https://virgool.ir/feed/@ayeen.alirezaگزین‌گویه‌های من | روایت‌هایی از لایه‌های پنهان درونfa2026-11-10 19:27:15https://files.virgool.ir/upload/users/4933284/avatar/8uLijp.jpghttps://virgool.ir/@ayeen.alirezahttps://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-ryj2eyeilhm4کاش زودتر بیاییو خرمشهر دل را از اِشغال اندوه آزاد کنی!مادرم!از وقتی بین در و دیوار ماندیدنیا بی‌دروپیکر شد و دیوارش بر سَر، خراب...یار وفادار و کار سزاوار، گم‌گشته‌ی خیلی‌هاست...ابرها کمتر باریدندوقتی دیدند که از دیده‌ها باران می‌باردشاید نخواستند شورَش را درآورند!به علاقه‌ام اقرار می‌کنماگر میلی به همراهی نداشتبه ماندنش اصرار نمی‌کنم.ضوابط مهم در روابط پایدار:احترام، فداکاری، احساس امنیتو غیرقابل‌تعویض بودن(هر چهارتا به صورت متقابل).رَوا نبود که در جوانی، گَرد پیری بر گِرد صورت بنشیند!گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/r6SEsعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینThu, 05 Nov 2026 14:27:46 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-h5atuge5pfxvخدایا، رنج حضورمان در دنیا رابه گنج ظهورش تبدیل کن.ساعت اگر با طاعت بگذرد، به هدر نرفته است.اگر حنجره مثل پنجره راهی به بیرون داشتهوای غم خارج می‌شد و گلو غمباد نمی‌گرفت!رابطه‌ی خراب مثل سراب استاز دور، به‌درد‌بخور و از نزدیک، به‌درد‌نخور!سبک زندگی‌ست...حذر از آنچه می‌لغزاند و گذر از آنچه می‌رنجاند.گاهی تنهایی، بهایی‌ست برای رهایی از گزندها...وقتی خدا هدیه‌ی صبوری را بدهدگریه‌ی خوشحالی تماشایی‌ست.گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/hfn6Hعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینThu, 29 Oct 2026 10:45:42 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-xxhak0ef7kkiوقتی زمین پابوس شما شودکابوسِ دنیا برای همیشه تمام می‌شود.روزهای زندگی جمعه دارندکاش سوزهای زندگی هم جمعه داشتند!انسان با روزگار می‌سازد اما روزگار بر او می‌تازد!خودپسندی فرود است و خداپسندی صعود...در آینده، فقط جوانمردی‌ست که پاینده می‌ماند.تأخیر، شوقِ خواستن را به بی‌میلی سوق می‌دهد.یادِ زخم‌های عتیق، دردِ عمیق وارد می‌کند.گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/wHvMbعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینThu, 22 Oct 2026 16:58:07 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-w3dd5d9uywlyخدا خیر دهدکسانی را که با وجود مشقتِ کاربیمار را با شکیبایی تیمار می‌کنند.(روز پرستار)او خاک شد و زندگی در من پاک...از خطر رَست...چون در را به روی غفلت از خدا بست.باور دارم، یاور حقیقی فقط خداست.احتیاط در برابر اهلِ احتیال واجب است.(احتیال: حیله‌گری)انسان مَجال بیابد، کارِ محال می‌کند.در قیدِ احساس بوداما به دست یک بی‌احساس صید شد!سفید پوشیدند تا مردم سیاه نپوشند.(کادر درمان)صبرش در صدر است...