https://virgool.ir/feed/@ata.habibyarیا الهی حفظ می دارم ر مکر و شر شیطان رجیم ... ابتدای جمله اعمالم به بسم الله الرحمن الرحیمfa2026-11-12 13:53:38https://files.virgool.ir/upload/users/239351/avatar/X4W9Ns.pnghttps://virgool.ir/@ata.habibyarhttps://virgool.ir/@ata.habibyar/به-ادامه-کاپی-پیست-اثری-از-استاد-شهید-ایت-ا-مطهری-fpn3nkopyptzعدالت اجتماعی و اخلاق فردیاما اثر شیوع بی عدالتیهای اجتماعی در فساد اخلاق و ناراحتیهای روحی، اخلاق خوب و بد هم مثل همه چیزهای دیگر دنیا سبب و علت دارد، بی جهت پیدا نمی شود.سرشت و طینت مؤثر است، اوضاع و تلقینات محیط مؤثر است. یکی از اموری هم که قطعا" ثاثیر دارد در فساد اخلاق و روحیه را مسموم و بیمار می کند، محرومیتها و احساس مغبونیت هاست، حسادتها، کینه ها ، عداوتها، بد خواهی ها همه از همین جدا پیدا می شود.افراد استثناییالبته افراد استثنایی هستند که مظلومیت و محرومیت در آنها تاثیر ندارد. اما آنها به همین دلیل فوق العادگی دارند که این جور مصونیتهای روحی در آنها هست. ایمان قوی جلو تاثیر بسیاری از عاملها را در روح می گیرد، افراد استثنایی در حدی بالاتر از حد افکار عموم هستند، در این جا برای توضیح مطلب مثالی عرض می کنیم:پدر و مادر در میان فرزندانشان هستند. در آن خانه غذا و میوه و شیرینی و لباس میان اهل خانه تقسیم می شود. فکر و قضاوت بچه ها و تاثیراتی که در این گونه موارد پیدا می کنند با فکر و قضاوت پدر و مادر و نوع تاثری که به آنها دست می دهد فرق دارد؛ در یک سطح نیست، در دو سطح است.اما آن احساسی که بچه ها نسبت به یکدیگر دارند: از بچه ها هر کدام ببینید سهم او از میوه ها یا غذا یا شیرینی یا لباس از سهم دیگری کمتر است ناراحت می شود، قهر می کند، گریه می کند و چون احساس مظلومیت و محرومیت می کند در صدد انتقام بر می آید. لهذا لازم است پدران و مادرانی که به سعادت فرزندانشان علاقه مند هستند، میل دارند بچه هایشان از کودکی روحیه سالم داشته باشند، از اول هیچ گونه تبعیض بین آنها قائل نشوند. تبعیض، تخم اختلاف کاشتن است، تخم حسادت کاشتن است، تخم انتقام کاشتن است. تبعیض موجب می شود، هم روح آن بچه محروم فشرده و آزرده و ناراحت شود و هم آن بچه عزیز کرده، متکی به غیر، ضعیف النفس، زود رنج بار بیاید، پدران و مادران اگر بچه هایشان از لحاظ جسم بیمار بشوند به طبیب مراجعه می کنند و اما توجه به سلامت روح و حفظ الصحه روحی فرزندانشان ندارند، اینها را کوچک می شمارند در صورتی که اهمیت بهداشت و سلامت روح بچه از سلامت تن و بدنش کمتر نیست، بلکه به مراتب بیشتر است.غرض این است: بچه ها چون در یک سطح فکر می کنند قهرا" محرومیت یکی نسبت به دیگری در آنها اثر سوء می گذارد، اما پدر و مادر کا فکر و عقلشان در سطحی بالاتر است، نوع دیکر فکر می کنند و نوعی دیگر محبت دارند. آنها از این جور محرومیتها و کم و زیادها رنج نمی برند، از اینکه میوه و شیرینی و غذا به آنها نرسد یا کمتر برسد ناراحت نمی شوند، احساس حقارت نمی کنند.در اجتماع هم عینا" همین طور است؛ افراد استثنایی که پدر امت اند تحت تاثیر محرومیتها واقع نمی گردند، مظلومیت و محرومیت در آنها تاثیر ندارد، در عین مظلومیت و محرومیت مثل همان پدری که همیشه خیر فرزندان خودش را می خواهد باز آنها خیر امت را می خواهند.رسول خدا ص در جنگ احد هنگامی که سنگ به پیشنانی مبارکش زده بودند، دندانش را شکسته بودند، دست به دعا برداشته و می گفت:اَللَّهُمَّ اهْدِ قَوْمِی فَإِنَّهُمْ لَا یَعْلَمُونَ خداوندا! قوم مرا هدایت کن که آنان نمی دانند.عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارWed, 25 Nov 2020 10:38:53 +0330https://virgool.ir/@ata.habibyar/آیت-الله-یوسفی-غروی-l0a0rahxbadx اجازه نوشتن وصیت کتبی به پیامبر را ندادند/ وصیت های پیامبر (ص) را نپذیرفتند/تدبیر پیامبر (ص) در تعیین جانشین خود را عملی نکردندبی تردید سفارشات، تدابیر و وصیت های پیامبر(ص) در روزهای پایانی عمرشان اهمیت بسیاری دارد، اما طبق گفته آیت الله یوسفی غروی استاد برجسته تاریخ اسلام حوادثی که در دوره بیماری پیامبر(ص) رخ داد در تاریخ به صورت روزشمار نمانده است چرا که نه در ابتدا ثبت و ضبط شده و نه بعدها یعنی زمانی که اجازه دادند اخبار تاریخی تدوین شود، این حوادث نوشته شده است. آیت الله یوسفی غروی در گفت وگو با شفقنا، با توجه به اسناد معتبر باقی مانده به چند حادثه و تدبیر پیامبر (ص) در روزهای پایانی اشاره کرد از جمله: درخواست نوشت افزار برای نوشتن وصیت کتبی، وصیت به حضرت علی(ع) برای جمع آروی و تنظیم آیات قرآن کریم، اتخاذ تدبیر برای عدم انحراف در تعیین جانشینی خود و مشروع ندانستن ابوبکر در نماز جماعت؛ که البته اجازه ندادند هیچ یک از وصیت ها، خواسته ها و تدابیر پیامبر(ص) عملی شود.در مورد حوادث و تدابیر پیغبر(ص) در روزهای پایانی عمر به چند نمونه معتبر اشاره می کنم.اجازه نوشتن وصیت کتبی به پیامبر(ص) ندادند!