<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های shokouhi.arshia</title><link>https://virgool.ir/feed/@arshiashokouhi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:36:36</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/59758/avatar/zkyDnr.png</url><title>shokouhi.arshia</title><link>https://virgool.ir/@arshiashokouhi</link></image><item><title>معجزه اصغر</title><link>https://virgool.ir/@arshiashokouhi/معجزه-اصغر-ztx9rdhxikns</link><description>اولين بارى كه متوجه شدم شيفته ى سينما هستم رو هيچوقت فراموش نميكنم.١٤ ١٥ سالم بود كه همراه خانواده روى صندلى رديف هاى وسط سينما فرهنگ نشسته بودم و داشتم بهترين فيلم اصغر فرهادى[درباره الى] رو تماشا مى كردم.واقعا براى من [درباره الى ]حكم معجزه رو داشت.قبل از ديدن اون مى دونستم كه لذت بخش ترين تفريح براى من ديدن فيلم خوبه.اما پلان به پلان فيلم فرهادى نشونه بود كه فيلم براى من فراتر از وسيله اى  سرگرم شدنه.[الى]كارى با من كرد كه بفهمم توى اين دنيا چيزى جذاب تر از فيلمسازى براى ارشيا وجود نداره.نوع روايتى كه توى سينماى ما قبل از اون اتفاق نيوفتاده بود.اون دوربين روى دست سيال و سكانس پلان هاى طولانى كه من مدام با خودم ميگفتم لعنتى چجورى انقدر خوب درومده (البته قطعا اون زمان معنى و فرق سكانس و  پلان رو  نمى دوستم چى هست.همين كه فهميده بودم الان٢دقيقه ميشه كه كات نخورده برام حيرت انگيز بود.)بازى بازيگر ها ديوونم كرده بود.داستان فیلم برام جذاب بود.این که از اون فضای شاد و باحال اول فیلم،به این فضای دارک و خفه کننده رسیده و پیچیدگی  هرکدوم از شخصیتها. همه اينارو با خودم مرور مى كردم و آخر سر به اين فكر كردم مى خوام كارگردانى بشم كه فيلمم روى مخاطبم همچين تاثيرى بذاره.اون زمان من دبيرستان رياضى فيزيك مى خوندم.نه استعداد خاصى توى اين رشته و نه يك سر سوزن علاقه به درس ها.همينجورى كج دار و مريض تا سوم دبيرستان ادامه دادم ولى همزمان عشق به سينما در من بيشتر ميشد.تا اينكه تصميم گرفتم تغيير رشته بدم و با خانواده دنبال يك هنرستان خوب گشتيم.يك روز همراه با مادر به يكى از هنرستان هاى معروف منطقه ١ رفتم .در اونجا يك معلم رو ديدم و خواستم كه با ايشون مشورت كنم .از شانس ما اين شخص يك (loser)به تمام معنا بود.دانشگاه سينما خونده بود و قطعا آرزوى كارگردانى داشت  اما آخرش شده بود يك معلم ساده توى هنرستان با كلى داش آموز اوباش.اين آقاى محترم جورى توى دل بنده رو خالى كرد كه سينما پولی توش نيست وپارتی بازی و خاطرات و سرشكستگى ها خودش انقدر گفت  كه من ١٧ ساله همونجا قيد همه چيز رو زدم و كنكور هم همون رياضى شركت كردم.نمى خوام همه ى كاسه كوزه هارو سر اون بيچاره بشكونم ولى اون آدم يكى از عواملى بود كه الان من در ٢٣ سالگى دانشجوى معمارى هستم كه هيچ علاقه اى به رشتم و انگيزه اى براى پاس كردن واحد ها ندارم.خارج از دانشگاه به دنبال علاقم هستم.مصمم تر از قبل. دوره ها مختلف فيلم سازى رو گذروندم،دارم کم کم وارد چرخه حرفه ای سینما میشم،دوست دارم توی یک سایت حرفه ای مرتبط با سینما مثل zoomg  فعالیت کنم.هنوزم [درباره الى ]روخیلی دوست دارم و اينجام چون مى خوام نظراتم راجعبه فيلم و سريال هايى كه ديدم،كارگردان ها و بازيگر هاى مورد علاقم و حتى منفورم رو با شما به اشتراك بذارم .</description><category>shokouhi.arshia</category><author>shokouhi.arshia</author><pubDate>Tue, 23 Jul 2019 04:08:53 +0430</pubDate></item></channel></rss>