https://virgool.ir/feed/@ar.lord.of.kingsبی همگان به سر شود بی تو به سر نمی‌شود / داغ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شودfa2026-11-11 15:11:13https://files.virgool.ir/upload/users/2728507/avatar/cB0fAO.jpghttps://virgool.ir/@ar.lord.of.kingshttps://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/نقد-گوژپشت-نتردام-edfwwelepihwسلام دوستان عزیز...بعد حدود دو هفته با نقد یک شاهکار دیگه از ویکتور هوگو کبیر در خدمتتون هستمدومین اثر معروف ویکتور هوگو در ایران هست که قطعا جزو برترین آثار کلاسیک دنیا هست و حقیقتا ارزش وقت گذاشتن رو داره گوژپشت نتردام دومین اثر معروف ویکتور هوگو در ایران هست که قطعا جزو برترین آثار کلاسیک دنیا هست و حقیقتا ارزش وقت گذاشتن رو داره... در مورد شخص ویکتور هوگو در پست قبلی (در نقد بینوایان) توضیحاتی دادم که اینجا دیگه بهش اشاره نمیکنم و سعی میکنم بیشتر به خود کتاب بپردازم...نتردام، یکی از کلیساهای باستانی فرانسه هست که البته امروزه اصلا ابهت سابقش رو نداره (حتی اواسط قرن ۱۹ که رمان توسط ویکتور هوگو نوشته شده هم نویسنده به شدت از اوضاعش شاکی بود)... داستان کتاب هم حول و حوش قرن ۱۵ و ۱۶ ( یادم نیست کدوم بود😅) می‌گرده و اتفاقات اصلی داستان در کلیسا می‌افته گرچه تا اواسط داستان ارتباط خاصی با کلیسا نداره و بنظر نمیرسه گوژپشت نتردام ( که توسط رئیس شماسان که پدرخوانده‌اش هست، مسئولیت ناقوس زنی رو بر عهده داره) نقش مهمی داشته باشه... رمان در مورد عشق پاک گوژپشت منفور و کریه‌المنظر نسبت به دختر دوره گرد مشهور و زیبایی هست که کم‌کم با اتفاقات زیادی همراه میشه و سرنوشت گوژپشت و دختر دوره گرد و رئیس شماسان به کلی زیر و رو میشه که اگه بخوام به هر قسمتی ازش بپردازم بخش مهمی از داستان لو می‌ره پس بیشتر به مفاهیم انسانی رمان اشاره میکنم...شخصیت اصلی داستان یعنی کازیمودو (گوژپشت) از کودکی چهر بسیار زشتی داشته و مردم یا ازش می‌ترسیدند یا ازش متنفر بودند و وقتی در یک کلیسا پیدا شد، فقط یک کشیش رهگذر و جوان، سرپرستی‌اش رو قبول کرد که بعدها رئیس شماسان شد (کلود فرولو) و کازیمودو رو ناقوس زن کلیسا کرد... در ابن داستان کازیمودو نماد پاکی درون هست و ابن عقیده رو منتقل می‌کنه که پاکی و زیبایی باطن خیلی مهم‌تر و حقیقی‌تر و ماندگارتر از زیبایی ظاهری هست.... اسمرالدا (دختر دوره گرد) دختر جوانی هست که پدر و مادرش رو نمی‌شناسه و در تمام دنیا یک بز داره که از هر چیزی بیشتر بهش علاقه‌منده....اسمرالدا هم نماد زیبایی همزمان سیرت و صورت هست... وقتی همه به خاطر زیبایی صورتش بهش علاقه‌مند می‌شدند، کازیمودوی بدقیافه بخاطر زیبایی سیرتش چنان عاشقش شد که بعد از اون و تا آخر عمر به چیز دیگه ای توجه نکرد و مست زیبایی باطن اسمرالدا بود....