زمانی که پیامبر(ص) در بستر بیماری بودند، نوشت افزاری طلبید تا وصیت کتبی برای امت بعد از خود بگوید و دیگران بنویسد. پیامبر(ص) فرمودند: «ائْتُونِى بِدَواهٍ وَ کَتِفٍ لِأکْتُبَ لَکُمْ کِتَاباً لَا تَضِلّوا بَعْدَهُ أبَداً؛ دوات و کتف براى من بیاورید تا من براى شما نوشته‌اى بنویسم که در اثر آن ابداً گمراه نشوید» که عمر مانع شد و گفت: «پیامبر(ص) بیمار است و بیماری بر ایشان غلبه کرده و لذاست که حواس جمع نیست و نمی تواند سخن درستی بگوید بنابراین از نوشتن وصیت کتبی پیامبر(ص) جلوگیری کرد» پس از پیامبر(ص) هم این سیاست را ادامه دادند یعنی به بهانه اینکه ملت های گذشته مانند یهود و نصارا تفسیر تورات خود به نام تلمود شرح تورات را که نوشتند با تورات اصلی مخلوط شد لذا  تورات آنان سالم نماند و دخل و تصرف در آن صورت گرفت بنابراین به این بهانه ما نمی خواهیم به چنین سرنوشتی مبتلا شویم، عاقل کسی است که از گذشته ها عبرت بگیرد و ما می خواهیم از گذشته یهودیان عبرت بگیریم و قرآن سالم بماند و مانند تورات تحریف نشود بنابراین اجازه نمی دهیم غیر از قرآن، مطلب دیگری نوشته شود و هر چه غیر از قرآن نوشته شود خوف این می رود که بعدها با قرآن مخلوط شود. نسل حاضری که زمان پیامبر اکرم (ص) را درک کردند تفریق بین آیات قرآنی و غیر قرآنی را تشخیص می دهند، اما نسل بعدی شاید تشخیص ندهند و با قرآن اشتباه گرفته شود و لذا از نوشتن مطلبی غیر از قرآن جلوگیری کردند.خلیفه اول، دوم و سوم حکومت کردند تا زمانی که خلافت ظاهری به امام علی(ع) رسید و ۵ سال بیشتر ادامه پیدا نکرد و ۶ ماه پس از امام علی(ع) دوران امام حسن مجتبی(ع) بود، ولی در اثر صلح تحمیلی معاویه بر امام حسن(ع)، خلافت ظاهری به خط خلفا برگشت، در امتداد خلیفه سوم عثمان که از امویان بود، معاویه هم که از امویان بود، مدعی جانشینی و خلافت عثمان شد و همان سیاست نوشته نشدن اخبار و احادیث را دنبال کرد چون می دانست که به این بهانه می تواند از انتشار بسیاری از احادیث و سخنان پیامبر(ص) جلوگیری کند بنابراین بسیاری از اخبار و احادیث پیامبر(ص) که درباره فضایل اهل بیت به طور عموماً و مخصوصاً درباره فضایل امیرالمومنین علی(ع) وارد شده، ثبت و ضبط نشد و توجیه آنان این بود که اگر ما اجازه دهیم مطلبی غیر از قرآن نوشته شود یعنی اجازه دادیم زیربنای فلسفه وجودی ما منتفی شود و از بین برود چون این احادیث که فضایل اهل بیت(ع) و خصوصاً امام علی(ع) را تبیین می کنند دیگر جایی برای ما نمی گذارند بنابراین حق با همان هاست که از ثبت و ضبط این احادیث جلوگیری کردند این در حالی است که قرآن کریم تیتروار و مبهم است و بدون اخبار و احادیث پیامبر اکرم(ص) بسیاری از آیات درست فهمیده نمی شود حتی آیاتی راجع به امام علی(ع)، اهل بیت(ع) و غدیر، حتی در اینکه این آیات راجع به غدیر باشد هم از خود آیه به دست نمی آید بلکه به کمک احادیث فهمیده می شود که این آیات راجع به غدیر است بنابراین راه و چاره همان است که خلیفه اول و دوم با یکدیگر تشخیص دادند و عمل کردند و شدیداً از نوشتن احادیث و اخبار جلوگیری کردند بنابراین ما هم باید جلوگیری کنیم. این مساله ادامه پیدا کرد تا اواخر دوران بنی امیه یعنی تا دوران خلافت نوه عمربن خطاب که او تقریباً موسس این سیاست شمرده می شود، حال نوه دختری وی که عمر بن عبدالعزیز است، در سال ۹۰ هجری که اکثر قریب به اتفاق صحابه پیامبر(ص) نمانده اند و فوت شدند و حتی امام سجاد(ع) نیز رحلت کرده بودند، دید که اگر همچنان اجازه ندهد احادیث باقی مانده نوشته شود دیگر غیر از قرآن چیزی از دین پیامبر(ص) برای مسلمانان باقی نمی ماند لذاست که بخشنامه کرد گوشه و کنار را بگردند و هر حدیثی از پیامبر(ص) که پیدا شد، ثبت و ضبط کنند.وقتی جلوی آبی را مدتی بگیرید و این آب انباشته شود و سپس مانع را بردارید، این آب ها سرازیر می شوند و هرچه سر راهش باشد برمی دارند و با خود می برد. وقتی این بخشنامه توسط عمر بن عبدالعزیز ابلاغ شد، احادیث بسیاری جمع آوری شد لذا اینکه اکنون می بینید احادیث یکدست نیست و برخی از احادیث صحیح و بسیاری ناصحیح است به این جهت است.در حقیقت خلفا با ممانعت از ثبت و ضبط احادیث و اخبار به اسم حفظ قرآن و دین، دین را خراب کردند چون وقتی هم که اجازه دادند، این اجازه آن مصیبت را برطرف نمی کند بلکه دو چندان می کند. اگر هم از جهتی برطرف کند از جهت دیگر بدتر می کند چون وقتی بنا شود صد سال حدیث نوشته نشده باشد و اکنون بخواهند بنویسند یکدست نیست و کسی نیست که تشیخص دهد کدام حدیث درست و کدام نادرست است.بعدها محتاج شدند به کسانی تا سعی کنند به گونه ای و با نشانه هایی احادیث صحیح و ناصحیح را جدا کنند و اینجاست که صحاح ستّه یا کتاب‌های صحیح شش‌گانه سنی ها تشکیل شد، یعنی ۶ نفر آمدند شش کتاب حدیث نوشتند و این شش نفر ادعا می کردند که ما این حدیث را در این کتب تمیز دادیم و احادیثی را آوردیم که صحیح باشد و احادیث ناصحیح را کنار گذاشتیم.  این شش کتاب و مولفان آن عبارتند از: «صحیح بخاری» نوشته محمد بن اسماعیل بخاری – «صحیح مسلم»  نوشته مسلم بن حجاج نیشابوری – «سنن نسائی» نوشته احمد بن شعیب نسائی – «سنن ابوداود» نوشته ابوداوود سلیمان – «سنن ترمذی» نوشته ابوعیسی محمد ترمذی و «سنن ابن ماجه» نوشته محمد بن ماجه قزوینی.بنابراین اخبار تاریخی هم جزو همین ها بود که حدود سال ۱۰۰ هجری ثبت و ضبط شده و لذا نباید توقع داشته باشیم که احادیث تاریخ صدر اسلام و دوران پیامبر اکرم(ص) به وضوح نوشته شده باشد یا روز شمار حوادث در اختیار باشد.در اولین کتاب حدیث اهل سنت با عنوان «صحیح بخاری» نوشته محمد بن اسماعیل بخاری هفت بار به حدیث دوات و کتف اشاره شده است. این مهم ترین و حساس ترین وصیتی بود که پیامبر(ص) می خواستند تا قبل از وفاتشان برای امت شان بنویسند و توضیحاتی که شرح دادم پاسخ کسانی باشد که چرا پیامبر(ص) تنها سفارش های شفاهی و زبانی کردند و سفارش کتبی در زمینه جانشینی بعد از خود یا تکلیف امت بعد از خودشان ندارند. بنابراین اگر مانع پیامبر(ص) نمی شدند ایشان قصد نوشتن سفارش یا وصیت کتبی داشتند.چرا و چگونه به پیامبر(ص) اجازه نوشتن وصیت کتبی ندادند؟