https://virgool.ir/feed/@atieh_amirifa2026-11-11 20:58:42https://files.virgool.ir/upload/users/71980/avatar/uqqhNg.pnghttps://virgool.ir/@atieh_amirihttps://virgool.ir/@atieh_amiri/نامه-ای-از-لایپزیگ-qpobbdg1lszgاستفانِ عزیز ؛ حالا که این نامه را برای شما می نویسم ظهرِ دومین روز از ماه ژوئن است.سی دقیقه ی پیش از یک ماموریتِ ساده ی اداری به مرکز پلیس بازگشته ام.یک فنجان قهوه نوشیدم و دور از چشمِ سایرین دستی به سر و رویم کشیدم.بله! حدستان درست است. هنوزهم وقتی بیرون از خانه باشم صورتم را درونِ همان آینه ی نقره ای رنگی برانداز می کنم که با هم از خیابان فردریش در برلین خریده بودیم. اینجا یک هفته ی تماما بارانی را پشت سر گذاشته ایم اما از صبح ، دیگر خبری از باران نیست و من بی صبرانه منتظر طلوع دوباره آفتاب در آسمانِ لایپزیگِ غمگینمان هستم.روندِ مهاجرت کماکان از سوی برخی روشنفکران و کارگران دنبال می شود.شما خوب میدانید که این مساله همیشه باعثِ برآشفتگی حکومت بوده است و به نظر می رسد این روزها بیش از هر زمانِ دیگری در صدد است تا تمهیداتی را برای جلوگیری از روندِ رو به رشدِ مهاجرت های اخیر بیاندیشد. دیروز از زبان "پترا" چیزهایی شنیده ام که امیدوارم صحت نداشته باشد. او می گوید حکومت قصد دارد میان ما و غرب دیوار حائلی بسازد تا دیگر خیالِ مهاجرت به ذهن کسی خطور نکند . تصور کنید این ایده محقق شود! آن وقت چه فاجعه ای رخ خواهد داد ...در آنصورت ممکن است آدم های زیادی دیگر نتوانند بستگان و دوستانشان را تا آخر عمر ملاقات کنند.به گمانم تنها کسانی که این روزها مایل به مهاجرت نیستند فوتبالیست ها باشند.شاید برایتان عجیب باشد اما آنها با جان و دل فوتبال بازی می کنند و شرایطِ نابه سامان فعلی هیچ خللی در اشتیاقشان نسبت به فوتبال ایجاد نکرده است!و من آرزو می کردم که کاش همه مان برای ادامه زندگی در سرزمینمان تا این پایه شور و شوق داشتیم. استفانِ عزیز این آخرین سطر از نامه من به شماست و باید بگویم درست در همین دقایق، پرتوهای کم رمقِ آفتاب از جدال با ابرهای خاکستری سربلند بیرون آمده اند ، دارند روی دستهایم می لغزند و کلماتی که برایتان نوشته ام را روشن می کنند.-امیلیا-amiriatiyehamiriatiyehMon, 16 Sep 2019 17:30:35 +0430