https://virgool.ir/feed/@ayene_ebratاگر می خواهی بدانی مذکر ام یا مونث باید بگویم فکر کن مطالب یک DID را می خوانی...fa2026-11-12 00:26:07https://files.virgool.ir/upload/users/8312/avatar/5vHbF0.pnghttps://virgool.ir/@ayene_ebrathttps://virgool.ir/@ayene_ebrat/آخرین-بار-co5vpkibw0g0آخرین بار وقتی بهش پیام دادم اول سرد و بعد عصبی برخورد کرد و درنهایت آخرین راه ارتباطی موجود رو هم بلاک کرد...و من موندم و قرصا و تنهاییاما اون نمیدونه من خدا رو هم دارمبرام آرزوی سلامتی کرد اما فکر کنم متوجه نشده خودش حالم رو بد کرده،منو افسرده کرده،منو وابسته به دارو کردهبهم گفت دعا کن خوب بشه حال و هوام...هعی هعی این روزا به لطف خدا و دارو آروم ترم اما این زخم همیشه هست،گاه گاهی درد میگیرهآینه عبرتآینه عبرتSun, 02 Nov 2025 17:09:26 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/انفرادی-t0pswdaqwmdgشاید بهتر بود می مردم و این روز ها را نمی دیدم... روزهای بدون تو...این روزها نمیدانم از کجا و از چه کسی سراغ تو را بگیرم،پیگیر احوالت باشم...چرا اینقدر بی رحمانه رفتی؟ من که فقط میخواستم در این روز های سخت کنار تو باشم ،همین!تو اصلا دلتنگ نمی شوی ؟ نه؟ اگر دلتنگ می شدی حال من را می فهمیدی...وقتی دلشوره به دلم می افتد، وقتی نگران حالت می شوم،سرگردان دور خودم می چرخم... هیچ راهی برای باخبر شدنم نگذاشتی... من را درون یک انفرادی انداختی و رفتی...آخ آخ بی تو تمام وجودم درد می کند...آینه عبرتآینه عبرتThu, 09 Oct 2025 01:02:42 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/نامه-ام-را-به-او-برسانید-nmsc6a4syrs4بسیار رنج ام دادی... بسیار...رنج و غمی که از تو به من رسید بیش از توانم بودراستش بار اصلی این رنج ،این غم آنجاست که از تو انتظار نداشتم...از تو انتظار نداشتم که من را حذف کنی...هیچ تلاشی برای بودنم نکنی... طوری پیش بروی که انگار مشکل من بودم...شاید بگویی قضاوتم کردی،بگویی من بخاطر محافظت از تو دور شدم اما اینها را میتوانستی به خودم بگویی،با من حرف بزنی ،به من هم حق انتخاب بدهی... اما به یک باره همه چیز را نابود کردی...یک شب خوابیدم و یک صبح بیدار شدم دیدم نیستی،تو را ،زندگی را،خودم را آینده را همه چیز را از دست داده ام...من یکباره فرو ریختم،یخ زدم درست مثل چند سال قبل... یادت هست؟؟ یادت هست با من چه کردی؟؟ اما اگر از آن زمان حرف بزنم دلخور میشوی،عصبانی می شوی و میگویی قبلا راجبش حرف زدیم و تمام...هیچ میدانی با روح و روان من چه کردی؟؟ هیچ میدانی با این درد چگونه روز هایم را سپری میکنم؟تو برای بلند شدنت من را شکستی...بی رحمی،مغروری،خودخواهی،لجبازی...میدانی با همه ی این ها هنوز هم دوستت دارم،بی اندازه دوستت دارم...آینه عبرتآینه عبرتSat, 27 Sep 2025 02:47:44 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/بدون-عنوان-suqzylpxt9yrانگار زیر غلتک زندگی افتاده ام و عجیب له می شومدرد سرتاسر وجودم را گرفته است گاهی نه اغلب آرزوی مرگ میکنمخود مشکل اینقدر عذاب آور نیست که تنهایی و نبود حتی یک نفر برای حرف زدن من را عذاب میدهدحوصله نگاه های پر از سرزنش مشاور و روانپزشک را ندارم...