اما بنظرم مهمترین مفهوم این رمان، نشان دادن معنای زندگی هست... کازیمودویی که هیچ دلیلی برای زندگی نداشت و تمام مردم باهاش بدرفتاری میکردن و پدرخوانده‌اش کلود فرولو هم بعد چندین سال، حالا به شدت بداخلاق شده و مثل یک نوکر باهاش رفتار می‌کنه (البته کازیمودو علی‌رغم همه اینها، قدر کمک‌های سابق کاو فرولو رو می‌دونه و تمام و کمال مریدش هست)، در چنین موقعیتی، با یک عشق واقعی و حقیقی روبرو شد و زندگی برای اولین بار در عمر بیست ساله‌اش معنا پیدا کرد و بعد اون زندگی برای نه تنها معنا دار و با هدف بلکه شیرین بود.... بنظرم مهمترین مفهوم این رمان و ضروری‌ترین چیزی که به خواننده یاد میده اینه که زندگی بدون معنا و بدون هدف از مرگ هم بدتره و معنای واقعی زندگی عشق هست... البته عشق به معنای واقعی تر و گسترده تر از معنای امروزی‌اش....خوشحالم که دوباره یک مطلب رو منتشر میکنم و در خدمت شما عزیزان هستم... به امید روزی که معنای زندگی رو دریابیم و وجودمون رو وقف اون هدف و معنا کنیمعلیرضا معلیرضا مFri, 23 Feb 2024 14:33:15 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/نقد-بینوایان-dap2nl7uv6vmسلام دوستان عزیز...چند وقت نتونستم پستی بذارم اما امشب تصمیم گرفتم شاهکارترین رمان تاریخ از نظر خودم رو نقد کنم😁اول توضیحی بدم در مورد خود ویکتور هوگو...ویکتور هوگو نویسنده قرن ۱۹ فرانسه (دوران طلایی ادبیات اروپا، خصوصا روسیه) هست که جزو طرفداران پروپاقرص ناپلئون اول هست ( و حتی بخش های مهمی از رمانش رو به ناپلئون اختصاص داده)... مشهورترین اثرش بینوایان هست که همراه با «گوژپشت نتردام» و «مردی که می خندد» در ایران شناخته شده هستند. اگه هنوز هیچکدوم از آثارش رو نخوندید پیشنهاد میکنم اول گوژپشت نتردام رو بخونید و بعد مردی که می خندد و نهایتا بینوایان ... چون مردی که میخندد چنگی به دل خودم نزد و کامل نخوندمش، پس بنظرم بهتره اول سراغ گوژپشت نتردام برید تا با قلم ویکتور هوگو آشنا بشید و با خوندن مردی که میخندد، از این قلم سحرآمیز زده نشید...بینوایان هم مثل باقی رمان‌های مشهور ویکتور هوگو، علاوه بر خود داستان، گریزهای زیادی به اتفاقات سیاسی-اجتماعی زمان رویدادهای داستان داره... مثلا شخصیت «تناردیه» عملا توی نبرد نهایی ارتش ناپلئون و انگلیس، شناخته و وارد داستان میشه...شخصیت اصلی داستان که ژان والژان هست، واقعا جذبه خاصی داره، به حدی که وقتی چندماه پیش رمان رو می‌خوندم، از هر شخصیتی که ژان والژان باهاش مشکل داشت، بدم میومد و همینطور دوستانش رو دوست داشتم!!! سرگذشت و نهایتا سرنوشت این شخصیت بزرگ، واقعا هم زیبا هست و هم آموزنده...اینکه چطور از ۱۹سال زندان با اعمال شاقه رسید به جایی که بود و اتفاقاتی که بعدش افتاد...عشق خاص و معصومانه‌ای که به فانتین داشت (البته خود ویکتور هوگو اشاره ای به عشق بین این دو نفر نداشته اما برداشت من همینه) و بعد نجات دادن و بزرگ کردن کوزت مثل دخترش و نهایتا سرنوشت غمباری که داشت...زندگی ژان والژان، عاشق بودن و عاشق شدن رو به ما یاد میده، کسی که تمام اتفاقات بزرگسالی‌اش با عشق های معصومانه بود... وقتی بخاطر دزدیدن یک تکه نون برای خواهرش و فرزندانش به زندان افتاد و بعد چند بار فرار ناموفق جمعا به ۱۹ سال زندان محکوم شد...وقتی از همه جا رونده شده بود و کسی بهش رحم نکرده بود، جون چند نفر رو نجات داد و همین باعث پنهان موندن هویتش و شروع از نو و زندگی شرافتمندانه شد...