<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علیرضا</title><link>https://virgool.ir/feed/@aurasali</link><description>نویسنده</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 16:42:59</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4565054/avatar/lgABBG.jpg</url><title>علیرضا</title><link>https://virgool.ir/@aurasali</link></image><item><title>برای کنکوریا</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/برای-کنکور-cqjrysgxcwbh</link><description>سلامبعنوان کسی که دو سال پیش جای شما بودم گفتم شاید بد نباشه چند کلمه ای راجع به تجربه خودم باهاتون صحبت کنم.بذارید حرف آخرم رو همین اول بزنم، آرامش خودتون رو حفظ کنید. فارغ از هر میزان تلاشی که داشتید و هر نتیجه ای که قراره بگیرید.وارد حوزه امتحانی تون که بشید با یه عالمه از بچه هایی مثل خودتون روبه‌رو میشید که صادقانه بهتون بگم، شما از خیلیاشون بهترید. مگر اینکه رتبه آخر کنکور ۱۴۰۵ باشی که داره پست منو میخونه، خسته نباشی داداش❤️.یه خیلی آدم سهمیه دارن و یه خیلی آدم هم امکانات و آرامش بیشتر از شما برای درس خوندن داشتن. پس بدون عذاب وجدان و با انرژی فول برید سر جلسه و بدون استرس هر چیزی که بلدید رو پیاده کنید.نگران بعدش هم نباشید. هرچی خدا بخواد همون میشه.موفق باشید🫰.یه جوک اَبَر بامزه برای اینکه بشوره ببره:داداش ملکه‌ست 💀</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Mon, 10 Aug 2026 23:45:33 +0330</pubDate></item><item><title>روزمرگی با چاشنی غافلگیری و پلات توییست های نامنظم(الکی)</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/روزمرگی-با-چاشنی-غافلگیری-و-پلات-توییست-های-نامنظمالکی-ohqigvvweqmb</link><description>به دکه ی روزنامه فروشی رفتم، اما نمیخواستم روزنامه بگیرم. شاید یک شیر کاکائو و یک معینی پور یا یک ماالشعیر و یک چیپس. نه هیچکدام، در حالی که یک بسته پاستیل ماری در دست داشتم به راهم ادامه دادم و به سمت مترو رفتم. متاسفانه پله برقی آن ورودی که نزدیک تر بود روشن بود، پله برقی ای که به بالا می‌آمد. به سمت ورودی دور تر رفتم که پله برقی اش به پایین می‌رفت. از کنار فروشنده های اکسسوری و قهوه و پفک هندی رد شدم و باز به یک پلی برقی دیگر رسیدم که به پایین تر می‌رفت. به گیت ها که رسیدم طبق عادت دستم را در جیبم بردم و بعد از دیدن نوشته ی &#34;رایگان&#34; دستم را بیرون آوردم.چند قدم جلوتر، یک راهرو به سمت راست و باز هم پله برقی. به کنار ریل که رسیدم قطار هم همان لحظه به ایستگاه رسید و داشت توقف میکرد. هیچ حسی بهتر از این نبود. بعد از پیاده شدن و سوار شدن ده ها نفری که جلویم بودند وارد واگن شدم و طبق معمول در اولین فضای خالی ای که میشد ایستادم. درها بسته شدند، قطار حرکت کرد. خانمی که ساز دهنی میزد وارد واگن ما شد. هندزفری ام را درآوردم تا صدای سازش را بشنوم. شنیدم. هندزفری را در گوشم گذاشتم.و بعد هم اتفاقات نامهم و تکراری ای که همیشه می‌افتاد.راستی میخوام داستان جدیدم به اسم ساحل خوک های آبی رو بزودی اینجا بذارم. خوشحال میشم بخونیدش و نظرتون رو بگید. فعلا دو اپیزودش رو نوشتم و اگه دوستش داشته باشید بقیه رو هم هروقت نوشتم میذارم.