<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</title><link>https://virgool.ir/feed/@arnacoaching.com</link><description>تنها شرکت دانش بنیان در حوزه کوچینگ-برگزار کننده دوره های آموزشی کوچینگ و جلسات کوچینگ فردی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:05:09</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/134437/avatar/maPFmx.png</url><title>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</title><link>https://virgool.ir/@arnacoaching.com</link></image><item><title>کوچینگ (مربیگری) در محیط کار</title><link>https://virgool.ir/@arnacoaching.com/کوچینگ-مربیگری-در-محیط-کار-tcaqc3832zro</link><description>امروزه سازمان های بیشتری به اهمیت رهبری در ایجاد یک سازمان با راندمان بالا پی برده اند. رهبری محیط کار یعنی اثرگذاری بر افراد تا آنان با بیشترین توان خود در راه دستیابی به اهداف سازمان تلاش کنند. مربی‏گری یعنی عمل به نحوه ای که باعث ارتقای  مداوم مهارت های افراد سازمان شما شود.شما برای یادگیری کامل هر مهارتی احتیاج به راهنما دارید. اما مربی‏گری چیزی بیشتر از نشان دادن عناصر اولیه‏ ی کار به افراد است. مربیگری یعنی راهنمایی افراد برای یادگیری موثرترین روش انجام کارشان. مربیگری می تواند دورنمای افراد را گسترش دهد.به شکل ایده آل، مربیگری اثرگذاری فرد را افزایش داده و در نتیجه به موفقیت سازمان کمک می‏کند.کوچینگ(مربیگری) یعنی کمک به افرد در عملکرد موثر از طریق تعامل مثبتی که انگیزه ی رشد و تغییر رفتار می شود. وظیفه ‏ی مدیر بعنوان مربی، کمک به دیگران است تا به روتین های تکراری کار خود عادت نکنند. مدیر به عنوان مربی می‏‏ تواند به کارمندان کمک کند تا آنها رشد و آموزش را در کنار انجام کار خود فرا گیرند.مربیگری موثر یعنی داشتن یک رویکرد یا دیدگاه مشخص.یک مربی خوب:1- اندیشمند و آماده است.2- فرایند مربیگری را دوطرفه پیش می برد.3- می کوشد ارتباطات خوبی داشته باشد.4- یک محیط مناسب مربیرگری به وجود می آورد.یک مربی خوب اندیشمند و آماده است:یک مربی موثر نیازمند تلاش متفکرانه است. این تلاش متفکرانه زمانی بیشترین اثر خود را می گذارد که برای آمادگی، وقت کافی بگذارید. برای اندیشمند و آماده بودن باید:1- دلایل مربیگری را بفهمید و اهداف روشنی برای پیشرفت کارمند در نظر داشته باشید.2- برای برنامه ریزی در مورد چگونگی نزدیک شدن به کارمند زمان کافی بگذارید.3- پروسه را به شکل مکتوب ثبت کنید.یک مربی فرایند مربیگری را دوطرفه پیش می برد:مربیگری باید فرایندی دوطرفه باشد تا بیشترین اثر را از خوذ باقی گذارد مربی‏گری به معنی امر به یک زیردست نیست بلکه همکاری به منظور رشد است. برای دوطرفه کردن فرایند مربیگری:1- بده بستانی متوازن داشته باشید.2- اشتباهات را به عنوان فرصتی برای یادگیری در نظر بگیرید.3- همیشه در دسترس و نزدیک باشید.4- به توافق برسید.5- به وظائف وظیفه ها و تعهدات خود عمل کنید.