<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های artunity.art</title><link>https://virgool.ir/feed/@artunity.art</link><description>بستر خرید آنلاین آثار هنری شناسنامه‌دار ـ ـ ـ  &#xA;«آرت‌یونیتی، بازار مستقل هنر»https://artunity.art/</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 04:18:59</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/200341/avatar/qZEJzo.png</url><title>artunity.art</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art</link></image><item><title>۱۰ موزه برتر جهان</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/۱۰-موزه-برتر-جهان-liwoaws4f1zd</link><description>موزه اورسی - پاریس، فرانسهاین گالری هنری پاریسی در  ایستگاه راه آهن سابق اورسی واقع شده است که به منظور برپایی نمایشگاه  جهانی در سال ۱۹۰۰ ساخته شده است. این موزه برای مجموعه آثار هنری  امپرسیونیست و استادان قدیمی، از جمله مجموعه‌های پل سزان، کلود مونه و  آگوست رنوار، مشهور است.ورودی موزه:‌ ۲۴ یورو وبسایت: http://musee-orsay.fr/enموزه ملی و یادبود ۹/۱۱ - نیویورک، ایالات متحده آمریکااین موزه قدرتمند در مرکز شهر  نیویورک به یاد افرادی است که در حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر کشته شدند. این  موزه، در محل مرکز تجارت جهانی سابق، داستان حملات را از طریق نمایشگرها،  بایگانی‌ها و مصنوعات بیان می‌کند. بازدید از استخر یادبود که در فضای  بیرون موزه قرار دارد که نام هر فردی که در این حمله کشته شده است بر  دیواره آن حک شده  رایگان است. اما ورود به موزه به بلیط نیاز دارد (و به  احتمال زیاد با وجود صف‌های طولانی، این اقدام از طریق رزرو قبلی را انجام  می‌پذیرد)ورودی موزه:‌ ۲۴ دلاروبسایت: http://911memorial.orgموزه متروپولیتن - نیویورک، ایالات متحده آمریکااین موزه هنری برجسته در مسیر  موزه‌های شهر نیویورک، دارای بیش از پنج هزار سال اثر هنری از سراسر جهان  است که در خیابان پنجم قرار دارد است.ورودی موزه:‌ ۲۵ دلاروبسایت: http://metmuseum.orgموزه بریتانیا - لندن، انگلستانبرجسته‌ترین موزه بریتانیا در  سال ۱۷۵۳ افتتاح شد و به اولین موزه‌ای بدل شد که درب‌هایش را به روی عموم  گشود. در این موزه تعداد قابل توجهی از آثار باستانی، کتاب، نسخه‌های خطی و  مطالب مردم‌نگاری، از جمله برخی از قطعات برجسته مانند سنگ روزتا، نگهداری  می‌شود. امروزه سالیانه حدود شش میلیون نفر از این موزه بازدید می‌کنند.ورودی موزه: رایگانوبسایت: http://britishmuseum.orgموزه ملی پرادو - مادرید، اسپانیااین گالری هنری فوق‌العاده در  شهر مادرید اسپانیا محل نمایش آثار شگفت‌انگیز هنرمند اسپانیایی مانند گویا  و ولاسکوئز است. در کنار آثار هنرمندان شناخته شده اسپانیایی، همچنین از  آثار مهم هنرمندان سایر نقاط جهان در این موزه نگهداری می‌شود. ورودی موزه: ۱۵ یورووبسایت: http://museodelprado.es/enموزه آکروپولیس - آتن، یوناناین موزه باستان‌شناسی در یونان  بر یافته‌های آکروپولیس متمرکز شده است که شامل اشیائی از عصر مفرغ یونان  تا دوران بیزانس در روم و یونان است.ورودی موزه:‌ ۵ یورووبسایت: http://theacropolismuseum.gr/enموزه لوور - پاریس، فرانسهلوور شاید از جمله شناخته  شده‌ترین موزه‌ها در جهان باشد. بازدید‌کنندگانی که قصد تماشای تمامی آثاری  که در این موزه قرار دارد را داشته باشند باید چندین سال وقت خود را صرف  این کار کنند. از مهم‌ترین آثاری که در این موزه از آن نگهداری می‌شود  می‌توان به مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی اشاره کرد. همچنین این موزه  دارای گنجینه‌ای فوق‌العاده از آثار سایر هنرمندان دوران رنسانس است.ورودی موزه: ۱۵ یورو در مکان موزه - ۱۷ یورو به صورت آنلاینوبسایت: http://louvre.fr/enموزه واتیکان - رم، ایتالیاموزه‌های واتیکان مجموعه عظیمی  از مجسمه‌ها، نقاشی‌ها و بسیاری از کارهای هنری دیگر را که پاپ‌های کلیسای  کاتولیک روم طی قرن‌های مختلف جمع‌آوری کرده‌اند، به نمایش می‌گذارد. در  مجموع پنجاه و چهار گالری وجود دارد و کل مسیرهای امتداد موزه‌های واتیکان  به طول بیش از یازده کیلومتر کشیده شده است. اهمیت این موزه به دلیل آثار  هنری دوران رنسانس متعلق به قرن ۱۴ تا ۱۷ میلادی است و سالانه حدود پنج و  نیم میلیون بیننده دارد.ورودی موزه: ۱۸ یورووبسایت: http://vaticanstate.va/enموزه ملی چین - پکن، چیناین موزه که در میدان تین‌امن  واقع شده است محلی برای نمایش هنر، فرهنگ و تاریخ چین است. در این موزه بیش  از یک میلیون شی قرار دارد که تاریخ برخی از آن‌ها به یک میلیون و هفتصد  هزار سال پیش برمی‌گردد. بسیاری از آثار و صنایع دستی که در این موزه قرار  دارد در هیچ کجای دنیا نمونه‌ایی ندارد. همچنین این موزه یکی از بزرگ‌ترین و  پربازدید‌ترین موزه‌های مدرن جهان بشمار می‌رود.ورودی موزه: رایگانوبسایت: http://en.chnmuseum.cnموزه ارمیتاژ - سن‌پترزبورگ، روسیهایالت ارمیتاژ یکی از بزرگترین  موزه‌های جهان است. گالری‌های آن شامل بیش از سه میلیون نمایشگاه به  نمایندگی از دوران باستان، اروپای غربی، خاورمیانه، روسیه و بسیاری دیگر از  دوره‌ها ، کشورها و مناطق است. بنیانگذاری آن به سال ۱۷۶۴ برمی‌گردد،  زمانی که کاترین کبیر مجموعه بزرگی از نقاشی‌های اروپای غربی را خریداری  کرد. مجموعه‌های موزه به مدت دو قرن و نیم در حال رشد بوده و هم اکنون شامل  هفده هزار نقاشی و ششصد هزار اثر گرافیکی، بیش از دوازده هزار مجسمه و  سیصد هزار کاردستی، هفتصد هزار اثر باستان‌شناسی و یک میلیون یافته  سکه‌شناسی است.ورودی موزه: ۵۰۰ روبلوبسایت: http://hermitagemuseum.orgدرباره خانواده مدیچی بنیان‌گذاران عصر رنسانس بخوانیدبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع:‌ independent.co.uk</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Mon, 24 May 2021 12:52:49 +0430</pubDate></item><item><title>دانستنی‌های خانواده مدیچی، بنیان‌گذاران عصر رنسانس</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/دانستنی-های-خانواده-مدیچی-بنیان-گذاران-عصر-رنسانس-naihhybhxhia</link><description>خاندان مدیچی از اشراف نبودندبا اینکه خاندان مدیچی (Medici  Family) از طبقه اشراف به حساب نمی‌آمدند، با این حال در این خانواده  افرادی مستعد، اعم از مهندسین، ریاضیدانان و حسابدارانی زبردست پرورش  یافتند. علی‌رغم حضور این افراد کاربلد، این خانواده از نداشتن یک سابقه  قدیمی و اشرافی متضرر می‌شد. از این رو با درست کردن شایعاتی مانند اینکه  خانواده مدیچی از نوادگان پرسیوس (Perseus)، یکی از خدایان یونانی است و یا  شایعه دیگری که در آن جد خاندان مدیچی را به عنوان یکی از شوالیه‌های  شارلمانی (Charlemagne) معرفی می‌کرد که غولی را از پا درآورده بود.خاندان مدیچی سرمایه‌دارترین خانواده در قرن پانزدهم بودندخانواده مدیچی معروف‌ترین بانک  در اروپا را راه اندازی کردند. آن‌ها بانک را «مدیچی» نام‌گذاری کردند و  اولین قوانین پیرامون قرض‌های بانکی را تدوین کردند. در مقطعی بیشترین  سرمایه اروپا، اعم از دارایی‌های اشرافیون و تجار در اختیار خانواده مدیچی  قرار داشت.در آن زمان تنها واحد پولی که  این بانک ضرب می‌کرد فلورین (Florin) نام داشت و در تمام اروپا مورد  استفاده قرار می‌گرفت. مورخین اعتقاد دارند که توپ‌هایی که برای تزیین  علامت خانوادگی مدیچی بکار گرفته شده‌اند نمادی از سکه‌های فلورین است.  امروزه این علامت خانوادگی در برخی ساختمان‌های فلورانس به چشم می‌خورد.خانواده مدیچی از مهم‌ترین پاترون‌های دنیای هنر بشمار می‌آمدند هنر در زمان رنسانس هم ارزان  نبود. خانواده مدیچی اعتقاد داشتند که مردم عادی نیز باید آثار هنری را  تماشا کنند و از آن الهام بگیرند و لذت ببرند، حتی اگر توان مالی خرید آثار  هنری را نداشته باشند.به همین دلیل است که آن‌ها به  عنوان اولین بازاریاب‌‌های هنر در تاریخ معاصر شناخته می‌شوند. خانواده  مدیچی بر این باور بودند که هزینه کردن در راه خرید اثر هنری و اهدای آن به  کلیسا مسیر آن‌ها به بهشت را هموار خواهد کرد.میکلانژ و خانواده مدیچی رابطه تنگاتنگی داشتندمیکلانژ مستقیما با خانواده  مدیچی در ارتباط بود. رابطه میان این هنرمند و خانواده مدیچی، رابطه‌ای بین  عشق و نفرت بود، با این حال بسیاری از شاهکارهای میکلانژ، مانند مجسمه  داوود، موسی و سقف کلیسای سیستین از سفارش‌های این خانواده بود. مجسمه  داوود به قدری خارق‌العاده است که به نماد شهر فلورانس بدل شده است.برخی از اعضای این خانواده به مقام پاپ دست پیدا کردندبه طور دقیق چهار پاپ از درون  خانواده مدیچی به واتیکان راه پیدا کردند. مشهور‌ترین آن‌ها جیووانی دی  لورِنزو دِ مدیچی (Giovanni di Lorenzo de Medici) بود که با نام لئو دهم  (Leo X) شناخته می‌شد و مانند سایر اقوامش علاقه بسیار زیادی به هنر داشت.  او قصد داشت تا با کمک میکلانژ باسیلیکای سنت پیتر را بازسازی کند، اما به  علت کمبود بودجه موفق به این کار نشد.به همین دلیل او «آمرزش» را  ایجاد کرد، اسنادی که اعلام می‌کرد افرادی که به کلیسای جامع کمک مالی  می‌کردند گناهانشان بخشیده می‌شد. البته همه افراد با این ایده موافق  نبودند، بخصوص کسانی که در مقابل کلیسا رشد کرده بودند، مانند مارتین لوتر  (Martin Luther).آن‌ها کیمیاگر و ریاضیدان مخصوص خانواده داشتندمدیچی‌ها در بین اعضای خانواده  کیمیاگر هم داشتند. نام او فرانچسکو دی مدیچی (Francesco di Medici) بود.  او یک اتاق مخفی داشت که به استودیو (Lo Studiolo) معروف بود و در داخل  عمارت وِکیو (Vecchio) قرار داشت. این استودیو با کمدهای پنهان و پر از  معجون‌ها و داروهای عجیب و غریب از سراسر جهان تزیین شده بود. در  داستا‌ن‌ها روایت شده که او یک کمد مخصوص برای نگهداری از ماده مخدر محبوب  خود یعنی تریاک داشت. همچنین، گالیلئو گالیله (Galileo Galilei) به عنوان  دوست صمیمی خانواده در جایگاه ریاضیدان و فیلسوف خانوادگی با مدیچی‌ها  رابطه نزدیکی داشت.آن‌ها قطعا گیاه‌خوار نبودند!خانواده مدیچی علاقه بسیاری به  انواع گوشت مانند جگر مرغ، اردک، گوشت گراز و استیک داشتند. در آن روزگار  این رژیم غذایی نه تنها ناسالم به حساب نمی‌آمد، بلکه نمایان‌گر زندگی سالم  و مرفه بود. به همین دلیل برخی از معروف‌ترین مدیچی‌ها مانند کوزیمو کبیر  از نقرس رنج می‌بردند که به عنوان بیماری پادشاهان شناخته می‌شود. با اینکه  استیک مخصوص فلورانس (Bistecca alla Fiorentina) بسیار لذیذ است، اما  پیشنهاد ما این است که نباید در تمام وعده‌های غذایی حضور داشته باشد!آن‌ها به نگهداری از آثار هنری اهمیت می‌دادندآنا ماریا لوئیزا دِ مدیچی  (Anna Maria Luisa de Medici)، از آخرین فرزندان خانواده، به دلیل عشق  بسیارش به شهر فلورانس، «پیمان‌های خانوادگی» را ایجاد کرد که حفظ هر یک از  آثار هنری خانواده مدیچی را تضمین می‌کند. در این پیمان آمده است که این  آثار هنری برای آموزش مردم در مورد خانواده مدیچی و جذب خارجی‌ها به این  ایالت است. به واسطه این پیمان امروزه در شهر فلورانس شاهد شاهکارهای دنیای  هنر، از جمله گالری اوفیتزی (Uffizi) هستیم. **picture-Med-Anna گالری  اوفیتزی را به عنوان دفتر کار خود افتتاح کردند گالری اوفیتزی در ابتدا  مکانی بود برای کسب و کار خانواده مدیچی. البته برای سایر زبان‌ها دانستن  این حقیقت شاید تا حدی قافل‌گیر کننده باشد، اما اوفیتزی به زبان ایتالیایی  به معنای «دفتر» است.هیچ اجباری برای بیرون رفتن از عمارت نبودیکی از حیرت‌انگیزترین حقایق در  مورد خانواده مدیچی این است که در صورت عدم رضایت، مجبور به قدم زدن در  بیرون نبودند. آن‌ها در عمارت پیتی (Pitti) در فلورانس زندگی می‌کردند. این  عمارت درست روبروی اوفیتزی قرار داشت. آن‌ها برای رفتن از این عمارت به  اوفیتزی باید از روی پل رودخانه آرنو (Arno River) عبور می‌کردند. آن‌ها  جورجیو واساری (Giorgio Vasari) را به منظور ساخت یک راهرو هفتصد و شصت  متری به خدمت گرفتند. این راهرو آن‌ها را از درون عمارت محل زندگی به عمارت  وکیو متصل می‌کرد. این جایی بود که دولت فلورانس برگزار شد. جمهوری تحت  کنترل خانواده مدیچی از طریق افراد نزدیک.درباره ی اهمیت انتخاب عنوان برای آثار هنری بخوانیدبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع:‌ theromanguy.com - history.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Tue, 18 May 2021 20:52:39 +0430</pubDate></item><item><title>درباره ی اثری از جورجیا اُکیف؛گل شیپوری آمریکایی شماره چهار</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/درباره-ی-اثری-از-جورجیا-اُکیفگل-شیپوری-آمریکایی-شماره-چهار-lebr8es9nttw</link><description>گل شیپوری آمریکایی شماره چهار Jack-in-the-Pulpit No.IVجورجیا اُکیف نقاشی کشیدن از  گل‌ها را در سال ۱۹۲۰ آغاز کرد. آلفرد استیگلز (Alfred Stieglitz)، عکاس  مشهور و همسر جورجیا، از مشوقین اصلی او بود که در مطرح شدن آثار جورجیا  نقش موثری ایفا کرد. در حالی که ارتباطات هنری استیگلز در شناخته شدن اُکیف  تاثیر داشت، اما استعداد و ذهنیت خارق‌العاده جورجیا بود که جایگاه او را  در دنیای هنر محکم کرد. جورجیا پس از اینکه نقاشی‌های هِنری فانتین لاتور  (Henri Fantin Latour)، نقاش فرانسوی قرن نوزدهمی که از گل‌ها نقاشی می‌کرد  را مشاهده کرد تحت تاثیر موضوع گل‌ها قرار گرفت. جورجیا تصمیم گرفت تا این  نقاشی‌ها را در ابعادی بزرگ‌تر و با رنگ‌های بارز‌تری ترسیم کند. بنابراین  اُکیف تصاویری از گل‌ها در مقیاس بزرگتر با یک پالت رنگی اشباع‌تر ایجاد  کرد.