<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آسیمگی</title><link>https://virgool.ir/feed/@asimegi</link><description>علی مسعودی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 01:51:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/155593/avatar/QzgvZ7.jpg</url><title>آسیمگی</title><link>https://virgool.ir/@asimegi</link></image><item><title>جنون، وارستگی و فضیلت‌های ویران.</title><link>https://virgool.ir/@asimegi/جنون-وارستگی-و-فضیلت-های-ویران-qzxq8hug3br6</link><description>۱. جنونخم می‌شوم بر متن، خوب نگاه می‌کنم به کلمات، این سیاهی‌های مرموز و موش‌مرده، این خنجرهای آبدیده، این نامه‌های عاشقانه، این آیه‌های نامقدس، این رسولان دروغین. خیره می‌شوم و به خیانت‌هاشان فکر می‌کنم، به خیانتِ کلماتی که چیزی از خود ندارند، اما همه‌چیزی را وعده می‌دهند، ناتوان‌اند اما فریبکارانه خبر از پیروزی می‌دهند، به کوچکی‌شان، به کوچکی‌ و حقارت و اسارت‌شان، این سیاهی‌های ترس‌خورده‌ی دائما در گریز.از کلمات می‌پرسم، بی‌امان می‌پرسم، بالا سرشان می‌ایستم و زیر ضرب پرسش‌ها منکوب‌شان می‌کنم، آنقدر میان هیچ‌ستان‌های سفید و بی‌مرز صفحات رهاشان می‌کنم تا به‌حرف بیایند، مجبورند چیزی بگویند، حقیقتِ وقیح و بی‌اعتبارشان را، تاریخ و سرگذشتِ سفرهای رسواشان را، باید به عقب نگاه کنند و همه‌چیز را دوباره و دوباره از نو بگویند. این سکوت باید تَرَک بردارد.۲. وارستگیدر بی‌میلی غوطه‌ می‌خورم، بی‌میل برای رفتن،‌ بی‌میل برای نرفتن؛ بی‌میل برای ماندن، بی‌میل برای نماندن؛ بی‌میل برای تجربه‌ی جادوی نورها، بی‌میل برای چشم بستن؛ بی‌میل برای مشت کردن دست‌ها، بی‌میل برای باز کردن مشت‌ها؛ بی‌میل برای صلح، بی‌میل برای جنگ؛ ایستاده بر در منتظر و بی‌میل برای انتظار.لابد خبری در راه است، و لابد خبری مهم است، و لابد خبر مهم مایه‌ی تغییر است، و لابد در این تغییر وعده‌ای نهفته است، وعده‌ای که نوید می‌دهد آمدن فردا را، فردای موعودِ بهتر را، فردایی که از پسِ آن دمی می‌آساییم، می‌نشینیم و خبر را مزمزه می‌کنیم، تسلسل‌ روشن «خبرِ در راه تا فردای بهتر» را مرور کنیم، دوباره مرور می‌کنیم، این مرور ذکر ما می‌شود، مرور می‌کنیم و آمین می‌گوییم، آمین می‌گوییم و مرور می‌کنیم، هر چه نباشد خبری در راه است.۳. فضیلت‌های ویرانجنون در جهانی دیگر می‌توانست که فضیلتی باشد، وارستگی هم. این‌ها اما در این لحظه‌ چیزی نیستند که بشود مصرف‌شان کرد، و روشن است که زنجیره‌ی خبرهای خوب اقتضاء می‌کند که هرچه را نشود مصرف کرد باید دور انداخت. فرصتی نیست برای بازگشت، باید با بیشترین توان پیش رفت، و دقت داشت که از میان فضیلت‌ها آن رنگی‌ترها را برگزید. همان فضیلت‌های براق با قاب‌هایی که گوشه‌هاشان خمیده و نرم شده، فضیلت‌هایی معطوف به پوست‌هایی روشن و صاف و در کمال، فضیلت‌هایی که «من» را هر روز بهتر و بهتر و بهتر کند. فضیلت‌هایی که چنان مرا را از دستاوردها و افتخارات سرشار کند که جایی برای نقصان و نیستی و مرگ باقی نگذارد.باید موفق شد و مواظب فضیلت‌های ویران بود.</description><category>آسیمگی</category><author>آسیمگی</author><pubDate>Mon, 11 Sep 2023 23:06:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>