یک مربی می کوشد ارتباطات خوبی داشته باشد:مربیگری شامل ارتباط از طریق زبانی و مکتوب می شود. بنابراین مهارت‏های ارتباطی مناسب برای این کار کلیدی هستند.یک محیط مناسب مربیگری به وجود می آورد:ایجاد شرایطی که از مربیگری پشتیبانی کند، اثرگذاری شما به عنوان یک مربی را بهبود می بخشد. سه عنصر یک محیط مناسب برای مربیگری عبارتند از:1- پشتیبانی مثبت و دادن انگیزه2- دادن زمان کافی برای تغییر به کارمند3- تشویق رشدو پیشرفت</description><category>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</category><author>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</author><pubDate>Sun, 23 Feb 2020 12:33:55 +0330</pubDate></item><item><title>مهم ترین ویژگی ها در گفتگوی ایده آل</title><link>https://virgool.ir/@arnacoaching.com/مهم-ترین-ویژگی-ها-در-گفتگوی-ایده-آل-kzlbbfigdqkq</link><description>هر فرد به عنوان طرف گفتگو،دارای چه ویژگی هایی بایستی باشد ؟گفتگوی خوب، چگونه شکل می گیرد ؟چه شخصیت ها و منش هایی مایل به گفتگو هستند؟چه در حوزه بین فردی مثل ارتباطات خانوادگی و چه در حوزه کاری و تعاملات حرفه ای، هر شخصیتی آماده و راغب به گفتگو نیست. شخصیت های خاصی هستند که نوعی استعداد درونی، روانی، ذهنی برای گفتگو دارند و برای گستردن حوزه گفتگو شوق و ذوق دارند.  نکته مهم این است که فرد با هر شخصیت و منشی تمایل به گفتگو و مشتاق به بسط حوزه گفتگو در صحنه زندگی فردی، اجتماعی و حرفه ای باشد، لازم است دارای ویژگی هایی باشد.تواضعویژگی اول :  شخصیت های طرفدار گفتگو این است که متواضع باشند و این تواضع بیش از هرچیزی تواضع فکری و ذهنی است. یعنی من هرگز خودم را حق مسلم و مخالفانم را باطل مسلم تلقی نکنم. بدانم خودم مجموعه ای از حق و باطل هستم و مخالفان من هم مجموعه ای از حق و باطل هستند. این تواضع در جامعه ما کم است.خوشبینیویژگی دوم : فرد طرفدار گفتگو این است که اساساً یک نوع خوشبینی به ذات و طبیعت انسانی داشته باشد. کسانی طرفدار گفتگو هستند که طبیعت انسان را طبیعتی حق طلب می دانند و دیدی مثبت نسبت به طبیعت دارند..دور از افراط و تفریط بودنویژگی سوم : کسانی که اهل گفتگو هستند باید هر کاری را برای بسط گفتگو در شأن خود بدانند. نگویند چون ما فلان جایگاه را داریم هر کاری را نمی کنیم. خاصیت انسان های خالص، ناب و مخلص این است که هیچ کاری را دون شأن خود نمی دانند. هر شخص طرفدار گفتگو از هر افراط و تفریطی گریزان است. اهل اعتدال به معنای درست کلمه است. یعنی معتقد بودن به اینکه هیچ چیزی در نهایت نمی تواند بر رقیب خود برتری داشته باشد. هر چیزی در میانه ها است که برتری اش بر رقیبش مشخص می شود .گفتگوی ایده آل بهترین راه برای حل مشکلاتی است که در طول روز با اطرافیانمان داریم.