(حضرت زینب سلام اللّه علیها)عجیب، این دلتنگی با ما عجین شده...گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/jl9Ciعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینThu, 15 Oct 2026 11:02:22 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-cn9m1etxrdtsدیر و زود دارد اما سوخت‌و‌سوز نداردکسی که دور می‌زند، دور می‌خورد.بی‌صبرانه منتظر خاتم دورانم؛ دوران ماتم دل...دست بالای دست بسیار استکسی که زیر‌و‌رو می‌کشد، به زیر کشیده می‌شود.در هجوم خاطراتتلخی‌ها در اکثریت و شیرینی‌ها در اقلیت‌‌اند!زندگی تلفیقی‌ستاز روزهای غم‌انگیز و لحظه‌های دل‌انگیز...صدا ندارد اما خیلی درد داردچوب خدا و چوب سادگی!این مصرع از حافظ در حافظه ماندگار شده است:«که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها».گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/KkoFjعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینThu, 08 Oct 2026 11:29:39 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-jx0dize7wfggکاش برای آتشِ دل هم «آتش‌نشان» وجود داشت!«جمعه» دوستِ نابابی‌ست...روزهای دیگر هفته را هم از راه به در کرده است!خیزش اندوه در برابر انسانعاملِ ریزش موهای اوست.بلا سال‌هاست که بنیانش رادر بلادِ دنیا بنا کرده است!اگر جاده‌ی زندگی، رمپ توقف اضطراری داشت«اضطراب» در جایی از این مسیر متوقف می‌شد!در منظومه‌ی زندگیسیاه‌چاله‌ی اندوه، سلامتی را می‌بلعد.برای عزیزش فاتحه خواندو بعد برای دنیایی که او را گرفت...روزگار مثل تانک از روی آن رد شد...بانک اهدافم در زندگی را می‌گویم!آران در زندگیسخت به دست می‌آید و آسان از دست می‌رود!(آران: شادی، نشاط)می‌گویند«به مرگ بگیر تا به تب راضی شود»اما از شدت بی‌رحمی روزگارگاهی انسان‌ها به مرگ رضایت می‌دهند!از وقتی منفعت جای محبت را گرفترابطه‌ها خراب شد!وقتی مجال «سوءاستفاده» نمی‌یابندکینه به دل می‌گیرند!خدایا!در جوانی موی سفید نصیب‌مان شدتو در ازایش بخت سفید نصیب‌مان کن.«آپارتمان‌نشینی» از همیشه سخت‌تر شده استبرای اعتراض، حضور پُررنگ دارندبرای هزینه‌ها، در افق محو می‌شوند!از سرعت تغییر رفتار و گفتار بعضی‌هاانرژی الکتریکی که هیچمی توان انرژی هسته‌ای تولید کرد!در ظاهرتو را روی سر می‌گذارند و حلوا‌حلوا می‌کننددر باطنتو را روی شانه می‌گذارند و حلوایت را می‌خورند!قلب‌های مهربان از جنس شیشه یا شمع‌انداولی، با سنگ سختی‌ها می‌شکنددومی، با شعله‌ی دشواری‌ها آب می‌شود.بچه که بودیمبزرگترها قصه می‌گفتند تا خواب‌مان ببردحالا که بزرگ شدیموقتی قصه‌ی زندگی خود را مرور می‌کنیماز شدت اندوه، تا صبح خواب‌مان نمی‌برد!«امن بودن» همیشه هم خوب نیستعده‌ای، وقتی خیال‌شان راحت شد که آزار نمی‌بینندبا خیال راحت آزار می‌رسانند!خواب، مرخصی روح از زندان جسم است.دنیای بیرون پس می‌زندکسی را که درون زیبایی دارد.بیشتر از توانت که درد بکشیدورِ روانت هم باید خط بکشی!جسم رفتنی‌ست و روح ماندنی؛ دردهای‌شان نیز...