کاش میشد همه چیز را یکباره بگذارم و بروماما اما مجبور به ادامه زندگی هستمزنده ،زندگی میکنم ولی در اصل یک مرده متحرک ام،نا امید،آواره،خسته،تنها،دلشکسته...گاهی دلم میخواهد عمیقا بخوابم ،بی درد،بی فکر ...شاید خدا به دادم رسید...آینه عبرتآینه عبرتThu, 25 Sep 2025 16:15:25 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/نامه-من-را-به-او-برسانید-mmha4lrwy9heبه او بگویید قرص ها هم جواب نمی دهند گریه هم آرامم نمی کندبگویید آواره ام بگویید خیابان ها را بی هدف می چرخمبگویید حال من،حال نفسش خوب نیستبگویید قبل از کشتن خودش من را کشته...بگویید من اینجا منتظر او نشسته ام،منتظر یک زنگ ،یک پیام،یک خبر...بگویید دکتر ها به چشم تاسف به من نگاه می کنندبگویید من خاک شدم...بگویید نه خواب دارم نه بیداری بگویید من تنها مانده ام...آینه عبرتآینه عبرتThu, 04 Sep 2025 21:12:29 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/از-دست-رفته-1-k48mwwsn7b0i فقط باید بنویسمبنویسم از همه چیزمن هیچکسی رو تو دنیای واقعی برای حرف زدن،مشورت کردن و هم قدم شدن ندارم؛مثل کسی هستم که توی یک غار یا ته یک چاه زندگی میکنهعمیقا خسته ام خیلی خسته و عمیقا نا امیدم از همه و همه چیز صبح ها دیگه انگیزه ای برای بیرون اومدن از رختخواب رو ندارم مگر به اجبار کاریحوصله آشنا شدن با آدم های جدید رو ندارم حتی حوصله رفتن سراغ کار های مورد علاقه مفقط به اجبار به زندگی ادامه میدم چون زنده امبله خودم آگاه هم افسرده ام اما خب پذیرش و درمان کاری نکرده برامشیفت عصر میرم سرکار چون صبح ها حتی حوصله پذیرش خودم رو ندارمفقط دلم میخواد بگم عاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااآینه عبرتآینه عبرتSun, 17 Aug 2025 16:51:56 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/دلگیرمهمین-txzv4nku24w5دلگیرم،به معنای واقعی دلگیرم،از همه دلگیرم،اگر بپرسن چرا برای تک تکشون با جزئیات میگم چرا!اونقدری از همه دلگیرم که فقط دلم رفتن میخواد،رفتن به جایی که نه اسم اونها رو بشنوم و نه بیادشون بیارم...ابدا عصبانی نیستم،به معنای واقعی دلگیرم... وقتی بیش از حد آدم ها یا چیزهایی آزارت بدن همین میشه میذاری میری...همه ی آدم هایی که ازشون دلگیرم رو دوست دارم حتی بعضی ها رو بیشتر از اونی که خودشون،خودشون رو دوست دارن اما دلگیرم و این باعث میشه برم و ازشون دور بشم... نه میتونم دوستشون نداشته باشم و نه میتونم این دلگیر بودن رو تاب بیارم و نه میتونم اینطور ادامه بدم...من حتی از خودم هم دلگیرم... یادمه یه روز استاد گفت چرا میگی مقصر همه چیز خودتی،گفتم چون حوصله و وقت پیدا کردن مقصر رو ندارم!!