https://virgool.ir/feed/@archiawesome2زن، معمار، درونگرا، آروم، کمال طلب، تلاشگر، مضطرب، خجالتی، ساده، فراموشکار (فعلا همین خصوصیات به ذهنم رسید. سعی میکنم بیشتر به این فکر کنم که من کی ام! انگار خیلی خصوصیات دهن پر کنی ندارم!)fa2026-11-12 01:17:55https://files.virgool.ir/upload/users/20535/avatar/gTGr7j.pnghttps://virgool.ir/@archiawesome2https://virgool.ir/@archiawesome2/هفته-دوم-toki8v1qzxsyهفته ها پشت سر هم میگذره و هر روز بیشتر می فهمم که مرده ام! آخرین بار که زنده بودم موسیقی گوش میکردم و نقاشی میکشیدم و رویا می بافتم. بعد از ظهر بود و هوا افتابی. زل زده بودم به شماره خانه های روبرویی. رویاهای اشتباهم من را کشت. رویاهایی که اصلا شبیه من نبود فقط زیبا بود! زیبا و لایک خور حداقل برای خودم. سالها از تحقق انها گذشته. اما اصلا به خوش آب و رنگی تصویرهای ذهنیم نیست. بیشتر تلخ و ملال آور هست. مطمئنم که برای من اشتباهی بوده اند و اصلا شاید دارم جای کس دیگری زندگی میکنم. کسی که خیلی بهتر می دانست چطور رنگ اش کن. این فکر یه درد عذاب وجدان هم به ماجرایم اضافه میکند. شاید هم فقط یک غرغروی بی لیاقت هستم که به جای اینکه کمر همت را ببندد و خوب زندگی کند نشسته و همه تمرکزش را روی ترس هایش گذاشته.ArchiAwesomeArchiAwesomeMon, 15 Apr 2019 04:54:26 +0430https://virgool.ir/@archiawesome2/هفته-اول-gtz28yfr990bاین هفته، از دید اون شخصیت سختگیرم (که هنوز اسمی براش نگذاشتم) هفته خوبی بود که به هشتاد درصد کارهایی که داشتم رسیدم. این هفته خیلی درگیر گوش کردن به این بودم:Take Control - Mel Robbinsراستش به درد من که خیلی خورد و احتمالا بازم گوش میدم. چند روز پیش همسرم قضیه بچه دار شدن رو خیلی جدی تر مطرح کرد و من هنوز خیلی خیلی می ترسم از این قضیه و فکر میکنم اصلا وقتش نیست اما از طرف دیگه ام خیلی حق باهاشه و از لحاظ اوضاع دورو برمون کاملا درست میگه اما از لحاظ اوضاع درون من اصلا درست نمیگه. به نظر من اوضاع درون من از همه چیز مهمتره ولی اگه هیچ وقت اون خوبی نشد که من انتظار دارم چی؟!اوضاع کار فعلا خوبه اما خدا می دونه چه خوابی برامون به خصوص من دیدند و قراره توی کدوم استودیو بیافتم.یه جورایی فکر میکنم پشن ام رو پیدا کردم اما نمی دونم چرا اینقدر پشنم همراه با وسواس هست. بعدا بیشتر در موردش میگم.ArchiAwesomeArchiAwesomeSat, 06 Apr 2019 22:20:25 +0430https://virgool.ir/@archiawesome2/از-این-روزها-fbownxv9cpebامروز دلم خواست بی دغدغه بنویسم، یاد روزهایی افتادم که وبلاگ می نوشتم که البته به دلیل پرفکشنیست بودنم هیچ وقت جدی ادامه داده نشد. یاد اینجا افتادم و اینکه چقدر مدت زیادیه که اینجا ننوشتم. یادمه وقتی ثبت نام میکردم تصمیم گرفتم که بیشتر بنویسم.من همیشه نوشتن رو دوست داشتم. نوشتن همیشه بهتر از حرف زدن بود برای من. می توونم بگم نوشتن توی زندگیم من رو نجات داده. ولی همین نوشتن هم گاهی باعث میشه آدم بیش از حد توی سرش فقط زندگی کنه و همه لذت هاش فقط روی کاغذ باشه تا توی دنیای واقعی.اومدم اینجا و نوشته هامو خووندم. گرچه همش پر از غر بود اما چقدر آخری رو دوست داشتم. آخری دقیقا حرفی بود که این چند روزه توی مغزم میگذشت.این روزها فکر میکنم توی زندگیم کمی آروم گرفتم. کمی دست از اون من خیالیم برداشتم و دارم با خودم کنار میام با همینی که هستم. گرچه مدت زیادی نیست اما همینم خوبه. خیلی چیزها رو قبول کردم. نمی دونم شاید پیامدهای نزدیک شدن به سی سالگی باشه.هنوزم با خیال تغییر دادن خیلی چیزها روزهامو شب میکنم. هنوزم گذر زمان ناراحتم میکنه. هنوزم ساعت ها به آدم ها و رفتارهاشون فکر میکنم. هنوزم گاهه از خودم متنفر میشم. هنوزم از کمبود وقت و بی کفایت بودن خودم شکایت میکنم. هنوزم دنبال یه روز رویایی برای شروعم. اما راستش دیگه خوب میدونم که اینها همش الکیه!راستش برنامه خاصی برای اینجا ندارم. اما احتمالا بیشتر می نویسم. از چی؟ هنوز نمی دونم. شاید از یافته هام از زندگی. یافته هایی که دو ماه بعد بهشون نگاه میکنم و به نظرم همشون غلطن!