وقتی از حال و روز فانتین باخبر شد و زیر پر و بالش رو گرفت... وقتی که کوزت رو از دست تناردیه ها نجات داد و .....ژان والژان، در ابتدا یک جوان پاک بود که بخاطر دزدی که شاید بشه گفت مجبور بود، به زندان افتاد و کم کم در زندان ذاتش رو از دست داد و به ذات پلیدی تبدیل شد گرچه ریشه‌های خوبی در وجودش هر از گاهی نمایان میشدن...اما یک کشیش مثل فرشته نجات سر راهش سبز شد و به قول خودش «روحش رو خرید و اون رو متعلق به خوبی کرد» خوبی‌ای که تا آخر عمر حتی ذره‌ای ازش کم نشد...در کل داستان بینوایان حول محور ژان والژان می‌چرخه اما در کل زندگی چندین بینوا رو شامل میشه که زندگی هر کدوم «حداقل» از یک محور، انتقاد تندی به حکومت ناعادلانه زمان خودش هست... البته بنظرم فانتین بینواترین شخصیت کل رمان بود و بعدش ژان والژان و بعدش بچگی کوزت (برخلاف چیزی که توی انیمه‌های بچگی دیدیم😅)رمان بینوایان یک شاهکار تاریخی-اجتماعی-عاطفی-سیاسی-الهی هست و نهایتا بنظرم بهترین و برترین رمان تاریخ هست (چون بسیاری از رمان‌های کلاسیک مشهور رو خوندم و چیزی بهتر از بینوایان ندیدم) که توسط دومین رمان نویس برتر تاریخ (بعد از لئو تولستوی) نوشته شده و امیدوارم شما از خواندنش لذت ببرید (البته ابن رو هم بگم که به دلیل گریزهای خارج از داستان، ممکنه حوصلتون سر بره اما حتی گریزهای هم اطلاعات مفیدی دارن😉)به امید خدا تا کمتر از دو هفته دیگه نقدی در مورد یک کتاب جدید می‌نویسم و در خدمتتون خواهم بود...شاید کم کم فعالیتم رو از صرفا نقد کتاب هم گسترش دادم😉علیرضا معلیرضا مSat, 17 Feb 2024 21:49:55 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/درباره-کتاب-کتابخانه-نیمه-شب-kzrpq6dhs9ffسلام رفقا 👋 بعد دو سه ماه اومدم تا براتون نقدی در مورد یک شاهکار بنویسم....بذار اول در مورد نویسنده کتابخانه نیمه‌شب براتون بگم... مت هیگ، نویسنده‌ای که با همین کتاب مشهور شد، در واقع سالها قبل افسرده بوده و وضعش خیلی بد شده بود اما به هر طریقی می‌تونه با افسردگی مقابله کنه و کاملا اون رو شکست بده... بعد از اون توی آثارش یا در مورد راه‌های مقابله با افسردگی می‌نویسه یا مثل کتابخانه نیمه‌شب شخصیت اصلی داستان رو یک شخص افسرده قرار میده و بعد به طرز جذابی داستان رو ادامه میده که خواننده رو محو داستان می‌کنه؛ منتهی آخر داستان خواننده به خودش میاد و میبینه شخصیت اصلی دیگه افسرده نیست😶 این کتاب در واقع داستان یک دختر جوان بیست و اندی ساله به اسم نورا سید هست که افسردگی شدیدی داره و اندر این دنیا چیزی جز یک گربه و پیرمرد همسایه‌ای که دارو‌هاش رو بهش یادآوری می‌کنه، با هیچ بنی بشری رابطه نداره!!!اوایل داستان، در واقع همون شب اول، گربه‌اش میمیره و اون از شدت افسردگی به مرز جنون میرسه (البته ابن تعبیر خودم هست و در واقع منظورم، به طرز دیوانه‌واری افسرده در شدن هست!!) و تصمیم جدی به خودکشی میگیره و البته همون شب خودکشی هم می‌کنه...ولی وقتی توقع داره مرده باشه خودش رو جلوی یک کتابخانه بزرگ میبینه و یک ساعت دیجیتالی که ارقام 00:00 رو نشون میده و هرچی زمان میگذره تغییری نمیکنه... همون طور که هر کدوم از ما جای اون بودیم، فوق‌العاده تعجب می‌کنه و بالاخره تصمیم میگیره وارد کتابخونه بشه...