<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Arefe Ghobadikia</title><link>https://virgool.ir/feed/@arefe.ghobadikia</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:04:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/239677/avatar/avatar.png</url><title>Arefe Ghobadikia</title><link>https://virgool.ir/@arefe.ghobadikia</link></image><item><title>پشت چشم‌های بسته‌‌ات هنوزم به تعداد مرده‌ها اضافه می‌شه</title><link>https://virgool.ir/@arefe.ghobadikia/پشت-چشمهای-بستهات-هنوزم-به-تعداد-مردهها-اضافه-میشه-fij5cxv2xujr</link><description>به خودم می‌گم که؛شاید تو از پای میز بلند شده باشی،شاید تو تلوزیون رو خاموش کرده باشی،شاید تو چتر بالای سرت گرفته باشی،شاید چشم‌هات رو بسته باشی،شاید پنجره‌هارو روزنامه گرفته باشی،شاید موبایلت رو خاموش کرده باشی،اما اون طرف چترت هنوز بارون میباره، پشت چشم‌های بسته‌‌ات هنوزم به تعداد کشته شده‌ها اضافه می‌شه، اون‌طرف پنجره‌های بسته‌ی اتاقت هنوزم باد به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن می‌وَزه و تنها حقیقت ثابتی که وجود داره این‌هست که زندگی همچنان ادامه داره و روزها می‌گذرن و دقایق تلف می‌شن و براشون ذره‌ای اهمیت نداره که تو از پای میز زندگی بلند شدی و غذات رو نصفه گذاشتی، تا به بهونه‌ها پناه ببری، که با خودت تکراری کنی &#34;شرایط اضطراری&#34;‌،اگر منتظر فرصتی برای زندگی کردن هستی باید بگم که جز «همین حالا» زمانی برای تجربه‌اش نداری، نه تو گذشته، نه آینده!</description><category>Arefe Ghobadikia</category><author>Arefe Ghobadikia</author><pubDate>Thu, 30 Jul 2020 03:34:50 +0430</pubDate></item><item><title>در زندگی روزهایی هست...</title><link>https://virgool.ir/@arefe.ghobadikia/در-زندگی-روزهایی-هست-yqnbwafpspnk</link><description>در زندگی روزهایی هست که انگار تب کرده‌ای‌، شبیه بمب ساعتی‌ای می‌شوی در خیابان‌ها و کافه‌ها بمب ساعتی‌ای که هر لحظه ممکن است از عمق وجودش انفجاری روی دهد و آوار بسازد روی سرت.آدمی گاهی روی دست خودش باد می‌کند، نمی‌داند سرش را باید دقیقا به کدام دیوار بکوبد تا آرام بگیرد، نمیداند بالای کدام پل باید اصوات زائد مغزش را به دور بریزد (و فریاد بکشد).در زندگی روزهایی هست که بی قراری، در پی غم‌انگیزترین موسیقی‌ دنیا میگردی اما انگار بذر پوچی پاشیده‌اند به تک به تک قافیه‌ها، روزهایی که دنبال کنج خلوقی می‌گردی تا زانوی غمت را آسوده‌تر در آغوش بگیری.در زندگی روزهایی هست که انگار در دلت رخت می‌شویند، انگار دیرت شده و هرگز قرار نیست این چراغ لعنتی سبز شود.آدمی گاهی پرمی‌شود از انبوه کلمات و جلمات برای نگفتن، واژگانی که هرچقدر هم سوهانشان می‌کشد بازهم در قالب هیچ گفت‌وگویی نمی‌گنجد.</description><category>Arefe Ghobadikia</category><author>Arefe Ghobadikia</author><pubDate>Thu, 30 Jul 2020 03:22:12 +0430</pubDate></item><item><title>تنهایی و فرصت ویدیوچک...</title><link>https://virgool.ir/@arefe.ghobadikia/تنهایی-و-فرصت-ویدیوچک-xm9oemh9jo0t</link><description>تنهایی فرصت فلش‌-بک زدن به آدم می‌ده و سرعت حضم اطلاعات رو پایین می‌آره. چون توای و خودت و در لحظه اتفاق جدیدی ذهنت رو مشغول نمی‌کنه، پس تا ابد وقت داری که ویدیو-چک کنی و کلمه‌های -گفته یا شنیده شده رو-هزاران بار شمرده شمرده زمزمه کنی و از بعضی هاشون شرم زده بشی و با بعضی‌هاشون لبخند به لب بیاری.پس اینطوری میشه که سرعت حضم اطلاعات برات پایین میاد چون ذهنت دوست داره غرق بشه در کوچک‌ترین و جزئی‌ترین اتفاقات روزمره و باید ساعت‌ها به هرکدومشون جداگونه فکر کنه تا راضی بشه. اینجاست که دیگه بودن توی جمع مثل کوه کندن میشه براتون چون‌که در لحظه حجم دیتای زیادی رو دریافت می‌کنید و فرصت کافی برای حضم‌شون مثل وقتی که تنها هستید ندارید و پس دووم آوردن براتون سخت میشه و همش سعی می‌کنین به غار خودتون برگردید تا اتفاقات رو مرور کنید.</description><category>Arefe Ghobadikia</category><author>Arefe Ghobadikia</author><pubDate>Thu, 30 Jul 2020 03:14:47 +0430</pubDate></item></channel></rss>