<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آزاده آقائی</title><link>https://virgool.ir/feed/@azadeh.aghaei</link><description>لیدر سابق طراحی تجربهٔ کاربر در دیوار</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:23:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/20715/avatar/VdaniR.jpeg</url><title>آزاده آقائی</title><link>https://virgool.ir/@azadeh.aghaei</link></image><item><title>چابک دو مسیره؛ راه‌حلی برای «واسه‌‌ی این کارها وقت نداریم!»</title><link>https://virgool.ir/DivarDesign/چابک-دو-مسیره-راه-حلی-برای-واسه-ی-این-کارها-وقت-نداریم-juzyjtmpahif</link><description>مانیفست «چابک» (Agile) در سال ۲۰۰۱ منتشر و عمومی شد. علت اصلی محبوبیت این قواعد و ارزش‌ها، افزایش بهره‌وری تیم‌های cross-functional در توسعه‌ی محصول بود. اما به‌زودی طراح‌ها متوجه شدن که انجام فرآیندهای طراحی تجربه‌ی کاربر به شکل قدیمی در قالب‌هایی که بر مبنای این قواعد شکل می‌گرفتن، مثل دویدن به دنبال قطاریه که همیشه سریع‌تر از اون‌ها حرکت می‌کنه.در این پست توضیح می‌دم که چطور در دیوار به‌مرور روش‌هایی رو شکل دادیم که فرآیندهای اکتشاف و توسعه بتونن در دو مسیر موازی با هم در تیم‌های محصولی پیش برن.سناریوی شکست: اصلاً شما ارزش دیزاین رو نمی‌دونید!وقتی از توسعه‌ی سریع تکنولوژی و شکل‌گیری محصولات جدید برای رقابت با هم در میدان «جذب مشتری و رسیدن به درآمد» حرف می‌زنیم، باید بپذیریم که هر کسب‌وکاری «مقرون به صرفه» بودن تمام فعالیت‌هاش رو لحاظ کنه. توسعه‌دهندگان نیروهای گرونی برای کسب‌وکارهای نوپا هستن، پس بی‌کار و معطل‌موندنشون هزینه‌ی گزافی خواهد بود.از طرف دیگه طراحان باتجربه‌ای که بتونن به بازکردن کلاف سردرگم مسائل و شفاف‌کردن ابهام‌ها کمک کنن و جریان کارهای موازی رو با کیفیت بالایی مدیریت کنن هم برای اغلب شرکت‌های کوچیک گرون و کمیاب هستن. پس این شرکت‌ها سراغ طراحانی می‌رن که دانش و تجربه‌ی کمتر و نیاز به یادگیری بیشتری دارن.اما معمولاً با حجم کار بسیار زیاد، اجازه‌ی نفس‌کشیدن به این طراحان داده نمی‌شه تا خودشون رو در زمینه‌ی اکتشاف، حل مسئله، دانش محصولی و «نه گفتن» به کارهایی که در راستای «نیاز کاربران» و در نتیجه «رشد کسب‌وکار» نیست، تقویت کنند. چون همیشه مشغول دویدن به‌دنبال قطار توسعه‌ی محصول هستن. (این تمثیل رو از John Schrag قرض گرفتم)حاصل تداوم این مشکل، طراحانی هستن که فکر می‌کنن ارزش کارشون در سازمان شناخته نمی‌شه و انگیزه‌شون رو برای رشد از دست می‌دن. همچنین کارها بیشتر فرمایشی و با محوریت حدس و گمان یا دنبال‌کردن رقبا شکل می‌گیرن، فرآیندهای دیزاین که قراره به نفع کاربران و در راستای اهداف بیزینس خلق ارزش کنن بالغ نمی‌شن و در نتیجه این سازمان برای افراد باتجربه‌تر جذابیتی نخواهد داشت. چرخه‌‌ای که تکرارش رو در اکثر شرکت‌ها شاهد هستیم.زمان‌خریدن برای فرآیند اکتشاف با جلو افتادن از توسعهبرای حل ریشه‌ی این مشکل، لازمه که برای اکتشاف و تعریف مسائل و آزمودن راه‌حل‌هامون زمان بخریم. البته نه به این معنی که بقیه‌ی اعضای تیم منتظر بشینن تا ما کارمون رو انجام بدیم. بلکه باید برنامه‌ریزی‌ای متناسب با بهره‌وری حداکثری همه‌ی تخصص‌ها به‌طور همزمان داشته باشیم.فرآیند طراحی و توسعه‌ی محصول در تیم‌های محصولی دیوار در قالب Dual-Track Agile انجام می‌شه. طراحان در مسیر اکتشاف (Discovery) با مدیرمحصول، تحلیلگر داده و پژوهشگر، و در مسیر تحویل و توسعه (Delivery) با توسعه‌دهندگان و QA همکاری می‌کنن. برای هماهنگ‌شدن این دو مسیر، نیازه که فاصله‌ی زمانی منطقی‌ای بینشون باشه.حداقل فاصله‌ی زمانی فرآیند دیزاین و توسعه باید چقدر باشه؟طی این سال‌ها تجربه‌هامون نشون داد که زمان ایده‌آل برای فاصله‌ی بین شروع دیزاین یک استوری تا شروع دلیوری باید حدود دو اسپرینت (sprint) یا یک‌ماه باشه. چون:۱- لازمه که در صورت تغییر اولویت‌ها فرصت کافی برای تغییر جهت داشته باشیم.