https://virgool.ir/feed/@azadیک مهندس تمام عیار که عاشق کامپیوتر است ولی اجبارا مدیر شده است!fa2026-11-12 11:10:19https://files.virgool.ir/upload/users/19413/avatar/0FCuGq.jpeghttps://virgool.ir/@azadhttps://virgool.ir/@azad/قطعا-او-مقصر-نیست-f4cpfgwyliovتقصیر اون نیست، تقصیر منم نیست. اون نمی‌فهمه من چی می‌گم، منم نمی‌تونم مثل ۱۵سال قبل‌ترم فکر کنم.چند سال پیش بهش گفتم ببین پول مهم نیست، پول درمیاد، من درمیارم، ولی خوشحالی به این چیزا نیست. مهم اینه که باهم این تجربیات رو بگذرونیم.اما اون از «باهم» تعریف درستی نداشت، حداقل من تعریفش رو نفهمیدم. خوب من دوست داشتم بفهمه من جدا خسته برمی‌گردم خونه، برا خستگیم ارزش قائل بشه؛ بدونه بابام پول داره، پول بابام از من جداست، من خسیس نیستم، فقط دستم تنگه.نه که بگم خرج زیاد می‌کرد. نه! ولی دلش به همونی که داشتیم خوش نبود. چیز کمی هم نداشتیم، ولی دلش خوش نبود و مدام ناخوش احوالی می‌کرد. فکر می‌کرد همه چیز تا آخرش همین طوری می‌مونه. زندگی خودش رو تو بیست و اندی سالگی با زندگی اطرافیان سی و اندی ساله قیاس می‌کرد.یه مدت خونمون رو اجاره دادیم و رفتیم یه جا اجاره کردیم. یه رویا ساختیم با هم که قرار شد تستش کنیم. ولی اون در کم‌تر از چند روز پشیمون شد و من رو متهم کرد گولش زدم. دوسالی که تو اون خونه بودیم کاملا روانیم کرد.بهش گفتم ببین عزیزم، اون همراهی‌ای که می‌گن، این نیست‌ها! می‌گفت مگه من چه خرجی‌کردم؟ مگه گفتم من و ببر سفر؟ گفتم تو می‌دونی که من آینده دارم، وقتی به پول رسیدیم، دیگه اسمش «رسیدیم» نمی‌شه‌ها، «رسیدم» میشه! زهر هم کنی این دوره می‌گذره، زهر هم نکنی می‌گذره!زهر کرد و گذشت. حالا رسیدم به بیشتر اون چیزها. اما کنارش خوشحال نیستم. نکه کینه‌ای باشم، نه، درد این‌ه که حالا هم برا چیزایی که بعدا میرسم بهش، پا می‌کوبه زمین!بچه‌ها که به دنیا اومدن، چه قدر از خستگی، بی‌تابی می‌کرد، از این که نمی‌تونه ادامه تحصیل بده، از این که نمی‌تونه جوونی کنه. خستگی قابل درکه، ولی تو که کار رو می‌کنی چرا زهرمار می‌کنی و کار می‌کنی؟ گفتمش ماکه نمی‌خواستیم، حالا که خدا داده! عوضش ۶-۷ سال دیگه بچه‌هاتم از آب و گل درومدند تو هم هنوز سی سالت نشده، فراغت کامل پیدا می‌کنی. خیالت هم راحته که دیگه اگه رفتی تحصیل یا کار، حاملگی و بچه کوچبک برنامتو منقطع نمی‌کنه. گفتم وقتی بشه ۳۵ سالت، دوتا دخترا رفیقاتن و بیش از همه تو کیف می‌کنی.زهر کرد و گذشت. حالا هنوز سی سالش نیست و ارشدش رو گرفته و بچه‌ها در آستانه‌ی مدرسه اند و عاشقشونه.خودم زیرپاش نشستم که برو کنکور ارشد بده. علت هم داشت. علتش هم این بود که احساس می‌کرد از خواهرای دیگه‌اش کم هوش تره و این شده بود براش عقده. عقده رو هم سر من خالی می‌کرد! وقتی رفت و ارشدش رو گرفت و به خودش ثابت کرد چیزی از اونا کم نداره، عقده‌اش از بین رفت.اولی که ازدواج کرده بودیم، من رو مدت‌های مدید به صلابه کشید که چرا باید پروفایل فیسبوک داشته باشی؟ هرچی جز زدم که این چیزا عادیه، چون تو خونوادشون مرسوم نبود، به خرجش نرفت. تا چند وقت بعد که اینستاگرام و تلگرام و همه چیز اومد و دید انگار واقعا عادیه.