دنیای غریب و پُرفریب، زندگی را جانسوز می‌کند.کاش غم هم مثل سَم، از تَن دفع می‌شد.امان از سکوتی که مرا در سکوت پیر کرد.به افکارم غبطه می‌خورمهمیشه جایی هستند که من آرزو دارم بروم!چه بی‌رحمانهداشته‌هایت را نهان و نداشته‌هایت را عیان می‌کنند!رضایت خدا از بنده‌اش، تمام ماجراست.آگاهیارزش‌های دیروز به لغزش‌های امروز تبدیل می‌کند.خدایا، وجودت «گرمابخش» روزهای سرد من است.انسان‌های خوب مثل صدف هستنددر درون خود، مروارید معرفت دارند و کمیابند.خوش به حال کسانیکه تا سر روی بالشت می‌گذارند، خواب‌شان می‌بردما که سر روی بالشت می‌گذاریم، خواب‌مان می‌پرد!دوست‌داشتنی‌ست...کسی که وجودشاز گِران‌مایگی پُر و از فرومایگی خالی‌ست.بر تنه‌ی فضیلت تیشه می‌زندکسی که در خاک رذیلت ریشه دارد.آزار می‌رساند...فقر آهن از درون و فقر آدم از بیرون!به اسم مَرهَم می‌آیند اما تو را دَرهَم می‌کنند!زندگی در دنیاییکه نعمتش در برابر نِقمَتش به چشم نیایدانسان را نابود می‌کند.سمندِ دل را با کمندِ نگاهت گرفتار کردی!حسرت داشتن یک زندگی معمولیخیلی غیرمعمولی‌ست، خیلی!می‌آید اما نمی‌رود؛ فقط رنگ عوض می‌کند«درد» را می‌گویم!یک نگاه از تو کافی‌ست تا شبِ من پگاه شود.خدایا!سختی‌ها را تمام کن، که دارند ما را تمام می‌کنند...عفیف در برابر خدا خفیف نمی‌شود.قفس بی‌عدالتی، نَفَس را تنگ می‌کند.پزشکِ جسم کم نیست اما پزشکِ روح کیمیاست.در این روزها، خستگی باید پیش ما لُنگ بیندازد!انتخاب کلمات با ما...انتصاب آن‌ها با کیبورد نامحترم!(طنز)وقتی با هر نخی رویا ببافی، نخ‌نما می‌شوی!وَهن در انجام کار، نتیجه‌ی رَهن اراده است.(وهن: سستی)هرچه تکامل اخلاقی انسان عمیق‌تر باشدتعامل او با محیط پیرامونش آرام‌تر است.زخم‌های کودکی تاریخ انقضا ندارند...عقل اگر در کودکی نیاید، تا دَمِ مرگ هم نمی‌آیدعقده اگر در کودکی بیاید، تا دَمِ مرگ هم نمی‌رود.تقویم کاره‌ای نیست...«جمعه» آینه‌ای‌ست که نشان می‌دهدچقدر بار دلتنگیِ جابه‌جا نشدهدرون‌مان جمع شده است.ضامن جیران که هستیدضامن دلِ حیرانِ من هم باشید.جور دیگری خوشمزه بود...خوراکی‌هایی که در کودکیبا «پول‌تو‌جیبی» مادربزرگم می‌خریدم!رحمت بر کسانی که زحمت دیگران را نادیده نمی‌گیرند.نمی‌دانم وقتی که می‌آییپایِ کار هستم یا نقش بر دیواراما هرچه باشد، امید به آمدنتشیرینی روزهای تلخ من است...شاید تنها «باگ» کسانیکه چای یا قهوه را خیلی دوست دارنداین باشد که «ماگ» آن‌ها بسیار بزرگ و نامتعارف استبه همین علت، کافه‌ها از ارائه‌ی خدمات به این افرادخودداری می‌کنند!(طنز)«جمعه» پایان یک هفته نیست...نقطه‌ی تجمع تمام دلتنگی‌هایی‌ستکه در طول هفته از آن‌ها فرار می‌کنیم.انسان‌ها وقتی طرد می‌شوند، سرد می‌شوند.دوره‌ی عجیبی‌ست...گاهی افکار انسان بدون گفتن یا نوشتنانتقال می‌یابند!وقتی معیار رابطه «منفعت» باشدانسان‌ها در زمان حیات به خاطره تبدیل می‌شوند.سلام بر کسانی که از حرف می‌گذرند اما از حق هرگز...شاید اگر درد، غم و اضطرابخستگی را تجربه می‌کردندکمتر به پَروپای‌مان می‌پیچیدند.