</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Fri, 24 Jul 2026 08:40:34 +0330</pubDate></item><item><title>ولک مو خودم پوستم سیاهه تو دیگه رنگم نزن</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/ولک-مو-خودم-پوستم-سیاهه-تو-دیگه-رنگم-نزن-nvygjiqyipf3</link><description>از این روزها خسته اماز این نشدنش خسته اماز این وضعیت خسته اماز سوپراپلیکیشن های ایرانی خسته اماز وادانا خسته اماز به فلانی بگید سر کلاس ها حاضر بشه وگرنه حذف میشه و کاری از دست من برنمیاد ها خسته اماز تحلیل، در هر زمینه ای خسته اماز ریزش مو خسته اماز صد سال تنهایی خسته ام، تموم نمیشهاز حماقت ها خسته اماز بیمزگی ها خسته اماز ایرانی خسته امبعد اومده میگه این کانفیگو بگیر با این ده تا وپن و تو اون هشت تا اپ اد کن با فلان اینترنت وصل میشیداداش ما رو رنگ نکن. شبت بخیر.</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Wed, 20 May 2026 21:30:31 +0330</pubDate></item><item><title>ما باز اومدیم</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/ما-باز-اومدیم-sk1762rescts</link><description>سلام و عرض اندام دارم خدمت همتونچند ماهی میشه ظاهرا که دور بودم ازتونزندگی جوری پخت و پز کرد که زمان حس نشدشبا نمونده رو تخت جز یه اسکلت ازمونشدم انقدر نرفتم از اتاق بیرون دیوونهرفیقامم بهم میگن بیا بیرون دیوونهدیوارا هم خراب میشن چند روز دیگه رو سرموقتی حرفام زیاد شن جایی که میام ویرگولهمغزم نمیکشه که بیشتر از این بنویسمشاید دوباره چند روزی اینجاها بنویسمکاری داشتین صدام کنین فعلا همین طرفاممشتاق دیدارتون، دوِ شب، برغاناز آخرین بازماندگان پینترست.</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Fri, 15 May 2026 11:50:25 +0330</pubDate></item><item><title>من باب این روزها</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/من-باب-این-روزها-cyf1z2kwjfuu</link><description>سلام؛در این بیکاری که جز فکر کردن سرگرمی دیگری ندارم و در حالی که کاغذ و مقوا های ژوژمانِ چند روز بعد روی میز وسط اتاق اند اما رمقی برای انجامشان نمانده، دلم خواست درباره‌ی این روزهایم بنویسم.جدا بودن از دهکده جهانی حس غریبی دارد. نهایت تفریحمان ساعتی سی اس با رفقا بود که آن هم دریغ شد؛ و حس میکنم من تنها کسی نبودم که امتحان اندیشه اسلامی را با جزوه ای دانلود نشده در تلگرام داد.این روزها برف می‌آید، برف خوب است. خبر خوب دیگری نیست جز اینکه فهمیدم روز و ماه تولدم با وویس اکتور ایدا وانگ یکیست و باعث لبخند بود.در این شرایط حالپرسی رفقا مایه دلگرمیست؛ ممنون از همگیشان. سریال ویچر را هم به تازگی به پیشنهاد دوستی شروع کردم؛ شاید یادداشتی برایش بنویسم.آدم چطور ذره ذره به بی آبرویی عادت میکند؛ امروز ملینا بلیک را در آپارات فالو کردم.خدا باقی اش را به خیر کند؛ فعلا.</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Sat, 24 Jan 2026 02:48:13 +0330</pubDate></item><item><title>رابطه لنین و گورباچف با پنیر پیتزای ناپولی در قرون وسطی</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/رابطه-لنین-و-گورباچف-با-پنیر-پیتزای-ناپولی-در-قرون-وسطی-sohrfeylumof</link><description>_ بسه دیگه غذا رو آوردن.اینو که علی گفت حمید یه وری شد، سفارش ها رو از گارسن گرفت و تشکر کرد. بعد ادامه داد: همون که گفتم، چاره کار یه بمب اتمه. بعدش میشه همه چیز رو از نو ساخت، اونجوری که باید.سامان گفت: رنسانس دیگه ای قرار نیست اتفاق بیوفته دوست من.علی ابرو بالا انداخت. حمید خندید و گفت: رنسانس!سامان: مردم قرون وسطی هم نمیدونستن چی داره سرشون میاد.علی: هنر اون زمان رو دوست دارم.