من جنگ های زیادی دارم توی زندگیم، نه جنگ های خارجی که از این لحاظ خیلی هم خوش شانس بودم بلکه بیشتر جنگ های درونی. گاهی به خودم افتخار میکنم که منم و خوب می دونم من بودن چقدر سخته.ArchiAwesomeArchiAwesomeMon, 01 Apr 2019 05:06:25 +0430https://virgool.ir/@archiawesome2/رهاش-کن-c6q1irvhwexaتا کی‌ نشستن و خیال بدون زندگی واقعی؟! من همه عمرم فقط عالی بودن راخیالبافی کردم و اونقدر خیالش رو بزرگ کردم که از حد نرمال هم کمتر زندگی کردم. هرچه به دست آوردم همه از سر "ترس" بود. هیچ وقت از روی "عشق" زندگی نکردم. هیچ وقت کاری رو نکردم چون عشقم میکشید که بکنم. همه پیشرفتم از ترس بود و برای همین هیچ وقت لذتش رو نبردم.لازمه ی زندگی‌ از روی عشق اینه که خودت باشی و خودت رو با همه خوبی ها و بدی هات قبول کنی و راحت باشی با شکست، با احتمال اتفاقات بد، با ریسک. با عشق نفس بکشی حتی با ریسک اینکه خیلی چیزها رو از دست بدی. چون اگه چیزی قرار هست با عاشقانه زندگی‌کردن تو از دست بره همون بهتر که بره چون تو اون رو با ترس جمع کردی و اون منبع تمام خستگی ها و زنده نبودن هاته. بگذار بره. یه بار بزای همیشه این غده ترسناک زندگیتو رها کن. خودت باش... خودت... بگذار خود خودت زندگی کنه... نفس بکشه و بخنده... با وجود همه ناکامل بودن هاش... با وجود همه گند زدن هاش... رهاش کن... رهااااArchiAwesomeArchiAwesomeSun, 04 Nov 2018 21:29:33 +0330https://virgool.ir/@archiawesome2/پاشو-gsypgxr2lqqcپاشو و چیزی که دوست داری باشی رو بساز. می دونم این جمله خیلی کلیشه ای و جز این جملات انگیزشی خیلی معمولی هست اما مگه چیزی غیر از واقعیت هست.با غصه خوردن، رویاپردازی، پیش‌بینی و حتی برنامه ریزی زیاد از حد به هیچ جا نمیرسی.پاشو و همونی باش که می خوای باشی. هیچ راهی غیر از این نداری.ArchiAwesomeArchiAwesomeSat, 03 Nov 2018 18:47:11 +0330https://virgool.ir/@archiawesome2/خود-تخریبی-jvfdflwozqheنمی فهمم چرا تا این اندازه در حق خودم بی رحمم. این همه تنفراز کجا میاید؟ امروز داشتم به بقیه بدی هایی که در حق خودم علاوه بر "سخت گیری" کرده ام فکر میکردم.مثلا همین که همیشه خودم را در مقابل دیگران خراب کردم. حتی برای نزدیکترین کسانم. همیشه از خودم بد گفتم و روی عیب هام تاکید کردم و به خودم برچسب های بد زدم. واقعا چرا؟! اصلا نمیفهمم چرا اینقدر به دنبال خراب کردن تصویری که دیگران از من در ذهن دارند هستم و مهمتر از همه تصویری که خودم از خودم دارم. واقعا چرا؟! چرا هیچ وقت نتوونستم این اخلاقم را درست کنم؟یک چیز را مطمئنم.‌اینکه اگر این روش را ادامه بدهم اخر سر خودم تنها زیر اوار این خود تخریبی ام له میشوم و انقدر تنها می مانم که هیچ کس حتی نیست دستم را بگیرد و از ان ته بیرون بیاوردم. له میشوم...لهArchiAwesomeArchiAwesomeSat, 03 Nov 2018 11:15:04 +0330https://virgool.ir/@archiawesome2/من-سختگیر-uys4abx1zczlخوب که فکر میکنم، می بینم همیشه زندگی رو خیلی سخت گرفتم. همیشه همه چیز سخت، پیچیده، اضطراب آور و طاقت فرسا بود. همیشه به اطرافیانم هم سخت گرفتم. من همیشه آدم سختی بودم چه برای خودم و چه برای دیگران. حتی خوب زندگی کردنم هم سخت بود و قانون داشت. حتی درمان استرسم هم پر از باید و نباید و قانون و تبصره بود. نمیدونم این فکر از کجا اومده در ذهن من که همه چیز دسته بندی و قانون می خواد حتی فکر کردن! مطمئنم الان توی ناخوداگاهم دارم با خودم حساب میکنم که اینجا کی بنویسم و چطور بنویسم! نگفتم؟! توی دنیای من همه چیز سخته... حتی الان برای این سخت نگرفتن هم یک قانون ساختم که از فردا با خودم تکرار میکنم!اینقدر همه چیز سخت و پر از اصول بود و هست که هیچ وقت هیچ چیز اون طوری که باید پیش نرفت. هیچ وقت اون چیزی نشدم که می خواستم بشم. شاید حتی لازم نبود که باشم اما حتی اگه بود هم این همه سخت گرفتن و قانون و برنامه ریزی فایده ای که نداشت، حتی کار را سختت میکرد. این همه پیچیدگی توی خودم و کارهای روزمره ام من رو توی کارهای اصلیم کند و سست کرد. ذهنم خسته است و نمی توونه عمیق بشه برای چیزهایی که لازمه عمیق باشه.می خوام چی کار کنم؟ ایندفعه هیچی.ArchiAwesomeArchiAwesomeThu, 01 Nov 2018 07:48:45 +0330