https://virgool.ir/feed/@athena.klnنویسنده ی بی کتابfa2026-11-11 08:02:53https://files.virgool.ir/upload/users/35611/avatar/FVYFoK.pnghttps://virgool.ir/@athena.klnhttps://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-هفتم-jffbjyv6bm10شوهرت لبخند می زند و نمی شنود. تو برای شنونده ها می گویی او از قصد زن پانزده سال جوانتر گرفته که به وقتش جمعش کند. کلافه ای از اینکه شنونده ها می روند و غر می زنی که مرد فقط می خوابد و برای خیرات پدر و مادرت نگهش می داری. از او پرسیدند از نود سال عمر راضی هستی و می گوید گذشته و باز هم می گذرد و تو می گویی زکی.او تو را نمی شنود و شنونده ها دعا می کنند بمیرد. تو زن هفتاد و پنج ساله حیف شده ای. حرام شد وقتت. برنامه سفر چیدی دو هفته و پاس اش دادی. نوبت پسر شهیدت شد. عروست در نگهداری بی نظیر بود. برای پدر و پسر غذا می پخت و زیر هردو را تمیز می کرد و می خواباند. تو گفتی کنار او خیالت راحت تر است و دو هفته به ماه کشید. تو برای عروست یک شورت از سفر آوردی که اندازه نبود و چهل بار دیدیش و پرسیدی خوشش آمد یا نه.نظر بلند بود گفت سلیقه ات حرف ندارد.شبی ست که پسرت شهید شده است. تو حس زنی را داری با رحمی که اجاره داده است به زوجی نابارور. درست وقتی که در بیمارستان پی متولد شده آمده اند و تو شکم باز شده ی بی کسی هستی که هیچ دل خوشی ندارد و هورمون هایش همه تا به تاست. تو خوب می دانی که پسر شهیدت هیچ شباهتی به تو نداشت و کروموزوم هاش نیمی از تو بود. هیچ شباهتی جز حالت خندیدنش که آن هم حالت بود، نه لبش، نه چشمش. او که شهید شد فکر کردی بیهوده ای و این تنها باری بود که فکر کردی او معنی داشت و تو نداری. امشب عروست برای اول بار از مرضش خوشحال است. می گویند عاشق ها آن طرف کنار هم اند و دیدار نزدیک است. تو فکر کردی بشکن میزند که شهید شده و فحش دادی. او گریه نمی کند. شهید زنده است و آن قدری خوب بود که اگر شهید هم نبود باز هم زنده بود.تو هنوز زنده ای زن و شوهرت به مجموعه ی رفتگان اضافه شد. تو باید سفر بروی و لاک بزنی چون همین است. تو می مانی و باقی میروند و تو خوش اندام تر از آنی که پیر و قشنگ تر از آنی که مرضی داشته باشی. و دوست هات همه جوان هایی در استخر. تو بمان که همین است.پایانآتنا خلیلیانآتنا خلیلیانWed, 04 Dec 2019 03:41:15 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-ششم-awgoo0uefthjیک سال طول کشید تا عروست به درد مادرش مرد. زیادی هم مانده بود برای مراقب از پسرت، او که از روز اول این مرض را داشت اماافسردگی تو را نداشت. افسرده و کسل تمام روز را در تخت خوابیدی و به شوهرت ناهار مانده دادی و استفراغ کرد و بعد ادرار و تو بادستمال روی هردو کشیدی و سعی کردی او را بو نکنی.سرویس شما دیگر غیر بهداشتی و خودتان گند شده اید. به این حال نگاه کن زن.به هفتاد سالگی و او در ابتدای هشتاد سالگی اش. افسردگی تو از این جهت نیست که کم انسان بودی بلکه دیوانه ای چون گرفتار موجودی رقت انگیز شده ای و کارهای نکرده داری. خدا رحم کرد که تو دیگر جوان نمی شوی.