<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ریحانه</title><link>https://virgool.ir/feed/@atashe</link><description>نور دیدم .. نور ... میخوام فانوس رو چه کار..؟!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:25:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1538481/avatar/7A7Q4W.jpeg</url><title>ریحانه</title><link>https://virgool.ir/@atashe</link></image><item><title>من!؟...</title><link>https://virgool.ir/@atashe/من-msnkrw7boomv</link><description>حس من اینه انگار روزهام یخ زده.... ثانیه ها یخ زده... کجا میرم؟ چه میکنم؟ چیه که گرمم میکنه؟ من رو وادار کنه حرفی بزنم؟ کاری کنم؟ چی باید باشه که باعث شه از تخت خواب جدا بشم؟ که لحظه ها رو درک کنم و پیش برم با تمام جونم، با گوش و چشم و دست و زبان و فکرم .. به کجا برم آخه؟من دنبال چی میگردم ؟ ،دقیقا، ؟... من چی هستم ؟، دقیقا؟...جنس من چیه؟ تنم و نیازهایی که دمار ازم درآورده؟یا  این همه عطش روحی برای فهم کردن؟حتی نمیشه گفت میدونم...اما میدونم که نقطه اتکای من فقط این حال رو چاره میکنه و بس...</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Fri, 18 Nov 2022 15:02:19 +0330</pubDate></item><item><title>مهر</title><link>https://virgool.ir/@atashe/مهر-byehbazmi099</link><description>خیلی چیزا هست که بشه آورد رو سپیدی کاغذ... کلمه ها تاب ندارن بیشتر از اینچه کنم با این احوال!؟..امان از غَلَیان حس های من و سوال هام.. میشه رد شد از این نامعلومی و تردید؟ یعنی خبری هست اون پشت؟ پشت همه ی این روزها و داستانها؟من امیدم اینه رد شم.. برم  و ببینم و تموم جونم پُر بشه و آروم بگیرم...آروم بگیرم...۱۷.مهر.۱۴۰۱</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Sun, 09 Oct 2022 21:26:24 +0330</pubDate></item><item><title>امشب</title><link>https://virgool.ir/@atashe/امشب-nq36dksorxol</link><description>چی میشه؟... من و میگذاری تو این حال؟تو این حالی ک دست خودم نیستمن خرابم.. نه هنرمندم و نه دانشمند.. ن ذوق دارم و نه ایده... نه روابط عالی و نه خاطرات زیاد... نه ادب و نه ایمان...من کااامل دستام خالیه...ببین... کامل تنهام...کامل تنها دیدی تا حالا؟... دیگه حرفی نمی مونه......شب تولد امام رئوف)</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Sat, 11 Jun 2022 01:09:47 +0430</pubDate></item><item><title>حال &#34;خوش&#34; من...</title><link>https://virgool.ir/@atashe/حال-خوش-من-bso1dcfk9mej</link><description>این دم عیدی و خیابانهایی که بیشتر از همیشه پر است از عبور آدمها!...و بیم و امید نگاهشان..این تدارکارت برای استقبال از بهار است!...اما کدام بهار ؟بهار تقویم؟ بهار طبیعت؟ بهار جانمان؟همه ی این تکاپو به من این را میگوید که تا نفسی هست در پی حال &#34;خوش&#34; باید رفت و ...و من این را خوب دانسته ام؛&#34;خوش&#34; حالی ام آن است  که تو را احساس کنم،با همه ی جانم عطش دارم که تو را احساس کنم، در میان همه ی کلمه ها و نگاه ها و صدا ها و عبور ها و بو هایی که در هوا پیچیده.. من پی آنم که تو را حس کنمپی آنم که خیلی نزدیک و سرشار تو را احساس کنم....۲۵.اسفندماه.۱۴۰۰</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Wed, 16 Mar 2022 20:48:11 +0330</pubDate></item><item><title>وقتی همه مُطیع بودند و من...!؟</title><link>https://virgool.ir/@atashe/وقتی-همه-مُطیع-بودند-و-من-rlrcfrlfi5jo</link><description>از آن وقتی که خودم را کمی شناختم! هیچ چیز مثل غرق دریای سوال شدن و نشستن دم طلوع خورشید کنج ساحل تفکر برایم مطبوع نبوده؛ این بار در سرم این واژگان  می چرخد...&#34;وقتی همه مطیع بودند..و من اهل سرکشی هم هستم!&#34;جذابیت این تضاد وجودی برای من تمامی ندارد. بین خودمان باشد! ولی حتی آن لحظه هایی که در نهایت آشفتگی و درماندگی باشم و دو دو تایم چهارتا نشود و عالم و آدم نتواند مرا قانع کند که دوام بیاورم و آرام بگیرم.. همین مرا زنده میکند دوباره!به بیان عمیق تر اینکه تمام جهان در من است و در همین پیچیدگی های تمام نشدنی و ظریفانه ی روحم!اینکه انسان مختار است به ورای زیبایی و نور و آسمان پر بزند و  یا اینکه در سیاه ترین و زیرترین سطح زمین فلج شود، برای من خاص ترین عنوانی است که میشود تمام زندگی را بر آن بنا کرد. و آن وقت چه کنیم با تلاقی این عنوان با ضرورت پذیرش خالق و مفهوم پرستش و بندگی!؟اینجاست که ‌&#34;جبر و اختیار&#34; میشود همان داستان سختی که همگان از آن میگویند و گفته اند و خواهند گفت......و خداوندی که قسم به قلم میخورد هم حتما از آنجایی ست که سلاحی بدست ما که تنهاییم و بی نوا و بی سلاح برساند تا بتوانیم &#34;انسان&#34; بشویم. نمیدانم سلاح بگویم خوب است؟ یا موهبت؟...و انسان &#34;شدن&#34; رفتن همان مسیر زیبایِ ترسناک  و لطیف و عجیبی ست که سرنوشت ماست...چقدر این تضادها را دوست دارم و چقدر آدمی پر است از این جنس تضادها....میدانی چرا آشفته مینویسم!؟... آخر انگار واژه ها و سوالها در سرم میجوشد.. دریا را دیدی وقت جزر و مدّش؟...خیلی وقت است که دریا نرفته ام ولی حالم حال دریاست....برای آن زمان که  طوفان دریایم آرام گیرد...۲۰اسفند.۱۴۰۰شب تاریک و بیم موج و گردابی چنان هایل،کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها!؟</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Fri, 11 Mar 2022 22:48:34 +0330</pubDate></item><item><title>پست سلام!</title><link>https://virgool.ir/@atashe/پست-سلام-ltpm3tybcpwe</link><description>بسم الله الرحمن الرحیماینکه امروز اینجا رو پیدا کردم؛ مثال تمام ریز و درشت احوالات و اتفاقات روزها و شبهام، به فال نیک میگیرم...اینکه آدمی باشی که خیلی حرف داری... و همزمان همون آدم باشی و حرفای زیادی برای گفتن نداشته باشی! نوشتن برات حکم یک مسئله خاص رو پیدا میکنه.. ی چیزی تو مایه های یک نعمت و همینطور احتیاج همیشگی در زندگی ت... و حالا میخوام اینجا بنویسم؛ از باورهام..  آموخته هام..  علایقم.. از سوالاتم.. از شادی ها و غم هام..الحمدالله علی کل حال...?۱۵ اسفند ۱۴۰۰</description><category>ریحانه</category><author>ریحانه</author><pubDate>Sun, 06 Mar 2022 17:23:10 +0330</pubDate></item></channel></rss>