https://virgool.ir/feed/@aysan.taremiتکنولوژیست جراحی، اما خود را در بین نوشته‌های فئودور داستایفسکی پنهان کرده‌ام و الویس پریسلی می‌شنوم🐇📚🎼☕️📻fa2026-11-11 13:51:24https://files.virgool.ir/upload/users/1747689/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@aysan.taremihttps://virgool.ir/@aysan.taremi/goering-suicide-fzyg46b8inmyبه نورنبرگ خوش آمدید.نورنبرگیک زندان با ۲۲ سلول برای مهم‌ترین رهبران بازمانده‌ی آلمان نازی؛یک فیلم درام تاریخی است با بازی منحصر به فرد راسل کرو در نقش هِرمان گورینگ، رایش مارشال، مهم‌ترین مقام سیاسی کشور آلمان از سال ۱۹۳۳ تا سال ۱۹۴۵، که نکته‌های فراوانی در آن وجود دارد. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم تورنتو به اکران درآمد و سپس به اکران عمومی در سینماهای جهان رسید.وقتی کسی بداند که مسیر را درست رفته، اگر تمام دنیا هم در مقابلش بایستد، باز زانو نمی‌زند، به این امر، اعتقاد راسخ گویند.وقتی که به چیزی معتقدی، براش می‌میری؛ما در این دنیای پُر طَمطَراق و پر زرق و برق، قدم در مسیرهای گوناگون می‌گذاریم، به اصطلاح امروزی، بادی به هر جهت و منفعت طلب هستیم، معمولا قدم‌هایمان با هر تفکری سُست می‌شود و به هیچ کیش و مذهبی پایبند نیستیم. نکته‌ی مثبتی که در نقش هِرمان گورینگ می‌شود یافت، استوار و مصمم بودن آن است؛هرمان گورینگ، فردی حاذق و توانمند بود. در دادگاه نظامی کسی توانای شکست دادن او را نداشت و فقط یک جمله او را به زمین زد، وقتی شخصی از گروه متفقین از او پرسید:" آیا هنوز از پیشوا، آدولف هیتلر پیروی می‌کنید؟"به دلیل ثابت قدم بودنش، پاسخ راسخ و مصمم داد، در حالی‌که برنده‌ی میدان بود، می‌دانست با پاسخ به این سوال به چوبه‌ی دار نزدیک و شکست می‌خورد، ولی با صدای رسا همچنان گفت:"بله، همیشه."هرمان گورینگ، در دادگاه نظامیهرمان نمی‌خواست توسط دشمنانش، کسانیکه ادعای بی‌خطایی می‌کردند، در حالی‌که آنها هم به نوبه‌ی خودشان، قاتل چندین هزار نفر انسان بی‌گناه در ژاپن و دیگر نقاط جهان بودند، کشته شود. بلکه می‌خواست اگر زندگیش می‌خواهد به پایان برسد، در راه رسیدن به آرمان‌هایش باشد. پس ترفند شعبده بازی را که در حین بازجویی توسط پزشک روانشناسش آموخته بود، به کار گرفت و قرص سیانور را با همان ترفند در میان انگشتانش ظاهر کرد و.....چون چوبه‌ی دار از او یک مجرم می‌ساخت ولی خودکشی در راه آرمانش، از او یک قهرمان می‌ساخت، چون می‌دانست ۱۵ سال آینده این محکمه، مضحکه‌ای بیش نخواهد بود.