عده ای در روزهای آخر عمر پیامبر(ص) به دور حضرت بودند که عمر هم در میان آنان بود، وقتی پیامبر(ص) فرمودند: «ائْتُونِى بِدَواهٍ وَ کَتِفٍ لِأکْتُبَ لَکُمْ کِتَاباً لَا تَضِلّوا بَعْدَهُ أبَداً؛ برای من دوات و کتف (استخوان شانه گوسفندی) بیاورید که برای شما نامه ای را بگویم و بنویسند که اگر به این نامه چنگ بزنید و عمل کنید بعد از من هرگز گمراه نخواهید شد.» شخصی بلند شد که این نوشت افزار را برای پیامبر(ص) بیاورد که عمر به وی گفت: بنشین، شخص گفت: چرا؟ عمر گفت: مگر نمی بینی که بیماری بر پیامبر(ص) غلبه کرده و هذیان می گوید!افرادی که در آن جمع حاضر بودند با هم اختلاف کردند، عده ای گفتند که عمر درست می گوید، پیامبر(ص) حال به جایی ندارند و ممکن است که حرف به جایی نزند، عده ای گفتند که شأن پیامبر(ص) بالاتر از این است که اینگونه شود و شاهدیم که حواس ایشان به جاست. عده سومی هم گفتند که از خودِ پیامبر(ص) بپرسیم و ببینیم جواب را حواس جمع می گوید یا حواس ایشان به جا نیست؛ پرسیدند و پیامبر(ص) فرمودند: «أ بَعْدَ الّذِی قُلْتُمْ؟!؛ بعد از حرفی که زدید، دیگر اثری ندارد» چون بر فرضی هم که نوشت افزار بیاورید و من بگویم و شما بنویسید، دوباره گفته می شود که نوشته آینه گفتار است، اگر گفتار شخصی در اثر شدت بیماری هذیان گویی باشد، نوشته اش هم همینطور است، اگر هم پیامبر(ص) اصرار می کرد و می گفتند و می نوشتند باز هم این حرف آخرش زهر ماری است که اثرش را کرده و می کند. لذاست که این حدیث نوشته نشد.مگر عمر علم غیب داشت؟ عمر از کجا فهمید که پیامبر(ص) می خواستند چه وصیتی کنند که مانع حضرت شد؟پاسخ این است که پیامبر(ص) در آخر حدیث خود جمله ای را به کار بردند که عمر از آن جمله متوجه شد که حضرت می خواهند چه بفرمایند و دیگران بنویسند، پیامبر(ص) فرمودند: «تا زمانی که چنگ به این وصیت بزنید بعد از من هرگز گمراه نخواهید شد.» عمر از این جمله متوجه شد که پیامبر(ص) می خواهند به جانشینی حضرت علی(ع) پس از خود اشاره کنند چرا که پیامبر(ص) کراراً این جمله را در حدیث ثقلین به کار برده بودند از جمله در روز غدیر و در آخر خطبه غدیر فرموده بودند، اما برخی در کتب خود نوشتند که این حدیث را پیامبر(ص) در طول دوران نبوت خویش یعنی در طول ۲۰ سال رسالتشان بیش از ۲۰ بار به مناسبت های مختلف تکرار فرموده است و برخی از جمله سلیمان  قندوزی حنفی در کتاب یَنابیعُ المَوَدّه که کتبی از عالمان اهل سنت شمرده می شود، بیان کردند پیامبر(ص) این حدیث را ۵۰۰ بار تکرار کردند و فرمودند: «إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا، کِتَابَ اللَهِ وَ عِتْرَتِی؛ أَهْلَ بَیْتِی وَ إِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّى یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ؛ من در میان شما دو چیز مانند دو بال متعادل و متوازن باقی می گذارم، این دو ریسمانی هستند که از سوی خدا به سوی شما آویزان است و شرط آن این است که این دو را با هم بگیرید، این دو از هم جدا نمی شوند تا روز قیامت بر من وارد شوند، اگر این دو را با هم گرفتید بعد از من هرگز گمراه نمی شوید.»این جمله پیامبر(ص) «بعد از من هرگز گمراه نمی شوید» در ذهن عمر بود و وقتی پیامبر(ص) در بستر بیماری این جمله را تکرار کرد، عمر فهمید که پیامبر(ص) می خواهند دوباره همان مطلب را تکرار کنند و می خواهند بگویند که باید اهل بیتم را با قرآن داشته باشید چرا که قرآن به تنهایی اسلام ناقص است لذا عمر اجازه نداد پیامبر(ص) وصیت خود را بگوید و دیگران بنویسند.وصیت دوم پیامبر(ص)؛ تنظیم قرآن کریم توسط حضرت علی(ع)در طول ۲۰ سال یا طبق مشهور ۲۳ سال رسالت پیامبر اکرم قرآن نازل می شد، در طول این دوران آیات قرآن که نازل می شد، هر کسی هر مقدار از آیات قرآن را برای پیامبر(ص) می نوشت، چون پیامبر(ص) خودشان به دست خودشان چیزی را نمی نوشتند، در قرآن هم این معنا آمده است «ما کُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ کِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِیَمینِکَ إِذاً لاَرْتابَ الْمُبْطِلُونَ؛ شما قرآن را با دست خود نمی نویسی چرا که اگر می نوشتی مردم می دیدند که شما با سواد هستید و می توانید خودتان چیزی را بنویسید و تهمتشان بیشتر می شد که شما قرآن را از کتاب های آسمانی قبلی اقتباس کرده اید یعنی آیات تورات و انجیل را از یهود و نصارا شنیده اید و حال بازگو می کنید و اذعان دارید که از سوی خدا بر شما وحی شده است»برخی از مردم آن زمان با اینکه می دیدند پیامبر(ص) مانند خودشان سواد خواندن و نوشتن ندارد، اما پیامبر(ص) را متهم می کردند حال اگر پیامبر(ص) جلوی آنان با دست خود می نوشت، این تهمتشان شدیدتر و قوی تر می شد لذا به دستور خداوند پیامبر(ص) مطلبی یا آیه ای از قرآن نازل شده را با دستان خود نمی نوشتند و قرآن را دیگران می نوشتند و نزد پیامبر(ص) این آیات جمع آوری می شد، پیامبر(ص) زمانی که در بستر بیماری بودند در حضور مردم به امام علی(ع) رو کرد و فرمود: «در زیر السریر (تختخواب) که روی آن خوابیدم بقچه یا بسته هایی هست که در آن آیات قرآن نوشته و جمع آوری شده است، بعد از مرگ و دفن من اولین کاری که اهمیت می دهید و انجام دهید این است که این قرآن را جمع آوری و تنظیم کنید.»چرا تا آن زمان آیات قرآن جمع آوری و تنظیم نشده بود و پیامبر(ص) دستور نداده بودند که در حضور خود ایشان جمع آوری شود؟