https://virgool.ir/feed/@anar.banoهمان زن قدرتمندی باشید که برای آن آفریده شده اید.fa2026-11-10 19:19:44https://files.virgool.ir/upload/users/620154/avatar/7kaUFQ.jpeghttps://virgool.ir/@anar.banohttps://virgool.ir/@anar.bano/وقتی-که-خاله-شدم-ujtiwnft27beنزدیک به دوهفته ست که اومدم خونه بابا بهشون سر بزنم و خوشبختانه روزهای پایانی سفرم همزمان شد با زایمان خواهرم. «و من اینجام تا از خانواده م حمایت کنم».فرصتی که همیشه دنبالش میگشتم تا بتونم ذره ای از دور بودنم رو جبران کنم ؛ انتخاب خواهرم برای همراهی توی بیمارستان من بودم و به خاطر اعتماد و صمیمیتی که در این انتخاب نهفته بود خوشحال بودم و البته نگران چون تا حالا شخص زائو رو در حساس ترین لحظات پروسه بارداری همراهی نکرده بودم و از محیط بیمارستان میترسیدم.نهایتا ظهر روز میلاد حضرت رسول (ص), و امام صادق(ع) یه نی نی خیلی ریز و ناز رو بهم نشون دادن و گفتن: تو خالشی! و من چقدر منتظر این لحظه بودم. «بزرگ تر شدن خانواده مون یکی از بهترین اتفاقات امسالم بود»از ماه اول بارداری بهش قول داده بودم که موقع زایمان میام و کنارش میمونم و خداروشکر که به قولم وفا کردم ؛ بعد از زایمان زمانی که خواستم خاطراتمو توی بولت ژورنال ثبت کنم باورم نمیشد که کلا دو روز بیمارستان بودیم ، احساس میکردم روزهای بیشتری گذشته چون واقعا لحظات سخت و فرسایشی بود ، انقدر در محوطه بیرون و داخل بیمارستان در رفت و آمد بودم و کفشم خوب نبود که پاهام زخمی و تاول زده بود و حجم زیادی از استرس و اضطراب و نگرانی رو تحمل کرده بودیم.بعد از چند روز مراقبت از خواهرم ،امروز دومین روزی هست که بدون مامان خونه شون هستم و مسئولیت رسیدگی به کارهای خونه رو بر عهده دارم ، حالا مامان خیالش راحت تره و استرس کمتری رو متحمل میشه و بهتر می‌تونه به خواهرم رسیدگی کنه . بابا هم از تنهایی در اومده و دیگه لازم نیست برای سرو وعده های غذایی به خونه کسی دعوت بشه و این موضوع معذبش کنه ، از اینکه اینجا هستم مامان و بابا خوش‌حالن و من این موضوع رو متوجه میشم حتی اگه به زبون نیارن اما چه خوب میشد اگه بهم میگفتن.دستاورد این روزام بیشتر شدن صمیمیت و عمیق تر شدن رابطه م با خواهرم بوده و احساس میکنم توی این ۲۶ سالی که خواهریم هیچوقت به اندازه الان احساس محبت و صمیمیت متقابل نداشتم و خدارو صدهزار مرتبه شکر که روزهای تولد عضو جدید خانواده رو تونستم کنار عزیزانم باشم و ازشون حمایت کنم. anar.banoanar.banoSun, 14 Sep 2025 22:23:14 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/پادشاهان-پیاده-ejxmwqrj2yn6موکب عبدالله الرضیع - خرمشهر :چند نفر کنار خیابون ایستاده بودن و با بنر و پرچم های بزرگ زائرین رو دعوت به پارکینگ و اسکان و غذای رایگان میکردنبابا رفت کمکشون و همصدا باهاشون هله بیکم می‌گفت ، حسابی خوشحال شدن.درب ورودی به حیاط خونه و درب ورودی به هال رو که محل اسکان خانوما بود با پتویی پوشش داده بودن که از لحاظ راحت بودن امنیت بیشتری داشته باشیم.ورودی به هال صاحب خونه ایستاده بود و خوش‌آمد میگفتخونه تمیز و دوست داشتنی بود ، درست مثل اهالی اش ، مهربونی و اخلاص خادم ها در همون دقایق اول مبهوتم کرده بود و با لبخند به تکاپویی که برای بهتر خادمی کردن داشتن نگاه میکردم.سفره ی شام رو با ورود زائر های جدید مرتب پهن و جمع میکردن و به آرزویی که جدیدا به لیست آرزوهام اضافه شده بود فکر میکردم : « سفره دار و موکب دار اهل بیت بشم و خانوادگی از عزادار ها و زائر های امام حسین پذیرایی کنیم 🥹»دختربچه ای حدودا ۸ ساله با یه پارچ آب و لیوان مرتب بین زائرها راه می‌رفت تا اگه کسی تشنه شد سریعا سیرابش کنه.صبح که شد حیاط و سرویس بهداشتی رو شسته و اسفند دود کرده بودن و سفره ی صبحونه از این سر خونه تا اون سر خونه پذیرای ما بود ،با یکی از خادم ها هم‌صحبت شدم و گفت که ما ده خانواده هستیم که بصورت شیفتی اینجا هزینه و خدمت رسانی میکنیم ، اگه یه روز زائر نداشته باشیم گریه میکنیم ، دعوت کردن که بازم بریم خونشون و زائر براشون ببریم ، گفتن که مبلغ موکبشون در فضای مجازی باشیم.موقع خداحافظی ماشین هامونو تحت عنوان یه پارکینگ کوچک جلوی خونه شون که نگهبان  شبانه روزی داشت تحویل گرفتن و با ماشین های خودشون ما رو به مرز شلمچه رسوندن. کنار یکی از خیابون های خرمشهر ، بابا رفت کمک خادمین موکب برای دعوت از مردم و منو با ذوق صدا زد که ازش عکس و فیلم بگیرم. شامصبحانه کربلا، منزل سیدقاسم :خانواده ای که سال هاست در ایام اربعین پذیرای ما هستن.اینجا اتاق پذیرایی از زوار امام حسینه (ع) که کم کم درست و تکمیلش کردن و مجهز به کولر گازی ، کولر آبی و پنکه ، پشتی و شاه نشین ، مبلان ، لوستر و وسایل دیگه که در تصویر مشخصه. این خانواده در حالی که وضعیت مالی خوبی ندارن و خونه ی خودشون از کمترین امکانات رفاهی به زحمت برخورد داره ، بهترین اتاق و وسایل خونشون رو برای زائران مهیا کردن. از تمام وسایلی که در این اتاق وجوده ، کولر آبی و تلویزیونی در ابعاد کوچک تر سهم خونه ی خودشونه.