاری میکنید در واقع راه حل نادرست پارتنر شما برای حل یک مشل است. به طور مثال کنترلگر بودن نشانه ی ای اضطراب است. در این مواقع به جای گقتن ( از من دور شو...) از عبارت( نگران چی هستی؟) استفاده کنید.به طور مشابه در موقعیت هایی مثل، رانندگی در حین مستی، مشکلات مربوط به روابط جنسی و اعتیاد به کار، با شریک عاطفی خود گفتگو کنید. سعی کنید در حین گفتگو دلسوز و کنجکاو باشید.اگه شما و طرف مقابل خود میتوانید یک برنامه ی مشخص با رفتار های مشخص پیدا کنید، تبریک میگویم شما یاد گرفتید که چگونه مشکلات را حل کنید.3) چرخه را بهم بزنید...زوجین به راحتی وارد حلقه ی ناکارآمدی میشوند. به صورت که :احساس میکنم مورد انتقاد قرار گرفته ام و گوشه گیری میکنم، تو احساس پشیمانی میکنی و عصبی میشوی، من بیشتر دور میشوم و این کار من به پشیمانی و عصبانیت تو دامن میزند... ما از هم دور و دورتر میشویم تا یکی از ما رابطه را ترک یا از خشم منفجر شود!در صورتی که شما فکر میکنید مشکل، طرف دیگر است. اما در حقیقت مشکل اصلی این است که حلقه ی ناکارآمدی خود به خود به حرکت در امده و نیرویی که تولید میکند شما و شریکتان را وارد بازی میکند. هدف این است که به جای تلاش برای جلب توجه طذف مقابل، چرخه را بهم بزنید!نقطه ی شروع، صحبت درمورد این چرخه و ارائه ی روش هایی برای شکستن آن است.معمولا انچه باعث ایجاد این چرخه میشود محرک های قدیمی و مکمل دوران کودکی است.از کندوکاو گذشته و سرزنش کردن پرهیز کنید و در عوض روی زمان حال تمرکز کنید. پرسیدن اینکه: چگونه میتوانیم از تحریک این احساس ها و زخم های قدیمی جلوگیری کنیم؟با اینکار نه تنها مشکلات را حل میکنید بلکه به مرور به یکدیگر در جهت التیام زخم های قدیمی نیز کمک میکنید.4) تغییر جو هیجانی!به جای تمرکز روی تغییر فرد مقابل و اصلاح رفتار های او، روی تغییر فضای احساسی-هیجانی کل رابطه تمرکز کنید!ایا همیشه تنش وجود دارد ؟ آیا همیشه روی یک تار مو راه میروید؟ ایا همیشه در رابطه با اشتباهات حرف میزنید تا کار های درست؟با تمرکز بر خود و کاری که انجام میدهید میتوانید فضای رابطه را عوض کنید . با محبت و عشق بیشتر، با تعریف و سپاسگزاری، با صداقت بیشتر و ب صحبت کردن در رابطه با انچه احساس میکنید و نیاز دارید.نکته ی کلیدی این است که روی خودتان تمرک کنید،بدون اینکه انتظار جبران چیزی از طرف شریک خود باشید فقط خود را اصلاح کنید. سر خود را پایین بیاندازید و چند هفته به تغییر و اصلاح خود مشغول باشید، سپس سر خود را بالا اورده و ببینید آب و هوای رابطه عوض شده است...5) با رابطه مثل یک نوزاد برخورد کنید.شاید الان من و تو باشیم، اما بعد "ما" ییم .به رابطه ی خود مثل یک نوزاد نگاه کنید که شما هر دو وطیفه ی نگهداری از ان را دارید. وقتی کودک بیمار میشود یا از نظر عاطفی دچار مشکل میشود، شما میخواهید از او مراقبت کنید. کودک شما احساس میکند به اون بی توجهی شده است، بیشتر به او اهمیت دهید .زمان ان نیست که به چه کسی و چرا فکر کنید!فقط زمان این است که قدم بردارید و این نیاز توجه را به کودک(رابطه) بدهید.فراموش نکنید اگر کودک(رابطه) احساس بهتری کند، شما هم احساس بهتری خواهید داشت!⚠ بدیهی است که میتوانید هر کدام از این روش ها را با هم ترکیب کنید.وجه مشترک انها خروج از تفکر دوتایی است که،مشکل چه کسی است ؟ چه کسی باید عوض شود؟ حق با کیست؟منبع :Relationship Problems: How to Think Like a Therapist / by Robert taibbi L.C.S.W.به ترجمه ی امید نوریهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدTue, 10 Aug 2021 19:21:32 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/طرحی-نو-در-اندازیم-oftlt2ijccreتصمیم دارم از سایت های خارجی، مقالات به روز و کاربردی روانشناسی رو ترجمه و اینجا بازنشر کنم .