اونجا یک مسئول کتابخانه میبینه که به طرز عجیبی شبیه کتابدار دوران دبیرستانش هست... باهاش صحبت می‌کنه که بخش مهمی از صحبتشون رو براتون نقل قول میکنم :«تعداد زندگی‌هایی که می‌تونی داشته باشی به‌اندازهٔ احتمالاتیه که توی عمرت داری. توی بعضی زندگی‌ها انتخاب‌های متفاوتی می‌کنی و اون انتخاب‌ها نتایج متفاوتی رو ایجاد می‌کنن. اگه فقط یه کار رو متفاوت انجام داده بودی، داستان زندگی‌ت متفاوت می‌شد. همهٔ اون زندگی‌ها هم توی کتابخونهٔ نیمه‌شب وجود دارن. همه‌شون درست به‌اندازهٔ این زندگی واقعی‌ان.»همون طور که فهمیدید، نورا با انتخاب هر کدوم از ابن کتاب‌ها، فرصت زندگی دوباره رو بدست میاره اما زندگی که توش تصمیم متفاوتی گرفته بود... در واقع هر کتاب، زندگی ای هست که توش یک تصمیم متفاوت گرفته شده...فکر نمیکنم دیگه نیازی به جمع‌بندی باشه😶 امیدوارم مشغله‌ها اجازه بدن تا توی بهمن ماه هم بتونم نقد یک شاهکار دیگه رو براتون بنویسم.... فعلا خدانگهدار 👋علیرضا معلیرضا مThu, 11 Jan 2024 11:49:29 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/درباره-کتاب-دنیای-سوفی-kdylqdyc6vqvسلام عزیزان ?. بعد بیشتر از یک ماه، با یک مطلب جدید برگشتم....مطلبی در مورد کتابی شاید متفاوت نسبت به کتاب‌های قبلی که معرفی کردم? البته خیالتون راحت! محتوای کتاب بر خلاف اسمش اصلا برای کودک نیست?بریم سراغ خود کتاب! : چند ماه پیش بود که تصمیم گرفتم مطالعاتم رو در مورد فلسفه شروع کنم؛ اصلا تصوری از مطالعات حرفه‌ای فلسفه نداشتم و خب طبیعتاً شروع کردم به جستجو برای کتاب های مقدماتی فلسفه...یکی از کتاب‌هایی که چندین بار بهش برخوردم، همین کتاب دنیای سوفی بود...فلسفه مبحث جذاب اما سنگینی هست و اگه یک نویسنده بخواد به خوبی به مخاطب، آموزش فلسفه بده باید مهارت زیادی داشته باشه و واقعا هنرمندانه کار کنه! کاری که یوستین گوردر، نویسنده نروژی این کتاب به خوبی از عهده‌اش براومده. نویسنده سعی کرده کل تاریخ فلسفه و فلاسفه معروف و تاثیرات و نظریاتشون رو به زبان ساده و در قالب یک داستان جذاب منتقل کنه؛ لازم به ذکر هست که هیچ کسی رو ندیدم که این کتاب رو خونده باشه و بر خلاف من معتقد باشه که نویسنده نتونسته به خوبی از پس این کار بربیاد.محتوای کتاب اصلا لحن آموزشی نداره و کاملا در قالب داستان یک نوجوان که با نامه های مرموزی روبرو میشه، نوشته شده (که مسلما آموزشی نبودن قالب کتاب یک مزیت بزرگ محسوب میشه).نویسنده ماهر این کتاب از اولین فلاسفه جهان شروع کرده و تا زمان نوشته شدنش (کتاب در دهه ۱۹۹۰ نوشته شده) ادامه داده و تمام فلاسفه تأثیرگذار جهان رو و نظریات اونها رو ذکر کرده و حتی در مورد رد و اثبات نظریات فلسفی صحبت کرده و هر نظریه مهم رو به طور عمیق و دقیق! موشکافی کرده...از علت خلق این نظریه گرفته تا مخالفان و موافقانش و استدلال هر گروه?