گل شیپوری آمریکایی شماره چهار  یکی از آثار بسیار مهم او در این زمینه به حساب می‌آید. این نقاشی  بزرگ‌نمایی درونی گل شیپوری آمریکایی را نشان می‌دهد. در طول تاریخ  هنرمندان شناخته‌شده‌ای چون ون‌گوگ و هنری فانتین لاتور در آثار طبیعت  بی‌جان خود گل‌های فراوانی را ترسیم کرده بودند اما تفاوت اصلی آن‌ها با  اُکیف ابعاد آثارشان بود. آثار اُکیف بسیار بزرگ‌تر از اندازه طبیعی ترسیم  شده‌اند. ابعاد اثر گل شیپوری آمریکایی شماره چهار، بدون در نظر گرفتن قاب  آن، ۱۰۲ سانتی‌متر ارتفاع به عرض۷۶ سانتی‌متر است.نقاشی‌های گل جورجیا اُکیف از  زمان خلق شدن تا به امروز بسیارمورد بحث بوده است. بسیاری از افراد  گفته‌اند كه گل‌های او نمایانگر جنسیت زن و تمایلات جنسی است. هرچند که او  در مصاحبه‌ای گفته بود «آیا دنیای هنر و عموم مردم هرگز از جستجوی دستگاه  تناسلی در هنر منصرف می‌شوند؟ آیا ما تا این حد درباره مسائل جنسی وسواس  داریم؟»جورجیا ای اثر را به عنوان بخشی  از جستجوی هنری خود خلق کرد. او به دنبال دیدن شعر در طبیعت و زیبایی در  هندسه بود. در حالی که گل‌های او انفجارهای بصری واسیلی كاندینسكی یا  مطلق‌های مستقیم پیت موندریان را ندارند، اما به انتزاع مرز دارند. گل  شیپوری آمریکایی شماره چهار، مانند بسیاری دیگر از نقاشی‌های گل او، از  مقیاس بزرگ، کاهش رنگ و ریتم پژواک‌وار استفاده می‌کند. از این رو، جورجیا  اوکیف قصد داشت تا تنها گل‌هایی را که نقاشی کرده است تکرار نکند. او قصد  داشت معنای بصری آن‌ها را روشن کند. بنابراین، جورجیا اُکیف را می‌توان  مادر مدرنیسم آمریکایی و گل شیپوری آمریکایی شماره چهار را به عنوان یکی از  بزرگترین آثار وی در حمایت از این عنوان دانست.درباره ی اهمیت انتخاب عنوان برای آثار هنری بخوانیدبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع: ‌dailyartmagazine.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Fri, 07 May 2021 15:03:09 +0430</pubDate></item><item><title>اهمیت انتخاب عنوان برای آثار هنری در چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/اهمیت-انتخاب-عنوان-برای-آثار-هنری-در-چیست-xlioez4wxx40</link><description>اهمیت انتخاب عنوان برای آثار  هنری در چیست و چگونه برای آثار خود عنوان انتخاب کنیم؟ هنرمندان معمولا  دچار این سوال هستند که آیا برای اثر خود عنوانی انتخاب کنند یا خیر؛ جواب  این سوال یک بله بسیار محکم است. برای شروع باید گفت که عنوان همیشه چیز  جدیدی را به اثر اضافه می‌کند. دست آخر عنوان اطلاعات بیشتری را در رابطه  با اثر در اختیار مخاطبین می‌گذارد. این گونه تصور کنید که قصد خرید اثر  هنری را دارید، از این اثر دو نسخه موجود است که  به غیر از عنوان، نه از  نظر ظاهری و نه قیمتی کوچک‌ترین تفاوتی با یکدیگر ندارند. یکی از آثار  عنوان دارد و دیگری بدون عنوان است؛ شما کدام اثر را انتخاب می‌کنید؟ اگر  شما هم مانند اکثر افراد انتخاب کنید، اثری که عنوان دارد را خریداری  خواهید کرد. به این علت که در ساده‌ترین شکل اثری که عنوان دارد، با  هزینه‌ای مشابه، چیزی بیشتر از اثری که عنوان ندارد برای خریدار خواهد  داشت.از طرفی دیگر عناوین مانند  دریچه‌ای به درون شخصیت شما عمل می‌کنند. برای مثال افرادی که شناختی از  شما و روحیات شما به عنوان یک هنرمند ندارند و به صورت کاملا اتفاقی از  آثار شما بازدید کرده‌اند از طریق عنوان آثار با کاراکتر شما ارتباط  قوی‌تری برقرار خواهند کرد. برای افرادی که علاقه زیادی به هنر ندارند،  عناوین آثار آن‌ها را درگیر فضای ذهنی هنرمند خواهد کرد و انگیزه بیشتری  برای دنبال کردن آثار هنرمندان در این افراد ایجاد خواهد شد. عناوین جذاب  مخاطبین را به جستجو و یادگیری ترغیب می‌کند.نکته دیگری که باید در نظر گرفت  اینترنت است. در عصر اینترنت شما از هر کجا قابلیت جستجو کردن را خواهید  داشت. در این میان اما آثار هنری که عنوان دارند یک پله از آثاری که عنوان  ندارند جلوتر هستند. هرچقدر که هنرمند فرصت‌های بیشتری برای دیده شدن اثرش  در اختیار مخاطب بگذارد، طبیعتا اثر او مخاطبین بیشتری خواهد داشت. با توجه  به تمام این حقایق، برخی هنرمندان در انتخاب عنوان برای آثار خود به مشکل  برمی‌خورند، اما ما تصمیم داریم که در این مطلب با نشان دادن راهکار‌های  ساده‌تر مسیر انتخاب عنوان را برای هنرمندان هموار کنیم.با عناوین مانند کلیدواژه‌ها رفتار  کنید. توجه کنید که چه کلمه‌ای بیان‌گر مهم‌ترین بخش از اثر شما است. زمانی  که می‌خواهید اثر خود را توصیف کنید از چه کلماتی استفاده می‌کنید. این  کلمات برای شروع بهترین گزینه‌ها هستند.عناوین در زمان صرفه‌جویی می‌کنند؛ به  این منظور که اکثر مخاطبین برای کنکاش در اثر شما وقت نمی‌گذارند. عنوان به  آن‌ها یک نقطه شروع می‌دهد تا سرعت خود را کم کرده و عمیق‌تر در اثر جستجو  کنند.عنوانی انتخاب کنید که اصل مطلب را در رابطه با موضوع اثر ادا کند.انتخاب عنوان باید بیان‌گر آنچه شما را  برای خلق این اثر ترغیب کرده است باشد. عنوانی قوی در رساندن پیغام اثر به  مخاطب بسیار موثر است. عناوین جالب، توجه مخاطبین را به اثر شما جلب خواهد  کرد.به استفاده از عناوینی فکر کنید که  اطلاعات خاصی درباره اثر ارائه می‌دهند. بسیاری از مردم بیش از حد خجالتی  هستند و پرسش پیرامون موضوع اثر برایشان ساده نیست و از همین رو به آرامی  از کنار اثر خواهند گذشت. عناوین حداقل به بینندگان فرصتی برای مبارزه  می‌دهند تا بفهمند به چه چیزی نگاه می‌کنند.اگر در ترکیب‌بندی اثر نام‌های مشخص و  قابل شناسایی وجود دارد، مانند مکان‌های جغرافیایی، مکان‌های دیدنی،  گونه‌های گیاهان یا حیوانات یا زندگی دریایی‌، افراد، اشیاء و غیره، در  مورد گنجاندن این نام‌ها در عنوان خود جدی فکر کنید. به این ترتیب ، ممکن  است هنر شما در نتایج جستجوی آن نام های مناسب پیدا شود. به عنوان مثال ،  کسی که در جستجوی اطلاعات مربوط به دلتا رودخانه می سی سی پی است ممکن است  نقاشی شما را در نتایج جستجو پیدا کند و آن را آنقدر دوست دارد که تصمیم می  گیرد بیشتر به هنر شما نگاه کند یا حتی ممکن است با شما تماس بگیرد.یک عنوان خوب به مخاطب کمک می‌کند تا  اجزاء کم‌تر نمایان اثر را مشاهده کند. برای مثال یک نقاشی فیگوراتیو  می‌تواند موضوعاتی چون کودکی، خانواده، خاطرات و تجارب جوانی در خود  گنجانده باشد، اما دریافت این موضوعات برای مخاطب به همراه یک عنوان مناسب  به مراتب آسان‌تر است. عنوان به مخاطب کمک می‌کند تا آنچه که هنرمند در اثر  پیاده کرده بهتر ببیند.ترجیحا برای اثر خود عنوانی در نظر  بگیرید که ارتباطی با موضوع و ترکیب‌بندی اثر داشته باشد. دست آخر عناوینی  که مستقیما از اثر نشات گرفته‌اند به مخاطب این فرصت را می‌دهد تا در این  مسیر با هنرمند همراه شود.عناوین رمزآمیز که به وضوح با ترکیب‌ها  یا موضوعات هنری شما ارتباط ندارند، می‌توانند گاهی به نفع شما عمل کنند.  اما باید عناوینی باشند که به آن فکر شده. موارد خوب می‌توانند بینندگان را  مجذوب کنند تا جایی که آن‌ها وقت خود را صرف تلاش برای کشف معانی اثر  می‌کنند، درست مانند کشف اسرار یا معماهای جذاب.از عناوینی استفاده کنید که مخاطب را  مجاب به تماشای اثر کند و در عین حال سوالاتی برای او مطرح شود. عناوین غیر  قابل پیش‌بینی و جذاب اشتیاق بیشتری را برای مخاطب، نسبت به عناوین ساده  ایجاد خواهد کرد. برخی هنرمندان در انتخاب عناوین به قدری ماهر هستند که  مخاطبین تنها برای دانستن عناوین و چگونگی انتخابشان کارهای هنرمند را زیر و  رو می‌کنند.استفاده از کلمات غیر معمول جذاب‌تر  است. حداقل بازدیدکنندگان با دیدن عناوین خلاقانه سرعت خود را کم خواهند  کرد و همین به آن‌ها فرصت کنکاش در اثر را خواهد داد. همچنین عناوین خاص در  جستجوهای اینترنتی راحت‌تر رویت می‌شوند. اما باید مراقب بود که این کلمات  ارتباط مستقیم با اثر داشته باشد، در غیر اینصورت به نظر خواهد رسید که  هنرمند تنها برای مطرح شدن آثارش از این شیوه استفاده کرده است.برای آثار خود از عناوین متفاوت استفاده  کنید. تمامی این عناوین گوشه‌ای از ذهنیت شما را مخابره می‌کند. مجموعه  آثار هنرمند با عناوین متفاوت مانند دروازه‌ایی به درون ذهن اوست و از این  رو به مخاطب کمک می‌کند تا ارتباط عمیق‌تری با هنرمند و اثرش برقرار کند.  عناوین متفاوت برای هر اثر در به حداکثر رساندن نتایج جستجوی اینترنتی  بسیار تاثیرگذار است.اغلب گردانندگان گالری‌ها نیز از آثار  با عنوان استقبال می‌کنند. بعلاوه که عناوین خوب کار آن‌ها در قسمت فروش را  آسان‌ می‌کند. و به این فکر کنید که در صورت نبود عنوان، لیست آثار شما به  چه شکل در اختیار مخاطبین قرار می‌گیرد؟ به صورت قیمت یا سایز؟عناوین نه تنها امروز کارایی دارند،  بلکه در آینده به کیوریتورها، گالری‌ها، مجموعه‌داران و مورخین هنری این  امکان را می‌دهند تا آثار هنری را دنبال کنند و اطلاعاتی چون زمان تولید،  ذهنیت هنرمند، خریدار و مکان نگهداری اثر را به سادگی بدست آورند.اما در انتها به چند نکته که تا حد امکان در انتخاب عنوان برای اثر هنری خود باید از آن‌ها پرهیز کرد اشاره خواهیم داشت:به هیچ وجه آثار خود را با اعداد  نام‌گذاری نکنید. نه تنها اعداد ذهنیتی که در پس اثر نهفته را بازگو  نمی‌کنند، بلکه کار جستجوی اینترنتی را برای مخاطبین سخت‌تر می‌کنند.از تکرار یک عنوان با اعداد مختلف  بپرهیزید. برای مثال عنوان آثار خود را منظره ۱، منظره ۲، منظره ۳ نگذارید.  این روش جستجوی پیرامون آثار شما را محدود می‌کند.از «بدون عنوان» برای عنوان استفاده  نکنید. نه تنها در تشخیص یک اثر هنری از اثر دیگر کارایی ندارد، بلکه  احتمال یافتن آنلاین آن را از بین می‌برد.درباره ی فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی آن‌ها بخوانیدبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع:‌ artbusiness.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sun, 02 May 2021 14:39:45 +0430</pubDate></item><item><title>&#34;درباره ی لئوناردو داوینچی&#34;</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/درباره-ی-لئوناردو-داوینچی-ad0tvf3lryin</link><description>&#34;هنر هیچ‌گاه پایان نمی‌یابد، بلکه رها می‌شود&#34;لئوناردو به همراه میکل‌آنژ و  رافائل یکی از ستون‌های دوره رنسانس ایتالیا محسوب می‌شود. او در سال ۱۴۵۲  متولد شد، مسیر حرفه‌ای او هنگامی که این دوره عالی هنری در حال مطرح شدن  بود آغاز شد و او در طول زندگی حرفه‌ای خود همچنان در کنار هنرمندان جوان  به کار خود ادامه داد.او نام فامیلی حقیقی نداشتبا اینکه از او به سادگی به  عنوان «داوینچی» یاد می‌شود، اما حقیقت این بود که او نام فامیلی نداشت و  «داوینچی» در زبان ایتالیایی تنها به معنی «از اهالی وینچی» است. البته در  آن دوران شرایط اینگونه بود و تنها خانواده‌های مهم از نام فامیلی برخوردار  بودند. از این رو امروزه خیلی از موزه‌ها و کتاب‌های تاریخ هنری از او  تنها به عنوان «لئوناردو» یاد می‌کنند.او یک فرزند نامشروع بودپدر او یک دفتردار مهم اهل  فلورانس به نام سن پیه‌رو بود و مادرش دختری دهقان به نام کاترینا بود.  کاترینا پس از تولد لئوناردو با یک صنعت‌گر ازدواج کرد. هرچند سن پیه‌ترو  از لئوناردو به عنوان فرزند مشروع خود نگهداری کرد و او را در عمارت خود  بزرگ کرد. او دوازده خواهر و برادر ناتنی داشت که همگی از او کوچک‌تر بودند  و از این رو ارتباط بسیار ناچیزی با آن‌ها برقرار می‌کرد.او تحصیلات رسمی نداشتبا وجود تمام نبوغ او، شاید  تعجب‌آور باشد که بدانید لئوناردو تحصیلات رسمی زیادی دریافت نکرده است. او  اصول خواندن، نوشتن و حساب را آموخت، اما بیشتر یادگیری عمیق او در اواخر  زندگی بود. برای مثال فراگیری زبان لاتین، که زبان آکادمیک در آن دوران بود  را به صورت خودآموز فرا گرفت. همچنین ریاضیات که لئوناردو شیفته آن بود از  سی سالگی وارد زندگی این هنرمند شد.او زیاد نقاشی نمی‌کردعلی‌رغم اینکه از او به عنوان  یکی از برجسته‌ترین هنرمندان تاریخ یاد می‌شود، لئوناردو زمان زیادی را به  نقاشی اختصاص نمی‌داد، به طوری که در حال حاضر تنها هفده اثر است که به او  نسبت داده می‌شود. بخشی از این موضوع به خاطر مشغله ذهنی او بود. او که  مشغول تحقیقات علمی و امور مهندسی بود، اغلب کمیسیون‌ها را قبول نمی‌کرد یا  خیلی نقاشی نمی‌کشید.لئوناردو شیفته آناتومی انسان بودسیری ناپذیری لئوناردو در زمینه  دانش علاقه او را نسبت به آناتومی بدن انسان جلب کرد. او اصراری نداشت تا  دانشی که وجود داشت را فرا بگیرد، از این رو و برای تعمیق در این مسیر حدود  سی کالبد شکافی در بیمارستان‌های فلورانس، میلان و رم انجام داد. اشتیاق  او به آناتومی بسیار زیاد شد، به طوری که فارغ از تأثیر آن بر کار هنری وی،  به حوزه‌ای برای  تحقیقات هنری او بدل شد. نقاشی‌های او که نشان می‌دهد  چگونه مغز، قلب و ریه‌ها به عنوان هسته اصلی بدن کار می‌کنند، هنوز هم به  عنوان یک موفقیت بزرگ در علم شناخته می‌شود. در واقع، نقاشی‌های آناتومیکی  او کمک کرد تا زمینه‌ای برای تصویر‌سازی علمی مدرن فراهم شود.بیل گیتس یکی از دفترچه‌های او را خریداری کرده استشخصی با این دانش حتما در نوشتن  هم مهارت داشته است. بسیاری از دست‌نوشته‌ها و دفترچه‌های لئوناردو در  موسسات مهمی مانند کتابخانه بریتانیا یا در موزه ویکتوریا و آلبرت قرار  دارند به غیر از یکی که در اختیار بیل گیتس، بنیان‌گذار و مالک شرکت  مایکروسافت است. بیل گیتس این دفترچه را در سال ۱۹۹۴ با مبلغ ۳۰.۸ میلیون  دلار خریداری کرد. این دفترچه هفتاد و دو صفحه دارد و بین سال‌های ۱۵۰۶ تا  ۱۵۱۰ نوشته شده است.