بیت سید قاسمفاطمه و جعفر محمد دو عضو کوچک و جدید خانواده (عکس متعلق به اربعین پارسال )فاطمه و جعفر محمد (اربعین امسال)امیدیه ، ظهر روز آخر :ظهر روز آخر سفر که از امیدیه رد می‌شدیم دست بلند کردن مردی تنها در گرمای شدید کنار خیابون نظرمون روجلب کرد ، توقف کردیم و مرد دوان دوان به سمتمون اومد ، از شدت آفتاب سوختگی سرخ شده بود و معلوم بود از گرما هلاکهبهمون خوش آمد گفت و آدرس خونه ای رو داد برای اقامه ی نماز و صرف غذا ، وقتی حرکت کردیم به سمت آدرس از شدت تحیرمدام برمیگشتم به عقب و تقلای مردی با لباس مشکی عزا برای نگه داشتن ماشین ها رو میدیدم و مدام بلند بلند تکرار میکردم : یعنی این آقا توی این هوای گرم ظهر اینجا ایستاده که زائرهارو دعوت کنه به خونه ش؟! هوا خیلی گرم بود ، گرمایی که به عمرم ندیده بودم. وارد منزل شدیم و با خوش آمد گویی پر محبت صاحب خونه بیشتر شرمنده شدیم ، گوشه ی آشپزخونه بساط پاک کردن سبزی برپا بود و لحظه به لحظه خونه شلوغ تر میشد ، بعد از نماز بانویی که صاحب خونه بود و مثل پروانه دور زائرها می‌چرخید شروع به سخنرانی در مورد امام زمان عج کرد.موقع خداحافظی خیلی ازش ممنون بودم و چون درمورد امام زمان عج صحبت کرده بود خواستم دستشونو ببوسم اما اجازه نداد ، همون‌طور که براشون دعا میکردیم خونه رو با تمام خوبی هاش به زائرهای دیگه سپردیم.ناهاربساط پاک کردن سبزی برای غذای زوار anar.banoanar.banoMon, 26 Aug 2024 17:42:24 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/وقتی-اموات-استادم-میشن-ekuiduii8aewیکی از کارهایی که دوست دارم انجام بدم اینه که یه صبح تا ظهر برم گوشه ای از صحن امام هادی(ع) حرم حضرت معصومه (س) بشینم و منتظر بمونم تا اموات رو برای طواف و تشییع و نماز بیارن. فقط توی حرم ها هست که کمتر از شخص مرده میترسم چون احساس امنیت دارم و این کنار زدن ترس باعث میشه که بتونم در مورد ابعاد دیگه بیشتر و بهتر فکر کنم.از دور به جسم بی حرکتی نگاه کنم که با پتو کفن سفیدش رو پوشش دادن و توی تابوت روی دست عده ای سیاه پوش خدمت حضرت معصومه(س) آورده میشه و روبه روی درب ضریح روی زمین گذاشته میشه و صدای الله اکبر نماز نگاه آمیخته از بهت و ترسم رو متوجه صفوف پشت سر میت می‌کنه میرم جلو و ناخواسته چند قدمی سوژه قرار می‌گیرم و نماز رو اقتدا میکنم حین نماز تعداد قدم هایی که با جسد فاصله دارم رو می‌شمارم و به خاطر عظمت وجود حضرت معصومه (س)سعی میکنم که نترسم.به روحش فکر میکنم که حتما الان اینجاست و دلم میخواد بدونم که آشفته و غمگینه یا آروم و خوشحال ؟به این فکر میکنم که چطور زندگی کرده و چطور مرده و چطور آدمی بوده؟نماز تموم میشه و عزیزِ سفر کرده شون رو با ذکر لا اله الا الله میبرناما من هنوز پر از فکر و بهت و سوالمنمیتونم دقیق توصیف کنم که توجه به اموات چه چیزهایی رو درونم برمی انگیزه و چه چیزهایی رو سرکوب می‌کنه.اما می‌دونم که خوب و مثبتِآرامش دارهتلنگری قوی و عمیقهو باعث رشد میشه.نوعی بی‌خیالی از دنیا و هرآنچه که بهش وابسته هست ، غم هامو یادم می‌ره آتش استرس و نگرانی ها خاموش میشه.همه چیز در نظرم پوچه جز اینکه من مال خدا هستم و یه روزی برمی‌گردم پیشش و توی اون لحظات هیچ‌چیزی برام مهم نیست جز روحم که با چه کیفیتی قراره معبود رو ملاقات کنه.شاید اگه روزی ازم پرسیده بشه چه چیزهایی بهت آرامش میده ؟جواب بدم : ترکیب نشستن روی سنگ فرش های حرم و نگاه کردن به امواتو خوندن نماز و دعا و فاتحه براشون.انگار روح اموات منو با خودشون وارد فضایی میکنن که رنگی از مشغولیت های مادی نداره و دغدغه های اصلی و مهم جایگزین میشن انگار منو برمیگردونن به طینت پاکی که هنگام ورود به دنیا داشتم و انگار از لحاظ فکر و دغدغه و عقیده در درست ترین جایگاه ممکن قرار میگیرم.anar.banoanar.banoTue, 06 Aug 2024 19:06:55 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/خونه-دوست-داشتنی-d1a4zrs9rbyxهمه ی آدم ها خونه شونو دوست دارن اونجا احساس امنیت و آرامش و شادی دارنهمه ی اعضا خانواده تمام تلاششونو میکنن که حال مادی و معنوی خونه خوب باشه مثلا اگه خرید یا تعمیری لازم باشه انجام میدن یا مهمونی و جشن میگیرنروی خونه شون حساسن و مرکز امنیتشون محسوب میشه اگه کمترین خطری اونجا رو تهدید کنه مقابله جدی میکنن.اگه به دیدگاهمون وسعت بیشتری بدیم ایران خونه ی همه ما محسوب میشه خونه ای که باهاش خو گرفتیم ، بزرگ شدیم ، قربون صدقه قشنگی هاش رفتیم،  خاطرات خوب و بد ساختیم ، میراث گذشته هارو به دوش کشیدیم ، غصه شو خوردیم ، براش جنگیدیم ،کار داوطلبانه انجام دادیم و از پیشرفت هاش خوشحال شدیم و به خاطر غم ها و زخم هاش گریه کردیم .آدم چطور می‌تونه بیخیال خونه ش بشه ؟آدم چطور می‌تونه نسبت به مسائل مهم خونه ش بی تفاوت باشه ؟آدم چطور می‌تونه با خونه ش لجبازی و قهر کنه ؟