</description><category>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</category><author>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</author><pubDate>Wed, 19 Feb 2020 11:38:53 +0330</pubDate></item><item><title>مربیگری به روش درون گردی</title><link>https://virgool.ir/@arnacoaching.com/مربیگری-به-روش-درون-گردی-ionl24ozlfrn</link><description>هرکدام از ما به‌صورت مداوم در شرایط ناخوشایند قرار می‌گیریم. درواقع ممکن است هرلحظه را با میزان خوشحالی و ناراحتی خود بسنجیم. آن‌قدر خوشحالی و خوش‌آیندی روزمره برایمان مهم و در مواقعی دور از دسترس است که شاید به‌سختی بتوان برای یک روز (فقط ۲۴ ساعت) کاملاً خرسند و راضی بود.در بعضی مواقع هم اگر مشکلی از بیرون به سمت ما نیاید، ناراحتی‌هایی از درون مانند وسواس‌های فکری، قضاوت‌های شخصی یا فکرِ گذشتۀ خودمان باعث ناراحتی‌مان می‌شود.اما هرکسی بنا بر توانایی‌هایش سعی در برطرف کردن مشکل خود دارد. گاهی ما فکر می‌کنیم و راه‌حلی را برای مشکلمان جایگزین می‌کنیم. گاهی از تجربۀ قبلی خود یا دیگری بهره می‌بریم یا حتی موضوع را با شخص مورد اعتمادمان در میان می‌گذاریم.اما گاهی موضوع برایمان حل ناشدنی و حتی آزاردهنده می‌شود. در این صورت ممکن است دربارۀ آن:اول فکر کنیم و آن را تحلیل کنیم.از تحمل آن کلافه بشویم و ترجیح دهیم که آن را نادیده بگیریم.به زمین و زمان غر بزنیم.برای حل آن خود را ناتوان احساس کنیم و علاوه بر آن، مشکلات گذشته نیز یادآوری و به آن اضافه شود.یا اینکه خودمان را قضاوت کنیم و بی‌رحمانه به ضعف‌های خود حمله کنیم.به‌طورقطع لیست بالا بسیار کوچک‌تر از آن چیزهایی است که می‌تواند در زمان‌های مختلف برایمان رخ دهد و در اینجا فقط به بخش محدودی از آن اشاره شد.ریشه مشکل از کجاست؟می‌توان گفت که هیچ‌کدام اینها جدید نیستند و تقریباً با رشد و تکامل بشر، رشد و تکامل‌یافته‌اند. اما یکی از مهم‌ترین رویدادهایی که در عصر ارتباطات رخ‌داده، اتصال بیش‌ازحد به دنیای بیرون و کم شدن (یا حتی قطع کامل) ارتباط با دنیای درون است. زمانی که با خود قطع رابطه می‌کنیم:ارتباطمان با طبیعت هم قطع می‌شود و درنتیجه رفتارهای تخریبی و استفاده غیرمسئولانه از منابع طبیعی هم بیشتر می‌شود.به دلیل عدم شناخت خود و درک اهمیت خود، پی‌درپی به دنبال رضایت و تأیید اطرافیان هستیم.ارزش‌های شخصی و نفع جمعی تبدیل به هماهنگی با استاندارد اجتماعی و نفع شخصی می‌شود.ازاین‌رو توجه و ارتباط با خود نادیده گرفته می‌شود و اغلب برای راهنمایی به مدل‌های مختلف مراجعه می‌کنیم.روش‌های معمول برای کمک گرفتناز قدیم شیوه‌های بسیاری برای کمک گرفتن وجود داشته است. برای زمان‌هایی که احساس می‌کنیم استفاده از تجربه یا توانایی شخص دیگری برای مشکل ما کارساز است. شخصی با توجه به روش فکری و آگاهی خود، از روش‌هایی مانند پیشرو، مشاور یا مرشد مدلی را انتخاب می‌کرده و از آن برای راهبرد زندگی بهره می‌برده است. امروزه روش‌های جدیدی هم به مدل‌های قبلی اضافه‌شده است. کتاب‌های کمک به خود، استفاده از تجربۀ دیگران، شرکت در کارگاه‌های خودآگاهی (درون‌گردی) و بسیاری دیگر.اما معمولاً در ابتدا، اغلب‌مان ساده‌ترین راه را برای حل مشکل جستجو می‌کنیم. دنبال راه‌حل‌های عمومی می‌گردیم. در اینترنت جستجو می‌کنیم و نظر کاربران و کارشناسان را می‌خوانیم و با شرایط خود مطابقت می‌دهیم.