۲- ممکنه توسعه‌دهندگان زمان لازم برای توسعه‌‌ی یک استوری (story) رو بیشتر از چیزی که در واقعیت طول کشیده تخمین زده باشن. این باعث می‌شه استوری‌های قبلی زودتر دلیور بشن و نیاز به دیزاین بعدی داشته باشیم تا تیم معطل نمونه.۳- ممکنه دیزاینرها زمان لازم برای دیزاین یک استوری رو کمتر از چیزی که لازمه تخمین زده باشن. چون طی فرآیند طراحی ممکنه زوایای نادیده‌ای رو ببینیم، مجبور بشیم تصمیم‌های جدید بگیریم و برای این‌کار به زمان بیشتری نیاز داشته باشیم.۴- فرصت انجام تست کاربردپذیری و تکرارکردن (iterate) داشته باشیم. چون راه‌حل پیشنهادی اولیه لزوماً همیشه موفق نیست.۵- دیزاینر بتونه برای انجام کارهای غیرمنتظره یا بدون قطعیت فضای تنفس داشته باشه. مثلاً بتونه با خیال راحت مرخصی بگیره یا بتونه برای استخدام یا منتورشیپ دیزاینر جدید وقت بذاره.چرا دیزاین نباید بیشتر از یک‌فصل با توسعه فاصله داشته باشه؟۱- غلط‌بودن فرضِ «ثبات»:فرضِ ثبات یعنی تصور کنیم که شرایط فعلی یک مسئله تا آینده‌ی مشخصی قراره هیچ تغییری نکنن. در صورتی که چنین فرضی در طراحی و توسعه‌ی محصولات دیجیتال از اساس غلطه.مثلاً در دیوار ممکنه تصمیم‌گیرنده‌ها (مثل مدیر محصول) تغییر کنن، اهداف و اولویت‌های تیمی یا محصولی عوض بشه، یا  حتی شرایط چپترها طوری تغییر کنه که منابعی که در اختیار داشتیم رو دیگه نداشته باشیم.۲- در نظر گرفتن هزینه‌ی فرصت:هزینه‌ی فرصت یعنی وقتی چند مورد برای انتخاب داریم، با انتخاب یکی دستاوردها و منفعت‌های احتمالی بقیه‌ رو از دست می‌دیم. مثلاً وقتی از وقت‌گذاشتن دیزاینر روی کاری صحبت می‌کنیم که تصمیم برای توسعه‌ش سه ماه بَعد انجام می‌شه، یعنی پذیرفتیم کارهای دیگه‌ای که می‌تونن نفع سریع‌تری به محصول و تیم‌ها برسونن رو رها کنیم.۳- سخت‌شدن مشارکت اعضای تیم در فرآیند طراحی:چون توسعه‌دهندگان مشغول پیاده‌سازی استوری دیگه‌ای هستن و برای اون‌ها مشارکت در ایده‌پردازی و بررسی راه‌حل‌های جدید، به‌معنی وقت‌گذاشتن روی کارهای غیرفوریه. وقتی مشارکت اعضای تیم کم بشه، نمی‌تونیم امکان‌پذیری پیاده‌سازی دیزاین رو در تسک‌هایی که اطمینان از زیرساخت فنی مهمه بسنجیم. در نتیجه ساختارمون بیشتر شبیه design agency و کار پروژه‌ای می‌شه تا تیم cross-functional.۴- فراموش‌شدن جزئیات مسئله: وقتی بعد از گذشت چنین زمان طولانی‌ای بالاخره نوبت پیاده‌سازی استوری می‌شه، تعامل با توسعه‌دهنده‌ها و QA نیازه و این برای دیزاینر مثل اینه که دوباره با مسئله مواجه شده. هزینه‌ی switch هم زیاده چون همزمان تمرکزش روی حل مسئله‌ی دیگه‌ایه.در مطالب آینده توضیح می‌دم که چطور این ساختار در قالب برنامه‌ریزی‌های استراتژی سالانه و اهداف فصلی شرکت می‌شینه و چه نقاط کنترلی روی تقویم شرکت برای هماهنگی همه‌ی تیم‌ها و عملکردها وجود داره.اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید، لطفاً هم دنبالمون کنید و هم از تجربیات و سؤالاتتون برامون بنویسید. نظراتتون می‌تونه به جهت‌دهی مطالبی که به اشتراک می‌ذاریم کمک مؤثری بکنه. حتماً می‌خونیم و پاسخ می‌دیم.</description><category>آزاده آقائی</category><author>آزاده آقائی</author><pubDate>Wed, 09 Feb 2022 19:01:39 +0330</pubDate></item><item><title>داستان دیوار و من</title><link>https://virgool.ir/DivarDesign/داستان-دیوار-و-من-hdnc9eganit7</link><description>امروز نوبت انتشار یکی از مطالب من در مورد فرآیند کاری در تیم‌های محصولی دیوار بود. ولی به‌خاطر اتفاقات پیش اومده، روحیه‌م با انتشارش متناسب نبود. دوست داشتم یه مطلب دلی در مورد ارزش دیوار برای خودم بنویسم. در مورد اثری که دیوار روی زندگی همه‌مون داره. پس تصمیم گرفتم مطلبی که مدتی بود نوشتنش رو در لینکدین شروع کرده بودم و قسمت اول و دومش رو هم منتشر کرده بودم تجمیع کنم و منتشر کنیم. باهار و شایان هم باهام همدل بودن. نتیجه‌ش شد این سه پرده از داستان دیوار و من که در ادامه می‌خونید. باهار مثل همیشه توی ویرایشش کمکم کرد و آنا هم برای کاورش این تصویر زیبا رو طراحی کرد.