| خونه نیاز به محبت و دلسوزی و حمایت و مراقبت داره |چطور ممکنه خیلی از ما آدم ها حتی به اندازه یه رای دادن امیدی به ترمیم آجر های شکسته خونه مون نداشته باشیم ؟ توی ذهنمون براش روزهای بهتر و قشنگ تری رو متصور نشیم؟چطور ممکنه خوبی ها و خدماتش رو نبینیم و تمرکز کنیم روی ایرادها و نقص هاش ؟| اصلا ما کشورمون رو‌ دوست داریم؟! |اگه کسی نباشه از خونه حمایت کنه و مواظبش باشه ، تک‌تک وسایل خونه و جزء به جزء آجرهاشو‌ دزد صاحب میشه.اگه ما نسبت به مسائلی که تاثیرات خیلی زیادی در آینده کشور و مردم داره بی تفاوت باشیم ، یعنی هیچ گونه حمایتی از کشور نداریم و در واقع کشور مهیای چپاول و به غارت رفتن میشه.میلیون ها نفر مثل من و شما از کشورشون حمایت نکردن و تبعات رای ندادن داره عیان میشهکشور کم کم ضعیف شده و دشمن جرئت کرده و نا امنی بوجود آورده و جنگ شدهدیگه با خیال راحت نمی‌تونیم بریم باشگاه و سرکار ، نمی‌تونیم راحت توی خیابون تردد کنیم ،پر از ترس و اضطراب و استرسیم چون فضا ناامن شده و هر لحظه ممکنه اتفاق بدی برا خودمون و عزیزامون بیفته ، حتی توی خونه خودمون هم دیگه احساس امنیت نداریم ، نمی‌دونیم آینده مون قراره‌چی بشه و هیچ ثباتی وجود نداره ، زندگی همه مون مختل شده و دیگه خبری از روزمرگی های آروممون نیست ، |به رویاها و آرزوهامون فکر میکنیم که با این وضعیت چه بلایی سرشون میاد ؟| به گذشته فکر میکنیم و امنیت و زندگی آرومی که داشتیم ، به ناسپاسی هامون و اینکه قدر کشورمون رو‌ ندونستیم.| ما به خاطر نا امیدی و بی تفاوتی با کشور و زندگی هامون چیکار کردیم ؟! |تا دیر نشده بیاید با همدیگه برا روزهای قشنگ کشورمون رای بدیم و قدرت ملی مون رو افزایش بدیم و به همه جهان ثابت کنیم که پای خوب و بد کشورمون هستیم.anar.banoanar.banoTue, 02 Jul 2024 16:24:15 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/وقتی-که-چرخ-خیاطی-منو-به-انسان-بهتری-تبدیل-میکنه۲-mc1wxcpesnbiقول یه لباس رو به یکی از عزیزام داده بودم باید به سرعت آماده میکردم و تحویل میدادم از اونجایی که اعتماد به نفس خوبی دارم مدلی بود که برای دومین بار میخواستم بدوزم و دو بخش جدید هم داشت که تا حالا ندوخته بودم ، و از اونجایی که خیلی زود دچار استرس میشم و مدیریتش برام سختهپر از استرس و دلشوره و اضطراب بودم.استادم گفت صدقه بده تا کارت روون تر بشه.صدقه دادم و از ته دل از خدا خواستم کمکم کنه و لباس به خوبی و خوشی به صاحبش برسه.راحت برشش زدم و قسمت هایی که جدید بود رو خیلی آسون و بدون اینکه به مشکل بخورم با راهنمایی استادم دوختم ، بین لباس های زیادی که دوختم این لباس کمترین زمان و انرژی رو ازم گرفت.وقتی داشتم با استادم صحبت میکردم بهم گفت : همیشه قبل از شروع دوخت لباس صدقه بده ، نذر صلوات کن و دو رکعت نماز بخون و از خدا بخواه کمکت کنه و به علم و هنر خودت تکیه نکن چون انسان ممکنه خطا کنه و هزارتا گره توی کارش بیفته ، اما وقتی از خدا کمک بخوای و آماده شدن لباس رو از خدا ببینی نه از خودت میبینی که با هر کوک و برشی که میزنی چقدر خوب یاد میگیری ، زمانت برکت پیدا میکنه ، گره توی کارت نمیفته و مشکلی پیش نمیاد ، حتی خطاهات کمتر میشه و نیازی به شکافتن و دوخت مجدد پیدا نمیکنی ، خسته و کلافه ت نمیکنه و نهایتا خیلی زودتر از اون چیزی که فکرشو میکردی لباس آماده میشه.من با دوخت این لباس یاد گرفتم قبل از شروع کارم توکل و توسل کنم و اعتقاد قلبی داشته باشم که کار رو من جلو نمی‌برم خدا هدایت کننده تمام امور هست.وگرنه واقعا فکرشو نمی‌کردم کمتر از یک هفته بتونم یه مانتو کتی مجلسی رو برش و دوخت بزنم.این لباس تنها لباسی بود که قبل از شروع کار به خدا توکل کردم و صدقه دادمو نتیجه عالی شد ، حالا تصورم اینه به خاطر تجربه خیلی خوبی که داشتم از این به بعد قبل از شروع یادم میمونه که کار رو به صاحبش بسپارم و باور قلبی داشته باشم که خدا برام کفایت می‌کنه و کم کم این عمل مثبت ملکه ذهنم میشه و در ابعاد مختلف زندگیم یاد میگیریم کاری رو بدون یاد خدا شروع نکنم. خیاطی برام خیلی مفیده و کم کم داره روحم رو به تکامل نزدیک میکنه نهایت چیزی که از خیاطی می‌خوام اینه که منم بتونم براش مفید و موثر باشم و باهاش کارهای بزرگ و ماندگار انجام بدم.این لباس توکل کردن رو بهم یاد داد.anar.banoanar.banoSat, 22 Jun 2024 09:17:58 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/۲۵-سالگی-ulontj1yuxyjاز خدا خواستم ۲۵ سالگیم مثل این گلها سبز و قشنگ و مقاوم باشه ، هرجا قرار میگیرم اونجا زیبا بشه و حال خوب و انرژی مثبت به محیط تزریق کنم ، آدم ها از حضورم شاد بشن و روز به روز رشد کنم و شاداب تر بشم طوری که ظرف وجودیم (گلدان) گنجایش ریشه های روحم رو نداشته باشه و مجبور بشم چندبار گلدونم رو عوض و بزرگ تر کنم 💚🌿هدیه های من به خودم از خدا خواستم امسال بیشتر به مفهوم رسالت زندگی نزدیک تربشم ، سرنخ هام زیاد بشن و راه رو درست برم و گردنه ها رو به خوبی طی کنم ، اولویت هامو بشناسم و بهشون واقف باشم و همیشه در وهله اول کاری رو انجام بدم که مهمه تره.