مطالب کتاب برای بالای سیزده سال کاملا مناسب هست (البته باتوجه به اینکه مطالب سنگینی ندارم فکر میکنم افراد زیر سیزده ساله‌ای باشند که بتوانند از این کتاب استفاده کنند و لذت ببرند) و تقریباً میشه گفت محدودیت سنی ندارهدر کل، این کتاب یکی از بهترین کتاب‌های مقدماتی فلسفه هست و گرچه هنوز حتی یک سوم کتاب رو نخوندم، اما میتونم بگم که واقعا یک شاهکار در زمینه کتاب‌های فلسفه مخصوص عموم مردم هست و تا حالا کتابی در این حد و اندازه ندیدم (البته کتابهای فلسفی زیادی هم نخوندم?)در کل، از من به شما نصیحت! : اگر به فلسفه علاقه دارید و نمی‌دونید از کجا شروع کنید، مطمئن باشید اولین قدم شما، کتاب دنیای سوفی هست (سعی کنید یادم پیام بازرگانی نیفتید ?)علیرضا معلیرضا مSun, 22 Oct 2023 20:06:25 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/درباره-کتاب-مغازه-خودکشی-mdqdpb2dorhkسلام دوباره به شما دوستان عزیز!اینبار می‌خوام یکی از بهترین رمان‌هایی که چند ماه پیش خوندم رو بهتون معرفی و کمی در موردش صحبت کنم...داستان مغازه خودکشی (که میشه اون رو یک داستان آخرالزمانی اما طنز و با مفهوم دونست) در آینده روایت میشه... آینده‌ای که تقریبا همه مردم افسرده هستند و در این دنیا، چه کسب و کاری بهتر از مغازه خودکشی؟! کسب و کار خانواده‌ تواچ که شخصیت های اصلی داستان رو شکل میدن.معمولا داستان‌های آخرالزمانی غمگین هستند و فضای دلچسبی ندارند؛ اما این کتاب، به لطف آلن تواچ، یعنی کوچکترین عضو این خونواده، به یک داستان نیمه‌طنز تبدیل بشه. پسری که برخلاف همه دنیا، سعی داره خانواده‌اش و مشتریان رو از افسردگی نجات بده....بنظرم این پسر نماد خلاف جریان حرکت کردن هست...پسری که میدونه همه دنیا مخالفش هستند اما از کارش خسته نمیشه و بنظرم در جامعه انسانی نماد یک شورشی رو داره که هرچند تنهاست اما حاضر نیست مثل بقیه، خودش رو توی باتلاق اشتباهات، غرق کنه....البته از بند بالا، هیچ منظور سیاسی ندارم و لطفاً به‌پای اعتقادات سیاسی نذارید? (این بند هم به معنی نداشتن عقیده سیاسی نیست! لطفاً کلا قضاوت نکنید??)مغازه خودکشی، یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ۱۴۰۱ بود و بنظرم واقعا لیاقتش رو داره.میخواستم حسی که موقع خوندن کتاب داشتن رو بهتون بگم، اما متأسفانه کتاب رو شاید حدود ۱۰ ماه پیش خوندم و خب دقیقا یادم نیست که چه حسی داشتم. ولی خوب یادمه روزی که کتاب رو تموم کردم، تحت تأثیرش بودم و یک حال نسبتا عجیبی داشتم...البته من کسی نیستم که با هر کتاب و فیلمی اینجوری بشم ولی این کتاب، یک مغناطیس عجیبی توی خودش داشت که تموم شدنش باعث شد چند ساعت یک نیمچه غمی ته قلبم باشه?چیزی که باعث شده اینقدر از ابن کتاب خوشم بیاد، نه نویسنده خلاقش هست، نه ایده جدیدش (گرچه همه این موارد واقعا به جای خودشون به ارزش کتاب اضافه میکنند) بلکه پایان عجیب و با مفهوم کتاب هست. البته در مورد پایان کتاب، یک عده معتقدند که نویسنده نمیدونسته داستان رو چطور تموم کنه و اینطور تموم کرده و حتی ممکنه نظر شما هم همین باشه، اما نظر من اینه که دقیقا همین پایان غیرمنتظره، به کتاب ارزش بخشیده...اگه من جای شما بودم، آخر کتاب رو اول نمیخوندم (بعضی‌ها رو میشناسم که اینکار رو میکنند?) چون اگه آخرش رو اول بخونین علت و ارزش اتفاق پایانی داستان براتون مبهم باقی میمونه و فکر میکنید یک کتاب مسخره و بی‌ارزش هست...