حین محاکمه در دادگاه نورنبرگ، مستندی از اردوگاه‌های کار اجباری که منجر به کشته شدن ۶ میلیون یهودی شده بود، پخش شد که این خود نوعی تحریک احساسات، افکار و شدت گرفتن خشم حاضرین شد. در این میان "داگلاس کِلی" پزشک روانشناس هرمان گورینگ، که با عطوفت با هرمان و خانواده‌ی او برخورد می‌کرد، با دیدن این تصاویر و کشتارهای دسته جمعی، طاقت نیاورده، دادگاه را ترک گفته و در سلول هرمان به انتظار او نشسته.صحنه‌ی ورود گورینگ به سلولش و کوبیدن سهمگین در توسط داگلاس، شروع اوج ماجرا و پاسخی که همگان و حتی خودم به دنبالش بودم، بی‌نظیر بودند سوال‌ها و پاسخ آن، فقط باید به دور از تعصب و دُگم اندیشی تفسیر شود؛هرمان گورینگ: "من یه کتابم و تو فقط یه پاورقی هستی"داگلاس:" چطور ممکنه!؟ چیزی که الان دیدم؟ چطور ممکنه!؟ "هرمان:" داگلاس، دو رویی تو حیرت انگیزه، فکر می‌کنی گلوله‌ها و بمب‌های آمریکایی آدم نمی‌کشن؟! "" با زدن یه دکمه ۱۵۰ هزار ژاپنی‌رو جزغاله کردین! یادتون رفته؟! "" با چه رویی من‌رو بخاطر جنایات جنگی محاکمه می‌کنید!؟ "داگلاس: " ما حق داشتیم از خودمون دفاع کنیم."هرمان:" چجوری تو خاک یه کشور دیگه، از خودت دفاع می‌کنی؟! "" فکر می‌کنی جنگ چیه؟! تو آزادی ولی من یه زندانیم، چون شما بردید و ما باختیم. نه فقط برای اینکه از نظر اخلاقی برتری دارید، این محاکمه ۱۵ سال دیگه یه مسخره بازیه، کسی به فاتحانِ بزرگ نمی‌گه، قاتل؛ "جمله‌ی محشر هرمان به روانشناسش: " من یه کتابم و تو فقط یه پاورقی هستی! "درست می‌گفت:هرمان گورینگ به عنوان ناسیونال سوسیالیت، با تمام جنایاتی که مرتکب شده بود، می‌دانست جنگ چیه؛ در جنگ جنازه وجود داره، جنایت وجود داره، در صدد سانسور کردن و تبرئه نبود، اگر دقت کنیم متوجه می‌شویم، تفکرش بر این بود که یهودی‌ها یا باید کشورش را ترک گویند و یا اگر نه پس در اردوگاه‌های کار اجباری مجبور به کار با اعمال شاقه خواهند بود.حال تفکری که در حال حاضر در آمریکا مشاهده می‌کنیم، رئیس جمهور ترامپ عنوان می‌کنند که یا باید کشورهای صاحب نفت، صنعت، معادن و غیره، تمام دارایی‌هایشان را در اختیار ما قرار دهند و سپس از ما سرویس بگیرند و یا بعنوان اردوگاه کار اجباری با بمب، موشک و غیره مواجه خواهند شد ولی نه بعنوان ناسیونال سوسیالیست بلکه بعنوان گردن کلفت جهان، در حالی‌که هیچ دادگاه نظامی او را محاکمه نمی‌کند. شاید بقول هرمان گورینگ ۱۵ سال آینده، طناب دار به گردن این خودخواه زمان آویخته شود، تاریخ تکرار می‌شود.Douglas Kelly suicide;داگلاس کِلی، در نهایت به نتیجه‌ این رسید و ادعا کرد، هنوز افرادی نازی‌وار همچنان در لباسِ امریکایی وجود دارند که حاضرند از روی اجساد نیمی از مردم آمریکا بالا برن تا بتونن همه‌رو تحت کنترل خودشون بگیرنند و به نفرت دامن بزنند. اما این صحبت‌های او منجر شد چاپ کتابش با شکست مواجه شود و هر چه به همه‌ی امریکایی‌ها هشدار داد، ولی تاثیری نداشت، در نهایت در سال ۱۹۵۸ میلادی همانند هرمان گورینگ توسط سیانور، خودکشی کرد.