https://virgool.ir/feed/@arash.farokhzadArash Farokhzad Musicianfa2026-11-11 21:11:24https://files.virgool.ir/upload/users/4422724/avatar/Vfv82B.jpghttps://virgool.ir/@arash.farokhzadhttps://virgool.ir/@arash.farokhzad/♾️-داستان-کوتاه-انتظار-نویسنده-آرش-فرخزاد-⬇️-kfic6eouvwa8تازه چشمانم باز شده بود و از تیره‌گی اطرافم، چیزی دیده نمیشد و سعی میکردم اطراف را درک کنم و با تمام توان مقاومت میکردم که به من گفتند؛ صبر کن و منتظر باش... ، درست میشود و نگران نباش، عجله نکن.من هم منتظر ماندمخالصانهعاشقانهبا تمام وجود منتظر ماندم.گذشت و همینطور منتظر مانده بودم و حس کردم دیگر وقتش است که گفتند: چقدر صبرت کم است و باید منتظر باشی، حس کردم راست میگفتند و واقعا چقدر طاقتم کم است و باید منتظر بمانم و باز هم صبر کردم.دیگر خیلی گذشته بود و داشتم حس میکردم که صبر من کم نیست.من مدتهاست که صبر کردم؟!خیلی وقت است که انتظار کشیده‌ام؟!ولیباز گفتند؛که باید منتظر باشی،صبور باش،انتظار به سرمی‌آید،دست هیچکس نیست و باید صبور بود.باز هم گذشتدیگر خیلی گذشته بود و تمام دوران زندگی من با انتظار گذشته بود و صبرم تمام شده بود و فهمیدم که انتظار فایده‌ای ندارد، ولیمن تمام عمر منتظر بودم و نمیشد که الان بعد از یک عمر از انتظار روی گردانم.من تمام عمرم را منتظر بودم و باید به هدفم میرسیدم و باز صبر کردم و منتظر ماندم.خیلی گذشت....صدای ضرب و شتم و گریه کودکی را میشنیدم.چقدر صدای گریه‌هایش شبیه صدای من بود و یاد خودم افتادم، فکر کنم صدا از طبقه بالا بودوقتی پس از این همه سال انتظار، خاطرات کودکی‌ام را فقط در یک طبقه بالاتر از اتاقم دیدم، صبرم تمام شد و یک چوب و چند تکه سنگ که اطرافم بود، آنها را برداشتم و میخواستم برای کمک به طبقه بالاتر بروم که دیدم:تمام اطرافم را خاک گرفته.من زیر خاک بودم؟!من نمیتوانستم تکان بخورم و مرده بودم؟!ولی هنوز فکر و احساسم سر جای خودش بود؟!چقدر عجیب!کرم ها و مورچه‌ها و سوسکها و .... بالای سر من بودند ولیکار من را تمام نمیکردندخواهش کردم کارم را تمام کنید و آخرین سلولهای مغزی و فکر و احساسم را از بین ببرید،ولیگفتند نه گفتند تمام عمر خالصانه و عاشقانه در انتظار بودی و انصاف نیست که اینگونه تمام بشوی..ولی من منتظر کسی نبودممنتظر چیزی نبودممن عاشق کسی نبودمدیگر خسته شدمنمیتوانستم دوام بیاورمراستش:من فقط منتظر عدالت بودم. همین و بس.الان که فکر میکنم مقصر من نبودمصدای گریه کودکی که تا زیر خاک می‌آمد را میشنیدم و میگفتم؛ این کودک هم مقصر نیست، قدرتی ندارد تا حقش را پس بگیرد و ناگزیر باید منتظر اجرای عدالت باشد، ولی کسی صدای گریه‌هایش را نمیشنود مگر منتظرانی مثل من که زیر خاک هستند و کاری از آنها ساخته نیست.نمیدانم چه شد که کرم ها و مورچه ها با شنیدن گریه‌های آن کودک و آه و ناله‌های من، دل‌شان به رحم آمد و به سمت آخرین سلولهای مغز من آمدند تا راحتم کنند.و در آخرین لحظه داشتم به این فکر میکردم که؛ چه رفتار تندی با کرم‌ها و مورچه‌های اتاقم داشتم و آنها را طعمه قرار میدادم و افسوس خوردم که ای کاش از همان اول خودم را در اتاقم طعمه آنها قرار میدادم تا لااقل آخرین لحظه‌ها را در اتاق خودم میگذراندم..نویسنده: آرش فرخزادتولید شده: Nabaty5آرش فرخزادآرش فرخزادTue, 02 Dec 2025 22:13:42 +0330