رُند بودن تاریخ، در زندگی اهمیت نداردرِند بودن و تاریخ‌ساز شدنبرای زندگی شخصی مهم است.رفت‌و‌آمدهای استرس در دل استمرار داردو مانع استقرار آرامش در آن می‌شود.قبل‌از اینکه خط زیر هموار شودمسیر رسیدن به قلب‌های یکدیگر را هموار کنیم.خوراکی‌هایی که برای سلامتی ضرر دارند...شکست خوردن، غصه خوردن و حرص خوردن!هم‌نشینی با انسان‌های خَلَف، وقت را تلف نمی‌کند.خدا کند که تمام شود...دنیایی که در آن، خوب‌ها به عزلت کشیده می‌شوندو خوبی‌ها به‌ندرت اتفاق می‌افتند!تماشای طلوع آفتاب زیباستو بر سلامت روان تاثیر مثبت دارداما از آن زیباتر و تاثیرگذارترتماشای طلوع فضیلت‌های اخلاقی‌ست.در زمانه‌ای که هر لحظه «بدی» را القا می‌کندسلام بر کسانی که «خوبی» را برگزیدند.خدایا!بذر امید در مزرعه‌ی دل، نیازمند باران رحمت توست.دل هرچه خواست، یکی‌یکی غیب شداز آنجا بود که آرزو بر جوانان عیب شدزندگی الکی بود اما ما را الک کرد!خستگی دوبرابر است...وقتی عَرَق بریزی اما نتوانی ورق را برگردانی!دُر، دَر خانه‌ای‌ست که هنگام ناخوشیبه رویت باز باشد.«آینده» توأم با افسردگی و سَرخوردگی‌ست...وقتی خانواده نقش پُررنگی در کم‌رنگ کردناعتماد‌به‌نفس فرزندان داشته باشد.جنگ و انفجار ناشی از آننتیجه‌ی انزجار از هم‌زیستی مسالمت‌آمیز است.کاش «رفتن بی‌بازگشت» را در تقدیر تنهایی بنویسند.آرزو دارم «شادی» به این سرزمین بیاید و آن‌قدر بماندتا تمام لحظه‌های غم‌انگیز گذشته را فراموش کنیم.باید بین کسانی که از کنارمان بی‌تفاوت گذشتندو آن‌هایی که نگذشتند، تفاوت قائل شویم.مصداق جاهلیت مدرن است...تبدیل شدن اسباب زندگی به ارباب زندگی!«مادر» نخ تسبیح خانواده استوجودش دانه‌ها را کنار هم نگه می‌دارد.مقیّد به اصول انسانی، در زندگی مؤیّد می‌شود.دستی که با آب و صابون شسته می‌شود، تمیز استاما از آن تمیزتراول، دستی‌ست که نان حلال به دست می‌آورددوم، دستی‌ست که دست دیگران را می‌گیرد.دلتنگ که شدی، دنیا تَنگ و تاریک می‌شود.قَلَم، عَلَم مبارزه با جهل را بلند می‌کند.عده‌ای تنها می‌شوندچون نمی‌توانند بدی دیگران را تحمل کنندعده‌ای تنها می‌شوندچون دیگران نمی‌توانند بدی آن‌ها را تحمل کنند!قلبی که آوین شود، خواستش آمین شود.(آوین: پاک، به رنگ آب)کاش آرزوها از جنس نان‌های ساندویچی جلوی مغازهدر اول صبح بودند؛ امن از دستبرد روزگار...گاهی اگر در تصمیم‌گیری شتاب کنیمبعداً خود را عِتاب می‌کنیم.در دنیای فوتبال فرقی نمی‌کند«رونالدو» اسم کوچک باشد یا بزرگ...صاحبش شگفتی خلق می‌کند.می‌گویند هرچه از دوست رسد نیکوستبه همین خاطر وقتی باران می‌باردحال‌مان خوب می‌شود.قدرنشناسی، تمایل قلب را به مهرورزی سَلب می‌کند.انسان‌ها طاقت محبت و مِحنت زیاد را ندارند!آدم امن، عاملِ پویایی و شکفتنو آدم ناامن، عاملِ ایستایی و پژمردن است!کذّاب، جذّاب نیست.در تقویم قلبم، همه‌ی روزها به تو تعلق دارند.خیانت، ابراز ناتوانی و بی‌عرضگیدر صیانت از عشق است.نه روان برای‌مان مانده، نه توان...