مشخص نبود که چه زمانی نزول آیات قرآن به پایان می رسد، این امر بستگی داشت به اینکه حکمت خداوند اقتضا کند و به جبرئیل وحی می کرد و دستور می داد، جبرئیل نازل می شود آیه یا آیات و سوره ای بر پیامبر(ص) نازل می کرد حتی در آخرین سال حیات و زندگی پیامبر(ص) یعنی آخر سال دهم هجری و اول سال یازدهم هجری نیز آیاتی نازل شد. حتی احتمال داشت تا آخرین روز حیات پیامبر(ص) نیز جبرئیل نازل شود و آیاتی را بر پیامبر(ص) وحی کند و چون سیاست «صبر و انتظار» داشت طبعاً تنظیم و جمع آوری آیات قرآن انجام نشد لذا احتیاج بود پس از وفات پیامبر(ص) که نزول آیات پایان می یافت، کسی آنها را منظم و تنظیم کند و پیامبر(ص) این وصیت و سفارش را به امام علی(ع) دادند.۶ ماه طول کشید تا امیرالمومنین قرآن را جمع آوری و تنظیم کنند و بعد از این مدت، قرآن جمع شده و تدوین و تنظیم شده را به دوش گرفتند و از منزل وارد مسجد شدند و خطاب به مسلمانانی که جمع شده بودند ابلاغ کردند که شما بودید و دیدید و شنیدید که پیامبر(ص) به من دستور دادند آیات قرآن را جمع آوری و تنظیم کنم، حال من هم جمع آوری کردم و آوردم، عمر دستپاچه شد و گفت: «خودِ ما نوشته های قرآن را داریم و خودمان جمع آوری می کنیم و احتیاجی به جمع آوری شما نیست»بنابراین حتی این وصیت پیامبر(ص) را هم اجازه ندادند عملی شود و گفتند «حَسْبُنَا کِتَابُ الله؛ کتاب خدا برای ما بس است».  آیا تنها در زمان پیامبر(ص) احتیاج بود که قرآن مفسر داشته باشد و پیامبر(ص) کنار قرآن باشد و هر وقت هر کسی هر آیه ای را درست نفهمید و ابهامی بر او عارض شد از پیامبر(ص) بپرسد و پیامبر(ص) هم برای او شرح و بیان کند؟. بعد از پیامبر(ص) این احتیاج تمام می شود و قرآن نیازی به مفسر ندارد؟! قطعاً باید آیات قرآن تفسیر و رفع ابهام می شد، اما آنان با مخالفت قرآن جمع آوری شده توسط حضرت علی(ع) در واقع می خواستند مانع تفسیر قرآن توسط اهل بیت شوند و معتقد بودند قرآن چندان بیان نشده و ما می توانیم طبق نظر خود آیات را تفسیر کنیم و هر معنایی که به نفع مان بود، قائل شویم.آنان می خواستند خود جانشین پیامبر(ص) شوند و می گفتند که اگر علی(ع) جانشین پیامبر(ص) شود، دیگر نوبت به ما نمی رسد. آنان در زمان رحلت پیامبر(ص) نیز این تفکر خود را نشان دادند. وقتی پیامبر(ص) رحلت کرد اینان دور خانه پیامبر(ص) نشسته بودند و منتظر بودند که پیامبر(ص) تجهیز و غسل شوند؛ مغیره بن شعبه گفت که منتظرید و دست روی دست گذاشتید که علی(ع) کارش را تمام کند و جای پیامبر(ص) روی منبر بنشیند و خلافت را به دست بگیرد که اگر خلافت وارد خانه علی(ع) شود دیگر تمامی ندارد چرا که پس از علی(ع) خلافت به فرزندانش می رسد. لذا عمر همه شما تمام می شود و شما به خلافت و جانشینی پیامبر(ص) نمی رسید بنابراین اکنون این جانشینی را به دست بگیرید که شما را فرا بگیرد و منحصر به خانه علی(ع) نشود.بنابراین وصیت دوم پیامبر(ص) یعنی جمع آوری و تنظیم قرآن توسط حضرت علی(ع) انجام شد، اما مانع پذیرش این وصیت پیامبر(ص) نیز شدند.تدبیر پیامبر(ص) که اجازه به نتیجه رسیدن آن را هم ندادند!در سال هفتم بعد از هجرت یعنی سال جنگ خیبر جعفربن ابی طالب معروف به جعفر طیار با همسر خود از حبشه به مدینه برگشت و اتفاقاً پیامبر(ص) او را سرکرده سه هزار مسلمان در جنگ موته کرد، جعفر طیار در این جنگ شهید شد و جسد ایشان را دشمنان سر نیزه کردند و خداوند به جای دو دستش که بریده شده بود، دو بال به او داد و از روی نیزه های مشرکین رومی به طبقات بهشت رفت، پیامبر(ص) هم از مدینه به وسیله جبرئیل صحنه این حادثه را دید، پیامبر(ص) از روی منبر رویدادهای جنگ را برای مسلمانان تعریف می کرد تا بالاخره اشکش جاری شد و فرمود دست هایش بریده شد و جبرئیل از سوی پروردگار به جای دو دست، دو بال داد و به بهشت پرواز کرد. زیدبن حارثه هم در این جنگ با آنان بود و شهید شد.در این جنگ نصف نیروها کشته شدند و نصف دیگر با پرچم گیری خالد بن ولید توانستند به مدینه بازگردند، اما مغلوب شده بودند و پا به فرار گذاشته بودند، پیامبر(ص) که نمی خواست این شکست بی جواب بماند لذا لشکری را تهیه کرد و تأکید کرد که عده زیادی از مهاجر و انصار همراه فرزند زیدبن حارثه یعنی اسامه که کمتر از ۲۰ سال داشت به جنگ بروند و قاتل پدرش را پیدا و قصاص کند و بازگردد.حال پرسش اینجاست که چرا پیامبر(ص) اسامه جوان را فرمانده این لشکر کرد؟پاسخ این است: اولاً یکی از اشکالات بزرگی که ابوبکر، عمر و عثمان به حضرت علی(ع) می گرفتند این بود که علی(ع) نصف عمر ما را دارد و  اگر علی(ع) داماد پیامبر(ص) است، منِ عثمان هم دو بار داماد پیامبر(ص) شدم، بنابراین همه خویش و قوم و از اصحاب پیامبر(ص) هستیم، پیامبر(ص) در میان ما میلش به پسر عمویش کشیده است، اما صلاح نیست چون علی(ع) جوان است و باید سیاست یاد بگیرد، در حالی که ابوبکر پیرمرد و ریش سفید است و عرب ها از وی حرف شنوی دارند وانگهی امیرالمومنین در تمام جنگ های پیامبر(ص) دشمنان اسلام و پیامبر(ص) را از سر راه برداشته بنابراین بسیار خونخواه از وی هستند، لذا مردم زیر بار علی(ع) نمی روند! بنابراین صلاح نیست علی(ع) بر سر کار بیاید که البته این موارد عذر موجه نیست و این افراد در قیامت باید پاسخگوی پیامبر(ص) باشند.پس از اینکه پیامبر(ص) اسامه را به عنوان فرمانده لشکر انتخاب کرد، عمر و عثمان و عده ای دیگر اعتراض کردند که اسامه جوان است و ما از او سن بیشتری داریم و چرا این جوان فرمانده ما شده است؛ پیامبر(ص) در حال بیماری با کمک دیگران از بستر بلند شدند و و روی منبر رفتند، به جارچی فرمودند، مردم را جمع کند، حضرت اظهار ناراحتی کرد که شنیدم برخی گفتید که اسامه جوان است و مناسب برای فرماندهی نیست در صورتی که پدرش هم جوان بود و در راه خدا شهید شد، همین شخص مناسب است و باید از وی فرمانبرداری و اطاعت کنید.