حالا به خاطر تمام چیزهایی که تقصیر من نبود و من خودم رو مقصر دونستم از خودم دلگیرم... بابت تمام دفعاتی که من گفتم ببخشید در صورتی که من باید طلبکار میبود و گفت ببخشید تا همه چیز آروم بشه از خودم دلگیرم... از تمام دفعاتی که به کسی کمک میکردم و محبت میکردم بهش و میدونستم اون دستش برسه دنیا رو روی سرم آوار میکنه اما به خودم دروغ گفتم نه این خیال توعه و بعد آسیب دیدم از خودم دلگیرم.... آدم ها خسته ام کردن،باعث شدن از دنیا و از همه چیز بیزار بشم‌اما هر روز به خودم بگم دنیا هنوز قشنگه ،هنوز آدم های خوب زیاد هستن در صورتیکه می بینم چطور بخاطر پول سر هم کلاه میذارن ،دست توو جیب همدیگه میکنن،دروغ میگن... می بینم چطور رذالت ها رو تبدیل به ارزش میکنن ،چطور به کسی با عقیده و نظر و دید مخالفشون بدترین توهین ها رو میکنن... چطور بخاطر رفاه حال خودشون زندگی بقیه رو سخت و تلخ میکنن...و درنهایت هر حرفی بزنی متهم میکننت به قضاوت! و ادامه میدن به گند زدن به دنیا به همه چیز... این روزها آدم ها با یک جمله قضاوت نکنیم دنیا رو ویرون کردن،در صورتیکه قضاوت (باشرایط خودش) نیازه زندگی بشره!آینه عبرتآینه عبرتThu, 11 Nov 2021 14:39:27 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/قهر-کرده-ام-شاید-مثل-بچه-ها-eg25rokxmofz باهم دعوایمان شد،لپ تاپ را خاموش کردم و رفتم تا پرینتر را بیاورم اما او به لب تاپ و شارژرش حمله کرد....ندیدم و نمیدانم چه شد ولی صداهایی آمد وقتی برگشتم دیدم لپ تاپ جایی دیگر و کابل های شارژر جدا از برق آن وسط افتاده...اما دیگر شارژر کار نمیکند ،هرکاری میکنم کارنمی کند و چراغ آن آداپتورش روشن نمی شود و لپ تاپ هم که بدون شارژ روشن نمی شود...حس کودکی را دارم که تنها داراییش،عروسکش را بگیری و خراب کنی و به جایی دور پرت کنی...بی حوصله و افسرده و بغض کرده ام!همینقدر کودکانه...آینه عبرتآینه عبرتFri, 06 Sep 2019 18:40:27 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/زخم-ها-oqkenxdyviliخیلی بد بود،فکر نمیکردم زخم عمیق و کاری باشه ولی خب زخم عمیقی بود که سعی داشت منو از پا در بیاره...هرچی میگفتم مهم نیست ،چیزی نشده ولی انگار روح و روانم عجیب زخم شده بود و جراحت برداشته بود و من داشتم جون میدادم بدون اینکه کاملا متوجه باشم...رفیق بودیم باهم من براش تو عالم رفاقت کم نذاشته بودم ،هرجا تونسته بودم بهش کمک کرده بودم اما اون از ترس موقعیت خودش منو نادیده گرفت...بارها متوجه حسادتش و تلاشش برای شریک شدن تو موفقیت هام رو دیده بودم ولی میگفتم من اشتباه میکنم...اما روزی که بهم ثابت شد اون چشم نداشت منو موفق ببینه،عجیب حالم بد شد؛باورش برام سخت بود ،حالا حرف بقیه هم بود ،میگفتن مگه دوستت نبود؟؟سالها از اون روز میگذره تازه این زخم داشت خوب میشد ،تازه داشت فراموش میشد که همین یکی دو هفته پیش آدمایی به اسم دوست دورم زدن! چرا؟ چون باز پای منافع خودشون در میون بود! دیدن یکی باید از این جمع کم بشه با همدستی منو حذف کردن،تکرار تلخ اون حادثه حالم رو بد کرد...بازم اینجا هم میدونستم اینا آدمایی هستن خودبین ولی همین طور باهاشون ادامه میدادم چون چاره خاصی نداشتم ...اینبار بیشتر از خودم زخم خوردم تا اونا...حذف از جمع اونا باعث شده پرت بشم به جمعی که هیچ افق روشنی نداره... اوضاع این جمع خیلی خرابه!! خیلی...و من تاوان اشتباه خودم رو میدم؟حالم اصلا خوش نیستعصبی رنجور کم طاقت شدم اما هیچ راه فراری از این اوضاع ندارم...اجبار برای حضور توی این جمع داغون...