پرده‌‌ی اول: چی شد که دیوار رو شناختم؟سال ۹۳ که ازدواج کردیم، یک اتاق از خونه‌مون پر شد از بسته‌های هدیه‌ای که توی عروسی گرفتیم. چندین پتوی گلبافت، ساعت‌های دیواری، ظرف‌‌های بلور و کریستال مجلسی، سینی‌های استیل، چندین دست لیوان و فنجان و نعلبکی و خلاصه هرچیز قشنگی که همه با مهربونی به عروس و داماد کادو می‌دن. جهیزیه‌ی من اما مثل همه‌ی عروس‌ها تکمیل بود و بهشون نیازی نداشتیم.یه‌بار به خواهرم گفتم که نمی‌دونم با این‌همه چیزای نو چی‌کار کنم. گفت یه اپلیکیشن جدیدی پیدا کردم به اسم «دیوار». همه‌ی این چیزا رو می‌تونی توش بذاری و بفروشی. دیوار اون موقع تازه داشت پا می‌گرفت و خودش رو بین مردم پیدا می‌کرد.دو ماه بعد، وسایل نویی که ما لازم نداشتیم و احتمالاً قرار بود توی کمدمون بمونن تا یه عروسی یا تولد دیگه به کس دیگه‌ای هدیه بدیمشون (اصل بقای کادو)، مهمون خونه‌های دیگه شده بودن. تعداد زیادی‌شون رو مامان‌ها و دخترهاشون که قرار بود به‌زودی عروس بشن ازمون خریدن. یه خانواده هم بودن که از شهرستان اومده بودن تهران برای عروسی فامیل؛ نه‌تنها کادویی که می‌خواستن ببرن رو از ما خریدن، بلکه برای خودشون هم چندتا وسیله برداشتن. پول فروش وسایل هم به حساب پس‌انداز ما رفت. تجربه‌ی لذت‌بخشی بود.از اون موقع به بعد، من شدم مبلغ دیوار. هرجا موقعیتی پیش میومد به دوست و آشنا معرفیش می‌کردم. تکنیک‌های فروش سریع در دیوار رو هم بهشون آموزش می‌دادم. چه ساعتی آگهی بذار، چقدر بعد نردبان کن، یا حذف اگر کردی تا ۲۴ ساعت بعد نمی‌تونی دوباره بذاریش. اما هیچ‌وقت نمی‌دونستم که چندسال بعد قراره داستان دیوار و من بیشتر باهم گره بخوره.سال ۹۶ که می‌خواستیم خونه بخریم، بازم دیوار عصای دستمون شد. اما بارها آرزو کردم کاش دیوار فلان امکان رو داشت و کارمون راحت‌تر می‌شد. وقتی بالاخره خونه خریدیم یه ایمیل بلند‌بالا برای پشتیبانی دیوار نوشتم و همه‌ی پیشنهادهام رو بهشون گفتم. متن ایمیل رو هم توی نرم‌افزار Evernote که اون‌ زمان برای یادداشت‌هام ازش استفاده می‌کردم ذخیره کردم. چندماه پیش اتفاقی دوباره پیداش کردم و دیدم همه‌ی موارد توی لیست پیشنهادهای من الان جزو امکانات دیوار هستند. خودم توی حل‌شدن اون مشکلات نقش داشتم.پرده‌ی دوم: مصاحبه با دیوارورودی طبقه‌ی سوم ساختمان فرهنگتوی مصاحبه‌ی اول یکی از سؤال‌هایی که ازم پرسیدن این بود که چرا کافه‌ بازار رو انتخاب کردی؟ گفتم تا جایی که من تحقیق کردم و با معیارهایی که دارم، اینجا بهترین شرکت حوزه‌ی آی‌تی در ایرانه. اگر اشتباه می‌کنم و جای دیگه‌ای هست که از اینجا بهتر باشه، بگین برم اونجا اپلای کنم :)اون زمان هنوز شرکت‌های «هولدینگ هزاردستان» از هم‌ جدا و مستقل نشده بودن. مجموعه‌ی «دیوار» و «کافه‌ بازار» و «بلد» رو همه به نام شرکت کافه‌ بازار می‌شناختن. موقعیت‌های شغلی و مصاحبه‌کنندگان هم از همه‌ی شرکت‌ها بودن. بنا به نیاز، بررسی رزومه و ارزیابی مصاحبه، کاندیداها برای شرکت‌های مختلف انتخاب می‌شدن. بعد از جدا شدن شرکت‌ها، هولدینگ به نام هزاردستان شناخته شد و هر شرکت برند کارفرمایی مستقلی پیدا کرد. الان دو ساله که کافه‌ بازار دیگه فقط یعنی خود شرکت و محصول کافه‌ بازار.مصاحبه‌ی گرم، دوستانه و در عین حال دقیق و هوشمندانه‌ای بود. تنها مصاحبه‌ای بود که واقعاً برام مهم بود. جاهای دیگه رو بعد از اینجا و فقط واسه اینکه اگر یک درصد نشد دستم خالی نمونه اپلای کرده بودم. آخر مصاحبه شایان گفت مرحله‌ی بعدی انجام تسکه و برای هماهنگیش بهت ایمیل می‌زنیم. با خودم گفتم پس این یعنی نظرشون نسبت به این مرحله مثبته و لبخند به صورتم نشست. می‌دونستم شایان برای دیوار استخدام می‌کنه و این ذوقم رو دو چندان کرد. یعنی می‌شه من جزوی از دیوار باشم؟