سعی در برطرف کردن بیماری های جسمی و روحیم داشته باشم و از خودم بیشتر مراقبت کنم ، بیشتر کتاب بخونم ، مدیریت مالیم رو ارتقا بدم و طبق نیازها خرید کنم نه دل به خواهی ها ، بیشتر سفر برم ، تاریخ رو بررسی کنم چون تکرار میشه و از زندگی آدم های گذشته یاد بگیرم و اشتباهاتشون رو تکرار نکنم ، بطور جدی برای یادگیری خیاطی شبانه روزی تلاش کنم ، دائما درحال آموزش و یادگیری باشم : با کتاب ها ، دوره های آموزشی ، توجه به خلقت و طبیعت ،مرگ آدم ها ، توجه به رفتارهای خودم و چیزهای دیگه رفتم تا تجربه های یه آدم رو بشنوم رفتم بین کلی نوجوون و از چیزهایی که باید بدونن شنیدم تا بیشتر بفهمم چه بلایی سر نوجوونیم آوردم،کار درستی کردم ؟ نمی‌دونم ! اما برام خالی از لطف نبود و سعی کردم بازم یاد بگیرم ولی حالم خیلی بد شددمنوش گل گاوزبان +سیروسلوک های آقای قاضیکاشان برای همه آدم ها و درمورد همه چیز خیلی دعا کنم ، سفرهای زیارتی جزءجدانشدنی زندگیم باشه ، بیشتر هیئت برم ، بیشتر حرم برم ،انسان قدردانی باشم ،بیشتر شکرگذاری کنم، قرآن همدمم باشه ، نماز اول وقت بخونم ، نماز قضا بخونم ، بیشتر به دیدن مامان و بابام برم.دارالقرآن حرم امام رضا (ع) با معماری قدیمی ، خلوت،خنک،امن،دنج دو لنگه درب حرم باز مثل آغوشت ، همیشه هست پذیرای بی پناهی ها...سعی کنم مشکلات شیوه برنامه ریزیم رو برطرف و بهره وریم رو بیشتر کنم ،به جزئیات بیشتر اهمیت بدم ، میلیاردها بار عکاسی کنم ، از ظرفیت ها و امکانات بیرون از خونه بیشتر استفاده کنم ، با اجتماع بیشتر ارتباط برقرار کنم و سعی کنم دوست های جدید پیدا کنم ، به کسب عادات مثبت رفتاری و ترک عادات منفی مشغول باشم ، ورزش رو شروع کنم ، هفته ای یک بار فیلم جذاب آموزنده ببینیم و بعد تحلیلش کنیم ،بیشتر خودم و محیط اطرافمو بشناسم ، گل های بیشتری داشته باشم و از داشته هام نهایت لذت رو ببرم ، بیشتر به طبیعت برم ، اگه لازم بود گریه کنم ،خودمو برای نقش ها و مسئولیت های جدید آینده آماده کنم ، سحر خیز باشم ، خونه رو گرم تر و امن تر کنم.طبیعت گردی خانوادگی عکاسی با موبایل. خونه و لوستر سنتیو در نهایت سعی کنم برای خودم و برای اطرافیانم مفید و کارآمد باشم و حس آرامش رضایت خدا رو توی زندگیم حس کنم.anar.banoanar.banoMon, 10 Jun 2024 07:22:18 +0330https://virgool.ir/zendagi/خونه-بابا-cbkcwvcytehyوقتی که میام شهرمون بیشتر زمانم به تعامل و در کنار خانواده بودن میگذره ، تا وقتی که کسی حضور داشته باشه برنامه های شخصیم تعطیله و‌‌ حتی اگه صحبتی هم نباشه کنارش می‌شینم.«من حتی به کنار یه آشنا نشستن خیلی احتیاج دارم»اما به محض اینکه فرصتی پیش میاد و تنها میشم یا اعضا خانواده در حال استراحتن دفتر و کتابهامو باز میکنم و خودمو رها میکنم بین صفحاتشونو از تعادلی که‌توی زندگیم حاکمه خداروشکر میکنم تا فرصت هست با آدم ها در تعاملم و تا زمانی به وجود میاد برمی‌گردم به جهان زیبای خودم.مامانم اصلا نباید غصه تنهایی و غربت دخترشو بخوره چون اون بلده چطوری با تنهایی هاش شاد باشه 😌🌿جهان زیبای منجهان زیبای من زندگیم پر از جزئیات شادی آوری هست که کلی احساسات خرجشون میکنم🎀مزرعه معطر گل های محمدی بستنی قیفی گاومیشمچی چین چینیمن چهرتأ به مامانم شباهت دارم وقت هایی که دلم خیلی تنگ میشه میرم سراغ آینه و به خودم نگاه میکنم وقتی به جزئیات و حالت چهره م دقت میکنمانگاری مامانمو میبینم.منماها که دور از پدرومادرمون زندگی میکنیم خیلی نازک و طفلی هستیم مثلا وقتی کنار مامان و بابامون میشینیم و چایی میخوریم حس میکنیم خوشحال ترین و خوشبخت ترین و ثروتمندترین شخص جهانیم حس میکنیم به غایت آرزوهامون رسیدیم حس میکنیم دیگه هیچی از دنیا و خوبی هاش نمیخوایم حس میکنیم کل جهان با همه ی ثروت و برکات و رزق های مادی و معنویش مال ماستحس میکنیم جهان خلق شده برای همین لحظات به ظاهر ساده اما در واقععمیق ، ارزشمند ، نادر ..خونه بابااین لحظات رو توی رویاهام هزاران بار تصور کردم وقتی لباس هایی که دوختم رو جا میدم توی چمدونم و زیپشو به زحمت می‌بندم چون اونقدر زیاد و برازنده هستن که توی یه چمدون جا نمیشنو حدود هفتصد کیلومتر سفر میکنم به شهری که دوسش دارم و لباس هارو دونه دونه می‌پوشم و میام بین آدم هایی که قد هزاران زندگی باهاشون خاطره خوب دارم و دلبسته شون هستم و همه با نگاه های تحسین برانگیز تشویقم میکنن🥹و دلم میخواد که بگم مامان خیاطی رنج دوری از تو رو آسون می‌کنه 🍃 anar.banoanar.banoSun, 02 Jun 2024 21:13:38 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/وقتی-که-چرخ-خیاطی-منو-به-انسان-بهتری-تبدیل-می-کنه-nirowvo43deoاز وقتی شروع به یاد گرفتن خیاطی کردم احساس میکنم صبور تر و با حوصله تر شدم ،دیگه کمتر عجولم و دارم یاد میگیرم که نتایج خوب نیاز به صبر و زمان داره.