زخمی که از نارفیق ها دارم...واقعا این دنیا بی ارزشه...یادمه چند سال پیش یکی از اساتید بهم گفت سعی کن دوست جدیدی پیدا کنی،گفتم چطور اعتماد کنم؟ گفت سخت میگیری... الان اگر استاد رو ببینم بهش میگم همین که دوستی نداشته باشم بهتره...آینه عبرتآینه عبرتWed, 12 Jun 2019 18:24:32 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/کوله-پشتی-ای-برای-سال-جدید-n4upkjxe2skiقرار است این کوله پشتی را برای یک سال همراه داشته باشم،هم باید سبک باشد و هم کارآمد درست مثل کوله پشتی یک کوهنورد...مدام با خودم اتفاقات مهم و پررنگ تر سال 97 را مرور میکنم میخواهم بهترین و مهمترین و به درد بخور ترین تجربیاتم را در کوله قرار دهم ..اتفاقاتی را به یاد می آورم که بی نهایت نا امید بودم و چاره کارم را جز معجزه نمیدیدم اما به خدا امید بستم و توکل کردم و دست از تلاش و ادامه مسیر بر نداشتم و درست همان موقع ها بود که دست خدا از غیب به دادم رسید...به یاد می آورم بعد سالها تصمیم گرفتم چند هندوانه را با یک دست بلند کنم و به خودم اثبات کنم من همان آدم قبل هستم و می توانم و دیدم با عنایت خدا شد و توانستم و سربلند شدم...روزهایی را به یاد می آورم که میخواستم فرار کنم و از زیر بار مسئولیتی شانه خالی کنم اما چون راه برگشتی نبود با آه و ناله و تلاش و امید به خدا ادامه دادم و پیروز شدم...یادمی آورم چه روز های سخت و طاقت فرسایی رو پشت سر گذاشتم حجم زیاد کارها و زمان کم که خداروشکر پیروز شدم...پس یادم باشد تجربه سخت کوشی و تلاش،مقاومت و شکست ناپذیری ،امید و توکل به خدا ،رها کردن سریع اتفاقت بد و شکست ها برای جبران و بهتر شدن واینکه من همان آدم سابق ام با همان توانایی ها را حتما در کوله پشتی ام بگذارم، نیازم میشود...خوب که به روز های رفته واتفاقات نگاه میکنم میبینم حتما باید بی صبری ،بی قراری،نا امیدی پیش از وقوع حادثه و بی توجهی به خودم و علایق ام ،تنبلی ،بی حالی ،ماندن در شکست ها و غصه خوردن،خجالتی بودن و ترسو بودن را از کوله خارج کنم چون بار اضافی و بدرد نخور هستند...حالا کمی بابت کوله ام خیالم راحت است اما با خودم فکر میکنم اگر من در سال جدید همان فرد ایده آلی شوم که دلم میخواست چه چیز هایی در کوله ام دارم که به وسیله آن ها بتوانم این منِ ایده آل را حفظ کنم؟!پس برای حفظ این منِ ایده آل حتما حتما یاد خدا و توکل و ایمان به خدا را باید در کوله بگذارم و بعد باور به خود و انرژی مثبت برای نادیده گرفتن تمام انرژی های منفی در طول زندگی و اینکه هر شکست مقدمه و آغازی برای یک پیروزی است....14:1129/12/97آینه عبرتآینه عبرتWed, 20 Mar 2019 15:14:50 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/یک-ماه-برای-خودم-ja06tvueszjbیک ماه برای خودم،بعد از سالها تازه یک ماه کامل وقت دارم آن هم برای خودم،برای خوده خودم...از همین الان اصلا نمیدانم میخواهم چکار کنم،از صبح گیج و بی برنامه از این سایت به آن سایت سر میزنم و در طول لحظه لحظه زمان به کارهایی که دوست داشتم انجام بدهم اما وقت نشده بود فکر میکنم...ذهن و فکرم عجیب به هم ریخته است هم حجم کارهای نکرده زیاده و هم اضطراب من! اضطراب چرا؟ میترسم یک ماه هم بگذره و آخرش هیچ و هیچ خب چند سال بود چنین تایمی نداشتم...بهترین کار ممکنه رفتن به سفر هست اما برای من امکان پذیر نیست!باید خوب فکر کنم و کارها رو دسته بندی کنمحس انسان آزاد شده از قفس رو دارمقشنگ پریشونی ذهنی و فکریم از این نوشته هم معلومه...آینه عبرتآینه عبرتThu, 07 Mar 2019 14:42:01 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/از-حالا-همه-چیز-خوب-است-ody39hpr54tqهر روز که میگذره میزان نارضایتی من از خودم بیشتر و بیشتر میشه و از خودم نا امیدتر میشمحس میکنم نسبت به آدم چندین سال قبل خیلی تغییر کردم،سست اراده تر و بی مسئولیت و ناتوان در حل مشکلات و مقابله با اتفاقات زندگی شدم...قبل تر ها زود خودم رو جمع میکردم و همه چیز رو جبران میکردم و حتی حال و هوای خودم رو عوض میکردم اما!اما امروزه روز مثل یک فرد گیر افتاده در باتلاق توی گرفتاری های زندگی گیر کردم ،بی انگیزه و خسته و سرگردان اشتباهات و خطاهای قبل رو تکرار میکنم...دیگه نمیخوام دنبال درمان باشم و سراغ این مشاور و اون مشاور برم ،حتی دیگه هم نمیخوام از نابسامانی اوضاع و گیر و گور زندگیم به کسی بگم حتی خودم! میخوام از حالا از بعد همین پست بگم همه چیز خوبه و عالیه و راضی ام! به همین سادگی...وقتی گفتن هاهیچ چیز رو حل نمیکنه و هیچ گره ای از کارم باز نمیکنه پس بذار بگم همه چیز آرومه،همه چیز عالیه...دیگه نمیخوام از شرایط از هیچ چیزی بنالم...اینجا هوا آفتابی و خوبه،اینجا همه چیز عالیه و آرامش برقراره....آینه عبرتآینه عبرتTue, 05 Feb 2019 00:47:16 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/ناله-بس-است-gm1kw7mgmkwiبه قدیمی ترین شبکه مجازی که عضو بودم به طور نامحسوس سر میزنم تا مبادا دوستان مجازی ام آگاه شوند؛بعد از مدت ها دوری از آنها وقتی امشب پست هایشان را خواندم ناراحت شدم و حس بدی به من دست داد!! هر ده پست 8-7 تا ناله بود از هرچیزی که بخواهیدو فقط 2-3 تا حال خوب!!! چرا ؟چرااینقدر انرژی منفی ؟سریع آن صفحه ی مرورگر را بستم و راهی تلگرام شدم نگاهی به کانال ها و گروه ها کردم ،همه درسی بودند دقیقا بر عکس چند سال گذشته...دیگر خبری از کانال های شعر و متن های کوتاه و بلند ادبی نبود؛هیچ کانال خبری ای به چشم نمی خورد و هیچ گروه دوستانه و ادبی هم نبود...اطمینان دارم تصمیم درستی گرفتم ،به درستی از تمام پیام ها و متن ها و محتواهای حاوی انرژی منفی دوری کردم...شاید سخت گذشت اما خوبی این دوری این بود نمکی روی زخم های خودم پاشیده نمیشد،حال بدم را چیزی بدتر نمی کرد و حال خوبم را چیزی خراب...انگار یک عادت شده نوشتن از غم و غصه و شکست؛دنیای مجازی پر شده از این دست مطالب!بیچاره مغز و روح و روان ما....آینه عبرتآینه عبرتMon, 24 Sep 2018 00:52:25 +0330https://virgool.ir/@ayene_ebrat/این-روزها-که-می-گذرد-gnyqa7obktf1این روزها که می گذرد روز های با ارزش جوانی است ،روز های با ارزش عمری که هرگز باز نمی گردد و تکرار نمی شود...نمیدانم دلم میخواهد این روزها سریع تر بگذرد یا آرام تر ! ولی خوب میدانم میخواهم همه چیز به خوبی به پایان برسد با موفقیت و شادی و دل خوش...