اگر بازهم نیاز داشتیم در مرحلۀ بعد مشکلمان را با دوست یا آشنایی در میان می‌گذاریم . گفت‌وگوی‌مان تمام می‌شود بی‌آنکه:احساس کنیم که حرفمان شنیده‌شده است.احساس کنیم، مشکل ما درک شده است.احساس کنیم، به عمق مشکل ما توجه شده و برعکس فقط سطح آن دیده‌شده است.اما در مرحله‌های بعدی و اگر هنوز پشتکار داشته باشیم و موضوع برایمان اهمیت داشته باشد، برای خود مشاور انتخاب می‌کنیم. همچنین بسته به نوع درخواستمان ادامۀ مسیر را با روان‌شناس یا روانکاو دنبال می‌کنیم. در این روش‌ها هم عموماً مسیرهای متفاوتی برای کمک انتخاب می‌شود. پیشنهاد و تمرین‌هایی از سوی روان‌شناس، مشاور یا تلاش در به «تعادل» رساندن احوال شخص با استفاده از دارو از طریق روان‌پزشک!پیدا کردن مدل شخصیاما به گمان شما چه چیز در روش‌های مرسوم ازقلم‌افتاده است؟ به چه چیز کمتر توجه شده است؟پرسش را از سمت دیگری و شخصی‌تر مطرح می‌کنم.«فکر می‌کنی چه شخصی دربارۀ خودت می‌تواند اطلاع دقیقی داشته باشد و راهنمایت باشد؟»آنکه آگاه به امور جهان است؟آنکه رفتارهای انسان را مطالعه و شبیه‌سازی می‌کند؟آنکه از روشی که خود رفته مطمئن است و آن را اختیار دیگران قرار می‌دهد؟یا آنکه تجربه‌اش از شما بیشتر است؟بهره بردن از تمامی مدل‌های بالا در شرایطی می‌تواند بهترین گزینه باشد، ولی:هیچ‌کس غیر از خودتان اطلاعات کافی از شما ندارد.هیچ‌کس از عمق نیاز شما باخبر نیست.هیچ‌کس مثل شما از رویدادهای گذشته و حال شما مطلع نیست.پس بااین‌حال به گمان شما چه کسی می‌تواند بهتر از خودتان، به خودتان کمک کند؟بله. هیچ‌کس! فقط خودِ خودت می‌توانی بهترین گزینه برای جوابت باشی.اما در شرایطی که کمترین شناخت را از خود و نیازهای خود داشته باشید، جستجو کردن و درون‌گردی مانند هر کار دیگر در ابتدا مشکل خواهد بود. شروع مسیر درون‌گردی یا خودآگاهی مانند غارنوردی است. در ابتدا باید مسیر را بدون چراغ و از دروازۀ غار آغاز کنی و بدون آگاهی از مسیر و پستی بلندی‌های آن قدم برداری. چون دید کمی داری، سرعت حرکت هم حداقل خواهد بود ولی با هر بار سفر و کسب آگاهی از خودت، نور کوچکی مسیر را روشن می‌کند. پس از سفرهای مکرر درون‌گردی و شناخت از پستی‌وبلندی‌های غار و آشنایی با مسیر، مشعلی در دستانت خواهد بود که ادامۀ مسیر را پدیدار می‌کند.شاید بپرسید که چطور می‌شود فردی و از راه کسب آگاهی به مشکل خود توجه کند؟ در اینجاست که مدل دیگری به مدل‌های مرسوم اضافه می‌شود.در این مدل فردی به‌عنوان «راهنما»‌ (coach) سعی می‌کند با گوش دادن عمیق، مطرح کردن پرسش‌های سازنده و درک شرایط فرصتی را فراهم کند که دیدگاه جدیدی از موضوع، مشکل نمایان شود.در روش راهبری درون‌گردی، پرسش کلیدی و آن چیز که از درون شما نشأت می‌گیرد مبنای اصلی برنامه است. راهنما با شنیدن عمیق سعی در درک نیاز شما دارد و در این مسیر با گفت‌وگو و پرسش‌های بامعنی، شرایطی را برای شنیدن خودتان فراهم می‌کند.راهنما کیست؟