طبق رسمی که توی هولدینگ بعد از همه‌ی مصاحبه‌ها داشتیم، تا نزدیک در بدرقه‌م کردن. هنوز اون صحنه رو یادمه و برام زنده است. خداحافظی کردم و چرخیدم به سمت در خروج بزرگ شیشه‌ای و طلایی. برای منی که از یک شرکت ۲۰ نفره اومده بودم، اون همه آدم، ساختمون به اون بزرگی، اون همه چیز جدید، آدمای جدید، فضای جدید و تصور جدی‌شدن اون حجم از تغییر، یهو نمی‌دونم چرا ترسناک شد. ترس توی خوشحالیم دوید و ضربان قلبم رو بالا برد. با خودم گفتم از این در می‌رم بیرون و برمی‌گردم به دایره‌ی امن خودم.با این ترس از تغییر غریبه نیستم. هربار سراغم میاد، اون لحظه به خودم اجازه می‌دم که بگم باشه جلوتر نمی‌رم اصلاً. همین‌جا می‌ایستم. به افکارم اجازه می‌دم بزنن زیر میز و تا ته انصراف‌دادن رو تصور کنم. وقتی آرامش گرفتم، دوباره یوا‌ش‌یواش با خودم مرور می‌کنم که چرا توی ساحل این دریای جدید ایستادم و چرا زدن به دلش برام خوبه.پرده‌ی سوم: کارکردن در دیوار از منظر خانواده و دوست و آشناعکس مال قبل از کروناست. خداحافظی با یکی از همکارهای قدیمی که از ایران رفت.«راستی درآمد این دیوار از کجاست؟» اولین سؤالی بود که فامیل و دوست و آشنا وقتی می‌فهمیدن من توی دیوار کار می‌کنم می‌پرسیدن. طبیعی هم هست چون عموماً با بخش کاملاً مجانی دیوار سروکار دارن؛ جستجو و دیدن آگهی‌ها.سؤال بعدی با احتمال بالایی این بود که «شما که توی دیوار کار می‌کنی، می‌شه فلان چیز رو برای من آگهی کنی؟». این هم طبیعیه. به‌همون نسبتی که اولین انتظار نزدیکان و آشنایان از کسی که مهندسی نرم‌افزار می‌خونه نصب ویندوزه. آدما هر محصولی رو با دید نیاز خودشون ازش تعریفش می‌کنن. البته من مشتاقانه انجام می‌دادم. چه بسیار آگهی‌ها که برای دیگران ثبت کردم یا اصلا نشستم کنارشون خودشون ثبت کردن و من نگاه کردم و بعداً با هم‌تیمی‌هام در مورد نکاتش صحبت کردم.اوایل توضیح هم می‌دادم که من در بخش طراحی تجربه‌ی کاربر دیوار کار می‌کنم و خودم رو برای جواب‌دادن به سؤال «طراحی تجربه‌ی کاربر یعنی چی» آماده می‌کردم. جواب‌های معروف انتزاعی مثل «شناختن نیازهای مردم و طراحی ابزارهایی که نیازشون رو رفع کنه» که جوابگوی جمع فامیل و آشنا نیست آخه. بعد از آزمودن بازخورد جواب‌های مختلف، به این توضیح که «اپلیکیشن‌ موبایل و وبسایت طراحی می‌کنم» کفایت کردم.بگذریم و برسیم به سؤال‌های جدیدتر بقیه از من. مثلاً هربار دیوار از سوی رسانه‌ها عامل گرانی و تورم معرفی می‌شه، از من می‌پرسن حالا واقعاً چیزایی که می‌گن درسته؟ این بحث بمونه واسه یه زمان دیگه که از اولین باری که صحبت از فیلتر شدن دیوار شد بنویسم. از تاثیری که روی مردم گذاشت و عمومی هم بازتابش دادیم. اصلاً چقدر تجربه‌های زیسته با این مردمی که کاربر دیوار هم هستند برای تعریف‌کردن دارم.دیوار برای من یعنی همین. یعنی محصولی که همه می‌شناسنش و درباره‌ش سؤال دارن. چون توی زندگیشون تأثیر داره و با نیازهای مختلفی سراغش می‌رن. خیلی جالبه که تاحالا توی هیچ گوشه‌کناری از زندگیم با کسی برخورد نداشتم که دیوار رو نشناسه. آخرین سؤالی که کسی ازم درباره‌ی دیوار پرسیده هفته‌ی پیش بود که راننده‌ی اسنپ از جلوی شرکت سوارم کرد و پرسید «خانوم واقعاً این ساختمون مال سایت دیواره؟ نمی‌دونستم همچین شرکت بزرگیه. چند نفر توی دیوار کار می‌کنن؟» چهره‌های همکارهام از جلوی چشمم گذشت و لبخند زدم. گفتم: «بیش از هزار نفر».این داستان همیشه ادامه دارد : )اگر شما هم دوست دارید جزوی از این داستان باشید، نگاهی به فرصت‌های شغلی‌ صنف تجربه‌ی کاربر دیوار بندازید.