اگه شما مایل به خوندن هستید تو کامنت ها بگید، اگه که دوست ندارید، بیخیال شم...هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدMon, 09 Aug 2021 16:29:29 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/برای-كوچ-شب-هنگام-وحشت-كمك-كن-با-تن-هم-پل-بسازيم-gstpylt4jnkzهر کجـــا مـــرز کشیدند،  شمـــا پُل بزنیدحرف “تهران” و “سمرقند” و “سرپُل” بزنیدهرکه از جنگ سخن گفت، بخندید بر اوحرف از پنجـــره ی  رو به تحمــل بزنیدنه بگویید، به بت‌های سیاسی نه، نه!روی گــور همه ی تفرقـــه‌ها گُل بزنیدمشتی از خاک “بخارا” و گِل از “نیشابور”با هم آرید و به مخروبــه ی “کابل” بزنیددختران قفس‌ افتاده ی “پامیــر” عزیزگُلی از باغ خراسان به دوکاکل بزنیدجام از “بلخ” بیارید و شراب از “شیراز”مستی هر دو جهـان را به تغزل بزنیدهرکجــــا مرز… -ببخشید که تکرار آمدفرض بر این که- کشیدند، دوتا پُل بزنیدشاعر : نجیب بارورهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدTue, 06 Jul 2021 23:11:03 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/ما-عاجزیم-بیچاره-ی-گفتگوییم-wbc9fmjqxgcpدو هفته ای ست که من هم به جمع بچه ها در کلاب هوس پیوسته ام.این نوشته حاصل تجربه ی زیسته ی دوهفته ی من در کلاب هوس به همراه برداشت های شخصی ست و ارزش دیگری ندارد!روز دوم با اتاقی با موضوع حجاب اجباری شروع شد . نزدیک ساعت 8 صبح بود . هندزفری را با خود به تخت بردم و وارد روم شدم. اعضای روی سن( کسانی که میکروفون برای صحبت دارند) شامل یک آخوند، دو زن با تصویر بی حجاب، سه زن با پروفایل مذهبی و پوشش چادر، یک حقوقدان، یک فعال حقوق زنان مقیم اروپا و یکی دونفر از دوستان خارج نشین با کت و شلوار و کروات و سه نفر از مردان مذهبی مقیم ایران بود. شمار شنوندگان هم قریب به چهار هزار نفر بود...هر فرد 3 دقیقه زمان داشت تا نظر خود را مطرح کنید، مجری بعد از سه دقیقه پایان وقت را هشدار میداد و به همین ترتیب میکروفون به دست نفر بعدی داده میشد. همه، چه مذهبی چه غیر مذهبی، چه ساکن ایران چه مقیم اروپا، چه مرد چه زن با آزادی کامل، عقیده خود را مطرح میکردند .( این نکته ی اول )زمان برای همه به یک اندازه بود و تریبون در دست تفکر خاصی نبود و حق سخن گفتن از هیچ عقیده ای دریغ نمیشد ( این نکته ی دوم )در جامعه ی امروز ما که کمتر دیده ایم تریبون آزاد به معنای واقعی کلمه و بدون جبهه گیری برگزار شود،کلاب هوس یک هدیه ی خدایی ست. یک فرستاده از آسمان...یک بستر که جای خالی تریبون آزاد های فرمالیته ی دانشگاه را بگیرد.یک بستر که جای مناظراتی که در صداوسیما نیست را بگیرد.یک بستر که مردم با آزادی بیان حرف بزنند.یک تریبون که پشت آن همه حق برابر داشته باشند.و در آخر اینکه:ما عاجزیم، بیچاره ی گفتگوییم .هیچکدام از این مشکلات بی گفتگو حل نشده و نمیشود...هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 26 May 2021 21:42:55 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/جُـــــــرم-تـو-تــفـاوت-c0ejbwnpee5qترجیح من موسیقی دهه ی چهله، تو اما کی پاپ دوست داری.نه من قدیمی و عقت مونده ام، نه تو متمدن و به روز...من دوست دارم اجتماعی باشم و بگم و بخندم، تو اما دوست داری بشینی خونه تو تنهایی خودت.نه من لاسوئم نه تو افسرده و مریض...من دگرجنسگرام، تو همجسگرا.نه من عالی ام، نه تو بیمار و غلط...من ترجیح میدم تو برنامه ی غذاییم از گوشت و سبزیجات استفاده کنم، تو ترجیح میدی فقط گیاهخوار باشی.نه من حیوون و وحشی ام، نه تو بز...من و تو هزاران هزار تفاوت داریم. نه فقط من و تو، آدما همه یه دنیایخاصن با کمی اشتراکات.اگه این تفاوت هارو در سطح انتخاب بررسی کنیم، به مشکل نمیخوریم. اینکه انتخاب من اینه و انتخاب دیگری چیز دیگه ای...