مهم‌ترین اثر او به واسطه جنگ از بین رفتاکثرا لئوناردو را با شاهکارهای  هنری مانند مونالیزا و شام آخر می‌شناسند، اما مهم‌ترین اثر او مجسمه‌ایی  بود که پسر فرماندار میلان، فرانچسکو اسفورزا (Francesco Sforza)، به او  سفارش کرد که به واسطه جنگ از بین رفت. در سال ۱۴۸۲ لئوناردو فلورانس را به  مقصد میلان و به منظور انجام این پروژه هنری ترک کرد. لئوناردو هفده سال  زمان لازم داشت تا این اثر به اتمام برسد. در سال ۱۴۹۳ لئوناردو طرح سفالی  مجسمه را آماده کرد تا بعد از اضافه کردن جزئیات برای قالب‌گیری برنز آماده  شود. در همین حین حمله ارتش فرانسه بیش از هر چیزی احساس می‌شد، از این رو  تمامی برنزی که برای ساخت این اثر در نظر گرفته شد برای ساخت توپ بکار رفت  و به این ترتیب مهم‌ترین اثر لئوناردو هیچ‌گاه به اتمام نرسید.درباره ی_ پیکاسو_ مارسل دوشان _ ون‌گوگ_ سالوادور دالیاینجا بخوانیدبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع: mymodernmet.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Fri, 30 Apr 2021 00:57:16 +0430</pubDate></item><item><title>دیدن آثار هنری آنلاین یا حضوری؟</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/دیدن-آثار-هنری-آنلاین-یا-حضوری-f6rsg4r0nedf</link><description>در حال حاضر و با توجه به  اتفاقاتی در سالی که گذشت رخ داد تماشای آثار هنری بصورت آنلاین اهمیت  بسیاری پیدا کرده است؛ و تعداد افرادی که به تماشای آثار هنری بصورت آنلاین  رو آورده‌اند روزانه افزایش پیدا می‌کند. هرچند در این میان تعدادی از  افراد هم هستند که باورهای سنتی‌تری را دنبال می‌کنند و همچنان اعتقاد  دارند که تنها راه تماشای درست آثار هنری به صورت حضوری است. آنها دلایلی  را ذکر می‌کنند از جمله اینکه بینندگان آنلاین نمی‌توانند جاذبه، حضور،  مقیاس، بافت، رنگ، ظرافت، کمال، نقص، ذات، عواطف، هاله‌ها، معنویت‌ها،  شدت‌ها یا عمق هنر را احساس کنند یا تجربه کنند. به اعتقاد این افراد درک  این جزییات تنها در صورتی رخ می‌دهد که بیننده از نزدیک اثر را مشاهده کند.بدون شک تمامی این نکات درست  است و تمامی افرادی که به هنر علاقمند هستند به این اصل واقفند. اما در حال  حاضر که شرایط در حال تغییر است بهترین کار بالا بردن کیفیت و کارایی برای  تماشای آنلاین آثار هنری است. در دنیای امروز و با توجه به پیشرفت  روزافزون تکنولوژی می‌توان ساز و کاری بنا کرد که تماشای آثار هنری آنلاین  به اندازه تماشای حضوری آثار برای بازدیدکنندگان لذت‌بخش باشد. تغییر مسیری  که بشر پیش گرفته بدست ما نیست اما می‌توان برای بالا بردن کیفیت در آینده  قدم برداشت. خبر خوب این است که برنامه‌نویسان و مهندسان با استعداد و  بسیار ماهر در حالی که ما صحبت می‌کنیم مشغول کار هستند و تلاش می‌کنند تا  مشاهده آنلاین را به اندازه دیدن حضوری آثار هنری غنی و جذاب کنند. حال  می‌‌خواهیم به نکاتی از این دست اشاره کنیم:در فضای آنلاین آثار هنری بسیار بیشتری نسبت به موزه‌ها و گالری‌ها در دسترس بینندگان قرار می‌گیرد.سرعت بالاتر برای تماشای انبوه آثار هنری.شما می‌توانید از هر دوره زمانی و هر گوشه از کره زمین آثار و هنرمندان جدید و مهیج را کشف کنید.نیازی نیست که به صورت آنلاین با کسی  صحبت کنید. شما می‌توانید در مورد هر اثر هنری که با آرامش به دنبال آن  هستید تصمیم خود را بگیرید. بدون تداخل می‌توانید حقایق را مرور کنید،  تحقیق کنید و اطلاعات مورد نیاز خود را جمع‌آوری کنید. شما می‌توانید نظرات  خود را شکل دهید. این لذت بدون وقفه کاملاً مطابق با شرایط شما است. تمام  وقت شماست.شما می‌توانید با هنرمندان، پرسنل  گالری، کیوریتورها، منتقدان و سایر افراد که هرگز نتوانسته‌اید شخصاً با  آن‌ها ملاقات یا ارتباط برقرار کنید بصورت آنلاین ملاقات کرده و با آن‌ها  وارد گفتگو شوید.دسترسی به پرسنل گالری و هنرمندان بصورت آنلاین به مراتب آسان‌تر است تا در زندگی واقعی.دیدن یک اثر بصورت آنلاین ذوق بیشتری را برای دیدن اثر به شکل حضوری در شما ایجاد می‌کند.تماشای اثر آنلاین برای افرادی که در  فضای عمومی مثل گالری‌ها راحت نیستند گزینه مناسب‌تری است. بسیاری از  خریداران احتمالی می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که آنچه را که آن‌ها نگاه  می‌کنند دوست دارند یا خرید آن را قبل از دیدن حضوری از طریق درمیان گذاشتن  نظرات خود بصورت آنلاین با افراد آگاه نهایی کنند.قیمت اغلب آثار هنری در فضای آنلاین  مشخص است و برای بسیاری از خریداران در اختیار داشتن قیمت آثاری که به  آن‌ها علاقمند هستند حائز اهمیت است.خرید اثر هنری به صورت آنلاین به مراتب  ساده‌‌تر از خرید بصورت حضوری است. بسیاری از فروشنده‌ها و خریداران از  فروش‌های حضوری احساس آرامش نمی‌کنند.هنرمندان و گالری‌ها قابلیت مدیریت هر  چه دقیق‌تر آثاری را که نمایش می‌دهند را دارند و در عین حال توضیحاتی  پیرامون نحوه نمایش خود را نیز ضمیمه می‌کنند.در فضای آنلاین هنرمندان و گالری‌ها این  امکان را دارند تا آثار خود را در فضاهای داخلی به خریداران نشان دهند و  از این رو فروش موفق‌تری خواهند داشت.هنرمندان می‌توانند نکات و جزییاتی از  آثار خود را در فضای آنلاین به نمایش درآورند که کمتر ببینده‌ای در بازدید  حضوری به آن دقت خواهد کرد.هنرمندان و گالری‌ها می‌توانند با قرار  دادن اشیاء مشترک در تصاویر خود برای مقایسه، مانند یک مداد یا خط‌کش، از  نماهای نزدیک برای مقیاس گذاری جزئیات یا مناطق کوچک هنری استفاده کنند.  این امر درک بهتری از پیچیدگی، دقت، مهارت یا میزان کار لازم برای ایجاد  این اثر هنری را به بینندگان می‌دهد.هنرمندان و گالری‌ها می‌توانند بخش‌هایی  از اثر را نشان دهند كه مردم معمولاً به آن‌ها نگاه نمی‌كنند یا به آن‌ها  فكر نمی‌كنند مانند پشت، پایین، لبه‌ها یا كناره‌ها كه فقط در صورت مشاهده  فیزیکی اثر هنری بر روی دیوار یا پایه یا بیرون آوردن از قاب آن قابل  مشاهده است.تصاویر خوب از نزدیک می‌توانند جزئیات را حتی بهتر از تماشای آن‌ها با چشم غیر مسلح نشان دهند.هنرمندان و گالری‌ها می‌توانند بخش‌ها  یا حوزه‌های هنری را به نمایش بگذارند که در غیر این صورت بینندگان ممکن  است آن‌ها را از دست بدهند یا از آن‌ها چشم‌پوشی کنند یا حتی فکر نمی‌کنند  که به آن‌ها نگاه کنند.اگر بینندگان آنلاین درباره هنر سوالاتی  دارند یا می‌خواهند قسمت‌های خاصی را کمی بهتر ببینند تا تجربه کامل‌تری  داشته باشند، هنرمندان و گالری‌ها می‌توانند این تصاویر را برای آن‌ها  ارسال کنند.مردم می توانند در تمام ساعات شبانه روز  به صورت آنلاین آثار هنری را مشاهده کنند. هیچ ساعتی وجود ندارد، زمان باز  یا بسته شدن، روشن و خاموش شدن چراغ‌ها، اعلامیه‌های بسته شدن، دستیاران  گالری که به شانه شما ضربه می‌زنند، محافظانی که شما را بیرون می‌کنند و  غیره.بینندگان آنلاین می‌توانند در اوقات  فراغت خود و تا زمانی که بخواهند آثار هنری را ببینند. آن‌ها لازم نیست  نگران ازدحام جمعیت و محدودیت‌های زمانی باشند، اینکه آیا جلوی دید کسی را  می‌گیرند، آیا کسی دید وی را کور می‌کند، بعلاوه که از سر و صدای پس زمینه  دیگر خبری نیست.بینندگان آنلاین آثار هنری می‌توانند  تمام وقت و توجه خود را به تماشای آثار هنری بدهند. وقتی حضوری به موزه و  گالری می‌روید، انواع حواس پرتی‌ها وجود دارد که باعث ایجاد اختلال در لذت  بردن شما از تماشای اثر هنری می‌شود.برای بسیاری از افراد که دانش کافی درباره هنر ندارند پرسیدن سوال پیرامون مسائل هنری بصورت آنلاین روش ساده‌تری محسوب می‌شود.شما برای تماشای یک اثر هنری بصورت آنلاین می‌توانید ساعت‌ها وقت بگذارید، اتفاقی که در دنیای حقیقی دشوار خواهد بود.شما می‌توانید هنگام تماشای آثار هنری بصورت آنلاین بخورید، بنوشید و هر آنچه که دوست دارید دود کنید.شما با هر پوششی که دوست داشته باشید می‌توانید به تماشای آثار هنری آنلاین بنشینید.بینندگان آنلاین نیازی به رانندگی یا  حمل و نقل عمومی ندارند، در ترافیک گیر نمی‌کنند، برای پیدا کردن جای پارک  دردسری متحمل نخواهند شد، در صف منتظر نمی‌مانند و غیره.برای تماشای آنلاین آثار هنری شما هزینه‌ای نمی‌کنید.موقعیت جغرافیایی هنرمند و گالری در  تماشا و خرید‌های آنلاین اهمیتی ندارد، چرا که تمام مردم از سراسر جهان  می‌توانند از آثار هنری لذت ببرند.در بازدید آنلاین دیر یا زود رسیدن وجود خارجی ندارد.با در نظر گرفتن تمامی مواردی که ذکر شد شاید تماشای آثار هنری به صورت آنلاین تجربه‌ فوق‌العاده‌ای را برای شما رقم بزند.درباره ی فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی آن‌ها اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع:‌ artbusiness.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sun, 25 Apr 2021 10:33:42 +0430</pubDate></item><item><title>عکاسی که با دوربین خود داستان آثار مهم هنری را از دید هنرمندان بازسازی می‌کند؛ بخش اول</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/عکاسی-که-با-دوربین-خود-داستان-آثار-مهم-هنری-را-از-دید-هنرمندان-بازسازی-می-کند-بخش-اول-fqtew8fummjh</link><description>«دَن  بانینو» (Dan Bannino) هنرمند ایتالیایی در پروژه که اخیرا آن را به اتمام  رسانده است سعی کرده تا داستان آثار هنری مهم را از دید هنرمندان خالق این  آثار بازسازی کند. بانینو برای این پروژه نسبتا دشوار حدود ۳ ماه زمان صرف  کرد. او نام این پروژه را «از درون چشم هنرمند» گذاشت و برای تکمیل این  پروژه حدود چهار هزار مایل، بین ۲۲ شهر در فرانسه و اسپانیا، به منظور  بازسازی این تصاویر مسافرت کرد. او می‌نویسد «برای شروع این پروژه از جنوب  فرانسه و به دنبال فضاها، رنگ‌ها و غذاهایی که برای استادکاران قدیمی منبع  الهام بوده سفر خود را شروع کردم» او ادامه می‌دهد که «برای اینکار به  مکان‌هایی که این هنرمندان در آنجا قدم می‌زدند، ایده‌پردازی و خلق  می‌کردند سر زدم و گذشته آن‌ها را از بین نزدیکان، محلی‌ها و داستان‌های  رایج بین مردم دنبال کردم.»زمانی که بانینو اطلاعات مورد نظر خود را یافت، ده صحنه از خلق آثار مهم این هنرمندان چیره‌دست را با کمک دوربین عکاسی بازسازی کرد.فرانسیس گویا Francisco Goyaگویا  یکی از معدود هنرمندان قدیمی است که هم در طول حیات هنرمندی مشهور بود و  هم پس از مرگ بر شهرتش افزوده شد. تکنیک او بارها مورد مطالعه قرار گرفته و  همچنان رمزآلود است. او برای آخرین ضربه‌های قلم خود شیوه جدیدی ابداع  کرد. او صبر می‌کرد تا نور روز بگذرد و با شروع تاریکی کلاه شاپو مخصوص  خود، که تعدادی شمع بر روی لبه‌ آن کار گذاشته بود را بر سر می‌گذاشت؛  شمع‌ها را دانه دانه روشن می‌کرد و با استقبال از نور شمع‌ها، به آرامی  تاریکی را در آثار خود به تصویر می‌کشید.آنری دو تولوز لوترک Henri de Toulouse-Lautrecآنری  دو تولوز لوترک از همنشینی با دوستان و خانواده بسیار لذت می‌برد و گاها  تمام زمان خود را صرف آشپزی و خوردن و نوشیدن با نزدیکان صرف می‌کرد. با  این حال، این نقاش فرانسوی، قبل از سر رسیدن مهمانان برای صرف غذا، درون  تمامی تنگ‌های آب ماهی قرمزهایی رها می‌کرد تا مطمئن شود که مهمانانش به  جای نوشیدن آب، شراب می‌نوشند. به این طریق هیچ مهمانی نبود که بعد از صرف  شام مست نباشد.وینسنت ون‌گوگ Vincent van Goghون‌گوگ از جمله هنرمندانی بود که در طول  عمر خود با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم کرد و از او به عنوان نقاشی که  گوش خود را برید یاد می‌شود. اما مطالعات اخیر نشان می‌دهد که ماجرای بریده  شدن گوش این هنرمند در یک درگیری با دوست هنرمندش، پل گوگن (Paul  Gauguin)، رخ داده است. گوش چپ او به کل بریده شده بود (برخلاف این باور که  تنها تکه‌ای از گوش او بریده شده) و وینسنت علی‌رغم خون‌ریزی شدید گوش خود  را در کاغذی پیچید و به فاحشه‌خانه مجاور برد. او گوش خود را به یکی از  کارمندان آنجا هدیه کرد که این زن با دیدن این هدیه از حال رفت و بیهوش شد.پیه‌ر آگوست رِنوآر Pierre Auguste Renoirافراد کمی می‌دانند که پیه‌ر  آگوست رنوآر در ۲۵ سال آخر زندگی خود از بیماری آرتروز رنج می‌برد. در یک  فیلم نادر از سال ۱۹۱۵، رنوآر ۷۴ ساله را می‌بینیم که در زیر سه پایه خود  نشسته است و روی بوم رنگ می‌زند؛ در حالی که پسر کوچکش کلود، ۱۴ ساله، کنار  او ایستاده تا پالت را آماده کند و قلم مو را در دست پدرش که برای همیشه  گره خورده قرار دهد. رنوآر در سال‌های آخر عمر خود روی صندلی چرخ‌دار  می‌نشست و برای حرکت شدیدا به کمک دیگران محتاج بود. گاهی اوقات درد‌های او  به قدری زیاد بود که دچار تشنج می‌شد، اما با این حال تا لحظه آخر دست از  نقاشی کشیدن برنداشت.اِل گرِکو El Greco اِل گرکو (دومنیکو تئوتوکوپولی) از یونان به شهر توله‌دو (Toledo) در اسپانیا  مهاجرت کرد و به سرعت پله‌های شهرت و ترقی را طی کرد. او به سرعت به یکی از  پردرآمدترین هنرمندان دوران خود بدل شد. با اعتماد به نفس، ولخرجی و  سرکشی، ال گرکو نوازندگان را استخدام ‌می‌کرد تا در حالی که او غذا می‌خورد  و به دلیل عدم پذیرفتن خواسته‌های مشتری‌هایش به خود افتخار می‌کرد برای  او بنوازند.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنی منبع: petapixel.