https://virgool.ir/feed/@asadi73fa2026-11-12 03:03:49https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@asadi73https://virgool.ir/@asadi73/مکانی-مقدس-در-دل-طبیعت-dbgumugg4fgaاگر فرصت این را داشتم که در زمان سفر کنم، تلاش می‌کردم تا سرگذشت مردمان سرزمین اجدادی‌ام را دریابم. با نحوه زندگی آنان آشنا شوم و از اتفاقات مهم زندگی‌شان آگاه شوم. دوست داشتم با مردم روستایی زمان‌های بسیار دور گفتگو ‌‌کنم تا از علت مهاجرت‌ها و تغییرات جمعیتی سرزمینم مطلع گردم.اجدادم متعلق به منطقه‌ای در شمال غرب ایران در استان آذربایجان شرقی بودند. شهری مرزی به نام جلفا. از نامش پیدا است که باید منطقه‌ای ارمنی‌نشین بوده‌باشد. به نظر می‌رسد شاه عباس صفوی ارامنه جلفا را از این منطقه به اصفهان کوچاند. و ارامنه مهاجر، محله‌ای از اصفهان را به یاد شهر خود، جلفا خواندند. کسی چه می‌داند که دلیل اصلی این مهاجرت چه بوده؟ از هر خانواده و فامیل چه کسانی رفته‌اند و چند نفر جای مانده‌اند؟ اگر امکان سفر در زمان بود، می‌توانستم از حال آن روز مردم جلفا جویا شوم و خاطرات تلخ و شیرین آنان را ثبت کنم.برج ناقوساکنون قرن‌ها است که جلفای آذربایجان شرقی، شهری شیعه‌نشین است. اما آثار و یادگارهای ارامنه همچنان در آن پا بر جا است. یکی از این آثار، کلیسای سنت استپانوس در نزدیکی شهر جلفا است. طاق ها و ستون های حجاری شدهمردم محلی آن را کلیسا خرابه می‌نامند. اما با ورود به آن هیچ خرابی مشاهده نخواهید کرد.این کلیسا که گویا متعلق به قرن نهم میلادی است، در مکانی مرتفع و کوهستانی بنا شده است. درب‌ها نیز در این کلیسا دیدنی هستند.اکنون ارامنه ایران این کلیسا را دومین کلیسای مهم خود بعد از قره کلیسای آذربایجان غربی می‌دانند. همین طور دیوارها با خطوط ارمنی نگاشته شده بر آنسنت استپانوس یا استفانوس نام یکی از اولین شهدای مسیحیت است.منطقه اطراف کلیساوقتی از شهر جلفا به سمت کلیسا حرکت می‌کنید، بعد از طی جاده‌ای در امتداد رود ارس، با جاده‌ای سراشیبی به سمت کوه مواجه می‌شوید. تصور اینکه 11 قرن قبل با وضعیت راه‌ها در آن روزگار، افراد چگونه این مسیر را طی می‌کردند، ذهن را با چالش بزرگی مواجه می‌کند.از نکته های مثبت این کلیسا این است که می توانید به هر طرف سرک بکشید حتی پشت بامدر پایان جاده برج کلیسا از دور نمایان می‌شود. بعد از رسیدن به محلی پر از درخت و پرداخت بلیط می‌توان از درب بزرگ کلیسای سنت استپانوس عبور کرد. با ورود به کلیسا، محوطه مسطحی پیش روی شما است که شامل چند ساختمان سنگی است که برج ناقوس، نمازخانه و اجاق دانیال خوانده می‌شوند.عمارت اصلی شامل یک تالار نسبتا بزرگ و محراب زیبایی است که با تصاویری از مریم مقدس و حضرت عیسی جلوه روحانی جذابی یافته است. سقف بلند، گنبد چندوجهی، طاق‌های هلالی، حجاری‌ها و خطوط ارمنی روی دیوارها، تاثیر شگرفی بر روح و ذهن آدمی می‌گذارد.در بازدید از آثار تاریخی ایرانی فرق نمی‌کند مسجد باشد یا کلیسا باید نگاهت به بالا باشد!!علاوه بر ارزش تاریخی بنا، مسیر زیبا و هوای مطبوع منطقه نیز یکی از دلایل جذب گردشگر به این نقطه از ایران است.البته نکته‌ دیگری نیز توجه مرا جلب کرد. من در کنار آن ساختمان باشکوه، با بالارفتن از پلکانی سنگی، وارد اتاق‌های تاریکی شدم که محل عبادت و زندگی راهبان کلیسا بود. افرادی بی‌اعتنا به دنیا که این نقطه را برای زندگی انتخاب کرده بودند.پلکان و ساختمان محل زندگی راهباندر یکی از اتاق‌ها برای لحظه‌ای ایستادم. هیچ چیزی در اتاق وجود نداشت. دستم را بر دیوار سرد و سنگی گذاشتم و راهب ساکن آن را در نظر مجسم کردم. سختی که بر خود هموار ساخته بود؛ سرمای گزنده زمستان‌ها؛ اتاق‌هایی که به دلیل موقعیت قرارگیری هیچ‌گاه آفتاب را به خود نمی‌دید؛ راه‌های ناهموار و صعب العبور که هر بار برای رسیدن به نزدیک‌ترین شهر باید می‌پیمود؛ همگی برای چه بود؟ دوست داشتم بدانم او دنیا را چگونه می‌دید. آنچه مسلم است بین اندیشیدن و سبک زندگی او با زندگی ما تفاوت فاحشی وجود دارد.نوعی جذبه و کشش معنوی حاصل از رنج انسان‌های تارک دنیا هنوز در این اثر تاریخی بر جای مانده است. چیزی که به آسانی در بازدید از هر بنایی به آدمی منتقل نخواهد شد.