حس میکنم خیاطی کم کم خلأ ها و کاستی های روحم رو جبران میکنهمثلا وقتی قسمتی از لباس اشتباه دوخته میشه باید کوک های ریزی که توی تار و پود لباس قایم شدن رو رو با دقت و ظرافت و حوصله طوری که پارچه خراب نشه باز کنیم ، گاهی اوقات این کار اونقدر تکرار میشه که پارچه حالت اولیه شو از دست میده و یا اینکه با سختی و دقت قسمتی دوخت شده اما خب اشتباه انجام شده و اگه نیاز باشه باید ده ها بار شکافته و دوخته بشه تا درست بشه و کار اعصاب خورد کن و کسالت آوری هست اما همین صبر و حوصله به خرج دادن ها کم کم از ما انسان های صبور تر و آروم تر و مسلط تری میسازه.اشتباهاتم رو خیلی راحت تر میپذیرم و تبعاتش رو به جون میخرم و تلاش میکنم که جبرانش کنم ، یاد گرفتم که اشتباه کردن یه امر طبیعیه و اکثر اشتباهات رو میتونم جبران کنم البته با پرداخت هزینه ! مثلا توی خیاطی وقتی یه جای کار رو اشتباه انجام میدیم خراب نمیشه و قابل جبرانه اما هزینه ش اینه که مدلش تغییر می‌کنه و یا اینکه به زیبایی طرحی که مدنظرمون بوده نمیشه و دارای نقص های خیلی کوچکی میشه که اصلا مشخص نیستن اما وجود دارن و اون کار دیگه کامل نیست.و بعضی از اشتباهات که خیلی کم پیش میاد غیر قابل جبرانه.مثل زندگی هامون که ما انسان ها کامل نیستیم و ممکنه خطا کنیم و زمانی رشد میکنیم که اشتباهاتمون رو پذیرا باشیم و سعی در جبرانش داشته باشیم و هزینه ش هم اینه که وقتی اشتباه میکنیم چه بزرگ چه کوچک هرچندکه جبرانش میکنیم اما ردش روی روحمون میمونه.توی خیاطی اگه اشتباهی رو که انجام دادیم قبول نکنیم ، چیزی یاد میگیریم ؟ معلومه که نه و یا اگه سعی نکنیم اشتباهمون رو اصلاح کنیم ، لباسمون درست میشه ؟ معلومه که نه ! اگه با هر اشتباه لجبازی و ناراحتی کنیم ، کارمون پیش می‌ره و نتیجه ای حاصل میشه ؟ نه ! ، دقیقا زندگی هم همینطوریه....من متوجه شدم همچنان که دارم به دست و ذهنم مهارت یاد میدم و انسان خلاق تری میشم دارم درس بهتر زندگی کردن رو هم می آموزم و همزمان روحم هم داره رشد می‌کنه و این ترکیب دقیقا همون چیزی هست که میخواستم.حالا با هر لباسی که توی کمدم آویزونه و خودم دوختم من صبور تر ، با حوصله تر ، با اعصاب تر ، آروم تر و فهیم تر شدمو خیاطی علاوه بر جنبه های مادی برام پر از خیرات و برکات معنویهanar.banoanar.banoSun, 26 May 2024 12:18:40 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/خوشی-های-کوچک-tkycwiipmdy1وقتی میرم گل فروشی ، وقتی هفته ای یک بار با هم فیلم میبینیم ، وقتی با مامان چت میکنم ، وقتی شروع به الگو کشی و برش و دوخت میکنم ، وقتی یه لباس آماده میشه ، وقتی غذاهام خوشمزه میشه ، وقتی کتاب میخونم ، وقتی آموزش میبینم ، وقتی صفحات بولت ژورنال پر میشه ، وقتی سالاد میوه درست میکنم ، وقتی خونه رو مرتب میکنم و ایده و دکور جدید بهش میدم ، وقتی چیزی رو یاد میگیریم ، وقتی به تحلیل های جذاب میرسم ، وقتی مامان و بابامو میبینم ، وقتی میرم حرم ، وقتی قرآن میخونم ، وقتی میرم طبیعت گردی ، وقتی میرم مسافرت ، وقتی چیزهای فانتزی کوچولو میخرم ، وقتی از غذایی که درست کردم میبرم برا همسایه مون ، وقتی غذای نذری میخورم ، وقتی میرم هیئت ، وقتی پارچه میخرم ، وقتی چیز جدیدی رو درمورد خودم کشف میکنم ، وقتی اطلاعات ناخودآگاهم تبدیل به خودآگاهی میشه ، وقتی به علایق همسرم پی میبرم ، وقتی نماز اول وقت میخونم ، وقتی نون خامه ای و بستنی میخورم ، وقتی دمنوش گرم و نبات میخورم ، وقتی به بچه های کوچولو لبخند میزنم و اونا هم میخندن ، وقتی صوت قرآن توی خونه پخش میشه ، وقتی میریم بازارچه هفتگی و فروشگاه مواد غذایی خرید میکنیم،وقتی پستچی بسته مو میاره زندگی آسون تر میشه.anar.banoanar.banoMon, 13 May 2024 12:38:46 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/پازلِ-زندگی-ew128tc2w0ozزندگی مثل یک پازلهکه قسمت های گمشده زیادی داره و کامل کردنش زحمت و پیگیری میطلبه و تا زمانی که این پازل کامل نشه روحمون آروم نمیگیره و همیشه حس سرگشتگی داریم و حس میکنیم یا گم شدیم و یا چیزی رو گم کردیم.«قرآن» برای من یکی از اون تیکه های گمشده بود و حالا با تلاش برای جاری کردنش در بطن زندگیم حس میکنم پازل کامل تر شده و از حس خلأ و سرگردونیم کاسته شده.anar.banoanar.banoMon, 29 Apr 2024 08:01:10 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/سادگی-همیشه-زیباست-ntyztniqznqpبا آدم هایِ باکلاسِ برند پوش آدم های پولدارِ مرفه آدم هایی که خواه ، ناخواه طوری تعامل میکنن که مخاطب کاملا متوجه تفاوت های طبقاتی میشه و اهل به رخ کشیدن سبک زندگیشون هستنآدم های اهل بریز و بپاش و تجمل گرا آدم هایی که جاکفشیشون پر از کفش های مختلفِ چیده شده کنار همِ اونایی که طوری جهاز میبرن خونه شوهر که چشم فامیل و دوست و آشنا در میاد خونه هاشون و وسایل هاشون لوکس و مارک و بیش از حد نیاز هست کمد هاشون پر از لباس های یکبار مصرفی هست که از شدت خرید زیاد پوشیده نمیشنهیچوقتِ هیچوقت نمیتونم رابطه ی خوبی برقرار کنم.