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Tue, 20 Apr 2021 17:20:23 +0430</pubDate></item><item><title>&#34;درباره ی سالوادور دالی&#34;</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/درباره-ی-سالوادور-دالی-hia8ooed17lf</link><description>«کسانی که نمی‌خواهند از چیزی تقلید کنند هرگز چیزی تولید نمی‌کنند»سالوادور دالی با بیش از شش دهه  فعالیت هنری، بدون شک یکی از تاثیرگذارترین چهره‌ها در هنر مدرن است. او  پس از مرگ در سال ۱۹۸۹، میراث حیرت‌انگیزی را از خود بجا گذاشت که نه تنها  معروف‌ترین نقاشی‌های سورئالیستی او را شامل می‌شود، بلکه مجسمه‌سازی،  فیلم، عکاسی و موارد دیگر را نیز در بر می‌گیرد. دالی از زمان کودکی به  عنوان یک شخصیت عجیب و غریب، دوست داشت مرزها را هم در زندگی شخصی و هم در  زندگی شغلی خود کنار بگذارد. او همچنین یک انسان خوش‌گذران بود و در تبلیغ  کارهای خود استاد. در این مطلب به چندی از حقایق شگفت‌انگیز زندگی این  هنرمند پرآوازه خواهیم پرداخت. او باور داشت که رستاخیز برادر فوت شده‌اش  است سالوادور تنها نام در خانواده دالی نبود. نام پدر و برادر بزرگ‌تر او  نیز سالوادور بود. بردار او نه ماه قبل از تولد دالی هنرمند فوت کرد. مادر و  پدر او در سن پنج سالگی سالوادور را بر سر مزار برادرش بردند و به او  گفتند که او رستاخیز برادر بزرگ‌ترش است. سالوادور این گفته مادر و پدرش را  قبول کرد. بعدها اذعان داشت که برادرش نسخه ابتدایی کاملا مطلق او بوده  است و جایگاه برادرش در آثارش نمود پیدا کرد.او نقاشی را در کودکی آغاز کرد اولین اثر تکمیل شده سالوادور  دالی «منظره فیگور‌س» نام دارد که در شش سالگی به پایان رسید. تصویری از  تپه‌های کاتالان، محل زندگی او در این تابلو نقش بسته بود. این اثر نشان از  نبوغ و استعداد بالای این هنرمند جوان داشت. در حال حاضر از این اثر در  موزه سالوادور دالی در سنت‌پیترزبورگ فلوریدا نگهداری می‌شود.دالی دو بار از مدرسه هنر اخراج شد برای اثبات روحیه  طغیان‌گری که داشت همین بس که او دو بار از مدرسه هنر اخراج شد. دالی که  فعالیت هنری را از کودکی و تحت آموزه‌های مادرش فرا گرفته بود، کنار آمدن  با چهار چوب‌های مدرسه سخت بود. شاید پوشش خاص و رفتار عجیب او با این  موضوع بی ارتباط نبود. سالوادور دالی هیچگاه از دانشگاه فارق‌التحصیل نشد.  نوبت اول به علت شرکت در تظاهرات دانشجویی از دانشگاه اخراج شد و بار دوم  درست قبل از امتحان‌های نهایی در سال ۱۹۲۶ از دانشگاه اخراج شد. دالی  هیچگاه از مواد مخدر استفاده نکرد با اینکه نوع رفتار و آثار او این باور  را در مخاطبین تداعی می‌کرد، اما سالوادور هیچگاه از مواد مخدر استفاده  نکرد. در مصاحبه‌ای که در سال ۱۹۳۰ صورت گرفت گفت «من مخدر استفاده  نمی‌کنم، من خودِ مخدرم». دالی شیوه‌ای برای الهام گرفتن ابدا کرد که بعدها  به روشی برای هنرمندان جنبش سورئال بدل شد. او مدت‌ها به یک شی خیره می‌شد  تا در نهایت اجسام در چشمان او تغییر کنند و به جسمی دیگر تبدیل شوند.سایر هنرمندان سورئالیست از حضور او خوشحال نبودند در ابتدای  مسیر بسیاری از هنرمندان جنبش سورئال با دالی رابطه خوبی نداشتند. برخی علت  این امر را هم‌ذات پنداری دالی با هیتلر می‌دانستند. اکثر هنرمندان سورئال  رویکردی کمونیستی داشتند حال اینکه دالی با فاشیست‌ها ارتباط برقرار  می‌کرد. در مصاحبه‌ای گفته بود «همانطور که سایر مردها در خواب زن‌ها را  می‌بینند، من خواب هیتلر را می‌بینم». او تا جایی پیشرفت که هیتلر از آثارش  سر در‌آورد. برای مثال در سال ۱۹۵۸ اثر خلق کرد که چهره رهبر حزب نازی در  پس زمینه آن پنهان شده بود.دالی لوگو آب‌نبات چوپا چوپز (Chupa Chups) را طراحی کرد  سالوادور دالی هیچ ابایی از شرکت در فعالیت‌های اقتصادی هنر نداشت. او  تبلیغاتی را برای برند پوشاک «گپ» تهیه کرد و حتی در سال ۱۹۶۸ در یکی از  آگاهی‌های تبلیغاتی شکلات لانوین حاضر شد. بعد از این بود که آندره برتون  (Andre Breton)، پدر جنبش سورئال به او لقب «مشتاق دلار» داد. اما یکی از  شناخته شده‌ترین فعالیت‌های او در زمینه تبلیغات به طراحی لوگو آب‌نبات  اسپانیایی چوپا چوبز برمی‌گردد. این طراحی در سال ۱۹۶۹ انجام شد و امروزه  نیز از آن استفاده می‌شود.او هزینه شام خود در رستوران را با نقاشی پرداخت می‌کرد دالی  به برگزاری مهمانی شام علاقه ویژه‌ایی داشت. زمانی که با تعداد زیادی از  دوستان برای صرف شام به رستوران می‌رفت پیشنهاد می‌داد تا او هزینه شام را  پرداخت کند. در نهایت چکی صادر می‌کرد و در پشت چک یک طراحی ضمیمه می‌کرد؛  با این علم که این چک هیچگاه نقد نخواهد شد، چرا که نقاشی که در پشتش کشیده  شده بود ارزشی به مراتب بالاتر از هزینه شام بود.دالی موزه خود را بدست خودش بنا کرد دالی نه تنها موزه خود را  بدست خودش ساخت، بلکه در همانجا به خاک سپرده شد. این پروژه در محل زندگی  دالی، فیگورس (Figueres) در سال ۱۹۶۰ شروع شد. شهردار این بخش کوچک از  کاتالان از او خواست تا یکی از آثارش را به موزه شهر اهدا کند. دالی پا  فراتر از این گذاشت و تئاتر شهر که در جنگ‌های داخلی از بین رفته بود را به  موزه خود تغییر داد. این موزه در سال ۱۹۷۴ افتتاح شد اما دالی همچنان به  گسترش آن ادامه داد و سال‌های انتهایی زندگی را در آنجا سپری کرد.5 نکته جالب درباره ی پیکاسو را اینجا بخوانیددرباره ی مارسل دوشان اینجا بخوانیدرباره ی ون‌گوگ اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sun, 18 Apr 2021 20:19:13 +0430</pubDate></item><item><title>6_مجموعه‌داران آثار هنری&#34;لئونارد لودر Leonard A. Lauder&#34;</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/6مجموعه-داران-آثار-هنریلئونارد-لودر-leonard-a-lauder-ek4dycbwjrbx</link><description>لئونارد لودر Leonard A. Lauderنیویورکلوازم بهداشتی و آرایشی (کمپانی استه لودر) Estee Lauderکوبیسمزمانی که لئونارد لودر تنها شش  سال داشت شیفته کارت پستالی از ساختمان امپایر استیت (Empire State) شد.  همین کارت پستال سر آغاز جمع‌آوری مجموعه‌ای شد که امروز بیش از صد و بیست و  پنج هزار کارت پستال در آن گنجانده شده و همچنان به تعداد آن‌ها اضافه  می‌شود. با این حال، لودر برای گروه متفاوتی از آثار هنری مشهور شناخته شده  است - مجموعه برجسته‌ای از نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و کلاژهای کوبیست که در سال  ۲۰۱۳ به موزه هنر متروپولیتن اهدا کرد. مجموعه لئونارد لودر شامل هشتاد و  یک اثر از پیکاسو، براک، لجر و گریس است که بیش از یک میلیارد دلار  ارزش‌گذاری شده است. مجموعه‌ای که چهل سال در حال تکمیل شدن است و این تنها  حاصل فعالیت و ذهنیت فردیست که حس تعلقی بی بدیل به نگهداری آثار هنری با  کیفیت یک موزه را در خود پرورانده است.لئونارد لودر در مصاحبه‌ای با  نیویورک‌تایمز پیرامون مجموعه هنری خود می‌گوید «شما  تا زمانی که متمرکز،  با نظم، سرسخت و مایل به پرداخت هزینه‌های بیشتر از توانایی مالی خود  نباشید نمی‌توانید یک مجموعه هنری خوب جمع کنید.» لئونارد لودر حتی بعد از  هدایای سخاوتمندانه‌‌ای که به موزه اهدا کرده است دست از حمایت موزه نکشید.  در پاییز سال ۲۰۱۸ موزه متروپولیتن با کمک لئونارد لودر موفق شد مالکیت یک  اثر متعلق به خوان گریس با عنوان «میز کار موسیقیدان» (The Musician&#39;s  Table) که در سال ۱۹۱۴ خلق شده بود را بدست آورد.این اثر در همان سال در حراجی  کریستیز و به عنوان یکی از آثار مجموعه پگی و دیوید راکفلر (Peggy and  David Rockefeller) به فروش گذاشته شده بود. لئونارد لودر در نهایت این اثر  را یا قیمت ۳۱.۸ میلیون دلار خریداری کرد و جایگاه این اثر را در بین  گران‌ترین آثاری که حراجی در سال ۲۰۱۸ به فروش رسانده بود تثبیت کرد. مکس  هولین (Max Hollein)، مدیر جدید موزه متروپولیتن در بیانیه‌ای از این هدیه  لودر به موزه تقدیر کرد و گفت «هیچ مثالی بهتر از لئونارد لودر در رابطه با  روحیه بخشندگی نیست که او با این روحیه باعث رشد موزه متروپولیتن و  استفاده عموم از مزایای آن شده است.» لودر در جواب گفت «من هم تحت‌ تاثیر  نسل‌های قبل از من که این روحیه را داشتند و با هدایای خود به تبدیل شدن  موزه متروپولیتن به یکی از بزرگترین موزه‌های جهان کمک کردند قرار  گرفته‌ام.»درباری دیگر مجموعه داران آثار هنری اینجا بخوانید:_ رومان آبراموویچ_محمد افخمی_دین و آلیشا کیز_ یاسمین و ساسان قندهاریجرج لوکاس و ملودی هابسونگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.گرد‌آوری و منبع: artnews.com - christies.com - metmuseum.org</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Fri, 16 Apr 2021 21:30:02 +0430</pubDate></item><item><title>فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی آن‌ها! بخش چهارم</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/فروشندگان-جهنمی-و-روش-های-شناسایی-آن-ها-بخش-چهارم-sbo4nbmru0gn</link><description>حال زمان آن فرا رسیده  تا یکی از کلیدی‌ترین نکات را مطرح کنیم؛ پرداخت به موقع گالری به هنرمند  در زمان فروش اثر. خوشبختانه حتما شما به عنوان یک هنرمند در این باره با  گالری خود توافقاتی انجام داده‌ و تمامی نکات را به صورت یک سند مطمئن  دسته‌بندی کرده‌اید. اگر هم چنین کار انجام نداده‌اید با کمال احترام  پذیرای تسلیت ما باشید. کسب و کار در دنیای هنر بسیار سخت است و درآمدزایی  کاری چالش برانگیز. ترسناک‌تر اما زمانی است که شما به دام فروشنده‌ایی  افتاده باشید که در میان تنها به فکر منافع مالی شخصی است و کوچک‌ترین  اهمیتی برای هنرمندانی که با او همکاری می‌کنند قائل نیست. از آن جایی که  در این پرونده ما به معرفی این دست از فروشندگان آثار هنری پرداختیم، لازم  دانستیم تا در بخش پایانی نکات بیشتری را به هنرمندان گوشزد کنیم تا اگر در  چنین شرایطی گرفتار شده‌اند خیلی سریع‌تر آثار، سرمایه و زمان خود را از  چنگال این افراد رها کنند.فروشندگان درست زمانی که گالری  آن‌ها دچار مشکلات مالی می‌شود پرداختی‌ به هنرمندان را تعویق می‌اندازند.  آن دسته که از اعتبار بالا‌تری برخوردار هستند ابایی از درمیان گذاشتن  مشکلات با هنرمندان ندارند و در یک همکاری دو جانبه سعی بر برطرف کردن این  مشکلات دارند؛ برعکس آن دسته از فروشنده‌هایی که شناخت کمتری از آنان هست و  یا از اعتبار بالایی برخوردار نیستند تا قبل از غرق شدن کشتی کوچک‌ترین  اطلاعی از وضعیت در اختیار هنرمند قرار نمی‌دهند و تا لحظه آخر به دنبال  منافع شخصی هستند. پس یکی از راهکارها تماس دائم با سایر هنرمندانی است که  در چنین مکانی آثار خود را نمایش می‌دهند. بسیاری از هنرمندان از این کار  پرهیز می‌کنند و در نهایت آسیب می‌بینند. در عین حال نظارت بر سلامت مالی  گالری بسیار پر اهمیت است و یکی از بهترین روش‌ها برای این‌ کار بررسی  سازگاری هزینه‌های گالری است. اگر گالری هزینه‌های خود را کاهش می‌دهد به  این معناست که بودجه آن‌ کاهش پیدا کرده است. هنرمند باید هوشیار باشد که  در چنین شرایطی پرداخت‌ها بابت فروش آثار دچار پیچیدگی‌های فزاینده‌ای  خواهد شد.برای مثال یک گالری را در نظر  بگیرید که برای برگزاری نمایش از هنرمند حمایت می‌کند و هنرمند را تشویق  می‌کند که در گالری مورد نظر آثار خود را به نمایش بگذارد. اما درست زمانی  که همه چیز برای برپا شدن این نمایش آماده شده است گالری از انجام کارهای  ضروری شانه خالی می‌کند و حتی هزینه آویز‌ها را به عهده خود هنرمند واگذار  می‌کند. زمانی که انگیزه یک فروشنده از درآمدزایی به تنها در مرکز اتفاقات  بودن تغییر پیدا می‌کند کار برای هنرمندانی که با او همکاری می‌کنند پیچیده  می‌شود. در این مواقع هنرمند باید با فروشنده صحبت کند و مسیر همکاری  آینده را مشخص کند و در غیر این صورت باید به دنبال راهی برای رهایی از این  همکاری باشد.در شرایط گوناگون مشکلات مالی  می‌تواند مانعی بزرگ بر سر راه فروشنده‌های معتبر نیز باشد، اما زمانی که  دلیل پرداخت نشدن هزینه فروش آثار به هنرمندان به درازا می‌انجامد، بخصوص  اینکه هیچکدام از این دلایل مستقیما به اثر شما مرتبط نباشد، باید نگران  شد. دلایلی مانند به نتیجه نرسیدن سرمایه‌گذاری یا پرداخت به محض فروش  مرسدس بنز صاحب گالری یا دعوی حقوقی و مشکلاتی از این دست. اما برخی از این  افراد پا را از این فراتر گذاشته و با گزاف‌گویی راجع‌به کارهای مهم‌تری  که در دست دارند جایگاه هنرمند را کوچک شمرده و به آن‌ها یادآوری می‌کنند  که زمانی که معامله چندین میلیاردی او به نتیجه رسید، سهم ناچیز هنرمند هم  پرداخت خواهد شد.هیچکدام از این اتفاقات زیبا  نیست، اما دانستن این نکات برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی امری ضروری  است. این که هنرمند به علائم هشدار دهنده آگاه باشد به او کمک می‌کند که در  صورت مشاهده دست از همکاری مخرب کشیده یا در بهترین شکل دست به چنین  همکاری نزند.بخش اول این مقاله، درباره ی فروشندگان جهنمی را اینجا بخوانیدبخش دوم این مقاله، درباره ی فروشندگان جهنمی را اینجا بخوانیدبخش سوم این مقاله، درباره ی فروشندگان جهنمی را اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیمنبع:‌ artbusiness.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Wed, 14 Apr 2021 13:28:00 +0430</pubDate></item><item><title>دانستنی‌هایی که هنرمندان باید در ابتدای راه از آن آگاه باشند؛ بخش دوم</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/دانستنی-هایی-که-هنرمندان-باید-در-ابتدای-راه-از-آن-آگاه-باشند-بخش-دوم-nvuomk3zrugx</link><description>توسعه زودهنگام جنبه تجاری کارهازمانی که تازه شروع به کار کردم  ایده‌ای از جنبه کارآفرینی زندگی یک هنرمند نداشتم. در کنار گسترش دادن  تمرینات در استودیو و شکل دادن به دیدگاه شخصی، تجارت در حوزه هنری نیاز به  فراگیری داشت. من به شدت پیشنهاد می‌کنم تا از فردی آگاه در این مسیر کمک  بگیرید تا نتیجه مطلوبی از فعالیت‌های خود بدست آورید. همچنین به همان  اندازه جمع‌آوری یک آرشیو و دسته‌بندی آن بر اساس اطلاعات آثار را توصیه  می‌کنم. در این مسیر همیشه مثبت اندیش باشید و اطمینان داشته باشید که با  تلاش و کوشش می‌توانید به هنرمندی حرفه‌ای بدل شوید. من در این حوزه با  انتقادهای شدیدی روبرو شده‌ام که افکار من را درگیر می‌کرد و همین امر باعث  شد تا مدت زمان بیشتری را برای رسیدن به هدفم که یک هنرمند تمام وقت بود  صرف کنم. با این حال با تلاش بیشتر و کوشش مضاعف توانستم تا رویای خود را  محقق کنم.