</description><category>آزاده آقائی</category><author>آزاده آقائی</author><pubDate>Wed, 01 Dec 2021 20:40:42 +0330</pubDate></item><item><title>دیزاین در دیوار؛  این‌بار در دایره‌ای بزرگ‌تر</title><link>https://virgool.ir/DivarDesign/دیزاین-در-دیوار-این-بار-در-دایره-ای-بزرگ-تر-bsakzhbfuo8g</link><description>تصویرسازی از آناهیتا آقائی طراح بصری در صنف تجربه‌ی دیوارتوی این مطلب، در مورد شکل‌گیری بلاگ Design at Divar در مدیوم صحبت می‌کنم و توضیح می‌دم که چرا تصمیم گرفتیم به انگلیسی هم مطلب بنویسیم. در انتها هم اولین پست این بلاگ که داستان صنف تجربه‌ی دیواره رو معرفی می‌کنم.یک‌سال پیش در چنین روزییک‌سال پیش در چنین روزی، برای پروژه‌ای برنامه‌ریزی کردیم که تمرکزش روی انتقال تجربه‌های فردی و تیمی در فرایند کشف و حل مسئله‌های محصول به مخاطبان فارسی‌زبان خارج از دیواره. هدفمون این بود که از این انتقال تجربه استفاده کنیم تا جامعه‌ای از پژوهشگران و طراحان بسازیم؛ یاد بدیم و یاد بگیریم.قبل از اینکه رسماً براش برنامه‌ریزی کنیم، مدتی بود که در موردش حرف می‌زدیم. اما وقتی بازخورد و اثرگذاری ویدئوی معرفی زبان سنّت در دیوار رو دیدیم، فهمیدیم که وقت شروع‌کردنه.چنین پروژه‌ای برای اولین بار در شرکتی که محصولش یکی از پرمخاطب‌ترین پلتفرم‌های ایرانی یعنی دیواره و با مشارکت جمعی ۲۰ نفره از بهترین‌ها در زمینه‌های پژوهش، دیزاین، مهندسی و تجربه‌نویسی انجام می‌شد. پس به هدف‌گذاری، سنجه‌های دقیق، تداوم، کیفیت و انسجام بالایی نیاز داشت.تا امروز که این مطلب رو می‌نویسم-- طی ۹ ماه بیش از ۲۴ مطلب انتقال تجربه و مطالعه‌ی موردی در انتشارات دیزاین در دیوار به قلم ۱۷ نفر از اعضای صنف تجربه‌ی دیوار منتشر کردیم.-- دیزاین‌ سیستم سنّت رو منتشر کردیم و در مورد اخبارش در حساب تویتر سنّت اطلاع‌رسانی می‌کنیم.-- دو اپیزود از پادکست دیزاین در دیوار رو با مشارکت مهندسان تجربه‌ی کاربر دیوار منتشر کردیم.-- کتاب مهندسی دیزاین در چپتر مهندسی تجربه‌ی کاربر دیوار ترجمه و منتشر شد.-- برای استخدام کارآموز طراحی، با مشارکت بیش از ۱۵ نفر از صنف تجربه‌ی دیوار ویدئو ساختیم که مجموعاً بیش از ۱۵ هزار بازدید در پلتفرم‌های لینکدین، تلگرام و توییتر داشت و ۶۰۰ نفر برای این کارآموزی رزومه فرستادند. شایان در این مطلب بیشتر توضیح داده.-- در مورد تمام اخبار و انتشاراتمون در کانال تلگرام دیزاین دیوار اطلاع‌رسانی می‌کنیم.سعی داریم در فصل آینده اثرگذاری هرکدوم از این موارد رو بیشتر کنیم. پس حتما نظراتتون رو برامون بنویسید.دایره‌ی مخاطبان رو بزرگ‌تر می‌کنیمبه دو دلیل اصلی، مجاب شدیم دایره‌ی مخاطبان ما می‌تونه بسیار بزرگ‌تر از مخاطبان فارسی‌زبان باشه:۱- تجربه‌مون رو با جامعه‌ی بزرگ‌تری به اشتراک بذاریم:مسائل محصولی و انسانی‌ای که حل می‌کنیم در سطح جهانی معنادار هستند و فکر می‌کنیم مخاطب‌های زیادی خواهند داشت. مثل همیشه، به‌دنبال فرصت پرسش و پاسخ، شکل‌گیری بحث، یاد دادن و یاد گرفتن هستیم.از طرفی تعداد زیادی از اعضای صنف ۲۹ نفره‌ی تجربه‌ی دیوار برای نوشتن به زبان انگلیسی مشتاق‌تر بودند و دوست داشتند تجربیاتشون رو با مخاطبان بیشتری به‌اشتراک بذارند.۲- از متخصصان در جامعه‌ی بزرگ‌تری یاد بگیریم:از مدت‌ها قبل چه در جلسات هم‌آموزی کل صنف و چه در مورد مسیرهای شغلی چپترهای مختلفمون، از مشورت و صحبت با افراد باتجربه‌ در شرکت‌های خارجی استفاده کردیم. ما اون‌ها رو براساس رزومه و تجربیاتی که در فضای اجتماعی به‌اشتراک می‌ذارند می‌شناسیم و پیدا می‌کنیم. اما تصمیم گرفتیم به زبان انگلیسی هم بنویسیم تا برای اون‌ها هم بستر شناخت فضای کاری و فرآیندهای خودمون رو فراهم کنیم.با تعریف‌کردن داستان خودمون شروع می‌کنیمهفته‌ی پیش اولین مقاله رو در بلاگ مدیوم دیوار منتشر کردیم. در این مقاله از داستان شکل‌گیری‌مون و اینکه چه فرآیندها، توافقات و فعالیت‌هایی به یکپارچگی، هم‌سویی و رشدمون کمک کردند نوشتم. خوشحال می‌شیم بخونید و مثل همیشه نظراتتون رو برامون بنویسید. https://medium.com/design-at-divar/the-story-of-a-ux-guild-amazingly-aligned-and-determined-to-grow-67992ed5946f </description><category>آزاده آقائی</category><author>آزاده آقائی</author><pubDate>Thu, 23 Sep 2021 20:48:06 +0330</pubDate></item><item><title>ما چطور طراحان دیوار را مصاحبه و استخدام می‌کنیم؟