شاید تاثیر خوشایندی که از حضور در این مکان معنوی دریافت کردم، بخشی نیز به علت خلوت بودن این جاذبه دیدنی جلفا بود. بنابراین اگر قصد بازدید از این بنای دیدنی را دارید، در روزهای میانی هفته اقدام کنید و بازدید از کلیسا را به روز جمعه موکول نکنید. ‌مکانی مقدس در دل طبیعتدر بازدید از جلفا حتما سری هم به آبشار آسیا خرابه بزنید. بازار جلفا نیز که به بازار مشترک معروف است، به یک بار دیدن می‌ارزد. پنجره‌های به شکل صلیب هم به نورپردازی غریب ساختمان کمک می‌کندروستاهای اطراف نیز دارای جذابیت‌های طبیعی و تاریخی متعددی هستند که هر یک برای طیفی از افراد ممکن است جالب توجه باشد.s. asadis. asadiFri, 09 Oct 2020 08:45:22 +0330https://virgool.ir/@asadi73/و-خدایی-hxxf3zcfb2yhدخترم با تعجب به صورت اشک آلود من نگاه کرد. می دانستم مغزش پر از سوال های مختلف شده و منتظر است تا مرا با پرسش های بی پایان از پا درآورد.من نیز نگاهم را از ردیف سنگ قبرها برنمی داشتم تا از پاسخ دادن به او طفره بروم. در نهایت پرسید: این چیه؟این یه قبره.قبر یعنی چی؟مجبور بودم با کلماتی قابل فهم ریتم تکراری زندگی و مرگ و بازگشت به مبدا را برایش توضیح دهم.سوالاتش بی وقفه و بی امان از همه طرف بر سرم می بارید.به اسم پدرم که بر روی سنگ قبر نقش بسته بود، نگاه کردم و حالت چهره اش را به یاد آوردم زمانی که سوالات مرا با صبوری پاسخ می داد. از پرسش های کودکانه من گاه لذت می برد و گاه حیران و متعجب با مهربانی پاسخ می داد.تلاش کردم که همچون او صبور و بامحبت، سوالات را جواب دهم.تا اینکه دخترم پرسید: خدا هم می میره؟نه.چرا؟چون خدا بدن نداره.چرا خدا بدن نداره؟و من به خدایی فکر کردم که بدن نداشت و شبیه هیچ چیز نبود. ولی باید او را برای کودکی 4 ساله به تصویر می کشیدم تا دست از سرم بردارد.تمام داشته هایم از فلسفه صدرایی و سینایی را مرور کردم. در جستجوی چیزی برای گفتن. به درون ذهنم خزیدم. یک بایگانی بزرگ که پر بود از راهروها و قفسه هایی که بی نهایت به نظر می رسید. فایل های احساسات، منطق، خاطرات، تجربه های فراماده، هر یک را جستجو کردم.نورون ها را تصور کردم که اکنون در قشر خاکستری با سرعت هر چه تمام تر به جنبش درآمده بودند تا برای دخترم جوابی پیدا کنند.اما پرسش او به آرامی کمرنگ شد. و من ماندن و تمام آنچه از او می دانستم.خدایی که جبار است و متکبر. به سختی انتقام می کشد و به سرعت راضی می شود. مکر می کند. در فتنه ها غرق می کند و بعد درهای رحمت را می گشاید و از منجلاب ها بیرون می کشد. چگونه می توانستم چیستی او را برای دخترکی نمایان کنم که تنها خواهان موجودات مهربان، آرام و دوست داشتنی است. و حال آنکه معبودی که من می شناختم اسماعیل، یحیی و حسین را به مسلخ فرستاده است. و هر کس را که به او نزدیک تر شود، سخت تر می کشد.احساس ضعف کردم.دوست داشتم پدرم آنجا بود و با درکی که اکنون از غیب به دست آورده، پاسخ دخترم را می داد.و مرا در افکارم تنها می گذاشت با خدایی که بدن نداشت... s. asadis. asadiWed, 07 Oct 2020 10:46:12 +0330https://virgool.ir/@asadi73/ترس-jidxxk9hq8lhبرایم از ترس هایش گفت.اینکه لحظه ای نمی توانست تنها بماندو یا اینکه وقت خوابیدن، تمام لامپ های خانه را روشن می کرد.ترس از مرگ در تنهایی و تاریکی، زنده بودنش را مختل کرده بود.پرسیدم: فکر می کنی مرگ در روز و در میان جمع نمی تواند به سراغت بیاید؟سرش را با یاس تکانی داد و گفت: نمی فهمی.............وارد استخر شدم.دوستی که مربی ام بود، شیرجه را آموزش می داد.به من اشاره ای کرد و گفت: بپر.لبه استخر ایستاده بودم و فکر بی نهایتی که تنها 4 متر بود و می خواست مرا ببلعد، موهای بدنم را سیخ می کرد.ترس از رها شدن در عالم بی نوری که پاهایم انتهایش را حس نمی کرد، معلق بودن و کنترل نداشتن روی هر آنچه تا به حال تحت کنترل بود، فلجم کرد.او هر چقدر توضیح می داد که ترس بی مورد است و به پریدن وادارم می کرد، فایده ای نداشت.به چشم هایش خیره شدم.سری تکان دادم و گفتم: نمی فهمی.s. asadis. asadiTue, 06 Oct 2020 00:27:50 +0330