به کودک نباید گفت فضول و تو دوباره کودکی. کنجکاوی نکن که بیماری چه بود.یکبار یکی از همان خانم هایی که با ایشان جلسه رقص دارید، پسر جوانش مرد و خوب خیلی زود دوباره برای رقص مهیا شد، دو هفته شاید. تو هم پسر دیگرت از سربازی فرار کرد و او را با قربان صدقه پس فرستادیش و فرار کرد و فلفل کردی دهانش و پس فرستادیش و فرار کرد و پول دادی و پس فرستادیش و از کشور رفت. تو گفتی او را برای چیزی بهتر ساخته اند.کدام چیز بهتر؟ در ازای پولی که هرماه ارسال می کردی یک پیراهن نخی دریافت می کردی نوروز و ذوق فراوان. چیز بهتری نبود و تو فکر کردی باید یک پسر می داشتی با بزدلی یکی و عقل دیگری و بعد رقصیدی.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانSat, 09 Nov 2019 01:42:13 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-پنجم-iaeicebe88ouتو نسخه ی بور، چاق و کوتاه نامادری سفید برفی هستی با این تفاوت که او نامادری بود.منت هرکار می کنی می گذاری و اگر او چاره داشته باشد پس ات می دهد و اگر نداشته باشد می رنجد. عروست می رنجید. تو از هرچه خرج شان کردی لیست برداشتی و آماده نشستی پس دهند، روزی که نرسید. تو مال باخته بودی مالی که از اول هم برای تو نبود اما به باقی مانده شان رحم نکردی. عروست سیربود و رخت و لباس جمع کرد کم و رفت. همه چیز ماند برای تو. جیغ نزن که همه چیز را مثال بزنم. همه چیز را خودت خوب می دانی.نه اینطور نبود که او و پسرت با هم بمیرند چون عاشقند. عروست هفته ای یکبار می آمد که دلداری دهد.تو می پرسیدی خواستگار دارد؟ومی گفت نه. تو گفتی عرضه ی زاییدن ندارد و تو داشتی، عرضه ی زاییدن پنج تایشان را و شهیدت. حساب پسرت از باقی جداست زن. نقص هردو را کنار بگذاریم، پسرت فداکاری نکرد، مرده بر سر مرده نکوب، هردوراضی بودند و بالاتر یا پایین تر نداشت. پسرت فکر می کرد حقش نیست کامل باشد، او داوطلب مین شد نه برای کشور. این از آن ادعاهایی بود که تو داشتی در مقابل دوستانت در مجالسی که برای تنوع می رقصیدید.این که کشور به خاطر او در امان بود بله به خاطر او اما نیت او کامل نبودن بود. او بخشی از خودش را نقص دار می خواست.نقصی شبیه به زنش. برایش عار بود عادی بودن و زجر هم کشید. حرف از مملکت نزن که دادی که در تاکسی می زنی و از حقوقت دم، به تو نمی آید. پول تو باید خرج ساحل نشینی و بطری و مارک شود.از کشور همین داد و ادا را بلد شدی. داد و ادای خیلی چیز های دیگر را.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانWed, 30 Oct 2019 17:47:28 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-چهارم-uarsxkgnwsbuچشم هایش را هیچ عکس زن لخت و مرد گرسنه خراب نکرد. عروس تو محکومیت جنسی داشت در نتیجه ی ولگردی مادرش اما خودش این را خواست خدا می دانست شبیه به معلولیت. او در ذهنش مردی را تصور کرد که دل می برد اما آنکه تصور کرده بود زیاد هم دلبر نبود.تخیل بود اما او را بی نظیر نکرده بود چون در تخیلش هم بی نقص نبود و لیاقتش نبود.خودت را در آینه ویرایش نکن. دور چشمت و لبت که پر رنگ می شود وحشت بیشتری ایجاد می کنی. تو از دید خودت زیبایی و هرکه از تو زیباتر باشد زشت است و هرکه جوان تر پوست بدی دارد.