</title><link>https://virgool.ir/DivarDesign/divar-ux-design-interview-hakfmbdqswae</link><description>اپلای‌کردن برای یک شغل و طی‌کردن مراحل مصاحبه و استخدام برای طراحان تجربه‌ی کاربر می‌تونه همراه ابهام و تردیدهای زیادی باشه. چون هم خود شغل طیف گسترده‌ای از دانش و مهارت‌ها رو شامل می‌شه و هم تعریف این نقش و نیازمندی‌های استخدامش به ازای هر شرکت متفاوته. در این مطلب از فرآیند مصاحبه، ارزیابی و استخدام طراحان تجربه‌ی کاربر در دیوار صحبت می‌کنم.چرا این متن می‌تونه به همه‌ی طراحان تجربه‌ی کاربر کمک کنه؟این مطلب می‌تونه به کسانی که قصد اپلای‌کردن برای نقش طراح تجربه‌ی کاربر در دیوار رو دارن کمک کنه که بدونن دقیقاً وارد چه فرآیندی می‌شن، ما چه تعاریف و انتظاراتی از نقش طراحان در محصول داریم و چطور می‌تونن نقاط قوتشون رو در راستای این انتظارات نشون بدن.اما به‌طور کلی هم خوندن درباره‌ی این فرآیند می‌تونه به شفاف‌شدن مسیر شغلی طراحان و آشنا شدن با ارزیابی ساختاریافته‌ی کار خودشون کمک کنه. ما باور داریم که این شفافیت و بیانِ باز مطالب باعث شکل‌گیری بحث، رشد خودمون و جامعه‌ی طراحان می‌شه.نکات مهم قبل از اپلایاستخدام‌شدن نیازمند اینه که هم کاندیدا شرکت مورد نظر رو بپسنده و هم شرکت کاندیدا رو. برای آشنایی اولیه با شرکت، صفحه‌ی اینستاگرام داستان‌های دیوار، بلاگ فنی دیوار و بلاگ دیزاین در دیوار که مدت کوتاهیه نوشتنش رو آغاز کردیم رو پیشنهاد می‌کنیم.رزومه‌های صادقانه‌ای که دستاوردها و اثرگذاری ما رو نشون می‌دن و از شخصیت ما و ارزش‌هایی که به دنبال خلقشون هستیم حرف می‌زنن، راهشون رو بیشتر به دل فرآیند مصاحبه باز می‌کنند.اگر قبلاً اپلای کردید و به هر دلیلی رد شدید، از Cover Letter کمک جدی بگیرید. لطفاً خلاصه و مستقیم برامون بنویسید که تغییرات شما از دفعه‌ی قبلی که اپلای کردید چی بوده یا اگر بازخوردی همراه با معرفی منابع بهتون داده شده، چطور در برطرف‌کردن نقاط ضعف شناسایی‌شده ازشون کمک گرفتید.فرآیند و مراحل مصاحبهبه محض اینکه اپلای می‌کنید، ایمیلی دریافت می‌کنید که بهتون می‌گه ما رزومه‌ی شما رو بررسی می‌کنیم و اگر طی ده روز کاری تماسی از ما دریافت نکردید، معنیش اینه که به فرآیند راه پیدا نکردید. اما اگر به فرآیند راه پیدا کرده باشید در کمتر از ده روز کاری از طرف دیوار با شما تماس گرفته می‌شه تا جلسه‌ی مصاحبه‌ی اول با شما هماهنگ بشه.نکته‌ی کرونایی: دیوار از ابتدای شیوع کرونا امکان دورکاری رو برای همه‌ی کارمندانش فراهم کرد. این امکان طبق آخرین اعلام تا پایان بهار ۱۴۰۰ ادامه داره و بنا به شرایط جدید در موردش تصمیم‌گیری می‌شه. بنابراین ما تمام فرآیند مصاحبه رو به‌صورت آنلاین پیش می‌بریم.به طور کلی فرآیند مصاحبه شامل ۳ مرحله است: بررسی نمونه‌کارها، انجام تسک و جلسه‌ی دفاع از تسک.  هدف ما اینه که طی این ۳ مرحله شما رو با معیارهای مورد انتظارمون از یک طراح تجربه‌ی کاربر در دیوار ارزیابی کنیم. در انتهای مطلب در مورد این معیارها و روش سنجششون توضیح می‌دم. ارزیاب‌ها طی تمام مراحل مصاحبه، طراحان تجربه‌ی کاربر دیوار هستند.مرحله‌ی اول: بررسی نمونه‌کارهادر تماس اولی که باهاتون می‌گیریم زمان این مصاحبه رو باهاتون هماهنگ می‌کنیم. معمولاً بین تماس و این جلسه کمتر از یک هفته فاصله است. بعد از تماس یک ایمیل شامل دستورالعمل این جلسه برای شما ارسال می‌شه. لازمه که ارائه‌ای برای این جلسه آماده کنید که شامل یک یا دو تا از پروژه‌های شماست. در جلسه‌ی مصاحبه حداکثر ۴۵ دقیقه برای این ارائه زمان دارید.ما فقط به دنبال دیدن خروجی‌های بصری طراحی در ارائه‌ نیستیم. بلکه می‌خوایم بدونیم به‌عنوان یک طراح تجربه‌ی کاربر، چطور مسائل رو شناسایی می‌کنید یا تحویل می‌گیرید؟ چه فرآیندی رو برای تعریف و حل مسئله طی می‌کنید؟ اجزاء مسئله رو چطور ساختاربندی و اولویت‌بندی می‌کنید؟ برای گرفتن تصیمیم‌های محصولی با کدام اعضای تیم تعامل کردید؟ خروجی‌ای که به تیم یا توسعه‌دهندگان تحویل دادید چی بوده؟ چطور موفقیتتون رو در حل مسئله ارزیابی و اندازه‌گیری می‌کنید؟مرحله‌ی دوم: انجام تسکما معتقدیم که بررسی نمونه‌کارهای قبلی شما و بحث‌کردن در مورد فرآیند و تصمیماتتون در یک تیم محصول، دید خوبی از عملکرد شما در شرایط واقعی به ما می‌ده. با وجود این ممکنه محدودیت‌ها و موانعی در پروژه‌ها یا شرکت‌های قبلی که کار کردید وجود داشته باشه که نتونسته باشید دانش و توانایی واقعی‌تون رو به نمایش بگذارید. همینطور ممکنه ذات پروژه‌هایی که انجام دادید با چیزی که در محصول دیوار مورد انتظار ماست متفاوت باشه. به همین دلیل در صورتی که مصاحبه‌ی مرحله‌ی یک رو پشت سر بگذارید، به این مرحله یعنی انجام تسک وارد می‌شید.موضوع تسک هیچ ارتباطی با محصول دیوار نداره. اطلاعات لازم همراه با زمان نهایی تحویل در ایمیل براتون ارسال می‌شه. با توجه به اینکه ممکنه کارمند تمام‌وقت باشید یا در فشار زمانی خاصی قرار داشته باشید، زمان ارسال تسک از قبل باهاتون هماهنگ می‌شه.مرحله‌ی سوم: جلسه‌ی دفاع از تسکاگر نتیجه‌ی تسکی که برامون ارسال می‌کنید حداقل انتظارات رو برآورده کرده باشه، به جلسه‌ی دفاع دعوت می‌شید. در این جلسه مشابه‌ مصاحبه‌ی مرحله‌ی یک در مورد فرآیندی که طی کردید و تصمیماتی که گرفتید سؤال می‌پرسیم تا ارزیابی دقیق‌تری از دانش و توانایی‌های شما به‌ دست بیاریم.مرحله‌ی چهارم: جلسه‌ی پیشنهاد همکاریدر تمام مراحل مصاحبه، مصاحبه‌کنندگان نظراتشون درباره‌ی جلسه و ارزیابی‌شون از کاندیدا رو ثبت می‌کنن. این نظرات در کمیته‌ی استخدام طراحی تجربه‌ی کاربر به بحث گذاشته می‌شه تا تصمیم‌گیری کنیم. در صورتی که بعد از هر مصاحبه تصمیم بگیریم با کاندیدا ادامه ندیم، در کمتر از ۷ روز کاری از طریق ایمیل اطلاع‌رسانی می‌کنیم.اگر کاندیدا تمام مراحل رو پشت سر بگذاره و نظر کمیته نسبت به استخدام کاندیدا مثبت باشه، به جلسه‌ی پیشنهاد همکاری دعوت خواهد شد.مهارت‌های مورد بررسی طی فرآیند مصاحبهمعیارهای ارزیابی کاندیداها برای ما، همون معیارهایی هستند که همه‌ی طراحان تجربه‌ی کاربر در دیوار رو باهاشون می‌سنجیم و یک طراح برای کار در تیم‌های محصولی دیوار و به‌عنوان عضوی از صنف تجربه‌ی کاربر بهشون نیاز داره. فرآیند مصاحبه طوری طراحی شده که در هر مرحله جلوه‌هایی از این مهارت‌های کاندیدا خودشون رو نشون بدن.نکته‌ی مهم: این چک‌لیستی از تمام دانش و توانایی‌هایی که باید داشته باشید تا برای این شغل پذیرفته بشید نیست. ما طراحان رو در سطوح مختلفی استخدام می‌کنیم و در هر سطح از دانش و تجربه‌ای که پذیرفته بشن، با تعریف مسیر رشد مشخص کمک می‌کنیم تا پیشرفت کنند و دانش و توانایی‌های مورد نیاز رو کسب کنند. مهارت‌های تعاملاصلی‌ترین مهارت یک طراح، مهارت تعامله. اگر در سایر مهارت‌ها به اندازه‌ی چندسال سابقه‌ی کارمون تجربه داریم، در این مهارت تقریباً به اندازه‌ی عمرمون تجربه داریم.ارتباط مؤثر: برای فهم مطلب سؤال‌های درست بپرسه، به‌دقت گوش بده و جواب سؤال‌ها رو مستقیم و به‌روشنی بده. در تعامل با دیگران، پیش از قضاوت یک‌جانبه سعی کنه محدودیت‌ها و انگیزه‌های اون‌ها رو درک کنه.مهارت ارائه: ارائه ساختار منظم و قابل فهم داشته باشه و بین بیان کلی فرآیند و پرداختن به جزئیات تعادل خوبی برقرار باشه.کار تیمی: توانایی پیش‌بردن مؤثر کارها به‌صورت تیمی رو داشته باشه. جریان کاری تیم رو بشناسه، بتونه نقاط اصطکاک رو شناسایی کنه و براشون راه‌حل داشته باشه. مهارت‌های فردیمدیریت زمان: بتونه کارها رو اولویت‌بندی کنه و زمان مناسب رو بهشون اختصاص بده؛ مثل مدیریت زمان در ارائه یا مدیریت پرداختن به جنبه‌های مختلف تسک در زمان محدود.