دلیل دیگر اینکه پیامبر(ص) اسامه را انتخاب کرد و دستور داد با لشکری به سرزمین اردن بروند، این بود که پیامبر(ص) می خواستند در زمان وفات خویش این افراد در مدینه نباشند و جانشینی پیامبر(ص) را منحرف نکنند.ام امین مادر اسامه که زنی مسلمان و مومن بود و از امور سیاسی نمی دانست و متوجه نبود پیامبر(ص) به چه دلیل پسرش را به فرماندهی جنگ انتخاب کرد و به مساله از بُعد عاطفی می نگریست، به فرزند خود اسامه پیام داد که پیامبر(ص) در شرف وفات است، در زمان وفات پیامبر(ص) در مدینه باش و برای رفتن به اردن عجله نکن لذا باقی افراد هم به بهانه اینکه ما نمی خواهیم زمان وفات پیامبر(ص) مدینه نباشیم، ماندند و نرفتند و بنابراین این تدبیر پیامبر(ص) هم عملی نشد.مشروع ندانستن ابوبکر!پیامبر(ص) به قدری بیمار و بستری بودند که حتی برای امامت نماز جماعت هم نمی توانستند به مسجد بروند اگرچه مسافت چندانی نبود و حجره پیامبر(ص) متصل به مسجد بود، چند قدمی که بیرون می آمدند می توانستند به محراب برسند و نماز بخواننند اما چون بیمار بودند نمی توانستند بایستند و نماز جماعت بخوانند. وقتی اذان گفتند پیامبر(ص) فرمودند: «یکی از شما نماز جماعت را بخواند» عایشه این پیغام پیامبر(ص) را به پدرش ابوبکر رساند و ابوبکر را جلو انداختند تا در محراب به جای پیامبر(ص) نماز بخواند، پیامبر(ص) گاهی از حال می رفتند و گاهی دوباره به حال می آمدند، زمانی که به حال آمدند و صدای ابوبکر را شنیدند که در محراب است، با کمک دو پسرعموی خود و با هر زحمتی بود خود را به محراب مسجد رساند، پیامبر(ص) نشستند و به نمازگزاران اشاره کردند که مانعی ندارد به من اقتدا کنید، من نشسته و شما ایستاده نماز بخوانیم.پیامبر(ص) در این زمان دامن ابوبکر را گرفت و از محراب کنار کشید و خود نماز را نه از ادامه نمازی که ابوبکر خوانده بود چون بدین معنا می شد که نماز ابوبکر بدون اشکال است بلکه نماز را از ابتدا خواند و این تدبیر دیگری از پیامبر(ص) بود برای اینکه نشان دهد ابوبکر  اهلیت جانشینی من را ندارد، خیال نکنید که چون پدر زن من است استحقاق جانشینی من را دارد و با علی(ع) تفاوتی ندارد.این حادثه دستاویزی برای اهل سنت شده است حتی در جریان سقیفه هم یکی از صحبت هایی که شد این بود که آیا کسی که پیامبر(ص) او را به نماز به جای خود واداشته است، لیاقت ندارد که به جای او جانشینی کند!؟ چون نماز امر دینی و عبادتی است در صورتی که خلافت اداره امور دنیاست، گفتند که به طریق اولی اولویت دارد که این شخص جانشین پیامبر(ص) شود در صورتی که اصل قضیه به عکس بوده است.عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارWed, 14 Oct 2020 08:28:09 +0330https://virgool.ir/@ata.habibyar/کاپی-پیست-نقل-قول-دوم-iuemfvkaz1ugمرحوم حجة الاسلام و المسلمین حاج سید کاظم حکیم زاده، از اصحاب سرّ وحواریون مرحوم علامه امینی (صاحب الغدیر) و از متصدیان کتابخانه ایشان در نجف (مکتبة الإمام أمیرالمؤمنین العامّة) بود. ایشان که این اواخر مقیم قم بوده و چند سال پیش درگذشت، نقل کردند:یکی از علمای بزرگ نجف زمانی به هند رفت و ضمن دیدار از برخی نقاط آن کشور، ساعاتی را نیز در مؤسسه مشهور «ندوة العلماء» واقع در لکنهو (واقع در شمال هند، گذراند که دارای کتابخانه عظیم و مجلات مخصوص بوده و مع الأسف از بستگی به حکومت سعودی و آلایش به وهابیت خالی نیست. مؤسسه مزبور، همواره سؤالات دست چین شده و حساب شده ای در چنته خویش آماده دارد که به هنگام دیدار شخصیت های علمی شیعه از آن جا، با آنان در میان می گذارد و چنان چه پاسخ ها بامذاقش سازگار بود، از طریق درج آن در مجله، به انتشار آن ها در سطحی وسیع می پردازد. کمترین اثر تخریبی این کار، ایجاد واکنشِ منفی در بین شیعیان هند است که به عقاید مذهبی خویش قویا پایبند بوده و نسبت به مؤسسه مزبور سوء ظنّ و حساسیت شدید دارند.از عالم بزرگ مزبور، در جریان دیدار از ندوة العلماء سؤال شد که آیا أشهد أنّ علیا ولی اللّه جزء اذان و اقامه است یا خیر؟ و او، که از جوّ هند و غرض ورزی سائلین اطلاع کافی نداشت، پاسخ داد: خیر، از نظر فقهی دلیل معتبری بر «جزئیت» شهادت ثالثه دراذان و اقامه وجود ندارد. مؤسسه این پاسخ را همراه تفسیر دلخواه خویش و تجلیل از عالم یادشده، با آب و تاب در مجله منعکس کرده و در هند منتشر ساخت و این عمل، خاصّه با بدبینی شدیدی که از قبل در بین شیعیان هند نسبت به آن مؤسسه وجودداشت، جنجالی برپا کرد و سبب شد عالم مزبور که به هنگام ورود به هند با استقبال گرم و پرشور شیعیان روبه رو شده بود، با بدرقه سردی -تقریبا به شکل گریز- خاک هند راترک گوید..چندی بعد، در سال 1380ه، ق مرحوم علامه امینی(ره) به عزم مطالعه نُسَخ خطی قدیمی در کتابخانه های هند، سفری به آن کشور کرد و در ضمن دیدار از شهرهای مختلف آن کشور، سری نیز به ندوة العلماء زد. در آن جا ضمن مصاحبه، همان سؤال پیشین مجددا از مرحوم امینی به عمل آمد: آیا أشهد انّ علیا ولی اللّه جزء اذان و اقامه است؟مرحوم امینی، که با این گونه ترفندها از قبل آشنا بود، در پاسخ، روی کاغذی که در برابر وی بود، مرقوم داشت: قال رسول اللّه(ص): ذِکرُ علی عبادةٌ. و در ذیل آن، منابع متعدد این حدیث نبوی را از کتب خود اهل سنت برشمرد. سپس از آراء ائمه مذاهب چهارگانه اهل سنت(ابوحنیفه، مالک، محمد بن ادریس شافعی و احمد بن حنبل) یاد کرد که، همگی بالاتفاق، عبادت در عبادت را شرعا جایز شمرده و مُبطلِ عملِ عبادی نمی دانند و در پایان نتیجه گرفت که -ذکر نام مولای متقیان، بر پایه روایات بسیارِ منقول در کتب معتبرِ فریقین، عبادت است و ذکر عبادی نیز (به قصد «قربت»، نه «تشریع ») در خلال عبادات، و از آن جمله در خلال اذان و اقامه، به اجماع ائمه اهل سنت، شرعا خالی از اشکال بوده، بلکه امری مستحسن است، و بنابراین اشکالی در ذکرِ شهادت ثالثه (اشهد انّ علیا ولی الله) در خلالاذان و اقامه وجود ندارد.