<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های asman.693</title><link>https://virgool.ir/feed/@asman.693</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:18:09</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>asman.693</title><link>https://virgool.ir/@asman.693</link></image><item><title>اینروزها با کرونا</title><link>https://virgool.ir/@asman.693/اینروزها-با-کرونا-aocbwqwplbxx</link><description>اینروزها حواسمان عجیب جمع شده:به عطسه ها و سرفه های خود و اطرافمان و راستش باهرکدام هم ته دلمان میلرزد....به تعداد دفعات شستن دستهایمان..به تمام تذکرات و هشدارهای درست و غلط تلویزیون و پزشک و فضای مجازی..حواسمان جمع دست ندادنها و روبوسی نکردن هاست...اینروزها بیشترین توجه هابه سمت آمار و ارقام است ،آمار عطسه ها،آمار خبرها،آمار.....کاری به راست و دروغش هم نداریم...اینروزها نقل مجلس هامان،ورد زبانمان،کارمان،خوابمان شده فقط&#34;کرونا&#34;اما اینروزها غافلیم:از خدایی که دراین نزدیکیست...از الهی شکر بعداز عطسه هامان...به غم خدا باهرلرزش دلمان(مگر نه اینکه اومیبیند بی اعتمادیمان را؟)غافلیم از تذکرات خدا و قرانش(فتوکل الی الله)...غافلیم ازدست دادن با خداو بوسیدن رویش برای پیوستن به او و رهایی از هرچه غیراو...اینروزها سخت غافلیم از آمارو ارقام گناهها و غیبت ها و تهمت ها...آمار و ارقام غیبت درحضورش...اینروزها باید بعکس همیشه ورد لبمان،کارو خوابمان باشد &#34;خدا&#34;ولی نیست...اینروزها همه چیز فرق کرده....اگر به این باور رسیده باشیم که اول و آخر همه چیز اوست ولا غیر..به این باور که از اوییم و به سوی او میرویم از همه چیز دست میکشیم و رها میشویم...رهای رها...واین حس جنسش فرق دارد...جنس برگ یاس است...به همان نرمی،به همان لطافت و به همان سبکی...و آن زمان است زمان آغوش خدا....اینروزها لازم بود که برگردیم به درون خود...که قویتر شویم...که بیاندیشیم ...خدایم ببخش بابت همه ناشکری ها،همه شیطنت ها،همه ناخلف بودنها...خدای من مرا لحظه ای به خودم وا مدار... #مهرنوش_علی پور</description><category>asman.693</category><author>asman.693</author><pubDate>Sun, 01 Mar 2020 15:10:22 +0330</pubDate></item></channel></rss>