شخصی که توانایی شنیدن عمیق دارد و بدون قضاوت گوش می‌دهد و با استفاده از پرسش‌های سازنده، «راهجو» (coachee) را به درون خود راهنمایی می‌کند. راهنما هیچ‌وقت مسیر مشخصی را پیش روی شما نمی‌گذارد، بلکه شرایطی فراهم می‌کند که با توجه به آگاهی شخصی، مسیر را انتخاب کنید. در تمام این مدت راهنما به‌عنوان شخصی است که نظارت می‌کند و درنهایت مسئولیت انجام تصمیم با خودتان است.استفاده از روش راهنما چه مزیتی دارد؟مزیت اصلی آن روش کار آن است که برخلاف روش‌های مرسوم و آماده کردن پاسخ و نشان دادن راهی که به نظر درست می‌رسد، فرصتی را فراهم می‌کند تا راهجو (فردی که از راهنما استفاده می‌کند) هر بار با چالش‌های درونی و بیرونی خود روبرو شود و بر اساس آن تصمیم بگیرد.شیوۀ کار راهنما چگونه است؟روش اصلی راهنما، گوش دادن عمیق، کنجکاوی و اعتماد به حس‌های درونی خود است. اما درکنار آن از روش‌های مشخص و منظمی مانند تمرین‌های بین جلسه برای پیشبرد کار استفاده می‌کند. شنیدن عمیق، از بالاترین سطوح شنیداری است که در آن علاوه بر شنیدن صحبت و کلمات افراد، اطلاعات دیگری نظیر احساس، موقعیت و شرایط شخص نیز دریافت می‌شود. گوش دادن عمیق تنها شنیدن نیست بلکه توانایی‌های دیگری مانند تمرکز، توجه و دنبال کردن گفتار نیز شامل آن می‌شود.تفاوت بین روان‌درمانی و جلسۀ راهبری در چیست؟عموماً در روان‌درمانی، رویکرد به افرادی است که مشکلات روحی-رفتاری دارند و تمرکز اصلی جلسه بر آن مشکل و گذشته و علت شکل‌گیری آن است و تلاش بر، برگرداندن متقاضی به شرایط عادی است. مهم‌ترین اصل در این روش بهبود و شفا یابی است.از سوی دیگر در جلسۀ راهبری نگاه به حال و عبور از مشکل است و همچنین این روش برای کسانی که می‌خواهند پتانسیل‌های خود را به مرحلۀ بالاتری ارتقاء دهند و شکوفایی شگرفی را در زندگی غیرمعمول خود شکل دهند، ایده‌ال است. تمرکز اصلی در این روش تکامل و آشکارسازی توانایی‌های فرد است و شفا یابی نتیجۀ جانبی است.جدول مقایسه روان درمانگر و راهنماروش راهنمای درون‌گردی چگونه است؟این جلسه‌ها به‌نوعی است که شناخت راه جو از خود و آنچه درونش می‌گذرد بیشتر و بیشتر می‌شود. در این جلسه‌ها از تکنیک‌های مختلفی ازجمله هنر گفت‌وگوی سازنده و بامعنی (Art of Hosting)، تئوری یو (Theory U)، کو اَکتیو کوچینگ (Co-Active Coaching) برای راهبری استفاده می‌شود.برای شناخت دقیق از نیاز راهجو، جلسه‌ای برگزار می‌شود و در این جلسه که همراه با فرم‌هایی است که قبلاً توسط راهجو تکمیل‌شده است، مسیر کلی جلسه‌های آینده مشخص می‌شود. در طول هفته ممکن است تمرین‌هایی به راهجو داده شود که برای رسیدن به هدف تعیین‌شده، مؤثر باشد. این تمرین‌ها قبل از شروع هر جلسه به راهنما ارسال می‌شود. در ابتدای دوره برنامۀ کلی مسیر پیش رو مشخص می‌شود که در آن نیازهای کلی راهجو بررسی و دنبال می‌شود. مسیر هر جلسه بر اساس نیازهای تعریف‌شده و اتفاق‌های طول هفته برای راهجو مشخص می‌شود.