این روز ها مثل همیشه و با سرعت روزهای قبل می گذرد اما من هر روز بیشتر از روز قبل دچار اضطراب و نگرانی می شوم...نمیدانم خدا برایم چه چیزی مقدر کرده البته خودم هم بیکار ننشسته ام تلاش می کنم ولی خوش به حال خدا که میداند چه می شود!کاش همه چیز خوب و عالی تمام شود درست همانی بشود که من میخواهم...آینه عبرتآینه عبرتMon, 03 Sep 2018 00:27:07 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/کمی-حرف-jyheiza4fznyاحساس کردم نیاز دارم با کسی حرف بزنم اما نه درباره ی موضوعی مشخص درباره ی هرچیزی که اتفاقا افتاده و نیوفتاده و دل میخواهد اتفاق بیوفتد و نیوفتد،درباره ی گذشته حال آینده....فقط دلم میخواد حرف بزنم و سبک شوم و بخندم همین! اما هرچقدر فکر کردم تا شاید کسی را پیدا کنم نشد که نشد!! پس تصمیم گرفتم بعد از یک ماه دوباره به ویرگول برگردم و اینجا چند خطی بنویسم و دوباره بروم پی کار خودم...گاهی حس میکنم دردناک است آدمی به سن و سال من یک دوست یک انسان در زندگی اش نباشد تا با او حرف بزند از هرچیزی که دلش می خواهد بگوید اما خب زندگی همین طور نمی ماند روزی می آید که حتما کسی هست تا با او از هرچه و هرچیزی با خیالی آسوده حرف بزنم ....خواستم بنویسم کاش اما می نویسم : خداکند همه چیز تا پایان شهریور به خیر و خوشی تمام شود و من از نو متولد شوم...حتما کمی خستگی در می کنم و استرس و اضطراب را باید مدتی فراموش می کنم و بعد دوباره از نو شروع میکنم...خوش به حال خدا که از همه چیز خبر دارد،خوش به حال خدا...آینه عبرتآینه عبرتThu, 05 Jul 2018 20:37:32 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/حبس-دعا-vitegh0suqzqنمیدانم چقدر راجب حبس دعاشنیده اید یا خوانده اید! ولی همین چند وقت پیش برای کاری مجبور به خواندن کتابی شدم و درست همان جا بود که با حبس دعاآشنا شدم!!بعضی از ما ها به واسطه ی کارهایی گناهی که کرده ایم تحبس الدعا شده ایم؛ یعنی چه؟ یعنی اینکه فرصت و لیاقت دعاکردن از ماگرفته شده!! شاید باورتان نشود ولی همین که حال دعاکردن نداریم یعنی تحبس دعا،همین که یک سری جملات تکراری و از سر عادت بدون حضور قلب و توجه به عنوان دعامی گوییم یعنی تحبس دعا....تحبس دعا بودن فقط شامل موارد بالا نمی شود من فقط اون دو موردی روگفتم که زیاد باهاش برخورد داریم!بعد خوندن اون کتاب بود که فهمیدن یا الله من دقیقا جزو تحبس الدعا هاهستم:|اگر فرصت شد اون بخش از کتاب رو در اینجا میگذارم تا بخونید...عزیزان دعا کنید با حضور قلب و با توجه! حواستون باشه چی میگید و دارید با کی حرف میزنید!راستی از خدا کم نخواید ،هرچی دلتون میخواد بخواید حتی بند کفش( قضیه بند کفش بر میگرده به حدیثی)؛ تودعاهاتون اصرار داشته باشید،نا امید نشید، همین که شما دست به دعا شدید و از خدا دارید طلب میکنید خودش یعنی خدا میخواد حاجتتون رو بده،خود خدا میگه *بخوانید مرا تا اجابت کنم شمارا*،مگه میشه خدا به کسی فرصت دعا کردن و خواستن چیزی رو بده و حاجتش رو نده؟! اما عزیزان حاجت روایی همیشه این نیست که به خواسته ای که دارید برسید...