تامل برانگیز 🕊هوشیار باشیم...Aysan TaremiAysan TaremiWed, 07 Jan 2026 02:41:48 +0330https://virgool.ir/@aysan.taremi/فئودور-داستایِفسکی-ناخدای-کشتی-داستان-نویسی-gatiisdc1xsuفئودور داستایِفسکیفئودور داستایِفسکی، نویسنده قرن نوزدهم، اهل روسیه بوده و با خلق شاهکاری مانند جنایت و مکافات، برادران کارامازوف، ابله، قمار باز، یادداشت‌های زیرزمینی و شب‌های روشن، خاطرات خانه‌ی مردگان شناخته شده است و کمتر کسی در جهان، فئودور داستایفسکی و آثارش را نمی‌شناسد و اگر چنین باشد، قطعا کتاب‌خوان نیست."خدای مهربان، یک لحظه شادی! آیا برای تمام عمر یک انسان کافی نیست؟"یک بیوگرافی ساده اگر از فئودور داستایفسکی داشته باشیم؛«فیودور میخایلاویچ داستایفسکی»، زاده‌‌ی ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ و درگذشته‌ی ۹فوریه‌ی ۱۸۸۱، یکی از نویسندگان مشهور و تأثیرگذار روس بود.پدر داستایفسکی پزشک بود و از اوکراین به مسکو مهاجرت کرده بود و مادرش، دختر یکی از بازرگانان مسکو و خانه‌دار بود. او در سال ۱۸۳۴ همراه با برادرش به مدرسه‌‌ی شبانه‌روزی رفتند و سه سال آنجا ماندند. داستایفسکی در پانزده‌‌‌سالگی مادر خود را از دست داد. و از آنجایی که پدرش به شدت جدی و خشک بوده، اغلب این رد پا را در آثارش همچون برادران کارامازوف می‌بینیم. او در همان سال امتحانات ورودی دانشکده‌ی مهندسی نظامی را در سن‌‌‌پترزبورگ با موفقیت پشت سر گذاشت و در ژانویه‌‌‌ی ۱۸۳۸ وارد این دانشکده شد.در تابستان ۱۸۳۹ نیز خبر درگذشتِ پدرش به او رسید. داستایفسکی در سال ۱۸۴۳ با درجه‌‌ی افسری از دانشکده‌‌ی نظامی فارغ‌‌التحصیل شد و شغلی در اداره‌‌ی مهندسی وزارت جنگ به دست آورد.افراد بسیار چون بلنسکی ، نیکلای گوگول، بالزاک و غیره در ارتقا نویسندگی داستایفسکی تاثیرگذار بودند.حتی خود داستایفسکی جایی نوشته بود:"همه‌ی ما از زیر شنل گوگول بیرون آمده‌ایم."داستایفسکی شیفته معماری بود و سبک گوتیک به دلیل بیان عظیم و زیبایی خارق العاده خود بیشتر مورد توجه وی بود.او در زمستان ۱۸۴۵ رمان کوتاه «بیچارگان» را نوشت و از این راه وارد محافل نویسندگان رادیکال و ساختارشکن بزرگ سن‌‌پترزبورگ شد و برای خود شهرتی کسب کرد.داستایفسکی اهل محفل پتراشفسکی بود. پتراشفسکی از دیدگاه‌های سیاسی فوریه و سوسیالیست‌های فرانسوی طرفداری می‌کرد و روزهای جمعه بسیاری از روشنفکران به خانه‌اش می‌رفتند تا در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی آن دوران و نیز تحولات ادبی روسیه بحث و گفتگو کنند.