<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های arezoo parsi</title><link>https://virgool.ir/feed/@arezooparsi</link><description>بشو آنچه هستی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:28:21</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/81303/avatar/XGEXc6.png</url><title>arezoo parsi</title><link>https://virgool.ir/@arezooparsi</link></image><item><title>کارگاه تولید محتوا با پارسا کاکویی</title><link>https://virgool.ir/@arezooparsi/کارگاه-تولید-محتوا-با-پارسا-کاکویی-nqi6qfh2jgln</link><description>کارگاه تولید محتواوقتی تابستون دنبال یک شغل میگشتم و مدام داخل آگهی های جورو واجور بالا و پایین میرفتم دوباره صافی ذهن ام پرید وسط و هر کدوم یکجور ورانداز کرد؛ یکی از ساعات کاری غیر انعطاف پذیرِش ایراد گرفت اون یکی رو از دور بودن مسیر و ساعاتی که قرار بود تو ترافیک تهران حروم بشه گذاشت کنار تا اینکه رسیدم به آگهی استخدام کارشناس تولید محتوا، خیلی آشنایی نداشتم ولی با اندک اطلاعاتم بنظر می اومد می­تونه انتخاب درستی باشه با توجه به شرایط من که دانشجو هستم و کلی کلاس جورواجور میرم و خلاقیت در کار و فریلنسر بودنش برام مزیته، بنظرانتخاب درستی می اومد پس شروع کردم به جمع آوری اطلاعات در این باره، اینکه چه مهارتهایی لازم داره، شرایط سنی خاصی میخواد ، یادگیریش چقدر وقت میبره و آیا نیاز به استعداد خاصی داره یا نه. خب یکی از دوستانم بر حسب اتفاق دوستی داشت که کار تولید محتوا انجام می­داد و اینجوری شد که با محبوبه جان گلکار دختری مهربان و مشفق آشنا شدم همون اول کار کلی برای منی که یک غریبه بودم خالصانه و بی منت وقت گذاشت و اطلاعات حرفه ای خودشو در حد لالیگا انتقال داد و راهنمایی های مهمی کرد، اینکه اول از همه  افرادیکه در این زمینه بسیار فعال و حرفه ای هستند و در شبکه های اجتماعی پیگیر باشم و از حالا شروع کنم به تمرین نوشتن بی هدف،  تا کم کم مسیر برام باز بشه و بقولی نشونه ها ببینم برم جلو. از همون لحظه من شروع کردم به نوشتن بی جهت و اولین نفری که محبوبه جانم معرفی کرده بود و در اینستاگرام پیگیر شدم و خب از بخت خوش تازه کارها اون فرد کسی نبود جز جناب آقای پارسا کاکویی.تمرین چرک نویسی به توصیه ایشون و محبوبه ادامه دادم و دوباره از بخت خوب من در پنجشنبه 18 مهر 98 افتخار شرکت در دوره آموزش تولید محتوا که ایشون مدرس اش بودن، پیدا کردم.حالا چطور فهمیدم که این کارگاه مفیده؟ خب ساده اس از حس شهودم استفاده کردم اما دو تا اتفاق جالب هم مزید علت شد اول اینکه آقای کاکویی خیلی همدلانه و مسوولانه پرسش های من در خصوص کارگاه و محتوای اون پاسخ دادن و حتی لینک ثبت نام برام ارسال کردن تا بتونم از تخفیف استفاده کنم و دوم اینکه ایشون ذکر کردند که در صورتیکه از محتوای آموزشی راضی نبودم میتونم کل پول ام پس بگیرم و خب این رویکرد برای من خیلی عجیب و جالب بود و فقط یک نمایش از اعتمادبنفس به کاری که میکردن نبود بلکه من احساس سلامت و وجدان کاری این فرد و تیم بینام که این کارگاه پشتیبانی میکردند و احساس کردم و در پایان کارگاه، میزان رضایتی که داشتم مهر تاییدی بود بر حسن انتخابم. پس گزارش زیر بخشی از تجربه 5 ساعته لذتبخش من، از کارگاه تولید محتوا هست.روز داخلی ساعت 15آقای پارسا کاکویی ابتدا از ما خواستن که خودمون معرفی کنیم و بگیم چطور با این کارگاه آشنا شدیم و خوب در جمع ما بعضی از دوستان صاحب مشاغلی از نوع استارتاپ بودن و بعضی هم کار تولید محتوا میکردن، معلوم شد که قرار روز پر ماجرایی داشته باشیم با این تنوع شغلی حتما تجارب و سلیقه ها مختلف میتونست در روند کلاس موثر باشِ.