مرحوم امینی این پاسخ مستدل را، که در حکمِ «فصل الخطاب» بود، نوشت و به دست متصدیان ندوة العلماء داد، ولی آنان که صرفا به دنبال اغراض سیاسی و فِرقَوی خویش بودند، پاسخ را به بایگانی سپرده و لام تا کام چیزی از آن را در مجله منعکس نکردند! تا آن که چند روز بعد، در سخنرانی عمومی و باشکوهی که مرحوم علامه در دانشگاه علیگره هند داشت، یکی از حضار پرسید: حضرت آیه الله، شما ساعاتی را در مرکز ندوة العلماء مهمان حضرات بودید. آیا هیچ گفت و شنود، و سؤال و پاسخی درمیان نیامد؟ و اگر به میان آمد، چه بود؟مرحوم امینی، در پاسخ، ضمن گلایه شدید از رسم تحریف و کتمان حقیقت در تاریخ اسلام توسط خلفا و اتباع آنان، شرحی مبسوط از آن چه بین وی و آنان گذشته بود، بیان داشت که با استقبالِ پرشورِ حاضران روبه رو گردید.[1]پی نوشت[1] ابوالحسنی، علی، تراز سیاست، ص84عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارTue, 06 Oct 2020 13:17:05 +0330https://virgool.ir/@ata.habibyar/کاپی-پیستنقل-و-قول-pjhm17ofipt9در عصر علامه میر حامد حسین یک ارتباط علمی بین علمای هندوستان، عراق و ایران برقرار می شود و مقصود این بوده که از نابود شدن و به یغما رفتن ذخایر و کتابهای شیعه جلوگیری شود و در ضمن، منابع و مآخذ مورد نیاز محققان و پژوهشگران فراهم شود. کسانی که در این مورد زحمت کشیدند و از پیشگامان این امر بودند عبارتند از: علامه میر حامد حسین هندی نیشابوری، محدث شهیر و متتبع کبیر مرحوم میرزا حسین نوری، شهید شیخ فضل الله نوری و... سلام الله علیهم اجمعین.مرحوم میرزای نوری صاحب مستدرک در نامه ای که به میر حامد حسین در همین مورد نوشته چنین می گوید: «حقیر غالبا در صدد تحصیل کتب قدیمۀ فرقۀ ناجیه ام، لهذا به حمد الله بسیاری به دست آمد خصوص از اخبار و تفسیر، ثبت بعضی را که احتمال نبودن در آنجا[هند] بود ارسال حضور شد.» و در نامۀ دیگر می نویسد «نقض عثمانیه ابن طاووس به زحمت محلش پیدا شد، در دست غیر اهلش، هر تدبیر کردم در آن چند روز به وصالش نرسیدم، باز بعضی را معین کردم که بگیرند، خداوند این خلق را انصاف و شعور کرامت فرماید.»و نیز در نامۀ دیگر می نویسد: «امروز خطی از یزد رسید، بشارت پیدا شدن چند کتاب از خاصه و عامه در آن بود، مناقب ابن مغازلی، مثالب ابن شهر آشوب، اربعین خوارزمی، حالیه در تدبیر است کتاب آنها در آنجا، امید با عنایت اجداد طاهرین شما-صلوات الله علیهم -اسباب آن فراهم بیاید.» و دهها نامۀ دیگر که همگی حاکی از پیدا شدن کتب، به دست آمدن نسخه، استنساخ و... است.در همین راستاست که وقتی میر حامد حسین به کتاب مخصوصی از اهل تسنن نیاز پیدا می کند و مطلع می شود که فقط یک نسخه از آن موجود و آن هم نزد یک عالم سنی مذهب در «رابغ»[1] نزدیک شهر مکه است و آن عالم به هیچ وجه کتاب مذکور را در دسترس کسی قرار نمی دهد، عازم سفر حجاز می شود و با وسایل ابتدایی آن روز خود را از هندوستان به مکه می رساند و سپس با لباس مبدل وارد دهکدۀ «رابغ» می شود و با جستجو، منزل آن عالم را می یابد و به او می گوید: «من یک نفر کارگر و خدمتگزار هستم، اگر مایل هستید چند صباحی برای شما در منزلتان مشغول خدمت شوم، سیمای ملکوتی و سخنان دلنشین فرزند رسول اللّه(ص) در قلب عالم سنی تأثیر بسزایی می گذارد و در پاسخ میر حامد حسین می گوید: مانعی ندارد بفرمایید.میر حامد حسین مشغول خدمت می شود و عالم سنی از ادب کامل و رفتار و کردار نیک وی لذت می برد و به او علاقه مند می شود. چند روزی که از این برنامه می گذرد، یک روز میر حامد حسین به آن عالم می گوید: من شب ها خوابم نمی برد و از این مسئله در رنجم، اگر امکان دارد تعدادی کتاب در اختیار من بگذارید، تا اوقات فراغت شب را با مطالعۀ آنها سپری کنم. عالم صاحب خانه می گوید: این کتابخانۀ من در اختیار شما، هر چه می خواهید بفرمایید. هنگامی که شب فرا می رسد و صاحب خانه به خواب می رود، میر حامد حسین در کتابخانۀ او به تفحص می پردازد، تا اینکه گمشده و محبوبش یعنی کتاب مورد نظر را پیدا می کند. بعد کاغذ و قلمی را که برای همین کار همراه برده بوده از کیسه بیرون آورده و مشغول استنساخ کتاب می شود مدتی شب ها کارش همین بود، تا اینکه استنساخ کتاب پایان می پذیرد. بعد یک روز به صاحبخانه می گوید: اگر اجازه بفرمایید من مرخص می شوم. صاحبخانه می گوید: مانعی ندارد. خداحافظی نموده و به هندوستان می آید. آنگاه از هند نامه ای خطاب به او می نویسد و می گوید: دوست عزیز اینجانب کارگر نبودم، من میر حامد حسین هندی صاحب عبقات هستم، چون شنیده بودم فلان کتاب نزد شماست و شما هم به هیچ وجه راضی نمی شوید که آن را در اختیار کسی بگذارید، لذا با این برنامه آمدم کتاب را استنساخ کنم، پس خواهشمندم مرا حلال بفرمایید. عالم مذکور تا نامۀ میر حامد حسین را مطالعه می کند بهت زده می شود و سپس نامه ای در پاسخ او به هند می فرستد و ضمن اینکه رضایت خود را از کار مزبور اعلام می دارد، می گوید: من از همت والای شما همت گرفتم و درس آموختم و از این پشتکار شما بس در شگفتم.[2]پی نوشت ها:[1] رابغ، دهکده ای است نزدیک شهر مکه و گویند «غدیر خم»در نزدیکی همین رابغ است.[2] داستان مذکور را خود مرحوم میر حامد حسین در کتاب اسفار مکیه اش نوشته است و نسخه ای از این کتاب نزد دکتر مهدی خواجه پیری موجود است. آقای خواجه پیری داستان یاد شده را در ملاقاتی که در شهر قم داشتیم به نگارنده بازگو نموده که در همین جا از ایشان تشکر می کنیم و نیز از حجت الاسلام و المسلمین جناب آقای قرائتی که واسطۀ ملاقات بودند متشکریم.عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارTue, 06 Oct 2020 08:22:33 +0330https://virgool.ir/@ata.habibyar/از-خواص-ذکر-یافتاح-چه-میدانید-wlgitcb2apkaدر بعضى از روایات روى ذكر "یا فتاح" براى حل مشكلات تكیه شده است، چرا كه این اسم بزرگ الهى كه به صورت صیغه مبالغه از "فتح" آمده بیانگر قدرت پروردگار بر گشودن هر مشكل و از میان بردن هر اندوه و غم، و فراهم ساختن اسباب هر فتح و پیروزى است، در واقع هیچ كس جز او "فتاح" نیست، و "مفتاح" و كلید همه درهاى بسته در دست قدرت اوست.یاد و نام خدا همراه با ذکر او آثار و فایده های شگفت آور و بی نظیری دارد که هریک از آنها می تواند در سازندگی روحی و اخلاقی انسان تاثیر به سزایی داشته باشد. ذکر یا فتاح یکی از اسمهای اعظم پروردگار است و معجزات فراوانی را با این ذکر می توانید تجربه کنید.ذکر یا فتاح برای روشنایی قلب:امام رضا علیه السلام می فرماید: هر شخص مؤمن در روز جمعه بعد از نماز صبح، هفتاد مرتبه با نیّت خالص وتوجّه به خدا و معناى آن، دست بر سینه گذارد و بگوید: «یا فَتَّاح»، غفلت ‏از دل او خارج شود و خداوند متعال درِ دلِ او را به سوى عالم نور و معنى ‏مى ‏گشاید.( خواصّ آیات قرآن کریم: 77 )ذکر یا فتاح برای ازدواج:ذکر یا فتاح را برای ازدواج باید به مدت هفت روز بعد از نماز های پنج گانه قرائت کنید . ذکر یا فتاح برای ازدواج در هر مرحله باید 125 مرتبه قرائت شود. اگر در این هفت روز روزه بگیرید قدرت اجابت ذکر یا فتاح 70 برابر می شود.ذکر یا فتاح برای گشایش کار:ذکر یا فتاح برای گشایش کار بسته بسیار توصیه شده است. 135 مرتبه بعد از نماز صبح قرائت شود . بهتر است تا زمانی که کار بسته باز نشده باشد آن را ادامه دهید . در زمان ذکر یا فتاح برای گشایش کار می توانید مانند ذکر یا فتاح برای ازدواج هفت روز اول را روزه بگیرید.ذکر یا فتاح برای آگاه سازی:اگر خواهند از امر پنهانى آگاهى حاصل شود دو رکعت نماز بخواند و در سجده آخر صد و پنجاه مرتبه بگوید: (یا فتاح ) آن امر ظاهر شود.عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارSat, 12 Sep 2020 10:02:06 +0430https://virgool.ir/@ata.habibyar/سهیلا-بهشتی-در-مورد-امام-موسی-کاظم-علیه-السلام-nwujt9unyafvسلام بر هفتمین ستاره هدایت، امام موسی کاظم علیه السلام که کلامش زنجیرهای ناامیدی و تیرگی را از هم می گسلد و نامش آتش حرص و غضب را فرو می نشاند.زمین عطر می افشاند و زمان به شادی و هلهله ایستاده که امروز، مولودی مبارک از تبار روشنی به دنیا می آید. میلاد امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!فرشتگان، کاسه های شبنم در دست، بر زمین فرود می آیند و خورشید، ناب ترین بارقه‎هایش را بر خاک می بارد. میلاد امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!ای هفتمین نشانه راستی، با کلامت، درهای روشن تفکر را بر ما گشودی و الفبای نورانی صبر و تحمل را به ما آموختی. میلادت مبارک!کوه ها به تحسین صبوری ات ایستاده اند و زمین، نام بلندت را بر صفحه تاریخ، بزرگ می دارد. ولادت امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!سال‎روز میلاد قله نشین استقامت و ایمان، حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام بر دل های مؤمن و پرهیزکار مبارک باد.با ولادت امام کاظم علیه السلام، آفتاب عالم آرای بندگی و عبودیت، بر زمین پرتو افکند و خانه گلین امام صادق علیه السلام را طراوت ملکوتی و عطر شادی پر کرد.چشم به راه مولود فضیلت ها، موسی بن جعفر علیه السلام می نشینیم و ندا سر می دهیم: ای سرمشق مقاومت و صبوری، ای اسطوره پرشکوه، ای مهربان، خوش آمدی!شکفتن هفتمین گل فاطمی، پیشوای عقل و خرد، امام آزاده، حضرت امام موسی کاظم علیه السلام بر پیروان حضرتش مبارک باد!سال‎روز ولادت حقیقت همیشه فروزان ولایت، کاظم خاندان مهربانی و عطوفت، معیار درستی و صداقت، مجمع الانوار امامت، امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!سلام بر هفتمین ستاره عاشقی که شکوه نامش، معنای رحمت است و مکارم اخلاقش، آیینه زلال گذشت و بخشایش! سلام بر امام کاظم علیه السلام.سلام بر تو ای هفتمین آفتاب بی غروب و درود بر این روز خجسته که به نام تو بر جریده عالم ثبت شده است.سلام بر هفتمین ستاره هدایت، امام موسی کاظم علیه السلام که کلامش زنجیرهای ناامیدی و تیرگی را از هم می گسلد و نامش آتش حرص و غضب را فرو می نشاند.زمین عطر می افشاند و زمان به شادی و هلهله ایستاده که امروز، مولودی مبارک از تبار روشنی به دنیا می آید. میلاد امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!فرشتگان، کاسه های شبنم در دست، بر زمین فرود می آیند و خورشید، ناب ترین بارقه‎هایش را بر خاک می بارد. میلاد امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!ای هفتمین نشانه راستی، با کلامت، درهای روشن تفکر را بر ما گشودی و الفبای نورانی صبر و تحمل را به ما آموختی. میلادت مبارک!کوه ها به تحسین صبوری ات ایستاده اند و زمین، نام بلندت را بر صفحه تاریخ، بزرگ می دارد. ولادت امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!سال‎روز میلاد قله نشین استقامت و ایمان، حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام بر دل های مؤمن و پرهیزکار مبارک باد.با ولادت امام کاظم علیه السلام، آفتاب عالم آرای بندگی و عبودیت، بر زمین پرتو افکند و خانه گلین امام صادق علیه السلام را طراوت ملکوتی و عطر شادی پر کرد.