غمی که اشک نشودانسان را به اشک تبدیل می‌کند!دل‌شکسته خواهی شدوقتی به حضوری خو بگیری که به مو بند است.گذشت اما بیشتر درد شد تا درس...کار صواب، در هر دو دنیا ثواب دارد.در دودمان، دیار و دنیای خود، غریب و تنها هستیم!اگر در خردسالیرعایت حق دیگران را به فرزند(ان) خود یاد ندهیمدر بزرگسالی، حق ما را نیز به جا نخواهند آورد!تنهایی، تنها گزیر انسان‌های راستگوبرای گریز از انسان‌های دروغگوست.هر که با خدا شد، از غیر جدا شد.موج درد و غم در اوج استو دریای دل را متلاطم می‌کند.اگر مراحم نیستید، مزاحم هم نباشید.خجالت مفهومی ندارد...برای کسی که در کار دیگران دخالت می‌کند.تعریق در روزهای گرمافزایش دمای بدن را به تعویق می‌اندازد.رسالت قهوه، رفعِ کسالت است.دیدار با خاطرات، مرا تا صبح بیدار نگه می‌دارد.بالاترین سطح از‌خود‌گذشتگی یک انسان...فدا می‌شود تا فردایی برای دیگران وجود داشته باشد.به سلامت روانت خسارت می‌زنندو بعد، با جسارت تو را مقصر جلوه می‌دهند!انسان‌های ناتمام چه بی‌رحمانه تو را تمام می‌کنند!کسی که آزار می‌رسانداز بندگی خدا به بردگی نَفس تغییر کاربری داده است.قبلاً به‌خاطر سالمند شدن، دردمند می‌شدندحالا به‌خاطر دردمند شدن، سالمند می‌شوند!بن‌بست یعنی...در برابر فقدان شعور، گزینه‌ی عبور وجود نداشته باشد.عزیز سفرکرده‌ام، از آن روز که پَر کشیدیهر لحظه، دلم برایت پَر می‌کشد.کسی که صلاح تو را می‌خواهدصلاحیت دارد که در قلبت خانه کند.فَراق همیشه تلخ نیست؛ گاهی سرآغاز فَراغ است.دلم طوری برایت رفتکه هر چقدر پشت سرش آب بریزم، بازنمی‌گردد!انسان‌ها...انسان‌ها را در زندگی پیر و از زندگی سیر می‌کنند.در میان همهمه‌ی انسان‌های چندرنگزمزمه‌ی انسان‌های یک‌رنگ شنیده نمی‌شود.زیست در دنیا، ما را نیست کرد!جرم‌ با فُرم‌های زیر پیگرد قانونی ندارد...کُشتن اشتیاق و استعدادتحقیر، تمسخر و بدگوییرها کردن به وقتِ تمام شدنِ منفعت!بهترین آبرسان است...همان که نبودش، یک آپارتمان را از آب محروم می‌کند!(طنز)کاش می‌شد از این زمانه‌ی پوچبه جای دیگری کوچ کرد.بعد از هر سختی، آسانی‌ست...امیدوارم بعد از سختی جنگآسانی، آرامشی ماندگار باشد.کاش برای دل‌های سوزان هم آتش‌بس برقرار می‌شدآتش‌بسی که هیچ‌وقت نقض نشود.کاری که بدون علاقه انجام شودسرانجام مطلوب ندارد.در خوشی‌ها یار و در ناخوشی‌ها اغیار هستند.آنکه فهم دارد، کمک دیگران را لطفو آنکه وهم دارد، آن را وظیفه می‌پندارد.به زحمت بیفتند، تو را می‌خوانندبه زحمت بیفتی، تو را می‌رانند!وقتی انسان‌ها برای «سرودن» جمع می‌شوندهمه‌ی صداها به یک صدا تبدیل می‌شوندشاید اگر برای «زیستن» نیز در کنار هم بودندتمام دردها به یک درد تبدیل می‌شدو روزگار، سخت و طاقت‌فرسا نمی‌گذشت.بیشتر دوست دارند منفعت ببینند تا منفعت برسانندزیرا اولی رحمت و دومی زحمت است.دقیقه‌ها که سیاه شوند، شقیقه‌ها سفید می‌شوند.«جمعه» اگرچه روز تعطیل استاما بازار دلتنگی پُررونق استبغض، اشک، سکوت، سردرد، معده‌دردبی‌حوصلگی و اضطراب، بهایی‌ست که برایخرید ناخواسته از آن، پرداخت می‌شود.