</description><category>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</category><author>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</author><pubDate>Sun, 16 Feb 2020 12:06:26 +0330</pubDate></item><item><title>کوچینگ چیست؟</title><link>https://virgool.ir/@arnacoaching.com/کوچینگ-چیست-c2gq8ohkw84g</link><description>کوچینگ یک رابطه حمایتی بین کوچ و شما است که در آن کوچ به طرح پرسش، گوش دادن و بازخورد دادن به شما کمک می‌کند تا اهدافی را برای توسعه فردی خود مشخص کنید و در جهت آن حرکت کنید. با توجه به اینکه کوچینگ بیش از همه درباره خود شما است، یکی از مؤثرترین ابزارها برایتان در جهت تقویت توانایی‌ها و مهارت‌های فردی است. در طول فرآیند کوچینگ، شما به آگاهی بیشتری نسبت به پتانسیل های شخصی خویش دست یافته و کیفیت زندگی خود را بهبود می بخشید.از دیر باز افراد و کسب و کارها با مسائل متنوع زیادی رو به رو بوده اند که برای حل آن ها به یاری افراد متخصص نیاز داشته اند اما آن چه که در این زمینه مهم است، در نظر گرفتن نقش مستقیم خود فرد صاحب مساله در حل مساله است. در واقع قبل از دریافت هرگونه مشاوره و یا آموزشی، افراد و کسب و کارها بایستی مسئله خود را بشناسند و از توانمندی ها و نقاط قابل بهبود خود در جهت حل مسئله آگاهی پیدا کنند که در اکثر مواقع با وجود این شرایط افراد خود توانایی حل مسائلشان را خواهند داشت. این موضوع مبنای کوچینگ است که از آن به مراجع محوری یاد می شود.کوچینگ يك رابطه حمايتی و دو طرفه است است كه در آن كوچ به مراجعه کننده خود كمک مي كند تا با تمركز بر هدف انتخاب شده به نتايج مورد نظر دست پيدا كند.کوچینگ فرایندی است که جهت پیشرفت و بهبود عملکرد افراد در زندگی شغلی و فردی به آن ها کمک می‌کند.اصل بنیادین کوچینگ این است که افراد بهترین مسیر را خودشان می‌توانند تشخیص دهند و غالبا پاسخ مشکلات افراد، نزد خود آن ها است. خود فرد با کمک کوچ به مناسب ترین و متناسب‌ترین راهکار برای خود می‌رسد.در کوچینگ، مراجعه کننده با کمک کوچ ماهیگیری را یاد می گیرد بدون اینکه نیاز باشد مستقیما از کوچ ماهی دریافت کند.کوچ‌ها، مراجعه کننده را نصیحت نمی‌کنند و به آن ها راهکار ارائه نمی‌دهند، بلکه با استفاده از ابزارهای کوچینگ مانند گوش دادن فعال، پرسشگری قدرتمند و بازخورد موثر، به افراد کمک می‌کنند تا نقشه راه را برای دستیابی به اهدافشان تعیین کنند.فرایند کوچینگ بر اساس پرسشگری و تحریک ذهن مراجعه کننده عمل می کند. از سقراط پرسیدند چگونه 6000 دانشجو را طی این سال ها تربیت کردی؟ پاسخ داد: از طریق پرسشگری.درواقع کوچ کسی است که بتواند عمیق ترین و موثرترین پرسش ها را از مراجعه کننده خود بپرسد تا مراجعه کننده به لایه های عمیق ذهن خود وارد شود و راهکار مساله خود را از آن بیرون بکشد.مقالات مرتبط: سفر کوچینگ (1) _ سفر کوچینگ (2)</description><category>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</category><author>شرکت دانش بنیان رشد فرد و کسب وکار آرنا</author><pubDate>Wed, 12 Feb 2020 12:45:09 +0330</pubDate></item></channel></rss>