کِیتلین مک‌کلوم (Caitlin McCollom)در ابتدا به درآمد از راه هنر تکیه نکن…داشتن منابع درآمدی مختلف برای  فردی که در ابتدای راه است امری ضروری به حساب می‌آید. البته یک هنرمند  حرفه‌ای هم می‌تواند از راه‌های گوناگون درآمدزایی داشته باشد که در طول  این مسیر با ذهن آسوده‌تری به تولید آثار هنری بپردازد. درآمدزایی از  کارهای مختلفی که انجام می‌دادم به من این امکان را داد تا هر‌ آنچه که در  هنر به دنبالش می‌گشتم را امتحان کنم. من می‌توانستم آثاری تولید کنم که  مشتریانی داشته باشد و از آن طریق درآمد کسب کنم، اما این امر به مثابه  تولید آثاری بود که بیشتر جنبه تجاری داشت تا فعالیت هنری. همچنین تولید  این آثار در دراز مدت از حوصله من خارج بود و به نوعی من را از انجام  فعالیت هنری دلسرد می‌کرد. پس من به گذشته خود توصیه می‌کردم که آن کاری را  که فکر می‌کنی درست است انجام بده، چرا که اگر کار را درست انجام دهی  خریداران تو را پیدا خواهند کرد. به این شکل هم درآمد کافی برای خورد و  خوراک و داشتن یک سقف بالای سر را خواهی داشت هم اینکه از مسیر خلاقیت خارج  نخواهی شد.جولی اندرسون (Julie Anderson)به غریزه و قابلیت‌هایت اعتماد کنخود را معطوف به تمرین کن زیرا  که این مهم تنها با تمرین و تلاش مضاعف دست یافتنی است. همچنین به غریزه و  قابلیت‌هایت اعتماد کن. تمام این‌ها را با یک رویکرد صحیح تجاری ترکیب کن  تا رمز و راز موفقیت را دریابی. برای رسیدن به موفقیت تنها داشتن یک مدرک  هنری کافی نیست. من هنرمندان بسیار مستعدی را می‌شناسم که تنها به این دلیل  که مدرک دانشگاهی ندارند خود را هنرمند به حساب نمی‌آورند. همچنین من  افراد بسیاری را می‌شناسم که مدارک هنری را از دانشگاه کسب کرده‌اند اما  آثاری که تولید می‌کنند خالی از ذوق هنری است. یا شما دارای این قابلیت  هستید و یا شم هنری ندارید. تنها راه اطمینان پیدا کردن این است که به خود  اعتماد کنید. اعتماد به غریزه و قابلیت‌ها از مهم‌ترین ابزار برای داشتن یک  زندگی هنری توام با رضایت است.بث کامی (Beth Kamhi)ترسی از طرد شدن نداشته باش و به راه خود ادامه بدهبعد از گذشت دو دهه که به عنوان  یک هنرمند حرفه‌ایی مشغول به فعالیت هستم، همچنان در حال یادگیری هستم و  بسیاری از نکات وجود دارد که از آن‌ها به هیچ عنوان آگاهی ندارم. با این  حال گمان می‌کنم یکی از اصلی‌ترین روش‌هایی که فراگرفتم حرکت به سمت  انتقاد‌ها بود و نه ترس از طرد شدن، که انگیزه بیشتری را در به نتیجه  رساندن فعالیت‌هایم در من ایجاد کرد. به این نتیجه رسیدم که تنها زمانی که  تمام داشته‌هایم در کارها استفاده می‌کنم، خریداران، اعم از گالری‌دارها،  مجموعه‌داران و کیوریتورها به سراغ من خواهند آمد. در این حوزه رقابت  بالاست و تعداد افرادی که پس زده می‌شوند بالاتر، پس نباید مایوس شد و دست  از کار کشید. هر لحظه که احساس یاس بر شما قالب شد، آن را به فرصتی برای  درخشیدن بدل کنید.کَیثلین اِلیوت (Kathleen Elliot)تعهد همه چیز استمن به خودم خواهم گفت که تمام  زمانت را معطوف هنر کن؛ در مسیر رسیدن به اهدافت تلاش کن، روی خط درست حرکت  کن و متمرکز باش. زمانی که یک هنرمند نوجوان بودم، علاقه زیادی به  سالوادور دالی داشتم، یکی از نقل قول‌های دالی برای من از اهمیت ویژه‌ای  برخوردار بود. دالی گفته بود «هیچ اثر هنری خارق‌العاده‌ای به دست یک  هنرمند تنبل خلق نشده است.» این نکته برای همیشه در ذهن من حک شده است.استیون اسپازوک (Steven Spazuk)بخش اول دانستنی‌هایی که هنرمندان باید در ابتدای راه از آن آگاه باشند را اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sat, 10 Apr 2021 13:41:48 +0430</pubDate></item><item><title>گزارش فروش سال ۲۰۲۰ حراجی کریستیز</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/گزارش-فروش-سال-۲۰۲۰-حراجی-کریستیز-endvrxyayzan</link><description>۲۵ درصد کاهش در فروش حراجی و پیش‌بینی رکورد ۱.۲ میلیارد دلاری از فروش خصوصی آثار هنری در گزارش سالانه حراجی کریستیز این شرکت اعلام کرده که نسبت به سال‌ گذشته  کاهش ۲۵ درصدی را تجربه کرده‌اند؛ با این حال محاسبات این شرکت از فروش  خصوصی آثار هنری در سال ۲۰۲۰ مبلغی بالغ بر ۱.۲ میلیارد دلار (۹۸۷ میلیون  پوند) است.گیلمه سروتی (Guilleaume  Cerutti)، مدیرعامل شرکت کریستیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که فروش کلی این  شرکت در سال ۲۰۲۰ مبلغی بین ۴.۶ میلیارد دلار تا ۴.۷ میلیارد دلار بوده  است. سروتی در رابطه با این کاهش فروش به کووید-۱۹ اشاره کرده و اعلام کرد  که با توجه به شرایط پیش آمده و همه‌گیری، پیش‌بینی شرکت از کاهش فروش آثار  هنری در حراجی امری مبرهن بوده است.» او در ادامه بزرگ‌ترین بخش از این  کاهش ۲۵ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۹ را متوجه حراجی‌هایی که افراد برای خرید در  آن‌ها حضور پیدا می‌کنند دانست.برعکس، فروش سالانه خصوصی آثار  هنری  ۵۶ درصد از مجموع سال ۲۰۱۹ حراجی‌ها پیشی گرفته و بالاترین رقم فروش  سالانه خصوصی آثار هنری را ثبت کرده است. شصت و دو درصد از کل این مبلغ در  نیمه دوم سال تولید شده است. سروتی اعلام کرد که حراجی لندن سه اثر با  ارزشی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار و دوازده اثر با ارزشی بیش از ۲۵ میلیون دلار  را در سال ۲۰۲۰ به فروش رسانده است. نقطه عطف در سالی که گذشت تعیین قیمت  پایه ۲۵ میلیون دلار برای نه اثر بود که در این بین می‌توان به نقاشی روی  لیختنشتاین* (Roy Lichtenstein) اشاره کرد که با قیمت ۴۵ میلیون دلار به  فروش رفت، همچنین دو اثر بارنت نیومن* (Barnett Newman) و برایس ماردن*  (Brice Marden) که هر کدام با قیمت ۲۵ میلیون دلار به فروش رسید.اریک مک‌اندرو (Eric McAndrew)،  مدیر روابط بین‌الملل حراجی کریستیز به فروش خصوصی آثار هنری در گزارش  سروتی اشاره کرده و این اتفاق را پدیده نادر در بازار هنر قلمداد می‌کند.  او اضافه می‌کند که تا به حال آثار هنری فاخر که بازار مناسبی داشته‌اند در  حراجی‌ها برای فروش به نمایش در ‌می‌آمدند اما با توجه به شرایط پیش‌ آمده  برای اولین‌بار شاهد فروش خصوصی و فزاینده آثار هنری در این ابعاد هستیم.  از نکات مهم دیگری که در بیانیه سروتی به آن اشاره شده گسترش دادن بخش  آنلاین حراجی کریستیز است. در گذشته حدود یک تا دو درصد فروش‌های حراجی به  صورت آنلاین انجام می‌شد اما در سال ۲۰۲۰ این عدد به هشت درصد افزایش پیدا  کرده و در سال آینده حراجی کریستیز قصد دارد تا نیمی از فروش آثار خود را  به صورت آنلاین و از طریق برگزاری نمایش مجازی به ثبت برساند.سروتی همچنین درباره تغییرات در  به نمایش گذاشتن آثار هنری با توجه افزایش تقاضا از طرف خریداران آسیایی  اشاره کرده است. او اعلام کرده که با توجه به پیشتازی خریداران هنگ کنگی تا  اواخر ماه دسامبر، کفه ترازو به سمت خریداران آسیایی نسبت به خریداران از  آمریکا و سایر نقاط سنگین‌تر شده و حراجی قصد دارد تا در سال آینده آثار  هنری بیشتری را برای خریداران آسیایی به نمایش بگذارد. برای مثال در سال  گذشته در حراج آثار مدرن و معاصر در هنگ کنگ دو اثر جمعا با مبلغ ۱۳۲  میلیون دلار به فروش رفت که رقمی بسیار بالاتر از همین حراجی در نیویورک  بود. البته سروتی دلیل کاهش فروش در حراجی نیویورک را خستگی مجموعه‌داران  از شرایط موجود دانسته و در ادامه به تدارک یک برنامه برای دور هم جمع کردن  مجموعه‌داران و مشتریان قدیمی در آینده نزدیک و به منظور تزریق روحیه و  ایجاد انگیزه اشاره کرده است.سروتی در رابطه با برنامه‌های  حراجی برای سال ۲۰۲۱ در بیانیه خود اعلام کرده که برنامه‌ریزها انجام شده و  در اولین حراجی سال سه اثر از رنه ماگریت (Rene Magritte)، ژوان میرو  (Joan Miro) و مکس ارنست (Max Ernst) از مجموعه کلاود هرسِینت (Claude  Hersaint) به نمایش گذاشته خواهد شد که مبلغی بالغ بر ۲۸ میلیون دلار را  برای کریستیز در این نمایش که «هنر سورئال»* نام دارد و در اواخر ماه مارس  ۲۰۲۱ برگزار می‌شود بدست خواهد آورد. حراجی کریستیز همچنین اعلام کرده که  یکی از آثار فاخر فرانسیس بیکن را بدست آورده و به زودی جزییات این اثر را  منتشر خواهد کرد. سروتی درباره عملکرد مالی پیش‌بینی شده حراجی در سال جدید  گفت: «ما معتقدیم که هماهنگی بهتری بین عرضه و تقاضا وجود خواهد داشت.»*Roy Lichtenstein - Nude with Joyous Painting*Barnett Newman - Onement V*Brice Marden - Complements*The Art of Surrealدرباره ی کای گوئو چِن هنرمندی از سرزمین اژدها بخوانید گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: christies.com - artnews.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sun, 04 Apr 2021 11:57:21 +0430</pubDate></item><item><title>کای گوئو چِن، هنرمندی از سرزمین اژدها</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/کای-گوئو-چِن-هنرمندی-از-سرزمین-اژدها-wkapw7qqsp8y</link><description>کای گوئو چِن (Cai Guo-Qiang) هنرمند چینی  که در هشتم دسامبر سال ۱۹۵۷ بدنیا آمد. او هم اکنون ساکن شهر نیویورک است و  به تولید آثار هنری می‌پردازد. او در منطقه فوجیان (Fujian) در ایالت  گوانجو چین متولد شد. پدر او در یک کتاب فروشی کار می‌کرد و خطاطی و هنر  سنتی چین را با جدیت دنبال می‌کرد. از همین رو کای گوئو چِن از کودکی با  ادبیات غرب و هنر سنتی چین آشنا شد.او  در دوران انقلاب فرهنگی رشد کرد و تاثیر این روند را بر جامعه مشاهده کرد.  کای گوئو چِن در مکانی دوران کودکی را سپری کرد که از مواد منفجره (به  خصوص باروت) برای تخریب و بازسازی استفاده می‌شد. درست مانند مبارزه‌ای بین  خیر و شر. او در دهه ۱۹۷۰ نقاشی را شروع کرد و آثار او آرام آرام از سبک  سنتی چینی و خطاطی فاصله گرفت و به هنر غربی و کار با آب‌رنگ و رنگ روغن  نزدیک شد. کای بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ در آکادمی تئاتر شانگهای (Shanghai  Theater Academy) در زمینه طراحی صحنه تحصیل کرد. پس از این دوران بود که  کای از باروت در آثار هنر خود استفاده کرد. او اعتقاد دارد که باروت سایر  مواد را تحریک می‌کند تا شکل دلخواه و طبیعی خود را بر روی بوم ترسیم کنند و  از کنترل هنرمند بر نتیجه نهایی بکاهد.آثار  کای گوئو چِن از چندین مدیوم از جمله طراحی، اینستالیشن، انفجار و اجرا  عبور می‌کند. او با استفاده از فلسفه شرق و مباحث اجتماعی معاصر به عنوان  مبانی مفهومی، آثار هنری تولید می‌کند که به فرهنگ و تاریخ پاسخ می‌دهند و  بین بینندگان و جهان پیش روی آن‌ها تبادل برقرار می‌کنند. آثار هنری و  انفجارهای او با نیرویی عجین شده است که از سطح دو بعدی فراتر رفته و با  جامعه و طبیعت درگیر می‌شود.کای  با شیوه منحصر به فردی از نمادها، روایت‌ها، سنت‌ها و موارد مختلفی شامل  فنگ‌شویی، طب چینی، نقاشی شانشوی، علوم، گیاهان و جانوران، پرتره و  آتش‌بازی در آثارش استفاده می‌کند. کای از جمله اولین هنرمندانی است که با  زمینه تاریخی و چارچوب نظری خاص خود به بحث در مورد هنر چین به عنوان یک  روایت فکری مناسب می پردازد.گردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.درباره ی فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی‌ آن‌ها اینجا بخوانید</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Fri, 02 Apr 2021 01:25:31 +0430</pubDate></item><item><title>«گاو نر» اثر پابلو پیکاسو - درسی در انتزاع</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/گاو-نر-اثر-پابلو-پیکاسو-درسی-در-انتزاع-dzp0vsgdrjkz</link><description>سری  «گاو نر» از پابلو پیکاسو تشکیل شده از یازده لیتوگراف که در سال ۱۹۴۵ خلق  شده است. این سری یک گاو نر را به تصویر می‌کشد که در مراحل اول به شکل  واقعی با جزئیات دقیق ترسیم شده است و در ادامه رویکردی انتزاعی پیدا کرده و  تنها در چند خط خلاصه شده است.اولین  لیتوگراف در این مجموعه سبُک و خودجوش به نظر می‌رسد، گویی که به سرعت با  قلم‌مو و جوهر ترسیم شده است. اجزا نسبتا دقیق ترسیم شده و سایه‌ها به  قسمت‌های مختلف بدن گاو حالتی واقع‌گرایانه داده است.در  ادامه اما این گاو نر فرمی اسطوره‌ای به خود می‌گیرد و با شاخ‌های  بزرگ‌نمایی شده و بدنی عضلانی بیشتر به هیولایی از دوران باستان شباهت پیدا  می‌کند. سایه‌ها نیز تاریک و تحمیل کننده هستند.هر  چقدر که در این سری جلوتر می‌رویم گاو نر با آثار پیکاسو شباهت بیشتری  پیدا می‌کند. برای مثال خطوط و اشکال انتزاعی به آن اضافه شده و اجزاء با  رویکرد منحصر به فرد پیکاسو ترسیم می‌شوند.پیکاسو در ادامه به ساده کردن هر چه بیشتر فرم می‌پردازد و تمامی خطوط برآمده و منحنی‌دار را با خطوط صاف جایگزین می‌کند.لیتوگراف نهایی چیزی نیست جز یک خط ساده برای به تصویر کشیدن گاو نر.