چشم به راه مولود فضیلت ها، موسی بن جعفر علیه السلام می نشینیم و ندا سر می دهیم: ای سرمشق مقاومت و صبوری، ای اسطوره پرشکوه، ای مهربان، خوش آمدی!شکفتن هفتمین گل فاطمی، پیشوای عقل و خرد، امام آزاده، حضرت امام موسی کاظم علیه السلام بر پیروان حضرتش مبارک باد!سال‎روز ولادت حقیقت همیشه فروزان ولایت، کاظم خاندان مهربانی و عطوفت، معیار درستی و صداقت، مجمع الانوار امامت، امام موسی کاظم علیه السلام مبارک باد!سلام بر هفتمین ستاره عاشقی که شکوه نامش، معنای رحمت است و مکارم اخلاقش، آیینه زلال گذشت و بخشایش! سلام بر امام کاظم علیه السلام.سلام بر تو ای هفتمین آفتاب بی غروب و درود بر این روز خجسته که به نام تو بر جریده عالم ثبت شده است.عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارMon, 10 Aug 2020 09:21:04 +0430https://virgool.ir/@ata.habibyar/اخذ-قرض-و-ادای-قرض-p6cpm4gmezpgسلام معنی دعای زیر چیست؟اللهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ یا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَرحَمَنی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اللهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ یا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَرضِیَ عَنّی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اللهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ یا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَغفِرَلی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَ مرحوم طبرسی رحمة الله می گوید : حسین بن خالد می گوید : من از مردم ۳۰۰۰۰۰درهم طلبکاربودم و عده ای نیز ۴۰۰۰۰۰ درهم از من طلب داشتند بدهکاران پولهایم را نمی دادند و طلبکاران نیز بر گرفتن پولهایشان اصرار داشتند تا آنکه در موسم حج مخفیانه به حج رفتم تا به خدمت امامرضا علیه السلام عرض حاجت کنم در حج نتوانستم خود را به امام برسانم اما از طریق نامه ایاحوالات خویش را بیان کردم حضرتش در حاشیه نامه نوشتند بعد از هر نماز واجب این دعا را سهمرتبه بخوان :اللهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ یا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَرحَمَنی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اللهُمَّ اِنّیاَسْئَلُکَ یا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَرضِیَ عَنّی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اللهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَیا لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلّا اَنْتَ اَن تَغفِرَلی بِلا اِلهَ اِلّا اَنْتَترجمه:خداوندا اى آنکه جز تو خدائى نیست بحق آنکه جز تو خدائى نیست مسألت دارم که بحق لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ، بر من رحمت آر، و اى خدائى که جز تو خدائى نیست بحق آنکه جز تو خدائى نیست به برکت آنکه جز تو خدائى نیست از من خشنود و راضى شو . خداوندا اى آنکه جز تو خدائى نیست بحق آنکه جز تو خدائى نیست مسألت دارم که بحق بحق آنکه جز تو خدائى نیست مرا ببخش . که جز تو خدائى نیست.بدرستیکه حاجت تو برآورده خواهد شد حسین بن خالد می گوید :من بر این دعا مداومت کردم به خدا قسم که چهار ماه نگذشته بود که پولهایی که در دست مردم داشتم گرفتم و قرض های خود را نیز اداء کرده و ۱۰۰۰۰۰ درهم نیز به دست آوردم . این دعا نیز به تجربه ثابت شده است___________________منبع : مکارم الاخلاق صفحه ۳۴۷عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارWed, 05 Aug 2020 10:34:03 +0430https://virgool.ir/@ata.habibyar/اي-داد-گر-i9bcncoo8ggfپا برهنه از پيت گردش دراين دنيا كنميك نفس ننشينم آرام جز تو را پيدا كنمتا نفس در اين بدن فرمان روايي ميكندجستجويت هر طرف اي شوخ بي همتا كنمبلبل گم گشته يي گلزار مهرم كمكي!تا گل خود را بيابم شيون و غوغا كنمگر نيابم من گل خود را در اطراف جهانجستجويش بيدرنگ در عالم بالا كنممن ندانم آرميدي در كجا اي گوهرم ؟گام چابك تر، تا در وصلت همي بالا كنمخير اگر موفق نگشتم شمع رخسار تو راهمچو پروانه ز عشقت خويش را شيدا كنمنيستم نوميد و دنبالت روانم نرم نرمتا مگر روزي به قصر وصل رويت را كنماي نگارا اين چه سريست عاشقانت صد هزار؟بنده هم در ملك عشق تو همين دعوا كنممن ذبيح تيغ مهرت اي خليل الله شدمغوطه ور در بحر شوقت خويش بي پروا كنماز صبوي تو شراب بيقراري خوردميزين سبب مستانه هرجا يادت اي ليلا كنمدر صبوي تو شراب تلخ شيرين مزه بودزين معما شايد روزي دوستان آگاه كنممينويسم داستانت بعد اظهار و بيانتا كه هركار تورا در اين جهان افشا كنمميخورم سوگند تا روز ممات ايداد گر!دشمنانت در مجالس تا توان رسوا كنمكاش خلاق جهان توفيق اين كارم دهدزره زره وصف و مدح دلبرم انشا كنمغنچه يي لعل دهانش گفته هاي نغز داشتاين زبان اندر كلام نغز او گويا كنميك كلام از دلبر مه روي زيبا ميبرمتا گره از كيسه يي تومار حرفش وا كنمگفت تا ويران نگردد كاخ ظلم و قصر جبرهر كجا من حمله هاي عدل را اجرا كنمتا به كي از ناله هاي بي اثر اي مه لقاريزم اشك بيشمار و هر طرف دريا كنمانتظار روز وصلم تا نمايم خدمتشآستين خادمي را در حقش بالا كنمشام هاي دوري و هجران او را همچو قدربا كمال بيقراري تا سحر احيا كنمچون مقابل با سپاه رنج و غم هايش شوملاجرم شمشير پر فيض دعا بالا كنمكي بود آن لحظه يي بينم جمال انورش؟همچو پروانه ز عشقش خويش را شيدا كنم(حبيب يارا) لوح دل زينت با نطق او شوددفترم آرايش با گفتار آن زيبا كنماثر(حبيب يار)عطاالله حبیب یارعطاالله حبیب یارWed, 29 Jul 2020 15:14:25 +0430