یک بار در این محفل داستایفسکی، اقدام به خواندن نامه معروف بلینسکی به گوگول شد. در این نامه، منتقد بزرگ روس به دیدگاه‌های ارتجاعی نویسنده‌ی بزرگ حمله کرده بود. در این نامه بلینسکی حملات گستاخانه به کلیسای ارتدوکس و حکومت کرده بود و همچنین اقدام به چاپ مخفی خانگی و پخش مقالات ضد حکومت کرده بود.یک جاسوس پلیس در این محفل رخنه کرده و موضوعات بحث این روشن‌فکران را به مقامات امنیتی روسیه گزارش می‌‌داد. از این رو، اعضای گروه پتراشفسکی توسط پلیس مخفی در روز ۲۲ آوریل ۱۸۴۹ به‌‌‌ جرم براندازی حکومت دستگیر و هشت ماه زندانی شدند و سپس به مرگ محکوم شدند که داستایفسکی هم در بین آنها بود.وقتی در پای جوخه‌ی اعدام بودند، صلیب را بوسیدند، لباس سفید بر تن و سرشان رو پوشانده بودند، در حالی‌که ۳ نفر اول را گلوله باران کردند، وقتی نوبت به داستایفسکی رسید، که جز گروه دوم و نفر ششم بود، همان موقع علامت عدم اجرای حکم، توسط تزار نیکلای اول، بر طبل‌ها نواخته شد و تزار فرمان عفو داده و حکم محکومیت آنها به ۸ سال تبعید به سیبری با اعمال شاقه که در سال‌های بعد، به ۴ سال حبس تقلیل یافت.نامه‌ای که داستایفسکی به برادرش بعد از آن نوشت:"امروز، ۲۲ دسامبر، همه‌‌ی مارا به میدان سِمینورسکی بردند. حکم اعدام را قرائت کردند و سپس شروع به تیر باران کردند. وقتی به گروهی که من بودم رسید، فقط یک دقیقه به پایان زندگیم مانده بود. به تو فکر کردم برادر عزیزم، به چیزهایی که به تو مربوط می‌شد. در آن دقیقه‌ی آخر فقط به تو برادر عزیزم می‌اندیشیدم. "سبک نوشتارییادداشت‌های فئودورداستایفسکی شناحت بسیاری بر روح جامعه روسی داشت، چهار سال زندانی در کنار جنایتکاران بود و سپس در اواخر عمر برای شام به همنشینی با اعضای جوان خانواده تزار دعوت می‌شد تا بر آنها تاثیر داشته باشد.بعد از تجربه‌ی سهمگینی که فئودور داستایفسکی از بودن پای جوخه‌ی اعدام داشت تا زمانی که به زندان و تبعید محکوم شد، بهترین و ماندگارترین آثار جهانی را خلق کرد.در اغلب رمان‌های داستایفسکی، افراد یا توسط یک تبر به قتل می‌رسند و یا یک مثلث عشقی، یا گاها در کتاب 'تحقیر و توهین‌شده‌ها' دو مثلث عشقی وجود دارد.ما لحظه لحظه‌های هولناک بودن اعدام را در رمان 'ابله' درک می‌کنیم. در کتاب 'خاطرات خانه‌ی مردگان' که حاصل تجربیات تلخ و آموزنده، به قول فئودور مدرسه‌ی شکیبایی و پر از فراز و نشیب‌هایی که باید ده سال از سال‌های مفید عمرش را آنجا سپری کند و نیز آن لحظه‌ی باشکوه نجات از مرگ را که حال پا در سیبری گذاشته، جایی که بشدت مورد انزجار و ترس عموم است، ولی چنان در کتاب خاطرات خانه مردگان زیبا توصیف و بازگو می‌کند، که می‌توان به این پی برد، زندگی دوباره‌ای که به فئودور داده شد، حتی ترسناک‌ترین بخش زندگی، می‌تواند در شرایطی خاص، الهام‌بخش و نجات‌دهنده باشد.