یکی  از مهم‌ترین نکات هنر تبدیل کردن اجسام پیچیده به خطوط ساده و انتزاعی  است. بسیاری بر این باورند که هنر به منظور دیدن بیشترین جزئیات بکار گرفته  می‌شود، در صورتی که هدف کاستن از این جزیئات است. دیدن الگوهای اساسی در  میان &#34;سر و صدا&#34; ؛ دیدن فرم‌های پایه در میان مجموعه‌ای از اشکال پیچیده؛  دیدن جزئیات مهم که بیشتر معنی را منتقل می‌کنند. پیکاسو با قرار دادن  تصویری از یک گاو اسطوره‌ای در میان واقعیت و انتزاع کمی به جلوتر رفته  است. این بیانگر برداشت اغراق آمیز از گاو نر است. ادراک همان چیزی است که  به همه اجازه می دهد دنیا را به روشی منحصر به فرد تجربه کنند و به همین  دلیل هنر بسیار متنوع است.5 نکته جالب درباره ی پیکاسو بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع:‌ drawpaintacademy.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Mon, 22 Mar 2021 19:21:09 +0430</pubDate></item><item><title>دانستنی‌هایی که هنرمندان باید در ابتدای راه از آن آگاه باشند؛ بخش اول</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/دانستنی-هایی-که-هنرمندان-باید-در-ابتدای-راه-از-آن-آگاه-باشند-بخش-اول-shoct9i3sghq</link><description>در این مطلب که در وبسایت  آرت‌وُرک آرکایو منتشر شده از تعدادی هنرمند که در حال حاضر در مسیر خود به  موفقیت رسیده‌اند پرسیده شده که دوست داشتید که در ابتدای راه از چه  مسائلی آگاه بودید و اگر به گذشته برمی‌گشتید به خودتان چه توصیه‌ای  می‌کردید. برخی از توصیه‌ها خیلی کاربردی است، برخی بسیار کلی و برخی  ریزبینانه و همراه با سوالاتی پیرامون موجودیت هنر؛ اما تمامی این نظرات در  کنار یکدیگر مسیر هنرمندان آینده را هموارتر خواهد کرد و به آن‌ها این  امکان را خواهد داد تا از تصمیم خود لذت برده و آسوده‌تر از خلاقیت خود  برای تولید آثار هنری بهره ببرند. این هنرمندان به تمامی مشکلات و موانعی  که بر سر راه هنرمندان جوان قرار دارد اشاره می‌کنند. مشکلاتی مانند اعتماد  به نفس، نظم، صدا، درک مسائل اقتصادی و کسب و کار، به انجام رساندن  فروش‌های موفق، طرد شدن، آسیب دیدن و تجربه‌هایی از این دست که در این مطلب  با شما در میان خواهند گذاشت.این یک مسابقه دو استقامت است و نه یک مسابقه دو سرعتمسیر خیلی خیلی طولانی است.  شاید برای رسیدن به آن چیزی که به عنوان هنرمند از آن توست باید یک عمر  زحمت کشید و هر کس که چیزی غیر از این بگویید اشتباه می‌کند. در ابتدا با  دل شکستگی‌هایی بسیاری روبرو خواهید شد و انتظار تعریف و تمجید نداشته  باشید. خیلی از افراد ملایمتی در قبال شما از خود نشان نمی‌دهند و حتی  مشکلاتی هم برای شما بوجود خواهند آورد، پس باید قدم‌های خود را سخت و محکم  بردارید.به گالری‌ها، مدرسان و  هنرمندانی که بدون هیچ ضرورتی با شما به تندی برخورد می‌کنند اهمیت ندهید و  در عوض کار کنید. ایده‌ها مانند چراغ‌های نورانی بالای سر ما ظاهر  نمی‌شوند، پس شرایط را برای خود سخت نکنید و از انجام کاری که در دست دارید  نهایت لذت را ببرید. در رابطه با مسائل اقتصادی پیرامون فعالیت هنری خود  دانش کافی را کسب کنید، مطالعه کنید و برای این کار به هیچ کس به غیر از  خودتان اکتفا نکنید.افرادی که آثار شما را خریداری  کرده و می‌کنند را بشناسید و آن‌ها را نزدیک خود نگه دارید چرا که این  آن‌ها هستند که در نهایت ارزش کار شما را درک کرده‌اند.از مسیر خود لذت ببرید، چرا که  افراد زیادی در ابتدا قصد هنرمند شدن را داشتند اما در طول مسیر و مواجهه  با ناملایمتی‌ها از این تصمیم خود برگشتند، پس اگر فعالیت هنری را برگزیدید  با تمام وجود به آن بپردازید و از نمایش آثار خود لذت ببرید.جولیا ایبینی (Julia Ibbini)هیچ درست و غلطی نیست، هیچ برد و باختی نیستدر ابتدای مسیر گمان می‌کردم که  یک روش «درست» برای مواجهه با هنر و اقتصاد پیرامون فعالیت هنری من وجود  دارد. گمان می‌کردم که تمامی هنرمندان از این شیوه آگاه هستند به غیر از  من. اگر می‌توانستم به گذشته برگردم به خودم می‌گفتم که هیچ درست و غلطی در  کار نیست.کارها را باید به شیوه خودتان  انجام دهید. اگر بر این اصل واقف بودم هیچگاه چنین دردسرهای زیادی در رابطه  با نمایش آثار و کسب و کار هنری را متحمل نمی‌شدم. رقابت در کسب و کار  هنری بسیار بالاست، برای مثال کار کدام هنرمند بهتر است و کدام هنرمند فروش  بیشتری داشته است. برای من مدتی زمان برد تا خود را از این حاشیه‌ها رها  کنم.پس من به هنرمند نوپای خود  می‌گویم که رقابت دشمن اصلی است. از زمان نهایت استفاده را ببر تا فضای  برای خلق آثار هنری با ارزش برای خود بوجود بیاوری.جسیکا واتز (Jessica Watts)هنرمند بودن به معنی داشتن یک کسب و کار است.آرزو می‌کردم می‌دانستم که یک  هنرمند باید به مسائل اقتصادی هنر مشرف باشد و در رابطه با آخرین وضعیت  بازار هنر اطلاعات کافی داشته باشد. با پیشرفت اینترنت و گسترش فضای مجازی  امروزه شاهد شکل جدید از روابط بین هنرمند و دنیای هنر هستیم. هنرمندانی که  امروزه در زمینه‌های مختلف هنری فعالیت می‌کنند با کمک این فضاها به مراتب  بیشتر از هنرمندان گذشته در معرض دید هستند، هرچند این دیده شدن مسئولیت  بیشتری را بر دوش آن‌ها گذاشته است. داشتن یک وبسایت یک شرط اصلی است و  راه‌اندازی یک صفحه در فضای مجازی یک ضرورت. تولید مداوم هنرمند را مطرح  می‌کند و دانش کافی درباره مسائل اقتصادی و فروش آثار هنری پله‌های موفقیت  را جلوی او قرار خواهد داد.ملانی ریس (Melanie Reese)درآمیزخوش برخورد باش، حتی با افرادی  که به شدت آثارت را نقد می‌کنند یا اصلا آن را درک نمی‌کنند. دانش خود را  در رابطه با کسب و کار هنری افزایش بده و تکنیک‌های مدیریتی را فرا بگیر.  شما می‌توانید چهار هزار عکس فوق‌العاده در هارد دیسک خود داشته باشید اما  تا زمانی که نمایش داده نشود نمی‌توان برای آن‌ها ارزش در نظر گرفت. مطالعه  کن و هیچگاه از آموختن دست نکش. دانش پایه و اساس شروع یک مسیر هنری پربار  است. برای تحریک احساسات در دیگران، باید بتوانید بیننده‌ای را وادار کنید  که عقاید قبلی خود را زیر سوال ببرد و افکار ثابت او را به چالش بکشید.ارتباطات و شبکه معاشرین را گسترش دهید. هر فرد نیازمند به حمایت است. هیچ زمان دلسرد نشوید و سخت کار کنید.جیل سَندرز (Jill Sanders)فقط خودت را با گذشته‌ات مقایسه کنمن در فضایی شروع به کار کردم  که دانش بسیار پایینی از دنیای هنر و هنرمندان پیرامون داشتم. با این حال  اگر از حجم ذوق و استعداد هنری که در بیرون از فضای من قرار داشت با خبر  بودم شاید هرگز پا به این مسیر نمی‌گذاشتم. در آن زمان من تنها آثار جدیدم  را با آثار قدیمی خودم مقایسه می‌کردم و همین امر موجب شد که اعتماد به نفس  بیشتری در به انجام رساندن هدفم بدست بیاورم.جیلیان باکلی (Gillian Buckley)درباره ی دیوید شومِین اینجا بخوانیدآنچه که باید در مورد پاپ آرت بدانیمگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Mon, 15 Mar 2021 17:10:38 +0330</pubDate></item><item><title>&#34;درباره ی دیوید شومِین_David DuChemin&#34;</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/درباره-ی-دیوید-شومِینdavid-duchemin-xzf2waydhywj</link><description>&#34;کلیشه بودن از چیزی که ثبت کرده‌اید نمی‌آید بلکه از چگونگی ثبت آن ناشی می‌شود.&#34;-دیوید شومین-دیوید شومین یک عکاس ۵۰ ساله با  دغدغه‌های بشردوستانه و برگزار کننده کارگا‌ه‌های عکاسی در سطح جهانی است  که کتاب‌های او در رابطه با هنر و تکنیک عکاسی در دسته پر فروش‌ترین‌ها  قرار دارد. او که ساکن ویکتوریا در کاناداست بیشتر اوقات خود را به عکاسی  در هفت قاره جهان می‌پردازد. دیوید زمانی که در ماموریت به سر می‌برد به  ثبت تصاویری سرشار از عزت و امید در کودکان و همچنین تصاویری از مردمی که  مورد ظلم قرار گرفته‌اند برای سازمان‌های غیر دولتی تهیه می‌کند. او در خلق  هنر محبوبش اشتیاق فراوانی به خرج می‌دهد و در عین حال تلاش می‌کند تا  وقایع دنیای حقیقی را در پس تصویر نمایش دهد.دیوید در چهارده سالگی عکاسی را  شروع کرد اما هیچ‌گاه به عنوان یک حرفه به عکاسی دل نبست. در دانشگاه  الهیات خواند و دست آخر سر از سالن‌های کمدی در آورد. اما عکاسی زمانی برای  او اهمیت پیدا کرد که برای انجام یک ماموریت بشردوستانه عازم هائیتی شد.  در آن زمان بود که دوربین برای او وسیله‌ای بیش از ثبت تصاویر بود، او  تصمیم گرفت تا با دوربین خود صدایی برای افراد بی‌صدا باشد و داستان‌های  آن‌ها را در قالب عکس روایت کند. او در مصاحبه با فوتو می‌گوید:‌ «من فکر  می‌کنم این مهم است که ما همدل باشیم و عکس‌های خوب می‌توانند این همدلی را  بوجود بیاورند. من همچنین فکر می‌کنم مهم است که ما شاهد بی‌عدالتی هستیم و  با قربانیان بی‌عدالتی ابراز همبستگی می‌کنیم و عکاسی می‌تواند این کارها  را انجام دهد. همچنین عکس‌ها می‌توانند نمایان‌گر عزت، زیبایی و امید باشند  و این مواردی است که هنگام مبارزه با بی‌عدالتی برای آن‌ها می‌جنگیم.»دوید شومین در گذشته به عنوان  یک استند‌آپ کمدین فعالیت می‌کرده و از این رو قدرت بالایی در برقراری  ارتباط با افراد مختلف دارد؛ او با توجه به این توانایی آموزش‌های عکاسی را  در قالب ماجراهایی از سفرهای خود، با طنز منحصر به فرد، در اختیار  علاقمندان به عکاسی قرار می‌دهد. سفرهای دیوید او را به زمستان‌های روسیه و  مغولستان، یك تابستان در آمازون و گذراندن وقت در میان عشایر در هیمالیای  هند و کنیا شمالی کشانده است. او ماموریت‌هایی را در اکوادور، السالوادور،  جمهوری دومینیکن، هائیتی، اتیوپی، مالاوی، رواندا، اوگاندا، بنگلادش و غیره  انجام داده است و پروژه‌های شخصی را در مکان‌هایی مانند ایسلند، قطب جنوب،  تونس، کوبا، ویتنام، کنیا و ایتالیا داشته است. در سفر هشت سال پیش دیوید  به ایتالیا زمانی که مشغول عکاسی بود از دیواری با ارتفاع ده متر سقوط کرد و  هر دو پای او دچار شکستگی شدید شد. او در مصاحبه خود گفته بود «دیگر مثل  سابق نمی‌توانم قدم بردارم و همین ماجرا باعث شد که غواصی و عکاسی از زیر  آب را شروع کنم؛ این کار انقدر لذت‌بخش است که حتی نمی‌توانم یک لحظه به  نبودنش فکر کنم.»شومین در رابطه با اهمیت  عکس‌های رنگی و سیاه و سفید در راستای روایت داستان‌ها معتقد است «اگر رنگ  تاثیر زیادی بر روی تصویر داشته باشد آن را نگه می‌دارم. اما اگر تصاویر  قصد بازگو کردن حقیقتی را دارند که حضور رنگ‌ها باعث ایجاد گسستگی در  انتقال این مفهوم می‌شود، سیاه و سفید را ترجیح می‌دهم». دیوید کار خود را  با عکس سیاه و سفید شروع کرده و از الگوهای خود در عکاسی از سباستیو  سالگادو (Sebastiao Salgado) نام می‌برد.دیوید شومین در مقاله‌های خود  عکاسان جوان را به فراگیری هرچه بیشتر ترغیب می‌کند. او اعتقاد دارد که  عکاس باید بر دوربین مسلط شود و دچار وسواس ابزار و تکنولوژی نشود و بجای  اینکه دائم در حال تعویض و ارتقا ابزارهای خود باشد باید عکاسی و ذهنیت  عکاس را ارتقا دهد. او همچنین مطالعه کتاب‌های مفید به اعزای مجله‌های  تبلیغاتی که تنها هدفشان فروش ابزار بیشتر است را به علاقمندان عکاسی توصیه  می‌کند. شرکت در کارگاه‌های افرادی که کار آن‌ها را دوست دارید و برای  آن‌ها احترام قائل هستید به علاقمندان عکاسی کمک می‌کند تا خود را به چالش  بکشند و قابلیت‌های خود را ارتقا دهند. اما مهمترین نکته برای دیوید شومین،  روایت داستان است. او اعتقاد دارد عکاس موفق قبل از هرکار باید یاد بگیرد  تا راوی خوبی برای داستان اثر باشد.درباره ی رالف والدو امرسون اینجا بخوانید5 نکته جالب درباره ی پیکاسو را اینجا بخوانیددرباره ی مارسل دوشان اینجا بخوانیدرباره ی ون‌گوگ اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع:allaboutphoto.com - davidduchemin.com - medium.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Tue, 09 Mar 2021 20:58:52 +0330</pubDate></item><item><title>آنچه که باید در مورد پاپ آرت بدانیم</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/آنچه-که-باید-در-مورد-پاپ-آرت-بدانیم-ediofsmc8zwz</link><description>اکثر افراد تا حد زیادی با پاپ  آرت آشنایی دارند و کم و بیش هنرمندان مشهور این رویکرد هنری را می‌شناسند.  برای مثال، شخصیت‌های کارتونی، محصولات روزمره و غذایی تنها تعداد محدودی  از سوژه‌های پاپ آرت هستند. با این حال بسیاری همچنان بر این باورند که پاپ  آرت همان آثار خوش رنگ و آبی است که معنای آنچنانی ندارند. باید گفت که  این باور اشتباه است. فلسفه‌ای در پس پاپ آرت نهفته است و هنرمندانی که این  جریان را راه اندازی کردند از جمله روشنفکران دوران خود بودند. شاید  بسیاری از این هنرمندان مدارک دانشگاهی نداشتند اما مطالعات زیادی انجام  می‌دادند و دائما پیرامون شرایط اجتماعی و سیاسی دوران خود در حال بحث و  گفتمان بودند. در کنار فعالیت‌های این‌ چنینی هر هنرمند پاپ آرت در آثارش  به روش منحصر به فرد دغدغه‌هایشان را با مخاطبین در میان می‌گذاشتند.  مجموعه آثار تولید شده توسط این هنرمندان باعث راه اندازی جریان پاپ آرت شد  که در مطلب زیر خلاصه‌ای از تاریخچه آن خواهیم پرداخت و همچنین به چند تن  از این هنرمندان و آثارشان نگاهی خواهیم انداخت.پاپ آرت از کجا شروع شد؟پاپ آرت بین سال‌های ۱۹۵۵ تا  ۱۹۷۰ در اروپا و آمریکا متولد شد. آمریکا محل رویش کلاسیک‌ترین شکل پاپ آرت  بود. در آمریکا ابتدا به عنوان «هنر پلاستیکی» (Plastic Art) شناخته شد.  با این حال، خیلی زود در موسیقی، ادبیات، مد، سینما، گرافیک و تبلیغات نفوذ  کرد و در نهایت همه چیز محبوب را که اصطلاح پاپ آرت از آن نشات گرفته است،  در بر گرفت.