https://virgool.ir/feed/@b.behnam91fa2026-11-11 14:33:50https://files.virgool.ir/upload/users/12069/avatar/50p8ll.pnghttps://virgool.ir/@b.behnam91https://virgool.ir/@b.behnam91/يكم-آرامش-بیشتر-jpnthjtxdeeoتاحالا شده یه روزهایی به شدت دنبال آرامش باشی ؟ پیداش کردی؟ تونستی خودت رو آروم کنی؟ اگه آره. چطوری؟راستش خیلی مهمه یک وقتهایی که دنیا به کاممون نیست و از همه طرف مشکلت رو سرمون میباره یک جوری یک راه فراری واسه این درگیری ذهنی پیدا کنیم. اصلا شاید هم مهم نباشه ولی مطمئنم اون لحظه خیلی بهش نیاز داریم.راه های زیادی هست ادم خودش رو خالی کنه. مثل کوبیدن گوشی تو دیوار، دعوا کردن، فریاد زدن، و خب راه های خطرناکتری هم هست که توصیه نمیکنم.اما واسه من همیشه بهترین راه مدیتیشن بوده. و خب من همیشه بش علاقه داشتم چرا چون خوراک تنبلاست :)). میشینی با ذهنت بازی میکنی بعد یک دفعه حس میکنی آروم شدی. خیلی باحاله.اما یه مشکل بزرگی که داره حتما باید یه گوشه آروم بشینی و چشمات رو ببندی و از این قبیل لوس بازیا.اما جدیدا یک راهی رو پیدا کردم که همیشه و همه جا جواب میده. دوستم بم معرفی کرد و خب من چند بار تست کردم به طرز معجزه آسایی جواب میده. تنها شرطش اینه که محیط اطرافت، آدمها و هرچیزی که اون لحظه داره اتفاق میوفته واست مهم نباشه.اسمش هست مدیتیشن ایست. روزی حداقل شش بار باید انجام بشه و هر بار فقط سی ثانیه زمان نیاز داره. که در کل روز میشه 3 دقیقه. در واقع این کوتاه ترین مدیتیشن در جهان است. اما باید ناگهانی انجام داده بشه. کل نکتش همینجاست. در خیابان راه میروی، ناگهان به یادت بیادف همونجا وایسا، متوقف شو، کاملا بایست. هیچ حرکتی نکن، فقط برای نیم دقیقه. بعد از سی ثانیه دوباره شروع به حرکت کن. روزی شش بار میتونی این کار رو انجام بدی، بیشتر اشکالی نداره ولی قطعا کمتر نه.اگر به ناگه حضور داشته باشی کل انرژی تغییر میکند. تداومی که در ذهن بود متوقف میشود و چنان ناگهانی است گه ذهن نمیتواند به سرعت فکر جدیدی خلق کند، برای ذهن زمان میبرد تا پردازش کند، ذهن احمق است.متوجه شدی چی شد؟ کل داستانش به ناگهانی بودنشه. اگه تصمیم به انجامش گرفتی همون لحظه ای که در روز یادت اومد باید انجامش بدی، فرصت فکر کردن به انجام دادن یا ندادن رو به خودت نده. فقط اینطوریه که جواب میده. :)b.behnam91b.behnam91Mon, 10 Dec 2018 13:54:13 +0330https://virgool.ir/@b.behnam91/با-تنبليم-چیکار-میکنم-قسمت-دوم-v71y0hdewpmzاز اونجایی که تمام فعالیت هام کنتور میندازه پس بهتره خلاصه و سریع بنویسم.راستش من زیادی درگیر این واژه حالش رو ندارم بودم و کم و بیش هستم. وقتی شما حال نداری طبیعتا این داستان یه ریشه ای داره و همینطوری الکی نیست. دلایل زیادی میتونه داشته باشه اما وقتی همه چیز خوبه سرحال و شادی چرا نباید یه موقع هایی حوصله انجام دادن کارهام رو داشته باشم. خودم هم باورم نمیشد که چقدر ما در روز سر چیزهای بیهوده انرژی مصرف میکنیم و این خرج های اضافی در طول روز ما رو به بیحالی، خستگی و در نهایت تنبلی میکشونه.یکی از چیزهایی که خیلی من رو اذیت میکنه: تصمیم گیری عه. انتخاب لباس، انتخاب غذا، انتخاب مسیر، ساعت بیرون رفتن، شام چی بخورم؟ چه آهنگی گوش بدم؟ همه اینها باعث میشد من خسته بشم، طاقتم کمتر بشه و در نهایت وقتی بحث به تصمیم های مهمتری میرسید با یه انتخاب عجولانه کار رو تمام میکردم. همین خستگی تصمیم گیریه که باعث میشه گاهی اوقات چیزهایی رو بخریم، یا انتخابهایی رو کنیم که بعدها میفهمیم اشتباه بوده.خب بهترین راه درمان این بود که سخت نگیرم، گاهی اوقات مساله اونقدر حیاتی نیست که بخوام تمام انرژیم رو بابتش به کار بگیرم، پس صرفا تصمیم میگرفتم. و خب بعد از یه مدت حس اعتماد به نفس بالایی بهم داد و کلا خوب بود. اطلاعات بیشترش رو در کتاب هنر شفاف اندیشیدن میتونید بخوانید.