در حالی که احتمال داره جزو کسانی باشید که واقعا اون رو یک کتاب ارزشمند میدونند...در مورد نویسنده کتاب هم باید بگم که تا حالا دوتا از آثار ژان تولی رو خوندم و از هر دو خوشم اومده!! اولی همین کتاب مغازه خودکشی هست و دومی که چند روز پیش خوندم، کتاب آدم خواران هست که البته سطح خشونتی که این کتاب داره باعث میشه برای خیلی‌ها مناسب نباشه، ولی اگه با خشونت توی داستان مشکلی ندارید، بنظرم اون کتاب رو هم بخونید. این کتاب کمک می‌کنه به تک تک رفتارهامون توجه داشته باشیم چون میبینیم که چطور یک سوءتفاهم کوچک، سرنوشت صدها نفر رو تغییر میده...اما از بحث اصلی دور نشویم... ایده کتاب هم جدید هست و من تا حالا چیزی شبیه این ندیدم و فکر میکنم، اولین کتابی هست که با این ایده نوشته شده باشه...بنظرم حتما این کتاب رو بخونید و از مفاهیم کتاب و دیالوگ‌های ماندگارش، استفاده کنید و لذت ببرید....علیرضا معلیرضا مFri, 25 Aug 2023 10:23:00 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/درباره-کتاب-مهاتما-گاندی-lroeu9qtwkuuسلام دوستان عزیز. امروز می‌خوام کتاب مهاتما گاندی رو نقد کنم.این کتاب نوشته رومن رولان هست و زمان نگارش کتاب، هنوز مهاتما گاندی زنده بوده و بنابراین سرنوشت نهایی او و هند، در کتاب نوشته نشده که خب، تا حدودی یک نقطه ضعف محسوب میشه؛ اما باتوجه به اینکه نویسنده در زمان گاندی زندگی می‌کرده و خیلی از اتفاقات رو با چشم‌های خودش دیده و مثل بعضی کتابها که مدت‌ها بعد از اتفاق مورد نظر کتاب، نوشته شدند، نیست و از طرفی هم نویسنده توی اون فضا و اتمسفر زندگی کرده و این فقط یک کتاب عادی نیست و میشه گفت احساسات نویسنده هم همراهش شده!...برسیم به خود کتاب! کتاب، کوتاه یا بلند نیست اما (برای خودم) لحن نسبتا رسمی، باعث شد که خوندنش چند روز طول بکشه. البته فکر کنم نسبتا رسمی، توصیف درستی نیست و در واقع نمی‌دونم چی باید بگم؛ اما بهرحال، لحن کتاب از این نظر، شاید یک نقطه ضعف به حساب بیاد، اما حماسی بودن و توصیف‌های حماسی، کاملا این نقطه ضعف رو میپوشونه و حتی باعث میشه به نقطه قوت تبدیل بشه!توصیف درست و خوبی از گاندی، همراهان گاندی و حال و هوای اون روزها و واکنش‌های هند، داره و با سبک نوشتاری خوبش، تونسته اهمیت و عظمت ماجرا رو نشون بده.اصل چیزی که باعث شد، این کتاب رو بخونم، این بود که جایی دیدم رهبر، پیشنهاد کرده بود و گفته بود که این کتاب، بهترین توصیف رو از گاندی کرده؛ من هم هر چند کتاب دیگه ای در موردش نخوندم، ولی باتوجه به چیزهایی که گفتم، فکر میکنم حتی اگر بهترین کتاب در مورد گاندی نباشه، قطعا یکی از سه کتاب برتر در این زمینه هست.در واقع این کتاب اونقدر خوب هست که علاوه بر پاراگراف (بند) بالا، بتونم بدون خواندن بقیه آثار رومن رولان، نتیجه بگیرم که اون واقعا نویسنده حرفه‌ای و قهار و کاربلدی هست...همچنین،با اینکه نویسنده از طرفداران سرسخت گاندی هست، اما در متن کتاب نشون داده که درست مثل خود گاندی، تعصب بی‌جا و غیرعقلانی نداره و حتی دیدم که جایی در یک پی‌نوشت، گفته بود که با نظر گاندی موافق نیست و خب این هم قطعا یک نقطه قوت بزرگ هست.