سامان: وقتی در اختیار کشیش ها بوده چه فایده؟حمید: حکومت دست کلیساها باشه بهتره یا دست یه مشت کپیتالیست آدمخور؟ که کل ملتشونو حاضرند بفروشند واسه سود و مفت خوری بیشتر؟سامان: مشکل شما کمونیست ها همینه. نمیتونید ببینید یکی که بیشتر از شما تلاش میکنه بیشتر هم دربیاره.علی: مشکل شما چیه با برابری مردم؟ البته من با آزادی مالی مشکلی ندارم.حمید: اگه مردم مثل هم و با هم باشن اینا دیگه نمیتونن هرکاری که دلشون خواست بکنن. هیتلر هم گفت قوی ها موقع تنهایی قوی ترند.سامان: هیتلر؟ حرف زدن با تو فایده ای نداره.حمید به پیتزای ناپولی جلوی علی اشاره کرد: همین پنیر موزارلا تاریخچه اش برمیگرده به قرون وسطی.سامان: دستاورد خوبیه.علی: ایشالا که بهتر میشه وضعیت.حمید: پس فقط باید منتظر موند؟علی تایید کرد. سامان نوشابه اش را سر کشید: اگه آقایون لنین و گورباچف اجازه بدن بریم دیگه. دونگ ما چقدر شد؟علی: بین همه تقسیم میشه.خخ</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Fri, 23 Jan 2026 08:37:59 +0330</pubDate></item><item><title>ترویس اسکات، کریتوس و مستر چیف</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/ترویس-اسکات-کریتوس-و-مستر-چیف-isvrcuijervq</link><description>شاید گالری اولین پناهگاه ما بعد از قطع امید از سوشیال مدیا باشد و شاید فولدر پینترست جالب ترین بخش آن. اما دلیل وجود این عکس را که هیچ قانون حق نشری در هیچ کجای جهان آن را گردن نمیگیرد، در بین آخرین عکس های دانلود شده ام درک نمیکنم:یعنی چقدر احتمال دارد سی جی در مراحل اولیه سن آندرس بعد از پس گرفتن آن دفتر شعر از دزدها، آن را به صاحبش تحویل نداده باشد و از رنگ پوست و استعداد ذاتی خودش در رپ کردن استفاده کرده باشد و به ستاره ای مثل ترویس تبدیل شده باشد؟یا چقدر احتمال دارد مستر چیف در کاوش های کهکشانی اش پسربچه عجیب و غریب و تیراندازی را پیدا کرده و به فرزندخواندگی گرفته باشد که پدرش از جای آن بی خبر است و تبر به دست به دنبالش میگردد؟و چه جایی بهتر از لوس سانتوس برای برخورد آنها و درگرفتن این نبرد تاریخی؟نمیدانم، شاید اینها فقط خیال پردازی های مغز خسته من باشد، البته شاید. عجیب است که مغز انسان برای فرار از درس خواندن به چه کارهایی میتواند روی بیاورد.شب خوبی داشته باشید.</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Wed, 21 Jan 2026 23:25:04 +0330</pubDate></item><item><title>بنویسیم؟</title><link>https://virgool.ir/@aurasali/بنویسیم-er7e5npt20kl</link><description>من چند سال پیش اینجا بودم و خاطرات خوبی از ویرگول دارم. مینوشتم، میخوندم، با دوستان خوبی که همینجا پیدا کرده بودم صحبت میکردم و کلی چیز یاد میگرفتم.این چند روزه و به لطف داخلی بودن سایت ویرگول، ناخودآگاه به اینجا کشیده شدم و دلم خواست بنویسم. این اکانت جدید رو ساختم تا شروع کنم که یه سوال برام پیش اومد. اینجا هنوز مثل قدیمه؟ بچه های قدیمی هنوز مینویسن یا نه؟ میشه هنوز از شلوغی های دنیای بیرون فاصله گرفت و آدمها رو با نوشته هامون به دنیای خودمون ببریم یا نه؟گفتم قطعا بهتره که از خودتون بپرسم. اگه اینجا هستید و من رو میخونید، خوشحال میشم که من رو با فضای جدید ویرگول آشنا کنید. تغییرات و تحولات دنیای بیرون روی اینجا هم تاثیر گذاشته یا نه؟منتظر کامنت های گلتون هستم.بنویسیم؟ یا نه؟</description><category>علیرضا</category><author>علیرضا</author><pubDate>Mon, 19 Jan 2026 16:36:48 +0330</pubDate></item></channel></rss>