اما خب این قضیه واسه حال نداشتن کافی نبود. کار بعدی که خیلی تاثیر داشت تغییر محیط کاریم بود. من همیشه از قدیم و ندیم عادت داشتم رو تختم لم بدم و لپتاپ رو بردارم و شروع کنم به انجام کارهام. که این یه کار به شدت اشتباه بود. چ.ن به سرعت خوابم میگرفت و خب ...به همین دلیل مکانم رو از تخت به میز منتقل کردم. در روز وقتی وارد اتاقم میشم بدون اینکه واسش برنامه ای داشته باشم یا فکری کرده باشم میشینم پشت لپتاپم و خب این به صورت ناخودآگاه باعث میشه یه نگاهی به کارام بندازم، یکمش رو انجام بدم و خب همین ذره ذره کارها من رو تو مدت کم خیلی جلو انداخته.هنوز خیلی چیزها هست که دوست دارم راجع بهش بنویسم. فقط یکم باید هنوز دستم بیاد اینجا چی ب چیه.b.behnam91b.behnam91Sat, 08 Dec 2018 18:34:48 +0330https://virgool.ir/@b.behnam91/با-تنبليم-چیکار-میکنم-pxyamwphxlknیک راست میرم سر اصل مطلب.بقیه رو نمیدونم و اصلا زندگی هرکسی به خودش مربوطه ولی من چند وقته به شدت تنبل شدم، نه که کار نکنم. نه. وقتم رو صرف کارهایی میکنم که الان واقعا نیاز نیست.من تا کمتر از یک ماه دیگه باید پروژه ای رو تحویل بدم که همین الان هم از موعد مقرر گزارشهاش زمان زیادی میگذره و من تا به امروز مشغول انجام کارهای بیهوده بودم.ولی بالاخره یه روزی همه چیز خسته کننده میشه، یه روزی حتی از تفریحات و خوشگذرونیها هم دیگه لذت نمیبری. و خب چون همه ما در مقابل قبول حقایق حالت دفاعی داریم این شد که دلم رو زدم به دریا تا از این وضعیت خودم رو نجات بدم.برای امروزم برنامه های زیادی داشتم و دارم که از این به بعد اینجا مینویسم شاید امروزی، فردایی به درد کسی خورد ما رو هم دعا کرد.از اونجایی که من نمیتونم درست تمرکز کنم تصمیم گرفتم به صورت محدود از شبکه های مجازی استفاده کنم.قدم اول محدود کردن استفاده از تلفن همراه بود.شبکه های اجتماعی، چت کردن، بازی کردن، ویدیو دیدن و همینطور چرخیدن توی اینترنت خیلی میتونه لذت بخش باشه. ولی به شرطی که کنترل بشه. از این به بعد دوست دارم حتی اگر خواستم زمانم رو هدر بدم یه گوشه بشینم، کاری نکنم، چیزی نگم، حتی فکر هم نکنم. چون به شدت اعتقاد دارم زمانهایی که حوصلمون سر میره ایده های خوبی به ذهنمون میرسه. و خب نتیجش خیلی خوب بود. چون خیلی سریع ساعت های زیادی به روزتون اضافه میشه که نمیدونستم باید چیکار کنم.فقط میدونستم باید یه کاری رو انجام بدم. و خب این باعث شد من الان اتاق مرتب، دسکتاپ منظم و همه فایلهای پروژه رو اماده و فولدر بندی شده توی سیستم داشته باشم. درسته نمیدوستم چیکار کنم اما همیشه نباید نشست و دست رو دست گذاشت. نمیخوام از اهمیت زمان برای موفقیت بگم، گوشم پر از اینهاست. ولی باید بدونم زمانم رو کجا دارم خرج میکنم. اگه واسه فلان کار دارم زمان میزارم آیا ارزشش رو داره؟ پس فردا یه زندگی بهتر رو به من میده؟ آیا قرار با گذروندنش خوشحالتر بشم؟ و خب یه دفتر پیدا کردم. کل کارهایی رو که من در طول هفته انجام میدم رو توش نوشتم و به ترتیب اولویت بندی کردم. ذهن ما همیشه داره بین موقعیت هایی که وجود داره تصمیم گیری میکنه. (بعدا میگم این تصمیم گیری چقدر چیز بدیه). به خاطر همین وقتی اولویتها رو بدونیم دیگه خیلی سر دوراهیه "کدوم رو اول انجام بدم؟" نمیمونم. نتیجش هم دوست داشتنی بود. هر بار خواستم یه استراحتی به خودم بدم و چند قسمت سریال ببینم فهمیدم توی پروسه اولویتها باید به کارهای مهمتری برسم. گاهی اوقات اصلا نباید یه حجم زیادی از برنامه ریزی و نظم رو وارد زندگی یه آدم بی نظم کرد، اینطوری بی نظمی چند برابر میشه و هیچی هم درمان نمیشه. گاهی اوقات با همین تنبلی میشه به جاهای خوبی رسید و هم شادی ماجرا هم به راه باشه. یه راه خیلی خوبش شرط بندیه. من تنها زندگی نمیکنم پس خیلی خوب میتونم ازش استفاده کنم. سر همه چیزها میشه شرط بست، از تمیز کاری و مرتب کردن گرفته تا خریده و هزارتا چیز دیگه ای که خودم حوصلش رو ندارم. لابد فکر کردین خودم اتاقم رو مرتب کردم؟ :))b.behnam91b.behnam91Fri, 07 Dec 2018 15:55:30 +0330