<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ارغوان</title><link>https://virgool.ir/feed/@arghavaan</link><description>حرف‎هایی که نمی‎زنم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:28:11</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/26857/avatar/4QcODk.png</url><title>ارغوان</title><link>https://virgool.ir/@arghavaan</link></image><item><title>از چیزایی که نمی‎دونی</title><link>https://virgool.ir/@arghavaan/از-چیزایی-که-نمیدونی-bdknc6nrppcb</link><description>تو چی می‎دونی از من؟ از این سکوت محضی که روبه‎روت می‎شینه و حتی بیشتر از چند ثانیه نگات هم نمی‎کنه. چی می‎دونی از حرفایی که نمی‎زنم؟نشستم اینجا روبه‎روی تو، شبیه بی‎تفاوت‎ترین آدم دنیام. حرف نمی‎زنم.. نگات نمی‎کنم. فکر می‎کنی منو بلدی، ولی نیستی. نمی‎دونی چقدر حرف هست که نمی‎زنم. نمی‎دونی پشت این چهره‎ی بی‎تفاوت، یه دوست داشتنی هست، اون‎قدر عمیق که حتی فکر کردن بهش باعث می‎شه تا مغز استخونم تیر بکشه.تو هیچی از من نمی‎دونی. برات یکی مثل بقیه‎م، از معمولی‎ترین‎هاشون حتی. ولی هیچی راجع‎به من و اینجا بودنم معمولی نیست. دلم هر بار یه جنگ با منطق رو باید ببره.. عین یه بازیگر همه‎ی دیالوگ‎های احتمالیمون رو خوب تمرین می‎کنم.. بعد یه نقاب می‎کشم روی قلبم که به تپش می‎افته از ‎بودنت، روی صورتی که سرخ میشه از دیدنت، روی چشایی که دلشون می‎خواد برق بزنن از دیدن چشات. آره من عین یه بازیگر تئاتر هر بار برای دیدنت این راهو میرم، که هیچی ندونی از &#34;من&#34;.نشستم اینجا روبه‎روی تو، یه قدم فاصله بینمونه و بی‎اندازه دوری از من. دلم می‎گه قید همه‎چیز رو بزنم، بی‎خیال هر چیزی که ممکنه خراب شه، همه‎چیز رو بگم و سبک شم. ولی نمیشه. نباید ببازمت. نمی‎تونم ببازمت. نمی‎شه که ببازمت. راحت نرسیدم اینجا که راحت از دستش بدم. همین که باشی، به ظاهر نزدیک و این همه دور، با همه‎ی سختی‎هاش بهتر از اینه که نباشی. این برزخ بهتر از جهنمه.نشستم اینجا رو‎به‎روی تو، پشت این سکوت داد می‎زنم،،، زار می‎زنم،،،</description><category>ارغوان</category><author>ارغوان</author><pubDate>Sun, 06 Jan 2019 14:31:52 +0330</pubDate></item></channel></rss>