شروع لحظات سخت در محیط زندان، بعنوان کسی که دارای درجه‌ی بالای اجتماعی است، در میان اوباشی که چیزی برای از دست دادن ندارند و تفاوت دو دنیای فرهنگی‌شان، لذت خواندن رمان را دو چندان می‌کند. تا جاییکه اقرار می‌کند این افراد در وهله‌ی اول، بی‌اخلاق و بی‌اصول به نظر می‌آیند ولی در ادامه‌ی ماجرا این چنین نبوده و خطای نظریه اتفاق می‌افتد.علی‌الخصوص در جایی از رمان می‌گوید:"بله، زندان با اعمال شاقه، مدرسه‌ی‌ خوبی برای شکیبایی آموختن است؛ آدم موجود جان سختی‌ست، موجودی که به همه‌چیز عادت می‌کند. "با مطالعه‌ی این کتاب متوجه می‌شویم، سخت‌گیری و بی‌احترامی، لزوما تاثیرگذار نیست."من رویا بافم. از زندگی واقعی به قدری بیگانه‌ام که مجبورم این‌جور لحظه‌های بی‌نظیر را دوباره در رویا بچشم."قلم فئودور داستایفسکی از روان انسان می‌گذرد، معرفت نمی‌تواند ما را از دوراهه‌های پیش رویمان برهاند. آنجایی که تاریک‌ترین بعد انسانی گم شده، و ما مجبور به انتخاب هستیم و هر انتخابی ممکن است یک تاثیر جبران ناپذیری داشته باشد. زندگی مدینه فاضله نیست و مدینه فاضله نیز تحقق‌ناپذیر است، انسان در دو راهی‌هایی قرار می‌گیرد، که همانند راسکولنیکُف یک نیرویی درونی همیشه راه پر پیچ و خم را پیشنهاد می‌دهد که به ظاهر سعادت انسان در آن قرار گرفته است. در همین‌جاست که چاله‌های داستان شروع می‌شود و مرز میان خیر و شر ناپدید می‌شود. معمولا اخلاق در آثار او پیروز می‌‌شود. بدی در کنج قرار می‌گیرد. آری وجود دارد، افرادی که راهی را می‌بندند، انسانی که غفلت می‌کند، دو رویی، ریا کاری، جدال بین خوب و بد، زشتی و زیبایی، ولی در آخر خصلت برگزیده‌ی انسانی پیروز میدان می‌شود.خود واقعی‌مان را به خودمان معرفی می‌کند، همان‌جایی که وقتی در کتاب رها شده‌ایم و در کشف احساساتی همانند تحقیر، خود ویران‌گری، سلطه‌گری ظالمانه و خشم قاتل که منجر می‌شود تصویرسازی‌هایی در ذهنمان صورت گیرد و بهت‌زده و در تعجب که چگونه می‌شود یک انسان با ذاتی نیک‌صفت چنین احساسات وحشتناک و گمراه کننده‌ای داشته باشد و همیشه بعد از آن عذابی که در وجدانش بیدار شده دخل او را در می‌آورد و لحظه‌ای، تنها لحظه‌ای می‌خواهد به گذشته‌ی نزدیک برگردد و از تکرار آن پرهیز کند. اما، دریغا....داستایفسکی در آغاز سال ۱۸۷۳ سردبیر مجله‌‌‌ی «گراژ دانین» شد و تا ماه مارس سال بعد به این کار ادامه داد.فیودور داستایفسکی در جشن سه‌‌ روزه‌ی بزرگ‌داشت پوشکین در پی سخنرانی‌اش به اوج شهرت و افتخار در زمان حیاتش رسید و سرانجام در اوایل فوریه‌‌ی سال ۱۸۸۱ در اثر خون‌‌‌ریزی ریه درگذشت.مهم‌ترین آثار او عبارت‌اند از:جنایت و مکافات، قمارباز، برادران کارامازوف، خانم صاحبخانه، یادداشت‌های زیرزمینی و شب‌های روشن."