نظریه پرداز بود و فرضیه باف و سیاست به او می آمد اما سلامت فیزیکی و شرارت هردو باعث طول عمر می شد و او کم داشت.مرگ معجزه ی زندگی حال به هم زن هایی مثل ماست اما او حقیر نبود.وطن او دوتا و سه تا و چهارتا نبود که برود جهانگردی و ماندگار شود. خانه ی او نبود و نمی توانست طبعه به دنیا بیاورد.فارسی خواند و پسرت عاشقش شد. چپ نگاه نکن زن، متوجه شدم عاشقش نشد، بلکه مجبور شد. با اینهمه تو حسود شدی.حسود طور نگاه کردنش. می دانستی پسرت بود که فکر می کرد برای زنش کم است؟ تو فکر کردی از سرش هم زیاد است تازه نمی دانستی چه خبر است.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانThu, 17 Oct 2019 03:00:03 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-سوم-f0xa7n9pzsjbاین زن پسرت را حمام می کرد و گاهی که زیرش له می شد می گفت کاش همان وقت پاهایش را جدا کرده بودند و سبک تر می شد. به جنگ لعنت می فرستاد و عراقی را حلال نمی کرد. او دور پسرت می گشت. یک وقت ها پول قایم می کرد برای یک کتاب که او بخواند. تو کور بودی و خدایی که نمازش را می خواند ظالم بود. مگر بیمار به دنیا آمدن کم بود که بیمار تیمار کردن اضافه شد و بعد مردنش و مردنش. تو همه ی عمرت به گردش و فلان سفرها و فلان دوره ها و فلان ها و هنوز زنده ای. هنوز هم فلان سفرها می روی بین قاره. لبخند پسرت او را پابند کرده بود حتما. صورتت را آن شکل نکن که هرگز چنین لبخندی ارث از تو نبوده است.پشت سرش حرف بود. تو خودت یکی شان. از او می پرسیدند چه کاره ای می گفت پرستار. کدام بیمارستان؟ خانه و تو به این ها می خندیدی که مفت مفت نشسته اند حقوق می گیرند. دختری به زیبایی او را کسی باور نمی کرد چیزی کشنده در تنش باشد.تنها چیز خوبی که از مادرش به ارث برد همان صورت دهاتی و پوست افتاب خورده بود. با این همه اخم نمی کرد و برج زهرمار هم نبود آنطور که تو صبح ها هستی. کسی در خانه ی آن ها آب نمی خورد، آن ها را نمی بوسید، دست بهشان نمی زد.کسی در خانه آن ها دستشویی نمی رفت و نمی خوابید.مرگ مجسم بود عروست که بچه ها و پیرها را از او می ترساندند.پدرش مرد و دکتر هم از او می ترسید. در غصالخانه او را با شلنگ چندمتری شستند و گورکن با سه دست دستکش او را در قبر انداخت و تا سه روز مردم به شک افتادند که نکند دستی به خاک، دست، لباس آنها و مرحوم خورده باشد.حتی شام عذا هم به ایشان نچسبید.بله او خانواده دار نبود و تو راست می گفتی، اما عجیب است که او او می شود و تو تو.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانSun, 13 Oct 2019 18:06:59 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-دوم-xgcifcmubemxچرا چنگ می زنی خانم؟ ناخن هات کج می شود و البته که این از آداب نقد نیست. نگفتم تو پسری را بزرگ کردی که شهید شد؟ شاید او خودش بزرگ شد خدا می داند.دست من نیست سوال پیش می آید چطور از تو پسری می آید که مین دوست می شود. و تو چون پسر شهیدت زن داشت و بچه نداشت صاحب همه ی اموالش می شوی جز یک هشتم که به عروس می رسد. کار من با عروس توست و نه تو قضاوتت باشد با اهل کرم.