https://virgool.ir/feed/@atenaq0098fa2026-11-11 20:39:27https://files.virgool.ir/upload/users/56930/avatar/JLl1Ge.pnghttps://virgool.ir/@atenaq0098https://virgool.ir/@atenaq0098/فکر-کنم-از-رز-صورتی-خوشش-بیاد-pl4s4wr6jhywشده تا حالا از فرط تنهایی عاشق خودتون بشید؟!من دارم کم کم به خودم نزدیک میشم و دستمو بردم جلو از ته چاه بکشمش بالا و باهاش عاشقی کنم...بهش بگم تو بهترین کسی هستی که میتونی کمکم کنی حس بهتری داشته باشم...بهش بگم متاسفم که زودتر از اینها پیدات نکردم و یه دل سیر نگاهت نکردم...بهش بگم تو بهترینی برام تو این دنیای وحشی و بیرحم و سرد...بهش یه دسته گل صورتی هدیه بدم فکر کنم از رز خوشش بیاد بهش بگم عوض تمام ادمای دنیا من به تو گل هدیه میدم من کامتو شیرین میکنم و من در اغوشم میگیرمت و میبوسمت تا به خواب بری. خوابی که درش برگشتی در کار نباشه برای همیشه با تمام این نامهربونیا خداحافظی کنی..من هرجا بری پیشتم...عاشقِ تو،.. من..پ.ن: کیبورد گوشی خیس میشود و چشم ها تار و همچنان تایپ میکند دلنوشته اش راATENA GhahremanATENA GhahremanThu, 28 May 2020 06:04:28 +0430https://virgool.ir/@atenaq0098/زندگی-گورخری-ujw7u1izrf1jتنهایی مثل یک سایه ی بلند افتاده روی زندگی ،مردگی پوزخند میزند،زندگی پوست کلفت تر از گذشته دوست دارد کور سویی بیابد برای فرار از تکرار تار تنهایی...ادمیزاد موجود مرخرفیست،در ازدحام دلش خدا میخواهد و کنجی نمور و خلوت،در انزوا میپوسد و چهار گوشه ی ذهن خالیش را مرور میکند...اجتماعی است در خودش،و خودیست در اجتماع...بر سر خود میکوبد از دلهره ی گذر زمان و گاه گاهی خنج میزند بر پیکر عمرش و تمام لحظه ها تا زودتر گورشان را گم کنند...چیزی میان این دو جا میماند..جای خالی خیلی چیز ها به چشم میاید،دلبستگی،عادت،محبت،شور،امید..اینها چه در کنج عزلت و چه در دل این جماعت برایت رنگ باخته تو خودت را جستجو میکنی در دیگری میابیشان و در دیگران بجویی باز به خودت خواهی رسید..چه مضحک است این سردرگمی بین زمین و اسمان،بین در خود فرو رفتن و در بین جمع بودن،بین احساس حضور تو تا احساس خلاء در تو،بین محبت و کینه،بین خداباوری و بیخدایی،بین نیمکره چپ و راست مغز گندیده ات و بین هزار کوفت دیگر...دست و پا میزنی و به خود میبالی که نفس میکشی و هر صبح شاهد طلوع خورشید ارزوهای تاریک و درازت هستی و هر شب عاشق فحش دادن به مهتابی روشن در دل اسمان ابری تحقق نیافتن ها...چه بیزارم من از اینهمه پارادوکس لنگ در هوا چه ناراحتم چه بیمارم...تو حرف میزنی و دیگران تایید میکنند دیگران حرف میزنند و تو تایید میکنی تو بغض میکنی و کسی میخندد ،کسی ناراحت هست و من به هیچ جایم نیست...ما انسانیم دارای درک عمیقی از بودن و هوشیاری و در عین حال به مرده وار ترین حالت ممکن زندگی را میکنیم تا دوباره بمیریم و به گور پدرانمان پیوند بخوریم...ATENA GhahremanATENA GhahremanThu, 24 Oct 2019 06:11:25 +0330https://virgool.ir/@atenaq0098/قهقه-ی-یه-ادم-لال-lj9mycegpkecهمیشه تو زندگیم از ادمای حسود بیزار بودم چیزی که خیلی زیاد منو ازار میداد بیشتر این بود که این ادمای حسود بیشترشون عزیزام بودن و من هیچوقت نمیتونستم جلوشون خود واقعیم باشم حالا چه تو شادی و موفقیت چه حالت های دیگه...چرا؟ چون دوست نداشتم باعث شم فکر کنن دیگران منو بهتر میبینن و یا حس بدی بهشون دست بده..موقع های خوشحالیم دوست نداشتم نشون بدم که شاید غصه بخورن یا هرچی...ادمای حسود همیشه تو چشمت نگاه نمیکنن بگن تو چرا فلان چیزو داری من ندارم متاسفانه خیلی وقتا این حس و حال از طرز نگاهشون پیدا بود...احتمالا الان پیش خودتون بگین حالا مگه تو کی هستی که اینقد نتونن ببیننت؟!? بخدا یه ادم کاملا بی مصرف و عادی که کلی ارزوی بر باد رفته داره و خودش از خودش فراری حالا دقیقا همچین ادمی شده اینه دق خیلیا منم از همین در عجبم...م تنها چیزی که تو خودم میبینم اینه که همیشه سعی کردم با بقیه خاکی باشم و رو راست و خدا خیلی جاها جواب دلمو داده ولی به قیمت سرویس شدن خودم و اه و ناله به درگاهش...