https://virgool.ir/feed/@apour081روزگاری روزنامه نگار بودمfa2026-11-12 07:29:28https://files.virgool.ir/upload/users/1503434/avatar/NkAEoS.jpeghttps://virgool.ir/@apour081https://virgool.ir/@apour081/ساندویچ-کالباس-cu900afp7u2hاولین نامه عاشقانه رو یکی از پسرهای خانه تابستانی بهم داد?. تصور کنید خیلی سال پیش، یک نامه عاشقانه شبیه بمب ساعتی بود که دریافتش تو رو بی حیثیت می کرد منم یکی گرفتم ??. شاید 4ام یا 5ام دبستان بودم؛ نامه رو جلوی پسره پاره کردم انداختم توی سطل. می خواستم بگم تو باخودت چی فکرکردی بی تربیت?.گفتم خانه تابستانی؛ خانه تابستانی مربوط به فلان اداره ای بود که کارمند ها بچه هاشون رو از صبح تا نزدیکی های پایان وقت اداری به اونجا می سپردن. اونجایی که کلی خاطرات شیرین برام رقم خورد.??سفالگری، نقاشی، کاردستی، زبان، ژیمناستیک، شنا، کاراته( برای پسرها) گلدوزی ( برای دخترها)، پینگ پنگ، خوشنویسی و غیره از جمله کلاس هایی بود??‍♂️??‍♀️ که در طول هفته داشتیم. گاهی تنوع کلاس ها تابستان به تابستان فرق می کرد. همونطورکه محل برگزاری کلاس ها ممکن بود فرق کنه.سال اولی که رفتم؛ همه چی بیشتر حالت کمپی و دلی بود. نظم وآموزش پررنگ نبود اما بچه ها خیلی با هم خودمونی بودن. چندان احساس نمی کردی دختر و پسر با هم فرق دارن?️. از دم اداره مامان سوار می شدیم به یک جایی که بعدها فهمیدم محوطه باغی در اکباتان بود، می رفتیم. یک باغ با استخری پر از قورباغه و یک ساختمان یک طبقه با یکسری اتاق.?.چایی صبحانه، درفلاکس های بزرگ هیاتی ریخته می شد. چایی شیرینی مطلوبی داشت البته آب سرد هم توش می ریختن طوری که وقتی در لیوان های پلاستیکی قرمز، چایی رو می ریختی کف جمع می شد☕.خیلی سیستم نهار رو یادم نمی یاد؛ فکر کنم نهار رو از آشپزخونه اداره می اوردن. همه با هم می خوردیم. سال بعدش شرایط شیکترشد و همه چی قانونمندتر✍️. اما یکجورایی نمی دونم از کجا دختر و پسر افتادن به جون هم???. یعنی دعوای گروهی داشتیم بعضی از بچه ها هم نقش نفوذی داشتن. بامزه و باحال بود. یادمه که یک روز من غیبت کردم، فرداش که اومدم همه از یک جنگ حرف می زدن?. ظاهرا دختر و پسر ها سنگر گرفته بودن و با سیب زمینی به جون هم افتاده بودن. یکسری هم برای جنگ احتمالی بعدی مهمات دست ساز متناسب رو هم غایم کرده بودن. جالبیش اینکه مدیر مجموعه من ویکی از بچه ها رو کنار کشید و گفت این جنگ زیر سر شما بوده.?? شاخ در آوردم. ای کاش کار من بود؛ هر چند بچه ترسویی بودم و احتمالا در جهت صلح می کوشیدم. اون سال، محل برگزاری کلاس ها خانه ای ویلایی در پاسداران بود. خانه ای پر از اتاق های نورگیر و شیک. به همراه چندین توالت بود??. از عجایب خونه وجود یک دست به آب هم مخصوص بچه ها بود. شکل کاشی ها رو یادمه. تصور کن چند صد سال پیش که به زور کارتون میکی موس و گوفی رو توی ویدیو کاست می دیدی حالا توی سرامیک توالت ببینی?.یک آشپزخانه ای بسی بزرگ، سفید و نورگیر داشت که محل برگزاری کلاس سفالمون بود. فکر کنم دو تا میز خیلی عظیم وسط آشپزخونه بود. ما کار سفال رو، روی آن آموزش می دیدیم??.جز لاینفک یک همچین خونه ای استخر بود.??‍♀️ استخر رو دور تا دورش رو پوشوندند. و اینجا شد محل برگزاری آموزش شنا برای بچه ها. یک روز دختر ها یک روز پسرها.??‍♀️?? من شنای رو از گیتی جون با کرال سینه شروع کردم.یکی از دل مشغولی های اون موقع دید زدن از درز پوشش پوشیده شده استخر بود که دختر و پسر نداشت. بعد هم لو می رفتی و مربی ها بدنبال متهم می گشتن. معمولا بین بچه ها تو مسابقه جز سه نفر اول بودم???. واسه همین سه نفر اول بودن سالها درخانه تابستانی، فکر کردم خیلی بلدم ویک سال جسورانه خودم رو در لیست شرکت کننده های شنای مدرسه نوشتم. امروز اسم نوشتم چند روز بعدش رفتیم مسابقه. باورم نمی شد عرض استخر به اندازه طول استخرهایی بود که قبلا رفته بودم? برای همین وسط رفت در طول احساس کردم تموم شدم و نتیجه هم معلومه ?.و اما حکایت روز های چهارشنبه؛ روزهای چهارشنبه روزهای اردو بود. هر چهارشنبه یک جایی ما رو می بردن. پارک سنگی (جمشیدیه)، پارک ملت، باغ وحش، تاتر پارک لاله، کاخ نیاوران، کاخ سعد آباد گاهی هم سینما??️.حکایت چهارشنبه ها این بود که باید برخلاف روزهای دیگه خودمون نهار می اوردیم. نهار باید ساندویچ طور می بود.روزهای چهارشنبه ای که قرار بود ساندویچ ببریم، کلی کیف می کردم. وقتی صبح به اداره مامان می رسیدیم، می رفتیم طبقه اول؛ در راهرویی کم نور یک آبدارخونه قرارداشت تا وارد می شدی بوی کالباس می پیچید ودلت برای وقت نهار از اول صبح ضعف می رفت. نان باگت با گوجه و خیارشور و کالباس پیچیده شده در کاغذ کاهی که گاها قسمتی اش هم خورده می شد. ???تا ظهر گوجه ها توی خمیر نگرفته شده نون باگت آب می انداخت و با آب خیارشور بو و طعم ترشیدگی دلچسبی رو رقم می زد.?? روز های چهارشنبه تنها روز هایی بود که دختر پسرها از هم جدا نبودن.واقعا ته بی حیثیتی که قرار بود در اون سن رخ بده، چی بود؟؟خانه های تابستانی آخر هر تابستان جشن پایانی داشت. نتیجه این سه ماه به همراه تاتر، نمایش و سرود رو به خانواده ها نشون می دادن. و این می شد پایان یک خداحافظی از یک تابستان تا تابستان بعدی.آواآواFri, 18 Feb 2022 03:01:22 +0330