خلاصه زندگی ما یک دنیا چیز داره که اون براش پا می‌کوبه زمین و چندسال بعد بهش می‌رسیم. و تنها ایرادش اینه که مستمرا ناشادیم.این که من نمی‌تونم از کارم، از ارتباطاتم با دوستام و هرچیز دیگه باهاش گپ بزنم، و اغلب حرف‌ها به سوء تفاهم و دعوا ختم می‌شه،جای خودش.حالا تقصیر اونه؟ قطعا نه. یقینا تقصیر منه. ما با هم ۷ سال اختلاف سن داشتیم. من هم ذاتا و هم به خاطر محیطی که درش بزرگ شدم، سلایقم و علایقم ده سالی از خودم بزرگ تر می‌زنه. این رو موقع ازدواج می‌دونستم. پدرم، پدرش، و خودش معتقد بودند این اختلاف سن تقریبا ایده‌آل ازدواجه و نگرانی من بی‌مورده. و من اشتباه کردم که به فهم خودم از خودم اعتماد نکردم.اون بی‌گناهه، فقط ۱۵ سال اختلاف سن فکری داریم. و من هم خیلی سختمه که مثل ۱۵سال پیشم فکرکنم!آزاد از هر دو جهانآزاد از هر دو جهانFri, 05 Nov 2021 05:49:31 +0330https://virgool.ir/@azad/سرمایه-داری-منجی-جمهوری-اسلامی-انجمن-حجتیه-npqhskrw1vhqخلاصش می کنم.موضوع اینه که دنیای سرمایه داری داره با سرعت به پیش میره و مردم دنیا دوستش دارند و به نظر میرسه که داره جواب میده و رفاه مردم دنیا داره بیشتر میشه. چیزی که احساس خطر برای من ایجاد می کنه اینه که تمرکز ثروت و اطلاعات، تمرکز قدرت ایجاد می کنه. وقتی سرمایه دارای بزرگ ایجاد می شن، جدا از قدرت سرمایه، رسانه ها و big data رو در اختیار میگیرند و حتی می تونند کنترل کنند که مردم خودشون چی بخوان و چی نخان. می تونه آدم ها رو، سیاست مدارها و بزرگان مذهب رو در اختیار بگیره. هرسرمایه دار ممکنه (البته ممکنه) همیشه به فکر منافع خودش و بیشتر کردنش باشه یا اصلا شخص یا سیستم منحرفی بشه و درنتیجه جامعه رو به سمت استثمار یا انحراف ببره.دنیا تجارب مختلفی مثل کمونیسم رو انجام داده که به شکست رسیدند. حالا تجربه ی سرمایه داری روی میزه و همه دوستش دارند و در سیستمش تلاش و کار می کنند. یک نفر به اسم جمهوری اسلامی میاد میگه این سیستم بده و منحرفه و به جای بدی ختم میشه. این نفر خیلی داد میزنه علیه سرمایه داری ولی وقتی ازش می پرسی تو چه پیشنهاد جایگزینی داری، عملا میگه سرمایه داری اسلامی. که این سرمایه داری اسلامی رو که بررسی می کنی می بینی تهش همون سرمایه داری ه فعلیه با یک مقدار معایب و شاید مزایای بیشتر. چراکه با فرض این که شما بتونی سیستمت رو به طور کامل اجرا کنی، در نهایت باز هم تمرکز قدرت و ثروت ایجاد میشه وباز همون مشکلات پیش میاد. شما ممکنه یک تفاوت هایی با سیستم آمریکایی تعریف کنی، ولی با تمرکز ثروت و قدرت، صاحبان این تمرکز می تونند سیستم رو به نحو دلخواهشون تغییر بدند، کما این که در اجرای فعلی جمهوری اسلامی هم پیش اومده.یک موضوع هم موضوع منجی هست. بشر در طی زمان های مختلف دائم تجارب شکست خورده داشته. البته فرق تجارب گذشته با الآن این بوده که تجارب قبلی در سطح اقوام رخ میداده ولی تجربه ی الآن با توجه به دهکده ی جهانی، بشری داره رخ میده. تجارب گذشته به شکست منجر شدند که باعث شده اون قوم از بین برن، یا یک منجی بیاد و حرف تازه ای بزنه، یا اون قوم با ازبین رفتن تاریخش و دانشش نسبت به راهی که رفته، برگرده به تجارب قبلی و از جایی عقب تر، دوباره راهش رو ادامه بده. حالا موضوع اینه که من باید چه کار کنم؟ یک فکر می شه این که اتفاقلا تجربه ای که الآنن در غرب داره اجرا میشه، چندان هم باعث تمرکز قدرت نمیشه و حتی اگر هم بشه، سرنوشت بدی رو رقم نمیزنه، درنتیجه این راهکار درست بشره و باید برای توسعه اش تلاش کنیم. مثل چیزی که آمریکایی ها بهش میگن ارزش های آمریکایی. این میشه تفکر غربی. یک نظر اینه که بشر با تجاربی که میکنه، به آگاهی هایی میرسه و حق و باطل رو میفهمه. این آگاهی ها باید تجربه بشوند و قرار نبوده خدا از اول آگاهی همه اش رو بده به بشر، وگرننه آدم رو مثل یک فرشته ی برنامه ریزی شده خلق می کرد. همه ی راه هایی که بشر رفته به شکست ختم شده و این راه رو هم باید تا انتها بره تا به شکست منجر بشه و اون وقت بشر سرگردان بشه و چون دیگه هر راهی فکر می کرده رو رفته و نتیجه نگرفته، آدم های دنیا احساس کنند که یک منجی باید بیاد و یک حرفی بزنه که تا به حال زده نشده. اونوقت که این آگاهی و عطش در اکثر آدم ها ایجاد شد، منجی میاد و یک راهکار صحیح میده. در این صورت کار ما آدم ها اینه که در بعد اجتماعی اجازه بدیم این تجربه (سرمایه داری) پیاده بشه و دربرابرش مقاومت نکنیم. فقط در بعد فردی تلاش کنیم انسان های درستی باشیم. و البته خوبی رو گسترش بدیم و به دیگران هم کمک کنیم که شخصا آدم های خوبی باشند و هم این که نسل به نسل این رو منتقل کنیم که یک منجی خواهد آمد آن زمان که به بن بست برسیم. این در عمل میشه تفکر انجمن حجتیه.حالا موضوع اینه که خیلی از تجاربی که الآن ما می کنیم احتمالا بشر در گذشته هم تجربه کرده، ولی تاریخش از بین رفته و فراموش شده. فرق الآن با گذشته اینه که تاریخ ثبتو ضبط میشه. ولی این هم جای اشکال داره چون همین حالا هم صاحبان قدرت تاریخ رو جعل می کنند و این خطر هست که در دنیای الکترونیک و دنیای رسانه ی امروز ، تاریخ تجارب بشر هم دستخوش تغییر و جعل بشه و این طوری مثلا پنجاه سال دیگه ما تصورغلطی درباره ی تجارب امروز داشته باشیم یا اصلا تجارب گذشتمون رو فراموش کنیم و بخایم بازه هم تجربه شون کنیم. اینطوری مردم باز هم به اون نقطه ی بن بست و تسلیم و منجی خواهی نمی رسند. یک نظر دیگه می تونه این باشه که با توجه به این که به ما گفته شده حرف آخر با پیامبر آخر زده شده و فقط یک منجی دیگه خواهد اومد، و با توجه به این که این تجربه ی سرمایه داری هم احتملا قبلا تجربه شده، مثلا در مصرباستان، الآن دیگه نیازی به کسب این تجربه ی جدید نیست. و نیاز هم نیست که اکثر مردم دنیا به بنبست برسند و منجی رو بخوان؛ بلکه همین که یک عده ای پرچم منجی رو بالا ببرند و واقعا اون رو بخان، منجی میاد و نور آگاهی رو با خودش میاره و مابقی مردم دنیا هم تجارب مشابه گذشته رو به یاد می آرند و با منجی همراه میشند. در این صورت ما باید تلاش کنیم پرچم منجی رو بالا نگه داریم و با سیستمی که فکر می کنیم غلطه مبارزه کنیم تا اون بیاد و ما باهاش همراه بشیم. این میشه تفکر جمهوری اسلامی. یک بحث اضافه: اگر فرض کنیم وقتی منجی میاد که مردم به اون بن بست تجربی رسیده باشند، نیروی شر تلاش میکنه تاریخ رو و تجارب گذشته رو از بین ببره تا این چرخه همیشه ادامه پیدا کنه. حالا اگر فرض کنیم تجربه های بشر به صورت آگاهی در انسان ذخیره میشه، مثل تغییرات ژنی که در طول زمان و متاثر از نسل های مختلف در انسان به وجود میاد. و فقط ما نسبت به این آگاهی غافل هستیم، کار منجی میتونه فقط این باشه که نور رو به این آگاهی که داریم و حاصل تجربه هم هست بتابونه تا آدم ها واقف بشند به راهی که اومدند و دیگه نخواهند که تجربه شده رو باز تجربه کنند.