شناخت از توانایی‌های خود: به نقاط قوت و ضعف خودش آگاه باشه و تصویری از مسیر رشد مطلوبش داشته باشه.دقت: دقیق بخونه، ببینه، گوش بده و انجام بده. برنامه‌ریزی، نظم و توجه به جزئیات در کارش دیده بشه.مدیریت احساس: بتونه تأثیر احساس رو بر کار کنترل‌ کنه؛ مثل کنترل اضطراب یا حفظ منطقی تعادل عملکرد در شرایط مختلف. تعریف مسئلهشناخت اهداف: ارتباط بین مسائل کاربران با اهداف بیزینس رو درک کنه. در شکل‌گیری اهداف تیم یا محصول اثرگذار باشه.کشف مسئله: از روش‌های پژوهش مناسبی برای کشف مسئله‌ی اساسی استفاده کنه. پژوهش رو به‌درستی طراحی و اجرا کنه.تعریف مسئله: مسئله رو به اجزای خوش‌تعریفی تجزیه کنه و از چهارچوب مسئله بیرون نزنه. اهمیت و اولویت هر جزء از مسئله رو برای کاربر، با منطق یا با کاربرپژوهی مشخص کنه. هزینه‌ی اقتصادی حل هر جزء از مسئله رو با تجزیه و تحلیل تخمین بزنه.تعریف سنجه‌: بتونه موفقیت خودش رو در حل مسئله با سنجه‌های مناسب ارزیابی کنه. اگر مسئله حل نشده بود، فرآیند طراحی رو تکرار کنه. طراحی اینتراکشنرویکرد سیستمی: سیستم، مسئله‌ای که تعیین شده رو به‌طور منطقی حل کنه. مؤلفه‌های سیستم در کنارِ هم به‌خوبی کار کنن. مؤلفه‌های جدید با سیستمِ موجود همخوانی داشته باشن.راهبری و سهولت تعامل: محصول، راهبری واضح و مناسبی داشته باشه. اندازه‌ی اجزاء اینتراکتیو طبق استاندارد باشه. در زمان مناسب، بازخورد مناسبی به کاربر داده باشه.آموختنی‌بودن: از الگوهای اینتراکشن ناآشنا با احتیاط استفاده شده باشه. راهنماهای طراحی Material و Human Interface Guidelines رو بشناسه و ازشون استفاده کنه. طراحی بصرییکپارچگی بصری: تایپوگرافی واضح، خوانا و یک‌دست باشه. آیکون‌ها قابل تشخیص، ساده و یکپارچه باشن.سادگی و معناداری: آگاهانه از رنگ برای شفاف‌سازی اهمیت و انتقال معنا استفاده کنه. از اجزایی که تنها جنبه‌ی تزئینی دارن، بدونِ دلیلِ منطقی استفاده نکنه.طراحی تطابق‌پذیر: چیدمان و اجزای صفحه تطابق‌پذیر باشن. پروتوتایپ و فنیطراحی فلو: همه‌ی سناریوهای فلوی کاربر در محصول در نظر گرفته شده باشه و طراح با استفاده از روش‌های بهینه، هزینه‌ی تعامل با توسعه‌دهنده رو کاهش بده.تکرارپذیری: مشخصه، عناصر و مؤلفه‌هایی که در طرح استفاده می‌کنه، قابلیت استفاده‌ی چندباره داشته باشن.آشنایی با هزینه‌های پیاده‌سازی: هزینه‌ی اقتصادی پیاده‌سازی طرح رو با تجزیه و تحلیل تخمین بزنه. برای استفاده از اجزای شخصی‌سازی‌شده دلیل منطقی داشته باشه.منابعی برای شناخت و تقویت مهارت‌های طراحیمنابع زیر هم به خودمون در این مسیر کمک کردن و هم به همه‌ی طراحان پیشنهادشون می‌کنیم:- آشنایی با نقش طراح محصول: کتاب Principles of Product Design- فرآیند تعریف و حل مسئله: دوره‌های رایگان آموزشی تفکر طراحی سازمانی IBM، دوره‌ی Google UX Design (با درخواست financial Aid از Coursera می‌تونید رایگان بگذرونید.)- شناخت ساختار ارائه یا مطالعه‌ی موردی طراحی (Case Study): این ویدئو، این سری مطلب و این سری مطلب- کاربرپژوهی: کتاب Just Enough Research- آشنایی کلی با متریک‌ها و تحلیل داده در وب: آکادمی Google Analytics- طراحی بصری و اینتراکشن‌ها: مقالات NN/group، راهنمای طراحی Material و HIGهم‌چنین برای آشنایی با دیزاین سیستم دیوار به نام سنّت، که طراحان تجربه‌ی کاربر دیوار طراحی و مستندش کردن هم می‌تونید به وبسایت sonnat.design مراجعه کنید.سخن آخر :)اگر محتوایی که توی این مطلب خوندید براتون جذابه و دوست دارید عضوی از صنف تجربه‌ی دیوار باشید، حتماً اپلای کنید تا باهم بیشتر آشنا بشیم.خوشحال می‌شیم انتشارات دیزاین در دیوار رو دنبال کنید، نظراتتون رو باهامون به اشتراک بذارید و اگر سؤالی درباره‌ی مطالب دارید بپرسید تا باهم بیشتر درباره‌شون صحبت کنیم.</description><category>آزاده آقائی</category><author>آزاده آقائی</author><pubDate>Sat, 16 Jan 2021 23:19:49 +0330</pubDate></item></channel></rss>