ادما فقط دنبال یه نفر میگردن که تمام نداشته ها و نشده های زندگیشونو براش یه دلیل پیدا کنن و میبینن نه دنیا بی رحم تر و ناعادلانه تر(شاید) از این حرفاس و وقتی جوابی پیدا نمیکنن با یه ترازو چپ و راست زندگی اطرافیانو بالا پایین میکنن که چرا برا فلانی شده واسه ما خار داره؟؟؟یه روانشناسی میگفت دو مدل حسودی داریم یکیش یکم مثبت تره اون یکی بارش منفی تر یجا هست تو حسودی و نمیخوای بقیه داشته باشن یجا هست نمیگی چرا فلانی داره میگی کاش منم داشتم...من خودم از نوع دومش پیش اومده برام بنظرم همه ی ادما یه درصدی از حسودی رو چه نشون بدن چه ندن دارن ولی نکته اینجاس که عقلو منطق و رفاقت و دین و دنیاتو فدای این نکنی که فلانی اینجوریه چرا من نیستم پس گور باباش من دیگه باش کاری ندارم متاسفانه عزیزامن نمیتونم قیدشونو بزنم از یه طرف دلم به حال خودم میسوزه که این سر دنیا تو غربت تک و تنها با هزارتا مشکل دست و پنجه نرم میکنم از طرفی اونا فک میکنن الان تو ابرام و چون ایران نیستم قطعاااااا دارم عشق دنیارو میکنم و این منم که باید اولا بگم غلط کردم که راهی که انتخاب کردم واسه بقیه زندگی نکبتیم با معیار هاتون سازگاری نداشت و الان حس میکنی از من عقب افتادی در ثانی تو رو پیغمبر بیا فکر کن من خواهرتم...زندگی ما هم از بیرون دل میبره از تو زَهره.!چی بگم شاید بزرگتر بشیم الزایمر بگیریم یادمون بره هر چی بود و شد..ATENA GhahremanATENA GhahremanTue, 13 Aug 2019 14:14:12 +0430https://virgool.ir/@atenaq0098/سورپرایزی-پس-از-دل-مردگی-bcabhqogrye8همه چی داشت به طرز کسالت باری پیش میرفت و سیگار ها دود میشد و بر اطلاعات من هر شب و هرشب از فضای مجازی اضافه میشد که دوستمون سر و کله اش پیدا شد اونم خیلی جدی و بی شوخی...دو سه ماهی میشد که زندگیم برعکس شده بود شبا بیدار قهوه سیگار گوشی و پرسه تو اینترنت روزا با وجود یه بچه ی یک ساله در حال چرت زدن و بی حوصله و عصبی...از حس وجدان درد که اصلا دوست ندارم بگم که حتی اسمشم حالمو بهم میزنه چون مستقیم بی لیاقتی هامو هدف میگیره و بیشتر از پیش حس بی فایده و اضافی بودن بهم میده....شب هایی که با خلوت خودم حال میکردم و تنها همدمم یه پاکت سیگار بود گوشی تو دستم هیچوت فکر نمیکردم یه روزی تو همین روزا مجبور میشم خیلی شیک و تمیز با بهترین و بدترین دوستم همین سیگار جانِ لعنتی خدافظی کنم و اون بخش از وجودم که با وسوسه و عادت به این لامصب عجین شده بود رو در کمال بی توجهی رها کنم و به قول فروید شاهد ارضای میل روانیم توی خواب باشم ولی متاسفانه یا خوشبختانه عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد...مهمون نامبارکی که ازش اسم بردم همون حمله ی نامرد بعد از روشن کردن اخرین سیگار این روزهام دست انداخت دور گردنم و همونجا بود که ترس کم کم بهم دست داد و وارد شد بلند شدم تا نذارم بیاد با لشکرش حمله کرد بی وجدان...صدای ضربان قلبمو میشنیدم انگار یه نفر با بیشترین وزن ممکن وایساده رو قفسه سینم و داره به ریشم میخنده تنگی نفسم به حدی بود که وسط تابستون تو زل افتاب و گرما پنجره رو باز کردم تا شاید اکسیژن بگیرم که دریغا...حال من بهتر نشد ولی اوضاع بعد از راهی شدن به سمت اورژانس بهتر شد و اونجا که رسیدیم هیچ خبری از اون نبرد تن به تن نبود و من هم از دکتر سرحال تر ازمایش ها رو گرفتند و اوضاع قلبم به طرز مسخره ای عادی و نرمال بود که البته باید بگم خداروشکر!!! بعد از اون چندین بار مثل همین چند ساعت پیش حالم بد شد و این بار دیگه گفتم دارم میمیرم ولی... بازم زنده ام و دارم این متن و اینجا مینویسم...نتیجه تحقیقات میدانی و غیر میدانی بنده در گوگولی جانم حاکی از حمله اضطراب یا همون پنیک اتک بود که ادم واقعا نمیدونه باید خوشحال باشه که اعضای فیزیکیش سالمه یا ناراحت باشه که معلوم نیست تا کی و یا حتی چند بار در روز قراره تا مرز مردن(حس مردن) پیش بره...اما احتمالا بعد از یه دکتر عمومی پیش یک روانپزشک خواهم رفت تا با المانی دست و پا شکستم شرح حال شکسته ترم رو بهش تعریف کنم امید است که اون جانب حال منو کامل درک کرده و یه تعداد قرص نعشه جات(ارامبخش) تجویز کنه تا اینجوری هم بتونم با این حمله ی عصبی کنار بیام هم دوران ترک رفیق نابابم راحت تر بگذره برام...در اخر بازم جا داره بگم خدایا شکرت!ATENA GhahremanATENA GhahremanMon, 08 Jul 2019 09:50:50 +0430