یک بحث حاشیه ای: اگر داده ها در زنجیره ای مثل block chain ذخیره بشند چی؟ دیگه جعل داده ها ممکن نیست. یعنی بشر آگاهی هاش رو مثل بلاک چین در زنجیره ای از انسان ها نگه داری کنه. این طوری نمیشه جعل از آگاهی کرد.ولی اگر کل شبکه بیمار باشه چی؟ این طوری اتفاقا بلوک های سالم توسط شبکه پس زده میشند. مثل اتفاقی که موقع ورود یک آدم سالم به یک سیستم فاسد می افته. آزاد از هر دو جهانآزاد از هر دو جهانThu, 02 May 2019 01:44:50 +0430https://virgool.ir/@azad/uxnkzm2ijtqgنخست شور جوانی کبوتر از من ساختگلو برید و سپس بالش پر از من ساختچو مادیان خرامان دشت ها بودمکه بار بردن بسیار استر از من ساختبسیط زبر زمین فلس بر تنم رویاندغریب جانوری شوم و منکر از من ساختزمان مجسمه سازی لجوج و ماهر بودبه ضربه های قلم غول مرمر از من ساختنمی‌شناسم و خود را غریبه می‌یابمتراش تیشه ی غم شخص دیگر از من ساختجهان یگانگی ام را به ابتذال کشیدهزار نسخه ی با هم برابر از من ساختمذاب کرد مرا وانگهی به قالب ریختنمونه های زمخت و یغرتر از من ساختهنوز هسته ی داغم مذاب و سوزان استسمانه بودم و آتش سمندر از من ساختسمانه کهربائیان (@skahrobaeian)آزاد از هر دو جهانآزاد از هر دو جهانFri, 02 Nov 2018 18:29:38 +0330https://virgool.ir/@azad/افسردگی-zl2j2wvzvcdmبعد از یک دوره ی چند ساله ی پرتنش، شاید همه چیز نسبتا آروم به نظر میاد. ولی دست و دلم نمیره به کار، از صبح در اتاقمو بستم که مثلا دارم کار مهمی انجام میدم و نیاز به تمرکز دارم. یه فیلم تماشا کردم، کمی خوابیدم، به موبایل ور رفتم، و احساس پوچی می کنم ... دلم برای بچه هام که از صبح ندیدمشون تنگ شده، ولی حوصلشونو ندارم. پروژه هایی دارم برای انجام که میدونم پول ازشون درمیاد، ولی حوصله ی اون ها رو هم ندارم. چهارشنبه است و به عادت دیرینه، دوستان رو میبینم، ولی هیجانی ندارم. میدونم افسردگی خفیفی دارم، ولی حوصله ی رفتن و پر کردن تست های تکراری دکتر روانشناس و سرتکون دادناشو ندارم. ابله به نظر میاد وقتی نگام میکنه، با چشماش میگه چه کسشعری میگی تو پسر، اگه مشکل طلاقی، قتلی، خودکشی چیزی داری بگو حلش کنم وگرنه اینجا چی کار میکنی؟ وقت نماز داره میگذره و انگیزه برای نماز خوندن هم ندارم.آزاد از هر دو جهانآزاد از هر دو جهانWed, 31 Oct 2018 17:26:02 +0330https://virgool.ir/@azad/تنهاها-pke9q0wfuqbuمردها با همه ی رفقای بامعرفت و همسر بساز و بچه ی به راه و برادر پشت و پناه که دارند یا ندارند، ته ته تهش که نگاه کنی، آخر آخر آخرش که همه چیز ته نشین می شود، تنهای تنها هستند.چون به جای حرفی و کاری که دوست دارند، آن می گویند و آن می کنند که مصلحت و منافع در آن است، گاهی مصلحت و منافع خودشان و گاهی طرف مقابل! خود خودشان در هزارتوی مصلحت اندیشی ها و منفعت طلبی ها و تظاهرها و خودسانسوری ها، یک گوشه می نشیند و گم می شود.آزاد از هر دو جهانآزاد از هر دو جهانWed, 17 Oct 2018 03:12:38 +0330