پول که معدوم شودعیار انسان‌ها معلوم می‌شود.(معدوم: ناموجود)نوکر علی(علیه‌السلام)، گوهر جلی‌ست.(غدیر)برای تجارت انرژی جهانبسته شدن تنگه‌ی هرمز، حکم ترمز را دارد.تحدید کنیم تا تهدید نشویم.(روبط بین فردی و اجتماعی)پناه می‌برم به خدا، از پناه بردن به غیر خدا...وقتی غصه غالب می‌شودقالب تهی کردن چه نزدیک می‌شود!سَر، آکنده از افکار است و دل، افگار...در گفتار فدایت می‌شوند اما با رفتار فدایت می‌کنند!صد را باید برای کسی گذاشت که حد می‌داند.جنگ در درون و بیرون، بر سلامت روان چنگ می‌زند.جان که بیمار شد، از جهان بیزار می‌شوی.تلخی قهوه و زندگی مثل هستندهر دو را می‌چشیم و حال‌مان جا می‌آیداما این کجا و آن کجا!«آتش درون»، شعله و دود ندارداما می‌سوزاند و نفس را تنگ می‌کند!تا زنده‌اند، سنگ‌شان را به سینه بزنیمبعد از مرگ، سینه به سنگ‌شان زدن فایده‌ای ندارد.سونامی خاطرات تلخ، ساحل ذهن را تخریب می‌کند.اشک گاهی همان رشک به‌جا‌مانده در دل است.شاید ایده‌ی «سِلْفی»به ذهن کسی رسید که خیلی تنها بود!رابطه‌ی «از راه دور» یعنیرابطه‌ی یک جوان با جوانی و آرزوهایش...شب‌ها با آلودگی به فکر و خیال می‌گذرنددر حالی که باید با آسودگی از آن، می‌گذشتند!خدا کند که به حداقل برسدتعداد کسانی که در زندگی ما سازِ ناکوک می‌زنندتا کِیف‌شان کوک شود.تنهایی، باعث فرار از دنیای حقیقیو قرار در دنیای مجازی شده است.خدایا!به حق آنان که دوستشان داری، فَرَج حاصل کنمشکلات زندگی ما را فلج کرده است.تقویم روزهایی را به یاد می‌آوردکه جز اندوه، چیزی برای تقدیم نداشتند.این‌همه تَرَک بر جاننشان از دَرَک بودن جهان دارد!آنچه برازنده‌ی تو هست، همیشه برای تو نیست.زَهر به تُندی و دَهر به کُندیانسان را از پا در‌می‌آورند.نای زندگی که نباشد، بدون نوای غمگین هماشک‌ها بی‌اختیار جاری می‌شوند.بدذات برای کِیف، دیگران را حیف می‌کند.در طلوع جوانیغروب آرزوها را به تماشا نشستن، دردناک است.این روزها، حال نزار و دل طالب مزار است!به خواسته‌اش نرسید...خستگیِ تلاش در جسمش جاودانه شد!حتم دارم قصه‌ی پُرغصه‌ی ماختم به خیر خواهد شد.اتفاقات غم‌انگیز، جانکاهو اتفاقات دل‌انگیز، جان‌افزاست.مثل قُمری که عُمری از غم ناله سَر داده استآه از نهادمان برمی‌آید!استرس‌های بیگاه، دل را پایگاه خود کرده‌اند!روزگاری را آرزو دارم که در آنخوشحالی علت گریستن باشد نه بدحالی.از آب گِل‌آلود، رزقو از آدم زهرآلود، عشق درنمی‌آید.خستگی یعنینه توانی برای ادامه دادن داری و نه تمایلی...گاهی دل‌سنگ‌ها دلیل دل‌دردها هستند!دیروز انسان‌های دوروبَر هم‌نشین بد بودندو امروز فکرهای توی سَر...روزگار تلخی‌ست...وفاپیشه را تحقیر و جفاپیشه را تکریم می‌کنند!از وقتی خودمحوری جای خدامحوری را گرفتانسان‌ها دچار اختلاف شدند.ظالم، اجازه‌ی زندگی سالم را به اطرافیانش نمی‌دهد.