همان که پس از پسرت فوت کرد و تو رغبت نکردی سر خاکش بروی. یک هشتم مال پسرت که مال اندوز خوبی هم نبود شد خرج مراسمی که گرفت و شامی که داد تو و اقوام خوردید. این زن همانی شد که سرش را پایین می انداخت و جعبه ی پر آشغال میوه فروشی ها را وارسی می کرد، همان که به تو سر می زد حتی وقتی پسرت شهید بود. پای دامنش بوسیدن نداشت؟ پسرت شهید خوبی بود اما حواسش بود ده سال نشستن روی چرخ با کمر این زن چه می کند؟ و دست هاش که برای درآوردن مدفوع پسرت وارد بدنش می شد.تو که دستت به جیب می شد برود، چرا دست در جیب نکردی برای پسرت پرستار بگیری؟ ورد زبان تو بنیاد جانباز کاری کند به تو مربوط نیست اما من که می دانم درد تو چشم و مو سیاه بودنش بود و بوری برتری بچه های دیگرت. زن پسرت دختر زنی عامی بود دختر زنی هوس باز و تو خوب می دانی هوس باز چه ها که نمی شود.دختری که شک کرده بودی به روابط جنسی اش با پسرت و فضولی ات گل کرده بود و سوال می پرسیدی قبل از جنگ. پسرت آب می شد از خجالت و لبخند قشنگی می زد انگار هست و بله بود نه آنطور که تو می خواستی. چشم هاش برق می زد. او عاشق زنش بود عاشق همه چیزش. آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانTue, 01 Oct 2019 00:15:16 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/شهید-قسمت-اول-f4lwbc5pg6ozچطور شد که به دخترت حسودی کردی؟ تو زنی بزرگ و پیر که شوهر پیرت را در بغل بچه هایت انداختی و رفتی دماوند پی خوشی. این مرد نیم قرن با تو بوده است.مگر می شود زنی به سن تو خط چشم و لب تتو کند و به دخترش بگوید خدا نکشدت چرا این قدر خوشگلی؟ ها مگر می شود زنی به سن تو دست دامادش را بگیرد و عشوه بیاید.مگر اصلا می شود زنی با شرایط تو غبطه بخورد به حال دختر بیوه اش که خوش به حالت دستت دیگر بسته نیست و می توانی عشق و حال کنی با استخر و دورهمی؟ و تو غصه بخوری که یکی بیاید شوهرت را نگه دارد نشاشد به فرشت تا تو بروی سفره ی دوستت.این ها در مغز هرکسی جا نمی شود. باور کن که کسی باورش نمی شود زنی که تو باشی و پیر باشی و حسود دخترت باشی که جوان است.نه شما پیر نیستی چون پلک چشمت را عمل کردی و کشیدی و شکمت را شش بار از چربی تخلیه کردی. می دانی چه فکر می کنند؟ فکر می کنند تو باید از خدا ترسانده شوی. اما تو که یخچال نو و شمعدانی کریستال خریده ای مگر فکر مردن کرده ای؟ این بدبختی تو یا فرزندان متعددت است که فقط از ناله و بی پولی و بی چیزی آن ها به آرامش می رسی و فقط همان وقت است که دوستشان داری.عاشق آن لحظه ای که می گویند مادر فرشت را می فروشی پولم دهی و تو دست کنی انگشتر طلایت را بدهی. سپس تا یک سال پی انگشتر باشی که نکند فروختی.