من سادگی رو دوست دارم از اسراف و شلوغی اطراف بدم میاد عاشق آدم های متواضعم عاشق خونه هایی ام که یه کتابخونه بزرگ و پر از کتاب با ارزش ترین داراییشهکمدها و جاکفشی و کابینت های خلوت رو دوست دارم من عاشق خونه هایی هستم که پر از گل و گیاهِ و زیباییش به تابش نورِ خورشیدِ نه خونه هایی که با مجسمه های عجیب و غریب آذین شدن من عاشق سفره های ساده و مهربونم نه سفره های پر زرق و برق و مملو از غذاهای مختلفمن مرید آدم هایی هستم که با توجه به استعانت مالی مثل آدم های متوسط و معمولی جامعه زندگی میکنن.anar.banoanar.banoThu, 22 Feb 2024 18:20:12 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/باغچه-خانه-ی-پدری-edcvhuhh3i8h|مامان از سبزی هایی که توی حیاطشون کاشتن برام چیده و سوغات فرستاده.|ریحون های تازه ی بنفش و سبز ،که از زحمت و توجه و ذوق مامان و بابا رشد کردن؛نگاه و دقت پدر و مادرم بهشون طراوت و زندگی بخشیده...توی ذهنم مامان و بابا رو تصور میکنم..وقتی درمورد کیفیت کاشت و به ثمر نشستن سبزی ها با هم حرف میزدن وقتی هرکس میومده خونشون مامان با ذوق باغچه رو نشون میداده و میگفته : سبزی کاشتیم ، یا وقتی کسی هم سفره شون میشده سبزی هارو با ظرافت زنانه میچیده توی ظرف و میشده گلِ سر سبدِ سفره ،یا وقتی مامان میومده مینشسته توی حیاط زیر نورِ خورشید و شیلنگ آب رو میذاشته توی باغچه و صبر میکرده تا سبزی ها سیراب بشن و همزمان توی افکارش غرق میشده،یا وقتی بابا میرفته توی حیاط و به سبزی ها سر میزده تا مطمئن بشه حالشون خوبه? دلم نمیخواد سبزی هایی که فرستادن تموم بشه.anar.banoanar.banoMon, 15 May 2023 09:01:17 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/مادر-بزرگ-mdkyrx0mmkgrمامان قرص قلب میخوره میگه بخاطر همین پکرم،اما من فکر میکنم دلش برای مامانش تنگ شده ، دایی کوچیکه سیگار میکشه و میگه باهاش آروم میشم اما من فکر میکنم دلش برای مامانش تنگ شده ، خان دایی بر خلاف سن کمش صورتش پر از چین و چروک شده ، میگه ژن من اینطوریه ، اما من فکر میکنم دلتنگی برای مامانش چین و چروک هارو روز به روز بیشتر و عمیق تر کرده ، دایی بعدی پکر تر شده ، کمتر حرف میزنه ، بیشتر توی خودشه و کمتر میخنده ، همه فکر میکنن بخاطر مشکلات زندگی هست اما من فکر میکنم دلش برای مامانش تنگ شده ، اون یکی دایی رو زیاد نمیبینم چون پیش ما زندگی نمیکنه پس نظری درموردش ندارم ، آقاجون هم دیگه چشماش خوشحال نیست و کمتر میخنده ، دیگه سرزندگی قبل رو نداره ، همه فکر میکنن چون سنش رفته بالاتر اینجوری شده و طبیعیه ، اما من فکر میکنم دلش برای یار بی نظیرش تنگ شده. خونشون...امان از خونشون...دیگه هیچوقت اونجا خوش نگذشت و دیگه انرژی مثبت و حال خوب نداشت و دیگه محل دورهمی ها و شادی ها و انتقال حس اصیل خانواده رو به ما نداشت ، دیگه نرفتم توت بچینم و بخورم و دست و صورتم قرمز بشه و مادربزرگ برامون مربای توت درست کنه و شیشه به شیشه به همه مون بده ، دیگه قیچی رو برنداشتم برم از توی باغچه سبزی تازه بچینم ، دیگه یدونه پتوی گلبافت برنداشتم که با خیال راحت یه گوشه از پذیرایی بخوابم ، دیگه مادر بزرگ دمپختک درست نکرد تا برامون بکشه توی یه سینی بزرگ و همه مون با همدیگه از یه ظرف غذا بخوریم و از طعم غذای بهشتی مادر بزرگ لذت ببریم ، دیگه مادر بزرگ نون نپخت تا من بشینم با خمیر اشکال عجیب و غریب خلق کنم ، دیگه عصرهای تابستون روی تخت توی حیاط فرش پهن نکردیم تا بشینیم و چایی بخوریم و از هر دری صحبت کنیم ، دیگه شب ها توی حیاط پشه بند نزدیم و خیره نشدیم به آسمون زیبای پر از ستاره و به سِرِّ ستاره ها فکر کنیم تا خوابمون ببره، دیگه سفره ننداختیم از این سر تا اون سر خونه تا همه دایی ها و زندایی ها بیان و صداها توی هم بپیچه و ذوق کنیم و از کنار هم بودن لذت ببریم و گل بگیم و گل بشنویم ، دیگه وسایل هامونو جمع و جور نکردیم و غذا درست نکردیم تا با همدیگه بریم تفریح ، دیگه نشد که بخوام برم سوپر مارکت و مادر بزرگ بگه هرچیزی میخوای من میرم برات میخرم چون مغازه پر از نامحرم هست و تو هم زیبایی هم جوون و با چادرش رو بگیره و بره ، دیگه نشد ساق دست بپوشه روی النگو های قشنگش تا مبادا کسی ببینه و دلش بخواد ، دیگه نشد که قرآن هاشونو بیارن وسط و شروع کنن به خوندن و مادر بزرگ با ذوق بگه ماهی یک بار قرآن رو ختم میکنیم ، دیگه نشد که بگم مادر منو برای نماز صبح بیدار کن ، دیگه نشد که موهامو ببافی ، نشد که حنا بذاری به موهات ، نشد که محکم و طولانی بغلم کنی ، نشد که ترکیب بی نظیر مامانم و مامانش بیشتر دووم بیاره...لطفا برای مادر بزرگم فاتحه بخونید?anar.banoanar.banoFri, 21 Apr 2023 00:36:45 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/کوه-bu2xmtceu8x1بابام خیلی قشنگه تازه چشماش هم سبزهوقتی میخنده قشنگ تر هم میشه فقط همیشه صورتش آفتاب سوخته ست و دستهاش رد تاول داره و پاهاش و قلبش‌‌‌‌‌...امان از پاهاش و قلبش...