در واقع این جریان بوسیله گروهی  که خود را «گروه مستقل» (Independent Group) می‌نامید در لندن راه اندازی  شد. اعضای آن هنرمندان، منتقدان هنری و معماران موسسه هنرهای معاصر (ICA)  در لندن بودند. این موسسه درست مانند کافه‌ها در پاریس و نمایشگاه‌ها در  نیویورک مکانی بود برای ملاقات روشنفکران و هنرمندان. لارنس الووِی  (Lawrence Alloway)، از اعضای همین موسسه برای اولین بار در مقاله‌ای که در  سال ۱۹۵۸ منتشر کرد از اصطلاح «پاپ آرت»‌ استفاده کرد. وی در این مقاله در  مورد فرهنگ محبوبی که ذهن روشنفکران را به خود معطوف کرده بود و شامل  تبلیغات، تلویزیون، سینما، اشخاص محبوب، داستان‌های علمی، مجلات و موسیقی  پاپ بود صحبت کرد. این موسسه برای «پاپ آرت» جایگاهی در بین سایر رویکردهای  هنری در نظر گرفت.چه چیز باعث شده تا خانه‌های امروزی خیلی متفاوت و دل‌چسب‌تر شده است؟در سال ۱۹۵۶ موسسه «گروه مستقل»  نمایشگاهی با عنوان «این فرداست» (This is Tomorrow) را در گالری لندن در  وایت چَپِل (Whitechapel) برگزار کرد. در همین نمایشگاه بود که از اثر  مشهور ریچارد همیلتون (Richard Hamilton) با عنوان «چه چیز باعث شده تا  خانه‌های امروزی متفاوت و دل‌چسب‌تر شده؟»* رونمایی شد. زمانی که به اثر  نگاه می‌کنیم مردی را می‌بینیم که شمایل کهکشانی دارد و در عین حال آب‌نبات  چوبی به دست گرفته که بر روی آن نوشته شده «پاپ». پاپ به معنای چیزی محبوب  و همچنین به سبک کتاب‌های مصور که در آن از کلمه «پاپ» به منظور القای  صدای بلند که حاصل یک انفجار است استفاده می‌شود. همچنین تصویر زنی نیمه  برهنه که بر روی مبل دراز کشیده در کنار تمامی وسایلی که یک خانه امروزی به  آن‌ها نیاز دارد در اثر به چشم می‌خورد. یک دستگاه تلویزیون که در آن زنی  در حال مکالمه با تلفن است، یک ضبط صوت، جارو برقی، قوطی کالباس استفاده  شده که از آن به عنوان دکوراسیون استفاده شده است، تبلیغ کمپانی فورد و یک  پوستر از فیلمی عاشقانه که بر روی دیوار نصب شده است. همچنین در بیرون  پنجره ورودی پر زرق و برق یک سینما قرار گرفته است. این اثر در تاریخ هنر  باقی ماند زیرا ثابت کرد پاپ آرت ویژگی‌های جامعه مدرن مانند مصرف‌گرایی،  فرهنگ توده‌ای و رسانه‌ها، تبلیغات، سینما، کتاب‌های مصور و عکس‌های  عاشقانه را به درستی درک کرده است.*Just what is it that makes today’s homes so different, so appealing?هنرمندان پاپ آرت در آمریکادر ابتدا پاپ آرت به عنوان یک  جنبش زیرزمینی در آمریکا شناخته می‌شد. این مهم نبود که یک روش فکری واقعی  وجود داشته باشد یا مثلاً احیای دادا نقشی بزرگ در شکل ظاهری آن ایفا  می‌کرد. رابرت راشنبرگ (Robert Rauschenberg) و جسپر جونز (Jasper Jones)  اولین هنرمندانی بودند که آثار پاپ آرت را ارائه کردند. در ادامه هنرمندانی  همچون اندی وارهول (Andy Warhol)، تام وسِلمن (Tom Wesselmann)، روی  لیختنشتاین (Roy Lichtenstein)، جیمز روزنکویست (James Rosenquist)، کلس  اولدنبرگ (Claes Oldenburg) و رابرت ایندیانا (Robert Indiana) بودند که  این جنبش را از تاریکی بیرون آوردند. همچنین بین سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۶۲ چندین  نمایشگاه برگزار شد که جایگاه پاپ آرت را به عنوان یک رویکرد هنری تثبیت  کرد.در کنار سوژه‌های معمول پاپ آرت  که قبل‌تر به آن اشاره شد، موضوعات جدیدی مانند قوطی‌های سوپ، همبرگر،  بستنی و کیک که به صنعت غذایی مرتبت بودند مورد توجه هنرمندان پاپ آرت قرار  گرفتند. هنرمندان از رنگ‌های روشن و براق بر روی بوم‌های بزرگ استفاده  می‌کردند. با این حال سوژه‌ها در آن فضای پر جنب و جوش با رنگ‌های  هیجان‌انگیز تنها و سرد به تصویر کشیده می‌شدند. انگار هیچ احساسی را از  بین این جشنواره رنگ‌ها که به زیبایی در کنار یکدیگر قرار گرفته بودند به  مخاطب منتقل نمی‌کردند.اندی وارهول Andy Warholاو نه تنها یکی از مهم‌ترین  هنرمندان پاپ آرت بود، بلکه کارگردانی می‌کرد و همچنین مدیریت یک باشگاه  شبانه را به عهده داشت. او از تصاویر گرافیکی و چاپ در آثارش استفاده  می‌کرد. وارهول به سرعت به شناخته شده‌ترین هنرمند عرصه مصرف‌گرایی و  تبلیغات بدل شد. در کنار این فعالیت‌ها او همچنان روی تاریک زندگی بشر  مانند تصادف، مرگ و اعدام را در آثارش به تصویر می‌کشید. به طور کلی  می‌توان گفت تیره‌گی عمیقی در پس آنچه به عنوان بخش شاد هنر جا افتاده بود  وجود داشت.روی لیختنشتاین Roy Lichtensteinبر خلاف وارهول، لیختنشتاین  تنها بخش‌های شاد زندگی را ترسیم می‌کرد. شاید از مهم‌ترین آثار او می‌توان  به نقاشی‌های کمیک او اشاره کرد. او همچنان از کاراکترهای محبوبی مانند  میکی ماوس، دونالد داک و باگز بانی برای آثارش بهره می‌برد.جیمز روزنکویست James Rosenquistهنرمندی با سابقه در صنعت  تبلیغات. او با کشیدن پرتره‌های بزرگ از دختران زیبا برای تبلیغات شناخته  شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «من با فوردم عاشق تو هستم» اشاره کرد  که دقیقا به همان شیوه‌ی پوسترهای تبلیغاتی نقاشی شده است.کلاس اولدنبرگ Claes Oldenburgاولدنبرگ کار بر روی یکی از  مهم‌ترین مجموعه‌هایش با عنوان «اشیاء نرم» (Soft Objects) را در دهه ۱۹۶۰  آغاز کرد. مجسمه‌های این مجموعه به عنوان اولین آثاری بود که باعث اقبال و  موفقیت جهانی پاپ آرت می‌شد. اولدنبرگ مجسمه‌های بزرگی نیز درست کرد که هدف  به سخره گرفتن مصرف‌گرایی، جنگ ویتنام و اتفاقاتی از این دست بود. او در  دوسالانه ونیز در سال ۱۹۹۹ اثر «دُم شیر» (Lion&#39;s Tail) را به نمایش گذاشت  که با توجه به باورهای باستانی مردم این شهر به عنوان نماد محافظت از شهر  ونیز است.هنرمندان پاپ آرت در اروپادرست همانند آمریکا هدف از پاپ  آرت در اروپا یک شکل مشخص نبود بلکه گزند زدن به فرهنگ عامه بود. حتی اگر  گاهی اوقات به نظر می‌رسید که هنرمندان از فرهنگ عامه انتقاد می‌کنند، در  واقع اینطور نبوده است. بیشتر اوقات این آثار مانند یک یادداشت بر روی این  فرهنگ عامه است و نه یک مشاهده اخلاقی.ریچارد همیلتون Richard Hamiltonدر مهمترین اثرش با عنوان «او»  (She)* از تصاویر کوچک برای ترسیم کردن یک زن خانه‌دار آمریکایی استفاده  کرد.  یک شی پلاستیکی کوچک که در فضا معلق است و پیچ و خم‌هایش اشاره‌ای به  برآمدگی‌های بدن است. قسمت خمیده و سفید در زیر نمایان‌گر پیش‌بند اوست.  رنگ قرمز بر روی زمین که خون را تداعی می‌کند. تُستری که با جاروبرقی در هم  آمیخته شده‌اند و نقطه‌هایی سیاه که به مارسل دوشان اشاره دارد.ادواردو پائولوزی Eduardo Paolozziپائولوزی شیوه هندسی و صنعتی را  پیش گرفت. آثار هنری او با اینکه در دسته هنرمندان پاپ آرت قرار می‌گیرد  دارای حسی مالیخولیایی است. او تاثیر تکنولوژی بر زندگی انسان مدرن را با  بدبینی در آثارش پیاده می‌کرد.پیتر بلِیک Peter Blakeیکی از شناخته شده‌ترین  هنرمندان پاپ آرت بریتانیایی. او آثارش را با المان‌های و نمادگرایی‌هایی  که به گذشته اشاره داشت در آمیخت. یکی از مشهورترین آثار وی با عنوان «روی  بالکن» (On the Balcony) است که شامل عکس‌های خانوادگی قدیمی، آثار هنری  قدیمی، جلد مجلات و اشیاء زندگی روزمره است.دیوید هاکنی David Hockneyنمی‌توان از پاپ‌‌ آرت در اروپا  سخن گفت اما به دیوید هاکنی اشاره نکرد. هرچند که او به آمریکا مهاجرت کرد  با این حال هاکنی برازنده‌ترین هنرمند اروپایی در معرفی این جنبش به حساب  می‌آید. به علت مدل پوشش او را به عنوان یکی از بیتل‌ها (The Beatles)  می‌شناختند. اولین اثر او تحت تاثیر فرانسیس بیکن خلق شد اما بعدتر سبک خود  را پیدا کرد. هاکنی با ترکیب رنگ‌های قوی و شدید روی سطوح بزرگ و مسطح  نقاشی می‌کرد. آثار او معمولا از تجارب جنسی او برگرفته شده است. زمانی که  در سال ۱۹۶۴ در کالیفرنیا مستقر شد در آثارش جلوه زندگی لوکس هنرپیشه‌های  هالیوود و افراد مشهور را به تصویر می‌کشید.پاپ آرت در زمان حالخواه انعکاسی از شیوه زندگی  مدرن، و یا انکار گرایش‌های انتزاعی، به ویژه اکسپرسیونیسم انتزاعی، پاپ  آرت سال‌ها در اروپا و آمریکا زندگی کرد. پاپ آرت در این مسیر به مهم‌ترین  جنبش هنری در نیمه دوم قرن بیستم بدل شد. با این که هسته اصلی این جنبش در  اواسط دهه ۱۹۷۰ پایه‌ریزی شد اما هیچگاه از اهمیتش کاسته نشد. در واقع این  رویکرد درست مانند فرهنگ عامه که دائما در حال تغییر است خود را باز تولید  کرده است. با این ذهنیت برای پاپ آرت هیچ انتهایی در نظر گرفته نشده است.  به خصوص که در دنیای امروزی اینترنت دسترسی ما را به منابع آسان‌تر کرده و  تنها نیاز هنرمندان پاپ آرت ظهور بت‌ها، نماد‌ها، محصولات، ایده‌ها و هر  آنچه که بیان‌گر خواستگاه جامعه باشد است.درباره ی فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی‌ آن‌ها اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: dailyartmagazine.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sun, 07 Mar 2021 18:05:52 +0330</pubDate></item><item><title>فروشندگان جهنمی و روش‌های شناسایی‌ آن‌ها!بخش سوم</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/فروشندگان-جهنمی-و-روش-های-شناسایی-آن-هابخش-سوم-mkqcueurp7yh</link><description>بار دیگر و خیلی خلاصه به  قراردادها و توافقات برمی‌گردیم. البته ما در این متن بندهای قانونی  قرارداد را بررسی نخواهیم کرد و خیلی کلی به این اصل اشاره‌ای خواهیم داشت.  برای شروع هنرمند قطعا به یک توافق‌نامه رسمی نیاز دارد، توافق‌نامه‌ای که  بتوان آن را به صورت برگه‌ای در دست داشت. به همین سادگی و خالی از هرگونه  پیچیدگی. مهم نیست که صاحب گالری چقدر جذاب، خوش رو، دلگرم کننده، ترغیب  کننده، اطمینان بخش یا مهم باشد، یک مصافحه معمولی هرگز کافی نیست، مگر  اینکه هنرمند در لحظه‌ای که روابط مخدوش شد نگرانی نسبت به از دست دادن هر  آنچه داشته‌ است نداشته باشد. اصولا هنرمند باید این مهم را در نظر داشته  باشد که در صورتی که یک فروشنده از تهیه قرارداد و توافق‌نامه مکتوب سر باز  زد هوشیار باشد، چرا که این مورد یکی از بارزترین نشانه‌های روزهای پر  مخاطره پیش رو (در صورت همکاری با چنین فروشنده‌ای) برای هنرمند خواهد بود.در بسیاری از مواقع زمانی که  هنرمندان آثار خود را برای گالری ارسال می‌کنند رسیدی دریافت خواهند کرد که  به مثابه قرارداد خواهد بود. اما در این صورت هم گزینه بهتر برای هنرمند  داشتن یک نسخه دست‌نویس با مهر یا امضای طرفین است. زمانی که فروشنده به  هنرمند برگه‌ای نداد و در عوض به او اطمینان داد که تمامی کارها طبق برنامه  پیش خواهد رفت باید هوشیار بود. در تقریبا صد در صد از قرارداد‌هایی که  صرفا کلامی بوده و متن فیزیکی بین دو طرف رد و بدل نشده مشکلاتی پیچیده  بوجود می‌آید که در نهایت این فروشنده است که هنرمند را قربانی کرده است.  هنرمند باید در رابطه با کار گالری‌هایی که خیلی به این مسائل اهمیت  نمی‌دهند و با آسودگی خاطر از کنار مسائل این چنینی می‌گذرند این آگاهی را  داشته باشد که به زودی در کسب و کار هم به همین شیوه با او برخورد خواهند  کرد؛ یعنی بعد از مدتی ایده‌ای از فروش آثار هنرمند نخواهند داشت، یا  نمی‌دانند که چند اثر از هنرمند در اختیارشان است، کدام اثر از هنرمند را  فروخته و آیا مبلغ فروش را به هنرمند پرداخت کرده‌اند، چه مقدار به هنرمند  بدهکار هستند و مسائلی از این دست. بخصوص در مواقعی که گالری در بالاترین  حالت ممکن به کسب و کار مشغول است،‌ اما زمانی که هنرمند از مسائل مالی  مربوط به همکاری‌ خود با گالری سوال می‌کند و آن‌ها در لحظه دچار فراموشی  مضمن می‌شوند.در رابطه با فروش هنرمند باید  نسبت به فروشندگانی که پیشنهاد فروش نجومی آثار را به او می‌دهند (با توجه  به اینکه تا به حال سابقه فروش آثار این هنرمند را نداشته‌اند) بسیار  هوشیار عمل کنند. با اینکه در تئوری این پیشنهادات جذاب است، اما بصورت  خطرناکی کوته بینانه و حریص است و در طول زمان بیشتر به نفع فروشنده است تا  هنرمند. قیمت‌های یک هنرمند باید به صورت آگاهانه و منظم، متناسب با  موفقیت‌های آن هنرمند افزایش یابد. هیچ فروشنده‌ای نمی‌تواند خودسرانه  قیمت‌های یک هنرمند را قبل از زمان خود، و به ویژه قبل از موفقیت شغلی،  افزایش دهد. هنرمندانی که قیمت آثارشان به یکباره و بدون هیچ منطقی افزایش  پیدا می‌کند در نهایت مجموعه‌داران خود را از دست می‌دهند، چرا که ریسک  خرید و هزینه کردن برای آثارشان بالاتر می‌رود و در نهایت به گونه‌ای خود  را از فضای کسب و کار بیرون می‌اندازند.روی دیگر این موضوع در رابطه با  هنرمندانی صدق می‌کند که قیمت‌هایشان همیشه بالا بوده و بعد از یک نمایش  نسبتا ضعیف‌تر به سرعت سقوط خواهند کرد و ضربه‌ای مهلک به اعتبار آن‌ها  وارد خواهد شد. در بدترین حالت این روال تا جایی ادامه پیدا خواهد کرد که  نه تنها قیمت آثار هنرمند کاهش پیدا می‌کند، بلکه خریداران خود را نیز از  دست می‌دهد و این به مثابه شروعی دوباره خواهد بود. در شرایطی که قیمت‌های  هنرمند به صورت غیر عادی رشد می‌کند نمایش و فروش آثارش برای گالری‌ها  امکان‌پذیر نخواهد بود، لذا گالری‌ها از نمایش آثار هنرمند خودداری خواهند  کرد. به یاد داشته باشید - وعده‌ها مبنی بر فروش آثار هنرمند با قیمت زیاد  که توجیه منطقی ندارند اغلب با جنبه‌های منفی بالایی همراه است، بنابراین  وقتی شخصی ادعا می‌کند که می‌تواند او را بدون دلیل منطقی ثروتمند و مشهور  کند، درست در چنین مواقعی هنرمند باید بسیار مراقب باشد.بخش اول این مقاله درباره ی فروشندگان جهنمی را اینجا بخوانیدبخش دوم این مقاله درباره ی فروشندگان جهنمی را اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: artbusiness.com - qz.com - artnet.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Sat, 06 Mar 2021 20:40:20 +0330</pubDate></item><item><title>ترس از هنر: پدیده سانسور در هنر معاصر</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/ترس-از-هنر-پدیده-سانسور-در-هنر-معاصر-cxfuio2dd6n8</link><description>عکس‌های دستکاری شده، حذف نقاشی‌ها، تخریب مجسمه‌ها، بازداشت هنرمندان و خاموش کردن نظرات. سانسور رایج‌ترین نقض آزادی هنری است.