قرص اعصاب همان قرص ضدافسردگی ست خانم که می خوری و به دخترت و به خواهرت و به عروس او و به دوستت و به هرکه بنالد عرضه می کنی، یک ورقش را هم می دهی مشتری شود. ده تا می خوری و به شوهرت آرامبخش و به دخترت غر می زنی بخورد و دهانش را ببندد. آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانSat, 28 Sep 2019 02:20:40 +0330https://virgool.ir/@athena.kln/نامه-به-مانی-صاد-۱-x09ju7cfngcvیک ماه به دنبال کشف بدن تو و ژن ها و ارثیه ای که به تو داده ام به چیزی رساندم که امروز اگر در اورژانس بیمارستان کودکان نخوابیده ام پس خوشبختم. و اگر تو زنده ای و نفس می کشی و اگر هوشیاری و اگر تکان می خوری، اگر اب از دهان می خوری و پلک می زنی، اگر رنگ ادرارت زرد است و ناخن هایت بلند می شود اگر سرت بی اندازه بزرگ نیست یا چشمت از حدقه درنیامده اگر موهات از سرطان نریخته جای خوشبختی ست. من خوشبختم مانی صاد و در فکرم چه چیزهایی را به جبر از من گرفته ای که لایق بهترش بوده ای.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانSun, 01 Sep 2019 19:40:44 +0430https://virgool.ir/@athena.kln/یک-وعده-استیک-پس-از-فقر-ksfnikbvpoykدر این فصل بود که چنجه تبدیل به غذای خاص و استیک و ماهیچه از وعده ی روزانه حذف شد. برندها از کشور خارج شدند و برند معروف ایتالیایی در خیابان لوکس بالاشهر تبدیل به گوشت فروشی و سپس با گرانی گوشت تبدیل به لباس فروشی ایرانی شد آن هم گران.در همین زمان بود که پوشاک بچه نه از نمایندگی های رسمی بلکه قاچاقی از مرز کردستان وارد شده و چه کسی داند شاید تاناکورا خریداری میشد.وعده هایی پر از غذاهای تکراری و خوشمزه هایی که فقط برای کوچک ترین و ضعیف ترین فرد خانه پخته میشد. در چنین شرایطی بود که ماشین آن هم دست دوم بی کیفیت به طرز احمقانه ای گران شد و تو از خرید شلوار بیست هزارتومانی برند، شعف بردن لاتاری پیدا می کردی.واقعیت است که اگر چنین نبود انسان کمترین لذتی نمی برد. لذت خوردن یک وعده استیک پس از فقر.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانFri, 19 Jul 2019 20:14:23 +0430https://virgool.ir/@athena.kln/کودن-bhjeabz0ddh1من خودم هستم یک ادم بی مغز کودن.لازم نیست ادای کسی را دربیاورم. سوالات هوش را بی پاسخ می گذارم چوم فاقد هوشم. به تو در جواب تست های طبقاتی و نیمه حرفه ای و حتی کودکانه لبخند می زنم چون کودنم اما خودم هستم یک کودن. لازم نیست اسامی خواننده ها و فرمول ها و اشعار و آیه ها و تلفظ کلمات و شماره های تلفن و شعارها را حفظ کنم و وانمود کنم خیلی می فهمم چون نمی فهمم.بله یک کوچک مغز کودنم و وانمود نمی کنم چیزی دیگرم پس خوشحالم چون میان کوچک مغزهای بزرگ پندار که با اراجیف پر شده اند، چیزی برای ارائه ندارم.شاید ظاهرم از مغزم چالش برانگیزتر است. نه خردی و نه دانشی اما سود کافی برده ام. کلماتم از فهمم بزرگتر نیست و آرایش صورتم از من زیباتر.نه از شنیدن درکی و نه از دیدن برداشتی، من یک آیینه ی کوچکم. شادی هایم، روابطم، درآمدم کفاف حماقتم. من یک بی خرد بزرگم.و خنده نشانی از نادانی ها و لبخند نشانی از ناتوانی هاست. مسخره ام کردند اما کوچکتر و فقیرتر از چیزی که هستم نشده ام. در عجبم که نه به فهم عالی و نه به شعور کاذب به هیچیک نائل نشدم و افسوس نخورده ام. کودنم اما حسود نیستم. بی خردم اما دیوانه نیستم. بیشعورم اما شکنجه گر نیستم. حیوانم اما غارت نکرده ام. یک روز در برابر فهم مطلق طلب شعور می کنم.آتنا خلیلیانآتنا خلیلیانSat, 13 Jul 2019 18:31:24 +0430