خیلی وقته که هر روز باید دارو بخوره چون وقتی که فقط سی سالش بود قلبشو عمل کردهرد عمل روی قفسه سینه و دستها و پاهاش برای همیشه موند من هرموقع جای بخیه هارو میبینم ، با غم و ترس بهشون خیره میشم...یه شب هایی از شدت کار سنگینی که به قلبش فشار آورده خوابش نمیبره ، من سرمو میبرم زیر پتو و آروم گریه میکنم و خیلی میترسم...و پاهاش...خیلی وقته سیاتیک داره ، گرفتگی رگ های پاش خیلی حادِ ، میلنگه و راه میره...همین چند روز پیش کفشهاشو پوشیدم و باهاشون راه رفتم که مطمئن بشم نرم و راحته ...موقع کار خیلی سرپا وایمیستهاین اصلا براش خوب نیست...کاشکی کمتر کار کنه و بیشتر مراقب خودش باشه.anar.banoanar.banoThu, 23 Mar 2023 09:31:14 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/تغییر-kwwchbldfoeeنزدیک به یک سال و اندی پیش به علت ورود برنامه ریزی به زندگیم و وارد شدن به دنیای جدید متاهلی از میزان اجتماعی بودن و برون گرا بودنم کم شده بود و کم کم داشتم تبدیل میشدم به انسانی میان گرا که بعضی از ویژگی های انسانهای درون گرا و بعضی از ویژگی های برون گراها رو داره ؛ برای زمان و زندگیم خودم برنامه ریزی و هدف گذاری میکردم ، نه اطرافیانم و دیگه بیشترِ وقتم خارج از خونه صرف نمیشد و به تعادل رسیده بود. برای رشد شخصیم وقت بیشتری میذاشتم و این باعث شده بود که با تنهایی دوست بشم و خیلی وقت ها ازش لذت ببرم و انرژی مثبت دریافت کنم ، توی ارتباطاتم با آدمهای اطرافم محتاط تر شده بودم و دیگه خیلی راحت باهاشون لینک نمیشدم. جهانِ زیبای من به دو بخش درون و بیرون تبدیل شده بود و هر دو رو تقریبا بطور مساوی دوست داشتم.گیج و سردرگم بودم ، در ابتدا نمیتونستم بپذیرمش چون ناشناخته ، غیر قابل درک و عجیب بود و ازش به شدت میترسیدم و با خودم فکر میکردم آدم بدی شدم ...نمیدونستم چه اتفاقی درونم افتاده که رفتارها و احساسات و تمایلاتم عوض شده و این باعث میشد که ندونم چطور باید ارتباطاتم رو به درستی پیش ببرم و مدیریت کنم...از تغییرات روحی که ایجاد شده بود هراس داشتم و دچار بهت بودم... بعد از تحقیقات اندکی که داشتم متوجه شدم به تعادل رسیدم وتغییرات من در جهت مثبت و رشد بوده و من به کمال نزدیک تر شدم.با این حال عده ای برچسبِ مغرور شدن و ... رو به من میزدنو چون علمی نسبت به چرایی این تغییرات نداشتم ، با این حرفها کلافگی و سردرگمیم تشدید میشد.مدت زیادی از این چالش گذشته و من روز به روز بیشتر به این باور رسیدم که چقدر این تغییرات ضروری و پخته و کمک کننده بود و خدارو بابتش شکرگذارم. آدمها پیچیدگی های زیادی دارن ما در جایگاه قضاوت نیستیم.?anar.banoanar.banoThu, 29 Dec 2022 14:34:44 +0330https://virgool.ir/zendagi/اتاق-ساده-ی-من-ex1ixqmnsc4uمن هیچ چیز گرون قیمت مادی توی اتاقم ندارم ،من از تخت بدم میاد و باهاش راحت نیستم و همیشه روی زمین میخوابم. من حتی کتابخونه ای هم مختص به کتابهام ندارم ، میز تلویزیونمون رو که عوض کردیم ، میز قبلی رو برداشتم و کتابهامو چیدم روش ، البته خیلی قشنگ و دلخواهم شده. من میز تحریر ندارم ، دو ماه پیش یه دونه میز تاشو خریدم تا راحت تر کارهامو انجام بدم.میز آرایش هم ندارم ، یه آینه و دوتا باکس چوبی کارمو راه انداختن.و البته از نداشته هام ناراحت نیستم ، چون یا بهشون نیازی ندارم یا جایگزین راضی کننده ای براشون قرار دادم.با این حال خیلیها وقتی وارد اتاقم میشن دچار احساسات مثبتی میشن و همین برام خیلی ارزشمنده.امروز صدف اتاقمو به بهشت تشبیه کرد و گفت : اتاقم شبیه بهشتِ ...anar.banoanar.banoSat, 16 Apr 2022 01:59:13 +0430https://virgool.ir/@anar.bano/شیشه-اتفاقات-خوب-s6kg7tdljykcابتدای سال ۱۴۰۰ یه دونه شیشه ی استوانه ای برداشتم و تصمیم گرفتم هر اتفاق خوبی که برام میفته ، با هر بهونه ای که شاد میشم و با هر خوشی کوچکی که ذوق میکنم ، روی یه کاغذ رنگی با تاریخ ثبت کنم و بندازم توی شیشه?هدفم از این کار مکتوب کردن اتفاقات خوبی که باعث طراوت روحم میشد و بالا بردن سطح رضایت و شکرگزاری از زندگی بود ، که در فراز و نشیب زندگی ، وقت هایی که کلافه و شاکی و غصه دار میشم به این شیشه نگاه کنم و دیدگاه منصفانه تری نسبت به زندگی داشته باشم..چند روز پیش وقتی میخواستم شیشه اتفاقات خوب سال ۱۴۰۰ رو بذارم توی کمد و شیشه سال جدید رو افتتاح کنم ، نشستم و دونه به دونه محتویات شیشه رو خوندم ، نتیجه ی کار عالی شده بود ، با هر کاغذ رنگی کلی خاطره و حس و حال خوب برام تداعی میشد و تجربه ی فوق العاده ای بود.?به ده سال آینده فکر کردم... وقتی که ده پک از اتفاقات خوب سال های طی شده زندگیم دارم ،اتفاقاتی که اگه ثبت نشده بود ، ذهن فراموشکارم قدرت یادآوری روزهای شیرین عمرم رو نداشت❤anar.banoanar.banoSun, 10 Apr 2022 15:00:56 +0430https://virgool.ir/@anar.bano/الرفیق-ثم-الطریق-sjazrnw1sspoدر بولت ژورنال خود بگردید و ببینید که با چه کسانی وقت میگذرانید ، وقتی به خانه میرسید ، درباره ی مهمانی شام ، قرار ملاقات یا‌ جلسه ای که داشتید یادداشت بنویسید. آیا به شما خوش گذشت؟