تنها مطالعه موجب تسکین آلامم می‌شد، تنها پناهم کتاب بود. هیچ چیز دیگری در اطرافم نبود تا مورد احترامم باشد یا بتواند مرا به خود جذب کند. دچار افسردگی شدید شده بودم، اشتیاق بیمارگونه‌ای برای تضاد و ناسازگاری با خویش پیدا کرده بودم."-یادداشت‌های زیرزمینی«من از فقر خود شرمنده نیستم... به عکس، من با غرور به آن نگاه می‌کنم. من فقیرم اما زندگی شرافتمندانه‌ای دارم... انسان می‌تواند در فقر هم شریف باشد.»-یادداشت‌های زیرزمینی"هر چرند و پرندی که دلت می‌خواهد بگو، اما به راه و رسمِ خودت، آن وقت من حاضرم پایت را هم ببوسم. چون مزخرف گفتن به شیوهِ خود، هزار بار بهتر از منطقی حرف زدن به شیوهِ دیگران است."-یادداشت‌های زیرزمینی"کسی که دنبالِ دو تا خرگوش بدود، به هیچ کدام نمی‌رسد."-یادداشت‌های زیرزمینیAysan TaremiAysan TaremiSat, 27 Dec 2025 21:24:09 +0330https://virgool.ir/@aysan.taremi/بر-دروازه-ی-ابدیت-zmn552jw1bxvat Eternity's gateستاره‌ی فیلم بشدت در نقش "وینسِنت ونگوک" غرق شده.وقتی به چهره‌ی او می‌نگریم، یک ونگوکِ عاجز، ونگوک خوشحال، ونگوک خشمگین و مضطرب از رفتن دوستش " پُل گوگِن" را در می‌یابیم، با بازی بی‌نظیر " ویلم دافو".ونگوک خود را در طبیعت می‌یابد،وقتی ابتدای فیلم با جوراب پاره و کفش‌های بشدت کهنه و زهوار در رفته شروع می‌شود، درمی‌یابیم که او در کائنات دنبالِ چیز دیگریست؛ اَبَدیت.بله، آینده و آیندگانی که هنوز پا به عرصه وجود نگذاشته‌اند ولی قرار بر این است که در جستجوی او باشند، افرادی که مسافت زیادی را طی کرده و در "موزه ونگوک" در آمستردام ساعت‌ها به آثار ونگوک نگاه کرده و در جستجوی او هستند؛بر دروازه ابدیتهمان آثاری که زمانی در گذشته‌ی دور کشیش در کنار وینسنت در آسایشگاه می‌نشیند و او را با تعجب نگاه می‌کند و می‌پرسد: "تو به این می‌گی نقاشی!؟"ظرافت کارهای ونگوک و خاص بودن آثار او و نیز همچنان 'شب‌پُرستاره' ، بیانگر یک چیز است، دیوانگی؛بله، دیوانگی در نقاشی، که خود وینسنت بارها گفته: " بعضی‌ها می‌گن من دیوانم، ولی می‌دونی! ذره‌ای دیوانگی، بهترین هنره!!"وینسنت بیماری را درمان می‌دانست، نه در مان جسمی، بلکه درمان روحی، به قول 'یوستین گاردِر' در کتاب 'مرد داستان‌فروش': " زندگی خیلی کوتاه است!" ، این روح است که بر کائنات تسلط دارد، روحی پر از درد و اندوه که فرشته‌ها را در کنار خود دارد. کلید ورود به کائنات می‌دانست.ارتباط ماورایی در طبیعت و باید چشم جهان‌بین بازی داشت تا این لغات را دریافت و درک کرد!جمله‌های وینسنت که خود را تبعیدی و زائر بر روی زمین می‌‌دید، او می‌دانست که خدا نقاشی کردن را به او هدیه داده و در آن بهترین خود بود و قدردان خداوند و عاشق و وارسته در آن و همین نقطه‌ی عطف او بود.همه‌ی ما نقطه‌ی عطفی داریم که باید بیابیم؛ باید فکر کرد، در طبیعت گم شد و در پی خود بود.