بازم میگم دعا کنید برای هرچیزی دعا کنید حتی بند کفش...آینه عبرتآینه عبرتMon, 04 Jun 2018 03:21:28 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/نوشتن-و-نوشتن-و-نوشتن-heexmldsm2k8به نوشتن علاقه ی زیادی دارم،یعنی دوست دارم بنویسم و بنویسم، دلم میخواد ساعت ها مغر و فکرم رو به کار بگیرم و قلم بزنم و داستان یا نوشته ای بنویسم،اما خب متوجه ام که قلم چندان خوبی ندارم،یعنی ذهنم به زیبایی داستان سازی و فضا سازی میکنه اما موقع پیاده شدن اون داستان و فضا به مشکل بر میخورم و اونطوری که در ذهنم مطالب وجود داره پیاده نمیشه!! در نوشتن متن های ادبی هم که کم و بیش ناتوان هستم اما خب با همه ی این وجود دست از نوشتن بر نمیدارم گواه این قضیه سه دفتری هست که گاه و بی گاه در اون می نویسم از چرندیات بگیر تا حرف های کم و بیش قابل قبول و مورد توجه ؛ تمام نوشته تقریبا شرح حال خودم هست و اگر شخصی این نوشته ها رو به ترتیب دنبال کنه حتما به دو نکته مهم در زندگی من پی میبره یا شاید هم نه به هیچ کدوم از این نکاتی که خودم فکر میکنم پی نمیبره!! البته هرگز حاضر نیستم به کسی اجازه بدم اون نوشته ها رو بخونه چون احساس میکنم اون ها همون فکرها و حرف های نگفته ی درون ذهن منه !!!! و همیشه با خودم میگم اگر کسی قرار اون ها رو بخونه بهتره در حضور خودم بخونه چون تک تک نوشته ها توضیحاتی در پیرامون خودشون دارند و من باید فرد رو کاملا روشن کنم!:/داشتم از نوشتن میگفتم که به حاشیه رفتم،گاهی خودکار رو به دست میگیرم و دلم میخواد بنویسم ولی انگار مغزم قفل کرده ولی من دست بر نمیدارم ،از نوشتن شعر ها و جملات ادبی تکراری شروع میکنم ولی باز هم ذهنم همون طور قفل باقی میمونه کم کم احساس میکنم داره اعصابم خرد میشه که شروع میکنم به پیاده کردن داستانی خیالی که کاملا بی سروته و بدون هدف هست!! یکی از مشکلاتی که در نوشتن دارم اینه حاضر نیستم نوشته ای بدون هدف بنویسم یعنی اصرار به این دارم که هر نوشته باید پیامی برای گفتن داشته باشه وگرنه چیزی جز یک نوشته پوچ نیست مثل همین نوشته:))تصویر ماه امشبآینه عبرتآینه عبرتFri, 01 Jun 2018 02:43:13 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/بهم-ریختگی-mfvchfj9hwpeپر از فکر های بهم ریخته بودم و هستم پر از آرزوهایی که واقعا آرزو هستن یا بازیچه ای برای دلگرم شدن به زندگی و ادامه راه های نا تموم( من و آرزوی واقعی؟! حقیقتش از داشتن آرزو میترسم اینکه بخوام نشه! اینکه بخوام و بعدش پشیمون بشم)؛صدایی که همیشه از درون با من حرف میزنه انگار از سیل زیاد این همه فکر در درون خسته شده بود یهو فریاد زد: استوپ(همون stope فرنگی ها :))) ) یه لحظه واقعا درست فکر کن ،فکر کن ببین از زندگیت چی میخوای،دنبال چی هستی؟