<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های aw3pameh</title><link>https://virgool.ir/feed/@awrtanjim</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 03:58:23</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4362221/avatar/avatar.png</url><title>aw3pameh</title><link>https://virgool.ir/@awrtanjim</link></image><item><title>{زخمی که نمی‌خواهد بسته شود}</title><link>https://virgool.ir/@awrtanjim/زخمی-که-نمی-خواهد-بسته-شود-rnrzm74pslxd</link><description>زخمی بود نه تازه،  نه کهنه،  بلکه در میانه‌ی بودن و فراموشی.هر بار که کسی خواست ببنددش،  گریه کرد.  نه از درد،  بلکه از ترسِ نادیده گرفته شدن.او نمی‌خواست درمان شود،  می‌خواست فهمیده شود.  می‌خواست کسی بپرسد:  چرا هنوز باز مانده‌ای؟  نه اینکه فقط بگوید:  «باید خوب شوی.»زخم‌ها،  گاهی گریه می‌کنند  نه برای التیام،  بلکه برای دیده شدن.</description><category>aw3pameh</category><author>aw3pameh</author><pubDate>Sat, 15 Nov 2025 17:45:56 +0330</pubDate></item></channel></rss>