ولی اگه این تفاوت هارو در سطح درست و غلط بررسی کنیم،همیشه یک نگاه از بالا به پایین به دیگران داریم.که " واه واه یارو گوشت میخوره، چقدر وحشی و جانی و غیر متمدنه، من باید اون رو به راه راست هدایت کنم و از جهالت نجات بدم یا اونی که گرایشش چیز دیگه ست رو با ارعاب و تمسخر و ترس تغییر بدم یا بکشمش ! "هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدSat, 08 May 2021 15:36:19 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/چند-روز-مانده-به-تولد-20-سالگی-v4mjcm9k31p0سلامامیدوارم حالتون خوب باشه؟مستقیم برم سر اصل مطلب که حوصله ی حاشیه رفتن ندارم. 27 اردیبهشت تولد 20 سالگی منه...اما برخلاف تصور قبلی، نه تنها خوشحال نیستم، بلکه میترسم!اره ترس...نمیدونم دقیق از چی و چرا ؟ولی میترسم!از اینکه میگن عاااا 20 سالت شداااانمیدونم چقدر طبیعیه ??لطفا اگه 20 سالگی رو پشت سر گذاشتید کمکم کنیدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 05 May 2021 08:37:09 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/شازده-احتجاب-یا-قتلگاه-زمان-iukr88svctyyتصویر، کار خودمه :)))شازده احتجاب نوشته ی هوشنگ گلشیرینمیدونم واقعا چی بگم؟مگه میشه چیزی گقت ؟ امید اصلا جرئت داری به یکی از بزرگ ترین اثار معاصر بگی بد؟نه نه نمیگم بد، به نظر من مزخرف بود (از همه ی دوستداران نویسنده و کتاب عاجزانه عذرخواهی میکنم )و اما چرا ؟کتاب پر از مولفه های جنسی بوداصلا نمیدونم چجوری مجوز گرفته بود !جریان سیال کتاب خیلی سخت خوان بود .شاید هم مناسب من نبود خلاصه که از خوندنش پشیمون نیستم، چون به هرحال باید میخوندم تا ببینم خوبه یا بد ولی اسمش رو مطالعه نمیذارم، اسم این کار بود قتل زماناگه نظر دیگه ای دارید، خوشحال میشم کامنت کنید .در ضمن عکس بالا رو هم خودم ادیت زدم، خوشحال میشم نظرتون رو درباره ش بدونم هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدWed, 21 Apr 2021 21:32:53 +0430https://virgool.ir/@ba.omitt/چشمهایت-را-یک-روزه-خواندم-iklcbjoidxlxسلاممیخوانیم و میدانیم که بزرگ علوی از نویسندگان نسل اول است. از پیشگامان رمان نویسی فارسی ست . از بهترین های ادبیات داستانی ایران معاصر... اما تا قبل مطالعه ی این کتاب، اینها همه حرف است...این اولین تجربه ی بزرگ علوی خوانی من بود. نثر بزرگ علوی خیلی گیرا بود و همین دلیل باعث شد کار مطالعه ی چشمهایش به روز دوم و سوم نکشد . تصویرسازی ها فوق العاده بود . توصیف شرایط به بهترین نحو ممکن اتفاق افتاده بود . وقتی یک نویسنده ی معمولی میگوید ( زندگی در دوران سخت دیکتاتوری اینجور بود) خب این صرفا یک جمله است . اما وقتی بزرگ علوی حرف از دیکتاتوری میزد، دیکتاتوری را با همه ی آن شرایط به زیبایی و شایستگی توصیف میکرد. اواسط داستان کافی بود اشاره ای ریز به دیکتاتوری بزند و همه ی حال و هوای سنگین مربوط به آن اوضاع که صفحه های قبل منتقل کرده بود دوباره زنده شود.در رابطه با کاراکتر ها: کاراکتر های داستان "چشمهایش" 3 یا 4 نفر بیشتر نبودند . خانم ناشناس، استاد ماکان نقاش، اقای ناظم، نوکر استاد نقاش.بقیه همه می آمدند و می رفتند و اهمیت چندانی نداشتند که بشود گفت شخصیت اصلی!من تجربه ی خوانش رمان های زیادی از انگلیسی گرفته تا فرانسوی و روسی دارم، اما چشمهایش یک چیز دیگر بود. این اولین رمانی بود که در حین مطالعه شخصیت ها واقعا جان داشتند . تصور بیرونی از شخصیت ها داشتم . مثلا تصور من از استاد ماکان نقاش، چیزی بود حدود استاد شفیعی کدکنی ( شاید کمی جوان تر )خلاصه اینکه، نثر خداگونه ای داشت .نظر شما ؟هم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدهم نــــــور هم امیــــــــ?ـــــدTue, 20 Apr 2021 12:14:25 +0430