اینجا باید یک اعترافی هم بکنم! بعضی از پی‌نوشت‌ها اونقدر طولانی بودن که حوصله نداشتم و فکر میکنم، سه چهارتا از پی‌نوشت‌ها رو نخوندم یا نصفه نیمه خوندم?کتاب مهاتما گاندی، اسم ساده‌ای داره و فکر میکنم محتوای کتاب هم، مثل اسم کتاب، تونسته در یک قالب ساده و عامیانه، مطالب بزرگ و مهمی رو برای خواننده بیان بکنه که باز هم نقطه قوت قابل توجهی محسوب میشه.در کل هرچی فکر میکنم، به جای نقطه ضعف، فقط نقاط قوت ریز و درشتی کتاب به ذهنم میرسه و میتونم با جدیت بگم که (من که از این سبک کتاب خوشم نمی‌آمد) ابن یکی از بهترین و تأثیرگذارترین کتابهایی بوده که خوندم و حتی باعث شده تصمیم بگیرم چند کتاب دیگه از این ژانر و ابن موضوع بخونم! ( معجزه به این میگن?)در آخر هم همونطور که قبلا گفتم، این کتاب، نه تنها برای علاقمندان به این ژانر با کسانی که میخوان در مورد گاندی مطالعه کنن، بلکه احتمالا برای هر شخص کتابخوان، زیبا و جذاب خواهد بود و احتمالا برای کسانی که به شخصیت گاندی علاقمند هستند، تاثیرگذار و شاید انگیزشی باشه. البته این رو هم باید اضافه کنم که با بعضی از زوایای جدید و کمتر شناخته‌شده شخصیت گاندی آشنا شدم که بعضاً باعث شد، ازش خوشم بیاد و بعضاً چندان قبولش نداشتم و بعضاً هم مخالفش بودم!اما در کل، برای شناخت هر چه بیشتر و بهتر و البته دقیق‌تر شخصیت گاندی، یا برای خواندن یک کتاب خوب در ژانر زندگینامه، یا حتی برای سرگرمی هم که شده، پیشنهاد میکنم دیر یا زود، این کتاب رو بخونید.به زودی با یک نقد دیگه در خدمتتون خواهم بود?علیرضا معلیرضا مWed, 02 Aug 2023 04:55:45 +0330https://virgool.ir/@ar.lord.of.kings/درباره-کتاب-غریبه-ای-زیر-درخت-نارنج-zuftmvncgx3aکتاب غریبه‌ای زیر درخت نارنج، یک کتاب چند داستانی و کوتاه هست که اینطور که یادم هست کمتر از نود صفحه هست و تقریبا ده‌تا داستان داره.بعضی از داستان‌ها، تا حدودی برای زیر ۱۸ ساله‌ها مناسب نیست و نویسنده بعضی جاها، داستان رو کمی بزرگسالانه کرده (که جزو معدود نقاط ضعف کتاب هست)، اما فضای کلی کتاب و همچنین بیشتر داستان‌ها به دور از اینجور چیزها هست.آقای کرم رضا تاج مهر، نویسنده این کتاب، در کل تونسته اثر نسبتا خوبی رو بنویسه ( البته این نظر من هست و کتاب در کل جوری هست که بعضی‌ها بدشون میاد و بعضی ها خوششون میاد و بعضی ها هم مثل من نظر متعادلانه دارند) و داستان های خلاقانه و نحوه روایت خلاقانه و کم سابقه ایشون در این کتاب، اتفاق خوبی هست و شاید به خاطر همین، این کتاب تونسته برنده جایزه داستان کوتاه مهرگان ادب بشه (دقیق یادم نیست اما فکر میکنم بخاطر داستان سمفونی قورباغه برنده جایزه داستان کوتاه مهرگان ادب شده است).پ‌ن: نمیتونم بگم لایق برنده شدن بود یا نه، چون یادم نیست سمفونی قورباغه کدوم داستان هست ? اما فکر میکنم داستان‌هایی که لیاقت بیشتری داشتند توی همین کتاب، هستند. ( چون قبلا فهرست داستان‌ها رو چک کردم)سبک نوشتاری داستان، رو تا حدودی دوست داشتم و بنظرم جزو سبک‌ های خوب نوشتاری هست که زیاد استفاده نشده یا حداقل من زیاد ندیدم (و اگه مورد اول باشه، باتوجه به سبک خوب کتاب، واقعا مایه تأسف هست). البته شاید یک عده این سبک رو نپسندند اما نظر خودم در موردش مثبت هست.