(روان‌شناسی روابط در خانواده)گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/j5V5Tعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینWed, 30 Sep 2026 14:52:33 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-bbia4n1b3oegته‌وتوی آن را درآوردم، ته نداشت...«دلتنگی» را می‌گویم!آرزو دارم در اولین روز مِهر...«شادی» بر قلب‌تان مُهر شود.کاش پاییز دل هم می‌رسید تا برگ‌های غم بریزند!ذلیل می‌شود، کسی که دلیل تحقیر دیگران است.گاهی انسان را مست می‌کند...شدت درد و غم در این دنیای پست!در خردسالی از تکلیفو در بزرگسالی از بلاتکلیفی رنج می‌بریم!در خردسالی، سرگرم به دنیادر بزرگسالی، سردرد از دنیا...نوشیدن چای یا قهوه، بهانه‌ی خوبی‌ست...برای دورِ هم بودن؛ برای دور از غم بودن!احترام مختص کسانی‌ستکه با درستی رفتار می‌کنند نه با درشتی.هرگاه به بهانه‌ی مشکلات«حقوق» یکدیگر را نادیده گرفتیمباید بدانیم که فرسنگ‌ها با انسانیت فاصله داریم.کسانی که زود «سین» می‌کننددر قلب‌مان زود «پین» می‌شوند.زلزله همیشه توأم با وِلوِله است.در روزگاری که وفاداری ضایع و جفاکاری شایع می‌شودزندگی جانکاه است.فال خوب یعنی حال خوب...دوری از تو، خیلی شوری دارد!درد آنجاست که پایی برای رفتن داریاما جایی برای آرام گرفتن نداری!وقتی بخت یار نباشد، سخت می‌گذرد.برف آب می‌شود اما حرف آب می‌کند!یاد، درون و باد، بیرون را به هم می‌ریزد.جای تو در قلبم پُر و در زندگی‌ام خالی‌ست...«عشق ابدی» فقط خدا...دروغ، فروغ زندگی را از بین می‌برد.از نظر تنهایی، به «خدا» شبیه شدیم.تلقّی درست از ناخوشایندی‌هاباعث ترقّی در زندگی‌ست.تبسم تو، تجسم زیبایی و مهربانی‌ست.تعبیر علت ناراحتی‌ها، تدبیر موثریدر رفعِ سوءتفاهم‌های یک رابطه است.تنها رابطه‌ای که تاریخ انقضا ندارد، رابطه با خداست.نوشتن، سَبکی‌ست برای سَبُک شدن...گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/4a2P4علیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینFri, 25 Sep 2026 19:48:47 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-rbpfk4rvu6ebجمعه، شلوغ‌ترین روز کاری برای فکر و خیال ماست!پروانه‌ی دل، غریق در حریق عشق توست.آن که به کمال برسد، جمال را در سیرت می‌بیند.کوتاه‌نویسی را از برنامه‌نویسی یاد گرفتم.(روز برنامه‌نویس)بینش یعنی اعتماد به چینش خدا.چشمم به تو زُل زد و مِهرت به دل پل...گزین‌گویه‌های هفته‌ی قبل را اینجا ببینید:https://vrgl.ir/nPuHeعلیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینFri, 18 Sep 2026 18:32:53 +0330https://virgool.ir/@ayeen.alireza/روایت-هایی-از-لایه-های-پنهان-درون-qrltrzzn38teبیراه نگفتند که دنیا محلِ گذر است...هرچه خواستیم، از ما گذشت!هرچه رنگ دارد، گاهی رنگ می‌بازد...باران هم از این قاعده مستثنی نیست!(سیل)زَوال تدریجی، رَوال زندگی در این روزهاست...کار که لَنگ شود، عرصه تَنگ می‌شود.در خردسالی شروع دلخوشی بوددر بزرگسالی شروع دلتنگی‌ست...«جمعه» را می‌گویم!چشمان کهربایی و یک جهان دلربایی...علیرضا آیینعلیرضا آیینعلیرضا آیینFri, 11 Sep 2026 23:22:10 +0330