راه گریز از پوچی در همین است!وینسنت ونگوکاین فیلم به شدت تاثیرگذار بود، مخصوصا آخرین سکانس او و حضورِ تمام شده‌ی پُر شور وینسنت ونگوک در تابوتی ناچیز، در میان نقاشی‌هایی که حال مردم در نبود او، در حال قلع و قمع کردن آنها هستند، مردم ناسپاسی که زمانی خواستار رفتن همیشگی ونگوک از روستایشان بودند، حالا در حال بردن آثار زیبای وینسنت خوابیده در تابوت هستند؛ درد و افسوس تمامِ جان را فرا می‌گیرد!Aysan TaremiAysan TaremiSat, 01 Nov 2025 23:30:01 +0330https://virgool.ir/@aysan.taremi/کتاب-خواندن-ajii8ssj3zryزمانی برای خواندن📚در جامعه‌ی کنونی ایران، علی‌رغم وجود ابزارهای مختلف و پلتفرم‌های متفاوت کتابخوانی، چون فیدیبو، طاقچه، کتابراه، Castbox و غیره، سرانه مطالعه‌ در ایران همچنان پایین بوده و بیشتر افراد از سنین کم تا افراد بالغ با هر سطح تحصیلی، درگیر صفحات اجتماعی مانند اینستاگرام، Pinterest ، گروه‌های تلگرام و واتساپ هستند.همانطوری که همه‌ی ما به وضوح درک کرده‌ایم و شاید همگی درگیر این موضوع بوده‌ایم که پلتفرم اینستاگرام همچون باتلاقی می‌ماند و زمان را طوری در خود حل می‌کند که وقتی به خودمان می‌آییم می‌بینیم شاید بیشتر از ۶ ساعت در این پلتفرم بوده‌ایم، بدون اینکه متوجه گذر زمان باشیم.متاسفانه جامعه‌ی ایرانی یک جامعه‌ی بدون مطالعه، بدون زمان‌بندی مناسب و بدون برنامه‌ریزی بوده است و همین اجازه‌ نمی‌دهد زمانی را صرف مطالعه یا بودن در گروه‌های کتاب‌خوانی کنیم.در جامعه‌ی ما هزینه‌ها بیشتر صرف پوشاک و خوراک شده تا خرید کتاب، زمان بیشتر صرف دورهمی خانوادگی شده تا زمانی برای مطالعه.FIDIBOOKهمچنین با پیشرفت روزافزون در زمینه‌ی تکنولوژی، شکل کتاب‌خوانی نیز تغییر کرده و امروزه بسیاری از افراد بصورت الکترونیکی، کتاب‌های مورد نظرشان را آنلاین خریداری کرده و در همان لحظه از طریق گوشی‌های هوشمند و یا نرم افزارهای کتاب‌خوان ( محصول جدیدی به نام فیدیبوک) که بسیار شبیه به کاغذ بوده و متناسب با نور کم محیط، هنگام مطالعه، در زمان خواب و همچنین سبک بودنِ آن که باعث حمل راحت کتاب در هرجا شده و مطالعه را راحت‌تر می‌کند.برای افراد کم حوصله!▪️کتاب خواندن لذتی وصف‌ناپذیر به شما هدیه می‌دهد و این را از دوستان کتاب خوانتان می‌توانید بپرسید.همیشه افراد می‌گویند: «من اصلا حوصله‌ی کتاب خواندن ندارم! بیخیال!»این افراد کتاب خواندن را یک کار تخصصی و کسل‌کننده می‌بینند و به سمتش نمی‌روند. اما غافل از اینکه، کافیست یک قدم به سوی کتاب بردارید و سعی کنید از کتاب‌های کم حجم، در سَبکِ رُمان (که در انتهای این مقاله، نمونه‌هایی از آنها را معرفی خواهم کرد)، شروع کرده و در نهایت متوجه خواهید شد که چقدر ذهنتان را درگیر خود کرده و پیگیر داستان شده و کم کم با تمام کاراکترهای کتاب ارتباط برقرار کرده و حس‌شان را درک می‌کنید، با حال خوبشان می‌خندید و با اشک آنها، اشک‌ می‌ریزید و با عاشق شدن‌شان، عاشق می‌شوید و تمام حس‌های فراموش شده به سراغتان می‌آید و سرخوش از تمام این حس‌ها می‌شوید.