آثار هنری و هنرمندان به دلیل  محتوای خلاقانه خود، مورد سانسور بی مورد قرار می گیرند و با مخالفت  دولت‌ها، گروه‌های سیاسی و مذهبی، نظام رسانه‌های اجتماعی، موزه‌ها یا  افراد خصوصی روبرو می‌شوند. هنرمندان و مدافعان آزادی هنری معمولاً به دلیل  زیر سوال بردن هنجارهای اجتماعی و مذهبی یا بیان دیدگاه‌های سیاسیِ مخالف  روایت‌های حاکم، سانسور می‌شوند. با این حال و صرف نظر از منطق سانسور‌گران  در پس حذف آثار هنری، در اکثر مواقع این رفتار باعث شده تا آن جریان یا  اثر هنری اهمیت پیدا کرده و نمایان‌تر از قبل نشان داده شود.واقعیت همیشه اصلی‌ترین  المان‌های بیان هنری و وسیله‌ای اساسی برای آفرینش بوده است. به تصویر  کشیدن آن چیز که انسان می‌بیند و احساس می‌کند از مهم‌ترین سوژه‌ها برای  هنرمندان بوده است. اما هیچ اثر هنری واقعیت را همانطور که بوده برای مخاطب  ترسیم نکرده و حتی در آثار رئالیسم هم زیبایی‌های زندگی در کنار  دشواری‌های طاقت‌فرسا روزمره به تصویر درآمده است و هیچ یک از این آثار  برداشت شخصی هنرمندی که از واقعیت‌های جهان دور افتاده باشد نبوده است.   واقعیت‌هایی که معانی آن در متن‌های طویل مخفی شده و تنها زمانی نمایان  می‌شود که در یک فضای مصنوعی به آن‌ها پرداخته می‌شود.موزه‌هابسیاری از سانسورهای آثار هنری  در موزه‌ها، علیه آثار یا نمایشگاه‌های هنرمندان مشهور، به عنوان اثبات  درستی سیاستی خطرناک و بی‌توجهی کامل به ارزش آثار تفسیر شده‌اند. اخیراً  برخی از آثار هنرمندان قرن نوزدهم و بیستم توسط موزه‌ها یا مردم توهین‌آمیز  تلقی شده و در نتیجه از نمایش خارج شده‌اند. از جمله گالری هنری منچستر  نقاشی هیلاس و نیمف‌ها (Hylas and Nymphs) از جان ویلیام واترهاوس (John  William Waterhouse) را از مجموعه خود برداشت. تبلیغات نمایشگاه صد سالگی  اگون شیله (Egon Schiele) در لندن و آلمان مورد سانسور قرار گرفت. و به  مناسبت نمایش مجموعه دختران و گربه‌ها از بالتوس (Balthus - Girls and  Cats)، طوماری توسط بسیاری امضا شد تا موزه هنر متروپولیتن نیویورک را  متقاعد کند تا نوع نگاه مردم به این آثار را کنترل کند.موزه‌ها برای حفاظت از آزادی  هنری و دفاع از این سرمایه‌های بشری در نا آرامی‌ها و همچنین حفاظت از  آرامش مخاطبین برای تماشای آثار هنری بنا شده‌اند. با این حال، از موضوعات  بحث برانگیز می‌توان به این واقعیت اشاره کرد که این موسسات همچنین تمایل  دارند آثار هنری را به دلایل سیاسی سانسور کنند. برای مثال مورد اخیر در به  تعویق انداختن نمایش مجموعه «گذشته‌نگری» (Retrospective) فیلیپ گاستون  (Philip Guston) که قرار بود در سال ۲۰۲۰ افتتاح شود، ردپای موزه‌هایی که  در این تصمیم دست داشتند را به وضوح نشان می‌دهد. دلایل به تعویق انداختن  ارتباط چندانی به ماهیت کار گاستون نداشت و بیشتر مربوط به عدم اطمینان  موسسات به کیوریتورهای آن‌ها و عدم اعتقاد به توانایی عموم مردم در درک  ظرافت‌های آثار گاستون بود. این تصمیم با واکنش جامعه هنری روبرو شد و موزه  را در یک بحث داغ بر سر نژاد، خودسانسوری، عدالت اجتماعی، تخصیص و لغو  فرهنگی* (Cancel Culture) درگیر کرد.دولت‌هااغلب روایت‌های سیاسی مردم دنیا  را در قطب‌های متفاوت قرار می‌دهد. این روایت‌ها به هیچ‌کدام از انواع  فرم‌های هنری اعم از نقاشی، سینما، تئاتر و موسیقی رحم نمی‌کند و اکثر  هنرمندانی که به این سیاست‌ها معترض می‌شوند را تحت فشار و سانسور قرار  می‌دهند. روایت‌های ملی گرا - یا ملی گرایی مذهبی - که نه تنها در گذشته در  لهستان و مجارستان بکار گرفته شده است، بلکه در هند، جایی که نهادهای  مذهبی نهادینه شده در دولت‌ها نقش فزاینده‌ای را در تعیین آنچه در فضای  عمومی مناسب تشخیص داده می‌شود ایفا می‌کنند. این گرایش‌ها در روندی رو به  رشد برای ضربه زدن به فرهنگ و آسیب‌پذیر کردن آن روی کار آمده‌ است. مانند  انتصاب سیستماتیک اشخاص غیر آماده و غیرحرفه‌ای در سمت‌های کلیدی فرهنگی که  در بسیاری از کشورها به مشکلی اساسی بدل شده است. فری‌میوز (Freemuse) به  عنوان بزرگترین سازمان بین‌المللی مستقل و مدافع آزادی بیان هنری گزارش  داده که دولت‌های ترکیه، روسیه و چین از قوانین ضد ترور علیه هنرمندان  سوءاستفاده می‌کنند، به این معنی که آثار آن‌ها با سانسور و هنرمندان معترض  به سیاست‌های دولت با آزار و اذیت، تهدید یا زندان روبرو هستند. این  دولت‌ها آثار هنرمندان را در کنار اقدامات تروریستی قرار می‌دهند و از این  رو این آثار را به عنوان تهدیدی برای ملت تفسیر می‌کنند. برای مثال می‌توان  به مورد زهرا دوگان (Zahra Dogan)، هنرمند و خبرنگار ترک اشاره کرد که در  سال ۲۰۱۷ دادگاهی برای او حکم دو سال و ده ماه زندان در نظر گرفت. او به  همراه اثرش که نابودی روستایی کُرد‌نشین در جنوب شرقی ترکیه بعد از حملات  ارتش این کشور به این روستا در سال ۲۰۱۵ را در آن به تصویر کشیده بود روانه  زندان شدند.آی وی وی (Ai Weiwei) یکی دیگر  از هنرمندانی است که علاوه بر آثار هنری به فعالیت‌های مدنی و مبارزه انتها  ناپذیرش با دولت چین شناخته شده است. او از قوه خلاق خود در آثار هنری  برای بیان دیدگاهایش و همچنین اعتراض به فضای هنر و سیاست‌های دولت چین  استفاده می‌کند. او در سال ۲۰۱۱ در پی بازدید پلیس از استودیو و پرس و جو  از دستیارانش دستگیر شد و تعدادی از آثار و کامپیوترش بدست نیروهای دولتی  ضبط شد. در مدت کوتاهی بعد از بازداشت هشتاد و یک روزه‌اش به او حکم چهار  سال حکم حصر خانگی ابلاغ شد و استودیوی او در شانگهای بدست دولت تخریب شد.  هرچند که دولت اعلام کرد این تخریب به منظور بازسازی و نوسازی شهری انجام  شده اما افکار عمومی بر این باور است که این اقدام در راستای انتقام‌جویی  بابت اعتراضات این هنرمند به سیاست‌های دولت بود. همچنین در سال ۲۰۱۴ و  زمانی که با حمایت دولت چین نمایشگاه هنری در شانگهای برگزار می‌شد، نام آی  وی وی از لیست هنرمندان معاصر چین حذف شد و اثر او شناخته شده او با عنوان  «تخمه آفتابگردان» (Sunflower Seeds) که نماد مبارزه با سانسور سیستماتیک  بود از نمایشگاه برداشته شد.هر جز از سانسور مربوط به الگوی  بزرگتری از فشار است که علیه آموزش، مطبوعات، فیلم و آزادی بیان وارد  می‌شود. این تلاش‌ها سایه‌ای از ترس را بر مردم افکنده كه منجر به کاهش  اختیار بیان توسط افرادی می‌شود كه می‌خواهند از جنجال جلوگیری كنند و در  نهایت مانعی ایجاد می‌شود تا مردم نتوانند سرنخی برای استفاده اجتماعی و  كاربرد تصاویر ارائه دهند. با این حال، در هنگام درگیری بین آزادی هنری و  اشکال خاموش کردن آن، سخن دیوید فریدبرگ (David Freedberg) را باید در ذهن  داشت؛ فریدبرگ می‌گوید «در پایان، کسانی که به دنبال سانسور و نابودی هنر  هستند، به قدرت آن شهادت می‌دهند - خواه این اثر به عنوان نمادی از چیزی  منفور یا ناپسند شناخته شود، یا چیزی ساده مانند یک ظرف یا یک فرم.»درباره ی نقش هنرمندان در شکل‌گیری اعتراضات گذشته اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: magazine.artland.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Wed, 03 Mar 2021 01:28:38 +0330</pubDate></item><item><title>بیانیه هنری (استِیتمنت) خود را کوتاه، ساده و قابل فهم بنویسید</title><link>https://virgool.ir/@artunity.art/بیانیه-هنری-استِیتمنت-خود-را-کوتاه-ساده-و-قابل-فهم-بنویسید-mq9shxb44hyq</link><description>بیانیه هنری (استِیتمنت) خود را  کوتاه، ساده و قابل فهم بنویسید یکی از سوال‌های اصلی هنرمندان در رابطه  با بیانیه‌های هنری قابل فهم بودن آن برای بازدیدکنندگان است. مخاطبین از  هنرمند درباره فعالیت و آثارش سوالاتی خواهند پرسید و هنرمند توجه مخاطب را  به کارنامه نمایش‌ها و بیانیه‌ها معطوف می‌کند. اما در بسیاری از مواقع  این بیانیه‌ها برای بازدیدکنندگان قابل فهم نیست. در این بین افرادی متذکر  می‌شوند که بیانیه‌ها باید با ادبیاتی ساده‌تر نوشته شوند. هرچند برخی از  هنرمندان اعتقاد دارند که این بیانیه‌ با همین شکل نمایان‌گر فعالیتی است  که انجام گرفته و مشکل از سمت افرادی است که بیانیه را درک نکرده‌اند، چرا  که با فضای ذهنی هنرمند و دنیای هنر آشنایی ندارند. اما پیشنهاد ما این است  که کمی نرمش به خرج دهند و سعی کنند تا حد امکان بیانیه‌های هنری خود را  کوتاه و با ادبیاتی آسان و قابل فهم ارائه دهند.هر هنرمند باید به چشم یک  خریدار بالقوه به افرادی که در رابطه با آثارش از او سوال می‌پرسند نگاه  کند و در چنین مواقعی تمام تلاش خود را بکار بگیرد تا به سوالات این افراد  پاسخی روشن و قابل فهم دهد. زمانی که فرد یا افرادی به شما می‌گویند که درک  بیانیه هنری شما سخت بوده است باید این حقیقت را در نظر بگیرید که افراد  بیشتری نیز چنین موقعیتی را در رابطه با بیانیه شما داشته‌اند و تنها از در  میان گذاشتن این دشواری با شما خودداری کرده‌اند. باید این نکته را در پس  ذهن داشت که بسیاری از افراد به منظور جلوگیری از هرگونه حاشیه از بیان  نظرات صریح و سوالات انتقادی خودداری می‌کنند، اما خودداری این افراد به  این معنی نیست که مشکلی وجود ندارد.برداشت هنرمند از افرادی که به  پیچیده بودن بیانیه انتقاد می‌کنند باید یک برداشت سازنده باشد. به این  معنی که این افراد در درجه اول سعی در کمک کردن به هنرمند در بیان تفکراتش  را دارند. اینکه هنرمند برداشتش از انتقاد دور بودن مخاطبین از فضای هنری  باشد ضربه محکمی به برقراری ارتباط او با مخاطب خواهد زد که در نهایت  مشکلاتی را در مسیر حرفه‌ای هنرمند بوجود خواهد آورد. بسیاری از هنرمندان  زمان زیادی را در دایره دوستان و سایر هنرمندان سپری می‌کنند که این امر به  خودیِ خود باعث دور ماندن هنرمند از آنچه در ذهن یک خریدار عادی می‌گذرد  می‌شود. به علاوه این اصل که بسیاری از خریداران آثار هنری دانش آکادمیک و  دقیقی از دنیای هنر ندارند. ممکن است بیانیه‌های هنری که از کلمات و  اصطلاحات تخصصی پر شده برای هنرمندان، دوستان و افرادی که در حلقه معاشرین  هنرمند قرار دارند قابل درک و بعضا خارق‌العاده باشد، اما لزوما برای سایر  افراد اینگونه نیست. این شکل از بیانیه‌ها برای بسیاری از مخاطبین بی‌معنی  است و کوچک‌ترین ارتباطی بین ذهنیت هنرمند و مخاطب بوجود نمی‌آورد. پس  زمانی که افراد عادی که معمولا از خریداران آثار هنری هم هستند با بیانیه‌  هنرمند در رابطه با آثارش ارتباط برقرار نمی‌کنند، نمی‌توان انتظار  نتیجه‌ای جز از دست رفتن خریداران بالقوه را  داشت.پس برای جلوگیری از چنین  اتفاقاتی هنرمند باید در راستای نوشتن بیانیه‌ای صریح، آسان و قابل درک  تلاش کند. هدف هنرمند باید جلب توجه خوانندگان باشد بدون اینکه باعث گیج  شدن یا مرعوب کردن آن‌ها شود. هنرمند در تلاش است تا به مخاطب در راستای  درک بهتر اثر کمک کند، تا آن‌ها از دیدن آثار لذت ببرند، با آثار ارتباط  عمیق‌ برقرار کنند و داستان خود را درون این آثار جستجو کنند و در نهایت هر  کدام با سرعتِ منحصر به فردْ دانش هنری خود را ارتقا بخشند. هر چقدر که  بازدیدکنندگان ارتباط عمیق‌تری با بیانیه هنرمند برقرار کنند، همانقدر با  ذهنیت هنرمند آشنا خواهند شد، پس زمان بیشتری برای تماشای آثار صرف می‌کنند  که این خود به معنی بالاتر رفتن شانس هنرمند در فروش آثارش است.یکی از بهترین روش‌ها برای  نوشتن یک بیانیه ساده و صریح کمک گرفتن از افراد خارج از حلقه هنرمندان  است؛ چرا که بسیاری از این افراد دانش تخصصی هنری ندارند و می‌توان از  تجربه آن‌ها در زمانی که از خواندن یک بیانیه هنری سردرگم می‌شوند استفاده  کرد و این مشکل را برطرف کرد. هنرمند باید توجه ویژه‌ای به آن دسته از  افراد که با او روبرو شده و احساسات صادقانه‌شان را درباره آثارش با او در  میان گذاشته‌اند داشته باشد. شاید بتوان گفت که شنیدن نظر این دسته از  مخاطبین در پیشرفت حرفه‌ای هنرمند تاثیر غیر قابل انکار خواهد داشت. هرچند  که هنرمند موظف نیست که به تمامی توصیه‌ها جامه عمل بپوشاند، اما شنیدن  همین نظرات و پیشنهادات در ایجاد یک خروجی با کیفیت‌تر بسیار تاثیر‌گذار  است.از سایر نکات که برای داشتن یک بیانیه هنری باید آن در نظر گرفت:خلاصه و کوتاه. بهترین حجم  نوشتن برای داشتن یک بیانیه هنری بین دو تا چهار پاراگراف است. هر پاراگراف  از دو تا سه جمله تشکیل شده باشد. بین ۳۵۰ تا ۴۰۰ کلمه.بگویید که هنر شما در چه مورد  است، به چه معناست، چه چیزی الهام بخش هنر شما بوده و یا قصد برقراری چگونه  ارتباطی را از طریق هنرتان با مخاطب دارید.با بازدیدکنندگان ارتباط برقرار  کنید و آن‌ها را به گونه‌ای در روند شکل‌گیری آثارتان شریک کنید. شما  می‌دانید که در نهایت چه چیز از تولید این اثر بدست خواهید آورد، مخاطبین  نیز باید  آگاه باشند که با داشتن اثر شما چه چیزی بدست خواهند آورد.از توضیحات پیچیده، ارجاعات غیر قابل فهم و به کار بردن (بیش از اندازه) اصطلاحات تخصصی هنری خودداری کنید.سعی کنید تا خود را با هنرمندان و جنبش‌های هنری گوناگون مقایسه نکنید و این مسئولیت را به عهده منتقدین بگذارید.از ادبیاتی استفاده کنید که برای تمامی افراد قابل فهم باشد.بخش اول عکاسی و دانستنی‌های عکاسی را اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: artbusiness.com</description><category>artunity.art</category><author>artunity.art</author><pubDate>Tue, 23 Feb 2021 14:38:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>