روز داخلی ساعت 16ایشون بعد معارفه بطور خلاصه ولی کافی تولید محتوا معنا کردند و گام های مختلف تولید متن و موارد مورد توجه در تنظیم یک متن شیوا و خوانا ارایه دادند و مثالهای مختلفی از یک متن رسا و پر بازدید عنوان کردند و آموزش اینکه چطور یک متن درست فنی و پربازدید داشته باشیم، یاد دادن، مطالب آموزش داده شده در کلاس تمرین کردیم و نتیجه اینکه، چند نفر به دلخواه متن خودشون خواندن و نکات اصلاحی جناب کاکویی متذکر شدند.قسمت جذاب جلسه که ساعتی برای استراحت و نوشیدن چای بود، شروع شد که از قسمتهای مورد علاقه من در هر جلسه ای که شرکت میکنم، هست چون فرصت گپ زدن و آشنایی با بقیه فراهم میکنه.روز داخلی ساعت 17بخش دوم کلاس رو با آموزش محتوا چگونه آغاز میکنیم؟ ادامه دادن که پر از نکات ریز و اساسی بود و اینکه چطور بعد از بررسی فنی و ویرایش متن کیفیت کارمان بالا ببریم (نمیگم نکته کلیدی چی بود که خودتون شرکت کنید و بفهمید) و خلاصه اینکه بخش های مختلف یک سایت بطور اجمالی از نگاه تولید محتوایی بررسی کردند و بخش چالش برانگیز کارگاه که نوشتن یک متن محتوایی بود را در غالب گروهی انجام دادیم و از بس گروه ما فعال بودن سخت ترین برداشتیم که در خصوص فروش آهن آلات ساختمانی بود و یک متن حدود 40 کلمه ای تولید کردیم و مقام چهارم آوردیم و فخر مجلس شدیم (نمیگم از چندتا گروه چهار شدیم)شب داخلی ساعت 20خوشحال و خندان یک عکس دسته جمعی باحال گرفتیم که این روز رو در تاریخ، ثبت اش کنیم.حالا اگر دنبال یک استاد حرفه ای، خوش برخورد، دارای حس مسوولیت و خوش بیان میگردید من پارسا کاکویی را با تضمین 100 درصد شایستگی، بهتون معرفی میکنم.پاینده باشید</description><category>arezoo parsi</category><author>arezoo parsi</author><pubDate>Fri, 08 Nov 2019 01:16:04 +0330</pubDate></item><item><title>باید رفت ....</title><link>https://virgool.ir/@arezooparsi/باید-رفت-vfqwszahytzx</link><description>باید رفت ...گر مرد رهی میان خون باید رفتوز پای فتاده سرنگون باید رفتتو پای به راه در نه و هیچ مپرسخود راه بگویدت که چون باید رفتاین روزها بیشتر از هر زمانی به راه فکر می­کنم به اینکه تا به اینجا باچی؟ با کی؟ چطور؟ اومدم، این راه، منو به اهدافم رسونده یا نه! صادقانه بگم بارها از زیر این کنکاش درونی در رفتم انگاری یه چیزی زیر پوست ام وز وز میکرد و نمیذاشت که با خودم صادق باشم یه چیزی از جنس ترس؛ ترس از فهمیدن یک واقعیت تلخ، که خیلی وقته جاری در زندگیم و دفن شده زیر خروارها بهانه؛ هر چند بازی زمانه منو رسوند به نقطه صفر و دیدم اونچیزایی که همه این سالها بطور آزاردهنده ای نادیده گرفته بودمشون و عجیبه این پارادوکس احساسی؛ وقتی که در عین شادی از فهمیدن موانعت، شرم داری از ترس های بی پایه ات، به تعویق انداختن های مکرر و شک و تردیدهای مضمحل کنندت در زمانیکه میدونی کار درست چیه ولی باز انجام نمیدی؛ وای که چه لحظه دردناکیه فهم همه اینها، مثل یک تلخی بی پایان مدام و مدام از تو سرت میگذره و انگار قرار نیست ازت عبور کنه انگار اومده که بابت تمام این سالهایی که ندیده انگاشتیشون تو ببلعن... هر چند از فاز خودسرزنشی گذشتم  و وَر سالم ام گفت: خب حالا اینا میدونی، قرار براشون چیکار کنی؟راهکارت چیه؟ اینجا بود که شروع کردم بگشتن اینکه من از کِی و کجا راه کج رفتم که حالا اینقدر خسته و بی دستاوردم، شاید براتون عجیبه که بگم  جایی از راه اشتباه نرفته بودم بلکه داستان وخیم تر از این بود. من اصلا تو راه خودم نبودم !! باورتون میشه؟ من در مسیر شدن ام نبودم حتی در مسیر داشتن هم نبودم! انگار اصلا این سالها نبودم! خدایا! من این مدت کجا بودم؟ وقتی به این عمق رسیدم، دیگه فرصتی نداشتم برای اینکه درنگ کنم و خودم مآخذه کنم پس با یک حساب سرانگشتی دیدم که حداقل 45 سال مفید در پیش رو دارم که میتونم بیام تو راه و از کنار خرابه های زندگیم عبور کنم و بقول نیچه بشم آنچه هستم؛ انگار باید رفت ....</description><category>arezoo parsi</category><author>arezoo parsi</author><pubDate>Fri, 01 Nov 2019 21:44:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>