چه‌ چیزی یاد گرفتید؟وقتی با فلان شخص هستید چه‌ احساسی دارید؟ممکن است متوجه شوید که بعضی افراد به شما احساس سبکی ، انگیزه ، انرژی ، عمق یا آرامش میدهند.سعی کنید با افرادی که الهام بخش ، انگیزه دهنده ، و چالش برانگیز هستند ، بگردید. از خودتان بپرسید : میتوانم چه چیزی از آنها یاد بگیرم؟ آیا با وجود آن ها در زندگی ام جهان کمی بهتر میشود؟ آیا آنها باعث میشوند من بخواهم فرد بهتری باشم؟ارتباطتان را با افرادی که بهترین ها را برای شما میخواهند ، بیشتر کنید. این به آن معنی نیست که این افراد همیشه با شما موافق باشند یا بی قید و شرط از شما حمایت کنند. نه ، افرادی را پیدا کنید که موفقیتتان را بخواهند ، حتی اگر به قیمت گفت و گوهای سخت و مخالف با شما باشد و بگویند اشتباه میکنید یا غیر منطقی هستید. افرادی را پیدا کنید که شما را به چالش میکشند و از روی احترام متقابل و قدردانی شما را رشد میدهند.من امروز با خوندن این بخش از کتاب برنامه ریزی به روش بولت ژورنال و ادراکی عمیق و یادآوری رابطه ای سبز و سعادت بخش ، های های گریه شدم و خداروشکر کردم.anar.banoanar.banoFri, 14 Jan 2022 23:28:00 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/پایانِ-سیاهی-ها-zoxotpwsc1f1بعد از چند روز بیماری سخت لباسهامو عوض میکنم به خودم توی آینه نگاه میکنم ، ابروهام نامرتب شده و باید همین روزا نوبت آرایشگاه بگیرم. اتاقمو مرتب میکنم.به گلدون ها آب میدم. آخرین قرص جوشان رو توی آب میندازم و با مامان نصف میکنم.به امور مربوط به دوتا از امتحانهات پایان ترمم که هم زمان با اوج بیماریم شده بود میپردازم.به کسب و کار و سفارش های عقب افتاده م رسیدگی میکنم.کارگاهی رو که خیلی وقته بهش نیاز دارم ، شرکت میکنم و اولین صوتش رو گوش میدم و نت برداری میکنم.برای خودم و اهل منزل سالاد میوه درست میکنم ، انجیرهای خشک شده رو با گوشت کوب میکوبم و پسته های دهن بسته ای رو که محصول شغل دوم پدر هست رو میشکونم و با بادام هایی که سوغات هست ترکیب میکنم و فیلم میبینم و میخورم ، چند تا مستند خوب میبینم.و میرم سراغ کتابی که طبق برنامه م باید ۱۰ روز پیش تموم میشد ، چند صفحه شو میخونم و حس بی حوصلگی و بی انگیزگی بهم غالب میشه و سخت نمیگیرم و به خودم حق میدم و کتاب رو میبندم و مطمئنم که در اولین فرصت که بتونم به سراغش میرم.روی مبل بزرگ جلوی تلویزیون لم میدم و کانال ها رو بالا و پایین میکنم و شبکه ای جذبم نمیکنه.دقایقی پیش خانواده میشینم و از خبرهای مهم حرف میزنم.امروز همسرم زنگ زد و فقط کافی بود یه کلمه بگه : چه خبر ؟ تا فاطمه ی خوش بیانِ درونم شروع به فعالیت بی پایان کنه!همه این ها یعنی من دارم به نعمت عافیت و سلامتی و به زندگی قشنگم برمیگردم.الحمدالله رب العالمین عطر بهارنارنجanar.banoanar.banoMon, 10 Jan 2022 23:40:34 +0330https://virgool.ir/@anar.bano/روزهایِ-با-کیفیت-zeeezmrdrdu4من انسانی تک‌بعدی ، و تمرکز و پرداختن به چند موضوع برام کاری سخت محسوب میشه. با فکر و بررسی دریافتم که این ویژگی مسیر عاقبت به خیری رو برام درازتر و به‌مراتب دشوار تر می‌کنه؛ درنتیجه این روزها در حال تمرین و تکرار بر روی قضیه چند بعدی شدنم هستم.درحالی‌که مشغول پذیرش دنیای متأهلی ، دغدغه‌ها و مسئولیت‌های جدید ، حرکت به سمت مستقل شدن و تلاش برای یادگیری و اجرای صحیح آداب‌ورسوم زندگی مشترک دارم ، قسمتی از زمانم را به خانواده ، آشپزی و کارهای خانه می‌سپارم ؛ بخشی را به توسعه‌ی فردی و رشد شخصی اختصاص می‌دم ؛ قسمتی رو در دنیای کسب‌وکار و روسری‌های رنگی رنگی و فروش و تعامل با مشتری می‌گذرونم ؛و باقی مانده رو در مجموعه ی فرهنگی آلا و عروسک‌های نمدی و فعالیت‌های بسیج دانشجویی رها می‌کنمو شب‌ها قبل‌از خواب با خودم مرور می‌کنم آیا انسان خوبی بودم ...و تا چه اندازه به اهدافم نزدیک شدم ...و از فرط خستگی بیهوش میشم...من انسانی تک‌بعدی ، و تمرکز و پرداختن به چند موضوع برام کاری سخت محسوب میشه. با فکر و بررسی دریافتم که این ویژگی مسیر عاقبت به خیری رو برام درازتر و به‌مراتب دشوار تر می‌کنه؛ درنتیجه این روزها در حال تمرین و تکرار بر روی قضیه چند بعدی شدنم هستم.درحالی‌که مشغول پذیرش دنیای متأهلی ، دغدغه‌ها و مسئولیت‌های جدید ، حرکت به سمت مستقل شدن و تلاش برای یادگیری و اجرای صحیح آداب‌ورسوم زندگی مشترک دارم ، قسمتی از زمانم را به خانواده ، آشپزی و کارهای خانه می‌سپارم ؛ بخشی را به توسعه‌ی فردی و رشد شخصی اختصاص می‌دم ؛ قسمتی رو در دنیای کسب‌وکار و روسری‌های رنگی رنگی و فروش و تعامل با مشتری می‌گذرونم ؛و باقی مانده رو در مجموعه ی فرهنگی آلا و عروسک‌های نمدی و فعالیت‌های بسیج دانشجویی رها می‌کنمو شب‌ها قبل‌از خواب با خودم مرور می‌کنم آیا انسان خوبی بودم ...و تا چه اندازه به اهدافم نزدیک شدم ...و از فرط خستگی بیهوش میشم...anar.banoanar.banoThu, 14 Oct 2021 21:43:01 +0330