بنظر من وقتی کتاب می‌خوانیم، می‌توانیم خودمان را در آن شرایط تصور کنیم، ببینیم که در مسايل پیچیده، چطور می‌توان از بحران‌های زندگی خارج شد و نحوه‌ی برخورد ما در هر شرایطی چگونه می‌تواند باشد، یا با خواندن یک رمان می‌توان حدس زد که اگر ما جای آن شخص بودیم چه می‌کردیم و با چه حسی دست‌ به گریبان بودیم، که این یعنی ورود به زندگی موازی در یک دنیایی که در آن هستیم. با خواندن کتاب ''کتابخانه نیمه شب'' از 'مت هیگ' ، این موضوع را به راحتی در میابیم و زندگی چند باره‌ای را تجربه می‌کنیم.لحظه‌ای برای آرامش!"کتاب خواندن را مانند یک مراسم برپا کنید." اگر گرسنه‌اید، چیزی بخورید، نور محیط را طوری تنظیم کنید که نه خوابتان ببرد و نه پر نور باشد. چای یا قهوه‌ای برای خودتان آماده کنید‌، یک مکان مناسب را انتخاب کرده و دمای مناسب خودتان را به وسیله‌ی یک پتو و یا لباس گرم ایجاد کنید، موزیک آرام و لذت‌بخش پخش کرده و یادتان باشد که تمام این مراحل، خود کمک به ایجاد آرامش و تمدد اعصاب نموده و شروع پروسه‌ی مدیتیشن می‌باشد.از آن بیشتر لذت ببرید!سخن آخر امروزه انسان‌ها دغدغه‌ی بسیار زیادی دارند و همچنان زمان زیادی برای مطالعه‌ی کتب کاغذی ندارند، تکنولوژی به کمک ما آمده که اگر در مترو، تاکسی و یا اتوبوس هستیم، توسط یک گوشی هوشمند، بتوانیم تمام کتاب‌های روز دنیا را داشته باشیم و مطالعه کنیم. ولی ناگفته نماند که گرفتن کتاب در دست و ورق زدن آن در هنگام مطالعه، لذت دیگری ایجاد کرده و اجازه می‌دهد تا ذهن انسان آرام گردد و به ما این فرصت را می‌دهد که در تمام دویدن‌های زندگی، بنشینیم، تمرکز کنیم، بخوانیم تا متوجه شویم!کمک می‌کند تا خودمان را به آرامش دعوت کنیم و اگر دچار ADHA و یا ADD ( فقط حواس‌پرتی) هستیم، این اختلال را تا حدی بهبود بخشیم و با تمرکز بالا فکرهای مزاحم را از خود دور کنیم و برای لحظه‌ای زندگی را متوقف سازیم. مطالعه کنید تا بیشتر لذت ببرید. ▪️کتاب‌هایی که می‌توانید آرام و با حوصله شروع به خواندن کنید:چهارگانه‌ی "جان فانته" : ۱.تا بهار صبر کن باندینی ۲.جاده لس‌آنجلس ۳.از غبار بپرس ۴.رویایی از بانکر هیلکتاب "زندگی من" از 'آنتوان چخوف'کتاب "بارون درخت‌نشین" از 'ایتالو کالوینو'کتاب "مزرعه حیوانات" از 'جورج اورول'کتاب "مردی به نام اوه" از 'فردریک بکمن'کتاب "کتابخانه نیمه شب" از 'مت هیگ'.Aysan TaremiAysan TaremiSat, 16 Nov 2024 18:29:11 +0330