در مورد خود داستان‌ها، باید بگم که سخت میتونم نظر کلی بدم چون بعضی از داستانها رو (مثلا آخرین داستان) اصلا دوست نداشتم و فقط داشتم می‌خوندم که تموم بشه، و بعضی داستانها رو واقعا دوست داشتم و واقعا با اشتیاق می‌خوندم و در مورد آخر داستان و سرنوشت شخصیت ها، کنجکاو بودم. اون داستانها رو هم بخاطر خلاقانه بودن سناریوی اصلی داستان و تا حدودی هم بخاطر نحوه روایت دوست داشتم وگرنه اگه نویسنده دیگه یا همین نویسنده اما با سبک متفاوت اونها رو مینوشت، شاید اصلا نصف کتاب رو هم نمیخوندم.یک چیز دیگه که میتونم و باید بهش اشاره کنم، پایان باز داستانها هست. توی بیشتر داستان‌ها، نویسنده کتاب، خواننده رو در یک بلاتکلیفی ذهنی قرار میده و داستان رو جوری تموم می‌کنه که ذهن خواننده، خود به خود، ادامه داستان رو طبق چند سناریو ادامه میده و شاید به خلاقیت خواننده کمک کنه. بعلاوه توی بعضی داستانها منشأ اتفاقات تا حدودی نامعلوم هست؛ یعنی علت تمام این اتفاقات جلوی چشم هست اما کدر هست و به خوبی و واضح دیده نمیشه؛ که ابن هم خودش می‌تونه باعث فعال شدن ذهن و تصور اتفاقات قبل از شروع داستان بشه.یک چیز دیگه هم که باید بگم ژانر کتاب هست. این کتاب از درام خاصی بهره میبره که میشه گفت چیزی بین ملودرام و درام هست. خب، این طبیعتاً بعضی‌ها رو جذب کتاب می‌کنه و برای بعضی‌ها هم چیز چندان جذابی نیست و همچنین عده‌ای از این ژانر بدشون میاد و این هم جزو اون جنبه‌های کتاب هست که هر کسی نظر متفاوتی با بقیه در موردش داره.این کتاب نه تنها در این مورد بلکه تقریبا در تمام جوانب مختلف، جوری هست که لزوماً قشر خاصی از کتاب‌خوان ها طرفدارش نیستند و واکنشتون به کتاب و داستانهای کوتاه و جورواجور اون، بیشتر بستگی به شخصیت و علایق شخصی خودتون داره.قطعا رمان‌های کوتاه بهتری هم هستند ولی این کتاب جزو کوتاه‌ترین رمان‌هایی بود که تونستم پیدا کنم که برنده یک جایزه ادبی معتبر شدن و در واقع میشه گفت امتحان پس دادند.این کتاب رو توی مدت کوتاهی خوندم.هروقت مطلب جدیدی در مورد کتاب و یا نویسنده و ... به ذهنم رسید، حتماً با به‌روزرسانی کردن این مطلب، باهاتون به اشتراک می‌ذارم اما فعلا بعنوان جمع‌بندی این پاراگراف رو داشته باشید : کتابی کوتاه و شامل چند داستان کوتاه. مناسب کسانی که به دنبال رمان کوتاه میگردند.برنده جایزه مهرگان ادب شده و در واقع کتاب نسبتا موفقی بوده.اگه میخواهید کتاب رو بخونید، پیشنهاد میکنم یکی دوتا از داستانها رو با خانواده نخوانید چون بعضی بخش‌های یکی دوتا از داستانها، برای افراد زیر ۱۸ سال مناسب نیست.پایان باز برای تمام داستانها و شروع نسبتا نامشخص برای بعضی داستانها باعث فعال شدن ذهن و تصور اتفاقات قبل و بعد داستانها میشه.سبک داستانها درام و البته خلاقانه هست و همون‌طور که گفتم، لزوماً قشر خاصی از این کتاب خوششون نمیاد و بیشتر بستگی به علایق شخصی خودتون داره.علیرضا معلیرضا مThu, 20 Jul 2023 17:26:10 +0330