من منتظر بودم تا صدای درون هم بگه یک کاغذ و خودکار بردار و از چیزایی که علاقه داری و اهداف و تصمیمات برای آینده بنویس تا هرچی تو دهنمه بارش کنم و یه دعوای اساسی باهاش راه بندازم اما خبری از این حرف نبود فقط تاکید داشت خوب فکر کنم ،ببینم میخوام چیکار کنم،مثل یه تکه چوب روی موج های دریا نباشم اما واقعا همین فکر کردن آزارم میده اینکه بشینم و دنبال هدف و انگیزه ای بگردم اون هم در حالی که هیچ حسی نسبت به هیچی ندارم و هیچ چیز نمیتونه اونقدر جالب و مورد توجه من باشه که بشه هدف ،بشه انگیزه ! تجربه هم بهم اثبات کرده ته ته انقضای انگیزه ای که ایجاد شده کمتر از 48 ساعت بوده و بیشتر از 24 ساعت بوده:))انگار به نقطه ای رسیدم که خلاء کامل هستش،نقطه ای که نه جرمی داره نه انرژی ای و نه باری! احساس میکنم معلق و سرگردان موندم...یه حس چندشیه که حتی بیانش حالم رو بد میکنه حالا فک کنم احساسش هم میکنم،ترجیح میدم نگم...آینه عبرتآینه عبرتWed, 30 May 2018 13:53:18 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/چه-اتفاقی-برای-من-افتاده-obknogiysdxmآخرین باری که استاد رو دیدم مکالمه ی ما در حد 5 دقیقه بیشتر طول نکشید،استاد پرسید امتحان رو چطور دادی؟ و من گفتم افتضاح نگاه استاد پر از تاسف بود و پرسید چرا؟ و من گفتم واقعا عمیقا دلم میخواست بخونم ولی...خداحافظی کردم و رفتم،در تمام طول مسیر به این فکر کردم چاره کار من چیه؟ چه اتفاقی برای من افتاده؟ دقیقا از کجا و کی شروع شد؟ بارها و بارها گذشته رو مرور کردم،درست از همون روزهایی که هیچی دیگه مثل قبل نبود و من آدم قبل نبودم...من چند سالی هست که به دنبال این سوال هستم *چه اتفاقی برای من افتاده؟* و امید دارم یه روزی یا میفهمم چی به روزم اومده یا خوب میشم...آینه عبرتآینه عبرتTue, 29 May 2018 21:23:33 +0430https://virgool.ir/@ayene_ebrat/نوشته-های-تکراری-bf7janpgczkeاین روزها همه جا پر شده از نوشته های تکراری! از هر شبکه مجازی به هر شبکه مجازی که بروی هیچ فرقی ندارد اصلا چیزی را از دست نداده ای...ته ته تفاوت نوشته ها اینجاست که یکی از روزمرگی های نوشته و این نوشته حتما حتما جدید است اما بقیه یک سری نوشته های طولانی یا کوتاه یا یک سری شعر های تکراری یا برش های تکراری از یک سری کتاب های تکراری است! دیالوگ را یادم رفت!! دیالوگ های تکراری...شاید این ها از نبود مطالعه پیش می آید مثلااگر فردی هر روز یا هر وقت که قصد کرد همان مطالب تکراری را بگذارد به جایش یکی دو خط از قسمت جالب کتاب در دست مطالعه اش بنویسد با این حجم از مطالب تکراری رو به رو نوشیم! همه که چهار اثر از فلورانس یا ملت عشق یا قهوه سرد آقای نویسنده یا شعر سید علی صالحی و قایقی خواهم ساخت سهراب و جنایات و مکافات نمی خوانند!! حتی نقد هایمان هم تکراری شده ؛نوشته هایی که معضلات اجتماعی،عاطفی و فرهنگی و سیاسی را نقد می کنند هم تکراری شده و چیز جدیدی ندارد! یا همه ی ما چندین سال است هیچ تکانی نخوردیم و اوضاع اجتماعی و عاطفی و فرهنگی و مشکلاتمان همانی بود که هست یا عادت کردیم فقط به همان موارد کلیشه ای بپردازیم چون روزی مخاطب زیادی داشته...از همه ی این ها که بگذریم به معضل دیگری می رسیم این که همه ی ما شدیم نسخه پیچ! تا میتوانیم نقد می کنیم و هعی پشت هم برای هرچیزی نسخه می پیچیم و باد به غب غب یا قب قب :))) می اندازیم و حس روشنفکری به خودمان می گیریم...خدا عاقب همه ی مارا ختم به خیر کند....آینه عبرتآینه عبرتFri, 25 May 2018 18:21:58 +0430